Normandië – Étretat (Deel 9)

Het is me wat met al die sneeuw in Duitsland, Oostenrijk en noem maar op…

Normaal gezien vertrokken we deze ochtend naar Mittelberg, Oostenrijk,

voor onze jaarlijkse sneeuw-portie &  wandelvakantie.

Maar helaas ! Onze reis is nu met een maandje uitgesteld 😦

Alle bergwandelwegen zijn ginder dicht, wegens lawinegevaar…

de meeste ski-pistes zijn daar ook gesloten, wegens lawinegevaar…

Zelfs een paar grote hoofdwegen zijn afgesloten wegens lawine’s

en omver gevallen bomen…

Op sommige plaatsen ligt er bijna 4 meter sneeuw !!

Waar de wind de sneeuw opeenhoopt en blaast

zit de sneeuwhoogte tot aan de  dakgoot van de huizen !

De webcam’s van ginder geven ons hallucinante beelden !

Dus, blijven we liever nog wat veilig wachten in ons miezerig regenlandje,

tot het gebied ginder weer toegankelijk is :mrgreen:

Gelukkig konden we heel soepel en zonder onkosten onze reis omboeken

naar een later tijdstip !

 

Maar weet je wat ?

We gaan nog eens naar Frankrijk, naar Étretat in Normandië. :mrgreen:

 

Hoog boven de zee,

genieten we van het uitzicht op de ‘olifantenslurf’ van Étretat.

Een lekker briesje zilte zeewind verjaagd de kleffe zonnewarmte

Zalig 😎

 

 

 

 

Soms nodigt een foto me uit om er nog iets extra mee te doen 😉

Waarom zou ik dit ook niet spiegelen ?

Een krijtrots zeemonster rijst op uit de oceaan 😀

 

 

 

 

Die gele bloemen

brengen fleur in dat landschap

én in mijn foto

 

 

 

 

Op een gegeven moment ging ik bewust op zoek naar details in dit landschap,

details die ik kan gebruiken om er nadien spiegeling spielerijtjes mee te maken.

Het spreekt vanzelf dat niet alle foto’s geschikt waren voor mijn spiegel dingetjes

maar die ‘mislukte’ foto’s ga je hier niet zien hoor,

die zijn allang naar het digitale walhalla geknald 😎

Wat ik hier toon, is wat ik zelf de moeite waard vind natuurlijk 😀

Foto 1 als bron voor mijn spielerijtjes 😉

 

 

 

Ladies and gentleman,

may i present you :

The Battleship : Normandia !   Klik Hier: Tadaa !! 😆  :mrgreen:

 

 

 

Een gratis photoshop “action” die ik ooit eens van het net had geplukt,

maakt een puzzel van 56 stukken van mijn foto

’t is eens wat anders hé ? 😀

 

 

 

 

Hier lijkt het wel of ik in de lucht hang…

Niets is minder waar hoor !

Met een breedhoeklens op 16mm kan je veel van de foto wegsnijden

 

 

 

 

En weer had ik iets leuk gevonden om mee te spiegelen !

 

 

 

 

De eroderende krachten van de zee zijn immens hé !

Hoeveel eeuwen, millennia waren er nodig om deze ‘olifantslurf’

uit deze krijtrotsen uit te slijten ?

Dit plekje is speciaal gekozen, omdat je van hier, de andere slurf verderop

in het midden van deze slurf ziet opduiken.

 

 

 

 

 

Een zee van grasjes

zachtjes golvend in de wind

er krijst een zeemeeuw

 

 

 

 

 

Als we wat verder gaan wordt het uitzicht ook weer totaal anders.

De groene aanwassen die 2 foto’s geleden nog dichtbij waren,

zijn nu veraf.

Maar nieuwe elementen komen in het zicht !

Hier kan ik leuke dingen mee doen, dacht ik toen 😀

 

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Na wat wegsnijden en kroppen kon ik een spiegeling maken,

die me best wel interessant leek.

Met als resultaat :

Een reusachtig zeemonster, krampachtig zwemmend,

komt uit de diepte der zeeën op ons af ! !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie,

de spiegeling spielerijtjes én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 8)

De laatste dagen was het weer niet echt om over naar huis te schrijven…

Wind, regen of ijskoud vochtig vriesweer…

Brrrr, dit soort guur winterweer mogen ze hebben hé 😥

 

Als het droog is en het vriest dat het kraakt of er ligt een dikke laag sneeuw,

dan kan je lekker buiten komen om te wandelen en te genieten :mrgreen:

Je moet dan natuurlijk warme winterkleding aantrekken hé 😆

 

Wat dacht je ervan om nog eens naar de warmte van Frankrijk te gaan ?

Naar Étretat in Normandië bijvoorbeeld  💡

Ga je mee ❓

 

Een zicht op een deel van Étretat

Boven op de krijtrotsen zie je duidelijk de kleine kapel én de stenen naald

die ik in “Étretat Deel 6” had besproken.

 

 

 

 

Toen ik me 180 graden omdraaide ,

zag ik net niet de beroemde olifant slurf van Étretat.

Die is nog verstopt achter de krijtrotsen (de sloeber 😀 )

De kleine witte en zwarte vlekjes boven op de krijtrotsen,

zijn mensen die boven op de krijtrotsen wandelen…

Om je een idee te geven van de indrukwekkende afmetingen van deze kust  :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

De beroemde olifant slurf van Étretat !

De natuurelementen hebben tienduizenden jaren nodig gehad,

om dit uniek meesterwerk uit de krijtrotsen te beeldhouwen !

Het doet je wat als je daar boven staat

en kan genieten van dit magistraal uitzicht 😎

 

 

Slurf

De olifantslurf

uitgesleten in krijtrots

voelt indrukwekkend

 

 

 

 

 

 

De immer aanwezige brutaaltjes…

Zeemeeuwen zijn echt wel brutale diefjes & slimme rovers !

Als je niet oppast, stelen ze de boterham uit je hand 😀

(ik spreek uit ervaring… :mrgreen: )

Oppassen dus met deze rakkers in je buurt !

 

 

 

 

 

Bij deze foto zal je wel denken dat ik halsbrekende toeren heb uitgehaald

om deze foto te maken…

Echt niet hoor 😀

Hier stond ik super veilig op een dikke beton plaat,

met stevig verankerde ijzeren leuningen.

In Étretat  heb je echt wel ontelbare spectaculaire uitzichten !

 

 

 

 

 

Het  stadje Étretat,

veilig ingebed door krijtrotsen enerzijds

en talrijke heuvels anderzijds…

 

 

 

 

 

Eeuwen

Eenzame krijtrots,

hoeveel eeuwen kijk je al

naar de oceaan ?

 

 

 

 

 

 

Nog een foto als dimensie vergelijking…

Zie je dat kleine stipje, links boven op de rots ?

Dat is een mens zoals jij en ik…

Als je daar boven staat,

en je laat je gedachten wegwaaien in de zeewind…

dan voel je je echt wel nietig

in deze immense natuur !

 

 

 

 

 

Tussen foto nr 3 in dit logje en onderstaande foto,

zit ongeveer 1 uur klimmen, dalen wandeling (als je doorstapt)

Maar als fotograaf deed ik er een dikke 4 uur over 😀

Er was daar zoveel moois te zien dat ik om de haverklap bleef staan :mrgreen:

om te genieten én om foto’s te maken natuurlijk 😆

 

 

 

 

 

 

Compositie regeltjes zijn er niet voor niets…

Hier heb ik een klassieke “Regel van Derden” gebruikt om “rust” in de compositie te brengen.

De “Gulden snede” regel leunt heel kort tegen de “Regel van derden”

Maar wat is nu het verschil tussen de Gulden Snede én de Regel van Derden ?

Klik hier voor meer uitleg

 

 

 

 

 

Beneden gekomen, nog een blik over de oceaan om dit logje af te sluiten…

 

 

Golven

Op het kiezelstrand

zie ik de golven rollen

zeewind streelt mijn haar

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

 

 

 

 

Normandië – Étretat (Deel 6)

’t Is weer een tijdje geleden dat we nog eens in Frankrijk vertoefden hé ?

Weet je wat ?

Vandaag neem ik je terug mee naar Étretat in Normandië 😀

 

Mijn vorige logjes situeerden zich allemaal aan de linkerzijde van de “olifant slurf”.

Vandaag zitten we rechts van die mooie krijtrots,

diep beneden, links is het kleine stadje Étretat (je ziet hier enkel het strand).

We bevinden ons nu op een hogere (krijt)rots dan diegene aan de overkant.

 

Vanuit het stadje is het echt wel een niet te onderschatten klim,

om tot hier boven te geraken…

Maar het zalige uitzicht hier, is dan weer een leuke beloning,

voor al onze klim moeite 😀

(en ’t is nog gezond ook :mrgreen: )

 

 

 

 

 

Drijvend

Honderd gram veren

vliegt krijsend over de zee 

drijvend op de wind

 

 

 

 

Deze kleine kapel was het eerste doel van onze klim naar boven…

De pittoreske kapel werd gebouwd en ingezegend op 22 augustus 1950.

Als de vissers uit Étretat nog op zee waren en het zwaar stormweer was,

dan kwamen hun vrouwen en naasten hier in deze kapel bidden,

voor de veilige thuiskomst van hun man, zoon,vader,broer,enz.

Deze ruwe kapel heeft iets ontwapenend, iets ontroerend vind ik.

Op het bankje, naast de kapel ingang, heb ik lang gezeten…

mijmerend, dromend, genietend van dit wondere geheel…

 

 

 

Reden 2 waarom we hier naar boven zijn gegaan…

In Juli 1962 heeft de architect : Delaune,

hier een gedenk “naald” ontworpen én gebouwd.

Deze ‘naald’ is 24 meter hoog en is verankerd in een hoek van 60 graden.

Dit imposante beeldhouw werk symboliseert de eerste non stop vliegtuig vlucht,

helemaal over de uitgestrekte Atlantische oceaan.

Als je voor dit monument staat…. man man man…

Die slanke ‘naald’…

Het gegeven is echt wel imposant hoor !

Zoiets moet toch breken ?? Dat kan toch niet ??

Zo ga je hier automatisch denken…

Delaune heeft ons hier een fraai staaltje van top architectuur gegeven :mrgreen:

 

 

 

 

Dezelfde ‘naald’, maar dan van de andere kant bekeken…

Het brengt me natuurlijk op wat leuke ideetjes 😀

Teergeliefde bezoeker, je kent me al langer dan vandaag hé…

Weet je al waar ik naartoe wil met deze foto ?? 😉

 

 

 

 

Soms heb je aan één eenvoudige spiegeling genoeg,

om iets te creëren dat nooit kan bestaan.

Iets dat geboren is uit mijn fantasie wereldje,

waar ik heel graag in vertoef baai de wee 😆

Een reusachtige tweeling ‘naald’, in een onmogelijk perspectief,

voor altijd zwevend in een onrustige wolkenmassa 😀

Maar ik vind het leuk om doen,

die kleine spiegeling spielerijtjes 😎

 

 

 

 

Wachters

 

Witte krijtrotsen

staan als wachters van de kust

ze beschermen ons

 

 

 

Soms lijkt het wel dat ik op het uiterste randje van deze krijtrotsen sta,

om deze foto’s te nemen…

Maar schijn bedriegt hoor 🙂

Met een breedhoek lens (16mm) en wat croppen (uitsnijden),

is het echt maar een klein kunstje om de indruk te wekken,

dat ik me op een super gevaarlijke plek bevind :mrgreen:

 

Deze ruwe kust doet me heel vaag ergens denken aan de woestheid

én de tegelijk ongelooflijk brute schoonheid van IJsland…

Hier raken de fragiele kleurschakeringen in het groen en oker me

De grilligheid en de willekeurige erosie van de krijtrotsen is adembenemend mooi…

Hoe de oceaan zich een weg vreet door de krijtrotsen…

Ongelooflijk toch ??

 

Wat extra info over de krijtrotsen….

De krijtrotsen zijn ongeveer 185 miljoen jaar geleden ontstaan,

door opstapeling van skeletten van kleine zeedieren.

In de kalkrotsen zitten fossielen die soms na een storm op het strand gevonden kunnen worden.

Na de ijstijd steeg de zeespiegel en ontstond het Kanaal.

Door de invloed van water en wind wordt er steeds een laagje van de rotsen geslepen

waardoor ze “wit” blijven,

maar Het Kanaal wordt hierdoor wel elk jaar een beetje breder 😎

 

Normandië… een stukje Frankrijk om verder te ontdekken,

net zoals IJsland 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk