Het kleine wereldje…

Van het “Speelse Spiegelingen” wereldje in Brussel,
gaan we terug naar de zomer van 2021, naar het vredige Limburg,
meer bepaald naar het Wijngaardhof in Gutschoven,
terug naar het kleine wereldje van de macro fotografie.
Het vorige logje in deze reeks kan je hier (her)lezen.
De camera is ook nog steeds de Sony A7 mark 3,
de lens is ook nog steeds de analoge Laowa macro 100mm f2,8 2:1. 🙃

Door de flitser (Godox TT686) manueel in te stellen, een matte flits diffuser te gebruiken,
én het flitslicht in zijn geheel af te zwakken dmv een extra lens-diffuser,
kan ik probleemloos werken (uit de losse hand) met ISO100 ,
1/200s tot 1/250s sluitertijd, het diafragma op F4 tot f8.
Mogelijke vervelende licht reflecties zijn met deze werk methode
bijna tot nul gereduceerd ! 👍😋
Zo zie je maar, met geduldig experimenteren en uitproberen kan je veel vervelende
problemen met flitslicht fotografie voorkomen !😉

Dat het een bijzonder natte periode was,
dat hebben ze geweten in Wallonië, amper 10km verder stroomde alles onder… 😥
Maar veel mensen zitten daar nog altijd zonder elektriciteit, zonder gas, een half vernield huis…
En de winter staat voor de deur ! 🥶
Maar ik ben zeker dat Vlaanderen (ook Antwerpen én Limburg) zijn goed hart zal tonen
en initiatieven zal opzetten om de mensen daar te helpen.
Waarom geen ‘Warmste week” voor Wallonië opstarten ?

Nu ja, toen hebben we daar dagenlang slagregens meegemaakt…
Onze fietsvakantie viel dan ook letterlijk in het water…😶
Maar in de binnenkoer van de vierkants hoeve waar we ons verblijf hadden,
vond ik een klein ingesloten paradijsje voor mijn macro fotografie 🤗

Hoe een simpel boomblaadje zo mooi kan wezen in de regen hé ?






Deze zwartstip smalboktor was helemaal van zijn melk…
Insecten hebben zonnewarmte nodig om “actief” te leven…
Zonder zon zijn ze echt wel kansloos voor vogels en andere insecten jagers…
Deze tor heb ik 2 uur later nog eens gefotografeerd in dezelfde houding…
Het insectenbestand in onze landen gaat achteruit, maar door een waterramp
zoals wat hier is gebeurd gaat deze teleurgang versneld omhoog…😶






Zelfs vliegen hebben zonnewarmte nodig om actief te zijn…
Het grote “voordeel” van koud weer is dat je dan insecten heel kort kan benaderen,
zonder dat ze wegvliegen…
Aan de regendruppeltjes, gevangen tussen de kleine takjes en stekels,
kan je goed zien hoe nat het toen was !






Een viooltje in de regen…
De rijke kleuren in die kleine viooltjes vind ik altijd super 🤗







Natgeregende meeldraden en de bloemstamper van een grote bloem…
Met een macro lens kan je er lekker abstracte beelden van maken 😎






Om nog een stapje verder te gaan in abstracte macro fotografie…
Natgeregende meeldraden kleven aan elkaar…
Rood, oranje, groen en geel gaan hand in hand 😎






Een klein, petieterig klein stukje van een bloem…
Een stilleven van vier piepkleine druppeltjes trok hier mijn aandacht…
Als je de schoonheid niet in het kleine wereldje kan zien….
Kan je dan de schoonheid in het grote wereldje ook waarderen ??






In de schaduwen vond ik dit pas geopend bloemeken…
dit mooie, gedempte licht heb ik na enkele probeer foto’s kunnen maken
met de Godox flitser. Pas bij deze foto was ik tevreden met mijn probeersels 🙂
Het leuke van blijven proberen tot het lukt, is het feit dat je al proberend
heel veel ervaring opdoet voor latere fotografie.
Bij de ‘gelukte’ foto’s, noteer ik meestal de settings van de camera, lens én de flitser,
zodat ik later niet telkens weer vanop nul moet beginnen 😋😎






Een vuurrood Leliehaantje op een malse groene plant…
In een paar uur kan heel de plant vernietigd zijn door de vraatzucht
van dit nochtans mooie insect. In deze foto zie je heel duidelijk hoe
deze kever zich een weg vreet door de plant !
De piepkleine regen druppeltjes op het rode schild vind ik wel iets hebben !






Deze “natte” bloemfoto vind ik heel “Belgisch” 😉
Zwart, geel, rood… Deze driekleur zit in onze Belgische genen ingebakken denk ik 😁
De héél beperkte scherptediepte én de perfect ronde bokeh achtergrond rondjes,
maken de foto helemaal af voor mij.
Macro’s maken in de regen, het is perfect te doen …
Alleen moet je dan zorgen dat je foto gerief 100% gegarandeerd waterdicht is !
Dat kost je in aanschaf een heel klein beetje meer (zo’n 10% meer denk ik),
maar je kan dan ook letterlijk alle kanten uit met je foto gerief 🤗👍






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
De Laowa lens helemaal opengedraaid op 2:1
(dat is dubbel zoveel als een klassieke macro 1:1 lens)
Het was een tijdje windstil…
De afstand van de lens naar het onderwerp (een meeldraadje) was ongeveer 1,5cm !
Extreem dicht dus !
In de macro wereld is er een universele wet die zegt hoe korter je kan komen,
hoe groter je vergroting zal zijn, maar hoe kleiner de scherptediepte dan wordt…
Op het ene vlak win je wat, maar op het andere vlak moet je wat toegeven 🙃
Natuurlijk kan je dat nu oplossen door focus stacking toe te passen,
om zo een grotere scherptediepte te verkrijgen…
Maar ik vind “spelen” met die héél kleine macro fotografie grenzen
heel creatief om te doen…
Je moet meestal het uiterste uit de kan halen op dit kleine macro vlak,
om een toonbare foto te maken, maar dat vind ik gewoon heerlijk om te doen 😋





Ik hoop dat je ook van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten.

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat mijn volgend logje zal gaan… dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,

Dirk

Limburg, vakantie land (deel 4)


Van de Speelse Spiegelingen in mijn vorig logje,
verkassen we weer naar het mooie Limburg.
Dit logje is het vervolg van Limburg, vakantieland deel 3.
De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3,
met de veelzijdige 24/600mm zoomlens van Zeiss.
Dat je met deze camera heel dichtbij je onderwerp kan komen,
dat had ik vroeger al meermaals gezegd.
Als er mooi licht is, dan kan je je lekker uitleven met die camera 😎

De klaprozen in de glooiende roggevelden vind ik betoverend mooi !





Macro kan je het niet noemen want de camera kan niet op 1:1 komen.
(1:1 betekent 1 vierkante cm van je onderwerp is 1 vierkante cm op de CCD van je camera)
We moeten het doen zoals met elke andere niet-macro lens…
Namelijk op 1:2 .
Maar met wat mazzel kan je heel leuke close-ups maken 😉
Hoeveel schoonheid zit er niet in een klaproosje hé ? 😉






Klaproosjes in Love 🙃






Een oude, vermolmde boom…
Het is gewoon een kwestie van tijd voor die boom de pijp aan Maarten geeft en omvalt…
Al die kleurschakeringen, de vermolmde structuren… een kunstwerk van moeder natuur 😶





Eikenloof in de namiddag zon…
Gezeten op een rustbank onder de eik hebben we onze bokes soldaat gemaakt,
Wat een rust straalt uit dit stukje Limburg 😎






Klaprozen zijn heel figuratieve bloemen vind ik…
Als er een briesje over de velden waait,
dan lijken deze bloemen wel te dansen ! 🤗






Nog wat meer ingezoomd op dit dansend bloemeken…
Is het geen sierlijk danseresje ?
Ze deed me denken aan een ballet meisje dat een pirouette danst 🤩






Deze zacht roze gekleurde klaproosjes vond ik ook betoverend mooi !
Wat een subtiele en fragiele kleuren allemaal !






Tot er weer een fluweel zacht zomerbriesje de Haspengouwse velden streelt…
en ook de roze klaproosjes meedoen met het bloemen ballet 😍
Het waren heerlijke geniet momentjes 😋






Dit logje wil ik vandaag af sluiten met een handig fotografie weetje 📸
Rode bloemen fotograferen is meestal niet eenvoudig !
Een ‘probleem’ dat veel fotografen al ervaren hebben denk ik…
Deze link verklaart waarom én geeft simpele oplossingen, die iedereen wel begrijpt.

Om deze rode bloem niet over te belichten, én om de mooie diep warm rode kleur
te behouden heb ik gewoon 3/4 stop minder licht ingesteld
in het (+/-) wieltje… (zoals geleerd in de bovenstaande link 😁 )




Ik hoop dat je ook van dit vierde deel van “Limburg, vakantieland” logje hebt genoten ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 🙃

Vriendelijke groetjes,

Dirk

Limburg, vakantie land (deel 3)

Van het kleine macro wereldje in mijn tuin gaan we terug naar Limburg.
Dit logje is het vervolg van Limburg, vakantieland deel 2.
Het weer deed heel rare dingen toen we in Haspengouw fietsten !
Van de ene kant was het grijs met enorme regenwolken,
van de andere kant een blauwe lucht bevolkt met witte wolken.
Dit zal je merken aan de foto’s in dit logje.
Tijdens onze fietsvakantie was niet ver van ons verblijf vandaan,
de water ellende in Wallonië begonnen…
De oorzaak van die wateroverlast zou aan het afzwakken van de straalstroom
liggen… Er was bijna geen wind meer (de straalstroom) die de regenwolken
vooruitblaast. Vandaar dat de regen die normaal over verschillende landen
verspreid naar beneden valt, nu op die kleine plaats in de regio van Luik
alles overstroomde. Waarom de straalstroom afzwakt … ??
Volgens mij is dit één van de gevolgen van de mondiale klimaat wijzigingen
die we nu ondergaan 🙄
Naar mijn bescheiden mening is het fenomeen van de grijze lucht
én de tegelijk blauwe lucht van de andere kant het gevolg
van een afgezwakte straalstroom.
Tot zover mijn weer praatje…

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3,
met de veelzijdige 24/600mm zoomlens van Zeiss.
Kom je mee ?
Samen op fietstocht doorheen het heerlijk mooie Haspengouw 🙂

Zoals ik al zei,
van de ene kant enorme regenwolken die bleven ‘hangen’…
Het was me natuurlijk om de mooie veldbloemen te doen 🙂






De boeren worden aangemoedigd (én krijgen er iets voor),
om veldbloemen aan de rand van hun velden een kans te geven.
Een initiatief dat ik toejuich :mrgreen:






Een paar km verder, aan de andere kant was de hemel blauw,
in de wolken zat heel duidelijk meer beweging in dan in de regenwolken
aan de andere kant.
Het kunstwerk dat de boer hier met zijn tractor heeft neergezet vond ik heerlijk mooi !





Wat meer naar links gegaan om het 2de tractor spoor ook te “vangen”…
De vorige foto vind ik persoonlijk beter.
Wat vind jij ervan ?






Ook in Limburg kennen ze ‘vuil water’…
Dit putdeksel heb ik ‘the middle of nowhere’ gevonden 🙂






In de omgeving van Bokrijk kan je ‘in het water rijden’ met je fiets…
Zo wordt overal reclame gemaakt, zelfs op tv !
Deze attractie vond ik echt niets… het is gewoon een beton en stalen
waterdichte ‘gleuf’ die een vijver doormidden “snijdt”.
Het ding is amper 50meter lang.
Dat lelijke gevaarte wou ik niet op de foto 😉
De vijver met de dreigende regenwolken vond ik veel mooier
om te vereeuwigen :mrgreen:






Helemaal omgeven door enorme velden…
Je hoort alleen het zachte ruisen van de graanvelden,
soms hoor je wat vogels , een andere fietser of wat wandelaars
De zalige rust en stilte van Haspengouw 😎





Klaprozen waren er genoeg…
Die mooie, rode veld bloemekes, deden me denken aan het mooie logje van Klaproos 🙂






Geïnspireerd door de kleurcontrasten van rood en groen
en het warme goud van de graangewassen
besloot ik om hier wat natuur stillevens te maken…





Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Scherp gezet op de klaprozen, een wijd open diafragma op f2
maakt dat alle aandacht naar de rode klaprozen gaat.
Het perfecte kleurcontrast tussen rood en groen versterkt hier het geheel






Ik hoop dat je ook van dit derde deel van “Limburg, vakantieland” logje hebt genoten ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Het kleine wereldje…

In het vorige logje, presenteerde ik fietsvakantie foto’s in Haspengouw dit jaar.
In dit logje gaan we terug naar Limburg, maar dan naar het kleine wereldje,
terug naar de macro foto’s die ik in “Het Wijngaardhof“,
een zalige B&b in Gutschoven heb gemaakt.
Het vorige deel van dit macro-logje kan je hier (her)lezen.
De camera is nog steeds de Sony A7 mark 3,
de lens is ook nog steeds de analoge Laowa macro 100mm f2,8 2:1.

In het binnenhof van de fruitteelt boerderij had Maryse,
(de gastvrouw van onze vakantiehoeve) een paar enorme bloempotten
geplaatst met grote bloemen erin.
Toen ik zag dat deze bloemen aangetrokken werden door zweefvliegjes,
was ik meteen verkocht 😎
De techniek die ik gebruikte om deze macro’s te shooten,
kan je HIER (her)lezen.

De zweefvliegjes hadden geen last van die rare kerel met dat zwart
kastje in zijn handen 🙂 Wat zijn het sierlijke vliegjes hé ?





Stel je voor dat je kon vliegen… én naar je eten kon vliegen…
Je met je pootjes ergens aan vasthouden en … eten maar 😉

Stel je voor dat je een zweefvliegje was ?
Hoe zou onze gedachten wereld er dan uit zien ?
Zou ‘denken’ sowieso nog mogelijk zijn ?
Hoe zou het “aanvoelen” om 100% instinctief te leven ?
Leven an sich, is toch wel iets ongelooflijk hé ?
Dat zoiets kan bestaan !






In andere bloempotten aan de muur groeien rode bloemen,
de bloemetjes in wording vond ik heel fotogeniek,
vooral door het kleurcontrast van geel/groen met het rood in de achtergrond.
Hier zat ik op een macro verhouding van bijna 2:1 , de scherptediepte is dus héél klein.
Maar ik geniet enorm van deze ‘beperkingen’, als macro fotograaf moet je echt je best
doen om hierin een min of meer ‘verantwoorde’ foto te maken.





Als ik de grenzen van de macrolens instel op 2:1,
dan is de scherptediepte flinterdun, maar zelfs met deze beperkingen
kan je nog leuke plaatjes maken 😎
btw (baai de weey). Alle foto’s zijn uit de losse hand gemaakt,
een statief is voor macro in de natuur echt niet te doen,
(eens je dat statief hebt opgesteld, zijn alle beestjes al lang verdwenen :wink:,
of heeft de wind je onderwerp een paar mm verder of terug geblazen… )
Een statief voor macro is enkel handig wanneer je in een ‘studio’ kan werken…

Titel: Intiem met bloemen…






Deze foto (ook op 2:1 macro verhouding) vind ik persoonlijk de beste van deze 3
rode bloemen foto’s in dit logje. De flits is hier op 1/32 power gezet,
wat een fluweel zacht licht geeft aan dit héél kleine bloem detail :mrgreen:

Titel: Intiem met bloemen-2





Leliehaantje

Rood leliehaantje
verzot op kievitsbloemen
je vreet al ons groen !





De sierlijke zweefvliegjes bleven maar snoepen van de bloemen !
Soms blijven ze gewoon zitten als ik heel langzaam dichterbij kom met
de lens en de flitser. Zelfs de ontlading van de flitser schijnt ze niet te deren !
Het zijn perfecte macro modellen voor mij 😎






Soms kon ik zo dichtbij komen,
dat ik op een f5,6 diafragma details op hun facet ogen kon zien !
Voor een macro fotograaf zijn dit JOEHOE momentjes hoor 😉






En nog kunnen we enkele cm’s dichterbij komen…
Héél langzaam naderen, soms vliegt het insectje weg, soms niet…
Macro fotografie is niet gemakkelijk, maar als je erdoor ‘gebeten’ bent,
dan is het een fantastische hobby én een super creatieve uitlaatklep ! :mrgreen:






Om dit logje voor vandaag te sluiten…
Een paar minuten na een enorm zware regenbui (Die dag overstroomde Luik…)
heb ik in de hoeve nog veel druppel foto’s genomen.
Het leven brengende water of watersnood… ?
Voor moeder natuur maakt het niet uit ! Ze doet maar !
Maar voor ons maakt het wel uit…

Verkeerd

Als regen water
onze huizen overspoeld
dan gaat het verkeerd !



Ik hoop dat je van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten

Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te dichten ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Vriendelijke groetjes, Dirk

Limburg, vakantie land (deel 2)

Van de woeste natuur in IJsland en het kleine macro fotografie wereldje,
is het weer hoogtijd dat we terug iets totaal anders gaan doen ! 😉
Vier logjes geleden had ik een nieuwe serie opgestart, Limburg vakantie land deel 1
het logje van vandaag is het vervolg daarop. (Deel 2 dus 😉 )
De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3,
met de veelzijdige 24/600mm zoomlens van Zeiss

Dit logje begint niet met een “gewone” foto, maar met een ‘speelse Spiegelingen’
spielerijtje dat ik heb losgelaten op een foto van het metalen kerkje van Borgloon.
Deze ‘speelse spiegelingen’ vind ik gewoon leuk om te doen 🙂






Voor deze foto stond ik centraal onder de ‘kerktoren’ van het Metalen kerkje…
én ingezoomd tot de torenspits…
Heel de binnenkant van het Metalen Kerkje is hol en nodigt uit …
Aan de foto is niets veranderd, het is gewoon een bovenzicht in de torenspits
Het subtiele spel tussen licht en schaduw vind ik heel aangenaam om zien :mrgreen:
De rode tinten die je ziet zijn subtiele roest kleur schakeringen…
Ergens doet dit geheel me denken aan een stalen spinnenweb ! 😎





Het Metalen Kerkje bestaat alleen aan de buitenkant,
een ongrijpbaar stalen omhulsel als het ware !
De binnenkant, het interieur, is leeg en hol,
maar dit gegeven levert wel fantastische schaduwpartijen op !







Een positie ietwat uit het centrale punt van de kerktoren verwijderd…
en wat meer uitgezoomd tot de kerktoren himself…
Het rood komt van de oxidatiekleuren,
het groen is van de bomen, mossen die langzaam, maar zeker hun plaats weer opeisen…
De natuur heeft altijd het laatste woord hé ? 😎






Nog een laatste Z/W impressie van het Metalen Borgloon kerkje…






Terug op de fiets…
Het heerlijke Haspengouwse land tegemoet trappend ! :mrgreen:






Bij de vorige foto was ik niet echt 100% tevreden…
Vraag: Hoe kan ik hier het mooie Haspengouw méér treffend fotograferen ?
Antwoord: Door Gewoon door te knielen en de groene kleuren van het veld,
de veldbloemen én de wolkenmassa in één foto te presenteren 🙂






Het zacht glooiend landschap van Haspengouw…
Betoverend mooi vind ik, ook nog na zovele jaren dat we hier op fiets vakantie komen…






De wolken worden zwaarder en zwanger van water…
1 Dag later werd Wallonië getroffen door een nooit geziene watersnood…
Luik is hier niet ver af…
De immens grote aardappelvelden zijn schilderachtig mooi !






Om dit Limburg Vakantieland logje voor vandaag te eindigen…
De regenwolken werden groter en zwaarder…
een warme bries waait hoog boven de velden…
een ruisende ritseling gaat over het land
De contrasten tussen de groene maisplanten én het gouden graan
nodigen uit om te fotograferen !







Ik hoop dat je ook van dit tweede deel van “Limburg, vakantieland” logje hebt genoten ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Limburg, vakantie land (deel 1)

In het vorige logje, waar ik me in het Wijngaardhof in Limburg,
vooral amuseerde met macro fotografie,
gebruiken we de B&B locatie nu als vertrek/eindpunt
voor onze Limburgse vakantie fietstochten 🙂

De camera die ik hier gebruik is de trouwe Sony RX10 mark 3,
met een heerlijke zoomlens van 24/600mm.
Deze camera gebruik ik meer en meer voor reis en ‘gewone’ fotografie,
omdat het geheel bijna niets weegt en in een klein heuptasje
kan worden meegevoerd, zelfs tijdens onze fietstochtjes doorheen het
mooie Haspengouwse glooiende landschap.

Dankzij de lange zoom van 600mm kon ik deze duiven van “dichtbij” fotograferen…
Wij hadden een donkerbruin vermoeden dat die rechtse duif de nazigroet bracht !!
Een fascistische duif ! Jakkes ! Er ist wieder da ? :mrgreen:
Zou er dan toch een duiven-führer bestaan ?? 😉






We laten de duiven voor wat ze zijn en fietsten naar het Metalen kerkje in Borgloon.
Het was effe zoeken en de weg vragen, maar we zijn er toch gekomen 🙂
Moest ik met een groep fotografen zijn, dan zouden we op een zonsop of ondergang wachten…
Maar met mijn madam erbij moest ik foto’s nemen op een moment dat ons beiden uitkwam…
Maar kom, je gaat me niet horen klagen 😉
Van dit metalen kerkje zijn al miljoenen foto’s en filmpjes gemaakt…
De kans is héél klein dat mijn foto’s in die massa een meerwaarde zullen geven 😎
Deze foto is 100% gemaakt in tegenlicht…
De sensor van de Sony RX10 weet toch nog veel detail uit dit tegenlicht te halen.
Merk wel op, dat al mijn foto’s RAW foto’s zijn…
Met JPEG zou ik dit resultaat nooit kunnen ophalen.





Er zweeft ook flink wat lensflare doorheen de foto,
omdat ik natuurlijk in 100% tegenlicht werk.
Nu ja, een camera is daarvoor niet gemaakt,
maar toch wil ik dat altijd eens proberen… soms lukt het wondermooi,
soms lukt het helemaal niet, zoals bij deze foto…
Wat ik hier wil zeggen is, dat je je grenzen en mogelijkheden als fotograaf
steeds moet blijven opzoeken en verbeteren als het kan.





Hier heb ik op ongeveer twee meter korter bij het kerkje deze opname gemaakt…
De spiralende wolken die naar de kerkspits toe leken te drijven vond ik interessant.
Maar ook hier gooit de lensflare roet in het eten…






In het harde buitenlicht, kon ik niet veel zinnig meer doen…
Maar in het inwendige van het kerkje vond ik iets heel mooi !
Het heerlijke spel van de schaduwen, het frisse groen en hemelsblauw van buiten,
het mooie roest-oranjebruin van de subtiel belichte metalen platen roerde me !
Mijn eerste toonbare en/of aanvaardbare foto van dit kunstige kerkje 😉





Het interieur liet ik eventjes voor wat het was…
Een paar regenwolken gleden voor de zon, het licht werd heel zacht, diffuus bijna !
Het ritme van de (bijna oranje) metalen steunplaatjes tussen de metalen platen
vond ik heerlijk om te zien, in dit zacht licht.
Het spektakel van de wolken past hier wonderwel 😎





Hier heb ik van de kerktorenspits een uitsnede gemaakt,
en via mijn ‘Speelde Spiegelingen’ spielerei techniek
heb ik er weer iets totaal anders van gemaakt 🙂
Een kerkelijk ruimteschip scheert over het uitspansel 😉






Het kerkje zelf, in het veranderende licht,
is ook heel goed te gebruiken bij mijn ‘Speelse Spiegelingen’ techniek 🙂
Wat ook amusant is: Met deze spiegelingen kan je(mits wat fantasie)
vreemde wezens ontdekken in de wolkenpartijen 😎






Om het ‘vreemde’ nog wat te benadrukken heb ik wat gespeeld met kleurencontrast
én het Orton filter.
Dit plaatje is mijn bijdrage aan de naderende Halloween gekte 😎





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
De wolken voor de zon lossen stilaan op,
het licht werd terug helemaal en zo onvoorspelbaar anders…
De ‘gouden’ achterkant van het metalen kerkje contrasteert hier mooi met het hemelsblauw.
Van het dynamisch licht en kleurbereik van de Sony RX10 ben ik heel tevreden 😎
Deze camera is zeker geen sport, actie, wildlife camera, maar als allround vakantie, reis,
gebouwen en zelfs stadsfotografie, voldoet de camera naar behoren 🙂






Ik hoop dat je van dit eerste deel van “Limburg, vakantieland” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Het kleine wereldje…

Van het kleine macro wereldje in de Plantentuin van Meise,
verkassen we naar een ander klein macro wereldje…
Namelijk: Het kleine macro wereldje in het insecten & tuinbloemenrijk,
tijdens onze corona-safe fiets & geniet vakantie in het heerlijke Haspengouw, Limburg.

We zijn nog steeds in “Het Wijngaardhof“,
een zalige B&b in Gutschoven, Haspengouw.
De rest van dit verhaal kan je in het vorige logje (her)lezen 😉

De camera is nog steeds de Sony A7 mark 3,
de lens is de analoge Laowa macro 100mm f2,8 2:1.
Hier werkte ik met een sluitertijd van 1/250s of 1/200s , 100iso
en f2,8 tot f8 maximum. De camera staat op M van Manueel.
In het dagdagelijks gebruik werkt men zelden op Manueel…
Maar omdat de lens GEEN autofocus en GEEN electronika
aan boord heeft, moet ik wel een manuele oplossing zoeken.
Bijna alle macro fotografen die ik ken werken ook meestal op Manueel 🙂
Mijn uitleg hoe en waarom ik deze settings gebruik,
kan je HIER (her)lezen.
Let op, ik ga hier zeker NIET het Manuele knopje gaan promoten hé !
Alle camera’s vandaag de dag zijn supergoed uitgerust, om NIET op
Manueel te gaan werken…
Maar in sommige gevallen, zoals de werkgang die ik hier ‘promoot’,
is het min of meer de beste oplossing om goede macro’s te maken,
in heel slecht, soms donker schemerlicht…
Bij heel goed licht, mag je deze manuele werkgang zelfs helemaal vergeten… :mrgreen:
want dan zal je gegarandeerd over-belichte foto’s krijgen…
Maar bij slecht licht, schaduwen, enz, is deze Manuele werkgang min of meer bullet proof hoor ! :mrgreen:

Een piepklein zweefvliegje wrijft in haar pollekes
(Voor onze teergeliefde Nederlandse bezoek(st)ers :
Pollekes is “plat” Vlaams voor “handjes” 😉 )
Plat‘ betekent “100% puur volksdialect” in onze Vlaamse taal 😉 )





Mier

Een kleine grasmier
kwam naderbij getrippeld
op zoek naar suikers





Nog een kleine grasmier,
de macro lens is hier helemaal op 2:1 gezet (Dat wil zeggen dat :
1 vierkante mm van het object, 2 keer zo groot wordt op de camera sensor.
De lens is hier amper 1cm verwijderd van de mier…
Eens je boven het 1:1 macro vlak gaat, wordt het echt wel moeilijk !
Maar de gelukte, extreme vergrotingen die je krijgt van een levende mier,
geven dan ook een YESS gevoel aan de fotograaf 🙂

Je kan ook een mier invriezen en met focus stacking gaan werken…
zo zal je een heel extreme vergroting krijgen met enorm veel scherpte details…
Dat heb ik vroeger een paar keer gedaan, maar het is mijn ding niet meer…
Een beestje doden om er extreme macro foto’s van te maken…
zelfs een banaal insect zoals een mier, een vlieg…
Neen bedankt… ik doe het niet meer.







Soms zie je als fotograaf iets bewegen…
je ziet een kleurcontrast verschijnen,
iets rood kruipt tussen het groen !
een zwart/wit antenne zwiept lustig heen en weer 🙂
Ra ra ra… Wie knabbelt daar aan mijn groene huisje ?? 😉 : mrgreen:

Knabbelt

Een klein rood beestje
dat knabbelt aan mijn huisje
wat een smulpaapje






Enig (online) entomologisch onderzoek heeft me verteld dat dit rode beestje
een Leliehaantje is. Het leliehaantje is een vraatzuchtig kevertje,
nauw verwant aan de gevreesde coloradokever.
Bijna uitsluitend te vinden op echte lelies,  maar ook kievitsbloemen (Fritillaria spp.)
worden wel eens bezocht. Slechts sporadisch vertoeft het op andere planten…
Maryse (de gastvrouw in onze vakantiehoeve) was niet blij toen ik haar dat vertelde
en deze foto’s liet zien…
Maar ja, de natuur wikt en de natuur beschikt…





Een stilleven van meeldraden , kroon en kelkbladen…
de meeldraadjes zijn 2 tot 3 mm lang.
Dit om je een idee te geven hoe ver je kan ‘inzoomen’ met een macro lens 🙂
Btw, met een macro lens kan je maar op 1 manier inzoomen
en dat is door korter bij te komen
Hoe korter je komt, hoe meer vergroting, maar ook evenredig minder scherptediepte…
In de fotografie is er een gulden regel:
Als je ergens iets extra krijgt, moet je ergens anders iets laten vallen…
eens je dat goed begrijpt, dan kan je heerlijk beginnen ‘spelen’ met je macro lens 😎






Een prachtige zweefvlieg, haar echte naam is de bosbandzweefvlieg .
In het Engels heet deze zweefvlieg soort: Hairy-eyed Hoverfly.
Een mooie naam, vind je niet ? 😎





Nog een stilleven van mieren die op het eerste zicht,
willekeurig door elkaar krioelen, (Hier in het hart van een bloem)
maar als je goed én lang blijft observeren, dan kan je bepaalde patronen ontdekken,
in de bewegingen van de verschillende mieren in een groepje…
Entomologen (insect deskundigen) denken dat deze vast gelegde patronen een soort
van communicatie zijn tussen de mieren van hetzelfde nest !
Een soort van mieren taal dus !

Er is nog zoveel tussen hemel en aarde waar we totaal geen besef van hebben…
Het is een wondere wereld, waarin wij leven hé ? :mrgreen:





Om dit logje weer voor vandaag af te sluiten op een leuke manier !
Een piepklein zweefvliegje (een snorzweefvlieg ofterwel de Episyrphus balteatus
voor de Latinisten onder ons 😉 ) … maakt zich klaar om te landen…
Deze (én nog veel meer andere) vliegende beestjes heb ik al in massa tegelijk zien landen
op een onmogelijk kleine oppervlakte,
zonder kleerscheuren of stukken en brokken… zonder ongelukken, zonder botsingen …
Stel je voor dat pakweg 50 helikopters en/of jachtstraalvliegtuigen allemaal tegelijk
moeten landen op een heel klein oppervlak…
Op een een voetbalveld bijvoorbeeld….
Wat zou er daarna van de luchtvloot nog overblijven ?? 😎
Nu ja, ik weet het wel, mijn overdenking, mijn vergelijking is tamelijk ver gezocht, maar toch…
Laat ons mensen, die insecten prestatie maar eens nadoen hé ? 😎





Ik hoop dat je van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten

Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te dichten ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Het kleine wereldje…

In het vorige logje, heb ik jullie uitgelegd hoe ik de laatste tijd
meestal mijn macro foto’s maak.
De methode die ik probeerde uit te leggen heeft als groot
voordeel dat je als er weinig licht is (s’ochtends, of de avond –
wanneer je over je onderwerp gebogen staat en dat in de schaduw zet,
een beestje in een donker bos…)
met een relatief trage sluitertijd (1/250s) en lage ISO (100 ISO) toch nog een
redelijk perfect belichte én scherpe foto kan maken.
Door de manuele instellingen op de flitser kan je perfect het (flits) licht
doseren. (1/64 , 1/32 , 1/16 , 1/8 , 1/4 of 1/2 flits vermogen )
Door de witte diffuser over de macro lens wordt het flitslicht
lekker egaal verspreid. Je moet eerst wat oefenen met de flits,
zodat je kan inschatten welke flits verhouding het beste is voor het aanwezige licht.
Je komt heel zachtjes dichterbij je onderwerp,
tot de FocusPeaking lijntjes verschijnen, daar, waar jij de scherpte wil !
Klik ! en je foto is klaar 😎
Meer is het echt niet hoor ! 😀

Voor onze fietsvakantie dit jaar, verbleven we in “Het Wijngaardhof“,
een zalige B&b in Gutschoven, Haspengouw
waar we nu al voor de 3de keer geweest zijn.
We hebben maar 3 dagen van de 7 kunnen fietsen… voor de rest was
het regen, regen, afgewisseld door stortregen en motregen…
Binnen de koer van de vierkanthoeve , heeft Maryse (de gastvrouw)
tal van bloemperken, grote bloembakken met prachtige bloemen
en planten staan.
Een paradijs voor een macro liefhebber zoals ik 😎

Een piepklein bloempje dat in de schaduw stond van een boom…
Mét de blaadjeserbij gerekend is de bloem misschien 2 of max 3mm breed.
Een klein juweeltje in mijn ogen…




Bloem

Wat pastel kleuren…
een bloem moet echt niet groot zijn
om te verbazen






In het zachte avondlicht,
vond ik in het struikgewas (buiten de hoeve) wat blauw/paars
gekleurde plantjes…
Het flitslicht is hier ingesteld op 1/64ste vermogen.
Ik hou wel van dat zachte licht sfeertje dat je zo kan opbouwen,
met niets meer dan je eigen creatieve fantasie (én een flitser natuurlijk) :mrgreen:
Meer en meer borrelt het gevoel van schilderen met een lens én flitser naar boven 😎






Een piepklein kevertje trok mijn aandacht…
Welke soort het is weet ik niet, maar het was heel klein…
1 tot 1,5mm dacht ik.
Hier duikt een nadeel van de flits methode die ik gebruik fel op…
Op de gladde schilden van het kevertje zie je de weerschijn van de flitser,
desondanks de diffuser die ik gebruik… Dat vind ik zelfs lelijk… kan je nagaan hé ? 🙄

Hier ga ik natuurlijk op zoeken hoe dat flits nadeel vermeden kan worden !
(zonder te Photoshoppen natuurlijk !)
Zoals je dus ziet zijn er ook nadelen aan deze ‘macro techniek’…
Sorry daarvoor, maar als ik een oplossing voor dit belichting probleem heb,
dan zal ik dat graag met jullie, mijn teergeliefde bezoekers delen 😎


Kevertje

Een klein kevertje
ik heb er nog geen naam voor

en plots… sprong het weg





Zelfs in Haspengouw vind je nog hier en daar een Blauwe vleesvlieg…
Waarom zeg ik dat ??
Als je in Brabant, Antwerpen, Vlaanderen, Wallonie buiten eet
(een picknick bij het fietsen), dat moet je al vlug vliegen, vervelende kriebelbeestjes
en/of wespen wegjagen…
In Haspengouw wordt zoveel vergif gespoten om het fruit te vrijwaren tegenover
alle zowat bekende schimmels en ziekten, dat er bijna geen insecten meer te vinden zijn.
DE fruitboeren doen ook hun best om zoveel mogelijk mooi fruit te oogsten,
het is hun broodwinning dan ook. In die optiek begrijp ik al dat gespuit…
Maar van de andere kant… je weet het ook wel hé ?






Terug binnen de muren van de vierkantshoeve…
Enkel grote witte bloemen in een enorme bloembak trokken me aan !
Eerdere observaties van deze bloemen leerden me dat de zweefvliegjes
én de mieren, verzot zijn op de de stamper en/of de meeldraden van deze bloemen.
Ik wou me concentreren op de mier, maar een zweefvliegje vloog zomaar de foto binnen 🙂
Kriebel momentjes hoor 🙂






Een ondeelbaar momentje later,
nog geen halve seconde later denk ik !
Het zweefvliegje was sierlijk geland op één van de meeldraden,
de mier was bovenop de stamper geklommen…
Hoe vlug zijn deze kleine beestjes hé ?






Deze methode van fotograferen bevalt me echt 😉
ISO 100 , 1/250ste/s , 1/32ste flitsvermogen, f5,6






Nog een zweefvliegje dat zich klaarmaakt om te landen op de stamper van een bloem…
Nu is alles min of meer scherp, waar ik het wil…
Flink wat oefenen met fotografie technieken werpt zijn vruchten af :mrgreen:





Vliegje

Een gouden vliegje
bekijkt het menu aanbod
ze heeft appetijt
!




k hoop dat je van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten

Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te dichten ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk