Lente macro

Van de straatfotografie in Reykjavik komen we terug naar ons eigen landje.

Het begin van de lente was niet echt schitterend dit jaar,

Maar op onze weinige wandelingen die niet uitgeregend waren,

heb ik toch nog leuke natuur, landschap & macro foto’s kunnen maken.

Deze foto’s dateren van 27 maart 2019. Ze zijn allen gemaakt tijdens onze

(gedeeltelijke) Boekfos wandeling in Asse (ongeveer 8km lang)

De zon was mild, het was aangenaam warm met een verfrissend windje 🙂

Mijn camera was de Fuji XH1 met de 80mm macro lens.

Er zijn geen filters of statief gebruikt.

 

In de voortuintjes schitteren de eerste witte narcis bloemekes !

Die fotografeer ik altijd graag in tegenlicht.

 

 

 

Een oud smeedwerk, aangetast door de tand des tijds,

verweerd en verroest…

Het heeft iets vind ik 😎

 

De tand des tijd maalt

alles wat is, zal vergaan

ook onze wereld

 

 

 

Het glooiende land van Asse.

Als je daar met de fiets gaan rijden…

er zijn daar een paar fameuze kuitenbijters hoor :mrgreen:

 

 

 

 

In de prille boomknoppen wachten de jonge blaadjes op de lente.

Elk jaar weer opnieuw vind ik dat ontluikende leven zalig om zien :mrgreen:

 

 

 

Met een macro lens kan je de achtergrond zalig laten verdwijnen in een waas

 

Jonge boomknopjes

zitten barstensvol leven

wachtend op de zon

 

 

 

Je kan proberen om alles scherp te krijgen, dat is echt niet moeilijk.

Maar als fotograaf registreer je dan alleen iets wat er is. Niets meer…

Persoonlijk vind ik het leuker en uitdagender om de indruk die ik had,

de impressie de emotie die ik ervaar bij het zien van iets mooi,

proberen weer te geven in een foto.

Je ziet hier duidelijk dat het ontluikende boomknopjes zijn,

maar door de bewuste onscherpte in deze foto,

laat ik het bokeh voor zich spreken.

Als ik hierin verder experimenteer kom ik bij het pointillisme uit,

een zalige schilder techniek die vooral door de

impressionisten werd  toegepast. (Klik hier voor meer info)

 

 

 

De heel beperkte scherptediepte van een macrolens,

kan je gebruiken om een verhaal te onderstrepen.

De eerste tak is scherp en de andere tak, amper 1 cm verder ,

verglijd in het waas van de horizon.

Ik heb deze foto dan ook : Lente Echo als titel gegeven 😎

 

 

 

Het kleine ontluikende groen vind ik mooi,

zeker als de prille avondzon met haar zachte licht,

het nieuwe groen streelt met een zacht bokeh  😎

 

Diffuus lentelicht

streelt het ontluikende groen

de natuur ontwaakt !

 

 

 

En ja, ik weet het wel, het wit in deze foto is ‘verbrand’…

Maar ik vind het een leuke foto omdat dit ontwakend boomknopje

lijkt te zweven 😉

Het takje waaruit het knopje geboren is zie je niet,

door de beperkte scherptediepte van de macrolens

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten,

een verweerd tractorspoor als wandelpad,

witte bloesems bloemen overal rond ons heen

We kregen er een zalig lentegevoel van :mrgreen:

want…

Daar is de lente, daar is de zon 😀

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & lente natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Advertenties

Sneeuw in Beugem (Deel 5 en slot)

Teergeliefde bezoek(st)er,

je weet nu zo langzamerhand dat ik nooit 2 logjes,

van éénzelfde onderwerp, vlak na elkaar laat verschijnen…

Orde is mooi, maar wanorde en wat chaos is veel mooier vind ik :mrgreen:

(Trouwens, in de natuur vind je nergens orde… chaos en willekeur is er koning !)

Laat ons daarom van de wilgenkatjes terug naar de sneeuw gaan 😉

Om de “Sneeuw in Beugem” reeks af te sluiten

én om plaats te maken voor andere fotografie thema’s 🙂

In vorige aflevering (Deel 4) vertelde ik je van zalig mooi licht…

Vandaag borduren we verder op dat mooi licht…

omdat mooi licht, de natte droom is van elke fotograaf :mrgreen:

 

 

Dotjes sneeuwvlokken

opgevangen door takjes

zo fragiel en broos

 

 

 

 

 

Nu ja, die middag had ik echt veel geluk met dit wonderbare licht…

Het heeft amper een half uurtje ofzo geduurd

maar ik zou het voor geen goud willen missen 😀

Hopelijk beleven we dezelfde licht momentjes in onze IJsland fotoreis binnenkort…

popel popel 😎

 

 

 

 

Vol overgave

straalt de zon haar gouden licht

door ijs kristallijn

 

 

 

 

 

Het overstromingsgebied veranderde in een sprookjesbos…

De kracht van mooi licht…

 

 

 

Soms, als er een donzige wolk voor de zon gleed,

werd het licht heel subtiel anders…

Bij wijle zelfs heel fragiel… ! 😎

De meeste foto’s zijn genomen bij f8 , de lichtmeter +1 tot+ 2 stops ,

om de witheid van de (rechtstreeks belichte) sneeuw te behouden

én de niet rechtstreeks belichte sneeuw, niet grijs te laten worden.

De witbalans moet je steeds correct houden hé… 😉

 

 

 

 

Stokoude, onverzorgde en opgeschoten bomen…

De knoestige ruwheid van hun schors vind ik zalig mooi !

 

 

Knoestige boomschors

kale bladloze takken

doorgewinterd mooi

 

 

 

 

Wat ik ook zo leuk vind aan een sneeuwlandschap,

is de fluwelen stilte…

Het lijkt wel of sneeuw alle geluiden dempt 😎

Die langgerekte schaduwen zie je meestal alleen als de zon onder gaat…

Hier was het amper middag 😀

Gek hé ? :mrgreen:

 

Na deze foto moest ik echt iets gaan eten thuis…

Mijn glycemie waarde stond toen nog maar op 70…

Met diabetes doe je niet wat je wilt hé… 🙄

Maar kom, je hoort me zeker niet klagen

Er zijn erger dingen in het leven 😎

 

 

 

Het magische licht was ondertussen verdwenen,

maar ik was benieuwd naar de zonsondergang die dag…

Hoe zou het licht zijn ? Zou ik terug magie beleven ?

Ik besloot om naar het moeras te stappen, een paar km verder.

Op de plaats waar de lisdodden groeien

Nu een winter woestenij…

Het avondlicht was niet spectaculair, maar ik vond het wel iets hebben…

Door de sneeuw werd alles bedekt met de zachte mantel der winter witheid 😉

 

 

 

Om dit logje én deze serie af te sluiten…

Nog wat haiku poëzie sprokkeltjes…

 

In de avond zon

kleurt het moeras wonder mooi

als stilte ontwaakt

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje

én het einde van deze serie “Sneeuw fotografie in Beugem” gekomen.

Uiteraard is dit logje opgesmukt met wat haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 4)

Om de ‘Van de hak op de tak springen‘ traditie in ere te houden,

verlaten we het zomerse macro wereldje om terug boven water te duiken

in het wit besneeuwde Sint Martens Bodegem (Beugem in de volksmond :mrgreen: ).

In deel 3 van deze ‘Sneeuw in Beugem‘  Serie had ik jullie zalig mooi zonlicht beloofd !

Omdat belofte schuld maakt… 😆

 

Kom je mee naar het sneeuw witte moeras gebied ?

De zon deed echt haar uiterste best om ons mooi warm winterlicht te schenken 😎

En zeg nu zelf, zalig mooi licht…

meer heeft een fotograaf niet nodig om perfect gelukkig te zijn hé 😉

 

Er zijn géén filters gebruikt, alleen de Fuji XH1 met de uitstekende 16/55mm f2.8 lens.

(Die lens is het equivalent van een 24/70mm lens op een fullframe body.)

 

 

 

Dat gouden zonlicht

overspoelt het winter bos

met warme tinten

 

 

 

 

Er zijn van die momenten,

dat je je eigen ogen niet geloofd !

Het warme, gouden licht brengt het bos tot leven,

zo lijkt het wel hé ? 😉

Pure geniet momentjes waren het 😀

 

 

 

Van 11u30 tot 12u15 was het licht echt uitzonderlijk mooi.

Meestal is het middaglicht veel te hard en niet voor fotografie geschikt,

maar hier was er sprake van dunne, ijle wolken enerzijds

en een heldere blauwe wolkenloze hemel aan de andere kant.

Dit alles zorgde voor een mooi warm en diffuus licht 😎

 

 

 

 

De winter takken

overdekt met verse sneeuw

betoverend mooi

 

 

 

 

In een bos moet je niet altijd recht voor je kijken…

Als je naar boven kijkt, zie je de subtiel belichte kale boomtoppen.

Door het perspectief is het net of ze naar elkaar toe groeien 🙂

 

 

 

Een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto…

Zwart/wit en sneeuw landschappen…

Het gaat heel goed samen

 

 

 

Bijna dezelfde foto,

alleen heb ik hier de linkse takken meer ruimte gegeven

en het centrale punt meer in het midden gezet

Een mooie compositie vinden is steeds zoeken en aanvoelen hé…

 

 

En weer een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto :mrgreen:

 

 

 

Het gouden licht was steeds in beweging,

naarmate er meer wolkenflarden overdreven.

Die scherp afgetekende schaduwen vond ik zalig om te zien 😎

En zeggen dat ik een half uurtje geleden naar huis wou gaan om iets te eten…

Gelukkig heb ik mijn fotografen instinct gevolgd 😀

Anders had ik dit mooie licht helemaal niet gezien !

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Een twintigtal meter verder, voorbij de bocht.

De zon stond redelijk laag

Kale bomen zorgen voor lang gerekte schaduwen

Het water in het meanderende beekje stroomde als vloeibaar goud…

 

Een kleur explosie

geeft ons sterke contrasten

bos monumenten

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 4”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Sneeuw in Beugem (Deel 3)

Héhé, ’t is alweer een tijdje geleden dat er hier nog iets bewoog hé ? 😎

Niet ongerust zijn hoor, we waren gewoon een poosje weg,

naar onze met een maand uitgestelde wandel/foto vakantie,

in de sneeuw én de zon van de Oostenrijkse bergen :mrgreen:

De foto’s die ik ginder heb gemaakt moet ik nog ‘bewerken’,

(we zijn van eergisteren terug thuis)

die Oostenrijkse berg-sneeuw foto’s zijn dus voor later eens 😉

 

Maar om in de sneeuw sfeer te blijven,

neem ik het blog draadje weer op bij “Sneeuw in Beugem”,

vandaag deel 3 dus  😀

 

 

In de middagzon

lijkt het land ingeslapen

door de sneeuw stilte

 

 

 

 

 

Een paar kilometers verder,

een van de mooiste stukjes natuur van ons dorpje,

in de schaduw van de eeuwenoude kerktoren

wandel je hier langs de meanderende beek

De vers gevallen sneeuw is zalig om te zien vind ik 😎

 

 

 

 

Hier staan we op 5 km (vogelvlucht) van Brussel …

Ongelooflijk hé ?

En toch is het waar 😎

 

 

 

 

 

Voetstappen knerpen

als ik sneeuw ijskristallen

plet onder mijn laars

 

 

 

 

Met een 24/70mm f2.8 kan je heel dichtbij komen,

kan je via een crop uitsnede bijna tot op het 1:1 macro vlak uitkomen.

Verdorde blaadjes, gevangen in de sneeuw en het zachte middaglicht…

In mijn ogen zijn het natuur juweeltjes !

 

 

 

 

 

Een met klimop begroeid tuinhuisje …

Wit besneeuwd , omringd en belaagd door takken en coniferen…

Het lijkt wel uit een sprookje te komen hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

 

Kale boomtakken

beladen met verse sneeuw

in stilte kreunend

 

 

 

 

 

De prille middagzon kwam door de grijze wolken piepen…

Eindelijk !

Dit was het licht waarop ik gehoopt had

én gekregen heb 😆

 

 

 

 

Het dynamisch lichtbereik van de Fuji XH1 is fenomenaal goed vind ik !

De Fuji 24/70mm zoomlens is perfect voor die body.

Van het heldere wit  tot het bijna zwart in de schaduwen kan ik details zien :mrgreen:

Van de overgang van Canon naar Fuji heb ik nog geen seconde spijt gehad 😎

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

 

 

Een winterlandschap

overspoeld met warm zonlicht

sneeuwt witte stilte

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 3”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes van eigen kweek…

 

In de volgende logjes over de sneeuw in ons Beugem dorpje,

vertel ik nog meer van het zalig mooi zonlicht tijdens die namiddag

Maar dat is voor later eens :mrgreen:

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Sneeuw in Beugem (Deel 2)

Zoals vermeld in de titel,

blijven we vandaag dicht bij huis.

We verlaten IJsland eventjes, om te genieten van de sneeuw in Beugem 😀

Nog steeds was ik gewapend met de Fuji X-H1 én het zalige 24/70mm f2,8 objectief.

Ondertussen was het opgehouden met sneeuwen, de hemel was redelijk blauw,

hier en daar gevuld met witte wolkenslierten.

Het wit was dus sterk vertegenwoordigd in het landschap.

Om de kleur wit, echt wit te houden, heb ik de lichtmeter van de Fuji

2 stops licht omhoog geschroefd.

De technische uitleg waarom die extra licht verhoging ,

kan je (her)lezen in mijn Sneeuw in Beugem (Deel 1) logje van 31/1/19

 

Als het juist is gestopt met sneeuwen,

dan kan je de verse sneeuw zien liggen op de boomtakken…

Dat vind ik geniet momentjes :mrgreen:

 

 

Winter boomtakken

beladen met verse sneeuw

ademen stilte

 

 

 

 

 

De boer heeft zijn schaapjes niet op het droge 🙂

 

 

 

 

Op het sneeuwtapijt is er een blauwe glans te zien,

het blauw van de hemel reflecteert op de sneeuw

 

 

 

 

Een wit sneeuw deken

laat boomtakken herleven

op laagjes stilte

 

 

 

 

Dit is de rand van het overstromingsgebied.

Er wordt al jaren geen onderhoud meer gedaan aan dit ‘moeras natuurgebied’.

Alles is overwoekerd, verwilderd, bij wijle soms lelijk,

maar de sneeuw bedekt alles met de witte mantel der liefde 😀

Nu krijgt de verwilderde overwoekering iets van magie, vind je niet ? :mrgreen:

 

 

 

 

Opgeschoten knotwilgen…

 

 

 

 

 

Hier was ik weer bij één van mijn favoriete plekjes.

Het waait hier meestal flink door, omdat je op een hoogte, een talud zit

en er kilometers lang niets anders is dan velden.

De wind heeft hier dus vrij spel,

de verse sneeuw is reeds grotendeels van de takken geblazen.

De sneeuw en het ijle blauw in de lucht maken dit plekje zalig mooi 😎

 

 

 

 

 

Links van vorige foto heb je de magie van de 4 of 6? bomen en een vlek coniferen…

Doordat het zonlicht gefilterd werd door wit,grijze wolken

was de blauwe reflectie op de sneeuw verdwenen en was de sneeuw terug maagdelijk wit.

In mijn ogen is dit een zalig mooi plekje,

waar ik een 4 seizoen foto collage ga van maken

 

 

 

 

Een zwart/wit bewerking waar ik de grenzen van de essentie opzoek…

Waar ik de ziel van dit landschap probeer te vinden

 

Minimalisme

herleid de witte wereld

naar zijn essentie

 

De 3 coniferen links van de bomen (in de foto hierboven),

Ze zijn al jaren verwilderd en niet meer onderhouden

(De eigenaar ervan is een stokoude man…)

Maar die verloedering deert me niet,

ik vind dit plekje juist iets heel mooi uitstralen 😎

Als je tussen de struiken doorgaat,

dan zit je in eindeloze velden.

Een streepje middaglicht gaf me deze zalig licht ! :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Het extra streepje middaglicht duurde maar een paar minuten,

maar dat was voor mij genoeg 😀

Bij dit soort fotografie sta ik telkens weer versteld

van het enorme dynamisch licht en kleurbereik van Fuji !

Wegen in de sneeuw…

 

 

Een streepje mooi licht

doet wonderbare dingen

met het sneeuw landschap

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

Het licht veranderde, de lucht werd grijzer,

het blauw in de hemel werd kouder

Hier moest ik een stopje belichting minder zetten,

anders zou de foto overbelicht zijn.

Nu blijft de sneeuw zijn natuurlijke kleur behouden

en is de witbalans weer dik in orde 😎

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 2”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes uit eigen kweek…

 

In de volgende logjes over de sneeuw in ons Beugem dorpje,

vertel ik van zalig mooi zonlicht tijdens die namiddag

Maar dat is voor later eens :mrgreen:

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk