Macro en Wilgenkatjes (deel 1)

In deze toch wel barre tijden van het corona virus,

wil ik jullie wat extra kleur en warm lentegevoel brengen…

 

De kleine wilgenkatjes zijn elk jaar opnieuw, dé start van de lente voor mij 🙂

Dit jaar hadden ze het moeilijk, de fleurige katjes…

er was veel wind, storm, stortregens, hagelbuien 😦

Veel katjes waren reeds kapot geregend eer ze hun pracht mochten tonen…

Het moeras gebied, hier in Dilbeek, waar ik dikwijls op macro jacht ga,

was echt wel kleddernat (dat zie je in foto nr 6)

Het regende niet, dus kon ik er op uit om het macro seizoen te starten :mrgreen:

Er was tamelijk veel wind, wat voor macro fotografie heel vervelend is 😯

Zelfs op 1/8000sec werken is dan geen garantie voor scherpe foto’s !

Maar kom, moeilijke situaties zijn echt wel een uitdagingen hé 😎

 

De camera is de Sony A7R2 , de lens is de Venus optics, Laowa 100mm f2/8 CA Dreamer

 

 

Een wilgentakje

heeft kleine katjes gebaard

het is weer lente !

 

 

 

Zijn ze niet schattig en mooi, die fleurige katjes ? 😉

 

 

 

Een woow momentje

als de zon met haar stralen

de katjes oplicht

 

 

 

Elk jaar weer opnieuw ben ik verbaasd, over  de complexiteit van de lente…

Hoe alle leven terug herleeft en groeit…

De eeuwige cyclus van nieuw even en ondergang 😎

 

 

 

Wat ik dikwijls doe in een kleurrijke omgeving,

is mijn ogen bijna dichtdoen, zodat alles wazig wordt…

Je wereld-beleving wordt dan helemaal anders !

Met deze foto probeer ik die ervaring na te bootsen 😉

 

 

 

Zoals ik al zei in het begin van dit logje,

het moeras was heel nat en drassig…

Gelukkig droeg ik gummi laarzen 😉

 

 

 

Hoe zo’n “simpel” wilgenkatje,

zoveel schoonheid kan uitstralen hé ? :mrgreen:

 

 

 

Soms kan ik het experimenteren niet laten … 😉

Een horizontale + verticale spiegeling van een wilgenkatje…

 

 

 

Wilgentakjes in love 😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Het leuke van macro fotografie is dat je moet “spelen” met onscherpte…

Als je op 1:1 of zelfs kleiner kan werken dan is de scherptediepte heel klein,

Amper een paar millimeters scherptediepte heb je dan ter beschikking,

In dat heel beperkte gebied moet je als fotograaf je ding doen !

Als er dan nog wat wind is, dan wordt het heel moeilijk natuurlijk !

Maar Ik vind het gewoon zalig 😎

Een fotograaf moet moeilijke uitdagingen als kansen zien hé  ? 😉

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit eerste lente wilgenkatjes logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 2)

Met het gure stormweer van de laatste dagen in het achterhoofd,

is het weer hoog tijd om warmere gebieden te bezoeken.

Het vernieuwde serre complex in de Nationale plantentuin, Meise

is hiervoor uitstekend geschikt :mrgreen:

 

De camera is nog steeds de Sony A7r2 ,

de lens is de Laowa100mm macro f2.8 CA Dreamer.

Deze lens is 100% manueel , bevat géén electronica

én heeft zelfs een macro bereik van 2:1 !

Je kan dus 2x korter bij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

wat garantie staat voor een zalig zacht & rond bokeh. :mrgreen:

 

In de tropische serre is het heel vochtig én tegelijk heel warm…

Je moet dus de camera én lens(zen) rustig laten klimatiseren…

anders krijg je garantie condensatie binnenin je lens,

later groeien daar dan kleine paddo’s in !

Let op, dat kan niet hersteld worden !

Je lens is dan simpelweg naar de vaantjes !!

Dus… je gerief langzaam klimatiseren is hier de boodschap !

Dat klimatiseren neemt zo’n 15 tot max 30 minuten in beslag.

Zo erg is dat nu ook niet hé 😉

 

De natuur heeft een middel gevonden om een echt heel groot blad,

de kans te geven om zo vlak mogelijk te groeien om  maximaal

te profiteren van het aanwezige zonlicht…

Kleine geplooide driehoekjes zorgen voor een stevige structuur !

 

 

 

Zacht en warm zonlicht

danst door het verdorde blad

een herfstmonument

 

 

 

In het schemerige licht heb je echt niet veel nodig,

om mooie stillevens op te zetten.

 

 

 

Soms zijn bloemekes zo ongelooflijk klein…

Een gewone vlieg kan als maatstaf dienen 🙂

 

 

 

Een zweefvlieg is bijna even groot als het bloemblad…

 

 

 

De macro wereld

is telkens weer ontdekken,

vol verbazing zijn

 

 

 

De nerven van een blad kunnen ongelooflijk complex zijn !

 

 

 

Een ontluikende waterlelie…

De betoverende kleuren én geuren van deze bloemen

moet je echt zelf zien & ruiken om het te waarderen !

Deze bloem is ongeveer 12cm breed

 

 

 

Je kan ook op zoek gaan naar lijnen,

naar structuren…

Hier laat het blad nog een klein beetje zonlicht door,

wat perfect is voor wat ik wil laten zien 😎

 

 

 

In de enorme cactus zaal kan je vele tientallen cactus soorten bewonderen.

Je moet er wel niet te dicht bij komen,

want er zijn venijnige prikkers bij 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje is megagroot (Deel 4)

Van mijn giraf portretfotografie in Blijdorp,

gaan we 6 jaar terug in de tijd én naar een heel andere plaats !

We zijn terug in het Heizelpark van Brussel, om het Atomium te fotograferen.

Voor mijn vorig Atomium logje, klik hier  

 

Soms laat ik afgewerkte foto’s een hele tijd liggen,

om er later (in mijn ogen gezien dan) leuke dingen mee te doen 😎

Als je mijn blog volgt, dan weet je al dat ik een zwak heb voor

spiegelingen, foto’s roteren, met water-filters spelen, enz enz

De meeste foto’s hier zijn HDR bewerkingen die ik later heb

gespiegeld , stukken eruit heb gesneden en dan op die uitsneden

mijn fantasie los te laten :mrgreen:

 

Het atomium is een gedroomde locatie om creatief te zijn !

 

 

Het wateroppervlak is gemaakt met Flood (een Photoshop plugin),

op het resultaat van 4 vertikale én horizontale spiegelingen

 

Het atomium

als een stalen monsterspin

rijst uit het water

 

 

 

Het Atomium gezien vanuit het eerste trapniveau.

 

 

Het groene Brupark is weerspiegeld in de onderste bollen.

Daar kan ik zeker iets mee doen dacht ik 😉

 

 

In mijn vorige Atomium logjes had ik al gezegd dat een fotograaf

nieuwe oogpunten moet zoeken, creatief moet zijn,

niet zomaar klakkeloos na-fotograferen wat al miljoenen keer

is gemaakt door andere mensen !

Soms kan je met een simpele uitsnede of een lange zoomlens,

toch wel min of meer originele foto’s maken, waarvan iedereen ziet

dat het toch een foto van het Atomium is 😎

 

 

Dit is géén photoshop bewerking…

Het is gewoon een 90º geroteerde uitsnede

 

Een ijzer atoom,

is 165 miljard keer vergroot

Wat een prestatie !

 

 

De vorige foto in zwart/wit omgezet

en er dan een Flood bewerking op los laten…

Ik amuseer me ermee :mrgreen:

 

 

Van de 2de vorige foto kan je dit maken… 😀

 

 

Of dit… :mrgreen:

 

 

 

Om dit logje te eindigen,

een ‘normale’ foto van het Atomium.

Omdat ik hier een langere zoomlens gebruik (100/400mm),

lijkt de afstand tussen de ‘bollen’ veel kleiner dan in werkelijkheid.

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Atomium en spiegeling fantasie fotografie

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Deze Atomium log serie sluit ik hiermee af

(of tot wanneer ik daar een nieuwe fotoshoot ga doen 😀 )

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfstblaadjes en macro fotografie (Deel 2)

In het vorige ‘Herfstblaadjes en macro fotografie’ logje had ik beloofd

om in deze serie ook de macro Canon MPE-65 te gebruiken op een Fuji X body.

De opstelling is dan ook dezelfde als  in het vorige logje.

(De gedroogde herfstblaadjes op een mat-witte plexiglasplaat,

en alles langs onder belicht dmv een LED daglicht lamp).

De MPE-65 macro is een super macro lens die begint waar elke andere

1:1 macro lens stopt…

Die MPE-65 gaat tot 5:1 verhouding ! Astemblieft !

In het ‘kleine wereldje’ ga je met deze lens naar het microscopische wereldje 😎

Maar let op, deze lens is heel moeilijk om te gebruiken !

Deze lens heeft géén autofocus, je moet met de lens dichterbij of verder gaan
om scherp te stellen. Op 1:1 valt het nog mee,

op 5:1 verhouding heb je een scherptediepte van amper 1 of 2/10mm !

De minste beweging (zelfs in of uit ademen) staat garantie voor een onscherpe foto.

Je gebruikt deze lens dan liefst vanop een macro rail.

(en dan nog kan een voorbij denderende vrachtwagen je foto doen mislukken !)

 

Maar kom, je bezoekt dit logje niet om droge technische uitleg te lezen,

je bedoeling is om hier “De Herfstblaadjes en macro fotografie” te zien 😉

 

Hier werk ik vanop een 2:1 verhouding

 

 

 

Als ik nog wat korter kom (ergens tussen 2:1 en 3:1),

dan komen details vrij die met het blote oog niet zichtbaar zijn

of je moet superman ogen hebben natuurlijk 😎

 

 

 

We duiken nog wat dieper, we zitten hier op 3:1 te werken.

Maar de randen worden reeds onscherp !

Als ik hier alles scherp wil hebben dan moet ik werken met focusstacking,

maar daar had ik echt geen zin in.

Toch vind ik het fascinerend om te zien hoe een eenvoudig boomblad,

zo’n ingewikkelde structuur kan hebben.

Het kleine wereldje is iets wonderbaar :mrgreen: Vind je niet ?

 

 

Nog eens alles uitgemeten met de waterpas, of alles kaarsrecht staat.

De lens moet ook perfect evenwijdig staat boven de plexi plaat.

Met huis, tuin en keukengerief is het niet eenvoudig, maar het is te doen 🙂

 

De micro macro;

wereld, is fascinerend

om te ontdekken

 

 

 

Als we nog een ietsie pietsie dieper gaan zie je nog wat meer details…

in het bladmoes kan je reeds heel kleine stipjes zien !

 

 

 

Als ik nog wat verder ga, ergens tussen 3:1 en 4:1 verhouding,

dan worden de witte details in het bladmoes zichtbaar !

Ondertussen heb ik er nog wat extra (led) licht bijgesleurd

want op deze extreem korte micro-macro verhouding,

valt er bijna geen licht meer op de CCD !

De scherptediepte hier is ongeveer 2/10mm !

 

 

 

Laten we terug naar een ‘normale’ macro verhouding gaan.

Ergens tussen 1:1 en 2:1 is het kleine wereldje ook mooi 😉

Een ander herfstblad voor de afwisseling…

 

 

 

Hier geef ik eerlijk toe dat ik wat met de kleuren heb “gespeeld”…

Het kleur contrast tussen rood/groen en geel heb ik 2 stapjes “versterkt” in Photoshop.

Noem het dichterlijke vrijheid 😉

 

 

 

De vorm van een herfstblad kan ook inspireren 😉

Dit blad vind ik net een superlief spookje,

dat er maar niet in slaagt om de mensen bang te maken ! 😎

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Nog wat resterend bladgroen,

dat voor altijd gevangen is tussen de nerven …

 

Een handvol bladgroen

is voor eeuwig gevangen

tussen blad nerven

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfstblaadjes logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst macro fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfstblaadjes en macro fotografie (Deel 1)

Van de tropische vlinders macro fotografie in Blijdorp,

keren we terug naar Dilbeek.

In de herfst van 2018 ging ik op zoek naar mooie herfstblaadjes.

Het was mijn bedoeling om die mooi gekleurde herfstblaadjes netjes te drogen.

Een oud telefoonboek is uitstekend geschikt voor deze droog-job 😎

Zo blijven de blaadjes mooi recht en kunnen ze langzaam drogen.

Op die manier blijven de mooie herfstkleuren 100% bewaard !

 

Na het drogen (ongeveer 3 maand) zocht ik een manier om die kleine

herfstjuweeltjes mooi belicht te krijgen.

Met licht van boven … Dat vond ik niet mooi.

Licht langs onder ?? Dat moet lukken dacht ik ! 😉

Men neme een mat witte plexiglas plaat…

Men legt die plexiglas plaat over 2 dozen van gelijke hoogte

Tussen en onderaan die dozen plaatst men een LED (dag) licht

en laat dit licht naar boven schijnen.

Op die plexiglas plaat plaats je een gedroogd herfstblad…

De kamer maak je donker en zie !

Deze self made belichting is best wel goed :mrgreen:

 

Het was mijn bedoeling om de kleinste details zichtbaar te maken…

Een nieuwe wereld wordt zichtbaar 😎

 

 

 

De camera is de Fuji XH1 met de Fuji 80mm macro lens.

Een briljant lensje trouwens !

Een zwart/wit bewerking van voorgaande foto.

Het is net een oud stratenplan, vind je niet ? 😉

 

 

 

De camera ‘hing’ aan een plooibaar statief boven het herfstblad.

Om een andere compositie te maken moest ik alleen het

blad verschuiven over de plexiglas plaat.

Afdrukken deed ik uiteraard met de afstandsbediening.

 

 

 

 

Een feniks vogel

zal voor eeuwig herrijzen

uit de dood opstaan

 

 

 

 

Als je de herfstblaadjes rustig kan laten drogen,

dan blijven de herfstkleuren perfect bewaard.

Ik was gefascineerd door de complexiteit van zo’n blad !

 

 

 

 

Een hoofdnerf vertakt zich in massa’s zij nerven !

Het geheel is zo complex als een stratenplan van een middelgrote stad !

 

 

 

 

Met een 23mm tussenring tussen de camera en de 80mm lens geplaatst,

kon ik nòg wat dichter komen 😎

Nu werd zelfs het bladmoes zichtbaar 😎

 

 

 

 

Verdroogd Chlorofyl

bewaard perfect haar kleuren

hoe wonderbaar toch ?

 

 

 

 

 

Als we nog wat korter bij het blad komen,

dan lijkt het wel of we in een andere wereld zijn beland !

De magie van het bijna onzichtbare,

de kracht van het kleine wereldje dat ik zo graag verken 😎

 

 

 

 

De laatste foto in dit logje…

In latere logjes ga ik nog dichter bij komen,

nog meer details zichtbaar maken die we met het blote oog niet kunnen zien !

dit met behulp van de Canon MPE-65mm macro lens op de Fuji body.

maar dat is voor later :mrgreen:

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfstblaadjes logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst macro fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Vlindertuin in Blijdorp (Deel 2)

Van het woeste natuurgeweld van IJsland verkassen we weer naar

een heel andere wereld… een stille wereld, een warme wereld…

Namelijk de tropisch warme wereld in de vlindertuin van Blijdorp (NL).

Mijn eerste logje hierover had ik gepost op 3 september 2019,

dit logje is zoals je kan lezen in de titel, deel 2 :mrgreen:

 

Deze tropische super vochtige omgeving vraagt veel van je fotogerief,

Ik val niet graag in herhaling, daarom kan je dit alles (her)lezen in deel 1

 

De Azuurvlinder, hier zie je een vrouwtje exemplaar

De spanwijdte van haar vleugels is ongeveer 10 tot 11cm !

 

 

 

Een tropische vlinder wiens naam ik nergens heb terug gevonden…

Daarom : Zomaar een tropische vlinder 😉

 

Op een groen blaadje

heeft een tropische vlinder

zijn plaats opgeëist

 

 

 

 

Deze vlinder wandelt door het leven als de “Zonnebloemvlinder”.

Fotografie van deze wondermooie insecten hier is redelijk moeilijk,

de hoge temperatuur in deze tropische wereld is echt wel afmattend,

de extreme luchtvochtigheid is slopend voor de fotograaf én de lenzen…

condensatie op de lenzen is hier dan ook heel frequent !

Ik ga elke 30 minuten ofzo 5 minuten naar buiten om ff bij te komen 😉

Maar kom, we kiezen ervoor, dus gaan we ervoor !  😎

 

 

 

De “Kleine Passiebloemvlinder”…

Soms vraag ik me af wie die insecten hun naam geeft 🙂

Die benamingen zijn heel zeker fantasierijk en super creatief 😎

 

 

 

De Monarchvlinder…

 

Een monarchvlinder

komt ongevraagd poseren

je moet maar durven !

 

 

 

De Zebravlinder…

Van een Afrikaanse zebra weet ik dat de zwart/wit strepen dienen om de vervelende

vliegen en andere stekende/parasitaire insecten af te weren.

Van deze Zebravlinder weet ik het niet 😉

 

 

 

 

Een Vuur Passiebloemvlinder strijkt neer…

Omdat de omgeving hier zo extreem warm is, zijn de vlinders

(die tenslotte insecten zijn) optimaal opgewarmd en bijgevolg ook

extra alert. Je moet ze echt heel traag benaderen ! Anders vliegen ze weg !

Gelukkig had ik de 100/400mm telelens meegebracht,

zodat ik die schuwe wezentjes vanop een paar meter afstand kon “vangen” 😎

 

 

 

 

Nog een impressie van de Monarchvlinder die uitrust op een bloemenstruikje…

 

Het gefladder stopt

ik zie een mooie vlinder,

slurpen aan een bloem

 

 

 

Wij kennen de Koninginnepage in onze lage landen,

maar er zijn veel soorten page’s…

Zoals deze Roodgestipte page bijvoorbeeld 😎

 

 

 

Om dit vlinder logje te eindigen…

Een laatste foto van een vlinder 😉

De Azuurvlinder vind ik een heel bijzondere vlinder !

 

Als de vleugels dicht zijn, dan zie je de ogen van een uil !

(Van camouflage gesproken hé ? 😉 )

Als de vleugels open zijn, dan zie je heel mooie,

azuurkleurige vleugels die overgaan naar bruin,geel en okerkleuren.

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & vlinder natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Brussels Flowertime 2019 (Deel 2/2)

Zondag namiddag ben ik weer thuisgekomen van onze IJsland reis…

De weergoden waren niet echt met ons dit jaar 😳

We hadden dan ook flink wat regen en wind te verwerken !

maar gelukkig waren er ook wat dagen met zon en mooi licht 😎

Dit jaar heb ik zo’n 1800 foto’s gemaakt in IJsland !

maar die moet ik eerst ‘verwerken’ in mijn digitale donkere kamer 🙂

Ter info… we hebben in IJsland 1851,99km gereden in totaal.

Mijn volgende IJsland reis gaat helemaal anders worden denk ik.

Ik wil nooit meer de rondreis van het hele eiland doen,

maar stukje per stukje van dat prachtige land verkennen…

De westkant (fjorden enzo) bijvoorbeeld, of de oostkant, en vanaf daar

(vanuit een gehuurd huisje of chaletje als thuisbasis),

kleinere ritjes doen naar interessante natuurgebieden in die zone.

Je moet wel geluk hebben met het weer natuurlijk,

Vermits IJsland  bekend staat als het land van de 4 seizoenen op 1 dag…

Dan weet je het wel hé 😎

Geef me even de tijd om rustig mijn RAW foto’s te verwerken,

binnen enkele weken zijn de eerste foto’s klaar !

Busje IJsland 2019 komt er wel aan hoor :mrgreen:

 

Om mijn foto blogje terug in gang te trekken,

presenteer ik je deel 2 (en tevens het einde) van Brussels Flowertime 2019

 

Een bloem-kunstenaar kwam op het idee om bloemen als juwelen

te presenteren… Zijn/haar ? mooiste werk (in mijn ogen dan toch) zie je hier…

 

Als een juwelier

verwerkt de bloemist bloemen

tot bloem juweeltjes

 

 

 

 

Een herfst stilleven opgebouwd rond een plaaster hoofdje…

Je moet maar op het idee komen zeg ik dan !

 

 

 

Als je denkt dat de witbalans op deze foto verkeerd is,

dan heb je het echt wel mis hoor 😎

De blauwe takjes en blauwe rietstengels zijn wel degelijk blauw !

 

 

 

Omdat ik graag details zie in de bloemen,

zoom ik wat meer in op de essentie van dit heerlijk bloemstuk

 

Die oude kunstvorm,

bloemschikken op hoog niveau

bekoort me steeds weer

 

 

 

Een vierkant bloemen eiland,

langs onder verlicht met koud blauw licht,

de bovenkant werd subliem belicht door zacht warm licht…

Expoxy glazen ballen zweven in het rond (zo leek het)…

Hier werd bloemschikken tot zalige kunst verheven !

 

 

 

Uit het rijke aanbod van bloemen in de bovenstaande foto,

heb ik veel details gekozen…

Deze tropische bloem, een verzameling minibanaantjes, trok mijn aandacht :mrgreen:

 

 

 

Zes bloemblaadjes, zomaar in het rond dansend

vond ik betoverend mooi 😉

Als fotograaf moest je hier echt wel je best doen,

om geen “verbrande” foto’s over te houden…

Overal stonden lampen met fel licht opgesteld

om die bloemenkunst te belichten…

 

 

 

 

Als het licht echt wel teveel wordt,

dan moet je echt gaan onderbelichten om het geheel in evenwicht te houden.

Op die manier krijg je de hooglichten perfect belicht,

en de schaduwpartijen kan je nadien wat ophalen (2 tot 4 stops) zonder digitale ruis !

Een foto maken is dus niet zomaar op het knopje drukken hé ? 😎

 

 

 

Als afsluiter van dit bloemen logje…

Een foto van… Bloemen 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & bloemen fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk