De hoofdstad van IJsland, Reykjavik (IJsland part 63)

Van de Oostenrijkse bergen verkassen we weer maar eens naar IJsland.

We zijn nog altijd in de hoofdstad Reykjavik,

het regent niet, een reden te meer om deze leuke stad te verkennen.

De hoofdstad is redelijk klein, zelfs kleiner dan Leuven.

In Reykjavik wonen iets meer dan 120 000 inwoners.

In heel IJsland leven +/- 350 000 inwoners.

 

Pussies beware !!

Dit is een foto die ik genomen heb…

van een foto in een fotogalerij !

De galerijhouder bekeek me vies, maar het kon me niet schelen 🙂

De foto straalt een ruwe, botte en tegelijk confronterende doorzettingskracht uit.

De prijs ervan was veel te hoog dus… vlug een illegale copy maken  😉

 

 

Als ik voor de eerste keer in een stad kom,

dan loop ik er graag in verloren 🙂

Op die manier ontdek je leuke plaatsjes waar je met een toerisme

reisgids nooit zal komen 😎

IJslanders houden van kunstige graffiti, zoveel is duidelijk !

 

 

 

Stad en straatfotografie verdient een zwart/wit bewerking vind ik !

 

 

 

De zijkant van een pub of een ietwat chique café ?

De opzet van het geheel heeft wel iets vind ik 😎

 

 

 

In een zwart/wit omzetting verliest het IJsland-rood iets van zijn magie,

maar de grafische kracht van het geheel wordt sterker, vind je niet ?

 

 

 

 

Een bijna 100 jaar oud, zalig mooi huis, midden in de stad.

Er is een geneesheer en een tandarts kabinet in gevestigd.

Het huis is verstevigd met zwaar verankerde metalen golfplaten.

Dit is zeker niet overbodig, vooral als je weet dat in IJsland,

rukwinden van meer dan 300km/u,

kunnen voorkomen ! !

Daarom ook dat je in IJsland geen enkele dakpan zal vinden 😉

 

 

 

Dit huis nodigt zeker uit om er een zwart/wit omzetting van te maken.

Ook de beweging in de wolken draagt zijn steentje bij

om de woeste, ruige sfeer van IJsland te onderstrepen

 

 

 

Soms kom je als straatfotograaf juweeltjes tegen…

Zoals dit waanzinnig met graffiti beschilderde muur thema,

Het stelt de stad Reykjavik voor,

Godzilla met een koptelefoon dreunt erop los,

Kingkong die aan de Hallgrímskirkja  hangt

en ondertussen vliegtuigen vangt en stukgooit !

Een jongeman op de bank, luisterend naar muziek ?

die heel even met zijn handen voor zijn gezicht zat…

Op zo’n momenten moet je als fotograaf niet nadenken…

Gewoon de camera op de P-stand zetten

kadreren én afdrukken 🙂 en voila !! 😎

 

 

 

Straatfotografie wint aan kracht als je de kleuren vertaalt naar grijswaarden…

Ondanks de waanzin van het graffiti thema geheel,

breng ik de aandacht vooral naar de mens, de jongeman.

 

 

 

De jongeman bleef zitten met zijn handen voor zijn gezicht…

Volgens mij was hij ingetogen aan het luisteren naar zijn muziek…

een stukje muziek dat voor hem heel veel betekende !

De foto boven was de jongeman rechts…

Nu wou ik de jongeman links hebben,

tegelijk komt er een derde robot,

die met verzengende vuurstralen Reykjavik in lichterlaaie zet,

een ontploffende vulkaan krijg je er als toemaatje bij ! 😎

 

 

 

En weer ga ik terug naar de kracht van zwart/wit !

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een tweede hoofdrolspeler wandelt sportief en stoer mijn foto binnen 😎

 

 

 

En natuurlijk, mijn geliefde omzetting naar zwart/wit mag ook hier niet ontbreken 😎

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland foto logje (editie 63 reeds !) gekomen …

Er komen nog 1 of 2 IJsland logjes, dan sluit ik deze serie voor altijd af.

Maar binnen een dikke maand gaan we terug naar IJsland

en begin ik een nieuwe IJsland serie 😀

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland stadsfotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

De hoofdstad van IJsland, Reykjavik (IJsland part 62)

Aan alle reizen komt een einde…

Zelfs aan onze IJsland foto reis 😥

(De IJsland foto logjes zijn nog niet gedaan hoor :mrgreen: )

Het is gewoon onze laatste dag ginder.

De campers zijn netjes op een stads camping geparkeerd

We bezochten de hoofdstad van IJsland, Reykjavik.

Geen natuur fotografie meer dus…

Dat stadje is niet groter dan Leuven, het is er heel kleurrijk,

alles is heel proper, je ziet geen vuil in de straten.

De zon stond heel hoog, dat zie je wel aan de schaduwen van tafel en stoelen

De felle kleuren van dit design winkeltje en het harde licht,

had heeft wel iets vond ik (en nu nog :mrgreen: )

 

 

 

Het spel van schaduw en licht leeft meer in zwart/wit omzetting vind ik

 

 

 

Een klein parkje midden van de stad,

een oude met gras begroeide kabelhaspel dient als tafel,

graffiti kunstenaars geven het geheel een uniek uitzicht

 

 

 

De meer dan indrukwekkende Hallgrímskirkja (Hallgríms kerk)…

Hier heb ik een uurtje gewacht tot de zon achter de kerk stond,

zodat het nu lijkt of de hoge kerktoren een Goddelijke gloed uitstraalt 🙂

Foto’s maken in tegenlicht doe ik graag 😎 Je kan er leuke dingen mee doen !

Deze kerk is vernoemd naar de geestelijke Hallgrímur Pétursson,

die door zijn Passíusálmar beschouwd wordt als de grootste hymneschrijver van het land.

Met zijn 74,5 meter is dit IJslands hoogste kerkgebouw (Klik hier voor meer info)

 

 

 

Het interieur van deze kerk in ongelooflijk indrukwekkend vind ik…

Je treed daar binnen in een witte wereld vol mooi zacht licht en speelse lijnen.

Het totale gebrek aan kerkversieringen onderstreept de grootsheid van deze ruimte !

 

 

 

Het kerkorgel, ontworpen en gebouwd door de Duitser Johannes Klais,

heeft vier klavieren, een zelfstandig pedaal, 72 registers en 5275 pijpen !

Het unieke van dit orgel is niet de klank, maar de vorm !

De fijnste orgel buizen zijn zodanig geplaatst,

dat ze de vorm aannemen van een drakkar (een vikingschip).

Heb ik je al verteld dat de IJslanders bijzonder trots zijn op hun verleden ? 😉

 

 

 

Voor de monumentale ingang van de Hallgrímskirkja

staat het standbeeld van Leif Eriksson, zoon van Erik de Rode,

de vermoedelijke eerste Europese kolonist van Noord-Amerika.

Het standbeeld werd in 1930 door de Verenigde Staten geschonken

om het 1000-jarig bestaan van de Alþingi (zie ook Althing of Alding),

(het parlement van IJsland) te herdenken

 

 

 

In IJsland ga je geen enkel dak vinden met dakpannen…

Om de simpele reden dat de wind ginder keihard kan waaien !

In november 2017 zijn in IJsland windsnelheden van meer dan 300km/u gemeten !

Een grasveld op je dak zal wel een goede dakisolatie geven denk ik :mrgreen:

 

 

 

Nog eentje van de Hallgrímskirkja om het af te leren 😎

Hier zie je heel goed, hoe de architect van deze kerk,

zich bij dit expressionistische bouwwerk heeft laten inspireren door de grote basaltpartijen

die op IJsland te vinden zijn, bijvoorbeeld bij de Svartifoss

Kiekebisj (kippenvel gevoel) kreeg ik bij het zien van al deze schoonheid 😎

 

 

 

Metalen golfsplaten en stevige beton/steen structuren,

die vind je in heel IJsland terug, om bescherming te geven aan de bewoners,

van dit barre land waar de weergoden lelijk tekeer kunnen gaan

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

Een contrastrijke zwart/wit omzetting,

om het troosteloze van deze lelijke plek te onderstrepen…

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland foto logje (editie 62 reeds !) gekomen …

Er komen nog 2 of 3 IJsland logjes, dan sluit ik deze serie voor altijd af.

Maar binnen 3 maand zijn we terug in IJsland en begin ik een nieuwe IJsland serie 😀

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland stadsfotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Normandië – Étretat (Deel 12) – Als de avond valt…

We zijn terug in Normandië, Étretat.

’t is reeds dag 5 van onze vakantie daar !

De meteo had ons een droge én een mooie zonsondergang beloofd…

En zeg nu zelf, als je op vakantie bent aan zee,

dan wil je daar echt wel een zonsondergang meemaken hé 😎

 

Die avond stonden we boven op de krijt rots,

mét links een uitzicht op het stadje Étretat

en rechts de oneindige oceaan…

Een tiental fotografen maakten zich klaar,

voor het komende avondlicht spektakel 😉

 

Er stond een stijve bries,

de zeemeeuwen kwamen héél even even tot rust…

Een zalig momentje met de 100/400mm lens…

tussen mij én de speurende zeemeeuw !

 

 

 

Enkele seconden later vloog de vogel weg,

de avondzon tegemoet…

zwevend over de onmetelijke oceaan

Even moest ik hier denken aan Prologue van Neil Diamond,

een machtig film verhaal over Jonathan Livingston, de zeemeeuw…

Een film die ik meermaals gaan zien ben toen 🙂

 

 

 

 

De warme zee zon

overspoelt de kleine kerk

wordt God nu wakker ?

 

 

 

Teergeliefde bezoeker,

Ik kan je verzekeren…

Als je daar boven op die immense krijtrotsen staat,

en je ziet dat geweldig mooi gouden licht over de zee…

Dàt doet iets met je hoor :mrgreen:

 

 

 

Het stadje Étretat in de warme avondzon.

De zilte geur van de zee…

Het zacht kabbelen en ruisen van de zeegolven

Het nooit aflatende geluid van de zeevogels…

Dàt…

Dat was kiekebisj gevoel 😀

 

 

 

De avond ontwaakt

als de zon gouden aaitjes

streelt over de zee

 

 

 

Het avondlicht kan enorm veranderen

in een minimum van tijd !

Van warm rood naar een diep gouden gloed…

Ik stond erbij,

én genoot ervan 😎

 

 

 

De ‘olifantslurf’, nu gehuld in warme avondkleuren,

Het kiezel strand is weer helemaal onderwater…

door de getijden stroming, bestuurt door onze maan.

Zalige momentjes hoor 😉

Volgende keer als ik hier nog eens kom,

neem ik mijn gitaar mee…

om lekker riedeltjes te improviseren in het zalige avondlicht

Dat lijkt me de max 😎

 

 

 

 

Deze foto is echt per toeval tot stand gekomen…

Door het gebrek aan licht, ik wil de iso niet te veel omhoog schroeven

(om de digitale ruis tegen te gaan),

had ik de sluitertijd op 1/10ste seconde gezet.

Natuurlijk stond de camera dan op een statief !

In die 1/10 seconde is een zeevogel erin geslaagd,

om in mijn foto op te duiken 🙂

De wetten van het toeval… i love it 😀

 

 

 

In het avondlicht

zie ik de Japanse vlag

aan de horizon

 

 

 

om dit logje af te sluiten…

Het kleine vissers kerkje, helaas afgesloten die dag.

Het was bijna donker, maar hier heb ik een opname gemaakt

van 2 seconden (natuurlijk op statief !). (f16, iso100)

Dit moment was wat fotografen bedoelen met het blauwe uurtje

De laatste restjes licht, gevangen met digitale technologie !

Fotografie is zalig hé ? 😉

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 11) – Uitstapjes

In mijn vorig logje waren we in IJsland, het kust dorpje Husavik.

Vandaag blijven we aan de kust, maar dan een totaal andere kust :mrgreen:

We gaan terug naar Étretat, aan de Normandische kust in Frankrijk.

 

Omdat we al voor de 5de dag in Étretat waren,

besloten we om een ander stadje te bezichtigen.

De naam van het stadje ben ik ondertussen vergeten,

maar is dat een bezwaar ?  😀

 

Het stadje zelf stelt niet veel voor…

zoals elk Frans stadje is het er druk, stoffig, veel te veel auto’s en kleine bromfietsen

die overal tussen door flitsen…

Het was er te warm naar ons goesting,

dus zochten we de rust én de koelte van een oude kerk op 😎

Deze kerk was doorheen de eeuwen verbouwd en herbouwd,

zodat een mengelmoes van bouwstijlen is verweven doorheen het gebouw.

Je vind er vroeg en oud romaanse bogen en gewelven,

afgewisseld door vroeg en late gotische & meer speelse bouwstijl.

Door het heel grote verschil van licht dynamiek (tussen zwart & puur wit)

koos ik om de HDR techniek gebruiken, om de grote verschillen tussen

het sterkste licht en het diepste donker te overbruggen in 1 foto.

Voor elke HDR foto in dit logje heb ik 5 foto’s genomen met 1 stop licht verschil.

Nadien zijn die 5 foto’s tot 1 foto bewerkt door SNS HDR Pro.

Detail: Er is géén statief gebruikt… alle foto’s zijn genomen uit de losse hand !

Ik leun wel tegen een muur of een zuil ofzo, anders is scherpe HDR niet mogelijk 🙂

 

In het huis van God

proef je gewijde stilte

en oude wierook

 

 

 

 

Oude gebouwen en vooral oude  kerken ademen iets ongrijpbaars uit vind ik…

Moesten deze muren kunnen vertellen hé ? 😎

 

 

 

 

Voor brandglasramen heb ik altijd een zwak gehad !

Het is hét multimedia verhaal voor onze voorouders.

Stel je voor dat je 500 jaar geleden was geboren…

Geen internet, fotografie, boekskes of kranten, tv, enz enz.

Hoe zou jij deze glasramen dan zien ? Welk verhaal vertellen ze ?

Als je ze aan de buitenkant ziet, is het iets vuil, donker, zijn ze zelfs lelijk …

Maar van binnenuit gezien zijn het sprankelende vertoningen,

die bruisen van kleurenpracht !

Iets waar oneindig veel mensen met bewondering hebben naar gekeken :mrgreen:

 

 

 

 

Preekstoelen…

nog nooit heb ik de eer gehad om een spreker bezig te zien in

zo’n fraaie preekstoel constructie.

Dankzij de HDR foto bewerking techniek kan ik hier nog details zien

in de donkerste gebieden én in het felle licht tegelijk !

En dit zonder vervelende digitale ruis 😎

De mogelijkheden van digitale fotografie zijn enorm :mrgreen:

Iets wat pakweg 20 jaar geleden nog ondenkbaar was,

is nu (bijna) mogelijk met een simpele smartphone 😉

 

 

 

 

Op sommige brandglasramen zie je de meest gruwelijke

dingen gebeuren…

Hier zijn we getuige van de onthoofding van Johannes de Doper…

Nu ja, wat de kerk (de inquisitie enzo) vroeger de mensen aandeed,

verschilt niet veel met het leed dat vandaag ISIS strijders andere mensen aandoen  😥

Een glasraam vol met horror voor onze middeleeuwers !

 

 

 

 

The never ending story…

Overal wordt de glorie, de grootheid van de rijken, de adel afgebeeld…

Maar nooit zie je een arme boer of een dienstbode zijn nederige werk doen…

Sociale ongelijkheid is van alle tijden !

 

Het gewone plebs

ziet de rijke adel pracht

en blijft uitgebuit

 

 

 

 

Het is niet al goud wat blinkt…

Hier zie je nog veel restanten van oude muren, oude doorgangen,

slordig herbouwde delen van deze kerk

Wij zouden zeggen: ’t is met de Franse slag gedaan 😉

 

 

 

 

Romaanse kruis, kruiston gewelven …

‘k heb het altijd al fascinerend gevonden hoe deze bouwtechniek is

ontwikkelt en uitgewerkt tot de meest fraaie en gedurfde constructies.

Later, in de gotiek is deze bouwtechniek zelfs tot hemelse kunst verheven :mrgreen:

 

 

In wandelgangen

zweeft het eeuwenoude stof

geurend naar vroeger

 

 

 

 

 

Je kan tegenwoordig bijna geen kerk meer passeren,

of er zijn restauratiewerken bezig…

Nu ja, bij deze kerk was het echt wel nodig !

De broze kalksteen was zwaar aangetast door onze zure regen.

Sommige beelden waren bijna volledig weggevreten door de zuren ! 👿

Maar de wolkenpartij was hier dan weer indrukwekkend mooi !

 

 

 

 

In een toeristische gids ginder lazen we dat het kerkhof

de moeite waard was om eens te bezoeken.

’t was inderdaad de moeite waard om in de dodenakker aldaar wat rond te lopen…

Maar weer werd ik ergens ongemakkelijk door het geheel…

Een ‘Je vind het alleen mooi als je met oogkleppen rondloopt’ gevoel…

Er waren veel reusachtige, prachtige en kunstzinnige graven,

en dat stoort mijn sociale rechtvaardigheidsgevoel toch wel 😦

Al die pracht en sier, zoals in de brandglasramen in kerk en kathedraal,

was en is er enkel om de rijken, de adel, dé elite hun verheven plekje te geven

Hoog verheven boven het wereldje van het plebs…

En de kleine werkman en werkmadam…

Daar hoor of zie je nergens iets van 🙄

Maar die hebben wel al deze pracht en praal mét hun handen gebouwd

én onderhouden voor een schamel of een hongerloontje.

Och ja, ik weet het wel,

sociaal onrecht is van alle tijden…

Maar toch mag dat onderwerp eens op tafel gegooid worden hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Nog wat haiku woordjes om afscheid te nemen van rijk en arm …

 

Op de kerkhoven

zijn alle doden gelijk

tot in eeuwigheid

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn HDR  fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland, Het vissersdorpje Husavik (IJsland part 60)

Ondertussen is het bijna twee maand geleden

dat we nog eens de sprong maakten naar IJsland !

Hoogtijd dus om weer eens te verkassen naar het verre noorden :mrgreen:

We zijn nog steeds in hetzelfde plaatsje, als in mijn vorig IJsland logje,

waarin we de walvissen gingen opzoeken (link naar vorig IJsland logje)

 

Vandaag slenteren we wat rond in Husavik, zo is de naam van dit dorpje en haven.

De weergoden waren niet met ons, het regende (op IJsland géén zeldzaamheid 😉 )

Maar kom, zelfs een regenbui heeft zijn charmes hé 😎

 

De haven van Husavik, vissersboten en walvis spotten boten,

in alle maten en soorten.

Een vergeten schepnet geeft iets extra aan mijn haven foto vind ik 😀

 

 

 

 

De bewegende wolkenmassa boven de Atlantische oceaan vind ik altijd super !

 

Donkere wolken

laagvliegende zeevogels

het gaat regenen

 

 

 

Als er veel contrasten in de wolken aanwezig zijn,

dan is het weer tijd voor een Z/W omzetting 😉

 

 

 

 

Een bredere kijk op de walvis spotten boten…

Als je ooit naar IJsland gaat en je wil walvissen spotten

dan is Husavik de plaats bij uitstek !

Ik geef je de goed raad : Vaar zeker niet mee met die lage snelle bootjes

(rechts op de foto zie je 3 blauwe bootjes van dat type)

want je bent gegarandeerd door en door nat !

En het zeewater is daar door en door ijskoud…

Boek een plaatjse op een omgebouwde (grote) zeilboot, daar zit je hoog en droog :mrgreen:

Het kost veel meer dan die kleine bootjes, maar je blijft gezond & droog 😉

 

 

 

 

Heb jij dat ook, dat je het meestal moeilijk hebt als mensen

je in een bepaalde richting willen duwen.

Er is een probleem dat opgelost moet worden bijvoorbeeld…

Je ziet verschillende mogelijkheden om naar een oplossing te gaan,

maar er is iemand die je dwingt om zijn (meestal minder goede) methode te gebruiken…

Van zo’n gedoe, daar wordt ik altijd pisnijdig van 🙄

Ergens in Husavik zijn voetsporen geschilderd op het asfalt…

ik vond het zalig om ook hier symbolisch tegendraads te zijn 😀

Een liedje dat perfect bij deze foto past

 

 

 

 

Een sfeerbeeldje van Husavic haven,

samengesteld via de Multilens tool van Nick Tools.

 

 

 

 

In IJsland moeten de gebouwen bestand zijn tegen meer dan serieuze wind.

3 Jaar geleden, zijn er in november stormwinden geregistreerd van +320km/uur !

Dat is wat anders dan bij ons, waar ze bij 80km/uur al spreken van noodweer 🙂

In heel IJsland ga je dan ook geen enkele dakpan vinden !

De meeste huizen zijn van metalen platen gemaakt, vastgeklonken,

vastgelast, elke kier is dicht gemaakt zodat de stormwind nergens vat op heeft.

De mensen daar in IJsland leven ook op een totaal ander ritme dan wij…

“Als het vandaag niet klaar is, dan misschien morgen ?” is hun filosofie :mrgreen:

 

 

 

Wist je dat de astronauten in het Apollo ruimtevaart project

hun training kregen in IJsland ?

Omdat het super ruige IJslandse landschap veel gelijkenissen vertoont

met het maanoppervlak.

In Husavik kan je het museum van dit Apollo avontuur bezoeken,

maar spijtig genoeg wat het dicht de dag dat wij er waren…

Maar als je zin hebt, kan je het hier virtueel bezoeken 😎

 

 

 

 

Een sneeuwmobiel, gebouwd door het Canadese Bombardier ,

werd gebruikt door de Amerikaanse astronauten in opleiding.

Wat een bakbeest hé ? :mrgreen:

Trouwens… er zijn astronauten en er zijn kosmonauten…

 

Een leuk wist-je-datje:

Ken jij het verschil tussen die astro en kosmo dinges ?? 😉

 

Astronaut betekent sterrenreiziger, gebruikt door de Amerikanen
Kosmonaut betekent ruimtereiziger , gebruikt door de Russen

En we geven er nog een lap op 😎

Taikonaut betekent ruimtereiziger, gebruikt door de Chinezen

 

 

 

 

 

Het kleine kerkje van Husavik.

Dit kraaknet onderhouden gebouwtje staat daar al meer dan 112 jaar !

Je kan er vrij naar binnen…

 

De kerk is open

je mag er wat bezinnen

en tot rust komen

 

 

 

 

 

In zwart/wit omzetting komen de dreigende wolken tot hun recht vind ik

 

 

 

 

Het kerkje heeft iets fotogeniek, vind je niet ? :mrgreen:

 

 

 

 

 

Hier stond ik boven de ingang van het kleine kerkje…

De ringweg van het eiland passeert hier,

het grootste deel van de haven is vanaf hier te zien

De Atlantische oceaan roept… :mrgreen:

Het leek op “Abbey road”, maar dan omgekeerd en zonder John, George, Paul en Ringo  😉

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Een zwart/wit omzetting van vorige foto.

Om de kille grauwheid van de regen te benadrukken

 

 

 

Et voila zie …

we zijn weer aan het eind van mijn IJsland fotoserie (editie 60 reeds !) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Normandië – Étretat (Deel 9)

Het is me wat met al die sneeuw in Duitsland, Oostenrijk en noem maar op…

Normaal gezien vertrokken we deze ochtend naar Mittelberg, Oostenrijk,

voor onze jaarlijkse sneeuw-portie &  wandelvakantie.

Maar helaas ! Onze reis is nu met een maandje uitgesteld 😦

Alle bergwandelwegen zijn ginder dicht, wegens lawinegevaar…

de meeste ski-pistes zijn daar ook gesloten, wegens lawinegevaar…

Zelfs een paar grote hoofdwegen zijn afgesloten wegens lawine’s

en omver gevallen bomen…

Op sommige plaatsen ligt er bijna 4 meter sneeuw !!

Waar de wind de sneeuw opeenhoopt en blaast

zit de sneeuwhoogte tot aan de  dakgoot van de huizen !

De webcam’s van ginder geven ons hallucinante beelden !

Dus, blijven we liever nog wat veilig wachten in ons miezerig regenlandje,

tot het gebied ginder weer toegankelijk is :mrgreen:

Gelukkig konden we heel soepel en zonder onkosten onze reis omboeken

naar een later tijdstip !

 

Maar weet je wat ?

We gaan nog eens naar Frankrijk, naar Étretat in Normandië. :mrgreen:

 

Hoog boven de zee,

genieten we van het uitzicht op de ‘olifantenslurf’ van Étretat.

Een lekker briesje zilte zeewind verjaagd de kleffe zonnewarmte

Zalig 😎

 

 

 

 

Soms nodigt een foto me uit om er nog iets extra mee te doen 😉

Waarom zou ik dit ook niet spiegelen ?

Een krijtrots zeemonster rijst op uit de oceaan 😀

 

 

 

 

Die gele bloemen

brengen fleur in dat landschap

én in mijn foto

 

 

 

 

Op een gegeven moment ging ik bewust op zoek naar details in dit landschap,

details die ik kan gebruiken om er nadien spiegeling spielerijtjes mee te maken.

Het spreekt vanzelf dat niet alle foto’s geschikt waren voor mijn spiegel dingetjes

maar die ‘mislukte’ foto’s ga je hier niet zien hoor,

die zijn allang naar het digitale walhalla geknald 😎

Wat ik hier toon, is wat ik zelf de moeite waard vind natuurlijk 😀

Foto 1 als bron voor mijn spielerijtjes 😉

 

 

 

Ladies and gentleman,

may i present you :

The Battleship : Normandia !   Klik Hier: Tadaa !! 😆  :mrgreen:

 

 

 

Een gratis photoshop “action” die ik ooit eens van het net had geplukt,

maakt een puzzel van 56 stukken van mijn foto

’t is eens wat anders hé ? 😀

 

 

 

 

Hier lijkt het wel of ik in de lucht hang…

Niets is minder waar hoor !

Met een breedhoeklens op 16mm kan je veel van de foto wegsnijden

 

 

 

 

En weer had ik iets leuk gevonden om mee te spiegelen !

 

 

 

 

De eroderende krachten van de zee zijn immens hé !

Hoeveel eeuwen, millennia waren er nodig om deze ‘olifantslurf’

uit deze krijtrotsen uit te slijten ?

Dit plekje is speciaal gekozen, omdat je van hier, de andere slurf verderop

in het midden van deze slurf ziet opduiken.

 

 

 

 

 

Een zee van grasjes

zachtjes golvend in de wind

er krijst een zeemeeuw

 

 

 

 

 

Als we wat verder gaan wordt het uitzicht ook weer totaal anders.

De groene aanwassen die 2 foto’s geleden nog dichtbij waren,

zijn nu veraf.

Maar nieuwe elementen komen in het zicht !

Hier kan ik leuke dingen mee doen, dacht ik toen 😀

 

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Na wat wegsnijden en kroppen kon ik een spiegeling maken,

die me best wel interessant leek.

Met als resultaat :

Een reusachtig zeemonster, krampachtig zwemmend,

komt uit de diepte der zeeën op ons af ! !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie,

de spiegeling spielerijtjes én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 8)

De laatste dagen was het weer niet echt om over naar huis te schrijven…

Wind, regen of ijskoud vochtig vriesweer…

Brrrr, dit soort guur winterweer mogen ze hebben hé 😥

 

Als het droog is en het vriest dat het kraakt of er ligt een dikke laag sneeuw,

dan kan je lekker buiten komen om te wandelen en te genieten :mrgreen:

Je moet dan natuurlijk warme winterkleding aantrekken hé 😆

 

Wat dacht je ervan om nog eens naar de warmte van Frankrijk te gaan ?

Naar Étretat in Normandië bijvoorbeeld  💡

Ga je mee ❓

 

Een zicht op een deel van Étretat

Boven op de krijtrotsen zie je duidelijk de kleine kapel én de stenen naald

die ik in “Étretat Deel 6” had besproken.

 

 

 

 

Toen ik me 180 graden omdraaide ,

zag ik net niet de beroemde olifant slurf van Étretat.

Die is nog verstopt achter de krijtrotsen (de sloeber 😀 )

De kleine witte en zwarte vlekjes boven op de krijtrotsen,

zijn mensen die boven op de krijtrotsen wandelen…

Om je een idee te geven van de indrukwekkende afmetingen van deze kust  :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

De beroemde olifant slurf van Étretat !

De natuurelementen hebben tienduizenden jaren nodig gehad,

om dit uniek meesterwerk uit de krijtrotsen te beeldhouwen !

Het doet je wat als je daar boven staat

en kan genieten van dit magistraal uitzicht 😎

 

 

Slurf

De olifantslurf

uitgesleten in krijtrots

voelt indrukwekkend

 

 

 

 

 

 

De immer aanwezige brutaaltjes…

Zeemeeuwen zijn echt wel brutale diefjes & slimme rovers !

Als je niet oppast, stelen ze de boterham uit je hand 😀

(ik spreek uit ervaring… :mrgreen: )

Oppassen dus met deze rakkers in je buurt !

 

 

 

 

 

Bij deze foto zal je wel denken dat ik halsbrekende toeren heb uitgehaald

om deze foto te maken…

Echt niet hoor 😀

Hier stond ik super veilig op een dikke beton plaat,

met stevig verankerde ijzeren leuningen.

In Étretat  heb je echt wel ontelbare spectaculaire uitzichten !

 

 

 

 

 

Het  stadje Étretat,

veilig ingebed door krijtrotsen enerzijds

en talrijke heuvels anderzijds…

 

 

 

 

 

Eeuwen

Eenzame krijtrots,

hoeveel eeuwen kijk je al

naar de oceaan ?

 

 

 

 

 

 

Nog een foto als dimensie vergelijking…

Zie je dat kleine stipje, links boven op de rots ?

Dat is een mens zoals jij en ik…

Als je daar boven staat,

en je laat je gedachten wegwaaien in de zeewind…

dan voel je je echt wel nietig

in deze immense natuur !

 

 

 

 

 

Tussen foto nr 3 in dit logje en onderstaande foto,

zit ongeveer 1 uur klimmen, dalen wandeling (als je doorstapt)

Maar als fotograaf deed ik er een dikke 4 uur over 😀

Er was daar zoveel moois te zien dat ik om de haverklap bleef staan :mrgreen:

om te genieten én om foto’s te maken natuurlijk 😆

 

 

 

 

 

 

Compositie regeltjes zijn er niet voor niets…

Hier heb ik een klassieke “Regel van Derden” gebruikt om “rust” in de compositie te brengen.

De “Gulden snede” regel leunt heel kort tegen de “Regel van derden”

Maar wat is nu het verschil tussen de Gulden Snede én de Regel van Derden ?

Klik hier voor meer uitleg

 

 

 

 

 

Beneden gekomen, nog een blik over de oceaan om dit logje af te sluiten…

 

 

Golven

Op het kiezelstrand

zie ik de golven rollen

zeewind streelt mijn haar

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk