Het kleine wereldje in mijn tuin (Deel 4)

Van de Speelse Spiegelingen in mijn vorig logje,

keren we terug naar het kleine macro wereldje in onze bloementuin.

De gebruikte camera is de Fuji GFX 50s,

maar nu niet meer met een ‘oude’ Canon macro lens.

Fuji heeft een 120mm macro lens in het GFX midden formaat,

maar de verhouding van die lens is maar 1:2, terwijl ‘echte’ macro lenzen allemaal

een vergrootverhouding van 1:1 hebben…

Wat meer uitleg over 1:1 en 1:2 lens vergroting verhoudingen:

De klassieke definitie van een macrolens is een lens met een maximale

vergrotingsverhouding van ten minste 1:1.

Dit houdt in dat een onderwerp in ware grootte kan worden vastgelegd

op de beeldsensor van de camera.

Een onderwerp van 10 mm wordt dus op de sensor geprojecteerd als een beeld van 10 mm.

 

Een maximale vergrotingsverhouding van 1:2 of ‘0,5x’

betekent dat hetzelfde onderwerp van 10 mm

op de sensor kan worden geprojecteerd als een beeld van maximaal 5 mm,

dus de helft van de ware grootte…

 

Nu heeft Fujifilm intussen een tussenring van 45mm uitgebracht,

die de 120mm macro lens van Fuji effectief naar een 1:1 verhouding brengt !

Die tussenring kon ik enkele maanden geleden kopen met 40% korting 😎

 

Genoeg tech lens verhouding  uitleg voor vandaag ! :mrgreen:

 

Een piepklein insectje op een witte margriet…

Zelfs bij f5,6 is de scherptediepte heel gering

en de achtergrond is lekker wazig !

Een zalige macro lens 😎

 

 

 

Een slaapmutsje bij warm avondlicht…

 

 

 

Volgens mijn opzoekingen zou dit een schorsvlieg (Mesembrina meridiana) zijn.

De vrouwtjes van deze hebben koeienvlaaien nodig om er een eitje in te leggen.

In die uitwerpselen van koeien zitten altijd veel larven van andere insecten

en dát is het voedsel van de schorsvlieglarve. Ze vreten ze allemaal op !!

De schorsvlieg vrouwtjes leggen in hun leven maar zeer weinig eitjes.

(Bij veel andere insecten kan dat gemakkelijk oplopen tot vele honderden eitjes.)

Bij deze vlieg schijnt het maximum ongeveer 5 eitjes te zijn !

Die verdelen ze dan goed over verschillende koeien vlaaien,

zodat een optimaal voortplantingsresultaat bereikt wordt,

dus slechts 1 eitje per koeien vlaai. :mrgreen:

De natuur is wonderbaar hé ? 🙂

 

 

 

Een Juffertje in het groen…

Er zijn verschillende groei stadia in het leven van deze bloem.

De heel kleine scherptediepte van de 120mm macro van Fuji

laat toe om bijna te ‘schilderen’ met deze lens 😉

Zelfs in de donkerste schaduwen zie ik nog heel veel details !

Dit lensje is echt wel kei goed ! 😎

 

 

 

Een hommel komt zijn nectar halen uit een Juffertje in het groen met blauwe blaadjes.

Het insect kon ik al mooi scherp krijgen bij f4 (de maximale diafragma opening )

 

 

 

Van slaapmutsjes krijg ik nooit genoeg 😉

Naast Juffertjes in het groen zijn het mijn lieveling bloemekes in onze ruige bloemen tuin

 

 

 

Een groene vleesvlieg rust uit…

f5, iso 640 , 1/2500s, -0,3 licht compensatie

 

 

 

Een slaapmutsje in de warme avondzon,

omringd door blauwe Juffertjes in het groen

en gele bloemen.

Zo fotograferen voelt aan als schilderen met je lens 😉

 

 

 

Nog een Juffertje in het groen,

mét blauwe blaadjes…

Is het geen schoonheid ? 😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Nog een Juffertje in het groen,

omringd door gele bloemen…

Door de kleine kanteling van de bloem,

leek het of deze mooie bloem poseerde voor mij 😉

Dit beeld doet me denken aan een Pas de Deux (een groet) uit de ballet wereld :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn nieuwe kijk op het Midden formaat segment in de fotografie…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin (Deel 3)

We vertoeven nog steeds in het kleine macro wereldje,

van de vlinders in Virelles keren we vandaag terug naar onze bloementuin.

De camera is nog steeds de Fuji GFX 50s met de 100mm macro van Canon.

 

In het kruidenhoekje staan de bieslookjes te pronken :mrgreen:

De bieslook stengeltjes zijn lekker bij de spaghettisaus of bij een slaatje.

 

 

 

Een Juffertje in het groen  met blauwe blaadjes…

Het zijn fascinerend mooie bloemen vind ik.

 

 

 

Een gevreesd roofdier komt eraan…

Die bladluizen zijn het lievelingskostje van het Lieveheersbeestje !

Hier zijn geen mieren om hun bladluizen te verdedigen,

zodat het 7 stippelig Lieveheersbeestje vrij spel heeft.

(Mieren “kweken en beschermen” bladluizen voor hun zoete nectar.

Met hun voelsprieten en poten “strelen” ze de bladluizen die daardoor hun nectar

afscheiden. Ze “melken” de bladluizen als het ware.

Zoete nectar in ruil voor bescherming…)

 

Noot: ik heb al gezien hoe mieren de lieveheersbeestjes verjagen

van bij ‘hun’ bladluizen (hun vee)

De natuur is iets wonderbaar hé ? 😎

 

 

 

Het is niet eenvoudig om alles min of meer scherp te maken…

De lange bloemstengel beweegt heel zacht in de warme wind…

Het lieveheersbeestje zit ook geen seconde stil !

Macro fotografie is zowat de moeilijkste discipline

in de fotografie, maar ook wel de meest uitdagende denk ik :mrgreen:

 

 

 

De kleinere bladluizen laten we liggen…

We gaan voor de dikke vette bladluizen boven aan de stengel ! 😉

 

 

 

Een bloem in wording…

 

 

 

In de lente en de zomer heb je soms dat heel warm, mooi & zacht avondlicht…

Het duurt echt niet lang, maar als ik het kan ‘vangen’,

dan ben ik blij 😉

 

 

 

Bijna dezelfde foto als de opener van dit logje,

maar er zijn veel verschillen…

Deze foto vind ik persoonlijk de beste van de bieslookjes.

 

 

 

Om dit logje voor vandaag heel zachtjes af te sluiten…

Een stilleven van Vergeet-mij-nietjes

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn kijk op het Midden formaat segment in de fotografie…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben

Het kleine wereldje in mijn tuin (Deel 2)

Van de fietstocht-fotoshoot, verleden jaar in Damme,

keren we terug naar eigen bodem.

We gaan vandaag verder met het ‘Kleine wereldje in mijn tuin’, dat ik lanceerde

op 19-7-2020. Lees of herlees dat logje hier

Inmiddels was ik al verliefd geworden op de fluweelzachte achtergrond (bokeh)

dat de Fuji GFX 50S me schenkt 😉

 

Een Juffertje in het groen (één van mijn lieveling bloemen trouwens),

stond daar te pronken voor mij 😎

 

 

 

Het lot van een purperen bloemblaadje,

hing letterlijk aan een zijden draadje !

 

 

 

 

Dat je met macro lenzen met een heel beperkte scherptediepte werkt

is inmiddels wel duidelijk denk ik 😉

De groene vleesvlieg is scherp,

terwijl de ondergrond al wazig (onscherp) is.

 

 

 

Een bezige bij, of liever gezegd, een bezige hommel !

 

 

 

Bij een andere hommel kan je duidelijk zien,

hoe het naarstige beestje in ruil voor zoete nektar,

het stuifmeel van vele bloemen verspreid…

De natuur geeft en neemt…

Fantastisch toch ? 😎

 

 

 

Zelfs de bieslookjes hebben suikers gemaakt voor de hommels !

 

 

 

Op zoek naar de ziel van een wilde roos…

De flinterdunne scherptediepte (én een vaste hand),

laat me toe om de meeldraden te isoleren in deze foto.

Onnodig te vermelden dat het minste zuchtje wind,

dit soort fotografie helemaal kan verknallen !

 

 

 

Een macro tafereeltje,

braaf en netjes  opgebouwd uit enkele basis regeltjes in de compositie leer…

1- De groene stengel verdeelt de foto perfect diagonaal

2-Het Zevenstippig lieveheersbeestje staat op een ‘regel van derden’ zwaarte punt,

zowel horizontaal als vertikaal 😉

Ken je klassiekers zeg ik altijd :mrgreen:

 

 

 

Zelfde kevertje, zelfde plant,

alleen is de vlak verdeling van het kevertje ietwat gewijzigd…

Het kevertje is nog niet in het midden van de foto,

zodat het lijkt of het insect onderweg naar “ergens” is.

Moest het kevertje nu voorbij het midden van de foto zijn,

dat zou het lijken of het kevertje wegloopt uit de foto…

Een heel ander kijk gevoel dus !

Wat ik hier echt wil benadrukken : Compositie en vlakverdeling

zijn héél belangrijk in een foto.

Ergens in je achterhoofd moet je de foto al gemaakt hebben,

nog voor je afdrukt…

Dat maakt fotografie zo verdomd fijn om te doen :mrgreen:

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te beëindigen…

Ben je ooit al onder een bloem gekropen

om de onderkant van de plant te bewonderen ?

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn kijk op het Midden formaat segment in de fotografie…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje in mijn bloementuin

Van de “Speelse Spiegelingen” in Brussel,

keer ik met plezier terug naar mijn redelijk verwilderd bloementuintje.

Het voordeel van een macro lens is dat je de die ‘verwilderde’ toestand heel goed

kan camoufleren 😉

Hier heb ik gewerkt met de Fuji XH1 én de Canon 100mm f2,8 macro lens.

De lens is via een Fringer adapter op de camera geklikt.

Als je vroeger veranderde van camera merk, dan moest je ook al je lenzen verkopen,

omdat die ‘oude’ lenzen niet op je nieuwe camera kunnen.

Wat je dus veel geld kost…

Maar met de komst van elektronische adapters kan je je oude lenzen blijven gebruiken,

op meerdere camera merken zelfs ! 😎

Omdat ik de evolutie bij Canon meer dan beu was

(ze luisteren niet naar hun klanten bijvoorbeeld),

ben ik met 100% tevredenheid overgestapt naar Fuji en Sony.

Al mijn ‘oud’ Canon glas kan ik verder blijven gebruiken bij Fuji & Sony 😎

Maar kom, genoeg geleuterd over camera merken…

We duiken in het kleine wereldje van mijn bloementuin ! 😉

 

Een piepklein kevertje verkent een slaapmutsje (Eschscholzia californica)

Zie je het kevertje ? 😉

 

 

 

Een Juffertje in het groen en een slaapmutsje,

omringd  door margrieten…

Het lijkt wel alsof ze praten, vind je niet ? 😎

 

 

 

De geringe scherptediepte van een macrolens vervaagt de achtergrond

op een fluwelen manier… een zalige lens eigenschap is dat.

 

 

 

Een eenzaam Juffertje in het groen…

Van deze prachtige bloemen kan ik uren lang genieten !

 

 

 

Twee verliefde bieslookjes…

 

 

 

Een Fraaie schijnboktor tussen de Vergeet-me-nietjes

 

 

Waarom moet je een bloem in zijn geheel fotograferen,

als een detail ervan ook mooi kan wezen 😎

 

 

Een Blinde bij (familie van de vlieg), komt snoepen van onze margrieten…

 

 

 

Een sierlijk zweefvliegje schuift mee aan de dis !

 

 

Om dit logje af te sluiten voor vandaag,

nog een kunstig Juffertje in het groen

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wondere kleine wereldje 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Het kleine wereldje in mijn tuin

In mijn vorige logje vertelde ik van de ruwe schoonheid én de grootsheid van IJsland !

Vandaag gaan we naar een heel andere plaats !

Namelijk , naar mijn kleine bloementuin 😉

Gewapend met de Fuji GFX 50S , een lensadapter voor Canon EF glas naar Fuji GFX

met daarop de uitmuntende Canon 100mm f2,8 1:1 macrolens.

Dankzij de 50 megapixel middenformaat CCD van deze Fuji, (is groter dan een full frame)

wordt de achtergrond heel zacht , fluweel zacht bijna.

Deze eigenschap heeft me oa overgehaald om deze camera aan te schaffen.

De camera is zeker niet goedkoop,

de GFX heb ik mezelf cadeau gedaan, ter gelegenheid van mijn pensioen 😎

Hier heb ik echt heel lang voor gespaard !

(en een leuke pensioen premie is natuurlijk mooi meegenomen 😉 )

Omdat het ook een systeemcamera is, is het gewicht redelijk laag.

Hij weegt iets meer dan een Fuji XT3 maar minder dan een Canon 6D bijvoorbeeld.

Ik denk wel dat dit de laatste camera is die ik ooit nog aanschaf 😉

 

Maar genoeg geleuterd over hardware…

Een piepklein insect op de witte bloemblaadjes van een margriet.

Als je werkt met een kleine CCD heb je meer scherptediepte en de achtergrond iets drukker.

Met een fullFrame CCD is het scherptegebied kleiner en de achtergrond zachter.

Met een middenformaat CCD heb je nog minder scherptediepte en een

fluweelzachte achtergrond. (mét de lens wijdopen – kleinste f-getal)

Een zalige eigenschap waar ik heel graag van gebruik maak 😎

 

 

 

De scherptediepte wordt hier zo klein dat het achterlijfje van deze bij scherp is

maar het kopje is niet meer in focus…

Het wordt dus veel oefenen met deze camera…

 

 

 

Door de grote CCD krijg je veel meer detail in je foto !

Als ik 3/4 van een foto wegsnijd, hou ik nog meer informatie over

dan bij een aps-c camera 😉

 

 

 

 

Het macro werk van snel bewegende bijtjes effe van kant leggen…

Dit Juffertje in het groen is zeker een zalig foto model 😉

 

 

 

Bloemekes talk…

 

 

Een hommel snoept van een Juffertje in het groen…

 

 

 

Het Zeven stippelig Lieveheersbeestje is op weg naar zijn walking diner…

Bladluizen zijn het lievelingkostje van deze bladluis predator ! 😉

 

 

 

Hier kan je echt de heel geringe scherptediepte zien van de 100mm Canon lens op de Fuji.

Ondertussen heb ik de Fuji 100mm macro 1:2 kunnen uittesten met een 45mm tussenring,

die de fuji lens op 1:1 brengt.

De kwaliteit van die foto’s is stukken beter dan met deze Canon macro lens !

Maar dat is voor later eens 😉

 

 

 

Een nieuwe camera is altijd wat wennen,

Een totaal nieuwe camera uit het middenformaat segment

is gewoon helemaal opnieuw beginnen met fotografie 😉

Maar het went snel. Het is géén sportcamera, zoveel is zeker,

maar sport doe ik nooit of heel zelden

(daar heb ik mijn Sony A7 R2 nog voor als het moet)

Maar het gebied in het dynamisch bereik, tussen fel wit en pik donker is echt fenomenaal groot.

Voor landschap fotografie is dat heel mooi meegenomen natuurlijk 😎

Btw, alle foto’s in mijn logjes (tot nu toe) van IJsland 2019 zijn ook met deze camera gemaakt.

 

 

 

We eindigen dit logje met een bezige hommel…

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn kijk op de overgang van Full frame naar Midden formaat…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het vriest dat het kraakt !

Dat ik hier in mijn blogje rare bokkesprongen kan maken,

dat wisten jullie al lang hé 😀

Voor de nieuwe bezoekers …

Wees welkom !! 😎 ,

en weet dat ik graag in mijn berichtjes, reuze sprongen maak in plaats en tijd

maar ook qua onderwerp of thema…

Een beetje chaos, daar voel ik me heel goed bij :mrgreen:

 

In het vorig logje vertelde ik van mijn lieve kleindochter…

Vandaag vertel ik over de winter, het ijs,  het heerlijke koud & gezond weer 🙂

Nu ja, ik weet dat veel mensen een hekel hebben aan dit vriesweer,

ik begrijp die mensen zeker en vast…

Maar ik heb een grondige hekel aan warm zomerweer (+25 graden)

en voel me kiplekker bij heerlijke vries temperaturen 😎

 

Tot 10 jaar geleden had ik een hekel aan koude

en kon ik heel goed tegen de warmte…

Nu is het al jaren andersom. Raar hé ?

Diabetes kan rare dingen doen met een mens … 🙄

 

Maar laat het ons eens anders bekijken…

Voor diegenen die een hekel hebben  aan dit vriesweer,

voor hen maak ik graag macro foto’s van dit vries fenomeen,

zodat jullie  ook de magie van het kleine wereldje,

in het flonkerende ijs mogen proeven & ontdekken 😎

Dingen die je met het blote oog nog wel ergens kan waarnemen,

maar waar je geen details meer kan in zien.

Macrofotografie brengt wat meer detail in dit krakend koude winterweer 😀

 

Ga je mee ? We duiken het kleine winter wereldje in :mrgreen: ,

 

Een dakpan scherf op mijn terrasmuurtje

IJskristallen glinsteren aan de rand…

In mijn ogen zijn het piepkleine juweeltjes ! 😉

 

 

 

 

 

Door de flinterdunne scherptediepte van een macrolens

ben je als fotograaf verplicht om iets uit te zoeken dat je foto ‘mooi’ maakt

(ik beweer niet dat dit een mooie foto is hé)

Je kan de lens dichtknijpen tot f16 , f20 of meer,

om meer scherptediepte te verkrijgen,

maar dan heb je nog meer onscherpte door de diffractie (Info over Diffractie) die dan optreed.

Je kan de minieme scherptediepte opkrikken door aan focus-stacking te doen.

Maar daar had ik nu niet echt zin in, ik wou werken met de middelen die ik had.

En dat was: mijn camera en de macro lens… geen statief of macro slede.

Puur uit de hand dus 😎

(FYI :  de laatste foto in dit logje is gemaakt dmv focus stacking)

 

 

 

 

 

IJskristallen

 

Na een vorst bezoek

glinsteren ijskristallen

in het ochtend licht

 

 

 

 

 

Een streepje ochtend zonlicht is genoeg om het prille ijs te ontdooien…

Het verdroogde Juffertje-in-het-groen vond ik wel iets hebben…

Het tot zaadbol gereduceerde plantje was zelfs fotogeniek :mrgreen:

Hier is de heel minieme scherptediepte van de macrolens echt wel een zegen !

Vind je niet ?

 

 

 

 

En zeggen dat elk van deze ijs kristallen gewoon water is

maar dan in een andere aggregatietoestand

 

 

Uniek

 

Ieder ijskristal

daar zijn er triljarden van

is echt wel uniek

 

 

 

 

Als je heel goed kijkt zie je allerlei vormen zoals trapeziums, kubussen,

hexagonen, bekervormen, enz in de onderstaande foto.

Met de Canon MP-E65mm supermacro lens op 4:1 gezet kon ik deze minuscule

ijskristallen zichtbaar maken.

De werkelijke grote van het de foto die je hier ziet

is ongeveer 1cm breed en 3 of 4 mm hoog.

De scherptediepte op dit niveau is ongeveer 500 tot 800 micron ! (0.8mm)

Hier stond de camera op statief én op mijn mechanische macro rail,

uit de blote hand is zo’n foto bijna onmogelijk te maken.

Wat ik zo zalig vind aan deze lens, is dat je de optische grenzen

van het macro wereldje ermee kan opzoeken…

Met tussenringen, een balg kom je in het sub-microscopisch kleine wereldje terecht…

Maar dat is een brug te ver voor mij :mrgreen:

 

 

 

 

Als natuur fotograaf moet je soms op je knieën zitten,

of plat op de grond gaan liggen om een bevroren grasje te fotograferen…

Niet waar hoor, het bevroren grasje is hier netjes afgeknipt met een schaartje

en vastgeklemd in een piepklein spantangetje dat een elektronica specialist

gebruikt om zijn piepkleine spullen te solderen 😀

De foto is natuurlijk buiten gemaakt !

Anders zou het ijs op het grasje rap gesmolten zijn 😉

Heb je ooit al zo’n bevroren grasje op deze manier gezien ?

De natuur is wonderbaar mooi hé ?  :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Klerekoud

 

Wit en onschuldig

groeien de kristallijnen

het is klerekoud

 

 

 

 

 

Wat me vooral opviel in deze minuscule natuurpracht,

waren de 6 kant ijsbekertjes en de perfect geometrische vormen ! 😀

Btw, deze foto is in het echt amper 5mm breed en amper 2mm hoog…

De Canon MP-E65mm supermacro lens is hier op de maximum

vergroting gezet, namelijk 5:1, de lens opening was f4  !

Door de speciale structuur van de lens moet je de opening vermenigvuldigen

met de vergroot factor verhouding.

Dus : f4 maal factor 5 vergroot geeft me f20 !

Juist op het randje af van diffractie …

Omdat er op dit minuscuul vlak bijna geen licht binnenvalt,

heb ik de iso naar 1600 gezet. De sluitertijd was 1/8 seconde.

Ik kon geen led lampje als extra licht gebruiken omdat het led licht

het ijs zou overbelichten en zou doen flonkeren

als de kerstboom op de Grote markt in Brussel 😎

Alleen het diffuus gefilterd licht van de zachte ochtendnevel was perfect hier…

 

 

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

 

Onderwerp: Een brokje ijs, een hoop ijs kristallen, een stukje schors,

een groen ??? ding  en wat herfstpuin…

 

Om tot deze foto te komen heb ik een focus stack gemaakt.

Dit om een grotere scherptediepte te verkrijgen.

23 foto’s met een verplaatsing van +-0.02mm, natuurlijk licht,

op statief & manueel bediende macro rail.

(FYI: Voor die rail heb ik eigenhandig een echt nauwkeurige DIY nonius

ineen geknutseld, die tot 150 micron verplaatsing nauwkeurig is  !!) 😎

en daar ben ik fier op 😉

Al bij al heb ik hier een scherptediepte van bijna 1/2 cm kunnen verkrijgen !

 

Bij focus stacking snijd je als het ware je foto in horizontale plakjes af…

De volgende foto snijd een plakje verder af…

Tot je het eind focus schijfje hebt afgesneden.

De verwerking van deze foto’s doe ik in Zerene Stacker.

Dat is een programma, speciaal ontwikkeld om grote aantallen

Focus Stacking foto’s te verwerken.

Zerene gaat elk ‘plakje’ evalueren en het eindresultaat is een stapeling,

van alle 23 foto’s mét hun correcte scherptediepte.

Wat je niet kan zien, wordt verwijderd.

Dit proces kan soms heel lang duren, maar dan is het tijd voor koffie hé 😎

Ik heb bewondering voor het wiskundig genie,

die deze geniale software heeft ontwikkeld !

Over Focus Stacking vind je enorm veel informatie via Google  😀

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winter & ijskristallen fotografie

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes uit eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Het kleine wereldje

Omdat koning Winter (volgens de laatste weerberichten) besloten heeft,

om er de komende dagen eens deftig in te vliegen

en ons te vergasten op flink wat sneeuw en zalige vrieskou, 😀

wil ik al mijn teergeliefde bezoekers graag nog wat nazomerwarmte schenken

én wat vrolijke zomerkleuren uit ons kruiden & bloementuintje.

 

In mijn vorige nazomerwarmte logje (zie <Klik hier> ) ,

had ik mijn bijna versmachte bloemekes een vernevelde regen gegeven.

Dit tweede nazomerwarmte logje begint nà die kunstmatige regen… :mrgreen:

 

Wonderbaar hoe het leven weer helemaal opfleurt bij wat water hé !

Ga je mee op verkenning in ons “natgeregend” bloemen tuintje ? 😀

 

 

 

 

 

 

Water

Het natte water

kan een levensmotor zijn,

kan zelfs dodend zijn.

 

 

 

 

 

Niet alleen de bloemekes genieten van het frisse water 😎

De sproeikop op mijn tuinslang kan ik op heel fijn vernevelen zetten…

Op het schild van de Gestreepte schildwants kan je heel goed zien,

hoe klein de vernevelde water druppeltjes zijn.

(Als lens gebruik ik nog steeds de 100/400mm van Fuji op de Fuji XT-2 systeemcamera.)

 

 

 

 

 

Herinner je nog hoe droef de Gele Ganzenbloem naar ons keek ?

Hoe ze echt snakte naar water… (<Link> )

Na een frisse douche kwamen de bloemetjes er allemaal mooi bovenop !

We mochten van onze (ter zake heel deskundige ! ) overheid geen water verspillen…

Er stonden zelfs boetes op !!  👿

Hier in Dilbeek vloog de flikken helikopter steeds weer over om ons te controleren 😐

Maar als een bouwwerf enkele huizen verder elke dag een paar duizend liter

grondwater in het riool mag laten stromen (zo zijn er honderden werven ! )

dan zal het op die paar emmers water voor mijn bloemekes ook niet aankomen dacht ik !

 

 

 

 

 

Na zonneschijn, komt regen 🙂

Wat is het toch wonderbaar ! “, zo dacht ik toen,

dat je de wereld omgekeerd ziet in elk waterdruppeltje.

Oke, het zijn slechts eenvoudige optica en natuurkunde wetten,

maar als je het wondere in onze natuur niet meer kan zien…

Dan ben je een zeurkous geworden  :mrgreen:

Vind je niet ? 😉

 

 

 

 

 

In het vorige ‘nazomerwarmte’ logje had ik het ook al gezegd :

Het “Juffertje in het groen” is in mijn ogen de mooiste bloem

in ons bloem & kruiden tuintje.

Tijdens mijn kunstmatige malse regenbui ontvouwde ze haar bloemblaadjes…

om het water maximaal te absorberen 😎

Naar mijn gevoel is de schoonheid van deze bloem gelijkwaardig,

aan het mooiste schilderij, tekening of beeldhouwwerk ter wereld :mrgreen:

Dit zien, voelde als schoonheid in het kwadraat beleven ! 😉

 

 

 

 

 

Er groeit een raar, maar wonderlijk plantje in onze tuin.

De naam ervan weet ik niet 😐

(Maar als jij de naam weet, laat je me het dan weten ?  😎 )

ik zal je eeuwig dankbaar zijn…  :mrgreen:

 

Als er nieuwe bloemekes  op groeien zijn ze licht magenta rood

na enkele uren worden ze blauwachtig van kleur.

Ja, dat plantje heeft wel iets vind ik 😀

Volgend jaar ga ik eens proberen,

de meeldraden van dit plantje van heel dicht bij te fotograferen,

maar dat is voor volgend jaar 🙂

 

Hoe heb ik de achtergrond hier zo zacht & egaal gekregen ?

Heel simpel :

De achtergrond is de bakstenen afscheidingsmuur met onze buren,

deze muur staat 6 a 7 meter weg

en verglijd helemaal in het niets door de heel kleine scherptediepte van de lens.

Voila, zo simpel is het :mrgreen:

 

Nog wat haiku woordjes om dit logje te eindigen

 

 

Zweefvliegje

Een klein zweefvliegje

hangt beweegloos in de lucht

ineens was ze weg

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn nazomerse macro fotografie

én de haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

én dat mijn bloemenfoto’s je wat warmte mochten geven op deze eerste winterprik  😎

Het ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje

Om eens iets anders te doen dan wat we hier gewoon zijn,

blijven we gewoon nog even in het ‘Het kleine wereldje‘ hangen…

Alleen de locatie verandert 😎

Vanuit Marc’s natuurdomein La Combe in La douce France,

verkassen we gewoon effekes naar ons bloemen en kruidentuintje in Dilbeek 😀

 

Omdat het vandaag echt guur november weer is ,

druilerige koude regen, wind, de bomen verliezen massaal hun bladeren.

Echt een pokke weer om binnen te blijven…

Speciaal daarom wil ik elke bezoeker wat zomerwarmte schenken :mrgreen:

Een handvol warme zomer macro’s, geshoot in ons bloemen & kruidentuintje,

allen vergezeld met een snuifje warm zomer licht,

ons geschonken door de ondergaande juli zon 😀

 

Alle foto’s zijn geshoot met de Fuji XT2 camera én de Fuji 100/400mm telezoom.

Met een lange telelens kan je best wel leuke ‘macro’s’ maken hoor ? 😀

De kleurfilmsimulatie van de XT2 is gezet op “Velvia”

(zie het beroemde Fuji Velvia analoog film rolletje)

 

Genoeg uitleg en inleiding…

Naar mijn smaak & gevoel, is dit één van de mooiste bloemen in ons tuintje,

het ‘Juffertje in het groen’

Het is wat zoeken naar een leuke compositie

Een tiental cm verder groeien goudkleurige ‘Gele ganzenbloemen‘,

door het fluweelzachte bokeh van de 100/400mm telelens,

verglijden de oranje/geel bloemdetails in een wazig oranje…

Dat is de perfecte achtergrond die ik wou 😀

Het warme licht van de ondergaande zon helpt ook mee natuurlijk…

 

 

 

 

 

Schuilplaats

Die groene stinkwants

zoekt een veilige schuilplaats

voor deze avond

 

 

 

 

 

 

Van ons zomers bloementuintje kan ik echt wel genieten :mrgreen:

De mooiste licht momentjes vind ik als het ‘harde’ dag zonlicht verdwenen is,

en de prille, warme avondzon alles nu heel summier & warm belicht.

Dit licht is ook geweldig mooi om ‘stillevens’ te zoeken…

‘k Vind inspiratie op overschot in ons bloemen en kruiden tuintje 😎

 

 

 

 

 

Roos ballet

 

Die oranje bloem

in haar roos ballet rokje

gaat voor me dansen

 

 

 

 

 

De Gele ganzenbloem (Glebionis segetum) was hier nu echt wel uitgeteld…

De moordende hittegolf van de zomer a.d. 2018 is echt teveel voor haar…

Nog heel even, als de zon achter de horizon is verdwenen,

dan rol ik de tuinslang uit en sproei een zalige kunstmatige regen,

over al onze naar water snakkende plantjes 😀

Het is leuk om te zien,

hoe ze na een half uurtje verneveld (regen) water badje,

weer helemaal opfleuren en hun frisse goud gele kleur terugkomt  :mrgreen:

Maar die (na de) kunstmatige regen foto’s zijn voor een volgende logje 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn nazomerse macro fotografie

én de haikoe poëzie woordjes van eigen kweek…

én dat mijn bloemenfoto’s je wat warmte mochten geven op deze gure dag… 😎

Het ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje…

De prille lente , het zomerseizoen,

is echt wel hét hoogseizoen voor iedere macrofotograaf.

Als de natuur weer openbloeit,

als bloemen en planten weer open bloeien

als het bedwelmend fruitig aroma van witte lente bloesems ons overspoelt,

Als kleine beestjes weer vliegen en wriemelen, terug zoemen en gonzen !

dan … !

dan is het weer tijd voor dé macrofotografie ! :mrgreen:

 

In mijn macro’s uit de laatste jaren,

probeer ik altijd iets extra te weer te geven,

probeer ik bewust, om de schoonheid, de elegantie,

de speelsheid, het wonderbare,

het aanvoelen van de kleuren, weer te geven.

Op mijn eigen manier… zoals ik het zie én aanvoel…

Mijn innerlijke reflecties op het kleine wereldje tonen…

Kortom, een eigen ‘stijl’ op te bouwen,

bouwend op de schoonheid van hét NU moment !

Het ‘spelen’ met het diafragma,

om te experimenteren met verschillende scherptedieptes,

sluit ik min of meer af…

Meer en meer trekt alternatief & DIY licht (GEEN Flitslicht !!)  me aan…

(DIY = Do It Yourself)

 

Wat een immense inleiding weer hé 😀

amai ni !

Maar niet panikeren… we komen ‘beesic toezhepoint off zzis blog… 🙂

 

Een wonder mooie plant, (Die welig groeit in ons kruidentuintje ! ) die ik heel graag fotografeer…

Deze plant komt in België, Nederland van nature niet voor, maar is lokaal verwilderd tot hier geraakt.

De plant komt oorspronkelijk uit het Middellandse zeegebied en de Canarische Eilanden.

Het Juffertje in het groen

asemblieft 😎

 

Maar eerst…

Twee haiku woord spielerijtjes… voor de prijs van 1

(gewoon omdat ik er zin in heb 😀 )

 

Groen / Blauw Juffertje

 

Een groen juffertje

staat onbeschaamd te pronken

op blauwe blaadjes

 

 

Een blauw juffertje

kon wel een octopus zijn 

met haar tentakels

 

 

 

 

 

Met de Sony A7R2 én de Canon 100mm macrolens,

(Lens & Body verbonden via een metabones adapter) is het zalig “werken” 🙂

In ons bloemen/kruidentuintje vind ik macro modellen met hopen 😀

Deze Fraaie Schijn boktor (Oedemera Nobilis) bijvoorbeeld,

poseerde vrijwillig voor mijn lens !

Dit is een mannelijk exemplaar (dat zie je aan zijn dikke achterpoten).

Elk jaar terug vind ik deze insecten weer op onze Witte Margrieten.

Ze zullen de Margriet bloemen nectar wel lekker vinden hé 🙂

 

 

 

 

Als een model/insect op een bloem komt zitten,

die minstens 20cm verwijderd is van de andere bloemen,

dan kan je op f2.8 tot f4 een zalig onscherpte achtergrond verkrijgen.

Als je daarbij ook nog mag genieten van het zachte,

warme avondlicht van de lente avondzon,

dan kan je echt wel mooie foto’s maken.

 

Trouwens… Heb ik je al verteld dat ik nooit macro’s maak in volle middag zonlicht,

nooit als de zoon hoog staat en hard licht straalt…

De zachte ochtend en avondzon, zijn dé momenten om macro/bloemen fotografie te maken.

 

Als je echt in het volle middaglicht moet werken voor macro/bloemen

gebruik dan aub een kleine parasol/paraplu om het harde licht weg te filteren

+ een kleine licht reflector (een wit vel papier/ een stukje isomo of zilverpapier)

om wat subtiel licht te reflecteren in die parasol schaduw.

 

De Fraaie Schijn boktor ging kijken of het gras niet groener was bij de buren 😀

 

 

 

Soms zijn er van die momentjes…

dat je als macro fotograaf echt wel op zoek bent naar…

‘DIE’ foto

DIE compositie…

Je hebt er echt wel zin in  (ken je dat gevoel ? 😀   )

En dan, ineens, zomaar…

vallen alle stukjes van de compositie puzzel op hun plaats

en zie je een leuke foto opduiken in je “zoektocht” :mrgreen:

Dat zijn momentjes om te koesteren ! 😎

 

 

 

Kleine Wereldje

 

Door een macrolens

ziet het kleine wereldje

er veel groter uit !

 

 

 

 

 

Om te eindigen…

Het Juffertje in het groen anders bekeken…

’t is best wel een veelzijdig plantje, dat Juffertje 😎

Zowel de bloemen als de zaaddozen kunnen gedroogd worden.

De zaaddozen hebben een gecompliceerde, decoratieve vorm,

die door vele mensen aantrekkelijk gevonden wordt in droogboeketten.

Zowel de bloemen als de zaden zijn eetbaar !

De smaak van de bloem neigt naar muskaat, ook wel oregano of majoraan.

De zaden lijken qua vorm en smaak op komijnzaad en worden in Duitsland ook wel als ‘zwarte komijn‘ aangeduid.

 

(Deze Juffertje In Het Groen & extra info vind je op Wikipedia Wiki – Juffertje )

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Juffertje & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp én wanneer hé laughing

 

Dirk