Normandië – Étretat (Deel 10)

Afgelopen zondag zijn we naar het vakantie salon in Brussel geweest,

maar niet om een vakantie bestemming te zoeken hoor 🙂

Ex collegae van mij (Micheline Beevers en Peter Svenson)

hadden er een verkoop standje met postkaarten en zelfgemaakte foto’s, fotoboeken.

Alle winst ging naar “Kom op tegen kanker’.

Zo’n mooi initiatief moeten we steunen hé :mrgreen:

Maar kom, dé hoofdredenen van ons vakantiesalon bezoek was : De campers 😎

Op zo’n salon staan er massa’s campers in alle soorten en maten.

We weten ongeveer wat we willen, nu is het alleen nog maar uitzoeken welk merk

en welke verdeler voor ons het beste past.

Met een camper kunnen we wanneer en waar we willen op de hort gaan 😀

Een oude droom van ons zal weldra uitkomen 😎 !

Onze reisdoelen zijn de Noorse en Scandinavische landen,

daar mag je vrij kamperen waar je wil (als je maar 120 meter van een huis staat)!

Het zuiden is te warm voor ons, maar misschien als het winter is, wie weet?

 

Maar eerst gaan we nog eens naar Normandië, meer bepaald in Étretat

Ga je mee ?

 

Als je op je hoofd gaat staan…

Dan zie je de wereld als in onderstaande foto 😀

 

 

 

 

De grillige krijtrotsen van Normandië zijn geweldig vind ik…

Het ene panorama na het andere verschijnt in mijn lens :mrgreen:

Een breedhoeklens in hier onmisbaar !

 

 

 

 

 

Groen gras en veel blauw

zijn een wonderbaar geheel

en zeewind verkoelt

 

 

 

 

 

Het piepkleine stadje, Étretat, heeft leuke straat verlichting.

Nu ja, in la douce France hebben ze echt wel verstand van versieren 😎

Het Franse antwoord op de weelderige barok stijl stroming was de rococo

 

 

 

 

Persoonlijk vind ik deze verweerde, roestige lantaarnpaal veel mooier

dan de bovenstaande, gezandstraalde en opnieuw geschilderde paal.

 

 

Bruine roest kleuren

leggen een mooi patine

op de lantaarnpaal

 

 

 

 

De ‘olifant slurf’ bij hoog water…

Straks gaan we hier over het kiezel strand naar de slurf toe

als het laag water is natuurlijk 😀

 

 

 

Iedereen weet dat de geallieerden hier ooit geland zijn…

De slag van Normandië , operation Overlord, enz enz

Die gruwelijke veldslagen van toen interesseren me niet echt,

maar in deze gebieden kan je er echt niet naast kijken…

 

 

De Stars and Stripes

heeft net dezelfde kleuren

als de Franse vlag

 

 

 

 

 

Twee foto’s geleden stond de “slurf” nog helemaal in het water…

Als de zee zich terugtrekt, komt een wonderbaar landschap tevoorschijn !

Hier zijn geen zandstranden, maar kiezel stranden.

Ooit waren dit immense krijtrotsen,

nu is het een uitgesleten, geërodeerde rotsbodem,

overdekt met super glibberig zeewier

 

 

 

 

Het is hier prachtig vind ik !

Zovele tinten groen die zalig contrasteren met het opaalblauwe zeewater

en het strakke blauw in de lucht

Je moet hier echt wel stevige wandelschoenen dragen, mét een dik profiel

anders glijd je hier onverbiddelijk tegen de vlakte

 

 

 

 

Glibberig zeewier

en opaalblauw zeewater

flirten met elkaar

 

 

 

 

 

Naarmate je verder gaat naar de zee toe,

worden de uitgesleten groeven in de kalksteenbodem breder en dieper…

Het is ongelooflijk hoeveel leven in dit kustwater huist !

Kleien mossels, schelpen allerlei, garnaaltjes, krabjes, slijkdiertjes, enz

 

 

 

 

 

De onderste randen van de rotsen zijn heel duidelijk slachtoffer van natuurlijke erosie…

De krijtrotsen, ooit ontstaan zijn in het krijt (ongeveer 145 tot 66 miljoen jaar geleden),

worden elk jaar weer een stukje kleiner…

De kleuren en vormen vind ik fantastisch ! :mrgreen:

 

 

 

 

Hier kan je echt genieten van ‘Hundred Shades of Green’ 😀

Moeder natuur als een top artiest !

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een panorama foto die is gemaakt uit 11 verschillende (raw) foto’s.

De stiching (aaneenhechten, aaneen naaien) van alle foto’s is gedaan met Photoshop.

De uiteindelijke foto is maar eventjes 1,6Gb groot !  😎

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie,

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 9)

Het is me wat met al die sneeuw in Duitsland, Oostenrijk en noem maar op…

Normaal gezien vertrokken we deze ochtend naar Mittelberg, Oostenrijk,

voor onze jaarlijkse sneeuw-portie &  wandelvakantie.

Maar helaas ! Onze reis is nu met een maandje uitgesteld 😦

Alle bergwandelwegen zijn ginder dicht, wegens lawinegevaar…

de meeste ski-pistes zijn daar ook gesloten, wegens lawinegevaar…

Zelfs een paar grote hoofdwegen zijn afgesloten wegens lawine’s

en omver gevallen bomen…

Op sommige plaatsen ligt er bijna 4 meter sneeuw !!

Waar de wind de sneeuw opeenhoopt en blaast

zit de sneeuwhoogte tot aan de  dakgoot van de huizen !

De webcam’s van ginder geven ons hallucinante beelden !

Dus, blijven we liever nog wat veilig wachten in ons miezerig regenlandje,

tot het gebied ginder weer toegankelijk is :mrgreen:

Gelukkig konden we heel soepel en zonder onkosten onze reis omboeken

naar een later tijdstip !

 

Maar weet je wat ?

We gaan nog eens naar Frankrijk, naar Étretat in Normandië. :mrgreen:

 

Hoog boven de zee,

genieten we van het uitzicht op de ‘olifantenslurf’ van Étretat.

Een lekker briesje zilte zeewind verjaagd de kleffe zonnewarmte

Zalig 😎

 

 

 

 

Soms nodigt een foto me uit om er nog iets extra mee te doen 😉

Waarom zou ik dit ook niet spiegelen ?

Een krijtrots zeemonster rijst op uit de oceaan 😀

 

 

 

 

Die gele bloemen

brengen fleur in dat landschap

én in mijn foto

 

 

 

 

Op een gegeven moment ging ik bewust op zoek naar details in dit landschap,

details die ik kan gebruiken om er nadien spiegeling spielerijtjes mee te maken.

Het spreekt vanzelf dat niet alle foto’s geschikt waren voor mijn spiegel dingetjes

maar die ‘mislukte’ foto’s ga je hier niet zien hoor,

die zijn allang naar het digitale walhalla geknald 😎

Wat ik hier toon, is wat ik zelf de moeite waard vind natuurlijk 😀

Foto 1 als bron voor mijn spielerijtjes 😉

 

 

 

Ladies and gentleman,

may i present you :

The Battleship : Normandia !   Klik Hier: Tadaa !! 😆  :mrgreen:

 

 

 

Een gratis photoshop “action” die ik ooit eens van het net had geplukt,

maakt een puzzel van 56 stukken van mijn foto

’t is eens wat anders hé ? 😀

 

 

 

 

Hier lijkt het wel of ik in de lucht hang…

Niets is minder waar hoor !

Met een breedhoeklens op 16mm kan je veel van de foto wegsnijden

 

 

 

 

En weer had ik iets leuk gevonden om mee te spiegelen !

 

 

 

 

De eroderende krachten van de zee zijn immens hé !

Hoeveel eeuwen, millennia waren er nodig om deze ‘olifantslurf’

uit deze krijtrotsen uit te slijten ?

Dit plekje is speciaal gekozen, omdat je van hier, de andere slurf verderop

in het midden van deze slurf ziet opduiken.

 

 

 

 

 

Een zee van grasjes

zachtjes golvend in de wind

er krijst een zeemeeuw

 

 

 

 

 

Als we wat verder gaan wordt het uitzicht ook weer totaal anders.

De groene aanwassen die 2 foto’s geleden nog dichtbij waren,

zijn nu veraf.

Maar nieuwe elementen komen in het zicht !

Hier kan ik leuke dingen mee doen, dacht ik toen 😀

 

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Na wat wegsnijden en kroppen kon ik een spiegeling maken,

die me best wel interessant leek.

Met als resultaat :

Een reusachtig zeemonster, krampachtig zwemmend,

komt uit de diepte der zeeën op ons af ! !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie,

de spiegeling spielerijtjes én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 8)

De laatste dagen was het weer niet echt om over naar huis te schrijven…

Wind, regen of ijskoud vochtig vriesweer…

Brrrr, dit soort guur winterweer mogen ze hebben hé 😥

 

Als het droog is en het vriest dat het kraakt of er ligt een dikke laag sneeuw,

dan kan je lekker buiten komen om te wandelen en te genieten :mrgreen:

Je moet dan natuurlijk warme winterkleding aantrekken hé 😆

 

Wat dacht je ervan om nog eens naar de warmte van Frankrijk te gaan ?

Naar Étretat in Normandië bijvoorbeeld  💡

Ga je mee ❓

 

Een zicht op een deel van Étretat

Boven op de krijtrotsen zie je duidelijk de kleine kapel én de stenen naald

die ik in “Étretat Deel 6” had besproken.

 

 

 

 

Toen ik me 180 graden omdraaide ,

zag ik net niet de beroemde olifant slurf van Étretat.

Die is nog verstopt achter de krijtrotsen (de sloeber 😀 )

De kleine witte en zwarte vlekjes boven op de krijtrotsen,

zijn mensen die boven op de krijtrotsen wandelen…

Om je een idee te geven van de indrukwekkende afmetingen van deze kust  :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

De beroemde olifant slurf van Étretat !

De natuurelementen hebben tienduizenden jaren nodig gehad,

om dit uniek meesterwerk uit de krijtrotsen te beeldhouwen !

Het doet je wat als je daar boven staat

en kan genieten van dit magistraal uitzicht 😎

 

 

Slurf

De olifantslurf

uitgesleten in krijtrots

voelt indrukwekkend

 

 

 

 

 

 

De immer aanwezige brutaaltjes…

Zeemeeuwen zijn echt wel brutale diefjes & slimme rovers !

Als je niet oppast, stelen ze de boterham uit je hand 😀

(ik spreek uit ervaring… :mrgreen: )

Oppassen dus met deze rakkers in je buurt !

 

 

 

 

 

Bij deze foto zal je wel denken dat ik halsbrekende toeren heb uitgehaald

om deze foto te maken…

Echt niet hoor 😀

Hier stond ik super veilig op een dikke beton plaat,

met stevig verankerde ijzeren leuningen.

In Étretat  heb je echt wel ontelbare spectaculaire uitzichten !

 

 

 

 

 

Het  stadje Étretat,

veilig ingebed door krijtrotsen enerzijds

en talrijke heuvels anderzijds…

 

 

 

 

 

Eeuwen

Eenzame krijtrots,

hoeveel eeuwen kijk je al

naar de oceaan ?

 

 

 

 

 

 

Nog een foto als dimensie vergelijking…

Zie je dat kleine stipje, links boven op de rots ?

Dat is een mens zoals jij en ik…

Als je daar boven staat,

en je laat je gedachten wegwaaien in de zeewind…

dan voel je je echt wel nietig

in deze immense natuur !

 

 

 

 

 

Tussen foto nr 3 in dit logje en onderstaande foto,

zit ongeveer 1 uur klimmen, dalen wandeling (als je doorstapt)

Maar als fotograaf deed ik er een dikke 4 uur over 😀

Er was daar zoveel moois te zien dat ik om de haverklap bleef staan :mrgreen:

om te genieten én om foto’s te maken natuurlijk 😆

 

 

 

 

 

 

Compositie regeltjes zijn er niet voor niets…

Hier heb ik een klassieke “Regel van Derden” gebruikt om “rust” in de compositie te brengen.

De “Gulden snede” regel leunt heel kort tegen de “Regel van derden”

Maar wat is nu het verschil tussen de Gulden Snede én de Regel van Derden ?

Klik hier voor meer uitleg

 

 

 

 

 

Beneden gekomen, nog een blik over de oceaan om dit logje af te sluiten…

 

 

Golven

Op het kiezelstrand

zie ik de golven rollen

zeewind streelt mijn haar

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

 

 

 

 

IJSLAND – Wilde paarden in Höfn (DEEL 52)

Ondertussen is het bijna een maand geleden,

dat we in dit blogje, nog een bezoekje brachten aan IJsland !

Hoogtijd dus, om weer maar eens te verkassen naar dat eiland in het verre noorden…

 

Enne… ja, je hebt het inderdaad goed gelezen !

Vandaag heb ik het over “wilde paarden”,

die zomaar loslopen in dat wondere land dat IJsland heet :mrgreen:

 

Zijn die paarden gevaarlijk ?

Bijlange niet hoor…

Als je de dieren respecteert, geen lawaai maakt én rustig blijft,

dan zijn het je gedroomde modellen 😀

Ons logje vandaag speelt zich af aan de kust bij Höfn, dichtbij het Vikingcafe,

(geen echt cafe, maar een pleisterplaats voor campers, natuur liefhebbers)

 

Een sfeerbeeldje van de omgeving, richting zee…

 

 

 

 

Als je naar het binnenland kijkt, is de omgeving helemaal anders,

heuvels en rotsen, stugge grassen en taai struikgewas (=voeding voor de paarden)

Je kan heel goed zien dat deze paarden

echt wel in een bar en onvoorspelbaar klimaat moeten overleven !

 

Paard

 

Een spreekwoord zegt ons

“het paard is een edel dier”

en of dit waar is !

 

 

 

 

Heb je ooit al gehoord of gelezen van de  “bruine, tweehoofdige IJslandse pony” ?

Ook bekend onder de Latijnse naam : Alterum caput brunneis equo mannulus consilium.

Het is een uiterst zeldzaam dier, heel schuw én heel moeilijk om te vinden !

Maar toch heb ik een foto van dit schuwe dier kunnen maken !  😀

 

 

 

Dat linkse paard,

lichtbruin met prachtige rosse manen…

een slank en lang hoofd,

vond ik een prachtig dier

Het had ook iets van een zekere waardigheid over zich…

zoals een natuurlijke leider waardigheid heeft…

In gedachten gaf ik het dier een naam…’Goudblesje’ 🙂

 

 

 

 

Het edele dier,

nieuwsgierig als het was,

kwam voorzichtig dichterbij…

snuivend, trillend op zijn poten…

Dat zijn droom momentjes voor een fotograaf !

Is Goudblesje geen schoonheid ? 😀

 

 

 

 

De stugge ruwheid en het barre klimaat van IJsland,

de ingehouden krachten van dit edel dier,

nodigen uit om bovenstaande foto uit te werken tot een zwart/wit foto !

 

 

 

 

 

Paarden zijn echt wel sociale dieren…

Ze knuffelen ook graag 😀

 

 

 

 

 

Dit soort fotografie nodigt gewoon uit voor een zwart/wit bewerking vind ik…

Op die manier wordt de woestheid van het barre land,

en het harde leven van deze paarden,

over de zelfde kam gescheerd…

Dat verhaal wil ik vertellen in onderstaande foto…

 

Overleven

 

Het paardenleven

kan heel hard zijn in IJsland

 ze overleven

 

 

 

 

 

Het paard uit de eerste foto,

(dat model stond voor “Het twee hoofdig IJsland paard”)

keek recht in de lens…

Welke gedachten/indrukken huizen er nu in het hoofd van dit edel dier ?

 

 

 

 

“Goudblesje” kwam nog heel even de show stelen 😀

De zeewind speelde in haar stugge goud, rossige manen…

Dit zijn dé momentjes waar mijn fotografen hartje dubbel zo hard klopt 😆

 

 

 

 

In zwart/wit kan ik de gouden glans van Goudblesje’s vacht en manen niet uitdrukken,

maar ik kan hier wel de felheid, de trots en elegantie van dit mooie dier onderstrepen,

door te spelen met het contrast, de vorm en kleur tonaliteiten

 

 

Zwart/wit

De kracht van zwart/wit

vind ik in contrast en toon

van mijn onderwerp

 

 

 

 

 

En toen kwam de regen….

eerst druppelde het zachtjes…

De paarden trokken gewoon verder…

op zoek naar beschutting…

zoals ze altijd al hebben gedaan…

Vaarwel fraaie dier modellen…

’t was ons een genoegen 😀

 

 

 

Na de malse regen kregen we een home made IJslandse, ijskoude, plensbui over ons hoofd…

Maar geen paniek, onze campers zijn niet ver meer…

Nog amper 2 km ploeteren in dit natte zwarte zand  😀

IJsland… het land van 4 seizoenen op één dag, heeft zijn naam niet gestolen :mrgreen:

Maar volgend jaar ga ik zeker terug !

Dit barre wondere land heeft mijn hart gestolen 😀

 

 

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje (editie 52) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland natuur & wilde paarden fotografie

én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

IJSLAND (DEEL 51) – Zwart zand, blauw ijs en lange sluitertijden

Mensen die mijn blogje volgen weten al lang dat ik graag mijn blog thema’s en onderwerpen door elkaar gooi.

Gewoon omdat ik dat leuk vind en een beetje chaos mag wel hé 😀

Voor de nieuwe bezoekers… wees welkom ! Neem een stoel & wees gezeten :mrgreen:

 

Van de baby borrel en de macro in het kleine wereldje duikelen we terug in het verre noorden…

We fotograferen terug in het zalig ijzige IJsland,

nog steeds dichtbij Höfn, het zwarte lava strand met de aangespoelde gletsjer ijsblokken.

 

Hier heb ik meestal gewerkt met de ‘little stopper‘ van Lee.

Dit is een glazen grijsfilter die 6 stops licht tegenhoudt.

Met behulp van dit filter kan ik heel subtiel kleine bewegingen in het water laten vervagen.

Het is net niet genoeg om grotere bewegingen te bevriezen,

(daarvoor gebruik ik de Lee “Big Stopper” die 10 stops tegenhoudt).

Om het grote verloop in het dynamisch lichtbereik tussen het gitzwarte,

matte zand en de helderheid in de wolken te egaliseren,

heb ik nog 1 of soms 2 grijsverloopfilters (van ND 3,6,9) over het wolken-gedeelte geschoven.

Op die manier behoud ik veel details in het diepe zwart én tegelijk in het heldere licht van de lucht.

Er zijn geen regeltjes in het gebruik van grijsfilters, big of little stoppers…

Hier moet je gewoon op je ervaring én wat gezond boerenverstand werken.

Veel experimenteren helpt zeker 😀

Uiteraard moet je werken op een statief, omdat je al vlug met sluitertijden van 1/2 seconde tot soms een paar minuten zit…

Liefst een statief dat bestand is tegen invretend zout zeewater…

Werken met langere sluitertijden heeft ook een leuk voordeel dat je de kleuren als het ware ‘stapelt’.

De kleuren uit zo’n foto’s zullen altijd rijker en voller zijn dan met ‘gewone’ sluitertijden.

 

 

 

De blauwe kleur van het gletsjer ijs is echt blauw zoals je het op mijn foto’s ziet !

Het is geen photoshop truukje.

Een gletsjer ontstaat als dikke sneeuwlagen door hun eigen gewicht onderaan tot ijs worden verdicht.

Dat gaat in fasen.

Sneeuw wordt eerst omgezet tot firn.

Dat is een korrelige ijsmassa die gevormd wordt door steeds te ontdooien en te bevriezen.

Later, en dus dieper in de gletsjer, wordt dit firn samengeperst tot wit gletsjerijs.

Tenslotte wordt het ijs zo verdicht tot blauw gletsjerijs.

Dit blauwe ijs kan vele eeuwen oud zijn…

 

 

Tranen

Die oude gletsjer

weent eeuwenoude tranen

van keihard blauw ijs

 

 

 

 

 

Hoe zou de magie van het blauwe ijs eruitzien in het zwart/wit wereldje ?

Ik vind beiden mooi… de zwart/wit bewerking heeft meer details (naar mijn bescheiden mening)

Wat is jouw mening, waarde bezoeker ?

 

 

 

 

Van IJsland wordt verteld dat je er de 4 seizoenen op 1 dag kan beleven…

Welnu… Neem gerust van mij aan dat dit waar is !

Binnen een paar minuten kan het weer daar helemaal omslagen.

Soms heb je zo van die momenten dat het licht van flauw grijs ineens naar intens koperachtig goud gaat !

Als je daar dan met je fotogerief op de juiste plek staat… dan heb je verdomd veel geluk 😀

Je moet dan wel heel vlug de settings en parametertjes van je camera veranderen natuurlijk…

IJsland laat iedere fotograaf echt wel keihard werken voor zijn foto’s 😎

Ook dat is mooi meegenomen natuurlijk !

Een paar minuten later was alles terug staalgrijs tot metaal blauw…

Het voelde aan alsof Odin zijn Goddelijk donsdeken eventjes had opgeschud :mrgreen:

Hier bleef ik aarzelen tussen 1 of 2 haiku inspiratie poëzie woordjes…

Twee voor de prijs van één dus 😀

 

 

Golven

IJsbergen sterven

in de rollende golven

van de oceaan

 

 

 

Niemand

De aarde warmt op

is een teken aan de wand

maar niemand merkt het

 

 

 

 

 

Soms drijven er kleine, bijna helemaal gesmolten ijsberg restantjes in het water…

Dit symboliseert de tragedie van onze huidige tijd vind ik…

Tijdens het jaar smelt er meer ijs dan dat er in de winter wordt aangemaakt 😦

Het gebied waar ik hier fotografeerde in 2016,

is momenteel helemaal overspoeld en ontoegankelijk door het gletsjer smeltwater.

Btw, die gletsjer is groter dan de provincies Antwerpen, Brabant, Oost & West Vlaanderen & ’t Brussels gewest samen…

Heel dit smeltgebied is ontruimd nu…

Maar er is niets aan de hand met ons mondiaal weertje hé… zo wordt ons altijd maar wijsgemaakt 😦

 

 

 

 

 

Enfin soit…  er is toch niets aan het weer te doen…

We kunnen maar beter genieten van wat ons nog rest !

Hier heb ik de little stopper verwisseld met de ‘big stopper’.

Kwestie van het ‘ritme’ en ‘beweging’ in mijn foto’s te veranderen.

Nog steeds hanteer ik de vuistregel om het terugtrekkend water te fotograferen.

Als je fotografeert met opkomend golfwater…

dan kan je voor ijzige surprises komen te staan 😀

Want je weet nooit hoe groot of hoe hoog de volgende oceaan golf zal zijn !

 

 

 

 

 

Lijntjes

Bruisende golven

schuimen lijntjes in het zand

voor heel eventjes

 

 

 

 

 

De Atlantische oceaan…

Die immense wijdsheid doet me echt wel iets !

Als je van hier naar het noorden vaart, dan zit je in Groenland…

De Noordpool is echt niet ver meer !

Als ik die blauwe ijsbrokken zie, dan droom ik van de noordpool.

Zal ik daar ooit geraken ?

Het ijzige uiterste noorden is mijn ultieme wensdroom.

Ik kan echt veel beter tegen barre diepvrieskou,

dan tegen de (voor mij kleffe & ziekmakende) zomerwarmte…

(mijn diabetes heeft hier zeker veel mee te maken)

Als ik ooit eens de lotto win, dan ga ik zeker eens naar de noordpool 😀

maar momenteel…. die Noord of Zuidpool reizen zijn echt wel schandalig duur 😯

 

 

 

 

Als afsluiter:

En weer veranderd het licht …

De kleurtemperatuur duikt naar het rood spectrum !

Een zacht gouden gloed gleed streelt deze wonderbare kust…

In dit magistrale licht drijven smelten de restanten van immens grote,blauwe ijsbergen

 

 

 

Reuzen

Blauwe ijsreuzen

gaan hier ten onder

de zee smelt hun graf

 

 

 

 

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje (editie 50+) gekomen 😀

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland natuur fotografie en mijn nederige haiku woordjes uit eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

IJSLAND (DEEL 50) – Zwart zand, blauw ijs en lange sluitertijden

Van de relatieve rust in ons landelijk kruiden en bloemen tuintje,

maken we weer een reuze sprong naar het verre & ruige Noorden !

Weet je, in deze barre & koude gebieden voel ik me echt wel goed in mijn vel 😀

Ik hou meer van die frisse gezonde kou als die kleffe warmte van de laatste weken…

 

Maar we wijken weer af… tommetoch 😯

 

We zetten de fotoshoot op het “zwart strand” verder…

Op dit kilometers lange zwart zand strand zoeken naar interessante composities

en interessante objecten is leuk om te doen.

Je leert ‘zien‘ !

Hier had ik een leuk tafereeltje gevonden….

Blauw gletsjer ijs dat contrasteert met het zwarte zand en het drama in de wolken…

De witte schuimlijnen zijn gemaakt toen het golfwater terugtrok naar de oceaan.

Uiteraard heb ik hier gebruik gemaakt van lange sluitertijden !

Anders kan je geen “beweging” vastleggen in je foto.

Alle foto’s van dit logje zijn trouwens gemaakt dmv de lange sluitertijden techniek,

ook de little stopper (Die 5 stops licht tegenhoud) is dikwijls gebruikt + graduele grijsfilters

om het licht gelijk te trekken (het dynamisch bereik verhogen zonder HDR technieken te te passen)

 

 

 

 

 

Fotografie

 

In fotografie

maakt een lange sluitertijd

toch wel het verschil 

 

 

 

Dezelfde positie als voorgaande foto,

maar met een andere golf, die ook terugstroomt in zee.

De opening tijden variëren van 3 tot 10 seconden…

Die tijd varieert naargelang de kracht van de golf én van het terugstromende water.

Dat moet je zelf ter plaatse uitproberen, er zijn geen regeltjes voor 😀

Enne… natuurlijk staat de camera hier op een statief

 

 

 

 

De 3 laatste foto’s in dit logje …

(een selectie speciaal voor jullie 😎 )

Een groot stuk afgebroken gletsjerijs,

had de vage vorm van een krokodil,

of een oude draak…

een vergeten dino ?

mét wijdopen gesperde muil.

Het was heel interessant om te zien hoe het zeewater rond dit ijsblok stroomde,

Geen enkele golf of stroming was het zelfde !

Hier heb ik echt van genoten 😀

 

 

 

Draak 

 

Een ijzige draak 

geboren uit een gletsjer

ligt hier te sterven

 

 

 

Het licht was ook heel intens…

De kleur van het zeewater veranderde constant,

dit kwam door de onvoorspelbaarheid en de wisselende transparantie in de wolken.

Ik kan je verzekeren… we hebben ons hier ferm kunnen amuseren 😀

Op die ene voormiddag heb ik wel 5 kaartjes van 16Gb volgeschoten 😎

IJsland is echt wel hét Walhalla voor de natuurfotograaf !

 

 

 

Noot: Van mijn collega & vriend, Marcel Van Balkom (die deze fotoreis begeleid),

heb ik vernomen dat de grootste gletsjer in IJsland,

dit jaar al bijna 9 meter in hoogte is verloren…

Dat komt door de mondiale opwarming… 😦

Het gebied waar ik de grote ijsbergen fotografeerde is momenteel ontruimd,

wegens grote overstromingen, veroorzaakt door de smeltende enorme gletsjer massa.

Btw, die gletsjer is groter dan Antwerpen, Brabant, Oost & West Vlaanderen & Brussel te samen…

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje gekomen.

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland natuur fotografie en de nederige haiku woordjes uit eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

IJSLAND (DEEL 49) – Zwart zand en blauw ijs bij Höfn

We maken weer een grote duik !

Van de Normandische kiezelstranden en krijtrotsen,

komen we weer boven water aan de IJslandse oceaankust !

In het ruige noorden, nabij het stadje Höfn,

De doffe, matzwarte stranden slorpen alle licht op, zo lijkt het wel !

Dit zwart zand is afkomstig vanuit vulkaan uitbarstingen

en gitzwart lava gesteente dat door de eeuwen is vermaald

door de enorme krachten van de oceanen die IJsland omringen.

 

Dit zwart zand , blauwe brokken gletsjer ijs ,

de woeste branding,

De onvoorspelbare dreiging in de wolken,

de wit schuimende zee…

zijn perfecte ingrediënten voor lange sluitertijden.

Vandaag gebruik ik de breedhoek 16/35mm  (meestal op 16mm)

een statief (dat tegen ultrafijn zand en bijtend zout water bestand is),

een little stopper (-5 stops licht), soms een big stopper (-10 stops licht)

om de bewegingen van het water te accentueren

en de kleuren van mijn stilstaand onderwerp te stapelen en te satureren.

Het leukste is als het schuimende water zich terug trekt,

dan krijg je lekkere onvoorspelbare schuimpatronen in het zwarte zand.

 

 

Gletsjer

 

Blauwe ijsbrokken

uit de gletsjer gewrongen

gaan sterven in zee

 

 

 

 

 

Om het dynamisch licht geheel te gelijk te houden,

gebruik ik naast de vierkante little of big stopper

ook nog graduale grijs filter(s) (10x15cm),

deze om het felle licht in de wolken egaal te maken

met het licht in het ijs en de wit schuimende golftoppen

Het is een machtig schouwspel…

die rollende en schuimende golven

de ijskanjers, die overspoeld worden…

Het indrukwekkende geluid van de atlantische oceaan…

Na een paar minuten waren we doornat van het stuifwater,

maar gelukkig had iedereen in ons groepje,

echt wel 1ste klas gerief aan pool-omgeving kleding mee,

en bleven we onder onze beschermende kleding droog & warm.

 

 

 

Het ritme van de golven…

Urenlang kan ik ernaar kijken

Elke golf is weer een verrassing,

want geen golf is gelijk aan de vorige !

Het licht in dit door donderwolken beheerste zeelandschap,

door de nabijheid van de Noordpool, is heel raar om te zien…

Soms schijnt het licht vaal groen,

dan weer zwaar goudachtig

en terug naar zachtblauwzeegroen…

Het licht in deze uithoek zit vol magie !

We moeten dan ook de witbalans in onze camera manueel corrigeren,

anders wijken de kleuren echt teveel af !.

Je kan hier niet vertrouwen op de automatisch witbalans…

(je camera mag dan nog zo goed zijn als je wilt… hij kan het niet aan !)

Hier had ik de witbalans op 5600 graden kelvin gezet (is normaal dag zonlicht)

Zo bleef het ijs zijn natuurlijk blauwe glans behouden,

bleef het zwart van het zand ook echt zwart…

De kleur in mijn foto’s is dan ook exact de kleur die we ginder zagen !

Natuurfotografie in IJsland…

Het is verdorie zalig om te doen hoor !

Je moet constant al je ervaring in de strijd gooien 😀

Maar dat vind ik nu echt uitdagend om te doen :mrgreen:

 

 

Een Golf

 

Schuimend rijst een golf

omhoog uit de oceaan

en rolt naar me toe

 

 

 

 

Als de vloed opkomt,

wordt alles weer anders…

Stukken ijs worden verzwolgen

en golven veranderen van vorm

opstuivend zee water maakt alles kleddernat,

het zilte schuim van de golftoppen vliegt rondom ons

Het is nu nog amper 5 graden,

een frisse zeebries haalt onze gevoelstemperatuur een flink stuk naar beneden…

Maar ik geniet hier intens van 😀

Mijn longen die zich vullen met kristal zuivere polaire zeelucht…

ZAAALIG 😀 !!

 

 

 

 

 

Soms schuiven indrukwekkende onweerwolken voor de zon…

Het kan hier donker en weer klaar worden in enkele minuten !!

Op zo’n momenten wordt licht pure magie hoor !

Soms geloof je zelfs, je eigen ogen niet meer… echt waar !

Dit voelde als schoonheid en magie in het kwadraat :mrgreen:

Kan je ontroerd zijn, bij het zien van immense natuur schoonheid ??

Ja hoor, zeker weten hoor !

 

 

 

 

Kristal

 

Als je goed luistert

hoor je kristal getinkel

zingen in het ijs

 

 

 

De “kunst” bij deze vorm van lange sluitertijd fotografie,

is het plekje vinden tot waar de volgende golf gaat komen

en je camera daar zo laag mogelijk over de grond op zijn statief te verankeren.

Je stelt op voorhand scherp en druk pas af wanneer het schuimende golfwater

nét aan zijn retour begint…

Zo krijg je heerlijke, terugtrekkende  witte lijnen van het schuimend water in je foto !

terwijl de statische blokken ijs hun kleursaturatie krijgen (door de lange sluitertijd)

 

Wat technische info: Zoom op 16mm , Camera op statief +- 4Ocm hoog  (juist boven de golf),

diafragma f16 , little stopper van Lee (-5 stops), sluitertijd 8sec, iso 100. Witbalans 5600 graden.

Mijn sokken waren daarna wel nat, maar dat kon mijn pret niet bederven hoor 🙂

 

 

 

 

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje gekomen.

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland natuur fotografie en de nederige haiku woordjes uit eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk