Macro in “La Douce France”

Van het blauwe, bijna magisch aanvoelend gletsjer ijs in IJsland,
is het weer hoog tijd om warmere oorden op te zoeken…
Vandaag neem ik je nog eens mee naar de zomer van 2017,
naar Les Eyzies in de Dordogne streek, Frankrijk.
In de omgeving waar we verbleven kan je nog steeds kilometers ver wandelen
door de vrije natuur, zonder een huis of een auto tegen te komen !
Met andere woorden… Hét paradijs in mijn ogen 😎😘

Even een kleine rechtzetting
In de titel van dit logje schrijf ik “Macro”…
Die definitie is niet helemaal correct 😮🤔
De lens waar al de foto’s in dit logje mee zijn getrokken,
is niet echt een ‘macro’ 1:1 lens,
Het was een 100/400mm telelens 1:2.
Dus… vanaf hier verander ik het woordje “macro” met ‘Close Up’ … OK ❓😉

Maar… Waarom heb ik geen ‘echte’ macrolens gebruikt ??
Wel, ik zal het je zo dadelijk vertellen…😉
De insecten die ik die dag wou fotograferen (libellen, juffertjes,enz),
kon ik bijna niet benaderen met een 100 of 180mm macro lens…
Omdat met die lenzen, de maximum afstand tussen lens en insect,
ongeveer een halve meter is, waren de meeste insecten al piepedada
eer ik nog maar kon scherpstellen…🙄
Hoe warmer het is, hoe alerter en vlugger de insecten zijn…
En geloof me, die dagen was het héél warm ! 🔆
Maar met een 100/400mm + een 1.4x teleconverter
(in feite had ik dan een 140/560mm telelens) kon ik van op 2 meter afstand
min of meer hetzelfde resultaat boeken als met een 100 of 180mm macrolens.
Die 1 stop licht die ik daarmee verloor is te verwaarlozen,
want door de zomerzon was er meer dan genoeg licht.
Het voordeel van die lange telelens is het feit dat de meeste insecten
me niet eens opgemerkt hebben 🙃👍 en ik leuke foto’s kon maken ! 😉
Het nadeel van die lange telelens… je moet dat zware pokkeding
de hele dag meesleuren in die zuid-zomerse zon… 🥶😱

Samengevat … een logje met macro’s die in feite Close Up’s zijn 😉

Een Weidebeek juffertje kwam even uitrusten naast een klein beekje…






Een ander sierlijk Weidebeek juffertje wou de show stelen 😎
Wist je dat pakweg een paar honderd miljoen jaar geleden,
deze insecten een vleugel spanwijdte hadden van meer dan 50cm !!
Er zijn meerdere fossielen opgegraven die dit kunnen staven.
Libellen en Juffertjes zijn uiteindelijk min of meer de meest perfect
geëvolueerde insecten op onze aardkloot…
De spinachtigen (ook de kreeften enzo) verdienen een ereplaats
in deze eer-evolutie lijsten. Onze mensheid had amper 1/10%
van zijn evolutionair vermogen toen de Libellen reeds op 100% staan…
Een deftig nadenkertje hé ?
Libellen en juffertjes, voor mij zijn ze de verdiende koningen, de keizers van het luchtruim 🤗






In La Douce France kom je andere insecten tegen dan in ons Belgenlandje…
Ik vermoed dat dit exemplaar een Grote Zweefwesp is…
Als je zeker weet dat ik mis ben…
aarzel niet om je mening in de commentaar te zetten !





Een ‘grashopper’ zoals ze zeggen in het Engels…
De ‘legboor’ die dit kleine beestje “meesleurde” vond ik nogal ferm uitgevallen…
De twee voelsprieten op zijn hoofd zijn ook ‘bovenmaats’, vind je niet ?
De insecten wereld is boeiend om te verkennen 😎






Een klein AzuurWaterJuffertje …
Ineens was het daar op die plek !






Een ander AzuurWaterJuffertje kwam héél even uitrusten
op een klein waterplantje…
Wat zijn het prachtige wezentjes hé ? 😉
Geef toe, de subtiele grens tussen puur macro fotografie én doorgedreven close-up
met “lange” telelenzen wordt kleiner en kleiner….
Als je onscherpte kan verkrijgen over een tele afstand van pakweg een halve centimeter,
dan vervagen de grenzen tussen macro en telelens fotografie…






Weer een andere ‘grashopper’ (zoals ze zeggen in het Engels…)
In de harde slagschaduwen kan je zien hoe fel het zonlicht was die namiddag…
En ja, ik weet het… Macro foto’s (oepsie… Close Up foto’s) shoot je ofwel in de vroege morgen,
ofwel in de avondzon…
Maar als er dan iets anders op de agenda staat….
Tijdens een familie vakantie beslis je de planning niet alleen hé ? 🙃





Heb je dat ook al meegemaakt ?
Je zit naast een mooi vijvertje, genietend van de stilte en de rust…
Je kijkt naar een geplooid waterplantje en ineens ! ✨
… verschijnt daar een blauw Weidebeek juffertje, dat je onbeschaamd observeert ! 😎
Voor mij zijn dat genietmomentjes 😉
Voor jou ook ?





Is dit een soort ‘wesp’ ?
Of is het één van de ontelbaar vele, vlieg-soorten ?
Al bij al vond ik het een groot én mooi insect !
De grootte van dit beestje schat ik ergens tussen de 1 en 1,5cm






Om dit macro (Oepsie… Close Up !) logje voor vandaag af te sluiten…
En tevens de mooiste foto in dit logje…
Een WaterJuffertje in het heerlijk warm avond-tegenlicht !
Dé foto die me een YESS gevoel geeft 😉👍





Ik hoop dat je van dit “Macro in La douce France” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de 📷 inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we die volgende keer wel hé 😋


Vriendelijke groetjes,
Dirk

La douce France

In mijn logjes probeer ik altijd om wat chaotisch én onvoorspelbaar,
qua onderwerp te zijn… 😋
Kwestie om de spanning er wat in te houden hé ?
Van macro fotografie in de plantentuin, Meise
ging ik naar Speelse Spiegelingen in Brussel,
en vandaag gaan we in de winter nog eens terug naar de zomer
van 2017, meer bepaald in de omgeving van Les Eyzies (Dordogne , Fr).
We bezochten een piepklein sympathiek kunstenaars dorpje, Bourg.

Dat het oogsttijd was is wel duidelijk in deze foto’s… 😉
Stro in balen of opgerold, als er maar geen plastic is rondgewikkeld
vind ik heel mooi als toevallige modellen !




Wat bomen, wolken, een glooiend landschap en wat stro rollen…
Meer heb je niet nodig om een heerlijk rustgevend stilleven te maken.




Eens rondwandelen om andere dingen te ontdekken is altijd goed 🙂






In het dorpje Bourg aangekomen…
een klad oeroude huizen, wat boerderijen…
Het “centre” van Bourg was gewoon een eeuwenoude kerk 😎
Blijkbaar wordt de oogststijd hier nog ferm gevierd !
Overal in het dorpje stonden versierde papier-maché, houten,
rieten, stro enz poppen tentoon gesteld.
In het donker zou dit een ideaal decor zijn voor een lekkere griezelfilm 😋👻😱




De heerlijk rustige sfeer in die oude Franse platteland dorpjes…
daar krijg ik nooit genoeg van !
Uiterlijk zijn dit wrakken van huizen,
maar binnen in vind je veel verfijnde Franse cultuur ornamenten !






De oogst pop in deze foto deed me onwillekeurig denken
aan de griezelfilm ‘Children of the corn‘, uit 1984.
Het was ongeveer 14 uur, in het zuiden van Frankrijk betekent
dit dat iedereen geniet van een middag siësta 🤗
De rust en de stilte was gewoon zalig !





Soms vraag je je af of je hier ergens in het verleden terecht bent gekomen…🤔😶
Op heel de Dordogne streek en sfeer ben ik echt ‘verliefd’ geworden !
Door dat pokke corona virus,
zal onze vakantie daar nog lang een droom blijven vrees ik…😠🙄





Zo’n weelderig overgroeide rots trap…
geef nu zelf toe…
Dat kan alleen in ‘La douce France’ hé ? 😁
De Franse mentaliteit en levenswijze : “
Als het vandaag niet is of kan…dan zal het voor morgen zijn”
vind ik fantastisch ! 😋🤗




Deze foto is bijna dezelfde als de foto van 3 foto’s terug….
Van dit mooie hoekje in Bourg wou ik ook een foto hebben zonder
een oogstfeest stro pop…
Hier heb ik gewoon een paar meters verder in de foto gestapt,
het stro popje stond juist achter me.
Hoe een kleine verandering in kijk afstand en of positie een heel andere
foto kan maken hé ?



Ik hoop dat je van dit “La douce France” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de 📷 inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we volgende keer wel hé 😋


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Op zoek naar Cyrano De Bergerac

Voor vandaag wil ik terug een grote sprong maken qua onderwerp…

Van de tropische vlinders en de macro’s van herfstblaadjes,

neem ik je vandaag mee naar Frankrijk, de Dordogne.

De zomer van 2017, het was drukkend warm in Les Eyzies,

we besloten een oud stadje te bezoeken,

om de simpele reden dat de warmte wordt tegenhouden in die smalle steegjes.

Het te bezoeken stadje voor vandaag is Bergerac, heel bekend voor zijn wijn,

maar zeker ook heel bekend door Cyrano De Bergerac

die hier heeft gewoond en gewerkt. (Frans dichter, schrijver én militair )

Op Cyrano’s leven baseerde Edmond Rostand een succesvol toneelstuk,

dat werd verfilmd met Gérard Depardieu in de hoofdrol.

Van Cyrano werd ook verteld dat hij een bijzonder grote neus had 😉

 

Ik hou van die oude, deels vervallen Franse stadjes.

De buitenkant mag ietwat vervallen, verwaarloosd lijken,

maar binnen de huizen vind je meestal prachtige meubelen

en eerste klas design spullen.

De mensen hier leven in een heel ander ritme dan ons jachtig vooruit

rapper maak plaats maak plaats leventje :mrgreen:

 

Een smal steegje, waar het zeker 10 graden minder warm was dan buiten de stad !

 

 

 

Dit soort van fotografie nodigt gewoon uit voor zwart/wit omzetting

 

 

 

Wat verder weer een typisch Frans tafereeltje…

Een groepje vrienden, samen aan tafel,

glaasje witte wijn, pastis, assortimentje kaas…

uitleggen met handen en voeten, zoals alleen de Fransen dat kunnen  🙂

Leven zoals God in Frankrijk 😎

Hier en daar zakken de huizen een beetje scheef,

maar niemand stoort zich daaraan !

j’aime la France ! 😉

 

 

 

Bij deze zwart/wit omzetting besloot ik voor een kleur selectieve bewerking.

Het belangrijkste in deze foto, het groepje vrienden, blijft in kleur.

 

 

 

Een pittoresk stadspleintje…

Het was rond 13uur

Er was geen enkel geluid, alles was bedekt met de mantel der stilte…

In de schaduw was het zalig vertoeven !

 

 

 

 

Weer een zwart/wit kleur selectieve omzetting…

Titel van deze foto : Vergeten tijdschrift

 

 

 

Als je een oud stadje bezoekt, dan kom je andere bezoekers tegen…

Deze jongen had ik in gedachten ‘De karate kid’ genoemd 😉

Hij poseerde voor mij, op de beste plaats die ik me kon indenken!

 

 

 

 

Terug een zwart/wit omzetting van vorige foto,

Omdat “de karate kid” een rode hoofdband droeg,

koos ik ervoor om het rood te laten voor wat het is.

Spelen met selectieve kleur in zwart/wit is leuk om te doen vind ik 😎

 

 

 

“De karate kid” was intussen verdwenen…

Nog vlug een foto van dit kerkpleintje,

de omzetting naar zwart/wit maar met behoud van alle rood én groen !

Het brengt meer evenwicht nu vind ik 😀

 

 

 

Om af te ronden voor vandaag…

Een standbeeld ter ere van Cyrano is hier wel op zijn plaats 😎

 

Cyrano is vooral bekend voor zijn sciencefictionverhaal Histoire Comique des États

et Empires de la Lune (1657) en het hierop volgende Les États et Empires du Soleil (1662).

Het werk staat vol met luchtreizen, bizarre ontmoetingen, gevechten met inboorlingen,

juridische processen waarin de held wordt bijgestaan door een advocaat die enigszins op de hoogte

is van de gewoonten op aarde, diepzinnige discussies met filosofen over politiek en economie

en zelfs ontmoetingen met Plato, Democritos en Descartes.

De luchtreis vindt plaats in een grote houten kist,

zeer licht van gewicht, die hermetisch gesloten kan worden.

Het geheel werd aangedreven door een kristal en een zeil dat bewoog op zonnewind.

De straling van sterren werd zo omgezet in bruikbare energie.

Hiermee overbrugde het vaartuig afstanden van duizenden kilometers.

(Bron: Wikipedia)

 

Wat een bijzonder rijke fantasie had Cyrano hé ?

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit Cyrano De Bergerac logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zoektocht naar Cyrano stad fotografie,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk