Lente macro

Van de straatfotografie in Reykjavik komen we terug naar ons eigen landje.

Het begin van de lente was niet echt schitterend dit jaar,

Maar op onze weinige wandelingen die niet uitgeregend waren,

heb ik toch nog leuke natuur, landschap & macro foto’s kunnen maken.

Deze foto’s dateren van 27 maart 2019. Ze zijn allen gemaakt tijdens onze

(gedeeltelijke) Boekfos wandeling in Asse (ongeveer 8km lang)

De zon was mild, het was aangenaam warm met een verfrissend windje 🙂

Mijn camera was de Fuji XH1 met de 80mm macro lens.

Er zijn geen filters of statief gebruikt.

 

In de voortuintjes schitteren de eerste witte narcis bloemekes !

Die fotografeer ik altijd graag in tegenlicht.

 

 

 

Een oud smeedwerk, aangetast door de tand des tijds,

verweerd en verroest…

Het heeft iets vind ik 😎

 

De tand des tijd maalt

alles wat is, zal vergaan

ook onze wereld

 

 

 

Het glooiende land van Asse.

Als je daar met de fiets gaan rijden…

er zijn daar een paar fameuze kuitenbijters hoor :mrgreen:

 

 

 

 

In de prille boomknoppen wachten de jonge blaadjes op de lente.

Elk jaar weer opnieuw vind ik dat ontluikende leven zalig om zien :mrgreen:

 

 

 

Met een macro lens kan je de achtergrond zalig laten verdwijnen in een waas

 

Jonge boomknopjes

zitten barstensvol leven

wachtend op de zon

 

 

 

Je kan proberen om alles scherp te krijgen, dat is echt niet moeilijk.

Maar als fotograaf registreer je dan alleen iets wat er is. Niets meer…

Persoonlijk vind ik het leuker en uitdagender om de indruk die ik had,

de impressie de emotie die ik ervaar bij het zien van iets mooi,

proberen weer te geven in een foto.

Je ziet hier duidelijk dat het ontluikende boomknopjes zijn,

maar door de bewuste onscherpte in deze foto,

laat ik het bokeh voor zich spreken.

Als ik hierin verder experimenteer kom ik bij het pointillisme uit,

een zalige schilder techniek die vooral door de

impressionisten werd  toegepast. (Klik hier voor meer info)

 

 

 

De heel beperkte scherptediepte van een macrolens,

kan je gebruiken om een verhaal te onderstrepen.

De eerste tak is scherp en de andere tak, amper 1 cm verder ,

verglijd in het waas van de horizon.

Ik heb deze foto dan ook : Lente Echo als titel gegeven 😎

 

 

 

Het kleine ontluikende groen vind ik mooi,

zeker als de prille avondzon met haar zachte licht,

het nieuwe groen streelt met een zacht bokeh  😎

 

Diffuus lentelicht

streelt het ontluikende groen

de natuur ontwaakt !

 

 

 

En ja, ik weet het wel, het wit in deze foto is ‘verbrand’…

Maar ik vind het een leuke foto omdat dit ontwakend boomknopje

lijkt te zweven 😉

Het takje waaruit het knopje geboren is zie je niet,

door de beperkte scherptediepte van de macrolens

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten,

een verweerd tractorspoor als wandelpad,

witte bloesems bloemen overal rond ons heen

We kregen er een zalig lentegevoel van :mrgreen:

want…

Daar is de lente, daar is de zon 😀

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & lente natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 13) – Krijtrotsen, zee en kiezelstranden

Van de macrofotografie in het zomerse Duitsland,

verkassen we naar een ander groot Europees land…

We gaan terug naar Frankrijk, naar de Normandische kust,

naar de uitgestrekte kiezelstranden en kalkrotsen in Étretat !

Het is ondertussen deel 13 geworden van deze vakantie,

de foto’s in dit logje zijn de 6de vakantie dag. 😉

 

’t was mijn bedoeling die dag, om het ongrijpbare, de magie, de grootsheid

van het geheel van de zee, het strand met krijtrotsen én de lucht proberen te “vangen”.

Met een circulair polarisatie filter accentueer ik het blauw in de lucht…

Soms gebruik ik ook een (of meerdere) gradueel grijsfilter(s)

om het dynamisch verschil in het lichtbereik te egaliseren.

Ga je mee het ‘ongrijpbare’ zoeken ? :mrgreen:

 

 

Niemand op het strand

wolken flarden boven me

ergens krijst een meeuw

 

 

 

Een doorgang tussen de rotsen die niet echt bekend is bij het grote publiek !

Gelukkig maar 🙂

We kregen deze passage informatie van onze hotel bazin,

een rasechte brutale, Gauloise kettingrokende Française 😎

Hier was echt niemand…

De meeste toeristen blijven altijd in het stadje hangen,

of aan het strand bezaaid met terrasjes (niets voor ons trouwens)

Wij hadden het rijk dus voor ons alleen 😉

Zalig toch ? !

 

 

 

Een muur van kiezels

gevoed door de oceaan

doet golven schuimen

 

 

 

Een zwart/wit bewerking van voorgaande foto…

 

 

 

Ooit waren deze rotsblokken deel van de krijtrotsen…

De tand des tijd kent geen genade !

 

 

 

Zelfde locatie standpunt als vorige foto,

maar de lens is hier naar links gedraaid.

De geel,goud,oker kleuren van de krijtrotsen vond ik zalig om zien !

De meteo had regen en lichte storm voorspeld…

Laat maar komen dacht ik :mrgreen:

De indrukwekkende wolk partijen over de oceaan waren zalig om te zien !

Als je dit ziet, dan voel je je als mens heel nietig,

amper een stofje in de kosmos  ben je nog ! 😉

 

 

 

 

Grijze kalkrotsen

getooid met een toupetje

een groene haardos

 

 

 

Steenhoopjes… steenmannetjes…

Je komt ze overal ter wereld tegen.

Ze hebben iets, het straalt iets uit 😎

Als je er graag iets meer over weet, klik dan hier

 

 

 

Om dit logje af te sluiten,

We klauteren omhoog door de smalle doorgang (zie foto 2 in dit logje),

om achter de krijtrotsen te komen.

De zee was intussen al flink gestegen

en zou weldra heel het strand overspoelen ! 😯

Geloof me, daar wil je dan niet  zijn hoor !

Nog een laatste foto van een groots wolken spektakel 😎

De kleur variaties in het groen vond ik ook betoverend mooi !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

Bedankt voor je bezoekje 😉

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 12) – Als de avond valt…

We zijn terug in Normandië, Étretat.

’t is reeds dag 5 van onze vakantie daar !

De meteo had ons een droge én een mooie zonsondergang beloofd…

En zeg nu zelf, als je op vakantie bent aan zee,

dan wil je daar echt wel een zonsondergang meemaken hé 😎

 

Die avond stonden we boven op de krijt rots,

mét links een uitzicht op het stadje Étretat

en rechts de oneindige oceaan…

Een tiental fotografen maakten zich klaar,

voor het komende avondlicht spektakel 😉

 

Er stond een stijve bries,

de zeemeeuwen kwamen héél even even tot rust…

Een zalig momentje met de 100/400mm lens…

tussen mij én de speurende zeemeeuw !

 

 

 

Enkele seconden later vloog de vogel weg,

de avondzon tegemoet…

zwevend over de onmetelijke oceaan

Even moest ik hier denken aan Prologue van Neil Diamond,

een machtig film verhaal over Jonathan Livingston, de zeemeeuw…

Een film die ik meermaals gaan zien ben toen 🙂

 

 

 

 

De warme zee zon

overspoelt de kleine kerk

wordt God nu wakker ?

 

 

 

Teergeliefde bezoeker,

Ik kan je verzekeren…

Als je daar boven op die immense krijtrotsen staat,

en je ziet dat geweldig mooi gouden licht over de zee…

Dàt doet iets met je hoor :mrgreen:

 

 

 

Het stadje Étretat in de warme avondzon.

De zilte geur van de zee…

Het zacht kabbelen en ruisen van de zeegolven

Het nooit aflatende geluid van de zeevogels…

Dàt…

Dat was kiekebisj gevoel 😀

 

 

 

De avond ontwaakt

als de zon gouden aaitjes

streelt over de zee

 

 

 

Het avondlicht kan enorm veranderen

in een minimum van tijd !

Van warm rood naar een diep gouden gloed…

Ik stond erbij,

én genoot ervan 😎

 

 

 

De ‘olifantslurf’, nu gehuld in warme avondkleuren,

Het kiezel strand is weer helemaal onderwater…

door de getijden stroming, bestuurt door onze maan.

Zalige momentjes hoor 😉

Volgende keer als ik hier nog eens kom,

neem ik mijn gitaar mee…

om lekker riedeltjes te improviseren in het zalige avondlicht

Dat lijkt me de max 😎

 

 

 

 

Deze foto is echt per toeval tot stand gekomen…

Door het gebrek aan licht, ik wil de iso niet te veel omhoog schroeven

(om de digitale ruis tegen te gaan),

had ik de sluitertijd op 1/10ste seconde gezet.

Natuurlijk stond de camera dan op een statief !

In die 1/10 seconde is een zeevogel erin geslaagd,

om in mijn foto op te duiken 🙂

De wetten van het toeval… i love it 😀

 

 

 

In het avondlicht

zie ik de Japanse vlag

aan de horizon

 

 

 

om dit logje af te sluiten…

Het kleine vissers kerkje, helaas afgesloten die dag.

Het was bijna donker, maar hier heb ik een opname gemaakt

van 2 seconden (natuurlijk op statief !). (f16, iso100)

Dit moment was wat fotografen bedoelen met het blauwe uurtje

De laatste restjes licht, gevangen met digitale technologie !

Fotografie is zalig hé ? 😉

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Bloesems van onze Japanse kerselaar (Deel 2)

Van de herten en de heuvels in Duitsland,

keren we terug naar ons klein Belgenlandje.

Meer bepaald naar ons kleine voortuintje

waar onze Japanse kerselaar met zijn wit-roze bloesems stond te pronken :mrgreen:

Voor macro werk heb je niet echt een macro lens nodig…

Je kan evengoed werken met een 70/200mm of een 100/400mm telezoom.

Maar in dit logje zijn alle foto’s gemaakt met één Fuji macro lens.

Namelijk de aps-c Fuji 80mm macro 1:1 f2,8 die op de Fuji XH1 is geschroefd.

De crop factor omgerekend naar full frame is 1,5

Dus 80mm x 1,5 = 120mm. Kan je lekker dichtbij komen ! 😉

Deze lens heeft een boterzachte achtergrond

(wat ik een zalige eigenschap vind natuurlijk ) 😎

 

 

 

 

Gek hé, hoe 1 boom zoveel schoonheid kan dragen 🙂

Het is dan ook een fotografie feest voor mij als de bloesems

in volle bloei komen te staan !

 

’s ochtends heel vroeg

ontluiken witte bloesems

als sneeuw pareltjes

 

 

 

 

Het is redelijk moeilijk om scherpe foto’s uit de hand te nemen,

zeker als er een zacht briesje staat

of als er een auto of een vrachtwagen passeert…

Maar daar zijn middeltjes tegen hoor 😉

Men neme een (lange) uitschuifbare antenne van een oude radio,

je steekt die in de grond en het kleine takje met je bloem onderwerp

maak je even vast met een wasspeld aan die antenne.

Klaar is kees en je doet niets kapot :mrgreen:

 

 

 

Onze buurvrouw heeft een kapsalon.

Naast de ingang van het salon branden meestal 2 Led sfeer lampjes.

Door de zalige onscherpte van de macrolens,

kan ik handig gebruik maken van die lichtjes 😎

De lichtjes staan ongeveer 5 of 6 meter verder van onze boom.

Dat is mooi meegenomen hé ? 😉

 

 

 

Sneeuw witte bloesems

lokken met hun geur en kleur

gonzende bijen

 

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven,

maar dan met een Orton bewerking…

Orton verzacht alles op een zalige manier vind ik 😎

 

 

 

Er groeien zoveel bloesems  aan de boom,

dat ik keuze genoeg heb om leuke composities te maken.

Hier heb ik de 2 led lichtjes in 1 foto kunnen krijgen :mrgreen:

(zonder hulp van photoshop hé ?! )

 

 

 

In de vorige foto zie je dat de meeldraadjes van de bloesem

niet helemaal scherp zijn…

Een verzachtende Orton bewerking kan hier mooi werk afleveren 😉

 

 

 

 

De kersenbloesem

staat terug in volle bloei

het is weer lente

 

 

 

 

Het is wonderbaar,

hoe die rode bloem knopjes

morgen bloesems zijn

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een takje vol rode beloften…

Morgen zullen er heel wat nieuwe bloesem bloempjes

wit pronken in onze voortuin :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Normandië – Étretat (Deel 11) – Uitstapjes

In mijn vorig logje waren we in IJsland, het kust dorpje Husavik.

Vandaag blijven we aan de kust, maar dan een totaal andere kust :mrgreen:

We gaan terug naar Étretat, aan de Normandische kust in Frankrijk.

 

Omdat we al voor de 5de dag in Étretat waren,

besloten we om een ander stadje te bezichtigen.

De naam van het stadje ben ik ondertussen vergeten,

maar is dat een bezwaar ?  😀

 

Het stadje zelf stelt niet veel voor…

zoals elk Frans stadje is het er druk, stoffig, veel te veel auto’s en kleine bromfietsen

die overal tussen door flitsen…

Het was er te warm naar ons goesting,

dus zochten we de rust én de koelte van een oude kerk op 😎

Deze kerk was doorheen de eeuwen verbouwd en herbouwd,

zodat een mengelmoes van bouwstijlen is verweven doorheen het gebouw.

Je vind er vroeg en oud romaanse bogen en gewelven,

afgewisseld door vroeg en late gotische & meer speelse bouwstijl.

Door het heel grote verschil van licht dynamiek (tussen zwart & puur wit)

koos ik om de HDR techniek gebruiken, om de grote verschillen tussen

het sterkste licht en het diepste donker te overbruggen in 1 foto.

Voor elke HDR foto in dit logje heb ik 5 foto’s genomen met 1 stop licht verschil.

Nadien zijn die 5 foto’s tot 1 foto bewerkt door SNS HDR Pro.

Detail: Er is géén statief gebruikt… alle foto’s zijn genomen uit de losse hand !

Ik leun wel tegen een muur of een zuil ofzo, anders is scherpe HDR niet mogelijk 🙂

 

In het huis van God

proef je gewijde stilte

en oude wierook

 

 

 

 

Oude gebouwen en vooral oude  kerken ademen iets ongrijpbaars uit vind ik…

Moesten deze muren kunnen vertellen hé ? 😎

 

 

 

 

Voor brandglasramen heb ik altijd een zwak gehad !

Het is hét multimedia verhaal voor onze voorouders.

Stel je voor dat je 500 jaar geleden was geboren…

Geen internet, fotografie, boekskes of kranten, tv, enz enz.

Hoe zou jij deze glasramen dan zien ? Welk verhaal vertellen ze ?

Als je ze aan de buitenkant ziet, is het iets vuil, donker, zijn ze zelfs lelijk …

Maar van binnenuit gezien zijn het sprankelende vertoningen,

die bruisen van kleurenpracht !

Iets waar oneindig veel mensen met bewondering hebben naar gekeken :mrgreen:

 

 

 

 

Preekstoelen…

nog nooit heb ik de eer gehad om een spreker bezig te zien in

zo’n fraaie preekstoel constructie.

Dankzij de HDR foto bewerking techniek kan ik hier nog details zien

in de donkerste gebieden én in het felle licht tegelijk !

En dit zonder vervelende digitale ruis 😎

De mogelijkheden van digitale fotografie zijn enorm :mrgreen:

Iets wat pakweg 20 jaar geleden nog ondenkbaar was,

is nu (bijna) mogelijk met een simpele smartphone 😉

 

 

 

 

Op sommige brandglasramen zie je de meest gruwelijke

dingen gebeuren…

Hier zijn we getuige van de onthoofding van Johannes de Doper…

Nu ja, wat de kerk (de inquisitie enzo) vroeger de mensen aandeed,

verschilt niet veel met het leed dat vandaag ISIS strijders andere mensen aandoen  😥

Een glasraam vol met horror voor onze middeleeuwers !

 

 

 

 

The never ending story…

Overal wordt de glorie, de grootheid van de rijken, de adel afgebeeld…

Maar nooit zie je een arme boer of een dienstbode zijn nederige werk doen…

Sociale ongelijkheid is van alle tijden !

 

Het gewone plebs

ziet de rijke adel pracht

en blijft uitgebuit

 

 

 

 

Het is niet al goud wat blinkt…

Hier zie je nog veel restanten van oude muren, oude doorgangen,

slordig herbouwde delen van deze kerk

Wij zouden zeggen: ’t is met de Franse slag gedaan 😉

 

 

 

 

Romaanse kruis, kruiston gewelven …

‘k heb het altijd al fascinerend gevonden hoe deze bouwtechniek is

ontwikkelt en uitgewerkt tot de meest fraaie en gedurfde constructies.

Later, in de gotiek is deze bouwtechniek zelfs tot hemelse kunst verheven :mrgreen:

 

 

In wandelgangen

zweeft het eeuwenoude stof

geurend naar vroeger

 

 

 

 

 

Je kan tegenwoordig bijna geen kerk meer passeren,

of er zijn restauratiewerken bezig…

Nu ja, bij deze kerk was het echt wel nodig !

De broze kalksteen was zwaar aangetast door onze zure regen.

Sommige beelden waren bijna volledig weggevreten door de zuren ! 👿

Maar de wolkenpartij was hier dan weer indrukwekkend mooi !

 

 

 

 

In een toeristische gids ginder lazen we dat het kerkhof

de moeite waard was om eens te bezoeken.

’t was inderdaad de moeite waard om in de dodenakker aldaar wat rond te lopen…

Maar weer werd ik ergens ongemakkelijk door het geheel…

Een ‘Je vind het alleen mooi als je met oogkleppen rondloopt’ gevoel…

Er waren veel reusachtige, prachtige en kunstzinnige graven,

en dat stoort mijn sociale rechtvaardigheidsgevoel toch wel 😦

Al die pracht en sier, zoals in de brandglasramen in kerk en kathedraal,

was en is er enkel om de rijken, de adel, dé elite hun verheven plekje te geven

Hoog verheven boven het wereldje van het plebs…

En de kleine werkman en werkmadam…

Daar hoor of zie je nergens iets van 🙄

Maar die hebben wel al deze pracht en praal mét hun handen gebouwd

én onderhouden voor een schamel of een hongerloontje.

Och ja, ik weet het wel,

sociaal onrecht is van alle tijden…

Maar toch mag dat onderwerp eens op tafel gegooid worden hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Nog wat haiku woordjes om afscheid te nemen van rijk en arm …

 

Op de kerkhoven

zijn alle doden gelijk

tot in eeuwigheid

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn HDR  fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland, Het vissersdorpje Husavik (IJsland part 60)

Ondertussen is het bijna twee maand geleden

dat we nog eens de sprong maakten naar IJsland !

Hoogtijd dus om weer eens te verkassen naar het verre noorden :mrgreen:

We zijn nog steeds in hetzelfde plaatsje, als in mijn vorig IJsland logje,

waarin we de walvissen gingen opzoeken (link naar vorig IJsland logje)

 

Vandaag slenteren we wat rond in Husavik, zo is de naam van dit dorpje en haven.

De weergoden waren niet met ons, het regende (op IJsland géén zeldzaamheid 😉 )

Maar kom, zelfs een regenbui heeft zijn charmes hé 😎

 

De haven van Husavik, vissersboten en walvis spotten boten,

in alle maten en soorten.

Een vergeten schepnet geeft iets extra aan mijn haven foto vind ik 😀

 

 

 

 

De bewegende wolkenmassa boven de Atlantische oceaan vind ik altijd super !

 

Donkere wolken

laagvliegende zeevogels

het gaat regenen

 

 

 

Als er veel contrasten in de wolken aanwezig zijn,

dan is het weer tijd voor een Z/W omzetting 😉

 

 

 

 

Een bredere kijk op de walvis spotten boten…

Als je ooit naar IJsland gaat en je wil walvissen spotten

dan is Husavik de plaats bij uitstek !

Ik geef je de goed raad : Vaar zeker niet mee met die lage snelle bootjes

(rechts op de foto zie je 3 blauwe bootjes van dat type)

want je bent gegarandeerd door en door nat !

En het zeewater is daar door en door ijskoud…

Boek een plaatjse op een omgebouwde (grote) zeilboot, daar zit je hoog en droog :mrgreen:

Het kost veel meer dan die kleine bootjes, maar je blijft gezond & droog 😉

 

 

 

 

Heb jij dat ook, dat je het meestal moeilijk hebt als mensen

je in een bepaalde richting willen duwen.

Er is een probleem dat opgelost moet worden bijvoorbeeld…

Je ziet verschillende mogelijkheden om naar een oplossing te gaan,

maar er is iemand die je dwingt om zijn (meestal minder goede) methode te gebruiken…

Van zo’n gedoe, daar wordt ik altijd pisnijdig van 🙄

Ergens in Husavik zijn voetsporen geschilderd op het asfalt…

ik vond het zalig om ook hier symbolisch tegendraads te zijn 😀

Een liedje dat perfect bij deze foto past

 

 

 

 

Een sfeerbeeldje van Husavic haven,

samengesteld via de Multilens tool van Nick Tools.

 

 

 

 

In IJsland moeten de gebouwen bestand zijn tegen meer dan serieuze wind.

3 Jaar geleden, zijn er in november stormwinden geregistreerd van +320km/uur !

Dat is wat anders dan bij ons, waar ze bij 80km/uur al spreken van noodweer 🙂

In heel IJsland ga je dan ook geen enkele dakpan vinden !

De meeste huizen zijn van metalen platen gemaakt, vastgeklonken,

vastgelast, elke kier is dicht gemaakt zodat de stormwind nergens vat op heeft.

De mensen daar in IJsland leven ook op een totaal ander ritme dan wij…

“Als het vandaag niet klaar is, dan misschien morgen ?” is hun filosofie :mrgreen:

 

 

 

Wist je dat de astronauten in het Apollo ruimtevaart project

hun training kregen in IJsland ?

Omdat het super ruige IJslandse landschap veel gelijkenissen vertoont

met het maanoppervlak.

In Husavik kan je het museum van dit Apollo avontuur bezoeken,

maar spijtig genoeg wat het dicht de dag dat wij er waren…

Maar als je zin hebt, kan je het hier virtueel bezoeken 😎

 

 

 

 

Een sneeuwmobiel, gebouwd door het Canadese Bombardier ,

werd gebruikt door de Amerikaanse astronauten in opleiding.

Wat een bakbeest hé ? :mrgreen:

Trouwens… er zijn astronauten en er zijn kosmonauten…

 

Een leuk wist-je-datje:

Ken jij het verschil tussen die astro en kosmo dinges ?? 😉

 

Astronaut betekent sterrenreiziger, gebruikt door de Amerikanen
Kosmonaut betekent ruimtereiziger , gebruikt door de Russen

En we geven er nog een lap op 😎

Taikonaut betekent ruimtereiziger, gebruikt door de Chinezen

 

 

 

 

 

Het kleine kerkje van Husavik.

Dit kraaknet onderhouden gebouwtje staat daar al meer dan 112 jaar !

Je kan er vrij naar binnen…

 

De kerk is open

je mag er wat bezinnen

en tot rust komen

 

 

 

 

 

In zwart/wit omzetting komen de dreigende wolken tot hun recht vind ik

 

 

 

 

Het kerkje heeft iets fotogeniek, vind je niet ? :mrgreen:

 

 

 

 

 

Hier stond ik boven de ingang van het kleine kerkje…

De ringweg van het eiland passeert hier,

het grootste deel van de haven is vanaf hier te zien

De Atlantische oceaan roept… :mrgreen:

Het leek op “Abbey road”, maar dan omgekeerd en zonder John, George, Paul en Ringo  😉

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Een zwart/wit omzetting van vorige foto.

Om de kille grauwheid van de regen te benadrukken

 

 

 

Et voila zie …

we zijn weer aan het eind van mijn IJsland fotoserie (editie 60 reeds !) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Bloesems van onze Japanse kerselaar

Elk jaar opnieuw is het weer uitkijken naar de eerste bloesems

van onze Japanse kerselaar !

Het is best wel een “rare” boom vind ik  🙂

Eerst zie je overal piepkleine bloesemknopjes groeien

(zie de eerste foto van dit logje), de meeste zijn 1 tot 2 mm groot !

Tot je op een dag ontdekt dat er ineens honderden bloesem bloemen

tegelijk zijn ontwaakt :mrgreen:

Dát is voor mij hét teken dat de lente in aankomst is 😀

 

Een haiku met een vette knipoog naar Jan De Wilde … 😉

 

Bloembotten barsten

open met een witte knal

daar is de lente

 

 

 

 

De blaadjes van de bloesems zijn niet wit,

maar van een heel verfijnd heel licht en kwetsbaar aanvoelend roze.

De meeldraden dan weer, zijn van een zuiver wit.

De helmknopjes zijn geel tot licht oranje

dat ontsproten is uit een licht rode bloembodem.

 

 

 

 

Een ‘orton’ techniek bewerking op voorgaande foto…

De bloesems groeien

als geurige sneeuwvlokjes

in een lentebries

 

 

 

 

 

Het macro seizoen wordt weer in gang getrokken 😎 Zalig !

De uitdaging om net datgene dat ik belangrijk vind scherp te krijgen

en de zalige onscherpte van een macrolens zijn plaatsje te geven.

Alle bloesemfoto’s zijn buiten gemaakt, dat wil zeggen dat het minste

zuchtje wind, zorgt voor een gegarandeerd mislukte foto !

Maar ik heb nooit beweerd dat macro fotografie gemakkelijk is hé 😉

 

 

 

 

Hier zie je goed hoe flinterdun de scherptediepte van een macrolens is…

De eerste meeldraadjes zijn nog scherp, de middenste en achterste meeldraden

verdwijnen al in een waas van onscherpte.

 

 

 

Dat bloesemknopje

gehuld in maagdelijk wit

is wat verlegen

 

 

 

 

 

 

Meer en meer gebruik ik mijn lens als een penseel,

als ik in het macro wereldje werk.

Het kleurenpalet zoek ik gewoon in de natuur.

Door de zalige eigenschap van onscherpte bij een macrolens

kan ik de achtergrond kleuren gaan gebruiken als aanvulling in mijn foto.

Het kleine wereldje is een bron van inspiratie voor mij 😎

 

 

 

 

Bij bloemen, planten fotografie gebruik ik graag de ‘orton’

foto bewerking techniek.

Dat is een oude filmtechniek, ontwikkeld in de jaren 60, begin 70 jaren,

om een flou, een zacht waas over de film (of foto) te leggen.

Als je dat doet in photoshop zit je al snel een dik half uur bezig

om alle bewerkingen uit te voeren.

Maar gelukkig kan je in photoshop al je handelingen die je doet opslaan in 1 ‘action’.

Die action kan je opslaan en later terug laten uitvoeren als een batch bewerking op een foto.

Dat ‘action’ uitvoeren process neemt amper een halve seconde in beslag !

Handig hé ? 😉

 

 

 

 

Hoe meer je de lens dichtknijpt (hoger F-getal),

hoe meer scherptediepte je krijgt.

Maar ook… meer details in de achtergrond… 😐

Macro fotografie is een constant afwegen en scherpte en onscherpte.

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen voor vandaag,

nog een orton bewerking op bovenstaande foto.

Orton verzacht alles op een no nonsens romantische manier vind ik :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

Wilgenkatjes (Deel 2)

Het is ondertussen al 10 dagen geleden dat ik (eindelijk !)

de Dilbeekse moeras wilgenkatjes, Anno Domini 2019 kon fotograferen…

Die dag was het een paar uurtjes droog en min of meer zonnig.

Sinds die dag heeft het elke dag weer geregend, gestormd, gehageld…

Maartse buien, je kent dat wel.

En dan moet april met al zijn grillen nog beginnen… !! 😯

Nu ja, ik ben zeker geen zomer freak, maar dit grijze pokkeweer duurt te lang.

Een deugddoend lentezonnetje zou nu echt welkom zijn :mrgreen: 😎

 

Daarom neem ik je graag terug mee naar dat eerste lentezonnetje

van tien dagen geleden…

De dag van de wilgenkatjes fotoshoot 😉

Wandel je mee naar dat eerste lente zonnetje van dit jaar ?

 

 

 

 

Het wilgentakje

zal terug katjes baren

het wordt weer lente

 

Als wilgentakjes

weer katjes zullen baren

dan wordt het lente

 

 

 

 

Hetzelfde wilgenkatjes takje als hier boven,

alleen heb ik hier de belichting op 1 punt spot meting gezet,

en het licht gemeten op het wilgenkatje natuurlijk.

Een zee van licht verschil met de foto hier boven hé ? 😎

 

 

 

 

Een zalig moment

als de zon haar warmte straalt

over de katjes

 

 

 

 

 

Bijna de zelfde foto als hierboven.

Alleen heb ik de lens hier wat meer dichtgeknepen tot f8.

Je merkt het direct aan de ‘drukkere’ achtergrond hé ?

 

 

 

 

Dit ‘Wilgenkatjes’ logje sluiten we voor vandaag af

met wat haiku sprokkelwoordjes 😉

 

Elk jaar weer opnieuw

bewonder ik de kleuren

van wilgenkatjes

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie van de wilgenkatjes,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

IJsland – De waterval Goðafoss (Godafoss) en walvissen (IJsland part 59)

Van het winter ijs wereldje in onze Dilbeekse akkers,

gaan we terug een heel eind naar het noorden toe…

We gaan nog eens naar IJsland 😀

Ga je mee ? 😉

 

Vandaag zet ik een punt achter ons bezoek van de indrukwekkende Godafoss waterval.

We rijden door naar de haven van Husavik, om daar in te schepen op een walvis boot ! :mrgreen:

Let wel, het is geen walvis jager  boot hé…

Zo’n boot zou ik met plezier kelderen 😎

De walvisboot geeft toeristen (wij dus) de kans om walvissen te spotten…

 

Maar eerst nog wat genieten van de waterval der goden 🙂

De rivier Skjalfandafljót (wie kan dat uitspreken zonder over zijn tong te struikelen ? 😉 )

 

 

 

 

De ongelooflijk woeste natuur van IJsland is echt wel een paradijs

voor de natuurliefhebbers.

Soms waan je je hier op een andere planeet 😎

 

 

 

 

Wilde wateren

stromen schuimend en bruisend

hun weg naar de zee

 

 

 

 

 

De kleuren van de taaie korstmossen vind ik prachtig…

Van het zuiverste groen naar het warmste oranje rood

Wat zou ik graag een kunstschilder impressie zien van dit zalige geheel…

 

 

 

 

Na wat klimmen en klauteren vond ik een mooi overzicht plekje over het geheel 🙂

Het was wel opletten geblazen want deze uit-stekende rots was niet zo stabiel 😦

Dus bleef ik maar op een respectabele afstand van de rand  vandaan…

De 16mm breedhoek lens brengt de rest wel in orde 😀

Bij landschapsfotografie mag je nooit de voorgrond uit het oog verliezen hé…

 

 

 

De meest linkse rots in voorgaande foto zie je nu rechts…

Gewoon omdat ik 80 of 90meter verder rechts ging staan  😀

Hoe een kleine verplaatsing een totaal ander beeld oplevert hé ? 😎

 

 

 

 

 

Het eeuwig beukend

water van Skjalfandafljót

vermorzeld rotsen

 

 

 

 

 

We maken vlug een tijdreis van een flink pak uren rijden… Zoef ! 😉

Hier zijn we reeds ingescheept op onze walvisvaarder uit Husavik.

We hadden weer mega veel geluk met het weer !

In deze wateren kan het ernstig spoken,

golven van 10 meter zijn hier niet abnormaal !! .

Gelukkig voor ons was de zee rustig en genoten we van het prachtige landschap…

 

 

 

 

 

Met een 100/400mm lens kan je heel wat details isoleren die je anders nooit kan zien !

Die imposante vulkaangesteente rotsbergen waren bijna 1 km verder van onze boot…

Het leek wel of de wolken de bergen streelden 😉

 

 

 

 

 

 

Aan watervallen heb je in IJsland geen gebrek 🙂

De bergen die zomaar uit de oceaan oprijzen zijn een paar honderd meter hoog…

Imposant hoor als je hier voorbij vaart…

Je hoort alleen de zee wind, de golven, een zeemeeuw…

Onze boot werd door zon-energie geladen batterijen elektrisch aangedreven.

De IJslanders nemen ecologie en klimaat echt wel ernstig hoor…

Ze maken er geen jankend hutsepotje van zoals ze in ons landje doen…

 

 

 

 

Walvissen spotten…

Nu ja, je denkt natuurlijk dat je mastodonten gaat zien 😉

De walvissen die we zagen waren niet echt klein, maar ook niet echt groot 🙂

Die vreedzame reuzen komen héél even boven om hun condens uit te blazen,

een portie lucht in de ademen en dan weer naar beneden duiken…

Als je het condens ziet omhoog spuiten, ben je al te laat voor de foto…

Je moet echt wel héél snel zijn om deze dieren te fotograferen !

 

 

 

 

Je moest echt heel snel zijn om een leuke walvis foto te maken.

Je zit niet alleen op zo’n boot hé ?

Er zijn 50 anderen die de walvis ook willen zien 🙂

Het was me daar een gedrang soms,  niet te doen hoor !

Wij hadden een plaatsje veroverd aan de voorplecht,

maar dan zat je met de boegspriet in de weg…

Ik kon alleen links vanaf de boegspriet foto’s nemen.

Als ik rechts wou gaan, was ik mijn plekje op de eerste rij kwijt  😉

Dus, blijven staan waar ik stond was de boodschap,

en op geluk gokken !

 

De witte staart van de walvis…

 

 

 

 

Soms had ik veel geluk, en kon ik nog net het halve walvis lijf vereeuwigen 🙂

 

 

 

 

Een vermoeide zeemeeuw rust even uit op het kalme oceaanwater.

Het beestje zat op 10meter van onze boot.

Een 100/400mm zoom lens is toch wel heel handig hoor !

 

 

 

 

 

Hier was ik nog juist op tijd…

om de walvis staart te bewonderen 😎

Het viel me op hoe elegant en soepel,

deze reuzen in en uit het water glijden…

Je hoort ze amper !

 

 

Vreedzame reuzen

uit de peilloze diepte

van onze zeeën

 

 

 

 

 

Om de dieren niet te stressen is de duur van een walvisspot heel strikt beperkt in tijd.

Een gegeven dat ik alleen maar kan toejuichen ! 😀

Voor de gezonde IJslandse mentaliteit krijg ik meer en meer waardering !

 

Rest ons enkel nog de terug vaart naar de haven in Husavic

en ondertussen te genieten van de oceaan, de mooie wolken boven de wateren

én de frisse zeebries met zilte zeelucht !

Zalig hoor 😎

 

 

 

 

 

Een lelijke rots, die als een steenpuist oprijst uit de oceaan…

Dit is niet zomaar een rots hoor ! 🙂

Dit rotseiland noemt Grimsey.

Achter deze rots vaar je de poolcirkel binnen ! !

De noordpool zou ik graag nog eens beleven,

maar naar de pool reizen is zo schandalig duur dat mijn pensioentje het niet kan trekken 👿

 

 

 

 

 

Wie kent de zalige film “Jonathan Livingston seagull” uit 1973 nog ?

De muziek was gezongen door Neil Diamond…

Die film vond ik toen zo mooi, dat ik hem 3 of 4 keer ben gaan zien 😀

Deze meeuw in de late middag zon deed me aan deze film terug denken

Dear Father We Dream… Geniet je mee ?

 

 

 

 

Om voor vandaag te eindigen…

Als je zo kilometers ver op de oceaan zit

kan je wolken partijen zien die je anders nooit kan zien !

Het licht is ook helemaal anders dan op het land…

Het was daar genieten aan 100 per uur 😀

 

 

 

Et voila zie …

we zijn weer aan het eind van mijn IJsland fotoserie (editie 59 reeds !) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

IJs in de velden

Tegen het miezerig druilerig regen weer van vandaag…

Daar is niets of niemand tegen bestand.

Mijn madam noemt dat ‘modderweer’ 😀

Cyclocross coureurs zullen dat wel zalig in de modder ploeteren weer vinden,

maar ik blijf liever binnen op zo’n kille natte grijze dagen  :mrgreen:

 

Weet je, eigenlijk heb ik heimwee,

heimwee naar die heerlijk gezonde diepvrieskoude dagen 😎

Met die vrieskoude ga ik graag de velden in,

gewapend met mijn 100mm macro lens.

In de oogst en de herfst trekken de boeren met hun zware tractoren

diepe sporen in de velden.

In het regenseizoen lopen deze sporen vol water en de eerste vrieskoude

maakt van deze plassen echt wel mooie ijs juweeltjes :mrgreen:

Met een beetje fantasie (daarvan heb ik voorraad genoeg liggen),

kan je er allerlei dingen in zien…

 

Ga je mee, de ijzige velden in (maar dan vanuit je knusse zetel 😎 )

 

Als opener, een lachende ijs nar…

 

 

 

 

 

In de onderste lagen van de plassen liggen vermorzelde plant restanten te rotten…

die zorgen voor methaan en allerlei vrijkomende bio gassen

die door de vrieskou, bevroren worden in hun vlucht naar boven.

 

Sterren

 

Je luchtbelletjes

zweven als myriaden

sterren naar boven

 

 

 

 

 

Is dit een detail foto van een alien ? 😉

een buitenaards wezen, dat zich heeft verstopt in de plas ?

Een reusachtig oog staart me grijnslachend aan…

Of is het gewoon bevroren water ? 😎

 

 

 

 

Sommige winter wandelaars bekeken me verbaasd,

toen ze me gebogen over die ijs plekken zagen staan en werken,

het statief in onmogelijke posities proberen duwen,

zonder het ijs te breken hé !

Het is meestal niet gemakkelijk om de camera net boven de plaats te krijgen

die je hebt gekozen als compositie en uitgangspunt.

Maar moeilijk gaat ook hé, hoe groter de uitdaging,

hoe groter de beloning zeg ik altijd 😀

Sommige mensen gingen verder, sommige kwamen eens kijken wat ik aan het doen was 🙂

Op zo’n onverwachte ontmoetingen leer je soms interessante, leuke mensen kennen.

Daar geniet ik altijd van :mrgreen:

 

Een simpele compositie, gebaseerd op de gulden snede

“Bevrijding uit het ijs” zou een titel kunnen zijn 😉

 

 

 

Soms had ik echt wel veel geluk…

Dit nestje ijskristallen vond ik onder een bevroren maisblad 😎

 

 

Rinkel

 

Die kristallijntjes

klinken rinkel getinkeld

als een schittering

 

 

 

 

Een ritssluiting gemaakt uit kristallijntjes…

Alleen ons moeder natuur kan zoiets waanzinnig geniaals bedenken :mrgreen:

 

 

 

Soms kan ik in het ijs vormen zien, herken ik bepaalde details,

die me doen denken aan het werk van een bepaalde kunstenaar.

De ijzige vormen hier onderaan brachten me tot bij Joan Miró

(Spaans kunstschilder, beeldhouwer, graficus en keramist én surrealist).

Wiki Link Miro

 

 

 

 

Om Miró eer te brengen met een eigen fantasie op een thema,

breng ik hier een horizontale spiegeling van bovenstaande ijsfoto.

Een misvormd Venetiaans masker,

is omring door zoenende, duwende of schaterlachende wezens…

In die zalige wereld van het surrealisme,

kan zelfs het leven op zich absurd zijn én is echt alles mogelijk 😎

 

 

 

Om dit ijzige logje te eindigen voor vandaag.

Een onbekende vogel soort, geboren in & uit het ijs

Zou dit een Cold Turkey kunnen zijn ? 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn eerste deel “ijs in de velden” fotografie.

én uiteraard de ijs haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk