Katjes en mosjes

in mijn vorige logjes heb ik veel macro’s gepubliceerd…
Dit logje gaat gewoon verder met… nog meer macro fotografie 😉
Deze keer niet in de Plantentuin, sneeuwklokjes,
ook geen lente bloemen of zo…

Vandaag gaat het over de lente katjes, stukjes mos op dode bomen.

De camera is de Sony A7R2.
De macro lens is de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro.
Er zijn géén filters gebruikt, ook geen statief…
Het licht is natuurlijk zonlicht, de meeste foto’s zijn gemaakt
in de schaduwen van het moerasbosje in Sint Martens Bodegem.

Op dode bomen kan je prachtige mosjes vinden…
De één zijn dood, is de andere zijn brood,
in de natuur is dat een eeuwige constante !
Niets, maar dan ook niets gaat verloren !






Kleine katjes, die nog steeds groeien op afgesnoeide takken !
Wilgen zijn enorm taaie bomen !
Steek een wilgentak in de grond en een paar jaar later
heb je al een flinke boom 😎
Straffe toeren hé ? 😎






Elk jaar weer opnieuw is het een feest als de katjes er zijn 🙂
Om een zachte achtergrond te verkrijgen is het meestal
wat zoeken en rondkijken…
Je moet er gewoon voor zorgen dat er géén of bijna geen
andere takken in de nabijheid van je onderwerp groeien.
een afstand van 1/2 meter is meer dan voldoende als je kortbij
je onderwerp kan komen. De andere takjes in de nabijheid
van deze 4 katjes verdwijnen dan in een zalig waas van onscherpte !

Soms zie ik ‘natuur’ fotografen takjes wegknippen,
om een “betere” foto te maken…
Die dingen zal ik nooit doen !
Soms duw ik eens een in mijn zicht hangend takje uit de weg,
dan hang ik het takje ergens vast met behulp van een wasspeld ofzo,
maar nooit zal ik de natuur beschadigen, om een ‘mooiere?’ foto te maken !

Vier op een rij !






De prille lentezon van eind maart straalt een warme gloed
over de takken en de katjes in het moeras bosje.
Op deze manier fotograferen is zalig ! 😎







Ieder jaar weer opnieuw heb ik meer en meer respect voor de natuur,
als ik de kleine katjes kan bewonderen door een macro lens… 😎









De kleurenrijkdom van die petieterig kleine katjes is ongelooflijk hé ?






Dezelfde foto als hierboven,
maar hier heb ik een Orton action zijn werk laten doen…
Alles is verzacht, de kleuren zijn rijker, voller en iets meer gesatureerd.
Bij ervaring weet ik dat 50% van mijn teergeliefde bezoekers
de Orton bewerking niet graag ziet…
Maar de andere 50% van mijn teergeliefde bezoekers vinden het mooi 😎






Soms moet je in de schaduwen een streepje zonlicht laten spreken…
Eén klein straaltje mooi licht, kan een fotograaf héél gelukkig maken 😉






Om dit logje voor vandaag te beëindigen…
Bijna uitgebloeide katjes vind ik eigenlijk de mooiste katjes !
Het wondere kleine wereldje… 😉





Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente macro logje gekomen

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn lente katjes macro fotografie !

Opmerkingen, commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing


Groetjes, Dirk

Een Prille Lente (Deel 3)

Van de macro fotografie in de Nationale plantentuin in Meise,
gaan we terug naar een heel ander macro fotografie wereldje…
Terug naar het macro wereldje van de kleine sneeuwklokjes
en andere bloemen, natuur en wat spielerijtjes in de prille lente.
(Deel 1 van deze serie kan je hier (her)lezen en zien)

De camera is nog steeds de Sony A7R2
en de lens is zoals meestal de LAOWA 100mm f2,8 1:1-2:1.

In volgende afleveringen van een nieuwe sneeuwklokjes serie
(die nog in de maak is…) laat ik zien hoe je met een simpel plastiek zakje
én een rekkertje, je foto’s een willekeurig, dromerige ‘look’ kan geven.
Met wat fantasie kan je zelfs de kleuren beïnvloeden, zonder Photoshop
te gebruiken natuurlijk. Maar dit alles is voor later eens 😉

Sneeuwklokjes… het kleine bosje in Wambeek stond er vol van !






Vroeger moest een fotograaf op zijn buik gaan liggen
om dit soort macro foto’s te maken…
Met de kantelbare schermen op de moderne camera’s én focus peacking aangezet
moet je je nog maar alleen bukken of op je knieën gaan zitten om je foto te maken. 😎
Met focus peacking kan je perfect zien waar de scherpte punt(en) zich bevinden.
Wat mij betreft is dit wel de grootste technische vooruitgang van de laatste jaren !
Focus Peacking komt uit de filmwereld…
Omdat fotografie én film steeds meer versmelten, mogen we op dit gebied
nog meer handige toepassingen verwachten ! 😎







Deze bloemetjes zie ik ook liever in kleur,
maar een zwart/wit omzetting ervan is grafisch gezien altijd leuk om te doen 😉








Een breedhoek macro opname…
De 15mm lens stond op ongeveer een halve cm van het eerste sneeuwklokje…
Met deze lens werken is totaal verschillend als met een ‘klassieke’ macro lens.
Daar moet ik heel zeker nog veel mee oefenen om aanvaardbare
resultaten mee te behalen :mrgreen:






Omdat de middagzon te hoog stond en er in het bos bijna geen
schaduwplekjes meer waren met sneeuwklokjes, hield ik het voor gezien.
Maar als fotograaf zie je dan soms van die kleine juweeltjes in het voorbijgaan 🙂
De eerste pissebloemen van het jaar worden wakker 😉






Een kleine gracht in het bos,
wat vergeten katjes
én zalig tegenlicht…
Meer heb ik niet nodig om gelukkig te zijn 😉






Deze Chinese Laowa macrolens heeft 13 afgeronde lamellen
in het diafragma mechaniek, wat zorgt voor perfect ronde bokeh cirkels.
Elke glinstering van het water in het felle tegenlicht,
zorgt voor zalige bokeh cirkels.






Hier probeerde ik wat dichter te komen…
Met één hand hield ik me vast aan een tak en met de andere hand
hield ik de camera vast en dmv focus peacking, zichtbaar op het
kantelbare scherm stelde ik scherp op de drie middenste katjes…
Wat dichterbij, wat verder af, tot de focus peacking lijntjes op de
juiste plaats stonden… Niet echt simpel, maar….
Een mens moet iets overhebben om een leuke foto te maken hé ? cool: 😉






In een zwart/wit bewerking kan je het licht nog méér benadrukken…






Wat mooi roest is altijd mooi meegenomen 🙂







Ik kon gemakkelijk met de camera tussen het prikkeldraad komen,
maar dan was het heel waarschijnlijk een nietszeggende landschap foto geweest…
Ik had hier andere plannen mee 😎






Het was namelijk initieel mijn bedoeling om het landschap in zwart/wit te vertalen
én de mooie roestkleur in het prikkeldraad ongemoeid te laten.
In deze ‘nieuwe’ foto krijgt het prikkeldraad een heel andere betekenis hé ?






Foto’s maken in het tegenlicht van de zon is not done…
Zo wordt gezegd door puristen 😉
Je kan er de mooiste licht effecten mee bereiken zeg ik dan 😎






Een piepklein madeliefje,
één van de eerste die ik heb gezien dit jaar.
Dit bloemeke stond op dat moment in de schaduw,
wat perfect was voor de belichting !





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Bijna aan de auto gekomen,
zag ik deze prachtige muurschildering !
Een bellenblazend kind,
de bellen veranderen in vlinders ! cool:
Om zalig bij weg te dromen, vind je niet ? :mrgreen:







Et voila, we zijn weer aan het eind een derde ‘Prille Lente’ macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op “Een Prille Lente” macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de kleine sneeuwklokjes

en het eerste deugddoende lente zonnetje 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Een Prille Lente (Deel 1)

Normaal gezien wou ik nog een paar logjes maken over het vriesweer,

de witte ochtendvorst en de sneeuw van onlangs…

Maar een paar nieuwsgierige bezoekers vroegen me of ik ondertussen al nieuwe foto’s

in het nieuwe prille lente zonnetje heb gemaakt ! 🙂

Wat dacht je dan hé ? :mrgreen:

In onze eigen streek heb ik verleden jaar méér dan genoeg nieuwe & mooie plekjes ontdekt,

dankzij onze lange wandelingen in  deze coronatijden. Locatie keuze genoeg dus ,

om in deze prille zalige lentezon mijn macro lens wat extra licht te geven

in plaats van het koude ijs uit de laatste logjes 😉 :mrgreen:

Alle foto’s in dit logje zijn verleden week zondag,

geshoot in een klein, vergeten & verwilderd bosje in Wambeek,

een bosje waar de kleine sneeuwklokjes nog weelderig groeien 🙂

Mijn nieuwe blog-plan is dan ook om lente & winterfotografie af te wisselen…

Misschien ook eens wat IJsland er tussen draaien ?? Dat zien we wel weer hé ? 😎

Maar vandaag starten we met macro’s uit het eerste lentezonnetje van 2021…

De camera is de Sony A7R2 en de lens is zoals meestal de LAOWA 100mm f2,8 1:1-2:1

 

Ik laat de sneeuwklokjes zelf aan het woord nu… 😉

 

 

 

Met een statief kan je hier weinig of niets doen, (dat is mijn persoonlijk oordeel…)

de grond was relatief droog maar om écht droog te blijven is een opengeknipte

plastiek vuilniszak heel handig als je op de bosgrond gaat liggen,

om de sneeuwklokjes te fotograferen 🙂

 

Fotograferen én fotograferen is twee…

Wat ik hier bedoel is:  Je kan een foto maken,

die een pure registratie is van de bestaande werkelijkheid…

een niets vertellende, saaie foto dus…

Of… je kan proberen een foto maken die véél verder gaat dan pure registratie….

Er zijn mogelijkheden genoeg om dat te proberen !

  • Maak gebruik van het aanwezige licht, speel ermee, geef dat licht een meerwaarde !
  • Speel en “schilder” met de héél beperkte scherpte diepte van je macro lens !
  • Leg gevoel in je foto door de kwetsbaarheid van de kleine sneeuwklokjes te tonen…
  • Probeer de grootsheid van het kleine macro wereldje zichtbaar te maken !
  • Vermijd altijd drukke achtergronden…
  • Enz, enz…

Fotografie is dus niet simpelweg op het knopje drukken hé ? 😉 :mrgreen:

 

 

 

 

Zelfde foto als hierboven,

alleen heb ik hier in de Photoshop nabewerking het Orton filtertje zijn warme werk laten doen 😎

 

Een tip: Fotografeer nooit witte bloemen in het volle zonlicht !

Je foto’s zijn dan gegarandeerd mislukt (verbrand) !

Zoek de schaduwen op of gebruik een stuk karton ofzo om de zon tegen te houden.

 

 

 

De sneeuwklokjes staan heel dicht op mekaar…

Als fotograaf moet je een kijkhoek zoeken waar een heel rustige

achtergrond je foto ondersteunt…

Niet simpel soms, maar meestal héél doenbaar hoor 🙂

 

 

 

De zachte, warme kleuren in de achtergrond, zijn oude herfstblaadjes die ongeveer 15 cm verder lagen…

Omdat mijn macro foto’s tussen f2,8 en f4 gemaakt zijn, is de scherptediepte héél miniem

en de achtergrond (het bokeh) is dan grotendeels fluweel zacht en egaal.

Wat een macro foto “sterker” maakt natuurlijk :mrgreen:

 

 

 

De tijd van de katjes is ook aangebroken 🙂

De katjes van de hazelaar in het midden van de laatste bruin/oranje herfstkleuren.

Weldra bloeien ook de wilgenkatjes, maar dat is voor in een ander logje 😉

 

 

 

Met deze serie sneeuwklokjes heb ik de macro lens gebruikt voor wat ze waard is !

Maar in toekomstige logjes leg ik uit hoe je de achter én voorgrond van je foto

sterk kan beïnvloeden door middel van een simpel plastieken zakje

dat je over de lenskap ‘drapeert’ met een elastiekje.

Maar dat gegeven is voor later 🙂

Hier heb ik een relatief drukke achtergrond toch nog min of meer aanvaardbaar

gekregen door een schaduw vignette op de onderkant toe te passen…

 

 

 

Er staat nergens geschreven dat een foto overal scherp moet zijn hé ?

In deze foto is er amper 1/20 deel min of meer scherp,

maar je ziet heel goed dat hier sneeuwklokjes zijn gefotografeerd 😎

Fotografie en impressionisme gaan héél goed samen vind ik :mrgreen:

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven,

maar hier heb ik de sfeer een tikkeltje warmer gemaakt door wat meer ‘zonlichtwarmte’

toe te voegen in Photoshop.

 

 

 

Als de afstand tot de achtergrond groot genoeg is,

dan kan je op f6,4 een mooi zachte achtergrond verkrijgen

en toch meer dan genoeg scherptediepte op het sneeuwklokje overhouden

om details ervan te laten zien.

Fotografie is altijd afwegen hé ? 😉

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van eerste ‘Prille Lente’ macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op “Een Prille Lente” macro fotografie,

mijn eerste “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de kleine sneeuwklokjes

en het eerste deugddoende lente zonnetje 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Macro en Wilgenkatjes (deel 1)

In deze toch wel barre tijden van het corona virus,

wil ik jullie wat extra kleur en warm lentegevoel brengen…

 

De kleine wilgenkatjes zijn elk jaar opnieuw, dé start van de lente voor mij 🙂

Dit jaar hadden ze het moeilijk, de fleurige katjes…

er was veel wind, storm, stortregens, hagelbuien 😦

Veel katjes waren reeds kapot geregend eer ze hun pracht mochten tonen…

Het moeras gebied, hier in Dilbeek, waar ik dikwijls op macro jacht ga,

was echt wel kleddernat (dat zie je in foto nr 6)

Het regende niet, dus kon ik er op uit om het macro seizoen te starten :mrgreen:

Er was tamelijk veel wind, wat voor macro fotografie heel vervelend is 😯

Zelfs op 1/8000sec werken is dan geen garantie voor scherpe foto’s !

Maar kom, moeilijke situaties zijn echt wel een uitdagingen hé 😎

 

De camera is de Sony A7R2 , de lens is de Venus optics, Laowa 100mm f2/8 CA Dreamer

 

 

Een wilgentakje

heeft kleine katjes gebaard

het is weer lente !

 

 

 

Zijn ze niet schattig en mooi, die fleurige katjes ? 😉

 

 

 

Een woow momentje

als de zon met haar stralen

de katjes oplicht

 

 

 

Elk jaar weer opnieuw ben ik verbaasd, over  de complexiteit van de lente…

Hoe alle leven terug herleeft en groeit…

De eeuwige cyclus van nieuw even en ondergang 😎

 

 

 

Wat ik dikwijls doe in een kleurrijke omgeving,

is mijn ogen bijna dichtdoen, zodat alles wazig wordt…

Je wereld-beleving wordt dan helemaal anders !

Met deze foto probeer ik die ervaring na te bootsen 😉

 

 

 

Zoals ik al zei in het begin van dit logje,

het moeras was heel nat en drassig…

Gelukkig droeg ik gummi laarzen 😉

 

 

 

Hoe zo’n “simpel” wilgenkatje,

zoveel schoonheid kan uitstralen hé ? :mrgreen:

 

 

 

Soms kan ik het experimenteren niet laten … 😉

Een horizontale + verticale spiegeling van een wilgenkatje…

 

 

 

Wilgentakjes in love 😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Het leuke van macro fotografie is dat je moet “spelen” met onscherpte…

Als je op 1:1 of zelfs kleiner kan werken dan is de scherptediepte heel klein,

Amper een paar millimeters scherptediepte heb je dan ter beschikking,

In dat heel beperkte gebied moet je als fotograaf je ding doen !

Als er dan nog wat wind is, dan wordt het heel moeilijk natuurlijk !

Maar Ik vind het gewoon zalig 😎

Een fotograaf moet moeilijke uitdagingen als kansen zien hé  ? 😉

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit eerste lente wilgenkatjes logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Wilgenkatjes (Deel 2)

Het is ondertussen al 10 dagen geleden dat ik (eindelijk !)

de Dilbeekse moeras wilgenkatjes, Anno Domini 2019 kon fotograferen…

Die dag was het een paar uurtjes droog en min of meer zonnig.

Sinds die dag heeft het elke dag weer geregend, gestormd, gehageld…

Maartse buien, je kent dat wel.

En dan moet april met al zijn grillen nog beginnen… !! 😯

Nu ja, ik ben zeker geen zomer freak, maar dit grijze pokkeweer duurt te lang.

Een deugddoend lentezonnetje zou nu echt welkom zijn :mrgreen: 😎

 

Daarom neem ik je graag terug mee naar dat eerste lentezonnetje

van tien dagen geleden…

De dag van de wilgenkatjes fotoshoot 😉

Wandel je mee naar dat eerste lente zonnetje van dit jaar ?

 

 

 

 

Het wilgentakje

zal terug katjes baren

het wordt weer lente

 

Als wilgentakjes

weer katjes zullen baren

dan wordt het lente

 

 

 

 

Hetzelfde wilgenkatjes takje als hier boven,

alleen heb ik hier de belichting op 1 punt spot meting gezet,

en het licht gemeten op het wilgenkatje natuurlijk.

Een zee van licht verschil met de foto hier boven hé ? 😎

 

 

 

 

Een zalig moment

als de zon haar warmte straalt

over de katjes

 

 

 

 

 

Bijna de zelfde foto als hierboven.

Alleen heb ik de lens hier wat meer dichtgeknepen tot f8.

Je merkt het direct aan de ‘drukkere’ achtergrond hé ?

 

 

 

 

Dit ‘Wilgenkatjes’ logje sluiten we voor vandaag af

met wat haiku sprokkelwoordjes 😉

 

Elk jaar weer opnieuw

bewonder ik de kleuren

van wilgenkatjes

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie van de wilgenkatjes,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Wilgenkatjes

Het blijft maar miezeren, regenen, hagelen, rukwind , enz…

Als het begint met regenweer in ons lage kleine landje,

dan weet je nooit wanneer de zon terug zal schijnen 😳

 

Enfin soit , we gaan zeker niet zitten kniezen hé ? 😎

Tussen een paar regen en hagelbuien gingen mijn madam en ikke

op zoek naar de wilgenkatjes in het moeras, daar achter de spoorweg.

Dit jaar is het povertjes met de wilgenkatjes…

Ofwel zijn ze ineens opengebloeid door de warmte , 2 weken geleden

ofwel zijn ze kapot geregend of gehageld.

Verleden jaar stond alles in volle bloeikleur, zo begin tot midden maart…

Dit jaar is het heel wat minder. 🙄

Maar we moeten roeien met de riemen die we hebben hé ? :mrgreen:

 

Trek je gummie laarzen maar aan,

hier in het moeras staat soms tot 15cm water 😀

Soms zuigt een laars zich vast in de kleverige modder…

Dat is dan ff dik vervelend natuurlijk, maar dat hoort erbij 😉

 

Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XH1 en de Fuji 80mm f2.8 macro  lens.

Er is geen statief of filter gebruikt.

 

Verkleumde katjes..

 

 

 

 

Als er wind is bewegen de takjes natuurlijk…

Daar moet je als macro fotograaf op voorbereid zijn…

Voor bloemen die laag groeien, kan je een wasspeld en een oude radioantenne gebruiken,

om de beweging in de wind te neutraliseren én om geen schade aan de plant te brengen.

Voor takken die hoog hangen, moet je werken met een heel snelle sluitertijd.

Bij f2.8 kan ik bij de Fuji XH1 op iso 100 tot 1/32000ste sec (electronische) sluitertijd gaan.

De ingebouwde bewegingsreductie is ook fenomenaal goed ! 😀

 

 

 

 

 

De wilgen katjes

geboren uit harig dons

geuren naar lente

 

 

 

 

 

Als je wilgenkatjes wil fotograferen, met macro of een close up lens (lange telelens),

zorg dan dat je wilgentakje wat geïsoleerd staat van de andere takken (20cm is een minimum)

zo vermijd je te drukke achtergronden.

 

 

 

 

Leven barst open

in een kleuren explosie

de lente ontwaakt

 

 

 

 

 

Soms zie je heel kwetsbare wilgenkatjes,

ze lijken wel warm ingeduffeld en weggekropen tegen de kou…

’t zijn natuur juweeltjes vind ik…

Hoeveel schoonheid leeft er niet in dit amper 2 cm lang katje ? 😎

 

 

 

 

 

Bruisende kleuren

schuimend op de bubbels van

de wilgenkatjes

 

 

 

 

 

Heb jij dat ook, dat je kan genieten van de immense schoonheid

van zo’n klein nietig stuifmeel verspreidend plantje ? :mrgreen:

Spijtig dat het wilgenkatjes bloei seizoen maar een paar dagen duurt…

Dan is het weer een jaartje wachten…

en hopen op mooi droog weer in het pre-lente seizoen  😉

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag:

Fotograferen is vooral zien…

 

In dit piepklein, nog ontluikend katje,

zag ik een klein , pasgeboren én uiterst kwetsbaar vogeldiertje

Zie jij het ook ? :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie van de wilgenkatjes,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk