Keukenhof bloemen (Deel 1)

Het Keukenhof in Nederland.

Dat bloemenparadijs staat al jaren op mijn te-bezoeken verlanglijstje :mrgreen:

Het is er dan eindelijk toch van gekomen ! 😉

Als je graag bloemen ziet dan is het Keukenhof echt wel een aanrader !

Wij (mijn vriend Johan Dermaut & ikke) zijn er tijdens de week geweest,

op woensdag 24 april. Er liep daar toen al enorm veel volk.

In het weekend moet het daar moordend druk zijn ! amai ni !

Maar enfin soit… we kwamen niet voor het volk,

maar we komen voor de mooie bloemekes 😉

 

Boven ons, een stralend blauwe hemel… heel veel hard licht dus.

Om te voorkomen dat de foto’s ‘verbrand’ zijn door het felle licht,

moet je de belichting compensatie zo laag mogelijk zetten.

Ik werk hier meestal met min 2 stops,

als de bloemkleur wit overheerst, dan zelfs tot min 4 stops.

De iso op 100 en de sluitertijd zo kort mogelijk.

Er is geen gebruik gemaakt van grijs of ND filter(s).

De lenzen variëren tussen de 100mm f2.8 macro, een 70/200 f2.8 zoom,

of een 100/400 f4.5/5.6 zoomlens.

De camera is de Fuji X-H1

 

Ga je mee, de bloemekes bewonderen ? :mrgreen:

 

 

 

 

Een paars rode tulp

drijvend in een bloemenzee;

ergens in april

 

 

 

Namen van bloemen ga ik hier niet vermelden,

omdat het geen zin heeft vind ik.

Omdat natuur schoonheid geen naam nodig heeft :mrgreen:

 

 

 

Een rode tulp…

De verscheidenheid tussen de bloem kleuren is hier enorm !

Dan moet ik je ook niet vertellen dat we enorm genoten

van de natuurpracht, letterlijk overal rondom ons 😎

 

 

 

Dit bloemeke heeft betere dagen gekend…

Het stond er ietwat verfrommeld bij 😯

Maar op schoonheid staat geen leeftijd !

 

 

 

Dezelfde bloem als hierboven,

maar dan met 1 stopje meer licht.

Het is echt op het randje van ‘verbrand zijn’ af !

Je ziet hier wat een beetje minder of meer licht kan doen hé ? 😎

 

 

 

Het hart van een bloem

is het geen wonder op zich

hoe ’t leven groeit

 

 

 

Bloemen, tulpen, Nederlanders…

Ze zijn echt wel met mekaar vergroeid 😀

Wist je trouwens, dat de grootste bloemenveiling ter wereld,

zich in Nederland bevind  ?

 

 

 

Reflecties…

Altijd mooi meegenomen vind ik 😎

 

 

 

Kan je je voorstellen,

dat je ooit een buitenaardse bloem tegenkomt… ?  😉

Een AF ! (Alien Flower) :mrgreen:

Wel, in het Keukenhof is dat perfect mogelijk ! 😎

Er zijn hier bloemen in de meest rare vormen te vinden.

’t is dan ook volle bak genieten hier !

 

 

 

 

Als afsluiter van dit logje…

Tegenlicht, het mooiste licht dat er is…

Hier ben ik op de grond gaan liggen voor de foto.

Ik zal je een klein fotografie geheimpje verklappen… 😉

 

De belichting compensatie is hier op min 1,2/3 stop gezet,

de lichtmeting zet ik op 1 punt centraal. Dit is belangrijk !

Ik focus op het wit van de bloem,

en de camera meet dan ook het licht vanop dat centrale punt.

De camera compenseert automatisch het teveel aan wit,

om aan zijn gemiddeld 18% grijs in de foto te komen,

Alles rond de bloem wordt dus donkerder,

terwijl de bloem zelf, perfect wordt uitgelicht 😎

Je ziet dus, zelfs bij een stralende zon kan je een witte bloem

perfect belichten, zonder een ‘verbrande’ foto te krijgen 😉

Je moet gewoon je camera wat bedriegen door de settings wat aan te passen

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & bloemekes fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Zomerse macro’s in Duitsland (Deel 5)

Lente en zomer… Dan is het tijd voor macro fotografie in de vrije natuur.

Voor mij is dat puur ontspanning en tegelijk zalig genieten 🙂

Wat moet een mens meer hebben hé ?  :mrgreen:

We gaan nog even terug naar Duitsland,

naar de uitgestrekte bos vijvers van Wilebas-essen,

om te genieten van kleine gonzende wereldje 😉

Ga je mee ?

 

De Gewone Oeverlibel (Orthetrum cancellatum),

Deze foto is niet slecht, maar er hapert iets aan vind ik…

In volgende foto leg uit wat er hier verkeerd is…

 

 

Door het insect wat meer links te plaatsen in het kader

geef ik het beestje meer ruimte om op te stijgen

en toon ik tegelijk iets extra van zijn/haar leef omgeving.

Als fotograaf moet je altijd kritisch zijn over je eigen werk vind ik :mrgreen:

en zeker niet te vlug tevreden zijn.

 

 

 

 

Op een klein takje

zat plots een grote libel

ineens was ze weg

 

 

 

Soms helpt het toeval eventjes…

Een verre licht schittering op de vijver valt in de lens.

Door de beperkte scherpte diepte wordt deze flikkering heel wazig

weergegeven in de foto.

In mijn ogen is dit een extra bokeh voordeel in deze foto.

Wat vind jij ervan ?

 

 

 

 

De Gewone Schaatsenrijder (Gerris lacustris).

Je moet redelijk vlug zijn om die scherp op de foto te krijgen,

want die rakkers hun beweging gedrag is echt onvoorspelbaar 🙂

 

 

 

Waterjuffertjes

als een azuurblauwe droom

zweven heen en weer

 

 

 

Soms is het onmogelijk om de parende juffertjes beiden scherp

op de foto te krijgen…

Het takje waar ze opzitten maakt een hoek, die het onmogelijk maakt

om loodrecht daar tegen over te komen…

Omdat ik anders de vijver in moet :mrgreen:

Dus moet ik kiezen welk beestje scherp wordt hé ?

 

 

Een ‘Gewone oeverlibel’ rust uit in het rietveld…

Langzaam gaan de vleugels open en dicht

 

 

 

Een omver gevallen boom in de vijvers…

Met een klein beetje fantasie kan je hier een boomkrokodil in zien 😉

 

 

 

Als afsluiter voor vandaag…

Planten die onrechtstreeks worden belicht door de zon,

kunnen soms als er wat wolken het zonlicht diffuus maken,

zalig mooi zijn. Het harde, lelijke middaglicht is nu helemaal weg.

De wolken zijn als het ware een reusachtige softbox geworden.

De omringende bossen filteren de rest van het harde licht weg.

’t zijn zalige licht momentjes voor een natuur fotograaf :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje

Het minuscule wereldje van de insecten, de bloemekes of plantjes ontdekken !

Het kleine wereldje dus … 😎

Datgene wat meestal ongezien is, gezien maken !

Én verwonderd mogen zijn over al dat piepkleine geritsel en gezoem.

Maar vooral, de grootsheid leren zien én waarderen in dit kleine wereldje :mrgreen:

Dingen ontdekken in dat kleine wereldje van de macrofotografie zal altijd mijn “dada” blijven 😉

 

Ga je mee in de bossen, velden en vlakten van centraal Frankrijk,

We duiken het “Kleine wereldje” in 😎

We zijn gewapend met 1 camera, 1 macro lens, geen statief of flits…

Alleen een beschermende tropen hoed mét een anti-muggen net

(want die muggen kunnen je daar het leven aardig zuur maken 🙄 )

 

Een piepkleine kameleonspin (Misumena vatia), zat roerloos te wachten op een prooi !

Ze bouwt geen web, maar gaat actief jagen op haar prooi.

De gewone kameleonspin heeft de bijzondere eigenschap dat ze,

zoals een kameleon, van kleur kan veranderen.

Ze gaat meestal op gele of witte bloemen zitten en kan zelf ook die bloemen kleur aannemen.

Dit is vooral een goede camouflage om aanvallers zoals vogels te misleiden.

Of insecten haar ook minder goed opmerken door deze camouflage is niet zeker.

De meeste insecten zien kleuren immers niet zoals mensen of vogels ze zien.

Wel zeker is dat ze de spin meestal niet opmerken.

Soms zie je hoe bijvoorbeeld een bij of een vlinder achteloos over de spin loopt,

om dan genadeloos gegrepen te worden…

 

 

’t is raar hoe een;

 kleine kameleonspin

verandert van kleur

 

 

 

 

Het Dambordje (Melanargia galathea)

Deze soort komt voor in Centraal & Oost Europa.

In Nederland werd de soort van 1981 tot 1986 plaatselijk zeer schaars waargenomen

en werd daarmee als dwaalgast beschouwd.

In Vlaanderen is de verspreiding beperkt tot de Voerstreek en het zuidoosten van Limburg.

In het zuiden van België is de soort vrij algemeen.

Deze vlinder geeft de voorkeur aan droge graslanden als leefgebied;

gezien de zeldzaamheid van dit natuurtype in Vlaanderen hoeft het niet te verwonderen

dat ook de verspreiding van deze soort hier heel beperkt is.

 

 

 

 

Er fladdert iets wit

als een pluisje in de wind

zoekend naar nectar

 

 

 

Soms kan ons moeder natuur ook grappig zijn 🙂

Dit bloemetje met ezelsoren bijvoorbeeld :mrgreen:

 

 

 

 

In de Franse bossen kom je soms rare wezens tegen…

Dit Vliegend hert (Lucanus cervus) bijvoorbeeld.

(Mijn insecten gids en Wiki vertellen me dat dit een Vliegend hert vrouwtje is.

Het vliegend hert is een van de grootste kevers van Europa

en kan een totale lengte bereiken van meer dan 9 centimeter !

De Nederlandse naam is te danken aan de enorme kaken van de mannetjes (Klik hier).

Deze zijn vertakt aan het einde en doen denken aan het gewei van een hert.

Bij de vrouwtjes ontbreekt dit gewei, waardoor ze gemakkelijk zijn te onderscheiden van de mannetjes.

’t zijn stevige wezentjes hé ? 😎

 

 

Deze kever, ongeveer 4cm lang zat voortdurend op en over het Vliegend Hert te kruipen…

Als iemand weet welk beestje dit is, vertel het me aub en ik zal je eeuwig dankbaar zijn :mrgreen:

 

 

 

We hadden een blauw plastieken doosje op de (vermoedelijke weg)

van deze kevers gezet en na een paar minuten lagen ze erin !

Het was alleen onze bedoeling om de beestjes te fotograferen,

niet om te martelen ofzo…

Na 5 minuten hebben we ze verlost uit hun gevangenis

en waggelden ze hun herwonnen vrijheid tegemoet 😀

 

 

 

Is dit een wespen soort, of een soort vlieg ? een soort bij ? of kan dit zelfs een kever zijn ?

Met insecten weet je nooit hé ? 😉

En er zijn zo ongelooflijk veel soorten…

Nogmaals, als je weet welk beestje dit is, vertel het me aub, ik zal je eeuwig dankbaar zijn :mrgreen:

 

 

 

De uitgestrekte weilanden huisvesten echt honderden dambordjes !

Het was een feest om dit soort vlinder die je bij ons praktisch nooit ziet,

hier bij overvloed te zien fladderen :mrgreen:

 

 

 

De Gestreepte Schildwants (Graphosoma italicum), ook wel de Pyamawants genoemd.

Hoewel nauw verwant aan de groene stinkwants en andere stinkerds,

ruikt de pyjamaschildwants aangenaam naar appeltjes 😎

De smaak zou voor vogels echter erg vies zijn…

Je ziet dus, opvallend gekleurd door het leven gaan kan je leven redden 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten voor vandaag…

Afsluiten met een bloem én wat poëzie is altijd mooi meegenomen :mrgreen:

 

Een handvol bloemen

genietend in het zonlicht

zoenen hun geuren

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie,

én uiteraard, mijn nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Zomerse macro’s in Duitsland (Deel 4)

Vandaag blijven we in Duitsland, maar op een andere locatie.

Het is nog steeds dezelfde vakantie als die van mijn logjes

op 10 mei, 4 maart en 3 april.

Op 4 maart had ik alleen de 100mm macrolens mee,

vandaag gebruik ik de Canon 100/400mm telelens + de 1.4extender

zodat ik in feite een 140/560mm lens heb.

Daarmee kan je vanop een grotere afstand de heel alerte insecten

heel dicht bij ‘trekken’.

Door de extender verlies ik 1 stop licht, maar het was zonnig genoeg

om dat lichtverlies te compenseren :mrgreen:

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 en via de Metabones

adapter kan ik mijn ‘oud’ Canonglas op de Sony blijven gebruiken !

De locatie is nog steeds dezelfde als op 4 maart,

namelijk de uitgestrekte vijvers van Wilebad-essen.

 

De oevers van de vijvers zijn dichtgegroeid met riet en waterplanten.

Door de nabijheid van bomen en grote struiken werd het zonlicht ‘gefilterd’

Ideaal voor groene stillevens 😉

 

Een groen stilleven,

net een Japans aquarel

brengt me poëzie

 

 

 

Overal om ons heen zoemde en gonsde het van het leven !

Waterjuffertjes , altijd heel druk bezig om hun DNA te verspreiden 😎

Ze zitten verscholen onderaan in het struikgewas en waterplanten,

zodat je ze echt moet zoeken !

Om een zachte, niet storende achtergrond te verkrijgen,

moet je ervoor waken dat de beestjes niet in het dichte struikgewas zitten,

maar op een meer open plaats.

Zoeken is de boodschap !

Maar dat maakt fotografie net zo leuk 😉

 

 

 

Waterjuffertjes

ze hebben grote ogen

om beter te zien

 

 

 

Soms gleed er een witte wolk voor de zon,

waardoor het licht heel zacht en bijna diffuus werd.

Hét paradijs voor de natuur fotograaf 😎

 

 

 

50 shades of green…

Het mooie achtergrond bokeh maakt het verhaaltje af !

 

 

 

De Gewone Schaatsenrijder (Gerris lacustris).

Met duizenden ‘schaatsen’ ze heen en weer in deze vijvers.

Eigenlijk zijn het wantsen ! Wist je dat ? 😀

Meer info over deze merkwaardige beestjes :  Info

 

 

 

De Gewone Oeverlibel (Orthetrum cancellatum) zie je daar nog redelijk veel.

Met de 100/400mm kon ik van 2 meter verder fotograferen dan met de 100mm macro !

Wat natuurlijk een machtig voordeel is, want de beestjes zijn enorm schuw.

Deze prachtige insecten kunnen tot 5cm lang worden

en hebben een vleugelspanwijdte van 7 tot 9cm !

 

 

 

Vanop een steentje

zit ze roerloos te zonnen

tot een kikker plonst…

 

 

Een libel kan echt ongelooflijk snel landen…

In een fractie van een seconde zit ze op een takje, een steentje

Als uit het niets verschenen.

Hun vertrek is al even spectaculair vind ik.

Ze zit daar en ineens… is ze weg !

Dank zij hun 4 onafhankelijke vleugelparen,

kunnen ze ongelooflijk versnellen en extreem snel bochtenwerk doen

in volle vlucht. Als ze achter een prooi jagen,

heeft die prooi  geen schijn van kans !

 

 

 

Nog wat haiku woordjes,

om dit logje voor vandaag te eindigen :mrgreen:

 

Op een kale tak

komt een libel opwarmen

ineens is ze weg

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Bloesems van onze Japanse kerselaar (Deel 2)

Van de herten en de heuvels in Duitsland,

keren we terug naar ons klein Belgenlandje.

Meer bepaald naar ons kleine voortuintje

waar onze Japanse kerselaar met zijn wit-roze bloesems stond te pronken :mrgreen:

Voor macro werk heb je niet echt een macro lens nodig…

Je kan evengoed werken met een 70/200mm of een 100/400mm telezoom.

Maar in dit logje zijn alle foto’s gemaakt met één Fuji macro lens.

Namelijk de aps-c Fuji 80mm macro 1:1 f2,8 die op de Fuji XH1 is geschroefd.

De crop factor omgerekend naar full frame is 1,5

Dus 80mm x 1,5 = 120mm. Kan je lekker dichtbij komen ! 😉

Deze lens heeft een boterzachte achtergrond

(wat ik een zalige eigenschap vind natuurlijk ) 😎

 

 

 

 

Gek hé, hoe 1 boom zoveel schoonheid kan dragen 🙂

Het is dan ook een fotografie feest voor mij als de bloesems

in volle bloei komen te staan !

 

’s ochtends heel vroeg

ontluiken witte bloesems

als sneeuw pareltjes

 

 

 

 

Het is redelijk moeilijk om scherpe foto’s uit de hand te nemen,

zeker als er een zacht briesje staat

of als er een auto of een vrachtwagen passeert…

Maar daar zijn middeltjes tegen hoor 😉

Men neme een (lange) uitschuifbare antenne van een oude radio,

je steekt die in de grond en het kleine takje met je bloem onderwerp

maak je even vast met een wasspeld aan die antenne.

Klaar is kees en je doet niets kapot :mrgreen:

 

 

 

Onze buurvrouw heeft een kapsalon.

Naast de ingang van het salon branden meestal 2 Led sfeer lampjes.

Door de zalige onscherpte van de macrolens,

kan ik handig gebruik maken van die lichtjes 😎

De lichtjes staan ongeveer 5 of 6 meter verder van onze boom.

Dat is mooi meegenomen hé ? 😉

 

 

 

Sneeuw witte bloesems

lokken met hun geur en kleur

gonzende bijen

 

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven,

maar dan met een Orton bewerking…

Orton verzacht alles op een zalige manier vind ik 😎

 

 

 

Er groeien zoveel bloesems  aan de boom,

dat ik keuze genoeg heb om leuke composities te maken.

Hier heb ik de 2 led lichtjes in 1 foto kunnen krijgen :mrgreen:

(zonder hulp van photoshop hé ?! )

 

 

 

In de vorige foto zie je dat de meeldraadjes van de bloesem

niet helemaal scherp zijn…

Een verzachtende Orton bewerking kan hier mooi werk afleveren 😉

 

 

 

 

De kersenbloesem

staat terug in volle bloei

het is weer lente

 

 

 

 

Het is wonderbaar,

hoe die rode bloem knopjes

morgen bloesems zijn

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een takje vol rode beloften…

Morgen zullen er heel wat nieuwe bloesem bloempjes

wit pronken in onze voortuin :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Bloesems van onze Japanse kerselaar

Elk jaar opnieuw is het weer uitkijken naar de eerste bloesems

van onze Japanse kerselaar !

Het is best wel een “rare” boom vind ik  🙂

Eerst zie je overal piepkleine bloesemknopjes groeien

(zie de eerste foto van dit logje), de meeste zijn 1 tot 2 mm groot !

Tot je op een dag ontdekt dat er ineens honderden bloesem bloemen

tegelijk zijn ontwaakt :mrgreen:

Dát is voor mij hét teken dat de lente in aankomst is 😀

 

Een haiku met een vette knipoog naar Jan De Wilde … 😉

 

Bloembotten barsten

open met een witte knal

daar is de lente

 

 

 

 

De blaadjes van de bloesems zijn niet wit,

maar van een heel verfijnd heel licht en kwetsbaar aanvoelend roze.

De meeldraden dan weer, zijn van een zuiver wit.

De helmknopjes zijn geel tot licht oranje

dat ontsproten is uit een licht rode bloembodem.

 

 

 

 

Een ‘orton’ techniek bewerking op voorgaande foto…

De bloesems groeien

als geurige sneeuwvlokjes

in een lentebries

 

 

 

 

 

Het macro seizoen wordt weer in gang getrokken 😎 Zalig !

De uitdaging om net datgene dat ik belangrijk vind scherp te krijgen

en de zalige onscherpte van een macrolens zijn plaatsje te geven.

Alle bloesemfoto’s zijn buiten gemaakt, dat wil zeggen dat het minste

zuchtje wind, zorgt voor een gegarandeerd mislukte foto !

Maar ik heb nooit beweerd dat macro fotografie gemakkelijk is hé 😉

 

 

 

 

Hier zie je goed hoe flinterdun de scherptediepte van een macrolens is…

De eerste meeldraadjes zijn nog scherp, de middenste en achterste meeldraden

verdwijnen al in een waas van onscherpte.

 

 

 

Dat bloesemknopje

gehuld in maagdelijk wit

is wat verlegen

 

 

 

 

 

 

Meer en meer gebruik ik mijn lens als een penseel,

als ik in het macro wereldje werk.

Het kleurenpalet zoek ik gewoon in de natuur.

Door de zalige eigenschap van onscherpte bij een macrolens

kan ik de achtergrond kleuren gaan gebruiken als aanvulling in mijn foto.

Het kleine wereldje is een bron van inspiratie voor mij 😎

 

 

 

 

Bij bloemen, planten fotografie gebruik ik graag de ‘orton’

foto bewerking techniek.

Dat is een oude filmtechniek, ontwikkeld in de jaren 60, begin 70 jaren,

om een flou, een zacht waas over de film (of foto) te leggen.

Als je dat doet in photoshop zit je al snel een dik half uur bezig

om alle bewerkingen uit te voeren.

Maar gelukkig kan je in photoshop al je handelingen die je doet opslaan in 1 ‘action’.

Die action kan je opslaan en later terug laten uitvoeren als een batch bewerking op een foto.

Dat ‘action’ uitvoeren process neemt amper een halve seconde in beslag !

Handig hé ? 😉

 

 

 

 

Hoe meer je de lens dichtknijpt (hoger F-getal),

hoe meer scherptediepte je krijgt.

Maar ook… meer details in de achtergrond… 😐

Macro fotografie is een constant afwegen en scherpte en onscherpte.

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen voor vandaag,

nog een orton bewerking op bovenstaande foto.

Orton verzacht alles op een no nonsens romantische manier vind ik :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

Wilgenkatjes (Deel 2)

Het is ondertussen al 10 dagen geleden dat ik (eindelijk !)

de Dilbeekse moeras wilgenkatjes, Anno Domini 2019 kon fotograferen…

Die dag was het een paar uurtjes droog en min of meer zonnig.

Sinds die dag heeft het elke dag weer geregend, gestormd, gehageld…

Maartse buien, je kent dat wel.

En dan moet april met al zijn grillen nog beginnen… !! 😯

Nu ja, ik ben zeker geen zomer freak, maar dit grijze pokkeweer duurt te lang.

Een deugddoend lentezonnetje zou nu echt welkom zijn :mrgreen: 😎

 

Daarom neem ik je graag terug mee naar dat eerste lentezonnetje

van tien dagen geleden…

De dag van de wilgenkatjes fotoshoot 😉

Wandel je mee naar dat eerste lente zonnetje van dit jaar ?

 

 

 

 

Het wilgentakje

zal terug katjes baren

het wordt weer lente

 

Als wilgentakjes

weer katjes zullen baren

dan wordt het lente

 

 

 

 

Hetzelfde wilgenkatjes takje als hier boven,

alleen heb ik hier de belichting op 1 punt spot meting gezet,

en het licht gemeten op het wilgenkatje natuurlijk.

Een zee van licht verschil met de foto hier boven hé ? 😎

 

 

 

 

Een zalig moment

als de zon haar warmte straalt

over de katjes

 

 

 

 

 

Bijna de zelfde foto als hierboven.

Alleen heb ik de lens hier wat meer dichtgeknepen tot f8.

Je merkt het direct aan de ‘drukkere’ achtergrond hé ?

 

 

 

 

Dit ‘Wilgenkatjes’ logje sluiten we voor vandaag af

met wat haiku sprokkelwoordjes 😉

 

Elk jaar weer opnieuw

bewonder ik de kleuren

van wilgenkatjes

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie van de wilgenkatjes,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk