Wandelen in Normandië

Met dit logje duiken we terug in de tijd…

Het was 2017, de locatie Étretat in Normandië, Frankrijk.

Meer naar het binnenland, ver achter de beroemde krijtrotsen én de uitgestrekte duinen

kan je heerlijke wandelingen maken in het groen en uitgestrekte bossen.

Het verre ruisen van de zee als heerlijke achtergrond muziek is mooi meegenomen :mrgreen:

 

Ná het maken van deze foto kreeg ik een leuk ideetje….

 

 

 

Waarom zou ik alles in mijn foto scherp willen zien ?

Dat was het basis idee waar ik verder over nadacht.

Waarom zou ik geen foto’s maken die bewust onscherp zijn,

alleen de vormen, kleuren én natuurlijk het licht laat ik zien 😎

De wereld zien doorheen een waas, alsof je je ogen bijna dichtknijpt !

(In deze reeks kwam geen photoshop aan te pas hoor ! )

Gewoon de camera én natuurlijk ook de lens op de M van Manueel zetten

en dan maar “spelen” met de talloze instellingen en de eindeloze mogelijkheden.

Er is ook géén statief gebruikt.

In de schilder/beeldhouw kunst hou ik het meest van het impressionisme én het expressionisme.

In dit logje probeer ik die twee kunststromingen te verenigen in mijn fotografie  :mrgreen:

 

 

 

 

Wit speelse lichtjes

geboren uit het bokeh

van mijn camera

 

 

 

 

Een verlaten bosweg vind ik altijd zalig om te zien én om daar te zijn…

De stilte en de rust die je hier voelt is gewoon de max !

Genieten en leven als God in Frankrijk komt hier wel tot zijn recht vind ik 😎

 

 

 

Piepkleine paadjes,

waar zijn je kaboutertjes ?

zo dagdroomde ik

 

 

 

Een flink uit de kluiten gewassen boomstam als zitbank…

Er is niets duidelijk of scherp, maar toch kan je zien wat ik heb gefotografeerd 😉

Het groen van het bos, de bomen, het hout, het bos paadje, alles is aanwezig,

maar alles is tegelijk verbonden door de bewust gemaakte onscherpte.

 

 

 

Omdat ik meer “swung” in mijn bewust onscherpe foto’s wou brengen,

deed ik er nog een schepje bovenop :mrgreen:

In de onscherpte wou ik als extraatje een verticale beweging maken.

Maar dit extraatje kost wel extra sluitertijd !

Om dat ‘beweging’ effect te registreren, moest ik de sluitertijd verlagen van 1/500sec naar 3 of 4/10sec.

Omdat ik dan teveel licht (overbelichting ! ) krijg, moest ik echt wel een little stopper gebruiken.

(Een ‘little stopper’ is een grijsfilter die 5 stops licht tegenhoud.

De camera is (uit de losse hand) 0.4 seconde verticaal omhoog getrokken om dit effect te verkrijgen…

De grens tussen impressionisme en expressionisme wordt hier flinterdun

(Dat is wel gezien door mijn ogen hé 😉 )

Btw, wat is jouw mening hierover ?

 

 

 

Met dezelfde instellingen én met hetzelfde 5 stops grijsfilter werkte ik verder…

Als ik een verticale beweging maak en ondertussen heel eventjes een zigzag beweging maak,

Wat krijg ik dan ?  Rarara  😉

Je ziet nog altijd het bospaadje, de bomen, het prille bosgroen én het geel verdroogde gras.

Dat ik dit soort van fotografie heel graag doe, dat wist je al lang denk ik 😎

Het voelt alsof ik schilder met mijn lens ! :mrgreen:

 

 

 

Zoals altijd moet je als fotograaf toch wel rekening houden met de regeltjes van de compositie…

Als je een foto maakt die vloekt met alle regeltjes, dan kan die foto

ofwel geniaal ofwel (en dat is meestal zo) waardeloos zijn 😎

Intuïtief werk ik meestal met de regel van derden of de gulden snede

omdat mijn gevoel voor verhoudingen daar het meest bij aanleunt.

Wist je dat die heerlijk mooie antieke Griekse tempels

(en veel later daarna de Romeinse tempels) zijn gebouwd rond

de verhouding van de gulden snede ?

Compositie én verhouding leer  is geen moderne uitvinding hé ?

Het is al tientallen eeuwen oud 😉

 

 

 

Lieve bos Godin

wenkend met je tak armen

ik hoor ze kraken…

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Als je met langere sluitertijden werkt kan je alle kanten uit…

je kan horizontale en verticale bewegingen maken,

met of zonder zigzag bewegingen,

Je kan ook de camera draaien rond een (op voorhand bepaald) punt.

De ervaring leert me dat rond draaien rond het centrale punt niet echt mooi is.

Soms worden mensen misselijk door dat centrale draai effect.

Daarom zet ik mijn centraal ‘scherpstelpunt’ op 1 van de ‘gulden snede’ regel punten.

Je kan ook in of uit zoomen (met een zoomlens natuurlijk), maar dat is voor later eens 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

Bedankt voor je bezoekje 😉

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

IJSLAND (DEEL 51) – Zwart zand, blauw ijs en lange sluitertijden

Mensen die mijn blogje volgen weten al lang dat ik graag mijn blog thema’s en onderwerpen door elkaar gooi.

Gewoon omdat ik dat leuk vind en een beetje chaos mag wel hé 😀

Voor de nieuwe bezoekers… wees welkom ! Neem een stoel & wees gezeten :mrgreen:

 

Van de baby borrel en de macro in het kleine wereldje duikelen we terug in het verre noorden…

We fotograferen terug in het zalig ijzige IJsland,

nog steeds dichtbij Höfn, het zwarte lava strand met de aangespoelde gletsjer ijsblokken.

 

Hier heb ik meestal gewerkt met de ‘little stopper‘ van Lee.

Dit is een glazen grijsfilter die 6 stops licht tegenhoudt.

Met behulp van dit filter kan ik heel subtiel kleine bewegingen in het water laten vervagen.

Het is net niet genoeg om grotere bewegingen te bevriezen,

(daarvoor gebruik ik de Lee “Big Stopper” die 10 stops tegenhoudt).

Om het grote verloop in het dynamisch lichtbereik tussen het gitzwarte,

matte zand en de helderheid in de wolken te egaliseren,

heb ik nog 1 of soms 2 grijsverloopfilters (van ND 3,6,9) over het wolken-gedeelte geschoven.

Op die manier behoud ik veel details in het diepe zwart én tegelijk in het heldere licht van de lucht.

Er zijn geen regeltjes in het gebruik van grijsfilters, big of little stoppers…

Hier moet je gewoon op je ervaring én wat gezond boerenverstand werken.

Veel experimenteren helpt zeker 😀

Uiteraard moet je werken op een statief, omdat je al vlug met sluitertijden van 1/2 seconde tot soms een paar minuten zit…

Liefst een statief dat bestand is tegen invretend zout zeewater…

Werken met langere sluitertijden heeft ook een leuk voordeel dat je de kleuren als het ware ‘stapelt’.

De kleuren uit zo’n foto’s zullen altijd rijker en voller zijn dan met ‘gewone’ sluitertijden.

 

 

 

De blauwe kleur van het gletsjer ijs is echt blauw zoals je het op mijn foto’s ziet !

Het is geen photoshop truukje.

Een gletsjer ontstaat als dikke sneeuwlagen door hun eigen gewicht onderaan tot ijs worden verdicht.

Dat gaat in fasen.

Sneeuw wordt eerst omgezet tot firn.

Dat is een korrelige ijsmassa die gevormd wordt door steeds te ontdooien en te bevriezen.

Later, en dus dieper in de gletsjer, wordt dit firn samengeperst tot wit gletsjerijs.

Tenslotte wordt het ijs zo verdicht tot blauw gletsjerijs.

Dit blauwe ijs kan vele eeuwen oud zijn…

 

 

Tranen

Die oude gletsjer

weent eeuwenoude tranen

van keihard blauw ijs

 

 

 

 

 

Hoe zou de magie van het blauwe ijs eruitzien in het zwart/wit wereldje ?

Ik vind beiden mooi… de zwart/wit bewerking heeft meer details (naar mijn bescheiden mening)

Wat is jouw mening, waarde bezoeker ?

 

 

 

 

Van IJsland wordt verteld dat je er de 4 seizoenen op 1 dag kan beleven…

Welnu… Neem gerust van mij aan dat dit waar is !

Binnen een paar minuten kan het weer daar helemaal omslagen.

Soms heb je zo van die momenten dat het licht van flauw grijs ineens naar intens koperachtig goud gaat !

Als je daar dan met je fotogerief op de juiste plek staat… dan heb je verdomd veel geluk 😀

Je moet dan wel heel vlug de settings en parametertjes van je camera veranderen natuurlijk…

IJsland laat iedere fotograaf echt wel keihard werken voor zijn foto’s 😎

Ook dat is mooi meegenomen natuurlijk !

Een paar minuten later was alles terug staalgrijs tot metaal blauw…

Het voelde aan alsof Odin zijn Goddelijk donsdeken eventjes had opgeschud :mrgreen:

Hier bleef ik aarzelen tussen 1 of 2 haiku inspiratie poëzie woordjes…

Twee voor de prijs van één dus 😀

 

 

Golven

IJsbergen sterven

in de rollende golven

van de oceaan

 

 

 

Niemand

De aarde warmt op

is een teken aan de wand

maar niemand merkt het

 

 

 

 

 

Soms drijven er kleine, bijna helemaal gesmolten ijsberg restantjes in het water…

Dit symboliseert de tragedie van onze huidige tijd vind ik…

Tijdens het jaar smelt er meer ijs dan dat er in de winter wordt aangemaakt 😦

Het gebied waar ik hier fotografeerde in 2016,

is momenteel helemaal overspoeld en ontoegankelijk door het gletsjer smeltwater.

Btw, die gletsjer is groter dan de provincies Antwerpen, Brabant, Oost & West Vlaanderen & ’t Brussels gewest samen…

Heel dit smeltgebied is ontruimd nu…

Maar er is niets aan de hand met ons mondiaal weertje hé… zo wordt ons altijd maar wijsgemaakt 😦

 

 

 

 

 

Enfin soit…  er is toch niets aan het weer te doen…

We kunnen maar beter genieten van wat ons nog rest !

Hier heb ik de little stopper verwisseld met de ‘big stopper’.

Kwestie van het ‘ritme’ en ‘beweging’ in mijn foto’s te veranderen.

Nog steeds hanteer ik de vuistregel om het terugtrekkend water te fotograferen.

Als je fotografeert met opkomend golfwater…

dan kan je voor ijzige surprises komen te staan 😀

Want je weet nooit hoe groot of hoe hoog de volgende oceaan golf zal zijn !

 

 

 

 

 

Lijntjes

Bruisende golven

schuimen lijntjes in het zand

voor heel eventjes

 

 

 

 

 

De Atlantische oceaan…

Die immense wijdsheid doet me echt wel iets !

Als je van hier naar het noorden vaart, dan zit je in Groenland…

De Noordpool is echt niet ver meer !

Als ik die blauwe ijsbrokken zie, dan droom ik van de noordpool.

Zal ik daar ooit geraken ?

Het ijzige uiterste noorden is mijn ultieme wensdroom.

Ik kan echt veel beter tegen barre diepvrieskou,

dan tegen de (voor mij kleffe & ziekmakende) zomerwarmte…

(mijn diabetes heeft hier zeker veel mee te maken)

Als ik ooit eens de lotto win, dan ga ik zeker eens naar de noordpool 😀

maar momenteel…. die Noord of Zuidpool reizen zijn echt wel schandalig duur 😯

 

 

 

 

Als afsluiter:

En weer veranderd het licht …

De kleurtemperatuur duikt naar het rood spectrum !

Een zacht gouden gloed gleed streelt deze wonderbare kust…

In dit magistrale licht drijven smelten de restanten van immens grote,blauwe ijsbergen

 

 

 

Reuzen

Blauwe ijsreuzen

gaan hier ten onder

de zee smelt hun graf

 

 

 

 

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje (editie 50+) gekomen 😀

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland natuur fotografie en mijn nederige haiku woordjes uit eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

IJSLAND (DEEL 50) – Zwart zand, blauw ijs en lange sluitertijden

Van de relatieve rust in ons landelijk kruiden en bloemen tuintje,

maken we weer een reuze sprong naar het verre & ruige Noorden !

Weet je, in deze barre & koude gebieden voel ik me echt wel goed in mijn vel 😀

Ik hou meer van die frisse gezonde kou als die kleffe warmte van de laatste weken…

 

Maar we wijken weer af… tommetoch 😯

 

We zetten de fotoshoot op het “zwart strand” verder…

Op dit kilometers lange zwart zand strand zoeken naar interessante composities

en interessante objecten is leuk om te doen.

Je leert ‘zien‘ !

Hier had ik een leuk tafereeltje gevonden….

Blauw gletsjer ijs dat contrasteert met het zwarte zand en het drama in de wolken…

De witte schuimlijnen zijn gemaakt toen het golfwater terugtrok naar de oceaan.

Uiteraard heb ik hier gebruik gemaakt van lange sluitertijden !

Anders kan je geen “beweging” vastleggen in je foto.

Alle foto’s van dit logje zijn trouwens gemaakt dmv de lange sluitertijden techniek,

ook de little stopper (Die 5 stops licht tegenhoud) is dikwijls gebruikt + graduele grijsfilters

om het licht gelijk te trekken (het dynamisch bereik verhogen zonder HDR technieken te te passen)

 

 

 

 

 

Fotografie

 

In fotografie

maakt een lange sluitertijd

toch wel het verschil 

 

 

 

Dezelfde positie als voorgaande foto,

maar met een andere golf, die ook terugstroomt in zee.

De opening tijden variëren van 3 tot 10 seconden…

Die tijd varieert naargelang de kracht van de golf én van het terugstromende water.

Dat moet je zelf ter plaatse uitproberen, er zijn geen regeltjes voor 😀

Enne… natuurlijk staat de camera hier op een statief

 

 

 

 

De 3 laatste foto’s in dit logje …

(een selectie speciaal voor jullie 😎 )

Een groot stuk afgebroken gletsjerijs,

had de vage vorm van een krokodil,

of een oude draak…

een vergeten dino ?

mét wijdopen gesperde muil.

Het was heel interessant om te zien hoe het zeewater rond dit ijsblok stroomde,

Geen enkele golf of stroming was het zelfde !

Hier heb ik echt van genoten 😀

 

 

 

Draak 

 

Een ijzige draak 

geboren uit een gletsjer

ligt hier te sterven

 

 

 

Het licht was ook heel intens…

De kleur van het zeewater veranderde constant,

dit kwam door de onvoorspelbaarheid en de wisselende transparantie in de wolken.

Ik kan je verzekeren… we hebben ons hier ferm kunnen amuseren 😀

Op die ene voormiddag heb ik wel 5 kaartjes van 16Gb volgeschoten 😎

IJsland is echt wel hét Walhalla voor de natuurfotograaf !

 

 

 

Noot: Van mijn collega & vriend, Marcel Van Balkom (die deze fotoreis begeleid),

heb ik vernomen dat de grootste gletsjer in IJsland,

dit jaar al bijna 9 meter in hoogte is verloren…

Dat komt door de mondiale opwarming… 😦

Het gebied waar ik de grote ijsbergen fotografeerde is momenteel ontruimd,

wegens grote overstromingen, veroorzaakt door de smeltende enorme gletsjer massa.

Btw, die gletsjer is groter dan Antwerpen, Brabant, Oost & West Vlaanderen & Brussel te samen…

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje gekomen.

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland natuur fotografie en de nederige haiku woordjes uit eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

IJSLAND (DEEL 49) – Zwart zand en blauw ijs bij Höfn

We maken weer een grote duik !

Van de Normandische kiezelstranden en krijtrotsen,

komen we weer boven water aan de IJslandse oceaankust !

In het ruige noorden, nabij het stadje Höfn,

De doffe, matzwarte stranden slorpen alle licht op, zo lijkt het wel !

Dit zwart zand is afkomstig vanuit vulkaan uitbarstingen

en gitzwart lava gesteente dat door de eeuwen is vermaald

door de enorme krachten van de oceanen die IJsland omringen.

 

Dit zwart zand , blauwe brokken gletsjer ijs ,

de woeste branding,

De onvoorspelbare dreiging in de wolken,

de wit schuimende zee…

zijn perfecte ingrediënten voor lange sluitertijden.

Vandaag gebruik ik de breedhoek 16/35mm  (meestal op 16mm)

een statief (dat tegen ultrafijn zand en bijtend zout water bestand is),

een little stopper (-5 stops licht), soms een big stopper (-10 stops licht)

om de bewegingen van het water te accentueren

en de kleuren van mijn stilstaand onderwerp te stapelen en te satureren.

Het leukste is als het schuimende water zich terug trekt,

dan krijg je lekkere onvoorspelbare schuimpatronen in het zwarte zand.

 

 

Gletsjer

 

Blauwe ijsbrokken

uit de gletsjer gewrongen

gaan sterven in zee

 

 

 

 

 

Om het dynamisch licht geheel te gelijk te houden,

gebruik ik naast de vierkante little of big stopper

ook nog graduale grijs filter(s) (10x15cm),

deze om het felle licht in de wolken egaal te maken

met het licht in het ijs en de wit schuimende golftoppen

Het is een machtig schouwspel…

die rollende en schuimende golven

de ijskanjers, die overspoeld worden…

Het indrukwekkende geluid van de atlantische oceaan…

Na een paar minuten waren we doornat van het stuifwater,

maar gelukkig had iedereen in ons groepje,

echt wel 1ste klas gerief aan pool-omgeving kleding mee,

en bleven we onder onze beschermende kleding droog & warm.

 

 

 

Het ritme van de golven…

Urenlang kan ik ernaar kijken

Elke golf is weer een verrassing,

want geen golf is gelijk aan de vorige !

Het licht in dit door donderwolken beheerste zeelandschap,

door de nabijheid van de Noordpool, is heel raar om te zien…

Soms schijnt het licht vaal groen,

dan weer zwaar goudachtig

en terug naar zachtblauwzeegroen…

Het licht in deze uithoek zit vol magie !

We moeten dan ook de witbalans in onze camera manueel corrigeren,

anders wijken de kleuren echt teveel af !.

Je kan hier niet vertrouwen op de automatisch witbalans…

(je camera mag dan nog zo goed zijn als je wilt… hij kan het niet aan !)

Hier had ik de witbalans op 5600 graden kelvin gezet (is normaal dag zonlicht)

Zo bleef het ijs zijn natuurlijk blauwe glans behouden,

bleef het zwart van het zand ook echt zwart…

De kleur in mijn foto’s is dan ook exact de kleur die we ginder zagen !

Natuurfotografie in IJsland…

Het is verdorie zalig om te doen hoor !

Je moet constant al je ervaring in de strijd gooien 😀

Maar dat vind ik nu echt uitdagend om te doen :mrgreen:

 

 

Een Golf

 

Schuimend rijst een golf

omhoog uit de oceaan

en rolt naar me toe

 

 

 

 

Als de vloed opkomt,

wordt alles weer anders…

Stukken ijs worden verzwolgen

en golven veranderen van vorm

opstuivend zee water maakt alles kleddernat,

het zilte schuim van de golftoppen vliegt rondom ons

Het is nu nog amper 5 graden,

een frisse zeebries haalt onze gevoelstemperatuur een flink stuk naar beneden…

Maar ik geniet hier intens van 😀

Mijn longen die zich vullen met kristal zuivere polaire zeelucht…

ZAAALIG 😀 !!

 

 

 

 

 

Soms schuiven indrukwekkende onweerwolken voor de zon…

Het kan hier donker en weer klaar worden in enkele minuten !!

Op zo’n momenten wordt licht pure magie hoor !

Soms geloof je zelfs, je eigen ogen niet meer… echt waar !

Dit voelde als schoonheid en magie in het kwadraat :mrgreen:

Kan je ontroerd zijn, bij het zien van immense natuur schoonheid ??

Ja hoor, zeker weten hoor !

 

 

 

 

Kristal

 

Als je goed luistert

hoor je kristal getinkel

zingen in het ijs

 

 

 

De “kunst” bij deze vorm van lange sluitertijd fotografie,

is het plekje vinden tot waar de volgende golf gaat komen

en je camera daar zo laag mogelijk over de grond op zijn statief te verankeren.

Je stelt op voorhand scherp en druk pas af wanneer het schuimende golfwater

nét aan zijn retour begint…

Zo krijg je heerlijke, terugtrekkende  witte lijnen van het schuimend water in je foto !

terwijl de statische blokken ijs hun kleursaturatie krijgen (door de lange sluitertijd)

 

Wat technische info: Zoom op 16mm , Camera op statief +- 4Ocm hoog  (juist boven de golf),

diafragma f16 , little stopper van Lee (-5 stops), sluitertijd 8sec, iso 100. Witbalans 5600 graden.

Mijn sokken waren daarna wel nat, maar dat kon mijn pret niet bederven hoor 🙂

 

 

 

 

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje gekomen.

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland natuur fotografie en de nederige haiku woordjes uit eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk