Het kleine wereldje in mijn bloementuin

Van de “Speelse Spiegelingen” in Brussel,

keer ik met plezier terug naar mijn redelijk verwilderd bloementuintje.

Het voordeel van een macro lens is dat je de die ‘verwilderde’ toestand heel goed

kan camoufleren 😉

Hier heb ik gewerkt met de Fuji XH1 én de Canon 100mm f2,8 macro lens.

De lens is via een Fringer adapter op de camera geklikt.

Als je vroeger veranderde van camera merk, dan moest je ook al je lenzen verkopen,

omdat die ‘oude’ lenzen niet op je nieuwe camera kunnen.

Wat je dus veel geld kost…

Maar met de komst van elektronische adapters kan je je oude lenzen blijven gebruiken,

op meerdere camera merken zelfs ! 😎

Omdat ik de evolutie bij Canon meer dan beu was

(ze luisteren niet naar hun klanten bijvoorbeeld),

ben ik met 100% tevredenheid overgestapt naar Fuji en Sony.

Al mijn ‘oud’ Canon glas kan ik verder blijven gebruiken bij Fuji & Sony 😎

Maar kom, genoeg geleuterd over camera merken…

We duiken in het kleine wereldje van mijn bloementuin ! 😉

 

Een piepklein kevertje verkent een slaapmutsje (Eschscholzia californica)

Zie je het kevertje ? 😉

 

 

 

Een Juffertje in het groen en een slaapmutsje,

omringd  door margrieten…

Het lijkt wel alsof ze praten, vind je niet ? 😎

 

 

 

De geringe scherptediepte van een macrolens vervaagt de achtergrond

op een fluwelen manier… een zalige lens eigenschap is dat.

 

 

 

Een eenzaam Juffertje in het groen…

Van deze prachtige bloemen kan ik uren lang genieten !

 

 

 

Twee verliefde bieslookjes…

 

 

 

Een Fraaie schijnboktor tussen de Vergeet-me-nietjes

 

 

Waarom moet je een bloem in zijn geheel fotograferen,

als een detail ervan ook mooi kan wezen 😎

 

 

Een Blinde bij (familie van de vlieg), komt snoepen van onze margrieten…

 

 

 

Een sierlijk zweefvliegje schuift mee aan de dis !

 

 

Om dit logje af te sluiten voor vandaag,

nog een kunstig Juffertje in het groen

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wondere kleine wereldje 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Het kleine wereldje in mijn tuin

In mijn vorige logje vertelde ik van de ruwe schoonheid én de grootsheid van IJsland !

Vandaag gaan we naar een heel andere plaats !

Namelijk , naar mijn kleine bloementuin 😉

Gewapend met de Fuji GFX 50S , een lensadapter voor Canon EF glas naar Fuji GFX

met daarop de uitmuntende Canon 100mm f2,8 1:1 macrolens.

Dankzij de 50 megapixel middenformaat CCD van deze Fuji, (is groter dan een full frame)

wordt de achtergrond heel zacht , fluweel zacht bijna.

Deze eigenschap heeft me oa overgehaald om deze camera aan te schaffen.

De camera is zeker niet goedkoop,

de GFX heb ik mezelf cadeau gedaan, ter gelegenheid van mijn pensioen 😎

Hier heb ik echt heel lang voor gespaard !

(en een leuke pensioen premie is natuurlijk mooi meegenomen 😉 )

Omdat het ook een systeemcamera is, is het gewicht redelijk laag.

Hij weegt iets meer dan een Fuji XT3 maar minder dan een Canon 6D bijvoorbeeld.

Ik denk wel dat dit de laatste camera is die ik ooit nog aanschaf 😉

 

Maar genoeg geleuterd over hardware…

Een piepklein insect op de witte bloemblaadjes van een margriet.

Als je werkt met een kleine CCD heb je meer scherptediepte en de achtergrond iets drukker.

Met een fullFrame CCD is het scherptegebied kleiner en de achtergrond zachter.

Met een middenformaat CCD heb je nog minder scherptediepte en een

fluweelzachte achtergrond. (mét de lens wijdopen – kleinste f-getal)

Een zalige eigenschap waar ik heel graag van gebruik maak 😎

 

 

 

De scherptediepte wordt hier zo klein dat het achterlijfje van deze bij scherp is

maar het kopje is niet meer in focus…

Het wordt dus veel oefenen met deze camera…

 

 

 

Door de grote CCD krijg je veel meer detail in je foto !

Als ik 3/4 van een foto wegsnijd, hou ik nog meer informatie over

dan bij een aps-c camera 😉

 

 

 

 

Het macro werk van snel bewegende bijtjes effe van kant leggen…

Dit Juffertje in het groen is zeker een zalig foto model 😉

 

 

 

Bloemekes talk…

 

 

Een hommel snoept van een Juffertje in het groen…

 

 

 

Het Zeven stippelig Lieveheersbeestje is op weg naar zijn walking diner…

Bladluizen zijn het lievelingkostje van deze bladluis predator ! 😉

 

 

 

Hier kan je echt de heel geringe scherptediepte zien van de 100mm Canon lens op de Fuji.

Ondertussen heb ik de Fuji 100mm macro 1:2 kunnen uittesten met een 45mm tussenring,

die de fuji lens op 1:1 brengt.

De kwaliteit van die foto’s is stukken beter dan met deze Canon macro lens !

Maar dat is voor later eens 😉

 

 

 

Een nieuwe camera is altijd wat wennen,

Een totaal nieuwe camera uit het middenformaat segment

is gewoon helemaal opnieuw beginnen met fotografie 😉

Maar het went snel. Het is géén sportcamera, zoveel is zeker,

maar sport doe ik nooit of heel zelden

(daar heb ik mijn Sony A7 R2 nog voor als het moet)

Maar het gebied in het dynamisch bereik, tussen fel wit en pik donker is echt fenomenaal groot.

Voor landschap fotografie is dat heel mooi meegenomen natuurlijk 😎

Btw, alle foto’s in mijn logjes (tot nu toe) van IJsland 2019 zijn ook met deze camera gemaakt.

 

 

 

We eindigen dit logje met een bezige hommel…

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn kijk op de overgang van Full frame naar Midden formaat…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin

Van de Speelse Spiegelingen in Brussel naar de Kroeskop pelikanen in Blijdorp,

verkassen we nog eens naar mijn tuintje in Sint Martens Bodegem 😎

In ons tuintje staat meestal veel onkruid, omdat in de plakkende kleigrond

bijna niets anders wil groeien. We hebben hier ook geen groene vingers…

Dus een mooie pik fijn verzorgde tuin ga je bij ons niet vinden 😉

Maar de ervaring leert me, hoe ruiger de tuin, hoe mooier het geheel is,

én hoe meer beestjes er willen wonen :mrgreen:

Omdat ik heel graag macro fotografie doe, is dit mooi meegenomen hé ? 😎

 

Het toeval speelt graag een hoofdrol in het maken van een leuke macro…

Er was eens… (zo beginnen de meeste sprookjes 😎 )

Er was eens een tuintafel waarop een glazen bokaal stond…

Een jonge Grote GroeneSabelsprinkhaan was per ongeluk in die lege bokaal gesprongen

en kon er niet natuurlijk meer uit… :mrgreen:

Zie je, zo’n toevallig gebeuren kan de start van een leuke macro fotoshoot zijn 😆

 

 

 

Als er weinig LieveHeerbeestjes zijn, dan tieren de bladluizen welig…

Zo zie je maar hoe fragiel het evenwicht is in de natuur…

Btw, in die 25 jaar dat we hier wonen, heb ik nog nooit met vergif ‘gespoten’

om ‘iets’ te verdelgen… Alles puur natuur dus  😉

 

Een stilleven van een pissebloem trio plant, bladluizen en een rups…

 

 

 

Wat korterbij gekomen, een blik op de bladluizen,

heel kleine wezentjes die je met het blote oog amper merkt…

Dat kleine rode ‘druppeltje’ is mierzoete nectar,

die de bladluis omzet uit de plantensappen die het opzuigt uit de stengels.

Koeien geven melk, een bladluis produceert nectar…

Op die nectar zijn de mieren verzot. In ruil voor die nectar

krijgen de bladluizen bescherming & verzorging van de mieren.

De natuur is iets wonderbaar hé ? 😉

 

 

 

 

Het Slaapmutsje…

Het slaapmutsje, ook wel goudpapaver genoemd,

is een kruidachtige plant uit de papaverfamilie

die van nature voorkomt in de Westelijke Verenigde Staten en het westen van Mexico.

De bloem is een symbool voor de staat Californië.

15 jaar geleden groeide er zomaar 1 Slaapmutsje in onze bloementuin.

Inmiddels zijn het er al tientallen !  😎

Dit heel kwetsbaar aanvoelend bloemeken is mijn droom-bloem model 😉

Het doet me denken aan de ranke schoonheid van een ballerina :mrgreen:

 

 

 

Ondertussen heb ik de Grote groene sabelsprinkhaan verlost uit zijn glazen kooitje !

Als je niet weet waar het beestje zit, kan je het nooit zien.

Zijn camouflage kleuren zijn echt wel super effectief !

Heel opvallend is de superlange ‘legboor’.

Daar ‘plant’ deze sprinkhaan de bevruchte eitjes diep onder de grond,

zodat ze veilig zijn voor andere ‘rovers’…

 

 

 

Een Zuringuil rups dat dacht dat het een egeltje was… 😉

Toen ik met een grasje heel voorzichtig over de goudgele haartjes streek,

rolde de rups zich helemaal rond. Net zoals een egel doet ! 😎

De goudgele stekeltjes zien er redelijk stevig uit…

Geen rupsje om zonder handschoenen aan te pakken denk ik 😉

De zuringuil (Acronicta rumicis) is een nachtvlinder uit de familie van de nachtuiltjes.

Diverse kruidachtige en houtige planten, waaronder zuring, weegbree, hop, duinroos,

braam, meidoorn, wilg enz zijn waardplanten van deze rups, waardoor deze niet

is gebonden aan één waardeplant. Wat de overleving kansen van dit beestje vergroot !

 

 

 

Hier zocht ik de voorkant van de Zuringuil rups…

Tevergeefs dus… 😉

 

 

 

Tot…

Tot het beestje zich ontrolde en ik zijn voorgevel kon zien…

Nu ja, een knapperd is het niet en zal het uiteindelijk ook nooit worden 😎

 

 

 

Dit Slaapmutsje deed me denken aan een sierlijk balletdanseresje 😆

Als de avond valt, dan vouwen de bloemblaadjes zich rond en sluit de bloem…

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen :

Een Slaapmutsje dat zijn/haar bloemblaadjes reeds heeft verloren…

Maar toch blijft het een sierlijk plantje vind ik :mrgreen:

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Lente macro’s

Van de piepkleine macro’s der paardenbloemen pluisjes blijven we voor de verandering…

nog wat rond huppelen in het wonderbare kleine macro wereldje 😉

Fotografie betekent letterlijk “schrijven met licht“, maar dat wist je al hé ?

In dit logje wil ik vooral de nadruk leggen op mooi, warm lentelicht.

Alle foto’s zijn midden maart van dit jaar genomen.

De locatie: Voortuintjes in het dorpje waar ik woon

De camera is zoals meestal de Sony A7R2 en de lens is de Laowa macro 1:1/2:1 100mm f2,8

De zonnekap op de lens is nog steeds afgeplakt, om het bokeh te verbeteren.

 

Deze paars/blauwe bloemekes zijn net bezoekers,  afkomstig uit een sprookjesboek 😎

 

 

 

 

Het eerste ontluikende groen heeft een prachtige kleur vind ik !

 

 

 

Het kijkpunt veranderen levert nieuwe beelden op.

De achtergrond is hier veel minder storend dan in vorige foto,

wat het bokeh zeker ten goede komt

 

 

 

Mooi en zacht licht…

Dat is dé natte droom van iedere fotograaf 😉

Van het licht in deze foto werd ik blij !

De afgeplakte zonnekap geeft iets extra aan de achtergrond vind ik.

De Laowa 100mm heeft 13 afgeronde lamellen in het diafragma mechanisme,

wat gegarandeerd mooie cirkels kleurt in het achtergrond bokeh 😎

 

 

 

 

Een schattig narcis bloempje trok mijn aandacht…

Het groeide helemaal alleen , 30 tot 40cm verwijderd van

andere planten en struikjes.

Door de heel beperkte scherptediepte van de macro lens

vervaagt de achtergrond tot een heerlijk zacht gekleurd waas

Bij deze bloem had ik echt de indruk dat ik schilderde met mijn lens :mrgreen:

 

 

 

In de nabewerking van de RAW foto heb ik een vleugje Orton toegevoegd…

Het geheel wordt zachter van toon, de kleuren wat intensiever

en tegelijk een tikkeltje warmer.

 

 

 

In de heerlijke NIK tools  set zit een wonderbaar filtertje :

Het pastel filtertje :mrgreen:

Als je al gewerkt hebt met pastelkrijt, dan weet je hoe zijdezacht

deze pastel kleuren kunnen zijn.

Dit filter imiteert pastel krijt op een echt goed aanvoelende manier.

(Als je de verschillende parameters juist afstelt natuurlijk)

 

 

 

Deze bloem bleef me inspireren…

Waarom geen zwart/wit bewerking ?

 

 

 

 

Omdat ik niet helemaal overtuigd was van de eerste zwart/wit bewerking,

zocht ik een andere manier om de z/w foto meer overtuigend te maken…

In photoshop zitten een paar heel handige filters om ‘grain’ (korrel) toe te voegen.

Als je vroeger werkte met een hoog-gevoelige 400 of 800asa film,

dan wist je op voorhand dat er ‘kunstige’ ruis in de foto zou komen.

Die kunstige ruis wou ik ook in de foto krijgen !

Een add-more-grain filtertje heel subtiel zijn ding laten doen,

leverde me dit , soft houtskool aanvoelende foto op.

Hier was ik eindelijk overtuigd :mrgreen:  😉

 

 

 

Om dit logje te eindigen:

Thuisgekomen stond onze Japanse kerselaar weer mooi te wezen

in het zachte avondlicht lentezonnetje.

Wat me natuurlijk weer inspireerde om verder te fotograferen 😎

Maar de rest van dit verhaal zal ik nog wel eens vertellen

in een toekomstig logje

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Handige macro weetjes (Deel 3)

Van de pelikanen in Blijdorp, verkassen we weer naar Sint Martens Bodegem.

De 100mm Laowa macro lens is nog steeds afgeplakt zoals je hier ziet.

De camera is ook nog steeds de Sony A7R2 😎

Deel 1 van deze serie kan je hier (her)bekijken en deel 2 hier.

De tape die ik gebruik is gewone doorzichtige kleefband.

 

Nog even een voorbeeld van hoe ik het heb afgeplakt…

 

 

 

In de lente komt het moeras in het overstromingsgebied weer tot leven !

De kleine bosanemoontjes vind ik prachtig !

 

 

 

 

Met een macro lens is men niet beperkt tot het macro gebied hé ?

Je kan er heel zeker ook het landschap mee vastleggen.

Merk op dat hier de 4 hoeken min of meer uit de focus zijn getrokken,

dit komt door het afplakken van de zonnekap op de lens.

Zo kan ik het oog van de kijker naar het midden van de foto trekken 😉

 

 

 

 

Als de kleurtemperatuur wat warmer (roder) wordt (naar de avond toe),

is dat een buitenkansje om dit prille lentezonnetje in het bos vast te leggen.

Een extra laagje van het Orton effect maakt het geheel wat dromerig en flou…

Maar daar hou ik wel van 😎

 

 

 

 

De petieterig kleine bosanemoontjes vind ik elk jaar opnieuw weer mooi !

Door de grote lensopening (f2.8) krijg ik genoeg licht binnen om deze kleine

witte bloem (die hier in de schaduw groeit), mooi weer te geven.

Door de grote lensopening én het gegeven dat ik de lens traploos kan instellen in

de verhouding 1:1 tot 2:1 kan ik echt “spelen” met de DOF (Scherpte diepte).

Op 2:1 heb ik maximaal enkele tienden van een millimeter scherpte diepte.

Net genoeg om op de meeldraadjes scherp te stellen én de witte bloem

ietwat onscherp te maken.

Deze manier van fotograferen vereist wel een vaste hand…

Als je 1/2 mm beweegt, is de foto onscherp en dus om zeep  😉

Een statief gebruiken in deze omgeving, is echt niet te doen…

 

 

 

 

Door de heel beperkte scherptediepte kan je bijna schilderen met je lens…

De macro verhouding stond hier op 1.2:1, wat me ongeveer 4mm scherptediepte geeft.

De iso op 500 zetten gaf me 1/500ste sec openingstijd. Perfect dus !

In dit tafereeltje wou ik de dynamiek, de symbolische interactie, tussen de bloem

én het kunstig met mos begroeide takje onderstrepen.

Deze foto van dit natuurlijk stilleven vind ik persoonlijk de beste in dit logje 😉

 

 

 

 

Bosanemoontjes blijven me inspireren, elk jaar weer opnieuw 😉

 

 

 

 

Een spinrag draadje én een ontluikend boomblad in het prille avondlicht

In het tegenlicht is er altijd wel een klein hoekje waar je probleemloos

het mooie licht kan vastleggen. Je moet alleen wat zoeken,

horizontaal zowel als vertikaal 😎

 

Een weetje:

Hoe krijg ik de achtergrond van deze foto zo donker in het volle zonlicht ???

Je zet de lichtmeting van je camera op SPOT (één enkel punt dus).

Je meet dan het licht op het lichtste deel van het groene blaadje.

(De software in je camera gaat er altijd vanuit dat er 15% grijs in je totale foto aanwezig moet zijn.)

Door je SPOT meting krijgt de camera een teveel aan licht binnen (overbelichting  !!),

waardoor het algoritme een beetje moet bijsturen.

(Een camera is in feite een razendsnelle computer hé…)

Om de totale 15% grijs te bekomen, maakt het algoritme alles berekend donkerder.

Het overbelichte deel van je foto wordt ook ietwat donkerder, zodat er géén

overbelichting meer is, maar een mooi uit gebalanceerd geheel 😉

Onnodig te zeggen dat hier géén Photoshop is gebruikt 😎

 

 

 

 

Een klein achtergebleven wilgenkatje hing daar gewoon mooi te wezen 😎

 

 

 

 

Een ijzeren reus die onze elektriciteit vervoert.

Wat ik raar vind is dat de linkse isolatoren groen zijn en de rechtse geelachtig…

Het is zeker geen macro foto maar dat kleurverschil trok wel mijn aandacht 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Intussen was ik bijna thuis,

maar wou nog even genieten van de bloemenpracht in de voortuintjes van onze straat.

Die Blauwe Druifjes blijven inspireren hé ? 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit derde ‘Handige macro weetjes’ lente logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

Misschien ga je ook eens experimenteren met ???  :mrgreen:

Laat me dan iets weten als je wil 🙂

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Handige macro weetjes (Deel 2)

Weet je nog, dat logje waar ik vertelde om eens doorzichtige plakband

in een willekeurig patroon over je zonnekap te plakken .

Je kan dat logje hier lezen of herlezen 😎

Vandaag borduren we hierop verder…

Met vooral de aandacht op de achtergrond van je macro of close up foto.

Om je onderwerp goed geïsoleerd op de voorgrond te krijgen,

moet je zorgen dat er op 10 tot 20cm verder geen storende elementen zijn,

die je foto veel te druk maken.

Macro moet het ook hebben van een mooie, zachte achtergrond,

wat in fotografie vaktermen het bokeh is.

 

We starten vandaag met wat fris lente groen en warm rode bloemekes 😉

 

 

 

Alle foto’s zijn gemaakt in de vele mooie voortuintjes uit ons kleine dorpje.

Omdat de nationale plantentuin dicht is en ik me ook niet te ver mag verplaatsen,

corona, weet je wel,blijf ik hier ins dorpje.

Er is genoeg mooie natuur te vinden als je maar goed uit je ogen kijkt 😉

 

 

 

 

Een kleine variante op de bovenstaande foto.

Alleen groen en geel hebben de zwart/wit omzetting overleefd 😉

 

 

 

Die dag was er gelukkig weinig of geen wind.

Wind is de absolute vijand van een macro fotograaf

als hij buiten zijn ding doet natuurlijk 😉

In de voortuintjes van andere mensen ga ik zeker geen bloemen plukken

om nadien binnen thuis lekker uit de wind te fotograferen.

Dat zou niet in goede aarde vallen van de voortuin eigenaars denk ik 🙄

 

 

 

 

Een piepkleine blauwe bloem…

Door de plankband kris kras over de zonnekap te plakken,

krijgt de achtergrond iets van pastel vind ik.

 

 

 

Deze pissebloem stond in het harde namiddag licht…

Onmogelijk om daar een deftige foto van te maken !

Onmogelijk ??

Een klein parasolletje of je eigen schaduw is hier de oplossing 😎

De bloem zelf werd zachtjes belicht door een klein led lampje

 

 

 

 

Met een macro lens kan je meer dan je denkt !

Dit is gemaakt met de Laowa 100mm macro op 1:1 , f10,

voorzien van een variabele ND filter om het harde middaglicht

te temperen. Ik houd wel van dit spel van licht en schaduw.

Binnen een paar weken zie je die takken niet meer, dan is alles weer volgroeid

met groene blaadjes.

 

 

 

Een oud blad van een braamstruik (dacht ik toch dat het een braamstruik was),

Het heeft de winter bijna overleefd !

Het warme zonlicht dat er getemperd doorschijnt vind ik heel mooi !

Dit is eigenlijk 100% werken in het volle tegenlicht.

Er is ergens een regeltje dat zegt dat je niet in tegenlicht mag fotograferen…

Ik zeg dan : F*ck the rules 😉

 

 

 

 

Een eenzaam wilgenkatje stond daar gewoon mooi te wezen

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten voor vandaag…

Nog eentje in het tegenlicht,

het plakband zorgt hier ook voor mooi ronde bokeh bolletjes in de achtergrond

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit tweede lente ‘Handige macro weetjes’ logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘andere kijk’ op macro fotografie

Misschien ga je ook eens experimenteren met plakband nu ?  :mrgreen:

Laat het me weten hé 🙂

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Handige macro weetjes

Vandaag begin ik een nieuwe serie “Handige macro weetjes” logjes.

Eigenlijk zijn het gewoon fotografie weetjes, handige weetjes over

hoe je zelf dingetjes kan maken,

die je (macro) fotografie een leuke boost kunnen geven :mrgreen:

 

Waarom begin ik deze reeks

(waar ik zelf nog niet goed weet hoe het zal evolueren…) ?

Wel, in deze donkere corona-virus tijden hoor ik van vele mensen

dat ze zich beginnen vervelen…

Je kan moeilijk iedere dag je gras afrijden,

je wilt je buitenramen afschuren en verven,

maar de winkels zijn dicht en je hebt geen verf of schuurpapier in huis…

Je wil wat klussen binnenshuis, maar je geraakt aan geen gerief om

het uit te voeren…Heel herkenbaar allemaal  hé ?

 

Daarom doe ik een oproep aan mijn bezoekers, mede bloggers :

Als je goed bent zijn in iets :

(fotografie, groene vingers, photoshop truukjes, mechaniek, enz),

hier bedoel ik wel dingen die je kan doen als (bijna) alle winkels dicht zijn hé…

Dingen die je in je eentje kan doen

(of met je partner of je kids die nog thuis wonen),

zodat we zeker niet besmet worden 😯

(of we iemand anders niet gaan besmetten als je niet weet dat je drager bent…)

 

Nog een reden waarom te delen met onze bezoekers ?

Als er nog maar 1 mens blij is met je informatie,

dan krijgt dit initiatief een positieve zin hé  ! 😉

In deze barre corona tijden, moeten we positief blijven denken en doen !

Al is het resultaat een druppel op een hete plaat ?

Ergens zal iemand er wel iets aan hebben hé ?

Daar doe ik het voor 😎

 

In dit eerste deel leg ik uit hoe je op een heel simpele manier,

je macro lens kan omvormen tot een waar bokeh-monster 😎

Wat is bokeh ??

Bokeh, uit te spreken als ‘bokè’,

is afgeleid van het Japanse woord ‘boke’ wat voor ‘onscherpte’ staat.

Door de grote opening van het diafragma ontstaan er ronde vormen in de foto.

De mate waarin deze ronde vormen en kleuren zich met elkaar vermengen

zorgt voor een rustige of drukkere bokeh.

Elke ‘normale’ macro lens is hiertoe in staat.

 

Maar als je wat verandering in het bokeh wil brengen, wat onregelmatige,

onvoorspelbare lijnen,

toevallige kleurschakeringen die overvloeien, eens iets anders… 😎

 

Dan moet je eens doorzichtige plakband over de lens kap van je macro lens plakken

Je kan dit ook uitproberen op niet-macro lenzen hé !

Let wel : op de LENS KAP plakken hé, niet over het optisch glas van je lens !!

Hoe je de lens kap afplakt, daar doe je je eigen zin mee.

Hier is een voorbeeld hoe ik het heb gedaan…

 

 

 

Om je er nog eens op te drukken … ALTIJD op je lens kap werken, nooit op de lens zelf !

 

 

 

Een eerste foto, onze Japanse kerselaar op het eind van zijn bloei

Het zacht fluwelen bokeh mét contrastrijke kleuren bevalt me wel 😉

De camera is de Sony A7R2 ,

de lens is de Laowa 100mm f2.8 (een 100% manuele lens)

Alle foto’s zijn uit de losse hand genomen, geen statief dus…

 

 

 

De onvoorspelbaarheid van het bokeh boeit me echt

Je ziet duidelijk dat de plakband de kleuren van de bloesem niet beïnvloeden

 

 

 

Noot: Alle foto’s zijn gemaakt in de huis-voortuintjes in het dorpje waar ik woon.

Meestal bel ik aan en vraag (vanop een correcte social distancing afstand natuurlijk)

of ondergetekende foto’s mag maken van de bloemekes in het voortuintje.

Niemand heeft tot nu toe neen gezegd  😉

 

 

 

 

Wat ik zo mooi vind aan dat ‘lenskap afplakken’, is dat de kleuren echt naadloos versmelten !

(Ter info: De meeste macro foto’s hier zijn gemaakt tussen f2.8 en f5.6)

Voor ik het vergeet… De blauwe blommen zijn Blauwe Druifjes (Muscari armeniacum) 😎

 

 

 

Weet je, deze ‘afplak’ techniek geeft me ook meer en meer het gevoel,

dat ik met mijn lens aan het schilderen ben !

Zalig hoor 😉

 

 

 

Heel petieterige bloesem bloemekes aan een doornige struik.

Ook hier vind ik de onverwachte variaties op het bokeh lonend :mrgreen:

 

 

 

Alle foto’s zijn gemaakt met tamelijk hard namiddag licht. (die dag was het heel zonnig)

Om dat te compenseren had ik de EV op -1 tot -1_3/4 gezet.

De plakband die het licht verstrooid op de CCD straalt, maakt het plaatje af 😎

 

 

 

 

Een paardenbloem (in de BE volksmond ook wel pissebloem genoemd).

De bloem zelf, is in mijn ogen redelijk scherp.

De achtergrond (gras,1 tot  2cm onder de bloem) vervormt heel mooi door de plakband 😎

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit eerste lente ‘Handige macro weetjes’ logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘andere kijk’ op macro fotografie

Misschien ga je experimenteren met plakband nu ?  :mrgreen:

Laat het me weten hé 🙂

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Japanse kerselaar bloesems

Uit verschillende (betrouwbare) bronnen ben ik te weten gekomen,

dat ons weertje ongeveer 1 maand te vroeg is met alles…

Dat beloofd… 😥

De wit/rose bloesems in onze Japanse kerselaar (Japanse sierkers) zijn nu reeds volledig

uitgebloemd !  En maart in amper begonnen ! 😯

Verleden week was het 1 dagje ‘droog’ (Allee ja, tussen 2 regenbuien in

was het droog), maar dan was er veel te veel wind om buiten foto’s

te maken van die mooie bloesems.

Wat doet een mens dan hé ? ‘k had een paar takjes met mooie bloesems

geknipt uit onze boom om die dan binnen in huis te fotograferen.

Het ‘regen’ water heb ik nagebootst door met een water verstuivertje

de bloesems heel voorzichtig te benevelen 😎

Het hoofd licht komt van een Cullmann V220DL 5600 kelvin daglicht LED lamp,

met instelbare lichtopbrengst (Dit handige lampje kost amper 40€ ,

werkt op 4 AA batterijtjes en houd ik gewoon in mijn hand.)

Het overige, flauw grijs regen licht zonnetje, komt door het raam

De camera (Sony A7R2) met de (Venus optics) Laowa 100mm f2/8 CA Dreamer,

staan beiden via een macro slede op een statief.

De achtergrond kleuren komen van de cactussen die mijn madam overal

in huis heeft staan 😎

 

De scherptediepte van deze macrolens is heel miniem,

zodat ik alle foto’s op f4 , f5.6 of zelfs f8 heb gemaakt,

om toch wat scherptediepte te hebben. De ISO staat op 100.

De kleurtemperatuur is op 5600 graden Kelvin gezet,

omdat het Cullmann lampje dat ook uitstraalt.

 

 

 

Een Orton bewerking op voorgaande foto.

Ik hou wel van die dromerige sfeer die de Orton techniek oproept 😉

 

 

 

Mijn Japanse kers

met haar zacht rose kroontje

buigt heel nederig

 

 

 

 

Wat ik zo verfijnd mooi vind aan die bloesems,

is het helder wit van de blaadjes dat dooraderd wordt door een heel ongrijpbaar zacht roze…

 

 

 

 

De nieuwe roze knopjes  bevatten spierwitte bloesem blaadjes…

Als je erover gaat nadenken,

dan besef je dat de natuur iets ongelooflijk mooi is !

Hoe dieper je in het macro wereldje duikt, hoe ongelooflijker alles wordt ! 😎

 

 

 

Bloesems drinkend van

het leven brengend water

schenken me lente

 

 

 

 

 

Een Orton (+ wat andere bewerkingen) bewerking van voorgaande foto…

Dit voelt echt als schilderen met mijn lens… :mrgreen:

 

 

 

Een schattig boeket

van witte lentebloesems

komt de show stelen

 

 

 

 

Omdat het buiten echt grijs en somber werd (het was 16u)

én het licht heel anders werd (heel blauw koud),

heb ik de kleurtemperatuur op de camera veranderd naar ‘schaduw’,

zodat alle kleur tinten ‘warmer’ worden.

Het Cullmann lampje heb ik nu op 3/4 sterkte gezet…

Ter info, de belichting kwam hier van boven

 

 

 

Om dit Japanse sierkers logje af te sluiten,

nog een Orton bewerking (+ nog wat persoonlijke digitale wissewasjes) op voorgaande foto

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit eerste lente bloesems logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfstblaadjes en macro fotografie (Deel 2)

In het vorige ‘Herfstblaadjes en macro fotografie’ logje had ik beloofd

om in deze serie ook de macro Canon MPE-65 te gebruiken op een Fuji X body.

De opstelling is dan ook dezelfde als  in het vorige logje.

(De gedroogde herfstblaadjes op een mat-witte plexiglasplaat,

en alles langs onder belicht dmv een LED daglicht lamp).

De MPE-65 macro is een super macro lens die begint waar elke andere

1:1 macro lens stopt…

Die MPE-65 gaat tot 5:1 verhouding ! Astemblieft !

In het ‘kleine wereldje’ ga je met deze lens naar het microscopische wereldje 😎

Maar let op, deze lens is heel moeilijk om te gebruiken !

Deze lens heeft géén autofocus, je moet met de lens dichterbij of verder gaan
om scherp te stellen. Op 1:1 valt het nog mee,

op 5:1 verhouding heb je een scherptediepte van amper 1 of 2/10mm !

De minste beweging (zelfs in of uit ademen) staat garantie voor een onscherpe foto.

Je gebruikt deze lens dan liefst vanop een macro rail.

(en dan nog kan een voorbij denderende vrachtwagen je foto doen mislukken !)

 

Maar kom, je bezoekt dit logje niet om droge technische uitleg te lezen,

je bedoeling is om hier “De Herfstblaadjes en macro fotografie” te zien 😉

 

Hier werk ik vanop een 2:1 verhouding

 

 

 

Als ik nog wat korter kom (ergens tussen 2:1 en 3:1),

dan komen details vrij die met het blote oog niet zichtbaar zijn

of je moet superman ogen hebben natuurlijk 😎

 

 

 

We duiken nog wat dieper, we zitten hier op 3:1 te werken.

Maar de randen worden reeds onscherp !

Als ik hier alles scherp wil hebben dan moet ik werken met focusstacking,

maar daar had ik echt geen zin in.

Toch vind ik het fascinerend om te zien hoe een eenvoudig boomblad,

zo’n ingewikkelde structuur kan hebben.

Het kleine wereldje is iets wonderbaar :mrgreen: Vind je niet ?

 

 

Nog eens alles uitgemeten met de waterpas, of alles kaarsrecht staat.

De lens moet ook perfect evenwijdig staat boven de plexi plaat.

Met huis, tuin en keukengerief is het niet eenvoudig, maar het is te doen 🙂

 

De micro macro;

wereld, is fascinerend

om te ontdekken

 

 

 

Als we nog een ietsie pietsie dieper gaan zie je nog wat meer details…

in het bladmoes kan je reeds heel kleine stipjes zien !

 

 

 

Als ik nog wat verder ga, ergens tussen 3:1 en 4:1 verhouding,

dan worden de witte details in het bladmoes zichtbaar !

Ondertussen heb ik er nog wat extra (led) licht bijgesleurd

want op deze extreem korte micro-macro verhouding,

valt er bijna geen licht meer op de CCD !

De scherptediepte hier is ongeveer 2/10mm !

 

 

 

Laten we terug naar een ‘normale’ macro verhouding gaan.

Ergens tussen 1:1 en 2:1 is het kleine wereldje ook mooi 😉

Een ander herfstblad voor de afwisseling…

 

 

 

Hier geef ik eerlijk toe dat ik wat met de kleuren heb “gespeeld”…

Het kleur contrast tussen rood/groen en geel heb ik 2 stapjes “versterkt” in Photoshop.

Noem het dichterlijke vrijheid 😉

 

 

 

De vorm van een herfstblad kan ook inspireren 😉

Dit blad vind ik net een superlief spookje,

dat er maar niet in slaagt om de mensen bang te maken ! 😎

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Nog wat resterend bladgroen,

dat voor altijd gevangen is tussen de nerven …

 

Een handvol bladgroen

is voor eeuwig gevangen

tussen blad nerven

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfstblaadjes logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst macro fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfstblaadjes en macro fotografie (Deel 1)

Van de tropische vlinders macro fotografie in Blijdorp,

keren we terug naar Dilbeek.

In de herfst van 2018 ging ik op zoek naar mooie herfstblaadjes.

Het was mijn bedoeling om die mooi gekleurde herfstblaadjes netjes te drogen.

Een oud telefoonboek is uitstekend geschikt voor deze droog-job 😎

Zo blijven de blaadjes mooi recht en kunnen ze langzaam drogen.

Op die manier blijven de mooie herfstkleuren 100% bewaard !

 

Na het drogen (ongeveer 3 maand) zocht ik een manier om die kleine

herfstjuweeltjes mooi belicht te krijgen.

Met licht van boven … Dat vond ik niet mooi.

Licht langs onder ?? Dat moet lukken dacht ik ! 😉

Men neme een mat witte plexiglas plaat…

Men legt die plexiglas plaat over 2 dozen van gelijke hoogte

Tussen en onderaan die dozen plaatst men een LED (dag) licht

en laat dit licht naar boven schijnen.

Op die plexiglas plaat plaats je een gedroogd herfstblad…

De kamer maak je donker en zie !

Deze self made belichting is best wel goed :mrgreen:

 

Het was mijn bedoeling om de kleinste details zichtbaar te maken…

Een nieuwe wereld wordt zichtbaar 😎

 

 

 

De camera is de Fuji XH1 met de Fuji 80mm macro lens.

Een briljant lensje trouwens !

Een zwart/wit bewerking van voorgaande foto.

Het is net een oud stratenplan, vind je niet ? 😉

 

 

 

De camera ‘hing’ aan een plooibaar statief boven het herfstblad.

Om een andere compositie te maken moest ik alleen het

blad verschuiven over de plexiglas plaat.

Afdrukken deed ik uiteraard met de afstandsbediening.

 

 

 

 

Een feniks vogel

zal voor eeuwig herrijzen

uit de dood opstaan

 

 

 

 

Als je de herfstblaadjes rustig kan laten drogen,

dan blijven de herfstkleuren perfect bewaard.

Ik was gefascineerd door de complexiteit van zo’n blad !

 

 

 

 

Een hoofdnerf vertakt zich in massa’s zij nerven !

Het geheel is zo complex als een stratenplan van een middelgrote stad !

 

 

 

 

Met een 23mm tussenring tussen de camera en de 80mm lens geplaatst,

kon ik nòg wat dichter komen 😎

Nu werd zelfs het bladmoes zichtbaar 😎

 

 

 

 

Verdroogd Chlorofyl

bewaard perfect haar kleuren

hoe wonderbaar toch ?

 

 

 

 

 

Als we nog wat korter bij het blad komen,

dan lijkt het wel of we in een andere wereld zijn beland !

De magie van het bijna onzichtbare,

de kracht van het kleine wereldje dat ik zo graag verken 😎

 

 

 

 

De laatste foto in dit logje…

In latere logjes ga ik nog dichter bij komen,

nog meer details zichtbaar maken die we met het blote oog niet kunnen zien !

dit met behulp van de Canon MPE-65mm macro lens op de Fuji body.

maar dat is voor later :mrgreen:

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfstblaadjes logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst macro fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk