Vlindertuin in Virelles (Deel 2)

Van mijn macro’s uit de natuur die ik gebruikte om Speelse Spiegelingen

te maken, blijven we vandaag ook bij de macro fotografie…

Alleen het onderwerp en de locatie is heel anders !

We gaan terug naar de tropische vlindertuin in Virelles

(Deel 1 van deze serie vind je hier )

In deel 1 kan je de problemen met een super vochtige en heel warme

tropische vlindertuin ivm met je camera en lenzen (her)lezen…

 

Een vlinder (de naam van het beestje heb ik nog niet teruggevonden)

in het tegenlicht…

Er is ergens een regeltje dat zegt dat je niet mag fotograferen in tegenlicht…

ik zeg dan : F… de regeltjes !  😉

 

 

 

Hier kon ik heel dichtbij komen…

De gebruikte lens is de 80mm f2.8 macro van Fuji op de Fuji XH1.

(Vergeleken met full frame is dit een 120mm macro lens)

Deze vlinder is een Papiervlinder_(Idea leuconoe).

Op ISO800 , f5 had ik juist genoeg licht om op 1/250s af te klikken.

De details rondom de vleugels aanhechting  vind ik wel mooi.

(In de achtergrond zie je de vleugel van een tweede Papiervlinder…)

 

 

 

Deze Monarchvlinder (Danaus Plexippus) is een “klassieker”,

die je bij ons ook regelmatig ziet.

 

 

 

Een andere pose van een Monarchvlinder …

Als je heel stil en héél traag dichterbij komt,

én als je wat geluk hebt,

kan je een relatief scherpe foto van dit mooie insect maken.

Hier is het lijf en een groot stuk van de vleugels scherp.

De beperkte scherptediepte van een macro lens stelt haar eigen wetten…

Als macro  fotograaf heb je heel weinig ruimte om je ding te doen ,

maar dat maakt het nu juist zo boeiend om te doen :mrgreen:

 

 

 

 

Iets bewegend rood in al dat groen trok mijn aandacht..

De heel gevaarlijk uitziende stekels op deze rups vertellen me dat dit

een “Don’t touch me !” signaal is aan de vogels of andere natuurlijke vijanden.

Hoe meer ik ontdek in de natuur,

hoe meer ik besef dat we bijna niets weten !

Het leven baant zich altijd wel een weg 😎

 

 

 

Een glasvleugel vlindertje drinkt van een druppeltje condens water…

Die doorzichtige vleugels vind ik heel mooi !

 

 

 

Een groter exemplaar vlinder is deze Papilio palinurus.

De vleugels zijn van 8 tot 1Ocm breed.

Als deze vlinder in de schaduwen van het oerwoud zit,

dan moet je héél goed zoeken om er eentje te vinden.

Als deze prachtige vlinder naar de bloemen vliegt,

dan alleen kan je hem fotograferen én bewonderen  :mrgreen:

 

 

 

 

De OranjePassiebloemvlinder (Dryas julia),

zomaar poserend op een groen blaadje.

Als fotograaf moet je steeds zoeken naar plaatsen met weinig of geen

vegetatie in de buurt, om een mooie zachte achtergrond te verkrijgen.

15 tot 20cm is al meer dan genoeg.

 

 

 

Aan vreemd gekleurde vlinders is hier echt geen gebrek…

Deze Zebravlinder (Heliconius Charithonia) bijvoorbeeld !

Ik heb heel lang gewacht om er eentje te zien met open vleugels…

maar het is me niet gelukt die dag.

Als covid19 overwonnen is, dan ga ik zeker eens terug naar Virelles !

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

De Grote Uil vlinder…

Deze “uilen” (Noctuidae) zijn een familie van vlinders uit de superfamilie Noctuoidea.

Meer dan 25.000 soorten vlinders worden tot deze familie gerekend

en het vermoeden bestaat dat er nog veel meer soorten zijn !

gro

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit vlindertuin in Virelles macro logje (Deel 2) gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op vlinder macro fotografie.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Speelse Spiegelingen in de natuur (Deel 1)

Het kwam als een onaangename verrassing, deze namiddag.

Die nieuwe, ons zomaar opeens opgedrongen “look” van WordPress…

Het was weer heel wat zoeken en tandengeknars omdat alles weer eens anders is…

Meer en meer voel ik me als een oude reactionair… !

Ik slaag er maar niet in om alle foto’s in één handeling te importeren in dit logje…

Ik zou dat kunnen met een extra plugin, maar omdat ik de gratis WordPress gebruik,

kan ik geen plugins installeren of gebruiken ! 😥

En om de betalende WordPress te gebruiken, waar plugins wel mogelijk zijn,

NEEN, dat doe ik NOOIT ! Er zijn nog andere gratis blog platforms hoor !

Zo heb ik ook 22 minuten gezocht om een blanco lijn in te voegen…

Nu weet ik dat dit met Shift/enter ook kan 😯

Verder stampt WordPress me ontelbare opties die ik zomaar kan gebruiken

in mijn maag… maar Beste WordPress….Ik heb dat allemaal niet nodig !

Nu kan ik winkeltje spelen, verkopen, tabellen invoegen, enz enz…

maar dat wil ik allemaal niet !

De ‘oude’ WordPress vond ik veel simpelder en was meer dan genoeg om mijn

dingetje te doen. De “nieuwe” WordPress puilt uit van de nutteloze toeters en bellen…

Dat geeft me een onaangenaam gevoel…

Wat me aangenaam zou verrassen is dat WordPress ons de keuze geeft,

welke versie interface we willen installeren én gebruiken…

Vernieuwing is niet steeds vooruitgang hoor !


Dit moest me echt van het hart…

Dit gezegd zijnde… Laat dit logje vanaf hier beginnen…


Van de macro of close-up test met de Sony RX10 blijven we nog in dezelfde

omgeving, maar we duiken gewoon wat terug in de tijd.

Het is mijn bedoeling om vanaf oude macro’s (in 2013 !) die ik ooit heb gemaakt,

(met de Canon 50D én de Canon 100mm f2.8 macrolens),

een soort van “wenskaartjes” te maken, met behulp van de Speelse Spiegelingen

techniek die ik al veelvuldig heb toegepast op de architectuur in Brussel Noord.

Het basis idee is om te vertrekken van iets heel simpel,

een uitsnede bijvoorbeeld en daarmee te experimenteren.

Het eindresultaat kan een wenskaartje zijn,

of een originele inkadering voor een feest menu bijvoorbeeld,

of een dank-je-wel kaartje voor whatever redenen ?

of een originele wijn of dranken kaart achtergrond ?

een to-do lijstje of een ik-wens lijstje ?

Vul zelf maar in welke lijstjes je nog ziet zitten 😉

We beginnen met een simpel voorbeeldje….

Een wilgenkatje als bron voor iets wat ik nog niet echt weet,

hoe het eindresultaat eruit zal zien 😉

(maar waar ik het eindresultaat min of meer in mijn achterhoofd heb…)






Het eerste eindresultaat kan er zo uitzien 😎

Dit kan ik uitprinten en er een menu inplakken bijvoorbeeld,

of ik kan dit gebruiken als bron voor verdere bewerkingen…

dit kan een tekstje zijn bijvoorbeeld.

De mogelijkheden kies jezelf 😉






Om met een ander wilgenkatje te beginnen…






met dezelfde bewerkingen, opbouw en logica krijgen we dit resultaat…

Hier kan je ook weer alle kanten mee uit :mrgreen:







Een klein meanderend beekje in het moerasgebied in ons dorpje,

heb ik omgetoverd tot een groen moeraswezen.

Dit met één simpele horizontale spiegel bewerking 😎






We vertrekken terug van een simpel takje met wat fris lentegroen…






Een dubbele verticale én horizontale spiegeling

geven me een letter X 😎







Als ik op het vorige resultaat het Flood filtertje loslaat,

dan krijg ik weer een niet bestaand water landschap,

maar het is zalig om op deze manier creatief bezig te zijn :mrgreen:

Zeker in deze donkere corona tijden, waar de wereldkaart van besmettingen

steeds meer donkerrood kleurt…

Een creatieve hobby helpt echt om nog meer in ons kot te blijven…






Nog een kleine, maar subtiele verandering op de X foto…

Een tikkeltje vignettering in de hoeken brengt meer diepte… 😉






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…


Een andere, omgekeerde bewerking op de vorige bronfoto

levert me terug een mooi kadertje op waar ik verder mee kan spelen

voor een wenskaartje, een feest menu , whatever…

Een verfijnd lichtgroen kadertje om het geheel af te werken met een frisse lente toets :mrgreen:



Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een eerste deel in de serie ,

Speelse Spiegelingen in de natuur logjes gekomen …

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegeling spielerijtjes bewerkingen.

Het is weer eens wat anders hé

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Vlindertuin in Virelles (Deel 1)

Van de onaardse schoonheid van IJsland,

neem ik je vandaag mee naar iets totaal anders !

Verleden jaar bezochten mijn kameraad en ik de vlindertuin van Virelles.

In Virelles, een mooi dorpje in de buurt van Chimay,

tref je de Grange aux Papillons of de Vlinderschuur aan.

De 700 vierkante meter grote serre vormt tijdens het toeristische seizoen

een thuis voor ruim 300 vlinders!  uit de hele wereld:

de Filipijnen, Maleisië, Kenia, Costa Rica en Belize enz..

Elke week worden 150 vlinderpoppen in een broedbank geplaatst.

Na het uitkomen van de vlinders worden ze losgelaten in de serre.

Het levert de bezoekers een prachtig kleurenspektakel op.

Fotoliefhebbers zijn er in hun nopjes mee 😉

 

Als je er als fotograaf binnengaat, moet je eerst zorgen

dat je camera & alle lenzen geacclimatiseerd zijn met de tropische temperaturen

én de hoge vochtigheidsgraad die in de grote vlindertuin serre heersen.

Als je dat niet doet, dan druipt het condens water na een halve minuut al van je apparatuur…

Geduldig zijn en wachten tot je geen condens meer hebt op je foto gerief

is hier zeker van toepassing.

Hoe kouder het buiten is, hoe langer het duurt…

Bij 20º mag je rekenen op ongeveer 30 minuten aanpassing tijd…

Houd daarom je gerief “warm” door het vanaf thuis in dekens te rollen…

Zo verlaag je de acclimatisatietijd heel fel.

 

De eerste vlinder die we zagen was de Glasvleugel vlinder…

Een betoverend wezentje met doorzichtige, zoals glas, vleugeltjes.

Met een korte macro (60mm of minder) kan je hier niets doen…

Je moet dan veel te kort bij de vlinder komen , zodat ze direct wegvliegen.

Een 90mm, 100mm,120 tot 180mm macro f2,8 zijn hier zeker in het voordeel.

Een 70/200 of een 100/400mm kunnen zeker van pas komen,

maar omdat dit grotere lenzen zijn, hebben ze meer acclimatisatietijd nodig.

 

 

 

Weet ook dat er in de serre niet veel licht is…

Je moet dus ook rekening houden dat daardoor de ISO van je camera flink omhoog moet !

De meeste foto’s die ik maakte zijn met een diafragma van F2,8 tot F6 geshoot,

met een ISO tussen 200 en 800, om de sluitertijd zo klein mogelijk te houden.

Meestal werkte ik tussen 1/250s tot 1/400s. Dat is meestal voldoende.

Het is altijd wat wikken en wegen hé…

 

 

 

De monarch vlinder…

Die vind je bij ons ook

 

 

 

Nog wat dichterbij de Monarchvlinder komen…

Het diafragma hou ik zo laag mogelijk om een zachte achtergrond te krijgen

 

 

 

Een bijzonder exemplaar vond ik deze Papiervlinder

 

 

 

Dit beestje verdiende het om een beetje dichterbij te komen…

om meer details te zien.

(Met een macro kan je niet zoomen, dus moet je dichterbij of verderaf staan 😎 )

 

 

 

 

Een al redelijk gehavende Rosina_Heliconius Melpomene,

dat zie je aan zijn “versleten” vleugels.

Het beestje heeft wonderbare kleuren vind ik !

 

 

 

Nog een portretje van de Monarch vlinder…

 

 

 

Een fraai exemplaar van de Doris_Laparus Doris

(wie vind deze namen eigenlijk uit ?  😉 )

 

 

 

Het logje eindigen we voor vandaag met een fraai Glasvleugel vlindertje 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit vlinder macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op vlinder macro fotografie.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Lentebloesems

“Lentebloesems”… zo zie ik je verwonderd deze blog-titel lezen 😉

“Lentebloesems”, eind september… bij dit koud regenweer en gure wind… ??

En ja, waarom ook niet hé ? 😎

Vandaag presenteer ik de witte bloesems van onze Japanse kerselaar !

Omdat het buiten killig koud en nat is,

schenk ik alle bezoekers van dit blogje, zomaar gratis en voor niets,

wat gezellige warmte uit mijn prille lentezon bloesem foto’s.

De foto’s zijn eind maart 2019 in ons voortuintje geshoot :mrgreen:

Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XH1 & de Fuji 80mm  f2.8 macro.

 

Wat ik zo betoverend mooi vind aan die witte bloesem blaadjes

is dat ze een licht roze, ongrijpbare kleur zweem bevatten.

 

 

 

Bloesems verdienen echt wel een Orton-filter bewerking vind ik…

Het Orton-effect legt zachtheid over het geheel 😉

 

 

 

Geel, wit en roze

kleuren van lentebloesems

zoekend naar de zon

 

 

 

 

Elk jaar weer ben ik verwonderd,

hoe honderden bloesembloemetjes zich ontvouwen in 1 dag !

Eerst zie je overal witte bloemknopjes verschijnen

en dan ineens, boem patat pats !

Pronken de kleine bloesem bloemetjes weer in al hun pracht 😎

 

 

 

 

Een Orton sausje erover gegoten,

om alles te verzachten… 😉

 

 

 

 

Door de heel beperkte scherptediepte van een macrolens,

kan je de achtergrond heel ‘flou’ maken,

zodat het onderwerp van je foto extra in de kijker komt.

Die geel/groene kleur onderaan,

is een groen/gele haag die 4 meter verder groeit.

In macro is het dus heel belangrijk om je onderwerp te plaatsen,

maar ook om de achtergrond zijn verdiende plaats te geven !

Juist dat gegeven maakt macro fotografie extra creatief én leuk 😎

 

 

 

 

De geuren van wit

subtiel kersenbloesemend…

Ze strelen mijn neus

 

 

 

 

Een vleugje ‘Orton’ filter effect voor de romantische zieltjes 😉

 

 

 

 

 

In onze Japanse kerselaar ga ik graag op zoek,

naar die typisch Japans/Chinees middeleeuwse aquarel onderwerpen

die ongeveer 2000 jaar geleden ontstonden.

In Japan noemt men deze aquarelstijl oa Sumi-e (Klik voor meer info)

Het heel sterke minimalisme in deze kunst stroming

werkt heel inspirerend en brengt rust vind ik.

Extra voorbeelden van sumi-e aquarellen vind je hier

 

Mijn nederige bijdrage aan de Sumi-e kunststroming 😉

 

 

 

En om het af te leren…

nog een Orton-filter bewerking van de foto hierboven…

Alle details verzachten om zo tot de essentie van de pure vorm

en de zachte kleur tinten te komen.

Mijn lens als aquarel penseel… 😀

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zonnige lente macro’s,

én de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Het Kleine wereldje…

Jullie weten ondertussen al wel dat ik qua blog-onderwerp,

heel graag van de hak op de tak spring…

Wel…

Vandaag breek ik even met die gewoonte

en ga gewoon verder waar we in het vorige logje geëindigd waren 😀

Reden ? … Waarom niet he  😀

 

Een paardenbloem wist-je-datje : 

Wist je dat er Paardenbloemen wijn bestaat ?

Op deze link leer je er alles over

https://247green.nl/lenteklusje-paardenbloemenwijn-maken/

 

 

Een heel persoonlijke opmerking over bovenstaande link :

Maar spijtig genoeg bestaat er geen ‘pissebloem-wijn’ recept zonder toegevoegde suikers…

Als diabeet patient zal ik deze paardenbloemenwijn nooit kunnen proeven zonder risico voor mijn gezondheid

Enfin soit, als het dat maar is …

Tja… Er is (nog ?) geen wonder kuur medicijn tegen diabetes…

‘Wij’ (mensen met diabetes) moeten dagdagelijks met duidelijk omlijnde beperkingen leren leven…,

Dagdagelijks dieet, calorieën tellen, een absoluut minimum aan beweging per dag, enz…

Ooit zal ons wetenschap corps wel iets vinden om diabetes te ‘genezen’…

Dat hoop ik ten zeerste…

Maar tot zover is het voor ons bypassen hé…

bloed prikken, meten, vooruitzien, … ondergaan 😦

én onze beker halfvol te houden ! 😀

 

 

 

 

Deze bolronde vorm van witte pluisjes is het eindstadium van de paardenbloem…

De pluisjes zijn zaadjes waar een nieuwe paardenbloem uit zal groeien.

Het is best wel fascinerend vind ik…

Van gele bloemblaadjes naar deze wondere pluisjes.

Moeder natuur heeft haar zaakjes netjes geregeld, vind je niet ? 😀

 

Tijd voor nog een paar paardenbloem wist-je-datjes : 

Je kan deze bloem ook in een salade verwerken,

zelfs champagne, thee , jam (cramaillotte) of  siroop kan je ervan maken !

Dat kan je hier ontdekken  : http://oogstenzonderzaaien.nl/wiki/Paardenbloem

Onze pissebloem is een veelzijdig bloemeke hé  !

Zeg dus nooit meer onkruid tegen de paardenbloem 😀

 

 

 

 

Heel veel bloemen zijn het mooist in kleur.

De paardenbloem is hier weer het buitenbeentje !

Zelfs in zwart/wit omzetting weet ze nog flink haar mannetje te staan 🙂

 

 

Zwart Wit

 

De paardenbloemen

zijn zeker heel mooi in kleur

maar ook in zwart/wit

 

 

 

 

Als je met een macrolens,

nog wat dichterbij bij de paardenbloem komt,

dan kom je in een ander universum terecht (Allee ja, zo vind ik toch)

De fascinerende & magische wereld van de macrofotografie,

die ons dingen toont die je met het blote oog niet kan zien.

De oneindige complexiteit & variatie van de natuur rondom ons

verbaast me telkens weer.

 

 

 

 

 

Omgezet naar zwart/wit is het net, alsof we ergens,

diep in een voor ons onbekende ruimte vliegen…

die onverkende ruimte, met ontelbare & nooit geziene pluisjes sterren.

Fascinerend !

Macrofotografie is steeds weer een beetje reizen, steeds weer nieuwe dingen ontdekken…

Fascinerend !

To boldly go, there where no man has gone before

(Wie herkent deze heerlijk gevleugelde woorden ? 😀 )

 

 

Sterren

 

Als we inzoomen

op kleine witte zaadjes

dan zie ik sterren

 

 

 

 

 

 

Van de pluisjes naar de Paardenbloem & haar uitgebloeid gele bloem hoofdje…

1 van de 4 stadia die een Paardenbloem ondergaat in haar korte leven.

De gele bloemblaadjes zijn voltooid verleden tijd voor deze bloem…

De vrucht pluisjes zijn voor morgen… of overmorgen ?

Eén ding is zeker…

Wij (mijn andere trouwboek madam én voorlopig nog één thuiswonende kid) genieten echt wel van deze eenvoudige bloem,

die zomaar in onze immer onbespoten, gifvrije tuin mag groeien 😀

Voor volgend jaar droom ik ervan om 40 tot 50 m² extra wilde bloementuin in te plannen in onze nu bestaande tuin…

(van saai gazon gras naar sprankelende bloemen kleurenpracht ! 😀 )

In die tijd, ben ik (eindelijk 🙂 ) met pensioen, en kan ik het tuin geheel gemakkelijk meester.

En kan ik nog wat meer tijd vrijmaken voor mijn fotografie :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn pluisbloemetjes macro fotografie én haiku woordjes van eigen kweek.

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje

Gewoontegetrouw springen we hier van de hak op de tak qua thema of onderwerp…

Dit oude, getrouwe logje volgt plechtig deze ‘oude’ tradie !  😀 (yek yek)

 

Van het tedere zachte ochtend licht in het Hallerbos,

verplanten we ons naar ‘Het kleine macro wereldje‘ in onze tuin, Dilbeek (Sint Martens Bodegem)…

 

Het thema voor vandaag: De Paardenbloem

Elk jaar weer opnieuw, weet die bloem me te bekoren,

door die wonderlijke transformatie van een geel blad overvloed,

naar een alsmaar meer kalende pluisjesbloem.

Gewapend met de Canon 100mm macro lens op de Fuji body was ik er klaar voor :mrgreen:

Vanzelfsprekend lag ik plat & horizontaal op mijn buik om die bloem in haar volle glorie te fotograferen 🙂

 

Een paar Paardenbloem wist je datjes

 

In mijn kindertijd plukten we veel paardenbloemen, om de pluisjes eraf te blazen.

Als een kind alle pluisjes op een paardenbloem, in één adem, kon weg blazen,

dan mocht hij/zij een wens doen 😀 …

Nu ben ik echt wel benieuwd…

Heb je dit “pluisjes-weg blazen gegeven” ook ervaren in je jeugd/kindertijd ?

 

In Vlaanderen wordt de paardenbloem ook wel pisbloem of pissebloem genoemd.

In West-Vlaanderen spreekt men vaak van beddepissers of het iets vulgairder beddezeekers.

De naam pisbloem of pissebed slaat op het kennelijk urine-afdrijvend effect  van de plant,

wanneer de bladeren gegeten worden…

 

Een extraatje voor onze Noorderburen:

In Drenthe is de paardenbloem bekend als hondstong ,

in Groningen als hondenbloem

en hynsteblom in Friesland

 

Kruidengeneeskunde :

  • De wortel in gedroogde vorm wordt tegen nier- en galkwalen gebruikt.
  • Afkooksel van de wortels, verse wortel of vers geperst wortelsap van de paardenbloem wordt gebruikt voor de behandeling van artritis
  • De wortels en bladeren hebben door de aanwezige bitterstoffen een eetlustopwekkende werking.
  • De melk van de plant kan gebruikt worden tegen puistjes door ze rechtstreeks aan te brengen.
  • Het sap van de bloem ‘zou’ helpen tegen wratten (Zie “wrattenkruid” op wikipedia voor meer info)

 

Wist je dat extra editie…

In de Sovjet-Unie is ooit getracht om uit paardenbloemen rubber te fabriceren.

Er werden speciale landbouwwerktuigen voor ontwikkeld en speciale fabrieken gebouwd.

In 1941 was het areaal paardenbloemen 67.000 ha groot! en waren er meer dan 10.000 !!  kolchozen bij betrokken.

In bepaalde jaren voorzag de paardenbloementeelt in 30 procent van de rubberbehoefte van de Sovjet-Unie.

(Eén hectare paardenbloemen levert 150 kilogram rubber tegen 2000 kg per ha voor de Braziliaanse rubberboom)

Door de opkomst van synthetisch rubber ging de betekenis van de paardenbloementeelt voor de productie van rubber verloren

 

 

 

 

 

Zuchtje wind

Paardenbloem zaadjes

wachten op dat zuchtje wind

voor hun laatste reis

 

 

 

 

 

 

 

De scherptediepte (DOF) van de macro lens is veel kleiner & subtieler

als ze op de Fuji body is geklikt,  dan op de Canon 6D/  1D mark 4 body.

Van deze zalige minieme scherptediepte eigenschap, maak ik dan weer dankbaar gebruik,

om zomaar gratis een fluweelzachte achtergrond (bokeh) in mijn foto te verkrijgen 😀

Voor deze foto had ik scherpgesteld op de pluisjes-uiteinden in het midden van de bloem,

(iso 100 , f5.6 , 1/400s)

De scherptediepte is zo klein dat zelf de stengel bijna verglijd in de achtergrond !

Door die heel kleine scherptediepte, moet je als macrofotograaf toch wel heel gericht & bewust “werken”.

Wat moet scherp ?  wat mag/moet wazig worden ? Ondertussen een leuke compositie zoeken…

Als ik scherp stel op de stengel, dan zijn de meeste pluisjes wazig maar zo komen de bruine zaadjes beter uit…

Allemaal keuzes die je moet maken 😀

En onder ons gezegd… op deze manier met macro werken… ,

daar geniet ondergetekende met volle teugen van hoor ! :mrgreen:

 

Het reislustige pluisje (links onderaan) geeft net dat tikkeltje meerwaarde in deze foto vind ik.

Door mijn ogen gezien, is het vliegend pluisje,  de non-conformist,  die zijn eigen unieke weg baant !

Wat denk jij ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als je mijn blogje regelmatig bezoekt,

dan heb je hier zeker en vast al menig zwart/wit foto zien passeren.

Waarom hou ik van zwart/wit (grijswaarden) fotografie ?

Simpelweg, omdat ik ooit een grafische opleiding heb gekregen, (toen spraken de dieren nog…)

en zo de wereld heb leren ontdekken,

doorheen de subtiele grijstonen van Derwent Graphic potloden vanaf vet 9B naar F tot hard 4H,

broodkneedgommen en gecutterde Olifantje gummetjes.

Soms, en niet altijd, kan een zwart/wit omzetting van een foto een meerwaarde betekenen.

Gezien door mijn ogen, is onderstaande Z/W foto, beter dan zijn gekleurde broertje hierboven…

Als je me vraag naar het waarom deze Z/W ‘beter’ is … ??

Omdat: Het is simpelweg mijn ‘buikgevoel’,

& mijn heel grote liefde voor potlood,houtskool,pen tekeningen…  😀

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Weggevoerd

straks, als haar pluisjes

weggevoerd zijn in de wind

dan sterft de pisbloem…

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn pluisbloemetjes macro fotografie én haiku woordjes van eigen kweek.

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje – Mosjesland

Lieve bezoek(st)er,

vandaag neem ik je graag mee naar het wondere ‘kleine wereldje’,

meer bepaald naar het minuscuul kleine wereldje van petieterig kleine mosjes,

die voor ons ‘mensen’ oog nauwelijks zichtbaar zijn !

Maar met een 100mm macro lens kan je dat kleine wonderbare

wereldje op een 1:1 verhouding weergeven.

Zo mag ik graag dat kleine macro wereldje zijn ere plaats geven, die het echt wel verdient  😀

 

Efkes een breakpoint hier….

Voor we verder gaan, zou ik graag “Fotorantje” , An (https://fotorantje.blogspot.com/)

in de kijker, in de blog-spot willen zetten, haar dank je wel en een heel dikke proficiat wil zeggen,

voor haar heel leuke & creatieve ideeën met super miniatuur figuurtjes.

De miniatuur plastiek figuurtjes zijn gemaakt in een schaalverhouding van 1 op 87. Heel klein dus 🙂

Haar leuke & heel zeker originele, soms heel grappige miniatuur fotografie,

inspireert me om die piepkleine figuurtjes in mijn eigen “kleine wereldje” te introduceren…

An, ik doe je zeker geen concurrentie aan hé 🙂 , ik wil je zeker niet na-apen of kopiëren…

Als we ons maar amuseren en onze bezoek(st)ers een glimlach, een nadenkertje, een wijsheidje mogen schenken, daar gaat het om hé 😀

 

Allee vooruit, dit was tot zover de inleiding voor vandaag:-)  (amai ni !)

LETSGO 😎

 

Beste bezoek(st)er,

stel je een andere wereld voor,

een wereld die je elke dag weer opnieuw ziet

en toch niet echt kan of mag zien…

Het is echt het kleine wereldje,

het kleine wereldje van piepkleine mos grasjes

Beste bezoek(st)er, Bereid jezelf voor op een enorme krimp van jezelf…

Dash of Omo waspoeder kan je echt niet meer redden 🙂

We dalen nu af naar het piepkleine ‘mosjes’ bos !

Zo’n raar groene stengel  bos heb je nog nooit gezien hé ? 🙂

Hé maar… wacht eens even ?

Hoor je ook dat ritmisch, zuchtend & slepend geluid, in dit grote kleine mosjesbos ?

Wat zou dat zijn ???

Kom je mee ?

‘k wil wel weten wat of wie dat geluid maakt !

We sluipen samen heel stilletjes dieper in dit wonderbare mosjesbos…

ssttt… geen geluid maken nu…

We zijn er bijna …

 

 

 

 

 

Wel wel wel… wie had dat gedacht ??

Het geluid is gemaakt door ‘de’ boer, die werkt op zijn mosjes wei

zijn wei, zijn wei, zijn dwingelandij 😀

 

Weet je dat nog ?

Ooit had Fungus, een Nederlandse folk groep, een reuze hit met “Een boer ging naar de wei

Als je wil kan je dat liedje dat eigenlijk een (heel) klein beetje past bij dit logje beluisteren…

(FYI, het liedje opent in een nieuw tabblad)

Fungus: Een boer ging naar de wei

 

 

 

 

 

 

Mijmeren

 

Een lied van Fungus

in times when i was young 

laat me mijmeren

 

 

 

In het Fungus lied is er een soldaat die de boerin… enz enz enz…

Maar die vreselijke ongewilde handelingen interesseert me niet…

Het plaatje gaat me hier om de sfeer, het hard labeur, het bezongen boerenleven uit vervlogen tijden…

én het feit dat de boer en zijn boerin, op het einde van het verhaal samen terug naar hun wei gaan 🙂

De achtergrond van deze foto is een wazig afgedrukte foto van het Hallerbos,

die 5 cm verder op een doosje is gekleefd.

Het blauwe vijvertje links onderaan is een blauw doosje 🙂

De twee figuurtjes zijn zachtjes in stukjes nat gemaakt mos geduwd , tot ze bleven staan…

De mosjes zelf, komen vanop een schaduwrijk plekje op ons terras 🙂

Het kost wat tijd en zoeken om zo’n tafereeltje op te bouwen en uit te zoeken

maar het is best wel leuk om te doen 😀

 

 

 

 

 

Hier heb ik de (geprinte) achtergrond wat dichterbij geschoven…

zodat de verschillende kleurvlakken duidelijker worden,

met meer contrast en genuanceerd kleur onderscheid

In het macro wereldje komen de dingetjes niet vanzelf,

Er is altijd wel wat bij te stellen, bij te regelen, af te wikken of af te wegen

Maar dat maakt de macrofotografie zo verdomd mooi om in te werken 🙂

 

 

 

 

 

Wat ik al vreesde zie je hier gebeuren…

Boempatat…. zij gaat onderuit !

Door minuscule veranderingen, trillingen (een logge vrachtwagen dendert door onze kasseien straat),

is de boerin helemaal onderuit gegaan…

1/10 seconde later lag de boerin helemaal plat.., in de virtuele vijver van plastiek water 😉

Een piepklein figuurtje van amper 2cm groot ,

rechtgehouden door een zompig natte mosjes ondergrond…

overleeft het niet lang in deze meedogenloze omgeving 😀

 

 

 

 

 

Het mosjesbos herbergt wel meer kleurrijke figuren…

Maar je moet ze zelf zoeken…

Daar aan de voet van de virtuele vijver, diep verscholen in het mosjesbos,

(daar zat er eentje… een speciaal & “zwaar” geval, zo op het eerste zicht…)

Hoe maak ik contact ?

‘Hey, hallo beste man’, gooide ik mijn stem-boodschap naar de diep in gedachten verzonken man-mens figuur aan de overkant …

Hij grommelde & brompotte wat verstokte & heel strikte wijsheden over me heen…

“Lap zeg…” dacht ik… een verbitterde mini en tegelijk grotemensenwereld  filosoof, kom dat hier tegen zeg ?

Nu ja, uit heel mijn wezen wens ik die man nog heel veel vrolijke kleuren en zalig mooi licht toe 🙂

 

 

 

 

En een heel klein beetje verder…

(was weer geen cafe… 🙂 )  (Flauw grapje hé 🙂 )

 

Wat verder, zag ik een minuscuul man-wezen bezig die heel intensief bezig was met  strings, snaren, lijnen…

Die lilliputter man die kleine mos stengels gebruikt als een snaar…

In mijn leefwereld is een snaar een levende ziel in een piano, in een harp, in een gitaar, in een banjo,

in een viool, in een contrabas, in een cello, in een echo mondharp…

Kortom, in elk besnaard muziek  instrument herken je het liedje…

Of die minuscule man een Jamaicaanse snaardrum meester kon, dat betwijfel ik nog hoor…

What ever het mag betekenen voor je, mag ik je bij dit laatste snaren-ventje plaatje,

dat mooi, meeslepend liedje van John aanbieden ?

 

John Renbourne Song

Sheers !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van de piepkleine mosjes en de minuscuul kleine mensjes macro fotografie,

én uiteraard de Haiku woordjes, zoals gewoonte gerooid uit eigen kweek.

Het kleine wereldje komt zeker nog dikwijls terug !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Dirk