Architectuur, Luik Guillemins (Deel 5)

Van het magische ochtendlicht in het Hallerbos,

verkassen we weer naar een andere magische plaats…

Namelijk, naar het fascinerende trein station Luik Guillemins,

waar we verder genieten van de geniale architectuur van Calatrava 😎

Het is ondertussen deel 5 geworden van deze fotoserie !

 

Ik geniet enorm van het lijnenspel,

dat groeit uit deze kathedraal van staal en beton,

van de lijnen en gedurfde rondingen,

de repetitieve elementen van dit gebouw

die tot leven komen in een fantastisch ogend perspectief !

 

 

 

Een simpele (photoshop) spiegeling van de bovenkoepel geeft me iets oosters…

De blauwe hemel reflecteert in het blanke staal en wit beton !

 

Perfecte lijnen

als in zand getrokken uit

een Japanse tuin

 

 

 

Bovenstaande foto,

bewerkt met de Multilens (Nik Tools) , geeft me dit

Een eerbetoon aan Calatrava 😉

 

 

 

Die oneindigheid

van speelse lijnen en glas…

overdonderend !

 

 

 

De ongelooflijke complexiteit en technische durf

van dit gebouw is ongelooflijk bij momenten !

Dit is architectuur om duimen en vingers van af te likken 🙂

Hier moet je als fotograaf echt op verkenning gaan,

niet zomaar de naakte werkelijkheid registreren,

maar de geniale geest van Calatrava opzoeken…

Het is een uiterst boeiende zoektocht,

dat kan ik je garanderen :mrgreen:

 

 

 

Van voorafgaande foto,

maakte ik een eenvoudige spiegeling.

Dit gebouw vraagt daar gewoon om ! 😉

De inwerking van het perspectief op mijn bevattingsvermogen

is in die mate dat ik er soms duizelig van werd.

Onze ogen zien, maar onze hersenen kunnen het niet aan.

 

Dat zelfde gevoel van onwerkelijkheid had ik ooit eens,

toen ik een enorm groot Amerikaans vliegdekschip zag varen…

Onze ogen registreren, maar het verstand weigert aan te nemen,

dat zo’n gigantische massa staal kan blijven drijven.

Die zelfde indruk en gevoel had ik hier in Guillemins ook !

 

 

 

Kijken en zien zijn twee totaal verschillende zaken…

Veel mensen begrijpen dat niet goed, maar alle tekenaars onder ons,

begrijpen dat maar al te goed ! 😉

En een fotograaf die ook graag tekent, ziet altijd iets meer 😎

 

 

 

In de enorme complexiteit van dit gebouw,

kan je naar hartelust experimenteren met composities,

met compositie regeltjes, kan je spelen met lijnen en hoeken…

Het is hier echt een speeltuin voor creatieve fotografie 😎

 

 

 

Een stalen ballet

met speels vluchtende lijnen

danst zonder muziek

 

 

 

Naarmate de avond dichterbij komt,

wordt het zonlicht veel zachter en omfloerst…

Subtiele schaduwlijntjes komen nu tot leven !

Kiekebisj kreeg ik van deze architecturale schoonheid 😉

 

 

 

Om dit logje (voor vandaag) af te sluiten,

nog een (Nik tools!) Multilens bewerking op voorgaande foto.

De magie van geniale architectuur, licht & schaduw…

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

Advertenties

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 4)

Om in de van hier naar daar springende traditie van dit blogje te blijven,

verlaten we de sneeuw, de bergen,de rotsen, enz

om nog eens in Luik Guillemins op te duiken 🙂

Natuur in het algemeen krijgt mijn voorkeur in de fotografie,

maar architectuur, daar heb ik ook een boontje voor :mrgreen:

 

In de Nick tools set voor Photoshop zit een leuke functie,

namelijk de Multilens tool.

Daarmee kan je een foto op een heel originele manier bewerken,

net of het is gedaan met een oeroud analoog multilens fototoestel.

 

 

 

Soms, onder een afwijkende kijkhoek,

kan je met wat fantasie ,dingen ontdekken die er niet echt zijn…  😎

 

Twee bidsprinkhanen

gegroeid uit stalen balken

dagen mekaar uit

 

 

 

Ergens in een zijgang,

we lopen hier tussen witte, betonnen steunberen.

Het volstaat om de camera iets naar links te kantelen

om een heel ander beeld te krijgen 😀

 

 

 

 

De gedurfde architectuur van dit gebouw,

nodigt uit om op zoek te gaan naar de “ziel’ van dit geheel…

De ronde betonnen bogen bieden een fraai beeld,

het perspectief doet de rest…

 

 

 

 

Deze ronde bogen zijn zeker een prima gegeven,

voor de Nick Tools, Multilens tool.

 

 

 

 

 

Na wat zoeken en snuffelen links en rechts

ontdekten we de parkeer garages voor de reiziger(s).

Wat me daar opviel was de verlatenheid van het geheel,

de onaangename kilte in deze eindeloze parkeerplaatsen…

Het wit is niet echt wit meer maar eerder vervuild grauw…

 

 

 

 

Met een verticale spiegeling en het leuke flood filtertje

kan je zo gaan zwemmen in de parking plaatsen 😎

 

 

 

 

De weg naar de parking vond ik wel een origineel gegeven.

Het was ‘gewoon” een betonnen spiraal naar boven toe.

Je vind hier geen enkele zichtbare zuil of steunbeer !

Qua architectonische hightech kan dit tellen hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

 

De betonnen wentelgang nodigt ons uit

om ongewone foto’s te maken van dit geheel.

Het geheel is loodzwaar en toch lijkt het soepel, speels én licht te zijn…

Calatrava is een geniaal architect, zoveel is zeker !

 

Een betonnen straat

spiraalt me naar beneden

of glijd ik omhoog ?

 

 

 

 

Naarmate de dag vorderde

veranderd het zonlicht, hier was het ongeveer 15uur.

Het spel van licht en schaduw was mooi om te zien.

De enorme metalen bogen, die ook alle ruiten dragen

maken wel een indruk op me…

 

 

 

 

 

De samenhang in de overgang tussen het transit gedeelte

en de overkoepelende midden structuur vind ik magistraal !

Calatrava heeft hier gewerkt met gesplitste (metalen) steunberen,

die de zwaartekracht afleiden naar buiten toe.

Net zoals de externe steunberen, luchtbogen, kruisribgewelven

en spitsbogen bij de gotische architectuur.

 

Je moet dit maar ontwerpen én bouwen zeg ik dan :mrgreen:

 

 

 

 

Van voorgaande foto heb ik een simpele horizontale spiegeling gemaakt,

omdat ik de vloeiende driehoek structuren,

die Calatrava heeft ingebouwd, nog eens extra wil onderstrepen.

 

 

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen…

Een multilens bewerking van vorige foto…

Dit om de pure schoonheid én de elegantie van Calatrava’s werk

nog eens dik in de verf te zetten :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word niet cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door de mens…

Daarom pas ik me dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

 

 

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 3)

Het is ongeveer een maand geleden dat we nog eens in Luik waren…

Wat vliegt de tijd toch hé ?

Hoe ouder een mens word,hoe rapper de tijd vooruit vliegt ! :mrgreen:

Vind jij dat ook niet ?

Een reden te meer om onze kostbare tijd zo zinvol mogelijk te besteden 😀

 

Zo, we zijn weer in Luik Guillemins.

Architect Santiago Calatrava heeft veel van die uitstekende ‘vleugels’

in het enorme gebouw ingepast.

Het zijn glazen vleugels, gedragen door geplooid staal,

soms gedragen door voorgespannen beton.

Er is maar 1 groot probleem… hoe houd je dit in hemelsnaam proper ??

Om dit netjes te houden heb je redelijk ingewikkelde machines nodig

om je poetsmensen veilig te laten werken, of door gesofisticeerde robots  in te schakelen.

Maar aan dat alles hangt heel zeker een stevig prijskaartje…

en de NMBS ligt van al die vervuiling zeker niet van wakker 🙄

Eerst geven ze honderden miljoenen € uit, om nadien alles te laten verloederen.

Dat vind ik ergens wel hemeltergend, want het is ons belasting geld

waar overal zo kwistig in het rond mee wordt gesmost 👿

Enfin soit… Wat doe je eraan hé ?

gele hesjes dragen zet ook al niet veel zoden aan de dijk …

 

Een vervuilde glazen vleugel…

 

 

 

 

Maar kom… we gaan niet verder met door somberheid vervuilde gedachten…

Onze blog beker is halfvol en de zon schijnt 😀

 

Met een simpele spiegeling wordt de bovenstaande vuile vleugel

iets helemaal anders hé 😎

Is het een vliegtuig, een ufo , een zwevend ding, een vliegende ruit ?

Het is leuk, om uit bestaande vormen, niet bestaande werelden te scheppen :mrgreen:

 

 

 

 

En het wordt nog leuker als ik een ‘vleugel’ samen met een stukje dak

gebruik om weer nieuwe vormen te maken 😎

 

 

Werelden

 

in mijn werelden

mag je verloren lopen

daar maak ik ze voor

 

 

 

 

Het perspectief is echt wel fantastisch in dit gebouw !

Als je daar gewapend bent met een stevige breedhoeklens,

dan kan je de inwerking van het perspectief nog wat extra onderstrepen:-D

Uiteraard is dit een spiegeling…

Het lijkt of deze structuur zweeft… en toch is het echt niet zo… :mrgreen:

De middenste snijpunten vormen 1 lijn op een grote betonnen steunbeer,

maar die steunbeer heb ik weggeknipt, alvoor deze spiegeling te maken.

Och ja, het zijn maar spielerijtjes waar ik me mee amuseer 🙂

 

 

 

 

 

In Nick tools zit een fantastische tool, namelijk “De Multilens”.

Dat was vroeger een (analoge) camera met 3 of 4 verschillende lenzen,

die elk een ander stukje van dezelfde foto belichten.

Als je deze eigenschap digitaal kan loslaten op een gespiegelde foto,

dan krijg je dit…

Welkom in mijn fantasie wereldje 😎

 

 

 

 

 

Meneer Calatrava heeft op geen centje gekeken

toen hij deze trappenzuil heeft ontworpen…

Voor élk spoor is er zo eentje…

 

 

 

 

 

Als je de trap niet kan of wil nemen,

mag je altijd deze futuristische lift gebruiken !

Allemaal heel mooi natuurlijk.

Het prijskaartje van dit gebouw was dan ook navenant …

Ongeveer 450 miljoen €… astemblieft !

 

Star Trek

 

Beam me up Scotty

knalt door mijn gedachten

bij dit Star Trek ding

 

 

 

 

 

 

Van helemaal beneden, onder het spoorcomplex, kan je naar de parkings gaan.

Het zijn echt wel monumentale trappen, vind je niet ??

Calatrava heeft gewild dat er in dit overkoepelend gebouw,

geen enkele rechte lijn aanwezig zou zijn…

Hij heeft voor 99% gelijk gekregen.

Alleen zijn Spaance confrater, Antoni Gaudí krijgt van mij nog een hogere score 😎

In zo’n magistraal gebouw moet je echt de tijd nemen,

om het geheel te laten inwerken op je…

Het is een peperduur gebouw,

maar tegelijk is het ook waanzinnig mooi en adembenemend  groots :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Even wisselen van lens, met de 24/70mm kan ik korterbij kijken,

om de prachtige (wit betonnen) bogen te bewonderen.

De inwerking van het perspectief krijgt hier iets van magie hé ?

 

 

 

 

 

 

Ik laat bovenstaande foto 90 graden kantelen naar rechts…

en dan neem ik er een horizontale spiegeling van.

Welkom in mijn wereldje van onmogelijk bestaande vormen :mrgreen:

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag.

De vorige foto, bewerkt met de Multilens tool van Nick tools.

 

Een kleine nabeschouwing :

Bij al mijn spiegelingen, whatever tool bewerkingen,

probeer ik nooit ‘zomaar’ iets te maken… dat zou echt wel redicuul zijn hé ?

Datgene wat ik zal én wil maken,

is juist datgene, dat ik op voorhand heb gezien in de foto die ik nog zal maken,

iets dat me aantrekt of me treft in een compositie,

Laat ons stellen dat 95% hiervan gevoelsmatig is gemaakt

en 5% beredeneerd …

Maar de meeste van mijn “beredeneerde” bewerkingen,

eindigen in de digitale vuilbak :mrgreen:

Zo zie je maar… werken vanuit je buikgevoel is nog altijd het beste 😎

 

Dat is gewoon wat ik je wil meegeven vandaag :

Ken de regeltjes én leer ze te gebruiken

maar doe vooral je eigen ding, volg je buikgevoel en wees creatief  😎

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word niet cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door de mens…

Daarom pas ik me aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

 

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 2)

2019… Het eerste jaar als gepensioneerde met zalig veel vrije tijd om in te vullen,

dit alles met leuke dingen die ik graag doe ! :mrgreen:

 

Maar eerst wil ik jou, teergeliefde bezoek(st)er, toch eens ferm bedanken

voor al je bezoekjes en commentaren hier op mijn blogje !

Dikke merci hoor ! 😎

Misschien dat hier binnenkort ook wat tekeningen komen,

nu ik meer tijd heb om de edele tekenkunst terug te hervatten…

Ook in fotografie kan ik me nu lekker voluit laten gaan 😀

 

Voor de rest wens ik je een leuk & creatief 2019,

zeker en vast een goede gezondheid en een handvol geluk,

moge een groot deel van je wensen waar worden 😀

 

Kom je mee naar het ongelooflijk mooie NMBS station: Luik Guillemins ?

Of de architect Calatrava hier persoonlijk veel heeft aan gewerkt of niet,

dat is niet echt belangrijk (in mijn ogen dan)…

De sierlijkheid en de enorme complexiteit van dit gebouw spreekt voor zich…

In mijn fotografie hier, probeer ik het gebouw te laten spreken…

 

 

 

 

Onderstaande foto is een spiegeling van hierboven…

De grootsheid van gotische kathedralen proefde ik hier…

 

Kathedraal

Lijnen vertellen

net als in kathedralen

van hun eeuwig zijn

 

 

 

 

 

De combinatie van staal en voorgespannen beton is speels…

sierlijk elegant en tegelijk gedurfd !

 

 

 

 

 

Dezelfde plaats als hierboven,

hier heb ik enkel mijn gezichtspunt bijna 180 graden gedraaid.

De grote steunbalk die hierboven op 1/3 links boven was

is nu helemaal rechtsonder geplaatst in de compositie,

wat een totaal andere sfeer geeft.

Dit gebouw wordt echt wel boeiend ! :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Mystiek

 

Wat spiegelingen

brengen Oosterse mystiek

in Luik Guillemins

 

 

 

 

 

Wit geverfde metalen draaglijnen

vast verankerd in het witte beton.

Dit gebouw lijkt wel te leven !

 

 

 

 

 

Het is bijna niet te vatten,

hoe dit gebouw ooit is gebouwd !

Lijnen, bogen, krommingen, horizontale rechten…

ik gooi bewust onder en boven, links en rechts door elkaar hier !

Het gedurfd perspectief in dit gebouw neemt echt een loopje met je ogen 😎

 

 

 

 

Het boeiende spel van licht en schaduw begint als de hemel donkerder kleurt…

Witte wolken worden blauw…

Het karakter van het gebouw verschuift…

Het maagdelijke wit wordt staalblauw 😉

 

 

 

 

Tijd…

In een stationsgebouw is tijd een belangrijk iets

(tenminste als de treinen op tijd rijden… 😯 )

Aan deze foto mankeert nog iets anders …

Het geheel  is te statisch naar mijn gevoel

 

 

 

 

Een simpel Gaussiaans filtertje op een selectie in Photoshop

brengt het geheel in beweging :mrgreen:

Alleen de tijd is hier verstild,

terwijl de reiziger in beweging is !

opzij opzij opzij,

maak plaats maak plaats maak plaats

we hebben ongelooflijke haast 😆

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spiegeling spielerij fotografie.

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk