Architectuur, Luik Guillemins (Deel 10, einde van deze serie)

Van het kunstige licht festival in Brussel verkassen we terug naar elders.

Ook vandaag blijven we in eigen land. We zijn terug in Luik,

in het fantastische architectuur meesterwerk van Santiago Calatrava ,

Luik, Guillemins !

De eerste 3 foto’s zijn gemaakt met het plezant 6mm fisheye lensje van Lensbaby.

De andere foto’s zijn met de 16/35mm f2.8 Canon breedhoek zoomlens geshoot.

 

De 6mm fisheye is eigenlijk gemaakt voor een aps-c sensor (een Canon 70D bijvoorbeeld).

Omdat ik hier gewerkt had met de Canon 6D, een full frame camera dus,

waarbij de sensor groter is dan een aps-c sensor, bedekt dit fisheye lensje

niet de hele sensor, waardoor ik die ronde uitsnede krijg.

Maar geen nood, ik vind dat wel leuk 😉

Dat lensje is 100% manueel, je moet dus wat gokken om alles min of meer scherp te krijgen !

Ook is de beeldhoek zo extreem breed, dat je echt moet oppassen,

dat je je eigen voeten niet mee op de foto zet 😎

De afstand tussen de roltrap en de lens… 10 cm !

 

 

 

Het is een leuk, spotgoedkoop lensje,

waar je  je goed mee kan amuseren 😉

De beeld vervorming door de extreem brede hoek is lekker meegenomen

Lensbaby verkoopt die lensjes voor Canon, Nikon en nog een rits andere merken.

 

 

 

Zelfde roltrap als in foto 1, maar dan van de andere kant gezien…

 

 

 

De avond viel, het blauwe uurtje was volop bezig.

Nu was ik echt benieuwd hoe het kunstlicht zou inwerken,

op deze indrukwekkende architectuur !

 

 

 

Een zwart/wit omzetting van vorige foto

 

 

 

Met kunstlicht moet je echt wel oppassen dat de witbalans van je camera correct blijft !

Hier heb je koud LED licht, TL licht, gele natrium lampen van buiten.

Een treinstation bij avond heeft altijd een tikkeltje mysterie vind ik…

 

 

 

Het witte beton van de enorm grote steunberen,

kreeg een vreemde gloed in het kunstlicht !

We kregen terug nieuwe inspiratie 😎

 

 

 

Het spel van licht en donker,

lijnen en bogen…

Het was prachtig om te zien !

 

 

 

Al deze foto’s zijn genomen zoals we het zagen,

er is niets aan veranderd in photoshop ofzo.

Hier wou ik gewoon dit ongelooflijk mooie lijnenspel vastleggen…

Tijdens de dag kan je zo’n foto nooit maken !

Het samengaan van licht, schaduwen, lijnen en bogen….

zo indrukwekkend mooi !

 

 

 

Als het donker is kan je manier van fotograferen helemaal veranderen,

je ziet zoveel dingen opduiken die in het volle zonlicht nooit zichtbaar zijn.

Het verloop in het perspectief speelt hier een grote rol

 

 

 

Om dit logje én deze serie <Luik, Guillemins> af te sluiten…

Een ode aan het licht en donker, het wondere lijnenspel dat steeds in beweging lijkt te zijn….

dat alles ontworpen in het geniale architecten brein van Santiago Calatrava

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur, breedhoek én fisheye  fotografie.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgende logje…

Wat, waar, wanneer, hoe enz…??  Dat zien we nog wel hé laughing

 

Dirk

Schoonheid in de vingerhoed van de lente… Venetiaanse maskers – (Deel 4)

Dit loodgrijze koud & kil miezerig regenweer, afgewisseld door extreme stormbuien,

word ik zo stilletjes aan kots beu 😡 !

Normaal gezien zou het nu de keien uit de grond moeten vriezen.

Dit huidige koud & nat herfst-alike weer in putje winter is niet meer normaal !

(en toch zijn er nog steeds (teveel) mensen die denken dat er niets aan de hand is

met ons mondiaal weersysteem…ggrrmmbbll ! 😐

 

Daarom ga ik graag nog eens terug naar april 2019 😀

om na te genieten van het aangename lente zonnetje tijdens Brussels Floralia 2019 :mrgreen:

De kleurenpracht van de bloemen én de kunstige Venetiaanse

maskers groepering zijn een streling voor het oog (Allee ja, in mijn ogen toch 😎 )

Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XH1, de lenzen zijn de Fuji 70/200mm f2.8

of de Fuji 80mm f2.8 macro, die mijn meest gebruikte portretlenzen zijn.

 

Deze blauw met zilvergrijs/goud afwerking toets gekleurde dame,

getooid met een kunstige haarvlecht, contrasteert mooi met de

rode, gele, oranje tulpen bloemen weelde in het groene lente gras 😎

Een letterwijzing om dit tafereeltje meer dichterlijk te beschrijven :

 

Schoonheid in de vingerhoed van de lente…

 

 

 

De barokke, soms overdadige rococo stijl aanvoelende kostuums en maskers,

vind ik echt schitterend om te zien !

In de bloem & kleurrijke kasteeltuin van Groot Bijgaarden,

komen deze frivole & kleur/kostuum exentrieke figuren volledig tot hun recht.

 

 

 

Om je een beter beeld te geven van de enorme complexiteit van de

Venetiaanse kostuums en rekwisieten zoom ik eventjes dieper in …

Als je weet dat alles wat je hier ziet eigenhandig is gemaakt door de

deelnemers van deze groep an sich …

Zelfs de allerkleinste details zijn heel zorgvuldig uitgewerkt !

Chapeau & respect hoor !  😎

 

 

 

Kleuren, natuur, het kleine wereldje…

Het meest hou ik van herfstkleuren, bloemen én tegelijk van vlinders !

Deze kleurrijke dame verenigt & symboliseert mijn drie smaak voorkeuren :mrgreen:

Daarom verdient ze mijn én aandacht én mijn hoogste achting tegelijk !

 

 

 

Pure schoonheid poseerde hier op het namaak-hout betonnen brugje…

Een nieuwe & unieke sprookjeswereld werd hier geboren 😉

 

 

 

Een elegant kushandje van de kleurrijke herfstvlinder die afscheid nam van ons…

of…?

Misschien was dit vlindervrouwtje een nieuwe lentekind in wording ? 😉

Wie zal het zeggen ?

 

 

 

Om in mijn wondere sprookjeswereld te blijven…

Een klein takken mensje,

is het een jongen of een meisje ?

Ra ra ra ?

Het wezen hield mijn sprookjesdromen gedachten spelend levendig  :mrgreen:

 

Mag/kan ik hier spreken van/over conceptuele kunst ?

 

 

 

Als fotograaf moet je ‘zien’ en niet ‘kijken’… 😉

Symbolen laten spreken…

Om het warme sprookjes gevoel diep in mij nog wat te koesteren …

Twee verliefde tulpjes…

Gewoon 2 bloemekes in Love 😉

 

 

 

“Ach ja…bloemekes & love … dat is toch zalig mooi ?”

Zo placht deze vergulde edeldame met speels & goud articulerende handjes,

me na te sticuleren 😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten,

een kunstig gekweekte roos uit één van de vele kasteeltuin serres.

Omdat het glas van deze serre ‘gekalkt’ was, werd het felle namiddag

zonlicht op een briljante wijze diffuus gefilterd.

Een weetje:

Wist je dat het mooiste licht door een vuile, stoffige ruit straalt ? 😉

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Venetiaanse kostuum/maskers fotografie.

Er komt nog 1 (klein) logje om deze reeks te eindigen.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Nog een kleine mededeling:

Als je dit evenement zelf wil zien,

deze Venetiaanse maskers groep komt terug naar Groot Bijgaarden

(Brussels Floralia ) op zaterdag 18 april 2020 om 14u30

én op zondag 19 april 2020 om 10u30 én 14u30.

Het bloemen park zelf is open van 4 april tot 3 mei.

Toegangsprijs is 14€ voor volwassenen en 12€ voor senioren.

Alle info vind je op https://www.kasteelgrootbijgaarden.be/floralia-brussels/

Voor mensen die afhankelijk zijn van het openbaar vervoer:

je kan vanuit Aalst of Brussel tot in Groot Bijgaarden

reizen met de trein (lijn Brussel-Aalst via Jette of Aalst-Brussel via Jette).

Van NMBS station Groot Bijgaarden is het kasteel park dan nog een klein half uurtje wandelen.

 

In een vorig logje had ik beloofd om je te helpen als je transport problemen hebt,

om van uit Groot Bijgaarden naar het park te geraken.

Contacteer me daarvoor via ‘reacties’.

Het ‘contact formulier’ op WordPress.com heb ik nog steeds niet werkend gekregen…

waarvoor mijn excuses 🙄

Diegene die me kan helpen, om dat ‘contact formulier’ werkend te krijgen,

die verdient mijn eeuwige dank 😉

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 9)

Van het kleine macro wereldje maken we terug een sprong naar

iets helemaal anders…

We zijn terug in Luik, Guillemins beland.

In dit logje heb ik me geamuseerd met de prachtige lijnen & vormen

van dit uniek treinstation, ook heb ik met een Lensbaby 6mm fisheye lens

gespeeld en superbreedhoek foto’s gemaakt,

voor de rest nog wat spiegeling experimentjes in het avondlicht.

 

Een detail van een stalen steunbeer.

De lijnen die Santiago Calatrava heeft uitgetekend blijven me boeien !

 

 

 

Een raam weerspiegeld

een wereld van wit beton

aan de overkant

 

 

 

Het is leuk om te ‘spelen’ met de 6mm fisheye lens van Lensbaby :mrgreen:

Dit lensje gaat zo breed dat je echt moet oppassen dat je eigen voeten

niet op de foto terechtkomen.

Het lensje geeft een enorm vertekend beeld, maar dat is nu juist leuk

om lekker te experimenteren 😉

Deze lens is bedoeld om op een aps-c sensor mee te werken.

De camera hier was de Canon 6D, een full frame sonsor dus,

die sensor is groter dan aps-c en geeft dus een circulair vertekend beeld,

wat ik niet erg vind natuurlijk 😎

 

 

 

Het lijkt wel of ik hier op een zekere afstand van de roltrappen sta…

In werkelijkheid stond ik tussen de 2 trappen in ! 😎

Deze lens vertekend het beeld echt wel enorm !

Maar zoals ik al eerder zei, het is leuk speelgoed 😉

 

 

 

 

Ne pas embarquer…

het leven zoals het is

in Luik Guillemins

 

 

 

 

Alles wat met treinen te maken heeft is een dankbaar onderwerp

om er een zwart/wit bewerking op uit te voeren

 

 

 

De zon begon stilletjes aan onder te gaan …

De avond verlichting ging aan, het witte beton werd geelachtig en oranje

door de kleur warmte van de lampen.

De witbalans had ik hier op warm tl-licht gezet

Het blauwe uurtje (welbekend onder fotografen) gaf nog een laatste

streepje heel mooi  licht …

Het zalige spel van licht en schaduw  vond ik geweldig  :mrgreen:

Mooi licht… meer moet een fotograaf niet hebben om volmaakt

gelukkig te zijn 😉

 

 

 

Bovenstaande foto bracht me op ideetjes…

Spiegeling ideetjes 😎

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven, maar dan 90° gekanteld…

 

 

 

Tenslotte nog een multilens experimentje (Nik tools) op bovenstaande foto

 

 

Het echt wel kunstig aangebracht licht is een fotoshoot an sich waard !

Hier kom ik zeker nog eens langs om een avond-fotoshoot te doen.

Dat is me echt wel een weekendje Luik waard :mrgreen:

Het spel van licht en schaduw is hier bij avond prachtig om te zien !

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur, fisheye  & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet, word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt nog één vervolg  😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgende logje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…??  Dat zien we nog wel hé laughing

 

Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 8)

In het vorige logje “speelde” ik met de architectuur van het Atomium.

Ook vandaag blijf ik met architectuur ‘spelen’, maar dan op een heel andere locatie 😎

We zijn terug in Luik Guillemins, het wondermooie trein station, ontworpen én gebouwd

door de geniale architect Santiago Calatrava.

Sommige foto’s heb ik ‘bewerkt’ met mijn ‘spiegel’ techniek,

andere foto’s zijn dan weer ‘normale’, onbewerkte foto’s.

Met onbewerkt bedoel ik zonder spiegelingen, rotaties, uitgeknipte vormen,

water filters , enz.

Alle (RAW) foto’s zijn natuurlijk bewerkt in de digitale doka van Photoshop.

Die bewerkingen bestaan uit contrasten bijsturen, eventueel de witbalans corrigeren,

verscherpen waar nodig.

Alleen heel basic gedoe dus, omdat een foto voor mij vanaf de bron,

zo goed mogelijk moet zijn.

Als je in JPEG foto’s maakt, corrigeert de camera zelf al die dingen. Een automaat dus…

Als je in RAW werkt, moet je al die basis bewerkingen zelf doen,

maar dan heb je het eindresultaat zelf in de hand hé 😉

Op automaten heb ik het niet zo… zeker niet in fotografie !

 

De eerste foto is gewoon 180° omgedraaid….

Het zijn metalen steunberen die het dak dragen.

Het dak bevind zich hier dus beneden 😀

Het spel van licht en schaduwen vond ik fascinerend !

De immense grootheid van dit gebouw zorgt ook dat het perspectief

heel interessant wordt om te zien :mrgreen:

 

 

De ‘spiegeling’ van een roltrap creëert iets dat niet bestaat…

Je ziet het wel, maar het bestaat niet echt… 😉

 

 

 

Een stalen constructie van golvende lijnen…

Calatrava is een genie in mijn ogen

 

Een stalen ballet,

van golvende steunberen

lijkt wel te dansen

 

 

 

Als je met een breedhoeklens van dichtbij een gebouw fotografeert,

dan lijkt het wel of het gebouw ‘gekanteld’ wordt naar achter.

Met een tilt-shift lens kan je dit euvel corrigeren bij de bron,

maar een tilt-shift lens is redelijk duur…

 

 

 

Maar gelukkig is er in Photoshop ACR (de RAW converter) een functie die de misvorming

in het lens-perspectief kan wegwerken maar…

En zoals steeds in fotografie is er een maar…

Wat je wint van de ene kant, moet je inboeten aan de andere kant.

Als het perspectief gecorrigeerd word door die ACR perspectief functie,

moet je de foto wat bijsnijden.  Je  verliest wat van je oorspronkelijke foto.

Daarom dat ik in zo’n gevallen de foto wat breder maak van bij het begin,

dan is het verlies van bijsnijden te verwaarlozen 😎

 

 

 

Geruisloos galmend

zingt een geluid van stilte

in de kathedraal

 

 

Origineel is het een detail opname van een metalen steunvleugel…

Een uitsnede en een horizontale spîegeling maakt er een futuristisch bouwwerk van…

of een of ander robotwezen uit een cyberpunk of steampunk film 😉

Wat zie jij erin ??

 

 

De multi-lens functie uit de NIK tools kit is een plezier om mee te werken 😉

 

 

Een (hier onzichtbare) fotograaf maakte foto’s, samen met zijn model

die duidelijk balletlessen volgt of gevolgd heeft.

De trappen , een achteloze voorbijganger, het  rode doek…

Alle elementen passen bij elkaar 😉

We kregen toelating van deze mensen om ook een foto te maken 😎

waarvoor mijn eeuwige dank !

 

 

 

Het rode doek als afscheid van de vriendelijke fotograaf en zijn balletmeisje :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgende logje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…??  Dat zien we nog wel hé laughing

 

Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 7)

Van de heel creatief & kleurrijk uitgedoste Venetiaanse maskers groep,

gaan we weer naar een strakke staal en koud witte beton wereld…

We belanden terug in Luik Guillemins,

waar dit architectonisch meesterwerk van Santiago Calatrava,

me inspireert om spiegelingen, omkeringen uit te zoeken,

om zo mijn eigen architectuur fantasie wereld te scheppen 😎

Ik vertel bijna nergens wat ik heb gedaan, heb ik 1x of meerde malen gespiegeld ?

Het ik copies omgekeerd aaneengeplakt, verticaal of horizontaal gespiegeld ?

Calatrava komt ons ook niet vertellen, hoe hij het ontworpen heeft hé ? 😉

 

Welkom in mijn fantasie wereld der spiegelingen,

geïnspireerd op de architectuur van Calatrava.

 

Een witte wereld

van voorgespannen beton

op zoek naar zijn kern

 

 

 

Een kathedraal vol stilte…

 

 

 

 

De strijdhelm van een of ander mythologisch wezen …

 

 

 

Dit is dezelfde foto als hierboven,

hij is gewoon 180º gedraaid 😎

Dat geeft direct een totaal ander beeld, vind je niet ?

 

Een stalen monster

kijkt boosaardig grijnzend toe

uit blinde ogen

 

 

 

De multi-lens functie uit de NIK tools kit van Google

is zalig om in te werken !

 

 

 

Dit is gewoon één foto die horizontaal is gespiegeld…

Het lijkt wel of we in een heroic & fantasy wereld zijn beland 😎

Ik genoot van de felle contrasten tussen het koud witte staal

en de strak blauwe tinten van de namiddaglucht.

Het schaduwenspel was dan ook heel boeiend om te zien !

 

In een blauwe schat

worden wolken gekoesterd

als heilige lucht

 

 

 

Weer een foto die ontstaan is uit één horizontale spiegeling.

 

 

 

Hier neem ik je eventjes mee, hoe ik iets opbouw van bij het begin…

Men neme 1 betonnen steunbeer die een ijzeren vleugel ondersteunt :

 

 

Deel 2:

Men neme een horizontale spiegeling van voorgaande foto

 

 

Deel 3 en afwerking:

Men neemt een verticale spiegeling van de 2de foto

en men draait tenslotte het geheel 90º naar links of naar rechts.

Het zijn maar ‘spielerijtjes’, dat weet ik ook wel,

maar ik doe deze dingen heel graag 😉

En zeg nu zelf, dingen kunnen doen die je graag doet…

bestaat er nog iets mooier ? 😎

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het nog wel hé laughing

 

Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 6)

Van de bloemekes en de piepkleine pluisjes…

Van de zwevende waterdruppeltjes en de insecten macro’s

kortom “het kleine wereldje” zoals ik dat graag benoem,

gaan we vandaag nog eens naar het tegenovergestelde kijken :mrgreen:

We zijn terug in Luik Guillemins om nog wat verder te genieten van

één van de super creaties van de geniale architect, Santiago Calatrava

 

Witte gewelven

als steunberen uit een kerk

dragen tonnen glas

 

 

 

Als fotograaf kan je hier dagenlang rondkijken en steeds weer

nieuwe dingen ontdekken ! 😎

Met de repetitieve elementen kan je spelen

én het gebouw nodigt gewoon uit om creatief te zijn !

 

 

 

De trein is steeds een beetje reizen…

Als je trein op tijd komt én vertrekt uiteraard 😉

 

 

 

Spelen met de elementen van dit immense gebouw…

trappen, roltrappen,steunberen, dakspanten, bogen…enz enz

composities zoeken, spelen met het diffuse zonlicht

Zalig om te doen 😎

 

 

Een lege roltrap

voert reizigers naar boven

of naar beneden ?

 

 

 

Hier heb ik nog maar eens de “multi lens tool” van Nik-tools gebruikt.

Een ‘spielerijtje’ met de foto van hierboven als bron.

Je kan daar leuke én tegelijk creatief werk mee afleveren.

Je stop de foto erin en de “Multilens addon” geeft je een basis resultaat.

Het uiteindelijke schuif,knip en/of plakwerk moet je zelf doen natuurlijk 😎

 

 

 

Roltrap mét mensen 🙂

De mensen schoven doodleuk naar dat punt op de lijn uit de “regel van derden”,

waar ik ze wou hebben !

Als je graag iets bijleert over compositie regeltjes, klik dan hier

 

 

 

 

Een gespiegelde afbeelding,

zo wordt het stationsgebouw net een of andere kathedraal,

vind je niet ? 😉

 

Dat witte metaal

danst een krankzinnig ballet

in een kathedraal

 

 

 

 

Ontmoetingen aan een roltrap…

 

 

 

Ontmoetingen aan een roltrap… (part 2)

Straatfotografie komt altijd beter tot zijn recht in zwart/wit vind ik

 

 

 

Hier vind ik de kleurversie dan weer belangrijker 😉

 

 

 

Net buiten het station, aan één van de ingangen,

(we zochten een leuk restaurantje op)

zagen we deze enorme zwerm vogels overvliegen…

 

 

 

 

 

Het was een superluid gekwetter,

neem dat van me aan 😎

 

Een lint van vogels

hoog in de lucht kwetterend

vloog over Liège

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

(Behalve in de 2 laatste foto’s… daar wordt het terug Haiku 😉 )

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 5)

Van het magische ochtendlicht in het Hallerbos,

verkassen we weer naar een andere magische plaats…

Namelijk, naar het fascinerende trein station Luik Guillemins,

waar we verder genieten van de geniale architectuur van Calatrava 😎

Het is ondertussen deel 5 geworden van deze fotoserie !

 

Ik geniet enorm van het lijnenspel,

dat groeit uit deze kathedraal van staal en beton,

van de lijnen en gedurfde rondingen,

de repetitieve elementen van dit gebouw

die tot leven komen in een fantastisch ogend perspectief !

 

 

 

Een simpele (photoshop) spiegeling van de bovenkoepel geeft me iets oosters…

De blauwe hemel reflecteert in het blanke staal en wit beton !

 

Perfecte lijnen

als in zand getrokken uit

een Japanse tuin

 

 

 

Bovenstaande foto,

bewerkt met de Multilens (Nik Tools) , geeft me dit

Een eerbetoon aan Calatrava 😉

 

 

 

Die oneindigheid

van speelse lijnen en glas…

overdonderend !

 

 

 

De ongelooflijke complexiteit en technische durf

van dit gebouw is ongelooflijk bij momenten !

Dit is architectuur om duimen en vingers van af te likken 🙂

Hier moet je als fotograaf echt op verkenning gaan,

niet zomaar de naakte werkelijkheid registreren,

maar de geniale geest van Calatrava opzoeken…

Het is een uiterst boeiende zoektocht,

dat kan ik je garanderen :mrgreen:

 

 

 

Van voorafgaande foto,

maakte ik een eenvoudige spiegeling.

Dit gebouw vraagt daar gewoon om ! 😉

De inwerking van het perspectief op mijn bevattingsvermogen

is in die mate dat ik er soms duizelig van werd.

Onze ogen zien, maar onze hersenen kunnen het niet aan.

 

Dat zelfde gevoel van onwerkelijkheid had ik ooit eens,

toen ik een enorm groot Amerikaans vliegdekschip zag varen…

Onze ogen registreren, maar het verstand weigert aan te nemen,

dat zo’n gigantische massa staal kan blijven drijven.

Die zelfde indruk en gevoel had ik hier in Guillemins ook !

 

 

 

Kijken en zien zijn twee totaal verschillende zaken…

Veel mensen begrijpen dat niet goed, maar alle tekenaars onder ons,

begrijpen dat maar al te goed ! 😉

En een fotograaf die ook graag tekent, ziet altijd iets meer 😎

 

 

 

In de enorme complexiteit van dit gebouw,

kan je naar hartelust experimenteren met composities,

met compositie regeltjes, kan je spelen met lijnen en hoeken…

Het is hier echt een speeltuin voor creatieve fotografie 😎

 

 

 

Een stalen ballet

met speels vluchtende lijnen

danst zonder muziek

 

 

 

Naarmate de avond dichterbij komt,

wordt het zonlicht veel zachter en omfloerst…

Subtiele schaduwlijntjes komen nu tot leven !

Kiekebisj kreeg ik van deze architecturale schoonheid 😉

 

 

 

Om dit logje (voor vandaag) af te sluiten,

nog een (Nik tools!) Multilens bewerking op voorgaande foto.

De magie van geniale architectuur, licht & schaduw…

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 4)

Om in de van hier naar daar springende traditie van dit blogje te blijven,

verlaten we de sneeuw, de bergen,de rotsen, enz

om nog eens in Luik Guillemins op te duiken 🙂

Natuur in het algemeen krijgt mijn voorkeur in de fotografie,

maar architectuur, daar heb ik ook een boontje voor :mrgreen:

 

In de Nick tools set voor Photoshop zit een leuke functie,

namelijk de Multilens tool.

Daarmee kan je een foto op een heel originele manier bewerken,

net of het is gedaan met een oeroud analoog multilens fototoestel.

 

 

 

Soms, onder een afwijkende kijkhoek,

kan je met wat fantasie ,dingen ontdekken die er niet echt zijn…  😎

 

Twee bidsprinkhanen

gegroeid uit stalen balken

dagen mekaar uit

 

 

 

Ergens in een zijgang,

we lopen hier tussen witte, betonnen steunberen.

Het volstaat om de camera iets naar links te kantelen

om een heel ander beeld te krijgen 😀

 

 

 

 

De gedurfde architectuur van dit gebouw,

nodigt uit om op zoek te gaan naar de “ziel’ van dit geheel…

De ronde betonnen bogen bieden een fraai beeld,

het perspectief doet de rest…

 

 

 

 

Deze ronde bogen zijn zeker een prima gegeven,

voor de Nick Tools, Multilens tool.

 

 

 

 

 

Na wat zoeken en snuffelen links en rechts

ontdekten we de parkeer garages voor de reiziger(s).

Wat me daar opviel was de verlatenheid van het geheel,

de onaangename kilte in deze eindeloze parkeerplaatsen…

Het wit is niet echt wit meer maar eerder vervuild grauw…

 

 

 

 

Met een verticale spiegeling en het leuke flood filtertje

kan je zo gaan zwemmen in de parking plaatsen 😎

 

 

 

 

De weg naar de parking vond ik wel een origineel gegeven.

Het was ‘gewoon” een betonnen spiraal naar boven toe.

Je vind hier geen enkele zichtbare zuil of steunbeer !

Qua architectonische hightech kan dit tellen hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

 

De betonnen wentelgang nodigt ons uit

om ongewone foto’s te maken van dit geheel.

Het geheel is loodzwaar en toch lijkt het soepel, speels én licht te zijn…

Calatrava is een geniaal architect, zoveel is zeker !

 

Een betonnen straat

spiraalt me naar beneden

of glijd ik omhoog ?

 

 

 

 

Naarmate de dag vorderde

veranderd het zonlicht, hier was het ongeveer 15uur.

Het spel van licht en schaduw was mooi om te zien.

De enorme metalen bogen, die ook alle ruiten dragen

maken wel een indruk op me…

 

 

 

 

 

De samenhang in de overgang tussen het transit gedeelte

en de overkoepelende midden structuur vind ik magistraal !

Calatrava heeft hier gewerkt met gesplitste (metalen) steunberen,

die de zwaartekracht afleiden naar buiten toe.

Net zoals de externe steunberen, luchtbogen, kruisribgewelven

en spitsbogen bij de gotische architectuur.

 

Je moet dit maar ontwerpen én bouwen zeg ik dan :mrgreen:

 

 

 

 

Van voorgaande foto heb ik een simpele horizontale spiegeling gemaakt,

omdat ik de vloeiende driehoek structuren,

die Calatrava heeft ingebouwd, nog eens extra wil onderstrepen.

 

 

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen…

Een multilens bewerking van vorige foto…

Dit om de pure schoonheid én de elegantie van Calatrava’s werk

nog eens dik in de verf te zetten :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word niet cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door de mens…

Daarom pas ik me dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

 

 

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 3)

Het is ongeveer een maand geleden dat we nog eens in Luik waren…

Wat vliegt de tijd toch hé ?

Hoe ouder een mens word,hoe rapper de tijd vooruit vliegt ! :mrgreen:

Vind jij dat ook niet ?

Een reden te meer om onze kostbare tijd zo zinvol mogelijk te besteden 😀

 

Zo, we zijn weer in Luik Guillemins.

Architect Santiago Calatrava heeft veel van die uitstekende ‘vleugels’

in het enorme gebouw ingepast.

Het zijn glazen vleugels, gedragen door geplooid staal,

soms gedragen door voorgespannen beton.

Er is maar 1 groot probleem… hoe houd je dit in hemelsnaam proper ??

Om dit netjes te houden heb je redelijk ingewikkelde machines nodig

om je poetsmensen veilig te laten werken, of door gesofisticeerde robots  in te schakelen.

Maar aan dat alles hangt heel zeker een stevig prijskaartje…

en de NMBS ligt van al die vervuiling zeker niet van wakker 🙄

Eerst geven ze honderden miljoenen € uit, om nadien alles te laten verloederen.

Dat vind ik ergens wel hemeltergend, want het is ons belasting geld

waar overal zo kwistig in het rond mee wordt gesmost 👿

Enfin soit… Wat doe je eraan hé ?

gele hesjes dragen zet ook al niet veel zoden aan de dijk …

 

Een vervuilde glazen vleugel…

 

 

 

 

Maar kom… we gaan niet verder met door somberheid vervuilde gedachten…

Onze blog beker is halfvol en de zon schijnt 😀

 

Met een simpele spiegeling wordt de bovenstaande vuile vleugel

iets helemaal anders hé 😎

Is het een vliegtuig, een ufo , een zwevend ding, een vliegende ruit ?

Het is leuk, om uit bestaande vormen, niet bestaande werelden te scheppen :mrgreen:

 

 

 

 

En het wordt nog leuker als ik een ‘vleugel’ samen met een stukje dak

gebruik om weer nieuwe vormen te maken 😎

 

 

Werelden

 

in mijn werelden

mag je verloren lopen

daar maak ik ze voor

 

 

 

 

Het perspectief is echt wel fantastisch in dit gebouw !

Als je daar gewapend bent met een stevige breedhoeklens,

dan kan je de inwerking van het perspectief nog wat extra onderstrepen:-D

Uiteraard is dit een spiegeling…

Het lijkt of deze structuur zweeft… en toch is het echt niet zo… :mrgreen:

De middenste snijpunten vormen 1 lijn op een grote betonnen steunbeer,

maar die steunbeer heb ik weggeknipt, alvoor deze spiegeling te maken.

Och ja, het zijn maar spielerijtjes waar ik me mee amuseer 🙂

 

 

 

 

 

In Nick tools zit een fantastische tool, namelijk “De Multilens”.

Dat was vroeger een (analoge) camera met 3 of 4 verschillende lenzen,

die elk een ander stukje van dezelfde foto belichten.

Als je deze eigenschap digitaal kan loslaten op een gespiegelde foto,

dan krijg je dit…

Welkom in mijn fantasie wereldje 😎

 

 

 

 

 

Meneer Calatrava heeft op geen centje gekeken

toen hij deze trappenzuil heeft ontworpen…

Voor élk spoor is er zo eentje…

 

 

 

 

 

Als je de trap niet kan of wil nemen,

mag je altijd deze futuristische lift gebruiken !

Allemaal heel mooi natuurlijk.

Het prijskaartje van dit gebouw was dan ook navenant …

Ongeveer 450 miljoen €… astemblieft !

 

Star Trek

 

Beam me up Scotty

knalt door mijn gedachten

bij dit Star Trek ding

 

 

 

 

 

 

Van helemaal beneden, onder het spoorcomplex, kan je naar de parkings gaan.

Het zijn echt wel monumentale trappen, vind je niet ??

Calatrava heeft gewild dat er in dit overkoepelend gebouw,

geen enkele rechte lijn aanwezig zou zijn…

Hij heeft voor 99% gelijk gekregen.

Alleen zijn Spaance confrater, Antoni Gaudí krijgt van mij nog een hogere score 😎

In zo’n magistraal gebouw moet je echt de tijd nemen,

om het geheel te laten inwerken op je…

Het is een peperduur gebouw,

maar tegelijk is het ook waanzinnig mooi en adembenemend  groots :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Even wisselen van lens, met de 24/70mm kan ik korterbij kijken,

om de prachtige (wit betonnen) bogen te bewonderen.

De inwerking van het perspectief krijgt hier iets van magie hé ?

 

 

 

 

 

 

Ik laat bovenstaande foto 90 graden kantelen naar rechts…

en dan neem ik er een horizontale spiegeling van.

Welkom in mijn wereldje van onmogelijk bestaande vormen :mrgreen:

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag.

De vorige foto, bewerkt met de Multilens tool van Nick tools.

 

Een kleine nabeschouwing :

Bij al mijn spiegelingen, whatever tool bewerkingen,

probeer ik nooit ‘zomaar’ iets te maken… dat zou echt wel redicuul zijn hé ?

Datgene wat ik zal én wil maken,

is juist datgene, dat ik op voorhand heb gezien in de foto die ik nog zal maken,

iets dat me aantrekt of me treft in een compositie,

Laat ons stellen dat 95% hiervan gevoelsmatig is gemaakt

en 5% beredeneerd …

Maar de meeste van mijn “beredeneerde” bewerkingen,

eindigen in de digitale vuilbak :mrgreen:

Zo zie je maar… werken vanuit je buikgevoel is nog altijd het beste 😎

 

Dat is gewoon wat ik je wil meegeven vandaag :

Ken de regeltjes én leer ze te gebruiken

maar doe vooral je eigen ding, volg je buikgevoel en wees creatief  😎

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word niet cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door de mens…

Daarom pas ik me aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

 

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 2)

2019… Het eerste jaar als gepensioneerde met zalig veel vrije tijd om in te vullen,

dit alles met leuke dingen die ik graag doe ! :mrgreen:

 

Maar eerst wil ik jou, teergeliefde bezoek(st)er, toch eens ferm bedanken

voor al je bezoekjes en commentaren hier op mijn blogje !

Dikke merci hoor ! 😎

Misschien dat hier binnenkort ook wat tekeningen komen,

nu ik meer tijd heb om de edele tekenkunst terug te hervatten…

Ook in fotografie kan ik me nu lekker voluit laten gaan 😀

 

Voor de rest wens ik je een leuk & creatief 2019,

zeker en vast een goede gezondheid en een handvol geluk,

moge een groot deel van je wensen waar worden 😀

 

Kom je mee naar het ongelooflijk mooie NMBS station: Luik Guillemins ?

Of de architect Calatrava hier persoonlijk veel heeft aan gewerkt of niet,

dat is niet echt belangrijk (in mijn ogen dan)…

De sierlijkheid en de enorme complexiteit van dit gebouw spreekt voor zich…

In mijn fotografie hier, probeer ik het gebouw te laten spreken…

 

 

 

 

Onderstaande foto is een spiegeling van hierboven…

De grootsheid van gotische kathedralen proefde ik hier…

 

Kathedraal

Lijnen vertellen

net als in kathedralen

van hun eeuwig zijn

 

 

 

 

 

De combinatie van staal en voorgespannen beton is speels…

sierlijk elegant en tegelijk gedurfd !

 

 

 

 

 

Dezelfde plaats als hierboven,

hier heb ik enkel mijn gezichtspunt bijna 180 graden gedraaid.

De grote steunbalk die hierboven op 1/3 links boven was

is nu helemaal rechtsonder geplaatst in de compositie,

wat een totaal andere sfeer geeft.

Dit gebouw wordt echt wel boeiend ! :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Mystiek

 

Wat spiegelingen

brengen Oosterse mystiek

in Luik Guillemins

 

 

 

 

 

Wit geverfde metalen draaglijnen

vast verankerd in het witte beton.

Dit gebouw lijkt wel te leven !

 

 

 

 

 

Het is bijna niet te vatten,

hoe dit gebouw ooit is gebouwd !

Lijnen, bogen, krommingen, horizontale rechten…

ik gooi bewust onder en boven, links en rechts door elkaar hier !

Het gedurfd perspectief in dit gebouw neemt echt een loopje met je ogen 😎

 

 

 

 

Het boeiende spel van licht en schaduw begint als de hemel donkerder kleurt…

Witte wolken worden blauw…

Het karakter van het gebouw verschuift…

Het maagdelijke wit wordt staalblauw 😉

 

 

 

 

Tijd…

In een stationsgebouw is tijd een belangrijk iets

(tenminste als de treinen op tijd rijden… 😯 )

Aan deze foto mankeert nog iets anders …

Het geheel  is te statisch naar mijn gevoel

 

 

 

 

Een simpel Gaussiaans filtertje op een selectie in Photoshop

brengt het geheel in beweging :mrgreen:

Alleen de tijd is hier verstild,

terwijl de reiziger in beweging is !

opzij opzij opzij,

maak plaats maak plaats maak plaats

we hebben ongelooflijke haast 😆

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spiegeling spielerij fotografie.

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk