De Herfst, anders bekeken…

De herfst en de vroege winter zijn terug in het land…
We zitten weer in de kille regen afgewisseld door winterse
buien periode…
Voor de natuur fotografen én de natuur liefhebber onder ons ,
zijn dit weer de donkere dagen…

Maar voor elk “probleem” is er een simpele oplossing
te bedenken ! 🙃😋
Als meneer herfst ons niet meer uitnodigt om naar buiten te gaan…
Dan brengen we meneer herfst himself in ons huis naar binnen ! 😋
Hoe doen we dat ?? 🤔 (hoor ik je nu uitroepen )

De herfst in huis halen is simpel hoor !
In het ‘vroege’ tot ‘midden’ herfst seizoen ga je naar buiten,
naar een of ander bos bijvoorbeeld…
Daar verzamel je mooi gekleurde herfstbladeren,
reeds gevallen of geplukte herfstbladeren, het maakt niet uit,
als je ze maar mooi van vorm en kleur vind.
Probeer onbeschadigde herfstblaadjes te nemen …
Terug thuis gekomen neem je een oude telefoonboek,
in die telefoonboek plaats je héél voorzichtig al je verzamelde
herfstblaadjes , één herfstblad per 10 telefoonboekblaadjes
is meer dan voldoende, want we gaan die herfstblaadjes
héél langzaam “drogen”.
Als je klaar bent, sluit de telefoonboek, leg er een paar dikke
en vooral zware boeken over zodat alle herfstblaadjes
langzaam netjes & perfect vlak worden gedroogd.
Zorg er vooral voor dat alles droog blijft…
Laat alles rustig een maandje drogen in de buurt van je
centrale verwarming ofzo…

Als je de herfstblaadjes op die manier uit droogt,
dan blijven vooral de herfst kleuren perfect bewaard !

Als alles klaar is , dan kunnen we de herfstblaadjes
op een leuke manier gaan fotograferen !
Een macro lens is hier natuurlijk héél handig…
Maar je kan met een andere lens én met tussenringen
ook heel dichtbij komen, om de wondere wereld
van de boomblaadjes te ontdekken 😎
The sky is the limit !

Voor deze fotoshoot heb ik een platte LED bouwlamp
van 30Watt gebruikt als ondergrond licht basis.
De ledlamp heeft een licht kleur balans waarde van
5500 graden Kelvin (min of meer gelijk aan daglicht).
De lichtsterkte kan op 50% of 100% worden ingesteld.
Het lichtoppervlak is 15x15cm, wat ruim voldoende is
voor onze herfstblaadjes te belichten langs onder.
Om het LED licht nog wat egaler én diffuser te maken,
heb ik er een plaat melkwit plexiglas over gelegd.
Dit soort van platte bouwlamp én plexiglas kan je in
de Gamma, Brico kopen voor 25 tot 40€.
Helemaal niet duur dus 😋

De herfstblaadjes leg ik gewoon op de plexiglas plaat
over de ledlamp… de camera staat (liefst) op statief…
Omdat het licht van de LED lamp niet te fel mag stralen,
moet je dat LED licht gaan ‘temperen’ om geen
overbelichting te krijgen, daarom dat stuk melkwit plexiglas
De ISO laat je het best op 100 staan.
Op f2,8 diafragma heb je gemiddelde sluitertijden
van 1/100 sec. Uit de losse hand nog net te doen…
Bij f4 zit je al snel op 1/15 to 1/10s…
bij f8 zit je al op 0,5 tot 0,8sec…
Want hoe kleiner het diafragma (hoger F-getal),
hoe meer details en scherpte je in je foto zal krijgen.
Met die lange sluitertijden is een statief dus echt wel nodig hé ?

Zorg ook dat je camera perfect evenwijdig staat met je
onderwerp, anders krijg je scherptediepte afwijkingen
doorheen je foto… wat dan ook weer lelijk is…
Met een mini waterpas kan je heel het boeltje perfect pas zetten !

Hopelijk vind je in dit logje een leuke fotografie tip
om de herfst thuis te (her)ontdekken ?
Have fun with it ! 😊👍

Een macro detail van een herfstblaadje, geplukt in de vroege herfst…
Want er zit nog heel wat groene chlorofyl in dit blad !




Soms krijg je de indruk dat je naar een gewestplan kaart kijkt…
Hoe dieper je in een boomblaadje duikt…
Hoe meer verborgen dingen je zal ontdekken !






Met een macro lens kan je nog wat korter komen…
Dan kan je details ontdekken die je nooit met het blote oog
kan onderscheiden !





Soms vind je zalig gevormde structuren !
Dit (gedroogd) geheel deed me denken aan de legendarische Feniks
vogel die herrijst uit zijn eigen as !






Waar de nerven zich splitsen…
Hier zit ik op een vergroting van 2,5:1 !
De magie van het macro wereldje trekt me echt aan 👍






Het is een wonder hoe de herfst kleuren levendig blijven,
zelfs als ze volledig gedroogd zijn ! 👍






Hier heb ik eventjes gespeeld met mijn ‘Speelde Spiegelingen’ techniek 🙂
En waarom niet hé ?
De natuur als onze bron van inspiratie 🤠






Hoofdwegen, secundaire wegen, woon eenheden, dorps kernen…
landbouw gebied, bossen, enz…
Al het bovenstaande vind je weer in dit simpel blad !
Het resultaat van miljoenen jaren van evolutie…





Als je je verzamelde herfstboomblaadjes perfect kan drogen,
dan ontdek je hier en daar een pracht exemplaar in je verzameling !
De 100% intact gebleven nerven structuur wil ik vastleggen…
f8 , iso400 , 0,14s , +0.35 EV





Zelfde foto als hierboven, maar hier heb ik de Raynox 150 close up
filter op de 80mm macro lens geschroefd,
om nog dichterbij te kunnen komen…
Het resultaat bevalt me 😎






Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan ? ….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet.
We zien dat wel als het zover is hé ? 😎


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Plantentuin Meise 2022

De grote meerderheid van mijn logjes gaan over macro fotografie…
Dit logje zet die mooie traditie gewoon verder en het onderwerp is dan
ook natuurlijk macro fotografie 😊
(Het logje van vandaag is de opvolger van de vorige Plantentuin Meise 2022 )

De camera is de Fuji XH1 met de 100mm Laowa f2,8 macro lens.
De locatie is zoals je in de titel al kon lezen, onze Nationale Plantentuin in Meise.

Ook bij de foto’s in dit logje blijf ik werken met een heel open diafragma
(f2,8 tot f5,6), gewoon omdat je het onderwerp kan isoleren in je foto en
de (dikwijls) storende achtergrond kan verzachten tot een heerlijk waas ❤

Ook probeer ik niet ‘zomaar’ te fotograferen…
Naast mooi licht zijn de kleuren, de compositie ook belangrijk.
Fotograferen in de natuur voelt meestal aan als schilderen met mijn lens 😘

Een oud, verdord takje
overgroeid met Groot dooiermos…
ik vind het prachtig !





Met wat geluk is het héél even windstil…
Deze geel/rood verkleurde herfstblaadjes, nog wat nat van een malse regenbui,
hingen een kleine meter boven het gras.
Hoe mooi kan eenvoud zijn hé ? 😉






Aan de rand van de vijver (aan de ingang van de tropische serres)
zag ik deze heerlijk mooie rode bloemekes !
De grote fontein in de vijver zorgde voor zalig mooie bokeh bolletjes in de achtergrond 👍
Maar ik was nog niet echt tevreden met deze foto… Hier zat veel meer in voelde ik… 🤔






In de vorige foto had ik 1 rode bloem scherp, de andere was onscherp omdat ze een paar
centimeter verder stond dan de andere…
Ik kon de lens dichtknijpen voor een grotere scherptediepte (grote f-getal),
maar dan zou de achtergrond té druk en bijgevolg lelijk worden…
Er zat niets anders op dan een ander kijkpunt op te zoeken !
Na wat zoeken, wikken en wegen nam ik deze foto…
Nog steeds was ik niet 100% tevreden over het resultaat…






Een kleine halve meter ging ik achteruit en nam deze foto…
Toen voelde ik pas het YESS gevoel !😍
Twee rode verliefde bloemekes in een zacht, dromerig bokeh én een lekker strak contrast.





In de tropische serre…
Een varenplant voelde zich lekker in de tropische warmte…
Als je daar binnengaat met je fotogerief, moet je best een half uurtje
je camera én lenzen laten acclimatiseren.
Anders krijg je gegarandeerd schimmels en fungi in je lens… 😱🥵





Als ik druppeltjes zie…
Dan wil ik ze fotograferen natuurlijk 😎





Zelfs met simpele planten als varens,
kan je als fotograaf leuk dingen doen …






Het zijn net de spaken in een wiel, vind je niet ?
De natuur is wonderlijk !





In een héél donker hoekje in een tropische serre zag ik dit minuscuul druppeltje…
Het geheel van de vormen, kleuren, licht en schaduwen, plus tegelijk
een leuke compositie op de regel van derden maakt me blij 🤗
Het gevoel van schilderen met je lens is in deze foto zeker aanwezig !😎




Ik hoop dat je van dit “Plantentuin Meise 2022” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie ! 👍
Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Macro en flitsen

Macro fotografie zal altijd wel mijn ‘dada‘ blijven denk ik.
Als macro fotograaf heb ik veel bijgeleerd door te kijken
hoe andere macro fotografen het doen…
(met de ogen ‘pikken’ wordt dit ook genoemd 😋)
Dank zij internet en YouTube kunnen we ongelooflijk veel informatie
vinden over fotografie technieken. Het is de kunst om uit de ongelooflijk
grote hoeveelheid docu filmpjes de goede te vinden…

Zo heb ik Micael Widell “ontdekt”, een sympathieke Zweedse fotograaf die
op een eenvoudige manier zijn fotografie ‘technieken’ én ervaringen toont.
Eén van zijn docu filmpjes vind je hier.
Mag ik je aanraden om Micael’s YouTube kanaal ook eens te verkennen.

Hier leg ik in het kort een techniek van Micael uit…
(een techniek die ik héél veel gebruik én die me fraaie foto resultaten geeft)

In dit logje heb ik gewerkt in een klein bosje in onze buurt.
In een bos is het meestal donkerder dan buiten het bos.🤭
Dus gebruik ik een flitser mét een licht diffuser om het flitslicht te verzachten.
De sluitertijd staat vast op 1/200 of 1/250sec
De ISO staat op 100
Het diafragma stel ik zelf in van f2,8 tot f8.
De licht meet modus = Punt (op 1 punt dus)
Het nodige licht : Dat stel ik zelf manueel in op de flitser !
Dat kan variëren van 1/2 tot 1/128 van het flits vermogen,
afhankelijk van het onderwerp.
Als je werkt op deze manier heb je het foto eindresultaat min of meer zelf
in de hand. Je bepaalt zelf hoeveel licht er op de gevoelige CCD valt !
Fotografie betekent immers : ‘Schrijven met licht‘ 📸👍

Een kleine Bosbij vlieg , locatie was aan de rand van het bosje




De camera is de Sony A7 III met de 100mm (manuele) Laowa lens.
Een piepkleine krekel , het is nog een nimf dacht ik,
probeerde zich te verstoppen…
Maar de fotograaf had hem te pakken ! 😉





In een min of meer donker bos kan je gemakkelijk sommige delen
ervan met zacht flits licht eruit ‘plukken’.
Het zonlicht dat door de boomtoppen naar beneden sijpelt,
wordt opgevangen door de prima lens die er zachte bokeh cirkels van maakt.
Als het licht te fel is naar je zin… dan zet je het licht gewoon een trapje minder
en dan probeer je opnieuw…
Als je onderwerp te donker is, dan zet je de flits een tandje hoger…
(Hier heb ik op f2,8 gewerkt om een maximaal zacht bokeh te verkrijgen)






Zweefvliegjes… ze hebben de zalige eigenschap dat ze soms blijven ‘hangen’
in de lucht !
De flits staat hier op 1/32 van het totale vermogen…
Waarom zo weinig ? Omdat er witte bloemekes in de achtergrond zijn…
Sterker flitslicht zou de witte bloemekes over belichten (‘verbranden’)
Een fotograaf moet met véél dingen rekening houden hé ? 😎






Zelfde flits instellingen als bij de vorige foto,
hier heb ik het grootste diafragma (f2,8) gebruikt,
zodat er bijna dubbel zoveel licht op de CCD valt als bij de vorige foto.





f2,8 , flits op 1/128 van het volle vermogen…
Wat voor een leuk, zacht licht sfeertje (volgens mijn gevoel) zorgt






Juist buiten het bos, het zonlicht was feller dan in het bos,
maar nog niet helemaal ok.
Flits op 1/64ste vermogen, diafragma f4





Gewoon een lange grasstengel in het moeras,
een slakje vond het een veilige schuilplaats…
f5,6 , flits op 1/32ste





Deze plant stond in het tegenlicht van de zon…
Zonder extra licht langs onder zou ik een donkere plant hebben
én tegelijk een overbelichte hemel.
Een flitser is soms een welgekomen hulpmiddel !






Terug naar de rand van het bosje…
Een vuurwants maakt zich klaar om naar zijn (of haar ?) slaapkamer te gaan…



‘k hoop dat je genoten hebt van dit macro en flitser logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje.
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan,
Nu ja, dat weet ik nu nog niet.


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Macro met een ‘gewone’ lens…

Heb je voor macro fotografie een echte macro lens nodig ??
In de meeste gevallen zeg ik ja…
Maar je kan heel zeker met andere (spotgoedkope) spullen héél dichtbij
je onderwerp komen… én heerlijk dichtbij foto’s maken !
We spreken dan niet meer van 1:1 macro, maar van Close up.
Maar dat detail verschil zal de meeste mensen worst wezen 🤠

Hoe kunnen we zo goedkoop mogelijk & kwalitatief aanvaardbare
macro (of pseudo macro) maken ??

Je kan werken met opschroefbare voorzetlenzen
(een voorzetlens is een soort van vergrootglas
dat je op je lens schroeft). Dit soort schroef lensjes wordt meestal
verkocht in een setje van 3. Je kan ze op elkaar schroeven, zo kan je
een dioptrie van 1 tot 7 verkrijgen.
Het nadeel van voorzetlenzen is dat de hoeken niet echt scherp zijn en
de lens krijgt vlug last van kleurzweem (chromatische aberratie).
Het grote voordeel van deze voorzetlenzen is dat ze spotgoedkoop zijn…
én je een voorsmaakje over macro fotografie kunnen schenken 😉

Er zijn ook ‘betere’ kwaliteit voorzetlenzen die geen last hebben
van kleurzweem of onscherpte. Deze lenzen zijn “Achromaten”.
Een goed voorbeeld van zo’n achromaat is de Raynox 250 of 150.
Die kan je op een macro of teleobjectief schroeven.
Deze achromaat lenzen zijn heel geschikt voor insecten fotografie !
Anderzijds zijn achromaten echt niet eenvoudig om te gebruiken…
Een statief is meestal broodnodig… Maar een statief in de natuur is
niet echt handig…

Je kan ook een omkeer ring gebruiken om een omgekeerde lens
te gebruiken om macro’s te maken…
of een balgapparaat tussen de camera en de lens gebruiken,
om extreem dichtbij te komen…
Maar dit soort toestanden gaan me veel te ver…

Waar ik het in dit logje vooral ga hebben is iets heel anders…
We gaan vandaag een tussenring gebruiken !
Een tussenring (ook Extention Tube genoemd) is niets anders
dan een holle buis die je tussen je camera én de lens plaatst,
er zit géén glas in, een tussenring vergroot simpelweg de afstand
tussen objectief en de beeldsensor.We verlengen de uittrek door
1 of meerdere tussenringen te gebruiken.
Tussenringen worden meestal in een setje van 3 verkocht…
een 12, 20 en 36mm of een 13,16,20mm (afhankelijk van de fabrikant)
De meeste tussenringen kunnen de elektronica tussen lens en camera
doorschakelen.Maar er zijn ook spotgoedkope tussenringen
die de elektronica niet doorschakelen… (Altijd opletten bij aankoop !)

Alle foto’s in dit logje zijn uit de vrije hand gemaakt…
Alle foto’s zijn in oktober 2021 gemaakt in de Plantentuin, Meise.
De camera was mijn oeroude aps-c Fuji XT2.
De lens is de heerlijke prime Fuji 56mm f1,2 (85mm in Full Frame)
De tussenring hier gebruikt is een Aruba 16mm mét elektronica.

Door het enorm grote diafragma (F 1,2) van de 56mm lens
is ook de scherptediepte enorm klein.
Dit bied oneindig veel mogelijkheden voor creatieve macro fotografie !

Gelukkig was er die ochtend géén wind, en kunnen we buiten fotograferen…
De dauwdruppeltjes nodigen ons uit om te 📷 🤗





Door de héél kleine scherptediepte van de 56mm ,
moet je als fotograaf ‘anders’ gaan kijken…
Het is echt wel een fijne uitdaging om zo op
het scherp van de snede te werken 😎





Werken met een scherptediepte van plus min een dikke halve millimeter,
zonder statief is echt niet simpel… dat kan ik je garanderen !
Het leukst is om rustig te observeren en in de omgeving dingen te zien,
een klein dauwdruppeltje dat me opvalt bijvoorbeeld…
Hoe meer foto’s ik maak in de natuur, hoe meer ik besef dat de meest
eenvoudige onderwerpen de grootste schoonheid bevatten…






Drie piepkleine dauwdruppeltjes liggen perfect in het scherptegebied van de lens…
De zalig kleine scherptediepte schildert me een mooi bokeh 🎨





Met deze foto is het me gelukt om slechts 1 druppeltje scherp te fotograferen…
Door het enorm groot diafragma van f1,2 krijg ik enorm veel licht binnen.
De sluitertijd moet dan ook héél kort zijn om geen overbelichte foto’s te krijgen.
De gemiddelde sluitertijd stond meestal tussen 1/6000 en 1/8000 sec






Deze foto wou ik eerst in de digitale vuilbak flikkeren,
maar de twee rood/gele (nakende herfst ??) vlekjes die ik nadien zag,
hebben de foto gespaard van zijn digitale dood.
Die 2 rood/gele vlekjes zijn net twee smekende oogjes , vind je ook niet ? 🤭





Een piepkleine rozenbottel krijgt een nat kusje van een dauwdruppeltje…🙃
In mijn logjes heb ik je al veel verteld over “zien” en “kijken”…
Als je echt leert “zien”, vooral in die kleine,
voor héél veel mensen onbelangrijke dingen,
dan kan je echte & pure schoonheid ontdekken…
Leren “zien”… Héél belangrijk !





Hoe héél kleine trilhaartjes op de boomblaadjes,
de dauwdruppels kunnen ‘vasthouden’,
zodat de ochtend zon ze niet te snel zal verdampen…
Heb je ook al opgemerkt dat kleine druppeltjes fungeren als een loep ?





Hier heb ik een leuk experimentje gedaan…
Doel:
Ik wou een 100% ‘flou’ foto maken van een paar leuke bloemekes…
Mogelijkheden:
Er bestaan filters die dat kunnen.
Je kan dat nadien in Photoshop of Lightroom bewerken.
je kan ook een panty over de lens spannen…
Mijn plezante oplossing:
Je camera op M van manueel zetten,
je focus bepalen met ‘Focus peaking’,
Dan: Gewoon een paar keer flink uitademen over het glas van de lens,
zodat een flou aanvoelend condens filtertje op de lens komt…
Asap je foto nemen en…
Klaar is Kees 😋👍😁





Hetzelfde bloemeke,
maar dan met een mooi opgepoetste én droge lens 😉

Tot besluit: Alle foto’s in dit logje zijn niet gemaakt met een echte 1:1 macro lens,
maar met een normale prime 56mm lens…

In de toekomst probeer ik insecten te fotograferen met dezelfde lens/camera/tussenring configuratie.
En dan praten we weer verder over “echte” of “pseudo” macro fotografie 🧐



‘k hoop dat je genoten hebt van dit “macro met een gewone lens” logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Macro in onze herfst tuin

Het leuke van macro fotografie is dat je het overal kan doen !
Zelfs op een klein appartementje met een mini terrasje
kan je de meest leuke macro foto’s maken 🤗
Wat bloemekes, een paar leuke zaadjes, insecten vind je meestal overal,
misschien zelfs wat oud speelgoed van vroeger, van je kids of kleinkinderen…
De mogelijkheden voor macro zijn quasi onbegrensd.

Alle foto’s in dit logje zijn gemaakt met de Fuji XH1 én de spotgoedkope
manuele (Chinese) Laowa 65mm f2,8 2:1 macro lens.
Een ‘gewone’ macro lens heeft een verhouding van 1:1…
De Laowa lens komt 2x dichterbij ! (2:1 verhouding)
In een manuele lens is er géén autofocus…
dat betekent dat je als fotograaf alles op manueel moet gooien…
Maar dat is nu juist datgene dat een macro fotograaf altijd doet 🤠
Maar door het ontbreken van (dure) elektronica in deze macro lenzen,
zijn de Chinezen erin geslaagd top kwaliteit macro glas aan te bieden
voor een spotgoedkope prijs ! 😎

De meeste spiegelloze systeem camera’s bieden de dag vandaag een
redelijk goed focus-peaking mechanisme aan, zodat scherpstellen op
elk punt dat je wil héél simpel wordt.
Deze Laowa lenzen kan ik iedere macro fotograaf aanbevelen.

Belangrijk: Aan deze ‘Laowa reclame’ verdien ik niets, rien de knots, nada, nothing…
Laowa weet zelfs niet wie ik ben !🧐
Mijn positieve ervaring met deze lenzen deel ik graag met al mijn bezoekers…
Waarom 2 of 3 keer meer geld uitgeven voor een lens die minder kan
dan deze uitmuntende (manuele) macro lenzen van Laowa… ?

Genoeg technisch geleuter… je kwam naar hier om naar mijn foto’s te kijken hé 😎

Een (voor mij) onbekend plantje dat zomaar groeide in een grote bloempot….
Het leek me een brede groen/bruine grashalm,
maar toen die plots ‘in twee delen scheurde’ dacht ik piepkleine zaadjes te zien verschijnen…






Een paar cm link of rechts in de bloembak… (ik weet het niet meer…🤭)
Een piepkleine rode stengel met rode vleugel blaadjes verscheen voor de lens…
De rode blaadjes waren amper 2 tot 2,5mm breed.
De lens was volledig opengedraaid tot 2:1, wat een uiterst minimale scherptediepte
als welgekomen extraatje gaf ! De achtergrond was heerlijk onscherp wazig 🤗





Ooit droeg deze stengel een ‘slaapmutsje’…
De frèle oranjegele bloemblaadjes van dit slaapmutsje zijn reeds afgevallen.
Koning herfst nadert, weet je wel ?
Op de kleine, ronde bloemendrager heb ik het scherptepunt gezet…
Het boven en onder van de bloem stengel verdwijnt in een heerlijk onscherp waas !
Met dit soort 2:1 macro lenzen kan je echt schilderen met je camera 😋






De lens wat terug gedraaid naar min of meer ‘gewone’ macro toestanden…
Ergens tussen 1:1 én 2:1 macro verhouding kon ik een Vuurwants (rechts)
én een piepklein rood spinnetje (links) observeren….
Ik kon ze onmogelijk beiden tegelijk scherp krijgen, daarvoor is de scherptediepte
op dit micro macrovlak veel te klein…
Ik zou beiden tegelijk scherp kunnen krijgen met Focus Stacking,
maar dan ben ik weer heel fotografie technisch bezig … en dat wil ik niet !
Fotografie moet als een buikgevoel zijn vind ik… Geen berekende techniek !




Zomaar een boeketje prille herfstblaadjes 🤠





Een ooit geel/groen lenteblaadje dat intussen rood is verkleurd in onze Japanse kerselaar…
De structuur van de bladnerven… daar kan ik lang naar kijken én blijven genieten 🥂






Een dikke halve meter verder én een dikke meter lager dan de vorige foto,
vond ik een leuke & fotogenieke kolonie Vuurwantsen !





Het was me daar een gekrioel van jewelste…
Na vele jaren van observatie op deze onschuldige rood/zwarte rakkertjes,
heb ik wel geleerd dat ze in de prille herfst met zijn allen druk bezig zijn,
om hun winter schuilplaats te bouwen…
Bouw maar lekker verder Vuurwantjes…
See you back in de volgende lente 😊





Een ander groen/bruin takje dan het takje in de eerste foto in dit logje,
(dat ik nog steeds niet kan thuisbrengen…) splitst hier ook in twee delen…
In het midden dacht ik heel minuscule zaadjes te zien met witte zweefhaartjes eraan gegroeid…
Witte zweefhaartjes evenals de zaadjes verspreiders van een pissebloem bijvoorbeeld 🧐
Door het 2:1 formaat van de 65mm macro lens schat ik in dat deze kleine zaadjes
1 tot 2/10 mm (mm = millimeter) groot zijn…
Het kleine macro + micro macro wereldje is overweldigend hé ?






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Ik was op zoek naar meerdere ‘splijtende’ takjes in het prille september avondlicht…
Het in 2 gespleten takje rechts vond ik best wel interessant,
omdat de “zaadjes” duidelijk zichtbaar zijn…
Maar in de digitale donkere kamer (Photoshop) zag ik links een ander takje opduiken !
Op dat linkse takje zat een oneindig klein insectje…
2 voelsprietjes, 6 pootjes, en 2 vleugelparen…

Hoe oneindig klein dat petieterig klein wezentje ook mag of kan zijn…
Het leven op aard heeft het omarmd én een plaatsje gegeven in de ketting van eten of
door een ander beestje opgevreten te worden natuurlijk… ! 🙃
Evolutie is onvoorspelbaar én bijzonder willekeurig… (en dat is maar goed ook !)


‘k hoop dat je genoten hebt van dit herfst macro logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Keukenhof 2022 (deel 2)

Van de macro’s die ik in mijn tuin maakte, de paarden in IJsland,
is het weer tijd om een oudere serie verder te zetten…
Het eerste deel van deze Keukenhof serie kan je hier (her)lezen.
In deel 1 heb ik je verteld van de talrijke regen buien,
die we onderweg naar het Keukenhof passeerden…

Dit tweede deel gaat vooral over piepkleine druppeltjes die
overal overbleven na een paar uren van regen…
De grijze lucht werkt nu als een enorme diffuzer,
wat voor macro fotografie buiten echt wel ideaal is.
Een felle zon loodrecht boven je hoofd,
dat is het meest lelijke licht dat je kan hebben. 🤔
Alles is dan flets, contrastloos, harde dichtgelopen schaduwen
en uitgebeten hooglichten maken je foto’s echt lelijk.
Lang leve de grijze regenwolken dus 😇

Bij macro fotografie werk ik het liefst bij een wijd open diafragma,
van f2,8 tot f5,6 , heel soms tot f8.
Bij een groot diafragma (klein f getal) krijg je een heerlijk zachte
en niet-storende achtergrond.
Een weetje: Hoe groter de sensor, hoe zachter de achtergrond…
Maar dit alles is een persoonlijke smaak…
Sommige fotografen voelen zich goed bij f11 en meer…
Zoals ik al zei, het is gewoon een kwestie van persoonlijke smaak & gevoel 🤠

Schoonheid en sierlijkheid ontmoeten in een langzaam naar beneden glijden druppeltje…
Maar 1 ding is zeker: De universele zwaartekracht wet is én blijft onverbiddelijk !
Hoe kunstig mooi ze ook kan zijn 🙃





De kleine mosjes die ons uitdaagden…
Ze groeien op een oude gemetste muur van zeker 2 meter hoog !
Dat is minstens 20 cm boven mijn hoofd … Damned ! 😶
Bij deze foto’s heb ik echt alles uit mijn kast van ervaring moeten halen
om toonbare foto’s te maken.
Dmv focus peaking kon ik op het gekanteld kleine schermpje op de
achterwand van de camera, het scherpte punt min of meer bepalen.
Dit alles terwijl ik wankel op mijn tippen of op een stuk steen stond…
Er zijn dan ook een meerderheid van deze foto’s naar het Walhalla der
digitale foto’s gestuurd,
maar het handvol gelukte foto’s wil ik jullie niet onthouden 😎
Het eerste min of meer scherp mosje mét waterdruppeltje … 🤩





Hoe zwaarder de uitdaging is…
Hoe liever ik ervoor ga !
Deze mosjes kon ik onmogelijk allemaal scherp voor de lens krijgen,
omdat ze allemaal op een andere diepte afstand groeien.
Je zou dat kunnen oplossen dmv Focus Stacking,
maar probeer dat maar eens te doen als je de camera tegen de muur
moet duwen en klemmen, terwijl te zelf op je tippen staat te wankelen 😋





De aan(vol)houder wint…
Beetje bij beetje kwam ik bij betere resultaten…
Mijn foto kameraad is een stuk groter dan ik, en had hier veel minder moeite mee…





Op de een of andere manier was het me gelukt om hoger te komen…
een paar platte stenen gaan ‘lenen’ bij een tuiniers onderhoud hoekje
gaven me 20 tot 30cm hoogte winst !
(nadien heb ik alles netjes terug gezet hoor)
Wat een klein beetje verschil in hoogte kan doen hé ? 😉





Als je eenmaal op dreef komt…
nu ja, dan ga je gewoon door hé ? 🤗






Het piepkleine wereld van de waterdruppeltjes die blijven hangen door
de oppervlakte spanning in het water zal altijd een uitdaging blijven voor mij 🧐





Magie voelen & ontdekken, zo voelt dit soort van macro fotografie soms aan 😎






Hoe je het ook draait of keert…
De wereld die je ziet doorheen een regen of condens druppeltje,
zal steeds onze wereld ondersteboven geprojecteerd zijn…
Natuurwetten zijn misschien echt wel de enige overgebleven
zekerheden in ons leven van vandaag …






Een grijze regenwolk maakte even een eind aan dit mooie mosjes-druppeltjes licht…
Het volgend logje in deze reeks borduurt zeker verder op andere druppeltjes vormen
én betere licht omstandigheden… Maar dat is voor een volgende 📷 keer 😁




‘k hoop dat je genoten hebt van dit tweede Keukenhof 2022 logje !
Er komen zeker nog meerdere 📷 logjes over dit bloemen paradijs hoor
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom 🤠
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Lente Macro

Van de “Roestige Zondag” en de ruige natuur in IJsland spelen we
vandaag nog eens een thuiswedstrijd…🙃
Voor de 1ste vier foto’s heb ik de Fuji GFX 50s + de GF 45mm extender
plus de Fuji GF 120mm macro lens gebruikt.
Voor de laatste 6 foto’s in dit logje heb ik dezelfde camera gebruikt,
maar de lens is de Canon 180mm macro f3,5 geworden.
(via de Techart lens adapter kan ik mijn ‘oude’ Canon lenzen
op Fuji G formaat blijven gebruiken. Wat héél handig is natuurlijk 👍📷
Meer info over Midden Formaat en extenders kan je hier (her)lezen.

Paardenbloem pluisjes zijn altijd al een geliefkoosd onderwerp
voor macro fotografen geweest…
Veel mensen hebben die plantjes niet graag in hun groene grastuintje,
mij kan het niet schelen hoeveel er staan. Als je de schoonheid
van deze wondere pluisjes kan zien, dan ben je een gelukkig mens vind ik 😎
Wat puur natuur in je tuin is dus zeker geen onkruid hé 😋

In een vorig logje, ongeveer 3 jaar geleden had ik al eens verteld over
deze mooie pluisjes. Toen gebruikte ik een Sony Full Frame camera
met een Laowa 100mm f2,8 2:1 macro lens…
In dit logje gebruik ik een Midden Formaat camera met een 1:1
120mm f4 lens.
Er zijn heel zeker beeld verschillen in de foto resultaten tussen
beide foto werelden…
Naar mijn bescheiden mening is de GFX hier in het voordeel,
omdat die dubbel zoveel beeld details kan opslaan als een Full Frame.
Maar van de andere kant spelen smaak en gevoel ook een grote rol…

Oordeel zelf…

f4 , 1/1250s , iso 400 , 120mm , EV 0






Een blik op de bieslookjes in onze kruidentuin…
Ik draai de lens hier
meer dicht op f5,
normaal is de achtergrond (bij FF of aps_c formaat) dan ietwat drukker !
Bij de GFX blijft de achtergrond héél rustig en zacht, wat ik tot een pluspunt reken !

f5 , 1/160s , iso 400 , 120mm , EV -0,3




Hier draai ik heel bewust de lens meer dicht tot f8.
(een hoger F- getal betekent minder licht en meer scherpte)
Bij de GFX blijft de achtergrond heerlijk zacht en wazig.
Er is hier ook totaal geen sprake van diffractie !

f8 , 1/220s , iso 640 , 120mm , EV -0,3






Deze foto is ongeveer dezelfde als de eerste foto in dit logje…
Het grote verschil zit hem in de diafragma opening !
In de eerste foto stond het diafragma op f4.
In deze foto staat het diafragma op f22 !
De scherptediepte is hier dus veel dieper !
Maar er is nog steeds is er geen sprake van diffractie !
De achtergrond is nog steeds heerlijk ‘flou’ !
Bij aps-c of Full frame camera’s zou ik héél zeker last hebben van diffractie…
Mijn eind oordeel hier is :
Met een Midden formaat camera kan je de grenzen van je foto mogelijkheden
flink wat opkrikken, is het dynamisch lichtbereik groter geworden,
kan je de zichtbaarheid in de details een flink stuk verhogen…
Maar zoals ik hierboven al ergens zei,
Het is en blijft een persoonlijke kwestie van gevoel en/of smaak…

“Iets” vertelt me dat de GSM fotografie wereld weldra gelijkwaardige én zeker betere
foto resultaten op dit vlak zal opleveren…
Koning Software zal op dat vlak binnen afzienbare tijd de scepter zwaaien !
Wedden ?? 🧐🤔

f22 , 1/30s , iso 640 , 120mm , EV -0,3





Vanaf hier gebruik ik dezelfde camera (Fuji GFX 50s) met de Canon 180mm f3,5 macro lens.
De onscherpte in de (heel dichtbij) achtergrond van deze wilgen katjes vind ik zalig !

f6,4 , 1/50s , iso 100 , 180mm , EV +1





Ik geef grif toe, Canon heeft hier echt wel een technisch huzarenstukje uitgerold
met deze lens ! En de Fuji GFX camera weet handig gebruik te maken van
de bijzondere eigenschappen van deze lange macro lens !
Fotograferen met deze combinatie van body & lens voelt
aan als schilderen met je lens 🤠

f6,4 , 1/35s , iso 100 , 180mm , EV +1





Een takje ontluikende wilgenkatjes in de namiddagzon…

f3,5 , 1/280s , iso 100 , 180mm , EV +1





Hetzelfde takje met ontluikende wilgenkatjes…
de lens (én focus) is hier wat dichter bij gezet …
Door de heerlijke onscherpte in de achtergrond kan je met deze camera
lekker experimenteren met de compositie 🤠
Die 📷 eigenschap is zeker heel mooi meegenomen ! 😋

f3,5 , 1/280s , iso 100 , 180mm , EV +1




Wilgenkatjes…
Elk jaar weer opnieuw kunnen ze me bekoren met hun betoverende lente schoonheid.
Ons moeder natuur als inspiratie bron….
Zalig toch ? 🤠

f3,5 , 1/180s , iso 100 , 180mm , EV +1





In de ondergaande lente zon veranderd het licht voortdurend,
Als “fotograaf” moet je daar voortdurend op inspelen, maar ik vind het een uitdaging !
Fotografie is oneindig veel meer dan op het ‘shoot-knopje’ te drukken hé ? 😇

f6,4 , 1/80s , iso 800 , 180mm , EV +0,7




Et voila, we zijn weer aan het eind van een “Midden Formaat “macro logje gekomen.
‘k hoop dat je ook weer van dit logje genoten hebt ?
‘k hoop dat je zeker ook iets mag meedragen van mijn uitleg over midden formaat
fotografie, mijn indrukken & overpeinzingen ervan & dat je mag genieten
van mijn foto resultaten in het kleine macro wereldje…

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én een ferme dankjewel voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Macro 1:1 met midden formaat

Eindelijk is het zover… !
De Macro Extention Tube “MCEX-45G WR” was eindelijk toegekomen in de winkel 😎
Wat is dat voor een ding ❓ zullen vele bezoekers nu denken…
Dat ding is niet meer dan een 45mm lange ‘buis’ die tussen de 120mm “macro” lens
én de Fuji GFX body wordt geplaatst. (WR staat voor Alle Weer Resident)


De 120mm GFX “macro” lens is initieel een 2:1 lens… niet echt een macro lens dus…
Maar als je die 45mm tube gebruikt dan gebeurt er iets héél leuk 🤗
Namelijk de macro verhouding gaat dan van 2:1 naar 1:1 !
Dat wil zeggen dat je 2 maal dichterbij kan komen dan bij een 2:1 verhouding 👍
1 mm² van je onderwerp is dan ook echt 1 mm² groot op de CCD geprojecteerd !
De lens veranderd door de extender ook van focus lengte…
De 120mm macro 1:2 wordt nu een 90mm macro 1:1 !
Samengevat : In macro fotografie is het verschil tussen 2:1 en 1:1
macro verhouding immens groot.
De enorm grote sensor in het Midden Formaat staat dan ook garant voor een heerlijk zachte achtergrond (bokeh), wat in macro fotografie heel mooi meegenomen is natuurlijk 🧐
Meer tech info over dit alles lees je hier

Een kleine, groene krekel sprong plotseling op een tuinstoel…






Het groene beestje was bijna 1 cm lang…
Zijn (of haar ?) twee antennes scannen constant de omgeving af …





Eindelijk kon ik het beestje min of meer evenwijdig met de lens krijgen,
zodat de scherptediepte tussen hoofd en staart min of meer gelijk was.
Enkele seconden later, toen ik nog wat dichterbij wou komen,
sprong het groene beestje ineens weg !






Mijn volgend foto “model” was deze groene vleesvlieg…
Het beestje zat ietwat schuin tov de macro lens.
Je ziet goed hoe beperkt de scherptediepte met deze lens is !
Het achtereind van de vlieg is scherp, de kop is reeds onscherp…
Nu zou er met de laatste firmware update voor deze camera voorzien zijn
dat je focusstacking kan doen in de camera zelf…
Deze techniek moet ik eens deftig uitdokteren, want dat betekent dat ik met (flink wat !)
extra werk deze vlieg, hoe schuin ze ook tov mij zit, van begin tot het eind
vlijmscherp kan krijgen.
Maar zal dat een meerwaarde geven aan mijn macro’s ?
Nu zit de kracht van mijn macro’s in de verhouding tussen
het scherpe én het onscherpe gebied.
Hoe zal het aanvoelen als heel het onderwerp scherp is ?
Zal ik zonder statief kunnen werken ?

Dat stacking mechanisme uitproberen is dus de boodschap ! 🧐🤔





Een uitgebloemd én verdord Juffertje in het groen…





Twee vuurwantsen in overleg…
Het zijn nuttige beestjes, ze ruimen alle afval op en doen geen kwaad
aan bestaande planten of bloemen.





Deze kleine vuurwants leek wel te poseren voor mijn lens 📷👍






Als je maar traag genoeg beweegt kan je héél dichtbij vuurwantsen komen…
Let er wel op dat je door je neus in en uit ademt…
Waarom ?
Omdat wantsen de ademgeur uit onze open mond niet echt kunnen waarderen…
Net zoals de meeste insecten trouwens …




Et voila, we zijn weer aan het eind van een macro logje gekomen.
‘k hoop dat je van de insecten macro’s genoten hebt,
ook mijn uitleg over midden formaat camera’s, mijn indrukken & overpeinzingen ervan
en over de ongelooflijk mooie natuur in het kleine wereldje natuurlijk !
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én een ferme dankjewel voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Plantentuin Meise 2021(deel 6)

Van de woeste natuur in IJsland
gingen we naar de bloesems macro fotografie…
Ook vandaag blijven we in dat kleine macro wereldje 🤠
Het enige verschil met deel 5 van deze serie is dat de 2 batterijen
van mijn Sony A7 III op dit tijdstip leeg waren…
Maar geen probleem… ik had als backup de Fuji XH1 camera
+ de Laowa 65mm f2,8 2:1 manuele macro lens meegebracht.
Met 3 Fuji X reserve batterijen kon ik het nog ongeveer 1000 foto’s uitzingen !
Dat volstond ruimschoots 😉
Wat had ik toen geleerd ??
Meer dan voldoende batterijtjes meebrengen…
is zeker geen overbodige luxe…
😎

Omdat deze Laowa macro lens ook een volledig manuele lens is,
kan ik de autofocus niet gebruiken (idem als bij de Sony).
Maar het Focus peaking mechanisme op de Fuji is zeker
gelijkwaardig aan de Sony techniek, het dynamisch licht én kleurbereik
is min of meer gelijk in beide camera’s.
Dus kon ik gewoon verder mijn ding doen op de M van manueel 😋
en lekker scherpstellen met de rode lijntjes van de Focus Peaking !

Druppeltjes ga je hier van daag veel zien passeren !





Enkele spinnenwebben achter elkaar…
Met focus peaking kan ik er zo eentje uit isoleren
en erop scherpstellen.
Spinnen vind ik heel knappe architecten !
En ze kunnen hun ding doen zonder naar de unief te gaan 😋






Ik heb nog nooit een selfie genomen…
enfin ja, tot ik daar die dag verandering in bracht 😋
In deze drijvende luchtbellen kan je honderden selfies
reflecties van mezelf zien 🙂
(die luchtbelletjes heb ik nog niet geteld,
maar het zullen er zeker honderden zijn 🤗 )

Als je iets voor de eerste keer doet,
dan moet je het meteen goed doen hé ? 😉






In de omgeving rond de vijver is het heerlijk experimenteren…
De lange rietstengels zijn meestal bedekt met druppeltjes
die veroorzaakt zijn door de grote fontein.
Maar als fotograaf mag je niet te vlug tevreden zijn…
(lees daarom verder…)






Deze foto is identiek dezelfde rietstengel als in de vorige foto…
Alleen heb ik hier het blauw van de hemel erbij betrokken
en de camera min of meer 45 graden in tegenwijzer zin gedraaid.
Ik ben hier ook nog een dikke 30cm dichterbij gekomen
(nog een cm verder en ik was zeker in de vijver gevallen ! 🙃💥)
Van deze foto ben ik meer tevreden als de vorige…
Dus… als fotograaf mag je nooit te vlug tevreden zijn…😎






Het rood van de waterplantjes , het groen van de stengels
contrasteerde mooi met het hemelsblauw …
Het geheel gaf me een vrolijk gevoel 🤠






Fotografie is “zien“…. en zeker ook “aanvoelen“…
Voel je ook die kracht in die éne minieme waterdruppel ?
Al de rest verdwijnt in de onscherpte magie van de macro lens !






Selfie nr 2 … 🤠





Een hoop enorme tropische bladeren…
Je kan er een totaal beeld van nemen, maar wat vertel je dan ?
Het is boeiende & leuker om te “spelen” met verhoudingen,
met kleuren en vormen, met licht en schaduwen, structuren…
om zo tot een abstract geheel te komen dat iedereen herkent als
tropische bladeren, iets natuurlijk uit onze natuur !






Toe ik in deze enorme tropische bladeren op zoek was
naar dat ‘ongrijpbare’ fotogevoel…
kwam ik dit piepklein insectje tegen…
De cirkel was rond !







Ik hoop dat je van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 6” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😎


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Plantentuin Meise 2021(deel 5)

Van de wilgenkatjes en de lente bloesems neem ik jullie vandaag
nog eens mee naar de Plantentuin in Meise.
Dit logje is het vervolg van Plantentuin Meise 2021 (Deel 4)
De camera is nog steeds de Sony A7 III met de 100mm manuele
& uitstekende Laowa macro lens.
Doordat het een 100% manuele lens is, werkt de autofocus NIET !…
Daarom gebruik ik Focus Peaking om manueel scherp te stellen.
Maar let wel op :
Deze manuele techniek kan je meestal niet gebruiken bij bewegende
onderwerp(en) en zeker niet bij sport fotografie …
Maar daar zijn dan weer andere prima lenzen voor !

De Plantentuin is zo enorm groot dat je onmogelijk alles op 1 dag kan zien…
Wij kopen altijd een “Vriend van de Plantentuin” jaarticket,
dan kunnen we iedere dag vanaf 08am binnen !
Met de andere (goedkopere) tickets mag je vanaf 09am binnen…
Mijn fotografiecollega en ikzelf hebben één negatieve opmerking voor de Plantentuin…
Je kan er lekkere koffie krijgen…maar vanaf 11u am maar pas… 🙄🤔
Daarom nemen we zelf onze thermos met warme ☕ mee…
Aan de Directie van de Plantentuin… Fotografen kunnen niet zonder vers gezette koffie…
Doe er aub iets aan 🤗🙏
Anders laten we deze bronzen leeuw los 🤠





Een piepklein insectje én een gele bloem…
De scherpte op het vliegje en niet op de bloem vind ik wel iets hebben 🙂






De naam van deze prachtige bloem vergeet ik altijd
maar kom, dat is niet echt belangrijk hier…
De pastelachtige kleur overgangen in de achter én de voorgrond
vind ik veel belangrijker 😎






De herfst was al volop bezig eind september 2021…
Een natgeregend blad onder een grijze hemel…
Vele mensen zullen bij dit soort van grijs weer nooit denken aan fotografie,
maar dan denken die vele mensen helemaal verkeerd hoor ! 🤭
De grijze wolken zijn als het ware een reusachtige diffuser tussen het aardoppervlak
en de zon die je niet ziet, maar die wel haar licht doorheen de grijze wolken straalt.
Na een zachte regenbui zijn de kleuren in de natuur ongelooflijk briljant en mooi !
Als fotograaf moet je daar zeker gebruik maken 😎🧐





Eind september vind je nog enkele dappere bloemetjes,
die er nog eens stevig gaan invliegen 😋





Tropische planten en bloemen zijn niet echt bekend bij ons…
Deze plantjes deden me denken aan het boek ‘War of the worlds‘ van H.G. Wells
Als fotograaf kan je met wat fantasie de werkelijkheid zodanig fotograferen
dat die werkelijkheid iets totaal anders wordt dan je denkt wat je ziet… 🤠
Het is gewoon een kwestie van kijken en zien én je kijkhoek bepalen…





Zomaar wat gele bloemen met een zwart hartje aan de vijver…






Minimalisme in fotografie…
iets waar ik altijd blijf naar zoeken !
Een reusachtig blad, bijna een meter in doorsnee,
je kan dat natuurlijk volledig fotograferen, maar wat vertelt of zegt die foto je dan ?
Hier ben ik op zoek gegaan naar “de regel van derden“, zowel horizontaal én verticaal.
De hoofdnerven in het blad werken het geheel tenslotte mooi af 🤠






Rond de fontein in de vijver zijn alle planten heerlijk bedekt met druppeltjes…
Een zelfde soort bloem als de 3de foto in dit logje zie je hier.
Die honderden minuscule druppeltjes geven deze bloem een heel ander uitzicht hé ?





Om dit logje (voor vandaag) te eindigen…
In de Orchidee afdeling vind je de meest ongelooflijke bloemen !
Zowel qua kleur als qua vorm
Als je me zegt dat dit een exotische Pelopiaanxe zeester is… wel… dan geloof ik je 🤠






Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 5” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk