Winterse details (Deel 2)

in het begin van deze maand juli,
was ik een serie begonnen van “Winterse details”.
Dit eerste logje kan je hier herlezen/kijken.
De camera is nog steeds dezelfde, namelijk de Sony RX10 III.
Het geheel is een experimentje om dichterbij mijn onderwerp te komen,
een soort van pseudo macro dus. Maar dat alles kan je herlezen in
het vorige logje 🙂

De bedoeling is dat ik met “andere ogen” kijk naar alledaagse voorwerpen,
naar alledaagse dingen in de natuur, een weide, een boom, een paal, enz enz.
Soms kan ik vormen van “iets” herkenbaar zien, soms valt me iets op
dat abstrakt kan zijn, of iets dat gewoon mooi is als detail…
Kijken, niet zomaar zien…

Een stokoude, gebarsten weidepaal … of is het moderne kunst ? 😉
Als je ziet wat er soms als moderne kunst gepresenteerd wordt,
dan zou dit best wel eens kunnen hé 🙂







Een andere weidepaal , vermolmd , ruw overdekt met mos…
Maar ik zag er prachtige details in !






De gebarsten bovenkant van een houden weidepaal,
het zou een foto van een ruw landschap kunnen zijn, gemaakt met een drone…






Mos vind je in alle soorten en kleuren.
Sommige mossen zijn zo complex van vorm dat je er naar blijft kijken 🙂






Bekermosjes vind ik altijd supermooi.
Als die op een boom groeien, dan is het 5 voor twaalf voor die boom…






Hier heb je een heel mooi voorbeeld van hoe de NISSI voorzetfilter
het perspectief op een heerlijke wijze vervormd.






Soms zie je echt leuke dingen opduiken in die oude, vermolmde weidepalen 😎
Twee donkere ogen keken me aan !






Een zwart/wit omzetting van bovenstaande foto…
Het benadrukt de ruwheid van de houten paal vind ik.






Hier heb ik de vorige foto gewoon 180 graden gedraaid.
Op de een of andere manier komen de twee” donkere ogen” hier meer tot leven 🙂






Het wandelpad passeert voorbij een stuk of wat krulwilgen….
De grillig gevormde takken vind ik fascinerend.
Een foto in puur tegenlicht maakt de takken bijna zwart,
het lijkt wel dat de bomen dansen ! 😎
In een volgend logje van “Winterse Details” ga ik op dit thema nog een stapje verder !





Et voila, we zijn aan het eind van een tweede “Winterse details” pseudo
macro logje gekomen. ‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op
de objecten die ik de moeite waard vond om te fotograferen.
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Winterse details

In deze reeks heb ik leuke experimentjes uitgevoerd !
Ik wou uitzoeken, hoe ik met de Sony RX10 mark 3 naar het macro wereldje kon gaan…
Naar het wereldje van de 1:1 verhouding dus…
Bij “gewone” lenzen kan ik een Raynox 250 close up voorzetlens gebruiken,
om veel dichterbij te komen en zo zelfs kleiner dan 1:1 uit te komen.
Echter, de Raynox250 diameter past niet op de Sony RX10 24/600mm lens.
Een kleine zoektocht bracht me bij de NISI close up voorzet lens,
die de perfecte filtermaat heeft voor de Sony RX10. Deze NISI zou +5 dioptrie
winst opleveren bij 24mm. Maar het gekke was dat ik maar kon scherpstellen vanaf 100mm !
Dan maar eens proberen op 600mm (volledig ingezoomd) dacht ik.
Enne… dat werkte wonderwel 😎
Superzoom camera’s hebben soms wel rare kuren 😎
Ik krijg dan wel een vertekend beeld (horizontale lijnen worden krom),
maar dat kon de pret niet drukken 😉
Door gebruik te maken van deze close up lens kon ik min of meer op 1:1 werken,
meer moest het niet zijn voor mij :mrgreen:
Wat meer tech. info over deze NISI close up lens vind je hier

Een stokoude weidepaal met een stuk roestig ijzer…
De groene mos kleuren vind ik mooi contrasteren
met de kleuren van het roestige ijzer.






Een boom heeft alle tijd van de wereld,
om te groeien waar en hoe hij het wilt !
Deze oude geplastificieerde bekaert kottekesdraad,
is inmiddels deels opgeslokt door deze groeiende boom !
Die boom is een echte ijzervreter ! 😉






Geen boompje om zonder handschoenen aan te pakken !






Als je op zoek naar naar dingen die je eigenlijk niet op voorhand weet…
dan ga je heel anders kijken en ‘ontdek’ je dingen, die fotografisch interessant zijn.
Dingen waar je anders achteloos zou aan voorbij lopen 😉
Zoals mijn oude tekenleraar, Walter Brems het ons vroeger heeft ingehamerd :
Je moet leren zien… en niet zomaar kijken…

Een oeroude weide afsluiting, kunstig gerepareerd door de boer 😎






In een of andere,, zwaar vermolmde en scheefgetrokken weidepaal,
zag ik … het linkeroog van een oude, gerimpelde olifant ! :mrgreen:
Zie je het ook ? 😉






Een kleine spiegeling op de vorige foto uitvoeren…
Et voila !
We zien de 2 ogen van de olifant én het begin van zijn slurf 😎







Een klein, krom stukje smeedijzer,
dat een bekaert draad afsluiting op zijn plaats houd…
Als je er wat compositie regeltjes op toepast,
is het best wel een leuk plaatje vind ik 😎






Het vorig plaatje nog wat intenser maken,
door er een zwart/wit omzetting op los te laten.






Nog een stokoude vermolmde weidepaal,
gebarsten en overwoekerd met kleine plukjes mos…
Ik zag er houten bergen in…een steile ruwe rotswand van vermolmd hout :mrgreen:






Als je deze piepkleine bekermosjes ziet groeien op een boom…
Dan weet je dat de boom zijn dagen zijn geteld !
Die bekermosjes heb ik een tijdje meer aandacht gegeven,
maar dat zijn foto’s voor in een volgend logje 😉







Et voila, we zijn aan het eind van een eerste “Winterse details” pseudo
macro logje gekomen. ‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op
de objecten die ik de moeite waard vond om te fotograferen.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Katjes en mosjes

in mijn vorige logjes heb ik veel macro’s gepubliceerd…
Dit logje gaat gewoon verder met… nog meer macro fotografie 😉
Deze keer niet in de Plantentuin, sneeuwklokjes,
ook geen lente bloemen of zo…

Vandaag gaat het over de lente katjes, stukjes mos op dode bomen.

De camera is de Sony A7R2.
De macro lens is de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro.
Er zijn géén filters gebruikt, ook geen statief…
Het licht is natuurlijk zonlicht, de meeste foto’s zijn gemaakt
in de schaduwen van het moerasbosje in Sint Martens Bodegem.

Op dode bomen kan je prachtige mosjes vinden…
De één zijn dood, is de andere zijn brood,
in de natuur is dat een eeuwige constante !
Niets, maar dan ook niets gaat verloren !






Kleine katjes, die nog steeds groeien op afgesnoeide takken !
Wilgen zijn enorm taaie bomen !
Steek een wilgentak in de grond en een paar jaar later
heb je al een flinke boom 😎
Straffe toeren hé ? 😎






Elk jaar weer opnieuw is het een feest als de katjes er zijn 🙂
Om een zachte achtergrond te verkrijgen is het meestal
wat zoeken en rondkijken…
Je moet er gewoon voor zorgen dat er géén of bijna geen
andere takken in de nabijheid van je onderwerp groeien.
een afstand van 1/2 meter is meer dan voldoende als je kortbij
je onderwerp kan komen. De andere takjes in de nabijheid
van deze 4 katjes verdwijnen dan in een zalig waas van onscherpte !

Soms zie ik ‘natuur’ fotografen takjes wegknippen,
om een “betere” foto te maken…
Die dingen zal ik nooit doen !
Soms duw ik eens een in mijn zicht hangend takje uit de weg,
dan hang ik het takje ergens vast met behulp van een wasspeld ofzo,
maar nooit zal ik de natuur beschadigen, om een ‘mooiere?’ foto te maken !

Vier op een rij !






De prille lentezon van eind maart straalt een warme gloed
over de takken en de katjes in het moeras bosje.
Op deze manier fotograferen is zalig ! 😎







Ieder jaar weer opnieuw heb ik meer en meer respect voor de natuur,
als ik de kleine katjes kan bewonderen door een macro lens… 😎









De kleurenrijkdom van die petieterig kleine katjes is ongelooflijk hé ?






Dezelfde foto als hierboven,
maar hier heb ik een Orton action zijn werk laten doen…
Alles is verzacht, de kleuren zijn rijker, voller en iets meer gesatureerd.
Bij ervaring weet ik dat 50% van mijn teergeliefde bezoekers
de Orton bewerking niet graag ziet…
Maar de andere 50% van mijn teergeliefde bezoekers vinden het mooi 😎






Soms moet je in de schaduwen een streepje zonlicht laten spreken…
Eén klein straaltje mooi licht, kan een fotograaf héél gelukkig maken 😉






Om dit logje voor vandaag te beëindigen…
Bijna uitgebloeide katjes vind ik eigenlijk de mooiste katjes !
Het wondere kleine wereldje… 😉





Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente macro logje gekomen

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn lente katjes macro fotografie !

Opmerkingen, commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing


Groetjes, Dirk

Speelse Spiegelingen in de natuur (Deel 3)

Van de natgeregende bloemekes en boomblaadjes,

gaan we nog eens naar mijn spielerij wereld vol “Speelse Spiegelingen”. :mrgreen:

 

Als je rondwandelt in de natuur, de velden, weiden ,

dan zie je veel afsluitingen, draden, palen, enz…

Met bijna elk van deze elementen, kan je beginnen ‘spelen’ 😎

De camera is nog steeds de Canon 50D met de 100mm f2,8 macro lens.

 

Een kleine noot:

Alle kleuren in de foto’s zijn zoals ze geregistreerd zijn door de camera.

Er is geen enkele kleur bewerkt, versterkt of veranderd in Photoshop…

 

Als bron foto voor wat Speelse Spiegelingen…

een diervriendelijke ‘schrikdraad’ (zonder prikkeldraad !!)

in een isolator gevat…

 

 

 

Een verticale én horizontale spiegeling van de bron foto,

brengt me tot dit…

Dit geheel doet me denken aan een oud Japans Oni of Noh toneel masker 😎

 

 

 

Na een subtiele bewerking met het Flood filtertje

wordt de onderkant van de foto vloeibaar !

 

 

 

De originele bron foto toon ik niet meer…

Ik laat jezelf raden hoe ik dit heb samengesteld 😉

Het Flood filtertje gebruik ik heel graag,

maar dat zal je al wel lang weten hé ? :mrgreen:

 

 

 

Dezelfde bron foto als de foto hierboven,

maar hier ben ik tegenover gesteld aan het werk gegaan.

Wilgenkatjes in een waterrijke Speelse Spiegelingen wereld 😎

 

 

 

Een oeroude betonnen lantaarnpaal, overgroeid met mos…

1 simpele spiegeling…

 

 

Een paar spiegelingen verder én de magie van het Flood filtertje

levert dit onwerkelijke plaatje op.

De magie van werelden die niet bestaan 😉

 

 

 

De basis van vorige foto omgekeerd , gespiegeld én een Flood filter bewerking…

Het egale blauw van de hemel is hier héél welgekomen !

 

 

 

Zelfde bron foto als bij de twee voorgaande bewerkingen,

maar deze keer in een verticale opstelling gespiegeld

én natuurlijk… het Flood filtertje werkt het geheel netjes af :mrgreen:

 

 

 

Nog een oeroude, met stugge mossen overgroeide kabeldrager paal,

Hier simpel horizontaal gespiegeld (om je een idee te geven hoe ik hier begon)…

 

 

 

Een nieuwe horizontale én verticale spiegeling,

gevolgd door een speels Flood filtertje bewerking

gaf me dit subtiel geheel 😎

 

Ook hier was ik heel dankbaar,

voor de heldere én egaal blauwe hemelkleur :mrgreen:

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een derde deel in deze serie ,

Speelse Spiegelingen in de natuur logjes gekomen …

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegeling spielerijtjes bewerkingen.

Het is weer eens wat anders hé

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

IJsland 2019 – Deel 8

’t is weer een tijdje geleden dat we nog eens in IJsland waren !

Hoogtijd dus om IJsland weer eens met een virtueel bezoekje te vereren 😎

Onderweg van Vik naar Sfartifoss passeerden we een fascinerend,

bijna buitenaards & sprookjesachtig ogend landschap !

 

Een enorm uitgestrekte vlakte van gestold lava-gesteente, overwoekerd met weelderig mos.

Het betreft hier het lava-veld met de naam Eldhraun.

Heel dit unieke gebied (vele honderden vierkante kilometers groot !) wordt streng

‘bewaakt’ door overheid en natuur diensten.

Maar er zijn enkele plaatsen beperkt toegankelijk gemaakt voor toeristen.

Weliswaar onder strenge voorwaarden, je mag zeker niets kapot maken

of beschadigen en zeker niets meenemen !

Maar als natuur fotograaf heb je echt wel respect voor de natuur.

Anders ben je die naam van ‘natuur fotograaf’ niet waard !

In mijn vorige IJsland 2016 serie, zijn we hier ook al eens gepasseerd…

Maar dit gebied is zo uniek en wonderbaar,

dat ik het graag  opnieuw deel met mijn teergeliefde bezoekers 😉

Weliswaar met nieuwe foto’s uit de 2019 IJsland reis !

 

 

 

 

Eldhraun is gevormd door een uitbarsting van de spleetvulkaan Lakagigar in 1783.

Deze uitbarsting van één van de meest catastrofale uit de IJslandse geschiedenis

en duurde maar liefst 9 maanden !!

De lavastromen slokten boerderijen, huizen en kerken op over een lengte van 60 kilometer lang.

Een oppervlakte van 565 vierkante kilometer raakte bedolven onder de dikke laag lava.

Dit had enorme gevolgen voor zowel mens als dier.

Door het vrijgekomen zwavelzuur stierven honderdduizenden dieren !

Een kwart van de bevolking stierf aan voedselgebrek in de drie jaar erna…

(Bron van deze extra info: Klik )

 

 

 

Het zachte mos heeft deze zwarte bladzijde in de geschiedenis van IJsland met een kleurig masker bedekt.

De prachtige groen- geel- oker en roodtinten van het mos geven het landschap nu een vredige en kalme aanblik….

Eens je in het gebied bent, is (bijna) alle geluid gedempt door het zacht verende mos !

Het is een zalige beleving hoor 😎

Je moet wel opletten voor de talrijke spleten… sommige zijn onpeilbaar diep !

 

 

 

Kun je je voorstellen dat een lava rotsblok van pakweg 20meter lang en 10 op 10 meter dik

een dikke 60km ver wordt geslingerd door een ontwakende vulkaan ??

Dat zijn krachten die ons verstand te boven gaan hé ? 🙄

Gelukkig is het hier nu heel stil en vredig 😎

 

 

 

 

Blijkbaar is vulkaan grond heel vruchtbaar !

Vooral voor mosachtigen en taaie struikjes allerlei.

IJslands mos (Cetraria islandica, Lichen islandicus)

is een struikvormig korstmos uit de familie Parmeliaceae (schildmosachtigen).

Deze soort is bij ons zeer zeldzaam en staat op de Rode Lijst als ernstig bedreigd

 

 

 

Is het geen betoverend mooi landschap ?

 

 

 

565 vierkante kilometers is dit unieke landschap groot…

Ik blijf bij mijn standpunt, dat je de schoonheid en tegelijk de ruigheid

van IJsland niet kan beschrijven in gewone woorden…

Alleen superlatieven zijn hier de norm !

 

 

 

Hoe een beetje zon, zalig mooi diffuus gefilterd door de lage wolken

dit landschap tot een sprookjes landschap kan verheffen !

 

 

 

Vele IJslanders geloven nog in elfen, trollen, natuurgeesten en dergelijke…

Zie jij ook de trol die ik hier zie ? 😉

 

 

 

Het licht kan in enkele seconden totaal veranderen in IJsland !

Als fotograaf moet je hier constant sleutelen aan de instellingen van je camera,

ook moet je constant van grijsfilter veranderen om in te spelen op het

steeds veranderende licht.

Maar dat vind ik nu echt zalig om te doen 😎

In IJsland moet je ‘hard ‘ werken voor een mooie foto 😉  Zalig toch ??

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Als de regenwolk verder drijft komt er weer wat omfloerst zonlicht te voorschijn

en laat dit onwezenlijk mooi land herleven !

Hoor ik daar geen trol snurken in zijn trollengrot ??

of misschien hoor ik het vederlichte gefladder van elfen vleugeltjes ??

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 8 reeds ) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

IJSLAND – De waterval Goðafoss (Godafoss) (IJsland part 58)

Het is bijna een maand geleden dat we via mijn blogje in IJsland vertoefden…

Wat vliegt de tijd hé ?

Hoogtijd dus om onze schade in te halen :mrgreen:

 

een klein maar pittig detail:
Bij het publiceren van mijn vorig IJsland blogje,
op 19 december 2018,
werkte ik nog ijverig voor mijn werkgever 😀
2 dagen later ging  ik met pensioen 😎

 

Dit logje gaat verder op het vorige IJsland logje.

Namelijk, de omgeving rond de enorme waterval van Goðafoss (Godafoss)

 

Je hebt zeker al gemerkt dat ik heel graag met filters werk,

vooral met graduele grijsfilters en/of met little of big stoppers.

Met één of meer graduele grijsfilters kan je het teveel aan licht in de lucht

gelijktrekken aan het licht op de grond.  (Het dynamisch licht bereik verhogen)

Zo voorkom je over én onderbelichting.

Bij stromend water gebruik ik graag een filter die het licht overal tegenhoud.

(of voor beweging in het algemeen)

Een little (5 stops) of een Big (10 stops) stopper, of beiden voor de lens geschoven.

De licht stoppers worden eventueel samen met een graduele grijsfilter gebruikt.

Sluitertijden van enkele minuten is met deze filters zeker geen uitzondering !

Natuurlijk moet je een stevig statief gebruiken, anders is je foto 1 groot waas 🙂

Bijkomend voordeel van een lange sluitertijd is

dat je de kleuren als het ware gaat stapelen !

De kleursaturatie neemt toe en dat is dus mooi meegenomen 😎

Ook de details van dichtbij worden geaccentueerd

(als je correct scherp hebt gesteld tenminste…)

Het is logisch dat alles wat beweegt in de foto tot een waas verglijd,

(persoonlijk) vind ik dat veel mooier dan een “bevroren” waterval foto

waar je elk druppeltje apart kan zien.

 

Het is een kwestie van smaak natuurlijk…

 

 

 

 

 

Het bulderend nat

de waterval der goden

blaast me ontzag in

 

 

 

 

In dit constant natte gebied groeien taaie korstmossen

Ze geven dit woeste land zijn (of haar ?) karakter.

Het kleuren palet van deze mossen is schitterend vind ik !

Het gaat van lichtgroen naar donkergroen, van lichtgeel naar diep oranje

en vandaar naar warme en intense okerkleuren.

Hier kan ik urenlang van genieten…

Btw, deze foto’s zijn rond 6 uur am genomen

want vanaf 8,9 u am stromen de toeristen hier toe…

Dan kan je hier geen enkele natuurfoto meer nemen 👿

Sommige toeristen zijn zelfs zo lomp dat ze voor je camera komen staan,

terwijl je nog bezig bent met een lange sluitertijd opname… 😈

En geef toe… een foto van dit betoverend mooi landschap maken,

terwijl er tientallen of honderden mensen voor je lens lopen…

dat is niet doenbaar hé 😥

 

 

 

 

De zon kwam op ,

zonder grijs filters/stoppers zou deze foto overbelicht zijn geweest !

Nu zie je nog details in de lucht én ook de voorgrond is perfect belicht 😎

Ook hier ben ik de kleursaturatie van de grijsfilter heel dankbaar !

 

 

 

 

De rotsen zijn hier spekglad van de mossen, wieren, waterplanten…

Je moet echt heel goed oppassen en minstens 2 stappen vooruit denken.

Hier wil je echt niet naar beneden vallen hoor ! 😕

De opstuivende waternevels vormen op hun beurt kleine beekjes…

Het is een wondere wereld daar in IJsland ! :mrgreen:

 

 

 

 

 

Een muur van water

geboren uit een vulkaan

buldert hier voorbij

 

 

 

 

Als je hier op een min of meer droge rots gaat zitten,

genietend van het landschap om je heen…

in de verte hoor je het nu doffe gebulder van de waterval

overal om je heen hoor je water klateren en druppelen…

Dát zijn genietmomentjes, zen momentjes

effe alles vergeten, één worden met het landschap !

Zaaaalig hoor 😉

 

 

 

 

 

Binnen enkele jaren zal de uitgesleten rotspartij,

op de rechterkant van de foto ineenstorten.

Laat ons hopen dat er dan geen toeristen meegesleurd worden.

Maar tegen dan is dit gebied natuurlijk al lang afgesloten.

Maar ik heb veel dwaze toeristen gezien in verboden te betreden gebieden,

dus zal het me zeker niet verwonderen,

dat een paar dwaze toeristen daar hun ultieme maar  allerlaatste selfie maken.

 

Interessant detail… op 3/4 rechts, zie je daar die witte nevel opstijgen ?

Dat is de waternevel wolk boven de Godafoss waterval :mrgreen:

 

 

 

 

Soms waan je je hier op een andere planeet !

IJsland is hét land van de tegenstellingen 😎

Deze grillige rotsformaties zijn geboren uit vulkanen en vulkaan uitbarstingen.

Het geheel voelt echt onaards aan !

Omdat we hier omringd waren door rotspartijen

was het hier bijna perfect stil :mrgreen:

Alleen het geluid van een klein beekje kon je horen

en het geruis van de wind door het stugge gras

De kleuren in dit kleine paradijsje vond ik betoverend !

“Beam me up Scotty…”…

 

 

 

Om dit logje te eindigen:

Op dit betoverend mooi landschap wil ik graag een “Orton” bewerking uitvoeren…

Alles wordt wat verzacht, de kleuren worden intensiever

Het land zelf verglijd als in een droom… 😎

 

 

Et voila zie …

we zijn weer aan het eind van mijn IJsland fotoserie (editie 58 reeds !) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk mijn nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Het kleine wereldje van mosjes en bloesem

Van de immense grootheid van het Hallerbos naar het piepkleine macro wereldje gaan is slechts een muisklik van verschil…

Maar er komt wel meer bij kijken dan een muisklikje hé 😀

In een bos fotografeer je lekker met een breedhoek lens , (10 tot 24mm is zeker voldoende)

De die hards onder ons gebruiken graag een prime 50mm 🙂  !  (prime = vaste brandpunt, geen tele zoom),

Die die hards ‘zoomen’ wel in of uit door dichter of verder af te gaan staan 🙂

Eén of meerdere telelenzen:  een korte (24/70mm), de middel grote (70/200mm)

of de langere telelens (100/400mm),

zijn heel bruikbaar en echt wel onmisbaar als je je als fotograaf écht wil uitleven in het bos !

Supernadeel van al dat gerief… Je moet het de hele dag meesleuren… en die dingen wegen loodzwaar op de duur…

Een kleine handige hand kar (mét grote wielen) is wel handig om je fotografen rug niet verrot te sjouwen aan al dat lenzen gewicht

(Goed glas weegt loodzwaar, weet je wel !)

 

Maar ik wijk weer af ! Verdorie toch hé … 😎

Vandaag duiken we in het kleine wereldje van piepkleine mosjes en wat macro bloesem foto’s van onze Japanse kerselaar,

die elk jaar bijna twee weken lang de trots van mijn voortuintje mag zijn 😀

In het macro wereldje gebruik ik heel graag een 100 of 180mm macro 1:1 lens,

een extra raynox 200 of 250 voorzetfiltertje kan heel leuk zijn,

maar dan moet je echt wel heel dicht bij je onderwerp komen om het scherptepunt te vinden…

(bij insecten kan dat wel een probleem zijn natuurlijk…).

De Canon macro mp-e 65mm f/2.8 1-5x is een super macro lens, maar is tegelijk aartsmoeilijk om te bedienen en te gebruiken !

Maar als je haar nukken leert kennen en die respecteert, kan je er echt wel heel mooie macro foto’s mee maken.

Hoe dichter je komt/en hoe groter de vergroting, met die lens, hoe kleiner de DOF (DOF = Depth Of Field = Scherptediepte) wordt…

Op 3 of 4x vergroting zit je al rap met een DOF van 1/2 mm (ja, je leest goed.. een halve milimeter !! )

Op 5x vergroting spreken we reeds van een DOF van 1 tot 2 tiende mm… !

Neem gerust van me aan, dat dat heel, héél weinig is !

Als macro fotograaf wordt je DOF “comfortzone” hier wel extreem smal !

Als je hand dan wat bibbert of beeft… tja, dan kan je het helemaal vergeten !

In de fotografie is er een vaste regel die overal telt : Als je links wat steelt, moet je rechts wat toegeven…

Deze regel past perfect voor de mp-e 65 macro lens.

De mp-e 65 heeft dus echt flink wat leerschool en dito ervaring nodig om er echt met plezier mee te kunnen werken…

De mosjes zijn allen met de Canon mp-e 65 gemaakt, de bloesems met de Canon 100mm macro.

Alle foto’s zijn uit de vrije hand geshoot in het zachte avondlicht van begin mei…

‘k zou zo zeggen… schuif uw stoel er gezellig bij en geniet mee van mijn kleine wereldje macro fotografie 😀

 

 

 

 

Mosjes

Een lente briesje

laat kleine mosjes buigen

en die breken nooit 

 

 

 

 

 

Als ik het kleine wereldje verken door de ogen van de mp-e 65mm macro lens, op 3x of zelfs op 4x vergroting,

dan gaat er een heel nieuwe wereld voor me open.

Het is fascinerend, dat dingen die je echt niet met het blote oog kan zien,

nu wel gedetailleerd zichtbaar worden !

Het kleine wereldje verkennen is steeds opnieuw wat ontdekkingsreizigertje spelen, zo ervaar ik het 😀

 

 

 

 

In onze tuin staan redelijk veel bomen en struiken die mooie, witte bloesems dragen in mei,

maar de bloesems van onze Japanse kerselaar, die vind ik echt wel het mooist !

Elk jaar is het weer een leuke  verrassing om die boom vol witte bloesems te zien pronken,

van de ene dag op de andere !

De bloesems houden het maximum 2 weken uit, dan zijn al de witte bloesem bloemetjes weggewaaid,

Gone with the wind, zoals ze zeggen 🙂

om plaats te maken voor diep paarsrode bladeren (die in de ondergaande zon zalig gekleurd worden !)

 

 

 

 

Witte bloesems

Onze japanse

kerselaar is weer versierd

met witte bloesems

 

 

 

 

 

Witte bloesems zien er na een malse lente regenbui aandoenlijk mooi uit vind ik 🙂

De Fuji camera mét de 100mm Canon macro lens erop geklikt, geeft me een boterzacht bokeh 😀

De zachtheid van de achtergrond is zoals gezien door de lens en geregistreerd door de Fuji ccd,

er is echt geen photoshop aan te pas gekomen hoor ! 🙂

Dat ondeelbaar klein vleugje roze in het maagdelijke wit van de bloemblaadjes vind ik zo ongelooflijk subtiel…

Het omfloerste zachte licht van de ondergaande lente zon (begin mei 2018, +- 20:45u) was betoverend mooi !

Lente is altijd weer opnieuw het hoogseizoen voor de macro fotograaf :mrgreen:

 

 

 

 

 

Kleine mosjes na een malse lente regenbui…

Gezien door mijn macrolens…

Het is alsof ik rondwandel in het grote toverbos !

Het voelt bijna alsof ik die grote onbekende wereld opnieuw mocht zien én beleven,

door een magisch vergrootglas,

én door de verwonderde ogen van dat kind, die kleine jongen die ik ooit was 😀

Macrofotografie… het is echt wonderlijk mooi om dit ogenblik te beleven !

 

 

 

 

Mosjes Bos

Waterdruppeltjes

zijn zo microscopisch klein

in dat mosjes bos

 

 

 

 

 

Terwijl ik deze wonderbare micro wereld van mosjes & schimmels verkende met mijn lens,

hoorde ik binnenshuis op radio 2 het liedje van Roger Glover (Love is all ) echoën 🙂

(klik hier voor het liedje:  Roger Glover (Love is all)

 

Mijn dag kon echt niet meer stuk 😀

toen ik verliefde mosjes zag dansen met elkaar :mrgreen:

 

 

 

 

 

… Twee Haiku poëzie gedachten

(geteeld & gerooid uit mijn (niet altijd) vruchtbare kweek poëzie schrijf & spinsel velden)

 

 

1-Rondeau

Na een regenbui

dansen verliefde mosjes

samen hun Rondeau

 

 

 

2-Dansen

Frivole mosjes

dansen vrolijk met elkaar

na die regenbui

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van de piepkleine mosjes en bloesem macro fotografie uit mijn Kleine Wereldje ,

én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek.

Het kleine wereldje komt zeker nog dikwijls terug !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Dirk

 

Het kleine wereldje

Het kleine wereldje…

ik geraak er echt nooit op uitgekeken 😉

Op ons terras liggen enkele oude & verweerde beton stenen, die ik daar laat liggen voor een welbepaald doel.

Namelijk… als “kweekvijver” voor allerlei soorten mos.

Die minuscule mosjes vind ik altijd uitdagend om te fotograferen.

Hun schoonheid wordt nog meer geaccentueerd na een malse regenbui… 🙂

Nog steeds beklaag ik me niet dat ik mijn Canon camera’s heb ingeruild voor Fuji en Sony body’s.

Mijn oude Canon lenzen gebruik ik nog steeds via een adapter op de Fuji & Sony en dat gaat heel goed !

Door de veel grotere Fuji/Sony sensoren krijg ik automatisch een veel mooier en vooral zachter bokeh.

In macro fotografie is dat een niet te versmaden voordeel 🙂

De lens is de 100mm f2.8 L IS USM van Canon. De body is van Fuji

 

Kleine mos plantjes van amper 1 cm hoog…

 

 

 

Groot

 

Waterdruppeltjes

als juweeltjes op het mos

hoe klein groot mag zijn

 

 

 

 

Minnekozend

 

Vijf kleine mosjes

groeien al minnekozend

recht naar de hemel

 

 

 

 

 

Het mooie van macro fotografie is dat je altijd met een heel beperkte scherptediepte werkt.

Hoe korter je bij je onderwerp komt, hoe kleiner de dof (Depth Of Field ofterwel Scherptediepte).

Je kan natuurlijk ook werken met focusstacking om een groter DOF te verkrijgen

(= meerdere foto’s met een verschoven scherptepunt bijeen voegen tot 1 foto, om zo een grotere DOF in je foto te hebben)

Focusstacking wordt veel toegepast in reclame fotografie , ook in extreme macro van insecten (= extreme details)

(Dit soort experimenten heb ik hier al enkele keer gepubliceerd in de laatste jaren).

Maar met dit soort mos fotografie zoals vandaag, laat ik liever de beperkte dof en het zachte bokeh voor zichzelf spreken…

 

 

 

 

 

Oppervlaktespanning

 

Mosjes en water

de oppervlaktespanning

houdt ze bij elkaar

 

 

 

 

Aan belichting in de fotografie kan je fortuinen spenderen…

Echter, met wat fantasie en zelf wat dingetjes uitproberen kom je in het macro wereldje heel ver 🙂

Hier heb ik met een spotgoedkope led pillamp uit de Aldi de “scene” belicht ,

de wit balans nadien in photoshop rechtgezet et voila  🙂

De onscherpe mosjes zijn amper 2 tot 3 mm verderaf of korterbij het vlijmscherpe mosje + druppel.

Onderstaande foto is een heel mooi voorbeeld van de heel beperkte scherpte diepte,

waarin de macrofotograaf zijn ding moet doen 🙂

Het is een uitdaging, telkens weer !

en telkens weer geniet ik er met volle teugen van ! Wees maar zeker 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kleine mosjes macro fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek.

Het kleine wereldje wordt zeker nog vervolgd…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk