Winterse Druppeltjes

Mijn trouwe bezoekers weten al lang,
dat ik in mijn logjes orde nog regelmaat respecteer 😎
Momenteel zitten we terug in een snikhete hittegolf…
Van warmte kan ik genieten tot 25 graden maximum…
Als het warmer wordt, dan haak ik af en blijf lekker binnen
genieten van de koelte en de schaduwen…
Een zonneklopper ben ik dus niet, maar dat wisten jullie al denk ik 😆

Om dus nog eens lekker tegendraads te doen,
lanceer ik een nieuwe reeks van Winterse Druppeltjes foto’s 😉

Alle foto’s zijn gemaakt met de Sony A7R2 en de Laowa 100mm macro lens.
Een statief is niet gebruikt wegens niet te doen tussen ons struikgewas…
Locatie: onze wilde wintertuin …

Exif gegevens geef ik niet door, omdat de Laowa 100mm macro een 100%
manuele lens is en niets digitaal wegschrijft…
Scherpstellen gebeurt dmv Focus Peaking , zodat ik geen enkel selectie punt
moet selecteren. Deze techniek geeft een grote vrijheid ivm
uitkadreren, compositie bepalen enz. Deze focus Peaking techniek is ontwikkeld
uit de filmwereld. Naar mijn nederige mening is dit één van de beste
verbeteringen op foto-technisch vlak in de laatste 10 jaar.

Genoeg uitleg… 😎

Een piepklein, net ontdooid druppeltje.
Buiten was het toen amper 1 graad celcius !
Lekker aangenaam & fris weer dus 😆






Deze foto kreeg ik maar niet scherp… 🙄
Er stond een constant briesje dat de minuscuul dunne takjes
heen en weer bewoog. Van de 20 foto’s die ik ervan genomen heb,
is dit ongeveer de beste (in mijn ogen gezien dan…)
Op het laatst probeerde ik het takje met een wasspeld ergens vast te hangen,
maar het brak gewoon af, zo dun en broos was het…

In dit takje uiteinde meende ik een hondenkop te zien…






Soms nemen druppeltjes de meest rare vormen aan…
Zeker als de druppeltjes gevangen worden in kronkelende takjes 😎






De voorgaande foto bracht me op een ‘spiegel’ ideetje…
Twee gespiegelde druppeltjes worden samen één rare bril 😉






Een klein sneeuwklokje in onze grote bloembak op het terras…
Steeds opnieuw is dit een bron van inspiratie voor mij :mrgreen:






Hetzelfde sneeuwklokje als in de vorige foto,
maar hier heb ik gekozen voor een zwart/wit omzetting.
De meeste bloemen worden niet mooier in een zwart/wit omzetting,
maar dit soort van winter bloemekes staan hun mannetje (of vrouwtje ?)
in zwart/wit fotografie 😎






Ghost riders in the storm…
Kleine druppeltjes gedragen zich soms als lenzen !






Druppels tonen ons altijd de wereld omgekeerd…
Ons huis is hier omgekeerd weerspiegeld in een +- 2mm dik druppeltje 😎






Een toekomstige paardenbloem,
bedekt met minuscuul kleine ijs fragmentjes.
Bij een volledig open diafragma (f2,8) én een macro verhouding van 1,5:1
voelt fotograferen aan als schilderen met je lens ! Zalig hoor ! 😉






Om dit logje voor vandaag af te sluiten,
Het stukje opgerold eindje bekaert kottekesdraad,
levert ons ook leuke druppeltjes op.
De zalig minieme scherptediepte van de macrolens doet de rest 😎







Et voila, we zijn aan het eind van een Winterse Druppeltjes (Deel 1)
macro logje gekomen. ‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen,

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Katjes en mosjes

in mijn vorige logjes heb ik veel macro’s gepubliceerd…
Dit logje gaat gewoon verder met… nog meer macro fotografie 😉
Deze keer niet in de Plantentuin, sneeuwklokjes,
ook geen lente bloemen of zo…

Vandaag gaat het over de lente katjes, stukjes mos op dode bomen.

De camera is de Sony A7R2.
De macro lens is de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro.
Er zijn géén filters gebruikt, ook geen statief…
Het licht is natuurlijk zonlicht, de meeste foto’s zijn gemaakt
in de schaduwen van het moerasbosje in Sint Martens Bodegem.

Op dode bomen kan je prachtige mosjes vinden…
De één zijn dood, is de andere zijn brood,
in de natuur is dat een eeuwige constante !
Niets, maar dan ook niets gaat verloren !






Kleine katjes, die nog steeds groeien op afgesnoeide takken !
Wilgen zijn enorm taaie bomen !
Steek een wilgentak in de grond en een paar jaar later
heb je al een flinke boom 😎
Straffe toeren hé ? 😎






Elk jaar weer opnieuw is het een feest als de katjes er zijn 🙂
Om een zachte achtergrond te verkrijgen is het meestal
wat zoeken en rondkijken…
Je moet er gewoon voor zorgen dat er géén of bijna geen
andere takken in de nabijheid van je onderwerp groeien.
een afstand van 1/2 meter is meer dan voldoende als je kortbij
je onderwerp kan komen. De andere takjes in de nabijheid
van deze 4 katjes verdwijnen dan in een zalig waas van onscherpte !

Soms zie ik ‘natuur’ fotografen takjes wegknippen,
om een “betere” foto te maken…
Die dingen zal ik nooit doen !
Soms duw ik eens een in mijn zicht hangend takje uit de weg,
dan hang ik het takje ergens vast met behulp van een wasspeld ofzo,
maar nooit zal ik de natuur beschadigen, om een ‘mooiere?’ foto te maken !

Vier op een rij !






De prille lentezon van eind maart straalt een warme gloed
over de takken en de katjes in het moeras bosje.
Op deze manier fotograferen is zalig ! 😎







Ieder jaar weer opnieuw heb ik meer en meer respect voor de natuur,
als ik de kleine katjes kan bewonderen door een macro lens… 😎









De kleurenrijkdom van die petieterig kleine katjes is ongelooflijk hé ?






Dezelfde foto als hierboven,
maar hier heb ik een Orton action zijn werk laten doen…
Alles is verzacht, de kleuren zijn rijker, voller en iets meer gesatureerd.
Bij ervaring weet ik dat 50% van mijn teergeliefde bezoekers
de Orton bewerking niet graag ziet…
Maar de andere 50% van mijn teergeliefde bezoekers vinden het mooi 😎






Soms moet je in de schaduwen een streepje zonlicht laten spreken…
Eén klein straaltje mooi licht, kan een fotograaf héél gelukkig maken 😉






Om dit logje voor vandaag te beëindigen…
Bijna uitgebloeide katjes vind ik eigenlijk de mooiste katjes !
Het wondere kleine wereldje… 😉





Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente macro logje gekomen

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn lente katjes macro fotografie !

Opmerkingen, commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing


Groetjes, Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 7)




Mijn blog verloopt niet echt volgens een vast patroon,
maar dat heb je heel zeker al opgemerkt 😎
Ik voel me goed bij een beetje georganiseerde chaos
én het scherpt de nieuwsgierigheid van mijn bezoekers wat aan 😉

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 met de Laowa 100mm macro
De Exif data kan ik niet tonen, omdat de lens volledig manueel is
én bijgevolg géén technische informatie wegschrijft bij de foto.

Een klein klompje ijs is gesmolten in het ochtendzonnetje…
Een half uurtje later zal het water terug ijs worden !







Een klein dotje bevroren mosjes op een oude betonplaat…
In mijn ogen zijn het juweeltjes van moeder natuur én koning winter 😎







Een argeloos slakje dacht onderdak te krijgen in ons insecten hotel…
Het werd de allerlaatste nacht voor het beestje !
(Dat is er weer ééntje minder om onze viooltjes op te vreten ! 😉 )







Van dit klein stukje opgerolde bekaert geplastificieerde kottekes
draad heb ik veel plezier gehad !
Heel veel druppeltjes waar de zon in straalt zie je nu als bokeh cirkels !
De heel beperkte scherptediepte van een macrolens…
Daar kan je mee schilderen vind ik :mrgreen:







Een macro fotograaf heeft niet veel nodig om inspiratie te vinden 😎
Wat oude kottekesdraad, wat winters zonlicht en water druppeltjes…
méér moet het echt niet zijn 😉







De overgang van water naar ijs… Dat noemen ze ‘Bevriezen’…
Het is echt wel boeiend om de overgang van water naar ijs te fotograferen !
Het “groeiende” ijs, schrijft als het ware kronkelende lijntjes in die overgang …
De kleuren van de regenboog zie ik ook terug in de bokeh cirkels !
Macro fotografie is steeds weer de wereld opnieuw ontdekken ! 😎







Omdat ik ook ‘gek’ ben op de subtiele zachtheid van het “Orton” effect ,

heb ik hieronder een Orton bewerking op de vorige foto gemaakt…







Fotografie valt of staat met licht…
Iedere fotograaf is dan ook heel blij met mooi licht 😎
Bij deze foto van een simpel blad was ik dan ook heel blij
met het superzachte winterlicht 🙂







Terug aan de schapenweide…
Het groene gras én het warme licht van de lage winterzon,
zorgen voor een perfecte achtergrond voor de beroeste pinnekesdraad…







Een zwart/wit bewerking van dit mooie licht kon ik me echt niet laten !







Als afsluiter voor vandaag…
Twee stalen draadjes, bijeengehouden door wat groene draad,
wat warm én diffuus zonlicht
en wat ochtenddauw water…
Hoe mooi kan eenvoud wezen hé ? :mrgreen:






Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 7 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Macro in de Nationale Plantentuin Meise (Deel 5)

In de vier laatste logjes vertelde ik van macro fotografie in de winter, ijs, sneeuw, regen, enz

Maar met de macro fotografie ansich ga ik hier verder,

alleen het seizoen gaat van winter naar meer zomerse en warmere omstandigheden 😎 .

Gisteren was het weertje nog lekker gezond -10º graden,

vandaag is het grijs, miezerig & kil regen weer 🙄

Wie weet hoelang dit grijze pokkeweer gaat duren hé ?

Om dat grijze pokkeweer wat te vergeten is het weer hoog tijd

om wat extra warme macrofotografie uit de tropische serre van onze Nationale

Plantentuin in Meise te publiceren. (Het vorige Plantentuin logje vind je hier).

 

De camera is nog steeds de Sony A7R2

en de lens is ook nog steeds de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro 🙂

 

De wonderbare schoonheid van tropische bloemen…

Nooit krijg ik er genoeg van !

 

 

 

One to go…

 

 

 

Deze dwerg bloemekes zijn amper 2 tot 3mm groot !

De piepkleine mieren die leven van én òp die bloemetjes, zijn ‘ingevoerd’ uit het land

waar die bloemen groeien, en leven hier verder onder net dezelfde omstandigheden

als uit het land van hun herkomst.

Het is wonderbaar hoe de natuur zich telkens én overal aanpast

aan de levensomstandigheden van het moment !

 

 

 

In de tropische serre vind je natuurlijk de reuzen waterlelies…

Om deze bloem te fotograferen moest ik met de 100mm macro lens

toch wel redelijk afstand nemen, zò groot is de bloem van een waterlelie :mrgreen:

 

 

 

Dezelfde bloem als op de vorige foto,

maar nog een metertje verder gaan staan,

om deze prachtige bloem helemaal op de foto te krijgen 😎

 

 

 

In het vorige Plantentuin logje vertelde ik er al over..

De tropische vleesetende planten !

Deze bloem-planten worden bijna een halve meter groot !

 

 

 

Aan de afglijdende waterdruppels kan je zien

hoe vochtig warm het in de serre is !

Je camera én lenzen moet je echt heel goed acclimatiseren

vòòr je de serre binnenkomt.

Anders krijg je gegarandeerd condens vocht binnen in je lens !

De enige oplossing voor dit probleem = een nieuwe lens kopen…

Dus, in de tropische serre moet je heel goed oppassen met je fotogerief !

 

 

 

Nog een Bekerval…

Deze tropische valkuilen voor insecten vind ik heel indrukwekkend …

Het leven kruipt en evolueert dat het geen naam heeft hé ? :mrgreen:

 

 

 

Een zaadjes bol schoonheid uit Bar Tropical 😉

 

 

 

Sommige bloemen tonen héél verleidelijk hun meeldraden…

Als macro fotograaf kan je dan kiezen uit tientallen mooie onscherp/scherpe beelden…

Maar er kan er maar één de mooiste zijn hé ? 😎

Naar mijn gevoel is de minieme scherpte op de 2 meeldraden hier de beste fotografie keuze.

 

 

 

 

Om voort te borduren op het zelfde thema als bij de vorige foto…

Wat mag of moet (?) scherp ?

Ik werk nooit graag met regeltjes of zo-moet-dit-of-dat…

Als ik mijn eigen buikgevoel volg komt het meestal wel goed 😉

 

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten:

Soms moeten we even buiten de serre gaan,

omdat de tropisch warme temperaturen daar binnen wat te veel worden !

Buiten in het park van de Plantentuin staan mooi verweerde bronzen beelden,

die zeker òòk het fotograferen waard zijn,

zeker als de beelden versierd zijn met wat bloeiende takjes :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Plantentuin macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 4)

Van de besneeuwde bergen in Oostenrijk gaan we terug een heel andere richting uit…

In dit logje verkennen we de tropische serres in onze Nationale Plantentuin

van Meise nog wat verder…

Van de sneeuwkoude, hoog in de bergen naar de tropische warmte dus..

Tijd om effe te klimatiseren 🙂

 

De camera is nog steeds de Sony A7r2 ,

de lens is ook nog steeds de Laowa100mm macro f2.8 CA Dreamer.

Deze lens is 100% manueel , bevat géén elektronica én heeft zelfs een macro bereik van 2:1 !!

Je kan dus 2x korter bij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

wat garantie staat voor een zalig pastelzacht & rond bokeh.

 

Als bloemenliefhebber kan je daar in Meise je hartje ophalen hoor ! 😉

 

 

 

Hier ging ik op zoek naar structuren…

 

 

 

Wat verder in de serre groeien enorme planten,

die in het middaglicht prachtig om te zien zijn !

Van structuren gesproken hé ? 🙂

 

 

 

De structuren in de nerven van deze enorme bladeren boeiden me !

 

 

 

In het tropisch oerwoud valt om de zoveel minuten wat kunstmatige regen…

De regendruppels zijn dan ook mooi meegenomen 😉

 

 

 

Met een macrolens kan je héél dichtbij komen…

De complexiteit van de nerven is ongelooflijk hé ?  :mrgreen:

 

 

 

Deze gedetailleerde nerven nodigen uit om een zwart/wit impressie ervan te maken…

 

 

 

Even verder, in een andere tropische serre,

het rijk van de vleesetende planten ! 😎

Deze plant voelt als een onaardse schoonheid, vind je niet ?

 

 

 

Waterlelies… Het zijn prachtige waterplanten !

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Vleesetende planten zoals Bekervallen in de regenwoudkas,

insecten worden aangelokt door de geur van de vloeistof

die deze omgevormde bloemen afscheiden,

verzeilen in de plakkerige vloeistof en worden verteerd door de plant,

die zo broodnodig stikstof kan opnemen in een nutriëntenarme omgeving.

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn plantentuin fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 3)

Nu de meest rare kerst die we met ons allen meemaakten

(én hopelijk nooit meer zullen meemaken !! )

achter de rug is, is het weer tijd om het “normale”

leven in de blogs terug aan te vatten 😎

 

Wat dacht je van een vervolg op onze macro fotoshoot

in de Nationale plantentuin in Meise.

De foto’s dateren allen van 8 januari 2019

 

De camera is nog steeds de Sony A7r2 ,

de lens is ook nog steeds de Laowa100mm macro f2.8 CA Dreamer.

Deze lens is 100% manueel , bevat géén elektronica

én heeft zelfs een macro bereik van 2:1 !

Je kan dus 2x korter bij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

wat garantie staat voor een zalig pastelzacht & rond bokeh.

Die verhouding 2:1 gebruik ik heel veel,

zoals je kan zien op mijn foto’s.

De scherptediepte, zelfs op f5,6 of f8 is dan heel miniem.

Als fotograaf moet je in deze minieme scherptediepte je ding doen,

maar dat maakt de uitdaging alleen maar groter 😉

 

Intiem met kleine, rode bloemekes (1:1 verhouding)

 

 

 

Intiem met kleine, rode bloemekes, deel 2, maar nu op  (2:1 verhouding).

Afstand lens-bloemeke is ongeveer 1cm

 

 

 

Intiem met een cactus…

Maar liefst niet té dichtbij, want deze knaap heeft venijnige

haar-stekeltjes, die afbreken én dan gaan zweren en ontsteken onder je vel.

Mijn madam heeft er ook zo’n paar in huis…

Met een fijne pincet en een scalpel kan je deze haarstekels wel verwijderen,

maar het blijft toch een vervelend gedoe hé ? 😎

 

 

 

Bloemen en planten groeien soms in heel mysterieuze vormen …

Wist je dat de eerste bloem-planten zich ongeveer 130 miljoen

jaar geleden ontwikkelden ? Ze plantten zich zo succesvol voort dat

ze al snel de wereld overheersten. Ongeveer 80% van de soorten

die we nu om ons heen zien zijn bloem-planten

 

 

 

Fotograferen is ook zoeken naar vormen, lijnen, structuren, kleurcontrasten, enz, enz…

Minimalisme opzoeken in herhalingen is een heel dankbaar onderwerp vind ik.

 

 

 

Of een mooi stilleven van een tropisch kluwen,

amper een tweetal cm groot !

 

 

 

 

Dit huisvliegje is geen bellen aan het blazen maar aan het herkauwen !

Omdat vliegen geen vast voedsel kunnen opnemen spugen ze op hun eten

en slobberen ze de halfverteerde brij met hun stofzuigersnuit op.

Voordat het voedsel daarna in het spijsverteringskanaal wordt opgenomen

wordt het eerst nog een aantal keer met speeksel vermengd.

Je ziet de vlieg dan herhaaldelijk een speekselbel blazen en weer opzuigen.

Hij is zijn voedsel dan dus meerdere malen aan het voorverteren.

Je kunt dus met recht stellen dat vliegen net als runderen herkauwers zijn 😉

 

 

 

Het lijkt wel of deze plant van een andere planeet afkomstig is,

vind je niet ? :mrgreen:

Het wonderbare plantje is ongeveer 5cm breed en hoog.

De tropische wereld heeft nog heel wat geheimen in petto !

 

 

 

Geloof je me als ik je zeg dat dit een grassoort is ??

 

 

 

Als afsluiter van dit logje,

een soort variant van de vorige foto.

Deze heeft een vierkante stengel en dunnere halmen.

Bloemen en planten… nooit krijg ik er genoeg van :mrgreen:

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn plantentuin fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfst macro’s na een regenbui (Deel 3)

Van de “Speelse Spiegelingen” gaan we terug naar het kleine wereldje

van de macro fotografie.

Dat ik graag buiten foto’s maak ná een malse regenbui,

dat wist je al denk ik 😎

Met een macro lens wordt de natuur heel anders

dan dat je met je eigen ogen kan zien.

Met een macro lens kan je héél dichtbij komen,

maar met deze Laowa 100mm CA Dreamer macro lens,

kan je tot 2x meer korter komen dan een ‘gewone’ 100mm macro lens.

Ik geef ook in dit logje géén EXIF data, omdat deze lens een 100% mechanische lens is,

en geen EXIF data aan de camera doorgeeft.

 

Een kleine witte roos…

 

 

 

Een minuscuul klein druppeltje,

ik vind het kleine juweeltjes 😉

Meer en meer werk ik hier op een 1,5:1 tot 2:1 verhouding,

dat wil zeggen dat ik heel kortbij kan komen (1 of 2 cm’s ! )

De 13 afgeronde lamellen in het diafragma mechanisme,

zorgen voor een heerlijk zacht bokeh !

 

 

 

In onze rozenstruik, naast de ingang van ons huis,

willen nog wat rozen groeien…

De heel zachte nazomer én de veel te warme herfst

brengt heel wat bloemen en planten echt wel in de war…

Deze foto krijgt van mij “WinterRoos” als titel…

 

 

 

Wat experimenteren met de kijkhoek kan wonderen doen !

Een ander roosje dat nog wou blijven groeien in de komende winter

heb ik voorzichtig met een wasspeld aan een of ander takje

voor heel eventjes vastgeklemd.

Het geheel voelt nu aan als een min of meer diagonale compositie :mrgreen:

 

 

 

Hier heb ik het opgeschoten roosje van een totaal andere kant bekeken…

Links beneden zie ik een min of meer agressief roosje dat uit het niets opduikt !

Is het een alien of is het echt een roosje ?? 😉

Als fotograaf moet je nooit tevreden zijn met wat je “ziet”…

Er is meestal meer uit een foto te halen dan hetgeen wat je “ziet”…

 

 

 

Zelfde foto als de voorgaande,

maar dan in een zwart/wit bewerking.

De agressiviteit in het uit het niets opduikend wezentje

word in z/w versterkt vind ik 🙂

De Corona Predator strike back ! :mrgreen:

 

 

 

Terug naar de druppeltjes…

In deze foto zie je heel goed hoe de scherptediepte van een macrolens

afneemt naarmate de afstand tov het scherptepunt toeneemt…

Ik zou dat (deels) kunnen oplossen door het diafragma op f16 of meer te zetten,

maar dan is de achtergrond veel te druk (en dus heel lelijk)…

Macro fotografie is altijd een zalig overwegen wat je kan of niet kan 😎

 

 

 

 

Een minuscuul klein druppeltje,

de oppervlaktespanning van het water,

die het druppeltje nog héél even laat groots zijn !

In de winter vervloeken we het teveel aan water,

maar in de zomer smeken we erom :mrgreen:

 

 

 

Op de verhouding van 2:1 kom je echt héél dicht nabij…

Wat je ziet in deze foto is in werkelijkheid ongeveer 2 cm breed !

Dit takje is 2,5 tot 4 mm dik.

In deze fotoshoot had ik het groot geluk dat er geen zuchtje wind was !

Deze meterslange takken bewegen al bij het kleinste windje …

Wat geluk hebben met het weer is heel zeker belangrijk voor de macro fotograaf 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten,

Een oud, afgebroken takje, dat een klein druppeltje draagt…

Wat ik zo leuk vind aan druppeltjes, is het gegeven dat ze ons

de wereld omgekeerd tonen 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een  “na de regen” macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op de bloemekes macro fotografie,

en dat je van mijn (soms) technische uitleg iets mag meedragen :mrgreen:

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 3)

En we blijven ook vandaag in het kleine wereldje van de macro fotografie.

Dit logje is het vervolg op Deel-2-van-deze-serie (gepost op 10 februari 2020).

Alle foto’s in deze fotoshoot ,die ik samen met mijn foto kameraad  Johan Dermaut

heb gemaakt, zijn geshoot in de Nationale Plantentuin in Meise, in de tropische serre.

De foto’s zijn gemaakt in augustus 2019.

Johan nam zijn foto’s met de Huawei P30, voorzien van een aangepaste macro lens.

Mijn foto’s zijn gemaakt met de Sony A7r2 , de lens is de Laowa100mm macro f2.8 CA Dreamer.

Omdat deze lens het diafragma niet registreert in de EXIF data van de foto,

publiceer ik geen EXIF gegevens van sluitertijd, iso, EV installingen

 

In de tropische serre kan het licht heel mooi zijn…

Je moet er oog voor hebben natuurlijk 😉

 

 

 

Een paar cactussen, waar sommige exemplaren 2 tot 3 meter hoog waren !

 

 

 

Zomaar een tropisch bloemeke,

dat daar doodgewoon, heel mooi zat te wezen :mrgreen:

 

 

 

Hier zou je denken dat de vlieg aan het drinken is…

Maar waar is de water voorraad dan ?? 😉

Een weetje:

Een vlieg kan vaste stoffen niet direct opnemen,

maar is wel in staat het speeksel te gebruiken

door dit op het voedsel aan te brengen waarna de voedseldeeltjes worden vermengd

en het alsnog kan worden opgezogen.

Voordat het voedsel in het spijsverteringsstelsel terecht komt,

wordt het eerst een aantal keer gemengd met speeksel.

Dit is te zien doordat de vlieg regelmatig een druppel uit de monddelen laat vloeien,

en deze vervolgens weer opzuigt.

Biologen vergelijken deze vorm van voorverteren ook wel met herkauwen bij een koe.

Tot zover dit weetje 😎

 

 

 

Een tropische boom die heel dikke en stevige stekels heeft,

dit als bescherming denk ik…

 

 

 

Cactussen zijn soms heel rare planten 😉

Deze knaap deed me denken aan een ruige rosse punker 😎

De achtergrond is hier ook weer zalig zacht ,

dankzij de 13 afgeronde lamellen in het diafragma !

 

 

 

Zoekend naar een mooie beeldhoek en compositie,

zag ik iets heel symbolisch tevoorschijn komen…

De groene ‘tentakels’ (onderdeel van de bloem !),

deden me denken aan grijpgrage vingers… en een weerloze prooi…

Deze foto noem ik dan ook : ‘Ongewenste intimiteiten’…

 

 

 

In de buurt van de tropische waterplanten is het drukkend warm,

de lucht is heel vochtig. Overal druipt er water naar beneden.

Als je hier binnenkomt met niet waterdicht fotogerief…

tja,, dan loop je de kans om je dure camera en/of lens naar de vaantjes te helpen.

 

 

 

Een detail opname van vorige foto…

Het is toch allemaal netjes verdeeld bij moeder natuur hé ? 😎

 

 

 

Elk jaar organiseert de Nationale plantentuin van Meise,

een fotoshoot van deze drijvende waterlelies.

Het unieke van deze foto shoot is dat er in de waterlelie een baby

van max 1 jaar oud wordt geplaatst :mrgreen:

Wist je dat deze reuzen waterlelies elk tot 40kg gewicht kunnen dragen ? !  😎

 

 

 

De bloemen van een waterlelie zijn magistraal mooi vind ik…

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Dezelfde bloemensoort, maar vanuit een ander standpunt bekeken.

Doordat deze bloemen midden het tropische groen groeien,

én de afstand tussen het groen en de bloem heel dichtbij is,

kon ik de achtergrond niet op natuurlijke wijze zachter maken.

Ik kan dat natuurlijk flikkeren in photoshop…

maar dan belazer ik de boel hé ?

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Plantentuin fotografie.

(FYI, Er komen nog een paar logjes in deze reeks :mrgreen: )

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast dikke merci voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje…

Van de enorme uitgestrektheid van het stationsgebouw Guillemins in Luik

gaan we terug naar het tegenovergestelde van groot…

We duiken in het minuscuul kleine wereldje van de paardenbloem pluisjes.

De paardenbloem is een heel fascinerend plantje, heb ik altijd al gevonden.

In alle groei stadia is deze bloem heel fotogeniek.

Maar wist je dat de Russische variant van deze bloem,

weldra de redding zal worden van onze rubber industrie ??

Rubber wordt nu geteeld uit de rubberboom,

maar het productie cijfer daarvan is veel te laag om de groeiende rubber vraag van

nieuwe economieën zoals China, Indië enz te voldoen.

In Rusland doen ze al sinds de jaren 50, mét succes een doorgedreven onderzoek

naar rubber, gewonnen uit de paardenbloemen.

(een paardenbloem variant die bij ons ook goed kan groeien)

In Nederland en Vlaanderen is men ook gestart met onderzoek

en de productie van rubber aldaar is voor heel binnenkort !

Een paar interessante links over dit paardenbloem-rubber gebeuren :

Link1 , link2 , link3 , link4 , link5 , link6  , link7

(iedere link wordt in een nieuw venster geopend)

 

Tot zover het interessante weetje van deze veelzijdige bloem 😉

 

Gewapend met de Laowa 100mm macro lens, die tot 2:1 macro verhouding gaat,

was ik flink gewapend om het heel kleine wereldje van de pluisjes te verkennen 😎

 

 

 

Die kleine pluisjes kan je buiten niet op deze manier fotograferen…

Het kleinste zuchtje wind verknalt je foto !

Hier heb ik enkele pluisjes gefotografeerd in ons huis , op de keukentafel.

Een paar kleine Jansjö LED spotjes uit Ikea  zijn ideaal voor de belichting 😎

Dmv kalkpapier en een stuk of wat elastiekjes kan ik het licht heel diffuus maken.

 

 

 

De scherptediepte van deze lens op 2:1 verhouding is heel miniem,

zelfs met de lens toegeknepen op f8 !

Dat maakt dat je als fotograaf heel weinig marge hebt om in te werken,

waardoor je echt wel creatief moet denken en zien om een min of meer

aangename foto te maken.

 

 

 

Zelfde thema, een andere benadering…

Hier heb ik een rechthoekige uitsnede gemaakt om de schoonheid die ik zag

te benadrukken

 

 

 

 

Kleine druppeltjes vind ik fascinerend !

Ze tonen me de wereld ondersteboven …

Waarom wachten op regen als je zelf druppeltjes kan maken ? 😉

De water vernevel spuit die mijn madam gebruikt bij de strijk,

is dé ideale tool om druppeltjes te vernevelen over de pluisjes !

Je moet een 10 tal cm boven de pluisjes vernevelen, richting plafond.

Dan komen de piepkleine druppeltje als een mist nevel naar beneden.

Met de macro lens kan je dan weer de nieuwe pluisjes magie opvangen 😎

Btw, je kan dat ook bij andere bloemen doen hoor,

dat geeft dikwijls heel fraaie resultaten !

 

 

 

 

Ooit heb ik eens een (gratis !) Photoshop action gevonden,

die 30 verschillende omlijstingen bevat.

Hiermee kan ik op nog geen halve seconde een lijstje rond mijn foto plaatsen 😎

Dit geborsteld aluminium kadertje vind ik wel passend

bij dit pluisje met waterdruppeltjes stilleven…

 

 

 

 

Om de waterdruppeltjes langer te laten leven,

kan je wat doorzichtige glycerine bij het water doen.

Dan is de oppervlakte spanning van het druppeltje veel hoger,

waardoor het druppeltje langer een mooi druppeltje blijft,

zelfs al stoot er iemand per ongeluk tegen de tafel.

Maar omdat mijn madam niet graag glycerine in haar strijk wil zien,

heb ik me dan maar zelf mijn eigen privé water vernevel spuitje gekocht

(spotgoedkoop in de ActionShop) 😆

 

 

 

Het regent in het pluisjes sprookjesbos… 😉

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Fotografie van pluisjes vind ik zó leuk én tegelijk zó verslavend

dat ik meestal met enige moeite zo’n pluisjes fotoshoot sessie moet afsluiten 😉

Maar gelukkig groeien er elk jaar weer ontelbaar nieuwe pluisjes,

om nieuwe fotografie ideetjes uit te werken.

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn pluisjes macro’s uit het kleine wereldje,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Japanse kerselaar bloesems

Uit verschillende (betrouwbare) bronnen ben ik te weten gekomen,

dat ons weertje ongeveer 1 maand te vroeg is met alles…

Dat beloofd… 😥

De wit/rose bloesems in onze Japanse kerselaar (Japanse sierkers) zijn nu reeds volledig

uitgebloemd !  En maart in amper begonnen ! 😯

Verleden week was het 1 dagje ‘droog’ (Allee ja, tussen 2 regenbuien in

was het droog), maar dan was er veel te veel wind om buiten foto’s

te maken van die mooie bloesems.

Wat doet een mens dan hé ? ‘k had een paar takjes met mooie bloesems

geknipt uit onze boom om die dan binnen in huis te fotograferen.

Het ‘regen’ water heb ik nagebootst door met een water verstuivertje

de bloesems heel voorzichtig te benevelen 😎

Het hoofd licht komt van een Cullmann V220DL 5600 kelvin daglicht LED lamp,

met instelbare lichtopbrengst (Dit handige lampje kost amper 40€ ,

werkt op 4 AA batterijtjes en houd ik gewoon in mijn hand.)

Het overige, flauw grijs regen licht zonnetje, komt door het raam

De camera (Sony A7R2) met de (Venus optics) Laowa 100mm f2/8 CA Dreamer,

staan beiden via een macro slede op een statief.

De achtergrond kleuren komen van de cactussen die mijn madam overal

in huis heeft staan 😎

 

De scherptediepte van deze macrolens is heel miniem,

zodat ik alle foto’s op f4 , f5.6 of zelfs f8 heb gemaakt,

om toch wat scherptediepte te hebben. De ISO staat op 100.

De kleurtemperatuur is op 5600 graden Kelvin gezet,

omdat het Cullmann lampje dat ook uitstraalt.

 

 

 

Een Orton bewerking op voorgaande foto.

Ik hou wel van die dromerige sfeer die de Orton techniek oproept 😉

 

 

 

Mijn Japanse kers

met haar zacht rose kroontje

buigt heel nederig

 

 

 

 

Wat ik zo verfijnd mooi vind aan die bloesems,

is het helder wit van de blaadjes dat dooraderd wordt door een heel ongrijpbaar zacht roze…

 

 

 

 

De nieuwe roze knopjes  bevatten spierwitte bloesem blaadjes…

Als je erover gaat nadenken,

dan besef je dat de natuur iets ongelooflijk mooi is !

Hoe dieper je in het macro wereldje duikt, hoe ongelooflijker alles wordt ! 😎

 

 

 

Bloesems drinkend van

het leven brengend water

schenken me lente

 

 

 

 

 

Een Orton (+ wat andere bewerkingen) bewerking van voorgaande foto…

Dit voelt echt als schilderen met mijn lens… :mrgreen:

 

 

 

Een schattig boeket

van witte lentebloesems

komt de show stelen

 

 

 

 

Omdat het buiten echt grijs en somber werd (het was 16u)

én het licht heel anders werd (heel blauw koud),

heb ik de kleurtemperatuur op de camera veranderd naar ‘schaduw’,

zodat alle kleur tinten ‘warmer’ worden.

Het Cullmann lampje heb ik nu op 3/4 sterkte gezet…

Ter info, de belichting kwam hier van boven

 

 

 

Om dit Japanse sierkers logje af te sluiten,

nog een Orton bewerking (+ nog wat persoonlijke digitale wissewasjes) op voorgaande foto

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit eerste lente bloesems logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk