Fietsen langs de Damse vaart (Deel 3 en einde)

Van de Speelse Spiegelingen spielerijtjes in Brussel

neem ik je nog eens mee naar Damme.

Het was een zalige fietstocht,

maar dat had ik al verteld in deel 1 en 2 van deze serie 😎

 

Het was al wat later in de morgen,

de nevelslierten en de mist was nu grotendeels verdwenen.

Het water , de groene oevers en de uitgestrektheid

van het vlakke land was prachtig om te zien :mrgreen:

Het geheel heeft een toets van subtiel minimalisme vond ik…

 

 

 

De aanhoudende zeewind geeft de bomen hun Damse vaart karakter 🙂

 

 

 

Hier hoor je alleen het zachte gekabbel van het traag stromende water,

de wind die de bomen streelt en het geruis van de wind in het riet…

Zalig hoor 😉

 

 

 

Een manueel te bedienen overzet veerpont…

 

 

 

Een lange bocht in het kanaal is ideaal om het karakter

van dit mooie polderland te onderstrepen…

 

 

 

Nu ja, ik moet eerlijk toegeven dat ik soms heel dicht bij de oever kwam…

Maar voor een mooie compositie te vinden moet een fotograaf

soms wat berekende risico’s maken 😉

Het enige wat me kon overkomen is een nat pak, so what hé ? 😎

 

 

 

Hier kreeg ik onder mijn voeten van mijn madam,

omdat mijn schoenen onder de modder zaten… :mrgreen:

Och ja zei ik, ‘k heb er toch een mooie foto aan overgehouden 😉

 

 

 

In het stugge gras en riet was de modder aan mijn schoenen rap verdwenen 😎

Die scheve bomen vind ik fascinerend, ze lijken wel te dansen , vind je niet ?

 

 

 

Toen ik weer te dicht bij het water kwam was mijn madam

er weer niet gerust in…

Pas maar op dat je niet in het water valt….

“Och ja, ik kan wel zwemmen hoor” was mijn antwoord 😎

 

 

 

Hier zat ik op de knieën, de camera een paar cm boven het water…

Mijn rechterknie zat bijna onder water want de oever brokkelde wat af … 😎

Omdat ik het LCD scherm van de Fuji XT1 kan verstellen,

kon ik heel goed zien hoe de foto zou worden.

Fotograferen op deze manier vind ik zalig !

 

 

 

Als afsluiter van de “Fietsen aan de Damse vaart” fotoreportage,

een van de meest rare bomen die ik ooit heb gezien :mrgreen:

We hebben hem tot “StekelvarkenBoom” gedoopt 😉

 

 

Et voila, we zijn aan het eind van “Fietsen aan de Damse vaart” serie gekomen.

‘k hoop dat je ervan genoten hebt !

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Fietsen langs de Damse vaart (Deel 2)

Eindelijn zijn we verlost van die tropische hitte ! :mrgreen:

Momenteel luister ik hier naar het heerlijke getik en geplons van de regendruppels

op ons dak, de buiten temperatuur is van 36º gezakt naar 22º ! Zalig is dat 😎

Van de verkoelende ijs-fotografie in het vorig logje, keren we terug naar Damme,

onze fietstocht naast de mistige maar ook verfrissende Damse vaart.

Door het vroege uur (vroeger dan 8:30u) was er veel verschil tussen puur wit licht

en pikke donker.  Het dynamisch licht bereik was dus heel groot !

Veel groter dan een camera aankan !

Je kan dat groot licht bereik deels opvangen door graduele grijs filters te gebruiken,

maar tijdens een ontspannende fietstocht heb ik daar echt geen zin in 😉

Als het nodig is, maakte ik gewoon een HDR belichting trapje van 3 of 5 verschillende

belichtingen, die ik daarna bewerk met het goedkope SNS-HDR tooltje.

SNS HDR heeft namelijk een heel leuke eigenschap !

Het maakt heel realistische eind beelden van je HDR trapje ! 😎

Deze tool geeft je als eindresultaat, datgene dat je met je eigen ogen zag als je de foto maakte  !

Er zijn vele andere HDR progjes, maar velen blazen het beeld op

(licht halo’s bijvoorbeeld)  en dat gedoe komt meestal storend over in mijn ogen.

In Photoshop kan het ook, maar SNS-HDR of PhotomatixPro doen hun dingetje veel beter 😎

 

Onder de bomen was er nog heel veel schaduw, terwijl in de lucht

de felle ochtendzon speelde met de mist…

De HDR techniek is hier zeker op zijn plaats…

Omdat nu het felle licht in evenwicht is met de donkerste schaduwen…

De details blijven behouden in zowel het licht als in het donker.

Zonder HDR zou ofwel het licht uitgebeten zijn (verbrand-overbelicht),

ofwel de donkere schaduwen zonder detail zijn… (dicht gelopen-onderbelicht)

 

 

 

De bomen van de Damse vaart wijken allen af naar links,

of naar rechts natuurlijk, ’t is afhankelijk welke richting je hier rijd 😉

De natuur is hier prachtig…. én het is hier fluisterstil !

 

 

 

Dit mooie landschap verdient een zwart/wit omzetting !

 

 

 

Wegenwerken op het jaagpad, lieten ons een kleine omweg rijden,

gelukkig eigenlijk, anders had ik dit moois nooit gezien 😉

 

 

 

Ergens aan de kust, was het nu Knokke Heist of meer richting Sluis…?

Het is niet echt belangrijk.

Het beeld spreekt voor zichzelf.

 

 

 

We hebben flink wat km’s langs de spuug lelijke Belgische kust dijk gereden…

Die lelijke appartement blokken storen me echt 🙄

Het ene restaurant na het andere, go-cart en fiets verhuur, cafe’s, prullaria winkels,enz…

Op het strand kan je een houten barakje huren om je strand spullen in te zetten…

Wat een opgeklopt gedoe hé ?

Hier kom ik echt nooit op vakantie… Geef mij maar de opaal kust in Frankrijk

of de verlaten kusten in Nl, Zeeland, Friesland…

 

 

 

Een poging om die houten barakjes te fotograferen zonder die lelijke

appartement blokken in het beeld te krijgen… 😎

 

 

 

Wat een verademing !

We laten de lelijke Belgische kust achter ons en fietsen terug naar Damme.

Een wankele houten wei afsluiting trok mijn aandacht …

 

 

 

Het bomen landschap verandert…

De eerste herfstkleuren worden zichtbaar,

de reflectie van de oevers in de Damse vaart  water boeit me

 

 

 

Zelfde landschap, maar dan frontaal gelijk met het water mee.

Duizenden herfstblaadjes drijvend  in het water,

een bijna rimpelloze reflectie in het bijna stilstaande water…

’t is hier zalig fietsen :mrgreen:

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

De boer heeft hier als als scheppend kunstenaar gewerkt !

Wij als toevallige toeschouwers, genoten van zijn mooie lijnenspel 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een tweede “Fietsen aan de Damse vaart” logje gekomen.

‘k hoop dat je ervan genoten hebt !

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Wandelen in Normandië

Met dit logje duiken we terug in de tijd…

Het was 2017, de locatie Étretat in Normandië, Frankrijk.

Meer naar het binnenland, ver achter de beroemde krijtrotsen én de uitgestrekte duinen

kan je heerlijke wandelingen maken in het groen en uitgestrekte bossen.

Het verre ruisen van de zee als heerlijke achtergrond muziek is mooi meegenomen :mrgreen:

 

Ná het maken van deze foto kreeg ik een leuk ideetje….

 

 

 

Waarom zou ik alles in mijn foto scherp willen zien ?

Dat was het basis idee waar ik verder over nadacht.

Waarom zou ik geen foto’s maken die bewust onscherp zijn,

alleen de vormen, kleuren én natuurlijk het licht laat ik zien 😎

De wereld zien doorheen een waas, alsof je je ogen bijna dichtknijpt !

(In deze reeks kwam geen photoshop aan te pas hoor ! )

Gewoon de camera én natuurlijk ook de lens op de M van Manueel zetten

en dan maar “spelen” met de talloze instellingen en de eindeloze mogelijkheden.

Er is ook géén statief gebruikt.

In de schilder/beeldhouw kunst hou ik het meest van het impressionisme én het expressionisme.

In dit logje probeer ik die twee kunststromingen te verenigen in mijn fotografie  :mrgreen:

 

 

 

 

Wit speelse lichtjes

geboren uit het bokeh

van mijn camera

 

 

 

 

Een verlaten bosweg vind ik altijd zalig om te zien én om daar te zijn…

De stilte en de rust die je hier voelt is gewoon de max !

Genieten en leven als God in Frankrijk komt hier wel tot zijn recht vind ik 😎

 

 

 

Piepkleine paadjes,

waar zijn je kaboutertjes ?

zo dagdroomde ik

 

 

 

Een flink uit de kluiten gewassen boomstam als zitbank…

Er is niets duidelijk of scherp, maar toch kan je zien wat ik heb gefotografeerd 😉

Het groen van het bos, de bomen, het hout, het bos paadje, alles is aanwezig,

maar alles is tegelijk verbonden door de bewust gemaakte onscherpte.

 

 

 

Omdat ik meer “swung” in mijn bewust onscherpe foto’s wou brengen,

deed ik er nog een schepje bovenop :mrgreen:

In de onscherpte wou ik als extraatje een verticale beweging maken.

Maar dit extraatje kost wel extra sluitertijd !

Om dat ‘beweging’ effect te registreren, moest ik de sluitertijd verlagen van 1/500sec naar 3 of 4/10sec.

Omdat ik dan teveel licht (overbelichting ! ) krijg, moest ik echt wel een little stopper gebruiken.

(Een ‘little stopper’ is een grijsfilter die 5 stops licht tegenhoud.

De camera is (uit de losse hand) 0.4 seconde verticaal omhoog getrokken om dit effect te verkrijgen…

De grens tussen impressionisme en expressionisme wordt hier flinterdun

(Dat is wel gezien door mijn ogen hé 😉 )

Btw, wat is jouw mening hierover ?

 

 

 

Met dezelfde instellingen én met hetzelfde 5 stops grijsfilter werkte ik verder…

Als ik een verticale beweging maak en ondertussen heel eventjes een zigzag beweging maak,

Wat krijg ik dan ?  Rarara  😉

Je ziet nog altijd het bospaadje, de bomen, het prille bosgroen én het geel verdroogde gras.

Dat ik dit soort van fotografie heel graag doe, dat wist je al lang denk ik 😎

Het voelt alsof ik schilder met mijn lens ! :mrgreen:

 

 

 

Zoals altijd moet je als fotograaf toch wel rekening houden met de regeltjes van de compositie…

Als je een foto maakt die vloekt met alle regeltjes, dan kan die foto

ofwel geniaal ofwel (en dat is meestal zo) waardeloos zijn 😎

Intuïtief werk ik meestal met de regel van derden of de gulden snede

omdat mijn gevoel voor verhoudingen daar het meest bij aanleunt.

Wist je dat die heerlijk mooie antieke Griekse tempels

(en veel later daarna de Romeinse tempels) zijn gebouwd rond

de verhouding van de gulden snede ?

Compositie én verhouding leer  is geen moderne uitvinding hé ?

Het is al tientallen eeuwen oud 😉

 

 

 

Lieve bos Godin

wenkend met je tak armen

ik hoor ze kraken…

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Als je met langere sluitertijden werkt kan je alle kanten uit…

je kan horizontale en verticale bewegingen maken,

met of zonder zigzag bewegingen,

Je kan ook de camera draaien rond een (op voorhand bepaald) punt.

De ervaring leert me dat rond draaien rond het centrale punt niet echt mooi is.

Soms worden mensen misselijk door dat centrale draai effect.

Daarom zet ik mijn centraal ‘scherpstelpunt’ op 1 van de ‘gulden snede’ regel punten.

Je kan ook in of uit zoomen (met een zoomlens natuurlijk), maar dat is voor later eens 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

Bedankt voor je bezoekje 😉

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland 2019 – Deel 7

In dit logje praat ik heel bewust niet over corona…

Het mag ons leven echt niet overheersen hé !

Daarom is het weer hoog tijd om hier weer wat natuur schoonheid aan te bieden 😉

 

HarrieNijland2 deed me in mijn vorig logje, het voorstel om nog wat IJsland foto’s te publiceren.

Op dit leuke voorstel kan ik geen neen zeggen !

dus ja, waarom niet he ? 😉

 

We zijn nog steeds in Vic, de zonsondergang van IJsland Deel 6 is achter de rug.

Om 5 uur in de ochtend was ik al buiten, klaar om de nieuwe zonsopgang mee te maken 😎

Meestal is na een mooie zonsondergang de daarna volgende zonsopgang ook mooi…

Daarom was ik er dan ook zo vroeg klaar voor ! 😎

 

Indrukwekkende kleuren en enorme wolken rollen over de oceaan…

 

 

 

 

Na een paar minuten  werd het licht echt wel magistraal mooi !

Enorme wolkenflarden drijven geluidloos over de kust van Vic.

 

 

 

Naarmate het daglicht sterker wordt,

wordt het land met kleine stapjes heel subtiel belicht

 

 

 

Ter info, al deze foto’s zijn met de Fuji GFX 23mm breedhoek lens gemaakt.

Ook heb ik een circulair polafilter + 1 of meerdere graduele grijsfilters gebruikt,

om het enorme dynamisch lichtverschil tussen licht en donker te egaliseren.

Deze grijs filters gebruik ik ook om alle details weer te geven in het fel gouden licht.

Het is altijd zoeken en meten, proberen… maar dat is nu pas wat ik echt zalig vind 😎

 

 

 

Een metertje naar voor bewegen geeft een totaal ander beeld !

Het “drama” in de wolken wordt nu spectaculair mooi.

 

 

 

Op dezelfde afstand lijn van de kust, maar een paar meters naar rechts opschuiven

geeft ook weer een totaal ander beeld !

Mensen lief ! Wat hou ik van dit ongelooflijk mooie land ! 😎

 

 

 

 

Het goud in de wolken is bijna vloeibaar geworden,

zo intens is het licht !

Zie je de rustende zeemeeuw ? 😉

 

 

 

Enorme wolkenflarden dansen een goden-tartend waanzinnig mooi ballet !

In deze wolken zie je goud, blauw, paars, geel, lila dansend met het licht…

en in de verte links, aan de horizon, zie je de tanden van Odin !

 

 

 

 

Een honderdtal meter naar links, korter bij de baai van Vic

Ondertussen is het 6u30 geworden, het daglicht overheerst bijna,

Maar toch zie ik nog steeds magie in de lucht 😉

 

 

 

Ineens was het gouden uurtje gedaan…

Een enorme wolkenmassa, afgewisseld met slierten zwarte regenwolken

spoelde over de kust…

Tijd om mijn bokes te gaan eten dus 😎

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 7) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

IJsland 2019 – Deel 6

Regelmatige bezoekers van dit blogje,

weten al lang dat ik heel graag van de hak op de tak spring, qua log-thema.

Om onvoorspelbaar te blijven… ga ik vandaag gewoon verder ,

waar ik stopte met mijn vorige (IJsland deel 5) logje :mrgreen:

 

In deze sombere corona tijden ben ik al blij dat ik mijn bezoekers

wat mooi licht kan aanbieden !

Het wondermooie licht van een zonsondergang in IJsland

We kunnen allemaal wat extra licht gebruiken denk ik,

zeker na het vreselijke nieuws van vandaag,

dat een meisje van 12 jaar overleden is aan het coronavirus…

We beleven barre tijden !

Daarom… wat extra mooi licht.

 

 

 

Heel langzaam kleurt de hemel goud…

 

 

 

Het kleurrijke licht spektakel dat zich voor onze ogen uitrolt…

Het mooiste licht dat een fotograaf zich mag wensen kregen we er gratis bij ! 😎

 

 

 

Een gouden Godenvinger streelt de zee …

 

 

 

Als ik landinwaarts keek zag ik deze buitenaardse schoonheid :mrgreen:

Het laatste gouden licht maakt van dit landschap een sprookjeswereld !

 

 

 

 

Het goud dooft langzaam uit…

Nevels komen over de oceaan gerold,

het lijkt wel dat de enorme wolken één worden met de oceaan !

 

 

 

Nog een laatste blik over het binnenland…

Een halve  minuut later viel het hemelswater met bakken tegelijk uit de lucht…

IJsland… het land van de 4 seizoenen op 1 dag 😉

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 6) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in een volgende logje

Dirk

IJsland 2019 – Deel 5

In deze donkere corona dagen, wil ik mijn bezoekers onaardse schoonheid geven.

IJsland is hét land bij uitstek waar je deze schoonheid kan vinden 😎

 

We zijn boven een of andere berg, in het dorpje Vik,

De atlantische oceaan is links van ons

Het regende niet, de weervoorspelling verwacht een mooie zonsondergang…

Dat ik echt onder de indruk was van de grootse wolkenpartijen,

dat moet ik je niet zeggen hé ? 😉 Dat zie je zo !

 

 

 

 

Constant zoekend naar een nieuwe compositie,

om de glorie van deze zalige zonsondergang  zo mooi mogelijk weer te geven…

Een landschap moet niet echt in landschap modus staan…

Je camera in portret modus houden is zeker geschikt voor een mooi landschap !

Als je zo werkt, is het mooier dat er onderaan de foto iets is dat de aandacht trekt,

een element uit het landschap doet wonderen 😎

 

 

 

Je moet altijd opletten in IJsland …

Als je hier kort bij de rand komt, dan kan je 50 meter naar beneden flikkeren !

Dus, een veilige afstand houden is de boodschap !

Ondertussen is het licht veranderd !

Het eerste goud komt tevoorschijn 😎

 

 

 

 

Bij elke foto heb ik hier gewerkt met graduele grijsfilter(s),

om het felle licht in de hemel op het zelfde niveau te brengen

als het licht aan de grond.

Zonder zo’n grijsfilter(s) is het quasi onmogelijk om details te zien

in de lucht én tegelijk op het land

 

 

Steeds zoekend naar andere composities in het constant

veranderende licht spektakel 😎

 

 

 

Even landinwaarts kijken…

Het wondere landschap met tegelijk het onaardse licht en wolken partijen…

Daar blijf je op kijken hoor !

ik voelde me in een sprookjeswereld ! 😉

 

 

 

Het goud in de hemel groeit en gloeit !

Een simpele bloem in de voorgrond zorgt voor ritme in de compositie 😎

 

 

 

 

Het hemelsblauw dat bestraald wordt door rood licht,

verschuift naar het paarse spectrum !

Ik stond erbij… en keek ernaar 😉

 

 

 

Om dit logje te eindigen …

Het gouden licht werd nu oppermachtig,

straks is de zee ook van goud, (maar dat is voor een volgende logje 😉 )

De wolken partijen waren indrukwekkend !

De eerste nevels boven de zee worden gevormd (maar ook dat is voor een volgend logje 😉 )

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 5) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in een volgende logje

Dirk

IJsland 2019 – Deel 4

Het coronavirus is in het land en we hebben het geweten, amai ni !

Veel evenementen waar we normaal gezien naartoe gingen,

een oud leerlingen reünie , PhotoDays 2020 zijn inmiddels afgelast en/of uitgesteld.

Een paar musea die we graag  zouden bezoeken zijn nu ook dicht…

Maar kom, extreme situaties vereisen nu eenmaal extreme maatregelen !

Mij ga je hierover niet horen klagen.

Behalve… onze overheid die halfslachtige maatregelen neemt, zoals:

In gemeente A mogen de scholen openblijven,

in gemeente B worden de scholen gesloten !

Als je ziek bent moet  je geneesheer je telefonisch onderzoeken

en dan een ziektebriefje voor  week doormailen of met de post.

Nu blijkt dat dit in strijd is met de GDPR wetgeving !

We leven hier blijkbaar in absurdistan !

Overheid, neem afdoende én federale beslissingen, iedereen gelijk voor de wet,

zonder smakeloze compromiekes (die onze politici goed kennen).

Doe gewoon jullie werk, waarvoor jullie heel rijkelijk betaald worden !

Meer vraag ik niet :mrgreen:

 

Zo, dat moest me ff van het hart …

 

Om wat van het doemdenken en coronavirusjes weg te gaan…

Wat dacht je van een 4de IJsland 2019 editie ? 😉

 

Het grootste export artikel van IJsland is… Water !

 

 

Een flink pak kilometers verder, aan het gitzwarte strand van Vic

In de verte, uiterst rechts zie je de ‘tand van Odin’

 

 

 

 

Bij deze foto heb ik de voorgrond erbij betrokken,

dat geeft een heel ander gevoel vind ik. 😎

De op het strand stromende golven zijn hier heel onvoorspelbaar

maar tegelijk heel indrukwekkend om te zien wanneer zo’n enorme golf

het strand instroomt.

 

Voor de techies: Om de voorgrond én tegelijk de achtergrond scherp te stellen,

maak ik meestal gebruik van de hyperfocale afstand.

Die kan je perfect instellen met een systeem camera.

De berekening van die afstand doe ik via een gratis app op mijn gsm.

die app noemt : ‘Dof Calculator’ waar DOF staat voor Depth Of Field

(Scherptediepte).  (Verkrijgbaar voor Android , ios)

 

 

 

Enkele honderden meters verder zie je lava gesteente…

De kleuren én de grillige gesmolten vormen van de lava

zijn heel indrukwekkend !

In mijn ogen is dit één van de ruwste én mooiste plekken in IJsland

 

 

 

Dezelfde locatie, een hoger standpunt levert een heel andere foto op.

Oranje, rood gele en blauwe rotsen…

Kan je me geloven, als ik zeg, dat ik verliefd ben op IJsland ? 😉

 

 

 

Nog steeds dezelfde locatie, gewoon 2 stappen naar achter gezet…

Btw, alle foto’s zijn gemaakt mét 1 of meer graduele grijsfilters,

een circulair polarisatie filter én alles natuurlijk op statief :wink;

 

 

 

Zelfde locatie als hierboven, maar dan 180 graden omgedraaid

Hier waan je je echt op een andere planeet hoor ! :mrgreen:

 

 

 

Zelfde positie, maar hier heb ik voor een vierkante uitsnede gekozen.

Dit kan je bij Fuji direct instellen op de camera zelf !  😎

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen…

een ‘normale’ uitsnede (landschap mode) vanop dezelfde positie als

de 2 voorgaande foto’s. Gewoon om je aan te tonen hoe belangrijk de keuze van

een ‘uitsnede’ en/of kadrering kan zijn.

3 maal dezelfde positie met 3 verschillende uitsneden geven heel veel verschil hé ?

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 4) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in een volgende logje

Dirk

Normandië – Étretat (Deel 13) – Krijtrotsen, zee en kiezelstranden

Van de macrofotografie in het zomerse Duitsland,

verkassen we naar een ander groot Europees land…

We gaan terug naar Frankrijk, naar de Normandische kust,

naar de uitgestrekte kiezelstranden en kalkrotsen in Étretat !

Het is ondertussen deel 13 geworden van deze vakantie,

de foto’s in dit logje zijn de 6de vakantie dag. 😉

 

’t was mijn bedoeling die dag, om het ongrijpbare, de magie, de grootsheid

van het geheel van de zee, het strand met krijtrotsen én de lucht proberen te “vangen”.

Met een circulair polarisatie filter accentueer ik het blauw in de lucht…

Soms gebruik ik ook een (of meerdere) gradueel grijsfilter(s)

om het dynamisch verschil in het lichtbereik te egaliseren.

Ga je mee het ‘ongrijpbare’ zoeken ? :mrgreen:

 

 

Niemand op het strand

wolken flarden boven me

ergens krijst een meeuw

 

 

 

Een doorgang tussen de rotsen die niet echt bekend is bij het grote publiek !

Gelukkig maar 🙂

We kregen deze passage informatie van onze hotel bazin,

een rasechte brutale, Gauloise kettingrokende Française 😎

Hier was echt niemand…

De meeste toeristen blijven altijd in het stadje hangen,

of aan het strand bezaaid met terrasjes (niets voor ons trouwens)

Wij hadden het rijk dus voor ons alleen 😉

Zalig toch ? !

 

 

 

Een muur van kiezels

gevoed door de oceaan

doet golven schuimen

 

 

 

Een zwart/wit bewerking van voorgaande foto…

 

 

 

Ooit waren deze rotsblokken deel van de krijtrotsen…

De tand des tijd kent geen genade !

 

 

 

Zelfde locatie standpunt als vorige foto,

maar de lens is hier naar links gedraaid.

De geel,goud,oker kleuren van de krijtrotsen vond ik zalig om zien !

De meteo had regen en lichte storm voorspeld…

Laat maar komen dacht ik :mrgreen:

De indrukwekkende wolk partijen over de oceaan waren zalig om te zien !

Als je dit ziet, dan voel je je als mens heel nietig,

amper een stofje in de kosmos  ben je nog ! 😉

 

 

 

 

Grijze kalkrotsen

getooid met een toupetje

een groene haardos

 

 

 

Steenhoopjes… steenmannetjes…

Je komt ze overal ter wereld tegen.

Ze hebben iets, het straalt iets uit 😎

Als je er graag iets meer over weet, klik dan hier

 

 

 

Om dit logje af te sluiten,

We klauteren omhoog door de smalle doorgang (zie foto 2 in dit logje),

om achter de krijtrotsen te komen.

De zee was intussen al flink gestegen

en zou weldra heel het strand overspoelen ! 😯

Geloof me, daar wil je dan niet  zijn hoor !

Nog een laatste foto van een groots wolken spektakel 😎

De kleur variaties in het groen vond ik ook betoverend mooi !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

Bedankt voor je bezoekje 😉

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 12) – Als de avond valt…

We zijn terug in Normandië, Étretat.

’t is reeds dag 5 van onze vakantie daar !

De meteo had ons een droge én een mooie zonsondergang beloofd…

En zeg nu zelf, als je op vakantie bent aan zee,

dan wil je daar echt wel een zonsondergang meemaken hé 😎

 

Die avond stonden we boven op de krijt rots,

mét links een uitzicht op het stadje Étretat

en rechts de oneindige oceaan…

Een tiental fotografen maakten zich klaar,

voor het komende avondlicht spektakel 😉

 

Er stond een stijve bries,

de zeemeeuwen kwamen héél even even tot rust…

Een zalig momentje met de 100/400mm lens…

tussen mij én de speurende zeemeeuw !

 

 

 

Enkele seconden later vloog de vogel weg,

de avondzon tegemoet…

zwevend over de onmetelijke oceaan

Even moest ik hier denken aan Prologue van Neil Diamond,

een machtig film verhaal over Jonathan Livingston, de zeemeeuw…

Een film die ik meermaals gaan zien ben toen 🙂

 

 

 

 

De warme zee zon

overspoelt de kleine kerk

wordt God nu wakker ?

 

 

 

Teergeliefde bezoeker,

Ik kan je verzekeren…

Als je daar boven op die immense krijtrotsen staat,

en je ziet dat geweldig mooi gouden licht over de zee…

Dàt doet iets met je hoor :mrgreen:

 

 

 

Het stadje Étretat in de warme avondzon.

De zilte geur van de zee…

Het zacht kabbelen en ruisen van de zeegolven

Het nooit aflatende geluid van de zeevogels…

Dàt…

Dat was kiekebisj gevoel 😀

 

 

 

De avond ontwaakt

als de zon gouden aaitjes

streelt over de zee

 

 

 

Het avondlicht kan enorm veranderen

in een minimum van tijd !

Van warm rood naar een diep gouden gloed…

Ik stond erbij,

én genoot ervan 😎

 

 

 

De ‘olifantslurf’, nu gehuld in warme avondkleuren,

Het kiezel strand is weer helemaal onderwater…

door de getijden stroming, bestuurt door onze maan.

Zalige momentjes hoor 😉

Volgende keer als ik hier nog eens kom,

neem ik mijn gitaar mee…

om lekker riedeltjes te improviseren in het zalige avondlicht

Dat lijkt me de max 😎

 

 

 

 

Deze foto is echt per toeval tot stand gekomen…

Door het gebrek aan licht, ik wil de iso niet te veel omhoog schroeven

(om de digitale ruis tegen te gaan),

had ik de sluitertijd op 1/10ste seconde gezet.

Natuurlijk stond de camera dan op een statief !

In die 1/10 seconde is een zeevogel erin geslaagd,

om in mijn foto op te duiken 🙂

De wetten van het toeval… i love it 😀

 

 

 

In het avondlicht

zie ik de Japanse vlag

aan de horizon

 

 

 

om dit logje af te sluiten…

Het kleine vissers kerkje, helaas afgesloten die dag.

Het was bijna donker, maar hier heb ik een opname gemaakt

van 2 seconden (natuurlijk op statief !). (f16, iso100)

Dit moment was wat fotografen bedoelen met het blauwe uurtje

De laatste restjes licht, gevangen met digitale technologie !

Fotografie is zalig hé ? 😉

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 11) – Uitstapjes

In mijn vorig logje waren we in IJsland, het kust dorpje Husavik.

Vandaag blijven we aan de kust, maar dan een totaal andere kust :mrgreen:

We gaan terug naar Étretat, aan de Normandische kust in Frankrijk.

 

Omdat we al voor de 5de dag in Étretat waren,

besloten we om een ander stadje te bezichtigen.

De naam van het stadje ben ik ondertussen vergeten,

maar is dat een bezwaar ?  😀

 

Het stadje zelf stelt niet veel voor…

zoals elk Frans stadje is het er druk, stoffig, veel te veel auto’s en kleine bromfietsen

die overal tussen door flitsen…

Het was er te warm naar ons goesting,

dus zochten we de rust én de koelte van een oude kerk op 😎

Deze kerk was doorheen de eeuwen verbouwd en herbouwd,

zodat een mengelmoes van bouwstijlen is verweven doorheen het gebouw.

Je vind er vroeg en oud romaanse bogen en gewelven,

afgewisseld door vroeg en late gotische & meer speelse bouwstijl.

Door het heel grote verschil van licht dynamiek (tussen zwart & puur wit)

koos ik om de HDR techniek gebruiken, om de grote verschillen tussen

het sterkste licht en het diepste donker te overbruggen in 1 foto.

Voor elke HDR foto in dit logje heb ik 5 foto’s genomen met 1 stop licht verschil.

Nadien zijn die 5 foto’s tot 1 foto bewerkt door SNS HDR Pro.

Detail: Er is géén statief gebruikt… alle foto’s zijn genomen uit de losse hand !

Ik leun wel tegen een muur of een zuil ofzo, anders is scherpe HDR niet mogelijk 🙂

 

In het huis van God

proef je gewijde stilte

en oude wierook

 

 

 

 

Oude gebouwen en vooral oude  kerken ademen iets ongrijpbaars uit vind ik…

Moesten deze muren kunnen vertellen hé ? 😎

 

 

 

 

Voor brandglasramen heb ik altijd een zwak gehad !

Het is hét multimedia verhaal voor onze voorouders.

Stel je voor dat je 500 jaar geleden was geboren…

Geen internet, fotografie, boekskes of kranten, tv, enz enz.

Hoe zou jij deze glasramen dan zien ? Welk verhaal vertellen ze ?

Als je ze aan de buitenkant ziet, is het iets vuil, donker, zijn ze zelfs lelijk …

Maar van binnenuit gezien zijn het sprankelende vertoningen,

die bruisen van kleurenpracht !

Iets waar oneindig veel mensen met bewondering hebben naar gekeken :mrgreen:

 

 

 

 

Preekstoelen…

nog nooit heb ik de eer gehad om een spreker bezig te zien in

zo’n fraaie preekstoel constructie.

Dankzij de HDR foto bewerking techniek kan ik hier nog details zien

in de donkerste gebieden én in het felle licht tegelijk !

En dit zonder vervelende digitale ruis 😎

De mogelijkheden van digitale fotografie zijn enorm :mrgreen:

Iets wat pakweg 20 jaar geleden nog ondenkbaar was,

is nu (bijna) mogelijk met een simpele smartphone 😉

 

 

 

 

Op sommige brandglasramen zie je de meest gruwelijke

dingen gebeuren…

Hier zijn we getuige van de onthoofding van Johannes de Doper…

Nu ja, wat de kerk (de inquisitie enzo) vroeger de mensen aandeed,

verschilt niet veel met het leed dat vandaag ISIS strijders andere mensen aandoen  😥

Een glasraam vol met horror voor onze middeleeuwers !

 

 

 

 

The never ending story…

Overal wordt de glorie, de grootheid van de rijken, de adel afgebeeld…

Maar nooit zie je een arme boer of een dienstbode zijn nederige werk doen…

Sociale ongelijkheid is van alle tijden !

 

Het gewone plebs

ziet de rijke adel pracht

en blijft uitgebuit

 

 

 

 

Het is niet al goud wat blinkt…

Hier zie je nog veel restanten van oude muren, oude doorgangen,

slordig herbouwde delen van deze kerk

Wij zouden zeggen: ’t is met de Franse slag gedaan 😉

 

 

 

 

Romaanse kruis, kruiston gewelven …

‘k heb het altijd al fascinerend gevonden hoe deze bouwtechniek is

ontwikkelt en uitgewerkt tot de meest fraaie en gedurfde constructies.

Later, in de gotiek is deze bouwtechniek zelfs tot hemelse kunst verheven :mrgreen:

 

 

In wandelgangen

zweeft het eeuwenoude stof

geurend naar vroeger

 

 

 

 

 

Je kan tegenwoordig bijna geen kerk meer passeren,

of er zijn restauratiewerken bezig…

Nu ja, bij deze kerk was het echt wel nodig !

De broze kalksteen was zwaar aangetast door onze zure regen.

Sommige beelden waren bijna volledig weggevreten door de zuren ! 👿

Maar de wolkenpartij was hier dan weer indrukwekkend mooi !

 

 

 

 

In een toeristische gids ginder lazen we dat het kerkhof

de moeite waard was om eens te bezoeken.

’t was inderdaad de moeite waard om in de dodenakker aldaar wat rond te lopen…

Maar weer werd ik ergens ongemakkelijk door het geheel…

Een ‘Je vind het alleen mooi als je met oogkleppen rondloopt’ gevoel…

Er waren veel reusachtige, prachtige en kunstzinnige graven,

en dat stoort mijn sociale rechtvaardigheidsgevoel toch wel 😦

Al die pracht en sier, zoals in de brandglasramen in kerk en kathedraal,

was en is er enkel om de rijken, de adel, dé elite hun verheven plekje te geven

Hoog verheven boven het wereldje van het plebs…

En de kleine werkman en werkmadam…

Daar hoor of zie je nergens iets van 🙄

Maar die hebben wel al deze pracht en praal mét hun handen gebouwd

én onderhouden voor een schamel of een hongerloontje.

Och ja, ik weet het wel,

sociaal onrecht is van alle tijden…

Maar toch mag dat onderwerp eens op tafel gegooid worden hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Nog wat haiku woordjes om afscheid te nemen van rijk en arm …

 

Op de kerkhoven

zijn alle doden gelijk

tot in eeuwigheid

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn HDR  fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk