Ochtendvorst macro fotografie (Deel 6)


Van het ruige IJsland keren we terug naar de zalige winterweek in januari dit jaar.
Nog steeds ‘gewapend’ met de Sony A7R2 én de zalige Laowa 100mm
macro lens beleefde ik winterse-macro-hoogdag-momentjes 😉
Collega fotograaf bezoekers zullen dat gevoel wel herkennen,
dat als de muzen je de nodige inspiratie brengen,
je steeds méér zin krijgt in de fotografie 😎

PS: De ‘klassieke Editor’ in WordPress krijg ik niet meer aan de praat…
Dit logje is dan ook verplicht gemaakt in de nieuwe WordPress Blok Editor.
De voordelen van deze door mijn strot geduwde “vernieuwing” zie ik niet echt,
maar ik moet me er wel bij neer leggen denk ik…
Als de layout anders is dan je gewoon bent,
of er dingen niet meer werken zoals voordien…
Don’t shoot your pianist hé ? 😉
Ik kan wel een plugin installeren om de ‘oude editor’ terug te krijgen,
maar daarvoor moet ik een BETALEND abonnement nemen,
en dat ga ik NOOIT doen !


Hoe ruw beroeste prikkeldraad, bedekt met minuscule ijskristallen zo mooi kan wezen hé ?

Prikkeldraad bedekt met ijskristallen






Wit berijpt weidegras…





Als je een close-up filter gebruikt (op heel wat lenzen kan dat),
kan je héél dichtbij je onderwerp komen.
De scherptediepte wordt dan wel heel miniem, maar door deze zalige eigenschap
kan je als fotograaf als het ware ‘schilderen’ met je lens 😎
Het hart van een viooltje…

Hart van een viooltje






Een klein stukje opgerold bekaert “kottekesdraad” in onze tuin bedekt met
druppeltjes gesmolten condenswater die ondertussen weer bevroren zijn…
Met de bijna perfect ronde cirkels in het bokeh ben ik héél tevreden 😉






Een klein stukje cactus op onze composthoop…
Door de warmte, opgewekt diep binnen in die composthoop,
zijn de condenswaterdruppeltjes nooit helemaal bevroren,
wat een heel mooi optisch effect geeft vind ik.
Zeg nu zelf… Als je zelfs op een composthoop schoonheid kan vinden,
dan vind je overal schoonheid hé ? 😉






Stukjes rijp en/of ijskristalletjes op een winterhard plantje met rode blaadjes…
Op deze manier fotograferen voelt als op ontdekking gaan in een sprookjeswereld :mrgreen:






Een piepkleine bloem,
bedekt met half gesmolten ijskristallen…
Piepkleine juweeltjes van moeder natuur zijn het 😎






Als de zon rond 10u doorbreekt,
laat haar warmte de allerkleinste ijskristallen smelten.
(om die wat later weer te laten bevriezen…)
De met ijskrstallen getooide bloemetjes (zoals in de foto hierboven),
krijgen een heel ander uitzicht daardoor :mrgreen:






In het kruidenhoekje van onze wilde bloementuin,
is zoveel moois te zien dat ik niet goed weet waar eerst te kijken 😉






Om dit logje voor vandaag te eindigen…
We zijn weer terug bij het kleine stukje cactus op onze composthoop !
Talloze perfect ronde druppeltjes zijn als het ware perfecte modellen voor mij :mrgreen:





Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 6 reeds !) 😎

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Macro in de Nationale Plantentuin Meise (Deel 5)

In de vier laatste logjes vertelde ik van macro fotografie in de winter, ijs, sneeuw, regen, enz

Maar met de macro fotografie ansich ga ik hier verder,

alleen het seizoen gaat van winter naar meer zomerse en warmere omstandigheden 😎 .

Gisteren was het weertje nog lekker gezond -10º graden,

vandaag is het grijs, miezerig & kil regen weer 🙄

Wie weet hoelang dit grijze pokkeweer gaat duren hé ?

Om dat grijze pokkeweer wat te vergeten is het weer hoog tijd

om wat extra warme macrofotografie uit de tropische serre van onze Nationale

Plantentuin in Meise te publiceren. (Het vorige Plantentuin logje vind je hier).

 

De camera is nog steeds de Sony A7R2

en de lens is ook nog steeds de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro 🙂

 

De wonderbare schoonheid van tropische bloemen…

Nooit krijg ik er genoeg van !

 

 

 

One to go…

 

 

 

Deze dwerg bloemekes zijn amper 2 tot 3mm groot !

De piepkleine mieren die leven van én òp die bloemetjes, zijn ‘ingevoerd’ uit het land

waar die bloemen groeien, en leven hier verder onder net dezelfde omstandigheden

als uit het land van hun herkomst.

Het is wonderbaar hoe de natuur zich telkens én overal aanpast

aan de levensomstandigheden van het moment !

 

 

 

In de tropische serre vind je natuurlijk de reuzen waterlelies…

Om deze bloem te fotograferen moest ik met de 100mm macro lens

toch wel redelijk afstand nemen, zò groot is de bloem van een waterlelie :mrgreen:

 

 

 

Dezelfde bloem als op de vorige foto,

maar nog een metertje verder gaan staan,

om deze prachtige bloem helemaal op de foto te krijgen 😎

 

 

 

In het vorige Plantentuin logje vertelde ik er al over..

De tropische vleesetende planten !

Deze bloem-planten worden bijna een halve meter groot !

 

 

 

Aan de afglijdende waterdruppels kan je zien

hoe vochtig warm het in de serre is !

Je camera én lenzen moet je echt heel goed acclimatiseren

vòòr je de serre binnenkomt.

Anders krijg je gegarandeerd condens vocht binnen in je lens !

De enige oplossing voor dit probleem = een nieuwe lens kopen…

Dus, in de tropische serre moet je heel goed oppassen met je fotogerief !

 

 

 

Nog een Bekerval…

Deze tropische valkuilen voor insecten vind ik heel indrukwekkend …

Het leven kruipt en evolueert dat het geen naam heeft hé ? :mrgreen:

 

 

 

Een zaadjes bol schoonheid uit Bar Tropical 😉

 

 

 

Sommige bloemen tonen héél verleidelijk hun meeldraden…

Als macro fotograaf kan je dan kiezen uit tientallen mooie onscherp/scherpe beelden…

Maar er kan er maar één de mooiste zijn hé ? 😎

Naar mijn gevoel is de minieme scherpte op de 2 meeldraden hier de beste fotografie keuze.

 

 

 

 

Om voort te borduren op het zelfde thema als bij de vorige foto…

Wat mag of moet (?) scherp ?

Ik werk nooit graag met regeltjes of zo-moet-dit-of-dat…

Als ik mijn eigen buikgevoel volg komt het meestal wel goed 😉

 

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten:

Soms moeten we even buiten de serre gaan,

omdat de tropisch warme temperaturen daar binnen wat te veel worden !

Buiten in het park van de Plantentuin staan mooi verweerde bronzen beelden,

die zeker òòk het fotograferen waard zijn,

zeker als de beelden versierd zijn met wat bloeiende takjes :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Plantentuin macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 4)

Van de besneeuwde bergen in Oostenrijk gaan we terug een heel andere richting uit…

In dit logje verkennen we de tropische serres in onze Nationale Plantentuin

van Meise nog wat verder…

Van de sneeuwkoude, hoog in de bergen naar de tropische warmte dus..

Tijd om effe te klimatiseren 🙂

 

De camera is nog steeds de Sony A7r2 ,

de lens is ook nog steeds de Laowa100mm macro f2.8 CA Dreamer.

Deze lens is 100% manueel , bevat géén elektronica én heeft zelfs een macro bereik van 2:1 !!

Je kan dus 2x korter bij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

wat garantie staat voor een zalig pastelzacht & rond bokeh.

 

Als bloemenliefhebber kan je daar in Meise je hartje ophalen hoor ! 😉

 

 

 

Hier ging ik op zoek naar structuren…

 

 

 

Wat verder in de serre groeien enorme planten,

die in het middaglicht prachtig om te zien zijn !

Van structuren gesproken hé ? 🙂

 

 

 

De structuren in de nerven van deze enorme bladeren boeiden me !

 

 

 

In het tropisch oerwoud valt om de zoveel minuten wat kunstmatige regen…

De regendruppels zijn dan ook mooi meegenomen 😉

 

 

 

Met een macrolens kan je héél dichtbij komen…

De complexiteit van de nerven is ongelooflijk hé ?  :mrgreen:

 

 

 

Deze gedetailleerde nerven nodigen uit om een zwart/wit impressie ervan te maken…

 

 

 

Even verder, in een andere tropische serre,

het rijk van de vleesetende planten ! 😎

Deze plant voelt als een onaardse schoonheid, vind je niet ?

 

 

 

Waterlelies… Het zijn prachtige waterplanten !

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Vleesetende planten zoals Bekervallen in de regenwoudkas,

insecten worden aangelokt door de geur van de vloeistof

die deze omgevormde bloemen afscheiden,

verzeilen in de plakkerige vloeistof en worden verteerd door de plant,

die zo broodnodig stikstof kan opnemen in een nutriëntenarme omgeving.

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn plantentuin fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 3)

Nu de meest rare kerst die we met ons allen meemaakten

(én hopelijk nooit meer zullen meemaken !! )

achter de rug is, is het weer tijd om het “normale”

leven in de blogs terug aan te vatten 😎

 

Wat dacht je van een vervolg op onze macro fotoshoot

in de Nationale plantentuin in Meise.

De foto’s dateren allen van 8 januari 2019

 

De camera is nog steeds de Sony A7r2 ,

de lens is ook nog steeds de Laowa100mm macro f2.8 CA Dreamer.

Deze lens is 100% manueel , bevat géén elektronica

én heeft zelfs een macro bereik van 2:1 !

Je kan dus 2x korter bij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

wat garantie staat voor een zalig pastelzacht & rond bokeh.

Die verhouding 2:1 gebruik ik heel veel,

zoals je kan zien op mijn foto’s.

De scherptediepte, zelfs op f5,6 of f8 is dan heel miniem.

Als fotograaf moet je in deze minieme scherptediepte je ding doen,

maar dat maakt de uitdaging alleen maar groter 😉

 

Intiem met kleine, rode bloemekes (1:1 verhouding)

 

 

 

Intiem met kleine, rode bloemekes, deel 2, maar nu op  (2:1 verhouding).

Afstand lens-bloemeke is ongeveer 1cm

 

 

 

Intiem met een cactus…

Maar liefst niet té dichtbij, want deze knaap heeft venijnige

haar-stekeltjes, die afbreken én dan gaan zweren en ontsteken onder je vel.

Mijn madam heeft er ook zo’n paar in huis…

Met een fijne pincet en een scalpel kan je deze haarstekels wel verwijderen,

maar het blijft toch een vervelend gedoe hé ? 😎

 

 

 

Bloemen en planten groeien soms in heel mysterieuze vormen …

Wist je dat de eerste bloem-planten zich ongeveer 130 miljoen

jaar geleden ontwikkelden ? Ze plantten zich zo succesvol voort dat

ze al snel de wereld overheersten. Ongeveer 80% van de soorten

die we nu om ons heen zien zijn bloem-planten

 

 

 

Fotograferen is ook zoeken naar vormen, lijnen, structuren, kleurcontrasten, enz, enz…

Minimalisme opzoeken in herhalingen is een heel dankbaar onderwerp vind ik.

 

 

 

Of een mooi stilleven van een tropisch kluwen,

amper een tweetal cm groot !

 

 

 

 

Dit huisvliegje is geen bellen aan het blazen maar aan het herkauwen !

Omdat vliegen geen vast voedsel kunnen opnemen spugen ze op hun eten

en slobberen ze de halfverteerde brij met hun stofzuigersnuit op.

Voordat het voedsel daarna in het spijsverteringskanaal wordt opgenomen

wordt het eerst nog een aantal keer met speeksel vermengd.

Je ziet de vlieg dan herhaaldelijk een speekselbel blazen en weer opzuigen.

Hij is zijn voedsel dan dus meerdere malen aan het voorverteren.

Je kunt dus met recht stellen dat vliegen net als runderen herkauwers zijn 😉

 

 

 

Het lijkt wel of deze plant van een andere planeet afkomstig is,

vind je niet ? :mrgreen:

Het wonderbare plantje is ongeveer 5cm breed en hoog.

De tropische wereld heeft nog heel wat geheimen in petto !

 

 

 

Geloof je me als ik je zeg dat dit een grassoort is ??

 

 

 

Als afsluiter van dit logje,

een soort variant van de vorige foto.

Deze heeft een vierkante stengel en dunnere halmen.

Bloemen en planten… nooit krijg ik er genoeg van :mrgreen:

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn plantentuin fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 3)

En we blijven ook vandaag in het kleine wereldje van de macro fotografie.

Dit logje is het vervolg op Deel-2-van-deze-serie (gepost op 10 februari 2020).

Alle foto’s in deze fotoshoot ,die ik samen met mijn foto kameraad  Johan Dermaut

heb gemaakt, zijn geshoot in de Nationale Plantentuin in Meise, in de tropische serre.

De foto’s zijn gemaakt in augustus 2019.

Johan nam zijn foto’s met de Huawei P30, voorzien van een aangepaste macro lens.

Mijn foto’s zijn gemaakt met de Sony A7r2 , de lens is de Laowa100mm macro f2.8 CA Dreamer.

Omdat deze lens het diafragma niet registreert in de EXIF data van de foto,

publiceer ik geen EXIF gegevens van sluitertijd, iso, EV installingen

 

In de tropische serre kan het licht heel mooi zijn…

Je moet er oog voor hebben natuurlijk 😉

 

 

 

Een paar cactussen, waar sommige exemplaren 2 tot 3 meter hoog waren !

 

 

 

Zomaar een tropisch bloemeke,

dat daar doodgewoon, heel mooi zat te wezen :mrgreen:

 

 

 

Hier zou je denken dat de vlieg aan het drinken is…

Maar waar is de water voorraad dan ?? 😉

Een weetje:

Een vlieg kan vaste stoffen niet direct opnemen,

maar is wel in staat het speeksel te gebruiken

door dit op het voedsel aan te brengen waarna de voedseldeeltjes worden vermengd

en het alsnog kan worden opgezogen.

Voordat het voedsel in het spijsverteringsstelsel terecht komt,

wordt het eerst een aantal keer gemengd met speeksel.

Dit is te zien doordat de vlieg regelmatig een druppel uit de monddelen laat vloeien,

en deze vervolgens weer opzuigt.

Biologen vergelijken deze vorm van voorverteren ook wel met herkauwen bij een koe.

Tot zover dit weetje 😎

 

 

 

Een tropische boom die heel dikke en stevige stekels heeft,

dit als bescherming denk ik…

 

 

 

Cactussen zijn soms heel rare planten 😉

Deze knaap deed me denken aan een ruige rosse punker 😎

De achtergrond is hier ook weer zalig zacht ,

dankzij de 13 afgeronde lamellen in het diafragma !

 

 

 

Zoekend naar een mooie beeldhoek en compositie,

zag ik iets heel symbolisch tevoorschijn komen…

De groene ‘tentakels’ (onderdeel van de bloem !),

deden me denken aan grijpgrage vingers… en een weerloze prooi…

Deze foto noem ik dan ook : ‘Ongewenste intimiteiten’…

 

 

 

In de buurt van de tropische waterplanten is het drukkend warm,

de lucht is heel vochtig. Overal druipt er water naar beneden.

Als je hier binnenkomt met niet waterdicht fotogerief…

tja,, dan loop je de kans om je dure camera en/of lens naar de vaantjes te helpen.

 

 

 

Een detail opname van vorige foto…

Het is toch allemaal netjes verdeeld bij moeder natuur hé ? 😎

 

 

 

Elk jaar organiseert de Nationale plantentuin van Meise,

een fotoshoot van deze drijvende waterlelies.

Het unieke van deze foto shoot is dat er in de waterlelie een baby

van max 1 jaar oud wordt geplaatst :mrgreen:

Wist je dat deze reuzen waterlelies elk tot 40kg gewicht kunnen dragen ? !  😎

 

 

 

De bloemen van een waterlelie zijn magistraal mooi vind ik…

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Dezelfde bloemensoort, maar vanuit een ander standpunt bekeken.

Doordat deze bloemen midden het tropische groen groeien,

én de afstand tussen het groen en de bloem heel dichtbij is,

kon ik de achtergrond niet op natuurlijke wijze zachter maken.

Ik kan dat natuurlijk flikkeren in photoshop…

maar dan belazer ik de boel hé ?

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Plantentuin fotografie.

(FYI, Er komen nog een paar logjes in deze reeks :mrgreen: )

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast dikke merci voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 2)

Met het gure stormweer van de laatste dagen in het achterhoofd,

is het weer hoog tijd om warmere gebieden te bezoeken.

Het vernieuwde serre complex in de Nationale plantentuin, Meise

is hiervoor uitstekend geschikt :mrgreen:

 

De camera is nog steeds de Sony A7r2 ,

de lens is de Laowa100mm macro f2.8 CA Dreamer.

Deze lens is 100% manueel , bevat géén electronica

én heeft zelfs een macro bereik van 2:1 !

Je kan dus 2x korter bij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

wat garantie staat voor een zalig zacht & rond bokeh. :mrgreen:

 

In de tropische serre is het heel vochtig én tegelijk heel warm…

Je moet dus de camera én lens(zen) rustig laten klimatiseren…

anders krijg je garantie condensatie binnenin je lens,

later groeien daar dan kleine paddo’s in !

Let op, dat kan niet hersteld worden !

Je lens is dan simpelweg naar de vaantjes !!

Dus… je gerief langzaam klimatiseren is hier de boodschap !

Dat klimatiseren neemt zo’n 15 tot max 30 minuten in beslag.

Zo erg is dat nu ook niet hé 😉

 

De natuur heeft een middel gevonden om een echt heel groot blad,

de kans te geven om zo vlak mogelijk te groeien om  maximaal

te profiteren van het aanwezige zonlicht…

Kleine geplooide driehoekjes zorgen voor een stevige structuur !

 

 

 

Zacht en warm zonlicht

danst door het verdorde blad

een herfstmonument

 

 

 

In het schemerige licht heb je echt niet veel nodig,

om mooie stillevens op te zetten.

 

 

 

Soms zijn bloemekes zo ongelooflijk klein…

Een gewone vlieg kan als maatstaf dienen 🙂

 

 

 

Een zweefvlieg is bijna even groot als het bloemblad…

 

 

 

De macro wereld

is telkens weer ontdekken,

vol verbazing zijn

 

 

 

De nerven van een blad kunnen ongelooflijk complex zijn !

 

 

 

Een ontluikende waterlelie…

De betoverende kleuren én geuren van deze bloemen

moet je echt zelf zien & ruiken om het te waarderen !

Deze bloem is ongeveer 12cm breed

 

 

 

Je kan ook op zoek gaan naar lijnen,

naar structuren…

Hier laat het blad nog een klein beetje zonlicht door,

wat perfect is voor wat ik wil laten zien 😎

 

 

 

In de enorme cactus zaal kan je vele tientallen cactus soorten bewonderen.

Je moet er wel niet te dicht bij komen,

want er zijn venijnige prikkers bij 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk