IJsland 2019 – Deel 6

Regelmatige bezoekers van dit blogje,

weten al lang dat ik heel graag van de hak op de tak spring, qua log-thema.

Om onvoorspelbaar te blijven… ga ik vandaag gewoon verder ,

waar ik stopte met mijn vorige (IJsland deel 5) logje :mrgreen:

 

In deze sombere corona tijden ben ik al blij dat ik mijn bezoekers

wat mooi licht kan aanbieden !

Het wondermooie licht van een zonsondergang in IJsland

We kunnen allemaal wat extra licht gebruiken denk ik,

zeker na het vreselijke nieuws van vandaag,

dat een meisje van 12 jaar overleden is aan het coronavirus…

We beleven barre tijden !

Daarom… wat extra mooi licht.

 

 

 

Heel langzaam kleurt de hemel goud…

 

 

 

Het kleurrijke licht spektakel dat zich voor onze ogen uitrolt…

Het mooiste licht dat een fotograaf zich mag wensen kregen we er gratis bij ! 😎

 

 

 

Een gouden Godenvinger streelt de zee …

 

 

 

Als ik landinwaarts keek zag ik deze buitenaardse schoonheid :mrgreen:

Het laatste gouden licht maakt van dit landschap een sprookjeswereld !

 

 

 

 

Het goud dooft langzaam uit…

Nevels komen over de oceaan gerold,

het lijkt wel dat de enorme wolken één worden met de oceaan !

 

 

 

Nog een laatste blik over het binnenland…

Een halve  minuut later viel het hemelswater met bakken tegelijk uit de lucht…

IJsland… het land van de 4 seizoenen op 1 dag 😉

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 6) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in een volgende logje

Dirk

IJsland 2019 – Deel 5

In deze donkere corona dagen, wil ik mijn bezoekers onaardse schoonheid geven.

IJsland is hét land bij uitstek waar je deze schoonheid kan vinden 😎

 

We zijn boven een of andere berg, in het dorpje Vik,

De atlantische oceaan is links van ons

Het regende niet, de weervoorspelling verwacht een mooie zonsondergang…

Dat ik echt onder de indruk was van de grootse wolkenpartijen,

dat moet ik je niet zeggen hé ? 😉 Dat zie je zo !

 

 

 

 

Constant zoekend naar een nieuwe compositie,

om de glorie van deze zalige zonsondergang  zo mooi mogelijk weer te geven…

Een landschap moet niet echt in landschap modus staan…

Je camera in portret modus houden is zeker geschikt voor een mooi landschap !

Als je zo werkt, is het mooier dat er onderaan de foto iets is dat de aandacht trekt,

een element uit het landschap doet wonderen 😎

 

 

 

Je moet altijd opletten in IJsland …

Als je hier kort bij de rand komt, dan kan je 50 meter naar beneden flikkeren !

Dus, een veilige afstand houden is de boodschap !

Ondertussen is het licht veranderd !

Het eerste goud komt tevoorschijn 😎

 

 

 

 

Bij elke foto heb ik hier gewerkt met graduele grijsfilter(s),

om het felle licht in de hemel op het zelfde niveau te brengen

als het licht aan de grond.

Zonder zo’n grijsfilter(s) is het quasi onmogelijk om details te zien

in de lucht én tegelijk op het land

 

 

Steeds zoekend naar andere composities in het constant

veranderende licht spektakel 😎

 

 

 

Even landinwaarts kijken…

Het wondere landschap met tegelijk het onaardse licht en wolken partijen…

Daar blijf je op kijken hoor !

ik voelde me in een sprookjeswereld ! 😉

 

 

 

Het goud in de hemel groeit en gloeit !

Een simpele bloem in de voorgrond zorgt voor ritme in de compositie 😎

 

 

 

 

Het hemelsblauw dat bestraald wordt door rood licht,

verschuift naar het paarse spectrum !

Ik stond erbij… en keek ernaar 😉

 

 

 

Om dit logje te eindigen …

Het gouden licht werd nu oppermachtig,

straks is de zee ook van goud, (maar dat is voor een volgende logje 😉 )

De wolken partijen waren indrukwekkend !

De eerste nevels boven de zee worden gevormd (maar ook dat is voor een volgend logje 😉 )

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 5) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in een volgende logje

Dirk

IJsland 2019 – Deel 4

Het coronavirus is in het land en we hebben het geweten, amai ni !

Veel evenementen waar we normaal gezien naartoe gingen,

een oud leerlingen reünie , PhotoDays 2020 zijn inmiddels afgelast en/of uitgesteld.

Een paar musea die we graag  zouden bezoeken zijn nu ook dicht…

Maar kom, extreme situaties vereisen nu eenmaal extreme maatregelen !

Mij ga je hierover niet horen klagen.

Behalve… onze overheid die halfslachtige maatregelen neemt, zoals:

In gemeente A mogen de scholen openblijven,

in gemeente B worden de scholen gesloten !

Als je ziek bent moet  je geneesheer je telefonisch onderzoeken

en dan een ziektebriefje voor  week doormailen of met de post.

Nu blijkt dat dit in strijd is met de GDPR wetgeving !

We leven hier blijkbaar in absurdistan !

Overheid, neem afdoende én federale beslissingen, iedereen gelijk voor de wet,

zonder smakeloze compromiekes (die onze politici goed kennen).

Doe gewoon jullie werk, waarvoor jullie heel rijkelijk betaald worden !

Meer vraag ik niet :mrgreen:

 

Zo, dat moest me ff van het hart …

 

Om wat van het doemdenken en coronavirusjes weg te gaan…

Wat dacht je van een 4de IJsland 2019 editie ? 😉

 

Het grootste export artikel van IJsland is… Water !

 

 

Een flink pak kilometers verder, aan het gitzwarte strand van Vic

In de verte, uiterst rechts zie je de ‘tand van Odin’

 

 

 

 

Bij deze foto heb ik de voorgrond erbij betrokken,

dat geeft een heel ander gevoel vind ik. 😎

De op het strand stromende golven zijn hier heel onvoorspelbaar

maar tegelijk heel indrukwekkend om te zien wanneer zo’n enorme golf

het strand instroomt.

 

Voor de techies: Om de voorgrond én tegelijk de achtergrond scherp te stellen,

maak ik meestal gebruik van de hyperfocale afstand.

Die kan je perfect instellen met een systeem camera.

De berekening van die afstand doe ik via een gratis app op mijn gsm.

die app noemt : ‘Dof Calculator’ waar DOF staat voor Depth Of Field

(Scherptediepte).  (Verkrijgbaar voor Android , ios)

 

 

 

Enkele honderden meters verder zie je lava gesteente…

De kleuren én de grillige gesmolten vormen van de lava

zijn heel indrukwekkend !

In mijn ogen is dit één van de ruwste én mooiste plekken in IJsland

 

 

 

Dezelfde locatie, een hoger standpunt levert een heel andere foto op.

Oranje, rood gele en blauwe rotsen…

Kan je me geloven, als ik zeg, dat ik verliefd ben op IJsland ? 😉

 

 

 

Nog steeds dezelfde locatie, gewoon 2 stappen naar achter gezet…

Btw, alle foto’s zijn gemaakt mét 1 of meer graduele grijsfilters,

een circulair polarisatie filter én alles natuurlijk op statief :wink;

 

 

 

Zelfde locatie als hierboven, maar dan 180 graden omgedraaid

Hier waan je je echt op een andere planeet hoor ! :mrgreen:

 

 

 

Zelfde positie, maar hier heb ik voor een vierkante uitsnede gekozen.

Dit kan je bij Fuji direct instellen op de camera zelf !  😎

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen…

een ‘normale’ uitsnede (landschap mode) vanop dezelfde positie als

de 2 voorgaande foto’s. Gewoon om je aan te tonen hoe belangrijk de keuze van

een ‘uitsnede’ en/of kadrering kan zijn.

3 maal dezelfde positie met 3 verschillende uitsneden geven heel veel verschil hé ?

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 4) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in een volgende logje

Dirk

Normandië – Étretat (Deel 13) – Krijtrotsen, zee en kiezelstranden

Van de macrofotografie in het zomerse Duitsland,

verkassen we naar een ander groot Europees land…

We gaan terug naar Frankrijk, naar de Normandische kust,

naar de uitgestrekte kiezelstranden en kalkrotsen in Étretat !

Het is ondertussen deel 13 geworden van deze vakantie,

de foto’s in dit logje zijn de 6de vakantie dag. 😉

 

’t was mijn bedoeling die dag, om het ongrijpbare, de magie, de grootsheid

van het geheel van de zee, het strand met krijtrotsen én de lucht proberen te “vangen”.

Met een circulair polarisatie filter accentueer ik het blauw in de lucht…

Soms gebruik ik ook een (of meerdere) gradueel grijsfilter(s)

om het dynamisch verschil in het lichtbereik te egaliseren.

Ga je mee het ‘ongrijpbare’ zoeken ? :mrgreen:

 

 

Niemand op het strand

wolken flarden boven me

ergens krijst een meeuw

 

 

 

Een doorgang tussen de rotsen die niet echt bekend is bij het grote publiek !

Gelukkig maar 🙂

We kregen deze passage informatie van onze hotel bazin,

een rasechte brutale, Gauloise kettingrokende Française 😎

Hier was echt niemand…

De meeste toeristen blijven altijd in het stadje hangen,

of aan het strand bezaaid met terrasjes (niets voor ons trouwens)

Wij hadden het rijk dus voor ons alleen 😉

Zalig toch ? !

 

 

 

Een muur van kiezels

gevoed door de oceaan

doet golven schuimen

 

 

 

Een zwart/wit bewerking van voorgaande foto…

 

 

 

Ooit waren deze rotsblokken deel van de krijtrotsen…

De tand des tijd kent geen genade !

 

 

 

Zelfde locatie standpunt als vorige foto,

maar de lens is hier naar links gedraaid.

De geel,goud,oker kleuren van de krijtrotsen vond ik zalig om zien !

De meteo had regen en lichte storm voorspeld…

Laat maar komen dacht ik :mrgreen:

De indrukwekkende wolk partijen over de oceaan waren zalig om te zien !

Als je dit ziet, dan voel je je als mens heel nietig,

amper een stofje in de kosmos  ben je nog ! 😉

 

 

 

 

Grijze kalkrotsen

getooid met een toupetje

een groene haardos

 

 

 

Steenhoopjes… steenmannetjes…

Je komt ze overal ter wereld tegen.

Ze hebben iets, het straalt iets uit 😎

Als je er graag iets meer over weet, klik dan hier

 

 

 

Om dit logje af te sluiten,

We klauteren omhoog door de smalle doorgang (zie foto 2 in dit logje),

om achter de krijtrotsen te komen.

De zee was intussen al flink gestegen

en zou weldra heel het strand overspoelen ! 😯

Geloof me, daar wil je dan niet  zijn hoor !

Nog een laatste foto van een groots wolken spektakel 😎

De kleur variaties in het groen vond ik ook betoverend mooi !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

Bedankt voor je bezoekje 😉

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland, Het vissersdorpje Husavik (IJsland part 61)

Ondertussen is het bijna een maand geleden

dat we nog eens in IJsland rondliepen !

Hoogtijd dus om nog maar eens in het verre noorden

rond te kuieren én te genieten van de woeste schoonheid

van Husavic, de vissers haven

én thuisbasis van de walvis spotters :mrgreen:

 

Op onderstaand schip waren wij de walvis spotters !

Het is nu aangemeerd  om zijn batterijen op te laden.

Deze schepen varen 100% op elektrisch aangedreven motoren !

Deze stroom maken de IJslanders 100% gratis door gebruik

te maken van de oneindige hoeveelheden stoom

die ze tot hun beschikking hebben door de vele vulkanen, geisers,enz.

Straffe gasten hé, die IJslanders ! 😎

 

 

 

Zelfde boot, maar een andere kijkhoek…

 

 

 

Door gebruik te maken van een tilt-shift filter uit de Nik-tools kit,

kon ik van deze boot een miniatuur ogend bootje maken 😀

Hoe subtiel aangebrachte onscherpte onze ogen kan bedriegen hé ? :mrgreen:

 

 

 

Een haven is op zijn mooiste als er zwaar weer op komst is…

De stilte voor de storm, om het zo uit te drukken :mrgreen:

Het door de enorme wolken gefilterde zonlicht wordt magie !

 

Overal aan zee

wordt zonlicht pure magie

als het gaat stormen

 

 

 

De kleuren in een haven zijn altijd supermooi,

maar het loont zeker de moeite om die licht magie

naar een zwart/wit foto te vertalen 😉

 

 

 

Zelfde foto als hierboven,

alleen heb ik hier de voorgrond ingevuld.

De rotsen in de haven geven de kijker nu een gevoel van afstand…

In deze en de 2 voorgaande foto’s kan je “iets” zien zwemmen onder water…

Als je goed kijkt op 80% naar rechts, op 1/4 beneden zie je iets ‘drijven’…

Rarara…. Waisdavooriets ? 😉

In de volgende foto’s zie je het duidelijker hoor !

 

 

 

Je kan naar de boten gaan over drijvende pontons,

van daar op kan je ook heel goed onder de zee kijken !

Er kwam een kwal aangedreven !

Het schitterend beestje was ongeveer 40 tot 50cm breed

en plus minus 80cm lang.

Wat een pure schoonheid zweefde hier in het water !!

Fascinerend toch ? :mrgreen:

 

 

 

Het beestje kwam echt poseren voor mij 😀

Kwallen doen eigenlijk niet veel meer dan ronddrijven

in de zee en eten “vangen” met hun tentakels.

Ze hebben geen hersenen, bloed of hart.

en bestaan 95% uit water !

De andere 5% bestaat uit cellen, een maag en mond.

De meeste kwallen kunnen niet zwemmen

en drijven zomaar mee met de stroming van de zee.

Maar toch zijn deze flubber wezentjes fascinerend mooi hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

Drijvend in zeeën

zweeft dit geleiwezentje

op weg naar nergens

 

 

 

Even daarna begon het te regenen…

eerst wat dikke druppels die cirkels maakten in het water

Ik wou naar de camper lopen, om droog te blijven…

Maar “iets” vertelde me dat ik nog even moest blijven !

Ken je dat gevoel ? 😉

 

 

 

En ik ben nog steeds blij dat ik geluisterd heb

naar dat ‘iets’ gevoel :mrgreen:

Een ferme regendruppel viel op de perfecte plaats neer !

De sluiter opende op het perfecte moment !

Namelijk het moment dat de kernmassa van de druppel,

door de inslag terug naar boven geduwd komt

(actie én reactie, weet je wel).

Dit microseconde momentje gaf deze kwal een oog 😎

én maakt er een totaal ander wezen van ! :mrgreen:

Het is een toevalstreffer geweest, dat is 100% zeker

maar als ik niet naar dat ‘iets’ gevoel had geluisterd…

Dan bestond deze foto niet 😀

Altijd op je buikgevoel afgaan hé ! 😎

Btw, deze foto staat in mijn persoonlijke IJsland top 10 !

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Zouden deze wezentjes echt hersenloos door het leven gaan ?

Als een klodder flubber geboren worden om heel hun leven lang

te drijven in de zeeën én te eten …

Of zou er iets meer zijn, waar we geen vat op hebben ?

Waar ons verstand nog veel te klein voor is ?

Wie zal het ons zeggen hé ? 😎

In alle geval, de steeds veranderende kleuren in dit wezen

vond ik fascinerend mooi

 

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland foto logje (editie 61 reeds !) gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Normandië – Étretat (Deel 12) – Als de avond valt…

We zijn terug in Normandië, Étretat.

’t is reeds dag 5 van onze vakantie daar !

De meteo had ons een droge én een mooie zonsondergang beloofd…

En zeg nu zelf, als je op vakantie bent aan zee,

dan wil je daar echt wel een zonsondergang meemaken hé 😎

 

Die avond stonden we boven op de krijt rots,

mét links een uitzicht op het stadje Étretat

en rechts de oneindige oceaan…

Een tiental fotografen maakten zich klaar,

voor het komende avondlicht spektakel 😉

 

Er stond een stijve bries,

de zeemeeuwen kwamen héél even even tot rust…

Een zalig momentje met de 100/400mm lens…

tussen mij én de speurende zeemeeuw !

 

 

 

Enkele seconden later vloog de vogel weg,

de avondzon tegemoet…

zwevend over de onmetelijke oceaan

Even moest ik hier denken aan Prologue van Neil Diamond,

een machtig film verhaal over Jonathan Livingston, de zeemeeuw…

Een film die ik meermaals gaan zien ben toen 🙂

 

 

 

 

De warme zee zon

overspoelt de kleine kerk

wordt God nu wakker ?

 

 

 

Teergeliefde bezoeker,

Ik kan je verzekeren…

Als je daar boven op die immense krijtrotsen staat,

en je ziet dat geweldig mooi gouden licht over de zee…

Dàt doet iets met je hoor :mrgreen:

 

 

 

Het stadje Étretat in de warme avondzon.

De zilte geur van de zee…

Het zacht kabbelen en ruisen van de zeegolven

Het nooit aflatende geluid van de zeevogels…

Dàt…

Dat was kiekebisj gevoel 😀

 

 

 

De avond ontwaakt

als de zon gouden aaitjes

streelt over de zee

 

 

 

Het avondlicht kan enorm veranderen

in een minimum van tijd !

Van warm rood naar een diep gouden gloed…

Ik stond erbij,

én genoot ervan 😎

 

 

 

De ‘olifantslurf’, nu gehuld in warme avondkleuren,

Het kiezel strand is weer helemaal onderwater…

door de getijden stroming, bestuurt door onze maan.

Zalige momentjes hoor 😉

Volgende keer als ik hier nog eens kom,

neem ik mijn gitaar mee…

om lekker riedeltjes te improviseren in het zalige avondlicht

Dat lijkt me de max 😎

 

 

 

 

Deze foto is echt per toeval tot stand gekomen…

Door het gebrek aan licht, ik wil de iso niet te veel omhoog schroeven

(om de digitale ruis tegen te gaan),

had ik de sluitertijd op 1/10ste seconde gezet.

Natuurlijk stond de camera dan op een statief !

In die 1/10 seconde is een zeevogel erin geslaagd,

om in mijn foto op te duiken 🙂

De wetten van het toeval… i love it 😀

 

 

 

In het avondlicht

zie ik de Japanse vlag

aan de horizon

 

 

 

om dit logje af te sluiten…

Het kleine vissers kerkje, helaas afgesloten die dag.

Het was bijna donker, maar hier heb ik een opname gemaakt

van 2 seconden (natuurlijk op statief !). (f16, iso100)

Dit moment was wat fotografen bedoelen met het blauwe uurtje

De laatste restjes licht, gevangen met digitale technologie !

Fotografie is zalig hé ? 😉

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 11) – Uitstapjes

In mijn vorig logje waren we in IJsland, het kust dorpje Husavik.

Vandaag blijven we aan de kust, maar dan een totaal andere kust :mrgreen:

We gaan terug naar Étretat, aan de Normandische kust in Frankrijk.

 

Omdat we al voor de 5de dag in Étretat waren,

besloten we om een ander stadje te bezichtigen.

De naam van het stadje ben ik ondertussen vergeten,

maar is dat een bezwaar ?  😀

 

Het stadje zelf stelt niet veel voor…

zoals elk Frans stadje is het er druk, stoffig, veel te veel auto’s en kleine bromfietsen

die overal tussen door flitsen…

Het was er te warm naar ons goesting,

dus zochten we de rust én de koelte van een oude kerk op 😎

Deze kerk was doorheen de eeuwen verbouwd en herbouwd,

zodat een mengelmoes van bouwstijlen is verweven doorheen het gebouw.

Je vind er vroeg en oud romaanse bogen en gewelven,

afgewisseld door vroeg en late gotische & meer speelse bouwstijl.

Door het heel grote verschil van licht dynamiek (tussen zwart & puur wit)

koos ik om de HDR techniek gebruiken, om de grote verschillen tussen

het sterkste licht en het diepste donker te overbruggen in 1 foto.

Voor elke HDR foto in dit logje heb ik 5 foto’s genomen met 1 stop licht verschil.

Nadien zijn die 5 foto’s tot 1 foto bewerkt door SNS HDR Pro.

Detail: Er is géén statief gebruikt… alle foto’s zijn genomen uit de losse hand !

Ik leun wel tegen een muur of een zuil ofzo, anders is scherpe HDR niet mogelijk 🙂

 

In het huis van God

proef je gewijde stilte

en oude wierook

 

 

 

 

Oude gebouwen en vooral oude  kerken ademen iets ongrijpbaars uit vind ik…

Moesten deze muren kunnen vertellen hé ? 😎

 

 

 

 

Voor brandglasramen heb ik altijd een zwak gehad !

Het is hét multimedia verhaal voor onze voorouders.

Stel je voor dat je 500 jaar geleden was geboren…

Geen internet, fotografie, boekskes of kranten, tv, enz enz.

Hoe zou jij deze glasramen dan zien ? Welk verhaal vertellen ze ?

Als je ze aan de buitenkant ziet, is het iets vuil, donker, zijn ze zelfs lelijk …

Maar van binnenuit gezien zijn het sprankelende vertoningen,

die bruisen van kleurenpracht !

Iets waar oneindig veel mensen met bewondering hebben naar gekeken :mrgreen:

 

 

 

 

Preekstoelen…

nog nooit heb ik de eer gehad om een spreker bezig te zien in

zo’n fraaie preekstoel constructie.

Dankzij de HDR foto bewerking techniek kan ik hier nog details zien

in de donkerste gebieden én in het felle licht tegelijk !

En dit zonder vervelende digitale ruis 😎

De mogelijkheden van digitale fotografie zijn enorm :mrgreen:

Iets wat pakweg 20 jaar geleden nog ondenkbaar was,

is nu (bijna) mogelijk met een simpele smartphone 😉

 

 

 

 

Op sommige brandglasramen zie je de meest gruwelijke

dingen gebeuren…

Hier zijn we getuige van de onthoofding van Johannes de Doper…

Nu ja, wat de kerk (de inquisitie enzo) vroeger de mensen aandeed,

verschilt niet veel met het leed dat vandaag ISIS strijders andere mensen aandoen  😥

Een glasraam vol met horror voor onze middeleeuwers !

 

 

 

 

The never ending story…

Overal wordt de glorie, de grootheid van de rijken, de adel afgebeeld…

Maar nooit zie je een arme boer of een dienstbode zijn nederige werk doen…

Sociale ongelijkheid is van alle tijden !

 

Het gewone plebs

ziet de rijke adel pracht

en blijft uitgebuit

 

 

 

 

Het is niet al goud wat blinkt…

Hier zie je nog veel restanten van oude muren, oude doorgangen,

slordig herbouwde delen van deze kerk

Wij zouden zeggen: ’t is met de Franse slag gedaan 😉

 

 

 

 

Romaanse kruis, kruiston gewelven …

‘k heb het altijd al fascinerend gevonden hoe deze bouwtechniek is

ontwikkelt en uitgewerkt tot de meest fraaie en gedurfde constructies.

Later, in de gotiek is deze bouwtechniek zelfs tot hemelse kunst verheven :mrgreen:

 

 

In wandelgangen

zweeft het eeuwenoude stof

geurend naar vroeger

 

 

 

 

 

Je kan tegenwoordig bijna geen kerk meer passeren,

of er zijn restauratiewerken bezig…

Nu ja, bij deze kerk was het echt wel nodig !

De broze kalksteen was zwaar aangetast door onze zure regen.

Sommige beelden waren bijna volledig weggevreten door de zuren ! 👿

Maar de wolkenpartij was hier dan weer indrukwekkend mooi !

 

 

 

 

In een toeristische gids ginder lazen we dat het kerkhof

de moeite waard was om eens te bezoeken.

’t was inderdaad de moeite waard om in de dodenakker aldaar wat rond te lopen…

Maar weer werd ik ergens ongemakkelijk door het geheel…

Een ‘Je vind het alleen mooi als je met oogkleppen rondloopt’ gevoel…

Er waren veel reusachtige, prachtige en kunstzinnige graven,

en dat stoort mijn sociale rechtvaardigheidsgevoel toch wel 😦

Al die pracht en sier, zoals in de brandglasramen in kerk en kathedraal,

was en is er enkel om de rijken, de adel, dé elite hun verheven plekje te geven

Hoog verheven boven het wereldje van het plebs…

En de kleine werkman en werkmadam…

Daar hoor of zie je nergens iets van 🙄

Maar die hebben wel al deze pracht en praal mét hun handen gebouwd

én onderhouden voor een schamel of een hongerloontje.

Och ja, ik weet het wel,

sociaal onrecht is van alle tijden…

Maar toch mag dat onderwerp eens op tafel gegooid worden hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Nog wat haiku woordjes om afscheid te nemen van rijk en arm …

 

Op de kerkhoven

zijn alle doden gelijk

tot in eeuwigheid

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn HDR  fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk