Japanse kerselaar bloesems

Uit verschillende (betrouwbare) bronnen ben ik te weten gekomen,

dat ons weertje ongeveer 1 maand te vroeg is met alles…

Dat beloofd… 😥

De wit/rose bloesems in onze Japanse kerselaar (Japanse sierkers) zijn nu reeds volledig

uitgebloemd !  En maart in amper begonnen ! 😯

Verleden week was het 1 dagje ‘droog’ (Allee ja, tussen 2 regenbuien in

was het droog), maar dan was er veel te veel wind om buiten foto’s

te maken van die mooie bloesems.

Wat doet een mens dan hé ? ‘k had een paar takjes met mooie bloesems

geknipt uit onze boom om die dan binnen in huis te fotograferen.

Het ‘regen’ water heb ik nagebootst door met een water verstuivertje

de bloesems heel voorzichtig te benevelen 😎

Het hoofd licht komt van een Cullmann V220DL 5600 kelvin daglicht LED lamp,

met instelbare lichtopbrengst (Dit handige lampje kost amper 40€ ,

werkt op 4 AA batterijtjes en houd ik gewoon in mijn hand.)

Het overige, flauw grijs regen licht zonnetje, komt door het raam

De camera (Sony A7R2) met de (Venus optics) Laowa 100mm f2/8 CA Dreamer,

staan beiden via een macro slede op een statief.

De achtergrond kleuren komen van de cactussen die mijn madam overal

in huis heeft staan 😎

 

De scherptediepte van deze macrolens is heel miniem,

zodat ik alle foto’s op f4 , f5.6 of zelfs f8 heb gemaakt,

om toch wat scherptediepte te hebben. De ISO staat op 100.

De kleurtemperatuur is op 5600 graden Kelvin gezet,

omdat het Cullmann lampje dat ook uitstraalt.

 

 

 

Een Orton bewerking op voorgaande foto.

Ik hou wel van die dromerige sfeer die de Orton techniek oproept 😉

 

 

 

Mijn Japanse kers

met haar zacht rose kroontje

buigt heel nederig

 

 

 

 

Wat ik zo verfijnd mooi vind aan die bloesems,

is het helder wit van de blaadjes dat dooraderd wordt door een heel ongrijpbaar zacht roze…

 

 

 

 

De nieuwe roze knopjes  bevatten spierwitte bloesem blaadjes…

Als je erover gaat nadenken,

dan besef je dat de natuur iets ongelooflijk mooi is !

Hoe dieper je in het macro wereldje duikt, hoe ongelooflijker alles wordt ! 😎

 

 

 

Bloesems drinkend van

het leven brengend water

schenken me lente

 

 

 

 

 

Een Orton (+ wat andere bewerkingen) bewerking van voorgaande foto…

Dit voelt echt als schilderen met mijn lens… :mrgreen:

 

 

 

Een schattig boeket

van witte lentebloesems

komt de show stelen

 

 

 

 

Omdat het buiten echt grijs en somber werd (het was 16u)

én het licht heel anders werd (heel blauw koud),

heb ik de kleurtemperatuur op de camera veranderd naar ‘schaduw’,

zodat alle kleur tinten ‘warmer’ worden.

Het Cullmann lampje heb ik nu op 3/4 sterkte gezet…

Ter info, de belichting kwam hier van boven

 

 

 

Om dit Japanse sierkers logje af te sluiten,

nog een Orton bewerking (+ nog wat persoonlijke digitale wissewasjes) op voorgaande foto

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit eerste lente bloesems logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfstblaadjes en macro fotografie (Deel 2)

In het vorige ‘Herfstblaadjes en macro fotografie’ logje had ik beloofd

om in deze serie ook de macro Canon MPE-65 te gebruiken op een Fuji X body.

De opstelling is dan ook dezelfde als  in het vorige logje.

(De gedroogde herfstblaadjes op een mat-witte plexiglasplaat,

en alles langs onder belicht dmv een LED daglicht lamp).

De MPE-65 macro is een super macro lens die begint waar elke andere

1:1 macro lens stopt…

Die MPE-65 gaat tot 5:1 verhouding ! Astemblieft !

In het ‘kleine wereldje’ ga je met deze lens naar het microscopische wereldje 😎

Maar let op, deze lens is heel moeilijk om te gebruiken !

Deze lens heeft géén autofocus, je moet met de lens dichterbij of verder gaan
om scherp te stellen. Op 1:1 valt het nog mee,

op 5:1 verhouding heb je een scherptediepte van amper 1 of 2/10mm !

De minste beweging (zelfs in of uit ademen) staat garantie voor een onscherpe foto.

Je gebruikt deze lens dan liefst vanop een macro rail.

(en dan nog kan een voorbij denderende vrachtwagen je foto doen mislukken !)

 

Maar kom, je bezoekt dit logje niet om droge technische uitleg te lezen,

je bedoeling is om hier “De Herfstblaadjes en macro fotografie” te zien 😉

 

Hier werk ik vanop een 2:1 verhouding

 

 

 

Als ik nog wat korter kom (ergens tussen 2:1 en 3:1),

dan komen details vrij die met het blote oog niet zichtbaar zijn

of je moet superman ogen hebben natuurlijk 😎

 

 

 

We duiken nog wat dieper, we zitten hier op 3:1 te werken.

Maar de randen worden reeds onscherp !

Als ik hier alles scherp wil hebben dan moet ik werken met focusstacking,

maar daar had ik echt geen zin in.

Toch vind ik het fascinerend om te zien hoe een eenvoudig boomblad,

zo’n ingewikkelde structuur kan hebben.

Het kleine wereldje is iets wonderbaar :mrgreen: Vind je niet ?

 

 

Nog eens alles uitgemeten met de waterpas, of alles kaarsrecht staat.

De lens moet ook perfect evenwijdig staat boven de plexi plaat.

Met huis, tuin en keukengerief is het niet eenvoudig, maar het is te doen 🙂

 

De micro macro;

wereld, is fascinerend

om te ontdekken

 

 

 

Als we nog een ietsie pietsie dieper gaan zie je nog wat meer details…

in het bladmoes kan je reeds heel kleine stipjes zien !

 

 

 

Als ik nog wat verder ga, ergens tussen 3:1 en 4:1 verhouding,

dan worden de witte details in het bladmoes zichtbaar !

Ondertussen heb ik er nog wat extra (led) licht bijgesleurd

want op deze extreem korte micro-macro verhouding,

valt er bijna geen licht meer op de CCD !

De scherptediepte hier is ongeveer 2/10mm !

 

 

 

Laten we terug naar een ‘normale’ macro verhouding gaan.

Ergens tussen 1:1 en 2:1 is het kleine wereldje ook mooi 😉

Een ander herfstblad voor de afwisseling…

 

 

 

Hier geef ik eerlijk toe dat ik wat met de kleuren heb “gespeeld”…

Het kleur contrast tussen rood/groen en geel heb ik 2 stapjes “versterkt” in Photoshop.

Noem het dichterlijke vrijheid 😉

 

 

 

De vorm van een herfstblad kan ook inspireren 😉

Dit blad vind ik net een superlief spookje,

dat er maar niet in slaagt om de mensen bang te maken ! 😎

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Nog wat resterend bladgroen,

dat voor altijd gevangen is tussen de nerven …

 

Een handvol bladgroen

is voor eeuwig gevangen

tussen blad nerven

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfstblaadjes logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst macro fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfstblaadjes en macro fotografie (Deel 1)

Van de tropische vlinders macro fotografie in Blijdorp,

keren we terug naar Dilbeek.

In de herfst van 2018 ging ik op zoek naar mooie herfstblaadjes.

Het was mijn bedoeling om die mooi gekleurde herfstblaadjes netjes te drogen.

Een oud telefoonboek is uitstekend geschikt voor deze droog-job 😎

Zo blijven de blaadjes mooi recht en kunnen ze langzaam drogen.

Op die manier blijven de mooie herfstkleuren 100% bewaard !

 

Na het drogen (ongeveer 3 maand) zocht ik een manier om die kleine

herfstjuweeltjes mooi belicht te krijgen.

Met licht van boven … Dat vond ik niet mooi.

Licht langs onder ?? Dat moet lukken dacht ik ! 😉

Men neme een mat witte plexiglas plaat…

Men legt die plexiglas plaat over 2 dozen van gelijke hoogte

Tussen en onderaan die dozen plaatst men een LED (dag) licht

en laat dit licht naar boven schijnen.

Op die plexiglas plaat plaats je een gedroogd herfstblad…

De kamer maak je donker en zie !

Deze self made belichting is best wel goed :mrgreen:

 

Het was mijn bedoeling om de kleinste details zichtbaar te maken…

Een nieuwe wereld wordt zichtbaar 😎

 

 

 

De camera is de Fuji XH1 met de Fuji 80mm macro lens.

Een briljant lensje trouwens !

Een zwart/wit bewerking van voorgaande foto.

Het is net een oud stratenplan, vind je niet ? 😉

 

 

 

De camera ‘hing’ aan een plooibaar statief boven het herfstblad.

Om een andere compositie te maken moest ik alleen het

blad verschuiven over de plexiglas plaat.

Afdrukken deed ik uiteraard met de afstandsbediening.

 

 

 

 

Een feniks vogel

zal voor eeuwig herrijzen

uit de dood opstaan

 

 

 

 

Als je de herfstblaadjes rustig kan laten drogen,

dan blijven de herfstkleuren perfect bewaard.

Ik was gefascineerd door de complexiteit van zo’n blad !

 

 

 

 

Een hoofdnerf vertakt zich in massa’s zij nerven !

Het geheel is zo complex als een stratenplan van een middelgrote stad !

 

 

 

 

Met een 23mm tussenring tussen de camera en de 80mm lens geplaatst,

kon ik nòg wat dichter komen 😎

Nu werd zelfs het bladmoes zichtbaar 😎

 

 

 

 

Verdroogd Chlorofyl

bewaard perfect haar kleuren

hoe wonderbaar toch ?

 

 

 

 

 

Als we nog wat korter bij het blad komen,

dan lijkt het wel of we in een andere wereld zijn beland !

De magie van het bijna onzichtbare,

de kracht van het kleine wereldje dat ik zo graag verken 😎

 

 

 

 

De laatste foto in dit logje…

In latere logjes ga ik nog dichter bij komen,

nog meer details zichtbaar maken die we met het blote oog niet kunnen zien !

dit met behulp van de Canon MPE-65mm macro lens op de Fuji body.

maar dat is voor later :mrgreen:

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfstblaadjes logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst macro fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Vlindertuin in Blijdorp (Deel 2)

Van het woeste natuurgeweld van IJsland verkassen we weer naar

een heel andere wereld… een stille wereld, een warme wereld…

Namelijk de tropisch warme wereld in de vlindertuin van Blijdorp (NL).

Mijn eerste logje hierover had ik gepost op 3 september 2019,

dit logje is zoals je kan lezen in de titel, deel 2 :mrgreen:

 

Deze tropische super vochtige omgeving vraagt veel van je fotogerief,

Ik val niet graag in herhaling, daarom kan je dit alles (her)lezen in deel 1

 

De Azuurvlinder, hier zie je een vrouwtje exemplaar

De spanwijdte van haar vleugels is ongeveer 10 tot 11cm !

 

 

 

Een tropische vlinder wiens naam ik nergens heb terug gevonden…

Daarom : Zomaar een tropische vlinder 😉

 

Op een groen blaadje

heeft een tropische vlinder

zijn plaats opgeëist

 

 

 

 

Deze vlinder wandelt door het leven als de “Zonnebloemvlinder”.

Fotografie van deze wondermooie insecten hier is redelijk moeilijk,

de hoge temperatuur in deze tropische wereld is echt wel afmattend,

de extreme luchtvochtigheid is slopend voor de fotograaf én de lenzen…

condensatie op de lenzen is hier dan ook heel frequent !

Ik ga elke 30 minuten ofzo 5 minuten naar buiten om ff bij te komen 😉

Maar kom, we kiezen ervoor, dus gaan we ervoor !  😎

 

 

 

De “Kleine Passiebloemvlinder”…

Soms vraag ik me af wie die insecten hun naam geeft 🙂

Die benamingen zijn heel zeker fantasierijk en super creatief 😎

 

 

 

De Monarchvlinder…

 

Een monarchvlinder

komt ongevraagd poseren

je moet maar durven !

 

 

 

De Zebravlinder…

Van een Afrikaanse zebra weet ik dat de zwart/wit strepen dienen om de vervelende

vliegen en andere stekende/parasitaire insecten af te weren.

Van deze Zebravlinder weet ik het niet 😉

 

 

 

 

Een Vuur Passiebloemvlinder strijkt neer…

Omdat de omgeving hier zo extreem warm is, zijn de vlinders

(die tenslotte insecten zijn) optimaal opgewarmd en bijgevolg ook

extra alert. Je moet ze echt heel traag benaderen ! Anders vliegen ze weg !

Gelukkig had ik de 100/400mm telelens meegebracht,

zodat ik die schuwe wezentjes vanop een paar meter afstand kon “vangen” 😎

 

 

 

 

Nog een impressie van de Monarchvlinder die uitrust op een bloemenstruikje…

 

Het gefladder stopt

ik zie een mooie vlinder,

slurpen aan een bloem

 

 

 

Wij kennen de Koninginnepage in onze lage landen,

maar er zijn veel soorten page’s…

Zoals deze Roodgestipte page bijvoorbeeld 😎

 

 

 

Om dit vlinder logje te eindigen…

Een laatste foto van een vlinder 😉

De Azuurvlinder vind ik een heel bijzondere vlinder !

 

Als de vleugels dicht zijn, dan zie je de ogen van een uil !

(Van camouflage gesproken hé ? 😉 )

Als de vleugels open zijn, dan zie je heel mooie,

azuurkleurige vleugels die overgaan naar bruin,geel en okerkleuren.

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & vlinder natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Lentebloesems

“Lentebloesems”… zo zie ik je verwonderd deze blog-titel lezen 😉

“Lentebloesems”, eind september… bij dit koud regenweer en gure wind… ??

En ja, waarom ook niet hé ? 😎

Vandaag presenteer ik de witte bloesems van onze Japanse kerselaar !

Omdat het buiten killig koud en nat is,

schenk ik alle bezoekers van dit blogje, zomaar gratis en voor niets,

wat gezellige warmte uit mijn prille lentezon bloesem foto’s.

De foto’s zijn eind maart 2019 in ons voortuintje geshoot :mrgreen:

Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XH1 & de Fuji 80mm  f2.8 macro.

 

Wat ik zo betoverend mooi vind aan die witte bloesem blaadjes

is dat ze een licht roze, ongrijpbare kleur zweem bevatten.

 

 

 

Bloesems verdienen echt wel een Orton-filter bewerking vind ik…

Het Orton-effect legt zachtheid over het geheel 😉

 

 

 

Geel, wit en roze

kleuren van lentebloesems

zoekend naar de zon

 

 

 

 

Elk jaar weer ben ik verwonderd,

hoe honderden bloesembloemetjes zich ontvouwen in 1 dag !

Eerst zie je overal witte bloemknopjes verschijnen

en dan ineens, boem patat pats !

Pronken de kleine bloesem bloemetjes weer in al hun pracht 😎

 

 

 

 

Een Orton sausje erover gegoten,

om alles te verzachten… 😉

 

 

 

 

Door de heel beperkte scherptediepte van een macrolens,

kan je de achtergrond heel ‘flou’ maken,

zodat het onderwerp van je foto extra in de kijker komt.

Die geel/groene kleur onderaan,

is een groen/gele haag die 4 meter verder groeit.

In macro is het dus heel belangrijk om je onderwerp te plaatsen,

maar ook om de achtergrond zijn verdiende plaats te geven !

Juist dat gegeven maakt macro fotografie extra creatief én leuk 😎

 

 

 

 

De geuren van wit

subtiel kersenbloesemend…

Ze strelen mijn neus

 

 

 

 

Een vleugje ‘Orton’ filter effect voor de romantische zieltjes 😉

 

 

 

 

 

In onze Japanse kerselaar ga ik graag op zoek,

naar die typisch Japans/Chinees middeleeuwse aquarel onderwerpen

die ongeveer 2000 jaar geleden ontstonden.

In Japan noemt men deze aquarelstijl oa Sumi-e (Klik voor meer info)

Het heel sterke minimalisme in deze kunst stroming

werkt heel inspirerend en brengt rust vind ik.

Extra voorbeelden van sumi-e aquarellen vind je hier

 

Mijn nederige bijdrage aan de Sumi-e kunststroming 😉

 

 

 

En om het af te leren…

nog een Orton-filter bewerking van de foto hierboven…

Alle details verzachten om zo tot de essentie van de pure vorm

en de zachte kleur tinten te komen.

Mijn lens als aquarel penseel… 😀

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zonnige lente macro’s,

én de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Vlindertuin in Blijdorp

Mijn vorige logje  ging voornamelijk over macro fotografie.

De onderwerpen waren waterjuffers, libellen , mooie plantjes in het moeras.

Vandaag gaat het ook over macro fotografie ! :mrgreen:

Maar het hoofdthema in deze nieuwe reeks is : Tropische vlinders.

Vermits je zomaar geen tropische vlinders tegenkomt in onze lage landen,

moeten we ons verplaatsen natuurlijk.

Ingrid Vekemans geeft elk jaar een paar workshops “Vlinderfotografie”, locatie Blijdorp.

Dat is handig meegenomen natuurlijk 😎

Ingrid is een heel ervaren natuur fotograaf én ze kan iets moeilijk uitleggen,

op zo’n manier dat iedereen het begrijpt  (zelfs ik :mrgreen: )

Blijdorp is even boven Rotterdam…

De ring van Brussel, Antwerpen , Den Haag , Rotterdam…

Heel vroeg vertrekken om de files voor te zijn is dus de boodschap !

Ik vertrok om 4uur in de ochtend en kwam daar toe om 8u30…

Tussen Den Haag en Rotterdam had ik bijna 2uur verloren !

Het echte spitsverkeer moest toen zelfs nog beginnen 👿

Ik heb geen enkel probleem, om een paar honderd kilometer te rijden

om een paar leuke foto’s te maken,

maar in ons het hedendaagse verkeer… is dat echt moordend ! 😥

Volgende keer zoek ik een hotel voor 1 nacht en rij gewoon s’avonds door.

 

Enfin soit…

De Vlindertuin !

s’ochtends kan het nog wat frisjes zijn buiten.

In de Vlindertuin heerst een tropisch warm én vochtig klimaat !

Je moet dus zorgen dat je camera én lens geacclimatiseerd zijn aan de

tropische vochtige hitte daar binnen !

Als het verschil van temperatuur te groot is, dan is je gerief na enkele seconden drijfnat !

(zelfs het verschil tussen de lente warmte buiten en binnen maakt alles kletsnat)

Zorg ervoor dat je genoeg droge lens-poetsdoeken mee hebt,

want binnen is het zo vochtig warm, dat je lens én camera drijfnat zullen worden !

Na 15 minuten drogen en gewennen kan je foto gerief er wel tegen 😎

Ingrid gaf ons uitleg hoe te werken met het statief en vlinders,

toen ik merkte dat mijn statiefkop stuk was 😳 !!

Er zat een speling van wel 5mm op, omdat de hoofdas beschadigd was.

Reparatie ter plaatse was onmogelijk 🙄

Dus alle foto’s zijn gemaakt zonder statief…

Enfin soit, ik kon toen wel effe kankeren, maar dat haal geen zier uit !

 

Wat ben ik toch een kletskous hé ? 😉

Laat de vlinders nu maar komen !

 

De Geelgestipte page

 

 

 

Omdat de vlindertuin een perfecte replica is van het tropisch oerwoud,

valt er ook niet veel licht naar binnen !

Het is dan ook een constant balanceren tussen het diafragma/de ISO

om de sluitertijd zo klein mogelijk te houden.

De Fuji XH1 heeft wel IBIS (In Body Image Stabilisatie) aan boord die

2 tot 3 stops kan overbruggen, maar meestal is het werken op de slappe koord.

In het begin werkte ik met f4 maar had snel door dat de scherptediepte

daardoor te laag was.

f5.6 , f8 , of iets hoger proberen, maar dan was de sluitertijd te lang…

dan moet de ISO omhoog, wat de kans op digitale ruis groter maakt.

Het is constant zoeken en proberen…

Maar dat vind ik nu juist leuk om doen 😎

 

De Monarchvlinder…

 

 

 

Al doende leert men hé 😉

De ervaring heeft me ook geleerd om vlinders uit te zoeken,

die niet in een ‘drukke’ omgeving zitten,

zodat de achtergrond geen of heel weinig aandacht vraagt,

wat je onderwerp mooi op de voorgrond brengt.

En compositie regeltjes… dat moet een automatisme worden vind ik.

 

De Geelband Passiebloem vlinder

 

 

 

 

 

Een Zebravlinder (links) komt de Geelband Passiebloemvlinder

verjagen van zijn blauw bloemsnoepje 😎

 

Een vlinder fladdert

zoekend naar bloemengeuren

zomaar heen en weer

 

 

 

Ik denk dat dit een Oranje Passiebloemvlinder (Dryas julia) is,

maar zeker ben ik niet…

 

Een oranje bloem

fladdert door groene blaadjes

’t is een vlinder

 

 

 

De Geelgestipte page …

Als je de vlinders volledig scherp wilt hebben,

dan moet je ze echt in de juiste frontale hoek kunnen fotograferen,

maar in een vlindertuin is dat praktisch onmogelijk !

Dit exemplaar zat schuin boven mij, én boven een vijver…

 

 

 

Om dit logje (voor vandaag) af te sluiten,

nog een foto van de Oranje Passiebloemvlinder (Dryas julia)

Het beestje zat te genieten van het sap van een of andere afgebroken moerasplant.

De afstand was +- 3 meter !

Een 100/400mm telezoomlens is handig spul hé 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & vlinder natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Lente macro

Van de straatfotografie in Reykjavik komen we terug naar ons eigen landje.

Het begin van de lente was niet echt schitterend dit jaar,

Maar op onze weinige wandelingen die niet uitgeregend waren,

heb ik toch nog leuke natuur, landschap & macro foto’s kunnen maken.

Deze foto’s dateren van 27 maart 2019. Ze zijn allen gemaakt tijdens onze

(gedeeltelijke) Boekfos wandeling in Asse (ongeveer 8km lang)

De zon was mild, het was aangenaam warm met een verfrissend windje 🙂

Mijn camera was de Fuji XH1 met de 80mm macro lens.

Er zijn geen filters of statief gebruikt.

 

In de voortuintjes schitteren de eerste witte narcis bloemekes !

Die fotografeer ik altijd graag in tegenlicht.

 

 

 

Een oud smeedwerk, aangetast door de tand des tijds,

verweerd en verroest…

Het heeft iets vind ik 😎

 

De tand des tijd maalt

alles wat is, zal vergaan

ook onze wereld

 

 

 

Het glooiende land van Asse.

Als je daar met de fiets gaan rijden…

er zijn daar een paar fameuze kuitenbijters hoor :mrgreen:

 

 

 

 

In de prille boomknoppen wachten de jonge blaadjes op de lente.

Elk jaar weer opnieuw vind ik dat ontluikende leven zalig om zien :mrgreen:

 

 

 

Met een macro lens kan je de achtergrond zalig laten verdwijnen in een waas

 

Jonge boomknopjes

zitten barstensvol leven

wachtend op de zon

 

 

 

Je kan proberen om alles scherp te krijgen, dat is echt niet moeilijk.

Maar als fotograaf registreer je dan alleen iets wat er is. Niets meer…

Persoonlijk vind ik het leuker en uitdagender om de indruk die ik had,

de impressie de emotie die ik ervaar bij het zien van iets mooi,

proberen weer te geven in een foto.

Je ziet hier duidelijk dat het ontluikende boomknopjes zijn,

maar door de bewuste onscherpte in deze foto,

laat ik het bokeh voor zich spreken.

Als ik hierin verder experimenteer kom ik bij het pointillisme uit,

een zalige schilder techniek die vooral door de

impressionisten werd  toegepast. (Klik hier voor meer info)

 

 

 

De heel beperkte scherptediepte van een macrolens,

kan je gebruiken om een verhaal te onderstrepen.

De eerste tak is scherp en de andere tak, amper 1 cm verder ,

verglijd in het waas van de horizon.

Ik heb deze foto dan ook : Lente Echo als titel gegeven 😎

 

 

 

Het kleine ontluikende groen vind ik mooi,

zeker als de prille avondzon met haar zachte licht,

het nieuwe groen streelt met een zacht bokeh  😎

 

Diffuus lentelicht

streelt het ontluikende groen

de natuur ontwaakt !

 

 

 

En ja, ik weet het wel, het wit in deze foto is ‘verbrand’…

Maar ik vind het een leuke foto omdat dit ontwakend boomknopje

lijkt te zweven 😉

Het takje waaruit het knopje geboren is zie je niet,

door de beperkte scherptediepte van de macrolens

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten,

een verweerd tractorspoor als wandelpad,

witte bloesems bloemen overal rond ons heen

We kregen er een zalig lentegevoel van :mrgreen:

want…

Daar is de lente, daar is de zon 😀

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & lente natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk