Ochtendvorst macro fotografie (Deel 8)

Tijdens de korte winter periode, begin dit jaar,
toen het nog echt lekker koud en gezond vriesweer was,
heb ik redelijk veel macro’s genomen in en rond de vele weiden
uit onze buurt.
Nu is het stilletjes aan terug lente of winterweer aan het worden,
maar daar heb ik nog geen foto’s van. Toch niet van dit jaar 🙂
Daarom ga ik gewoon verder met de lekker chaotische indeling
van mijn blogje 😎
Een logje vol macrofotografie tijdens de ochtendvorst bij een zomerzonnetje…
Astemblieft 😉

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 met de Laowa 100mm macro
De Exif data kan ik niet tonen, omdat de lens volledig manueel is
én bijgevolg géén technische informatie wegschrijft bij de foto.


Normaal gezien vind ik prikkeldraad niet echt fotogeniek,
het doet me teveel denken aan oorlog, gevangeniskampen, onrecht…
Maar een klein stukje, ruw beroeste prikkeldraad, heeft wel iets vind ik 😉






Je kent ze wel, die betonnen weidepalen met gaten erin,
om het prikkeldraad door de steken.
Zo’n gat is de grafkelder geworden van een spin,
die ik daar doodgevroren aantrof…







Macro fotografie is niet alleen het kleine proberen zichtbaar te maken…
Macro is ook op zoek gaan naar schoonheid in de natuur !
Wat oude spinrag draadjes , één minuscuul klein druppeltje
waar ik op scherp stel…
Twee andere druppeltjes vervagen bijna in de achtergrond…

Glinsterend

Eén druppel water
glinsterend in het zonlicht
draait de wereld om







Voortbordurend op het vorige thema…
De ochtendzon laat kleine stukje ijs, vervlochten in oud spinrag, smelten…
Als je wat rondkijkt zie je overal juweeltjes zoals dit flonkeren.
‘T is aan de fotograaf om er een leuke compositie van te maken :mrgreen:







De boer die zijn oude weide omheining repareert…
Dit gegeven bekeken door een regel van derden bril,
levert een leuk, evenwichtig plaatje op 😎






Terug voortbordurend op het vorige plaatje…
Andere metaaldraad, een andere reparatie,
de regel van derden blijft behouden…






Een zwart/wit omzetting van vorig plaatje…
De bokeh cirkels worden in deze Z/W omzetting veel beter zichtbaar






De compositie regel van drie, of de regel van derden,
zijn heel breed toepasbaar en leveren meestal leuke foto’s op 😉







Kleine ijskristallen op de groene grassen…
Hoe een klein beetje vrieskoude alles veranderd !


Winter

Het is weer winter
rijp kristallijn op ons gras
en ijs getinkel






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Het werd nevelig en bijgevolg veel donkerder.
Het begon bijna terug te vriezen…
Een stilleven van prikkeldraad stekels én een druppeltje…







Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 8 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen,
en ook mijn haiku’s, gratis aangeboden van het huis 😎

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

IJsland 2016 – Nog eentje om het af te leren… (Deel 66)

Op 22 september laatstleden poste ik mijn, (naar ik toen dacht),

laatste IJsland logje van onze IJsland 2016 reis.

Toen ik vandaag nog wat bladerde door die IJsland 2016 foto’s kwam ik

een serie macro’s tegen die aan mijn aandacht ontsnapt zijn.

We waren bij Hraunfossar, de langste waterval van IJsland.

Het was 1 september, de temperatuur was al dik onder nul (i love it 😎 ),

Maar om nogmaals watervallen te fotograferen…

pfff… daar had ik niet echt zin meer in… 😳

Ik denk dat ik een overdosis waterval fotografie heb gekregen ! 😉

 

De zon stond heel laag, het licht was heel zacht omfloerst

door wolken en fijne nevels… het had licht gevroren ! (-5ºC ofzo)

Ondergetekende kreeg dikke zin in macro fotografie ! :mrgreen:

Alle foto’s zijn zoals ik het toen zag, er is geen flits of zaklamp gebruikt,

alleen het licht van de zon én natuurlijke schaduwen.

Fotogerief: De Canon macro 100mm op de Canon 6D

 

Ergens onderaan het struikgewas…

Het licht was echt zalig zacht omfloerst én het was heerlijk fris buiten 😀

Het tijdstip was ongeveer 6u in de morgen…

 

 

 

Hoe mooi kan licht gerijmd gras in het prille ochtendlicht zijn hé ?

 

Zacht ochtend licht straalt

heel verlegen door het gras

laat het ontwaken

 

 

 

Hier had ik kleur temperatuur op “Daglicht” gezet…, terwijl ik in de schaduw zat !

Het leuke was dat nu het bevroren gedeelte meer in het blauw (koudere kleur) kwam

en het ontdooide (langer door de zon belichte) deel was warm groen of geel 🙂

 

 

 

Sommige tafereeltjes vond ik sprookjesachtig mooi :mrgreen:

 

Zacht warm ochtendlicht

brengt me in vervoering, zo;

sprookjesachtig mooi

 

 

 

 

Deze foto is dezelfde als de voorgaande,

maar hier heb ik het licht een streepje hoger gezet

én de kleuren ietwat meer gesatureerd.

Zo komt het blauw en het rood meer natuurlijk over

(zoals ik het toen zag)

Noot: Mijn beeldscherm is kleur-gekalibreerd,

het kan zijn dat de kleuren op jouw beeldscherm afwijken…

Daar kan ik helaas niets aan doen.

Ter info:

Om mijn scherm te kalibreren gebruik ik de Color Spyder van Datacolor

 

 

 

Die minuscule ijs-partikeltjes die zomaar ‘groeien’ aan de blaadjes

en de grassen, zijn altijd weer verrassend mooi

 

 

 

Bloemen in IJsland

kunnen tegen een stootje

ze zijn bikkelhard !

 

 

 

Ja, zelfs in IJsland kan je paddenstoelen vinden :mrgreen:

Om foto’s in deze kijkhoek te nemen,

moet je echt languit op de grond gaan liggen hoor 🙂

Gelukkig had ik een grote plastieken vuilzak mee,

om mij én mijn kleding te beschermen tegen de ijskoude natte grond.

 

 

 

Een paddenstoeltje

groeiend op een dode boom

doet hem weer bloeien

 

 

 

Ik heb naar kaboutertjes gezocht, maar niet gevonden !

Zouden er eigenlijk kaboutertjes bestaan in IJsland ??

of moet ik zoeken naar kleine trolletjes ?? 😉

 

 

 

De ijskristallen op deze plant zijn reeds aan het smelten …

De ochtendzon is genadeloos !

 

 

 

Dit plantje stond wat meer in de schaduw,

de ijskristallen leefden hier nog wat langer 😎

Macro… de magische wereld van het onbekende !

Klaar om te ontdekken 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een blaadje versierd met ijskristallen

Je merkt dat de herfst hier al bezig was !

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer eens aan het eind van een IJsland foto logje (editie 66 reeds !) gekomen …

Dit logje is waarschijnlijk het einde van deze IJsland 2016 serie

(maar zeker ben ik niet 😉 )

 

De foto’s uit onze laatste reis, IJsland 2019 worden naarstig verwerkt 😎

Weldra kan ik daar al een eerste logje van maken !

1 ding kan ik nu al zeggen : Er zitten een paar foto juweeltjes tussen

waar ik redelijk trots op ben 😉

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Normandië – Étretat (Deel 10)

Afgelopen zondag zijn we naar het vakantie salon in Brussel geweest,

maar niet om een vakantie bestemming te zoeken hoor 🙂

Ex collegae van mij (Micheline Beevers en Peter Svenson)

hadden er een verkoop standje met postkaarten en zelfgemaakte foto’s, fotoboeken.

Alle winst ging naar “Kom op tegen kanker’.

Zo’n mooi initiatief moeten we steunen hé :mrgreen:

Maar kom, dé hoofdredenen van ons vakantiesalon bezoek was : De campers 😎

Op zo’n salon staan er massa’s campers in alle soorten en maten.

We weten ongeveer wat we willen, nu is het alleen nog maar uitzoeken welk merk

en welke verdeler voor ons het beste past.

Met een camper kunnen we wanneer en waar we willen op de hort gaan 😀

Een oude droom van ons zal weldra uitkomen 😎 !

Onze reisdoelen zijn de Noorse en Scandinavische landen,

daar mag je vrij kamperen waar je wil (als je maar 120 meter van een huis staat)!

Het zuiden is te warm voor ons, maar misschien als het winter is, wie weet?

 

Maar eerst gaan we nog eens naar Normandië, meer bepaald in Étretat

Ga je mee ?

 

Als je op je hoofd gaat staan…

Dan zie je de wereld als in onderstaande foto 😀

 

 

 

 

De grillige krijtrotsen van Normandië zijn geweldig vind ik…

Het ene panorama na het andere verschijnt in mijn lens :mrgreen:

Een breedhoeklens in hier onmisbaar !

 

 

 

 

 

Groen gras en veel blauw

zijn een wonderbaar geheel

en zeewind verkoelt

 

 

 

 

 

Het piepkleine stadje, Étretat, heeft leuke straat verlichting.

Nu ja, in la douce France hebben ze echt wel verstand van versieren 😎

Het Franse antwoord op de weelderige barok stijl stroming was de rococo

 

 

 

 

Persoonlijk vind ik deze verweerde, roestige lantaarnpaal veel mooier

dan de bovenstaande, gezandstraalde en opnieuw geschilderde paal.

 

 

Bruine roest kleuren

leggen een mooi patine

op de lantaarnpaal

 

 

 

 

De ‘olifant slurf’ bij hoog water…

Straks gaan we hier over het kiezel strand naar de slurf toe

als het laag water is natuurlijk 😀

 

 

 

Iedereen weet dat de geallieerden hier ooit geland zijn…

De slag van Normandië , operation Overlord, enz enz

Die gruwelijke veldslagen van toen interesseren me niet echt,

maar in deze gebieden kan je er echt niet naast kijken…

 

 

De Stars and Stripes

heeft net dezelfde kleuren

als de Franse vlag

 

 

 

 

 

Twee foto’s geleden stond de “slurf” nog helemaal in het water…

Als de zee zich terugtrekt, komt een wonderbaar landschap tevoorschijn !

Hier zijn geen zandstranden, maar kiezel stranden.

Ooit waren dit immense krijtrotsen,

nu is het een uitgesleten, geërodeerde rotsbodem,

overdekt met super glibberig zeewier

 

 

 

 

Het is hier prachtig vind ik !

Zovele tinten groen die zalig contrasteren met het opaalblauwe zeewater

en het strakke blauw in de lucht

Je moet hier echt wel stevige wandelschoenen dragen, mét een dik profiel

anders glijd je hier onverbiddelijk tegen de vlakte

 

 

 

 

Glibberig zeewier

en opaalblauw zeewater

flirten met elkaar

 

 

 

 

 

Naarmate je verder gaat naar de zee toe,

worden de uitgesleten groeven in de kalksteenbodem breder en dieper…

Het is ongelooflijk hoeveel leven in dit kustwater huist !

Kleien mossels, schelpen allerlei, garnaaltjes, krabjes, slijkdiertjes, enz

 

 

 

 

 

De onderste randen van de rotsen zijn heel duidelijk slachtoffer van natuurlijke erosie…

De krijtrotsen, ooit ontstaan zijn in het krijt (ongeveer 145 tot 66 miljoen jaar geleden),

worden elk jaar weer een stukje kleiner…

De kleuren en vormen vind ik fantastisch ! :mrgreen:

 

 

 

 

Hier kan je echt genieten van ‘Hundred Shades of Green’ 😀

Moeder natuur als een top artiest !

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een panorama foto die is gemaakt uit 11 verschillende (raw) foto’s.

De stiching (aaneenhechten, aaneen naaien) van alle foto’s is gedaan met Photoshop.

De uiteindelijke foto is maar eventjes 1,6Gb groot !  😎

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie,

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 9)

Het is me wat met al die sneeuw in Duitsland, Oostenrijk en noem maar op…

Normaal gezien vertrokken we deze ochtend naar Mittelberg, Oostenrijk,

voor onze jaarlijkse sneeuw-portie &  wandelvakantie.

Maar helaas ! Onze reis is nu met een maandje uitgesteld 😦

Alle bergwandelwegen zijn ginder dicht, wegens lawinegevaar…

de meeste ski-pistes zijn daar ook gesloten, wegens lawinegevaar…

Zelfs een paar grote hoofdwegen zijn afgesloten wegens lawine’s

en omver gevallen bomen…

Op sommige plaatsen ligt er bijna 4 meter sneeuw !!

Waar de wind de sneeuw opeenhoopt en blaast

zit de sneeuwhoogte tot aan de  dakgoot van de huizen !

De webcam’s van ginder geven ons hallucinante beelden !

Dus, blijven we liever nog wat veilig wachten in ons miezerig regenlandje,

tot het gebied ginder weer toegankelijk is :mrgreen:

Gelukkig konden we heel soepel en zonder onkosten onze reis omboeken

naar een later tijdstip !

 

Maar weet je wat ?

We gaan nog eens naar Frankrijk, naar Étretat in Normandië. :mrgreen:

 

Hoog boven de zee,

genieten we van het uitzicht op de ‘olifantenslurf’ van Étretat.

Een lekker briesje zilte zeewind verjaagd de kleffe zonnewarmte

Zalig 😎

 

 

 

 

Soms nodigt een foto me uit om er nog iets extra mee te doen 😉

Waarom zou ik dit ook niet spiegelen ?

Een krijtrots zeemonster rijst op uit de oceaan 😀

 

 

 

 

Die gele bloemen

brengen fleur in dat landschap

én in mijn foto

 

 

 

 

Op een gegeven moment ging ik bewust op zoek naar details in dit landschap,

details die ik kan gebruiken om er nadien spiegeling spielerijtjes mee te maken.

Het spreekt vanzelf dat niet alle foto’s geschikt waren voor mijn spiegel dingetjes

maar die ‘mislukte’ foto’s ga je hier niet zien hoor,

die zijn allang naar het digitale walhalla geknald 😎

Wat ik hier toon, is wat ik zelf de moeite waard vind natuurlijk 😀

Foto 1 als bron voor mijn spielerijtjes 😉

 

 

 

Ladies and gentleman,

may i present you :

The Battleship : Normandia !   Klik Hier: Tadaa !! 😆  :mrgreen:

 

 

 

Een gratis photoshop “action” die ik ooit eens van het net had geplukt,

maakt een puzzel van 56 stukken van mijn foto

’t is eens wat anders hé ? 😀

 

 

 

 

Hier lijkt het wel of ik in de lucht hang…

Niets is minder waar hoor !

Met een breedhoeklens op 16mm kan je veel van de foto wegsnijden

 

 

 

 

En weer had ik iets leuk gevonden om mee te spiegelen !

 

 

 

 

De eroderende krachten van de zee zijn immens hé !

Hoeveel eeuwen, millennia waren er nodig om deze ‘olifantslurf’

uit deze krijtrotsen uit te slijten ?

Dit plekje is speciaal gekozen, omdat je van hier, de andere slurf verderop

in het midden van deze slurf ziet opduiken.

 

 

 

 

 

Een zee van grasjes

zachtjes golvend in de wind

er krijst een zeemeeuw

 

 

 

 

 

Als we wat verder gaan wordt het uitzicht ook weer totaal anders.

De groene aanwassen die 2 foto’s geleden nog dichtbij waren,

zijn nu veraf.

Maar nieuwe elementen komen in het zicht !

Hier kan ik leuke dingen mee doen, dacht ik toen 😀

 

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Na wat wegsnijden en kroppen kon ik een spiegeling maken,

die me best wel interessant leek.

Met als resultaat :

Een reusachtig zeemonster, krampachtig zwemmend,

komt uit de diepte der zeeën op ons af ! !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie,

de spiegeling spielerijtjes én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje

In dit logje worden meestal rare bokkesprongen gemaakt,

zeker als het over locatie & onderwerp gaat…

maar dat wist je al hé ?  😀

Van de bollen van Brussel,

verhuizen we naar de natuur camping van Marc,

in het hartje van de zalige Dordogne in Frankrijk, La Combe.

We zijn hier in het centrum van La Périgord noir,

waar men van noten likeur en smeuïge tafelolie maakt… (moet je daar zeker proeven én kopen 😀 )

Deze streek staat ook bol van haar prehistorische geschiedenis…

waar ik als kind reeds heel gefascineerd door was :mrgreen:

Het dorpje Cro magnon is hier op een boogscheut vandaan,

De wereldberoemde grotten van Lascaux bij Montignac

(wel 1 jaar op voorhand je tickets bestellen !)

Grotte de Rouffignac,  waar een treintje doorheen rijdt

(waar fotografie ten strengste verboden is… maar ik heb er toch foto’s van 😀 )

Grottes des Combarelles en Grotte de Font-de-Gaume…

Veel teveel om op te noemen…

Wij zijn daar al 8 keer geweest en toch ontdekken we steeds weer nieuwe dingen !

 

Maar vandaag gaan we het niet hebben over de Dordogne cultuur of geschiedenis…

Vandaag vertellen we over licht, avond licht én het kleine wereldje…

Locatie: Vijfhonderd meter verder langs boven ons hutje naast de appelboom,

het was ongeveer 20:30 uur, de avondzon glijdt onmerkbaar naar beneden…

Het licht wordt nu zacht en subtiel warm…

Hét ideale licht voor de macro en/of natuur fotograaf :mrgreen:

 

Jeetje… wat ben ik een kletskous hé ? tommetommetoch  😎

Laat ons dit (foto) logje in gang trappen …

a van a één, a van a twee , a van a drie ! en wijle weg !  😆

 

Een zoentje avondlicht inspireert me voor wat haiku poëzie…

 

Zoentje

 

Een zoentje zonlicht

schijnt wat warmte op het gras

heel subtiel belicht

 

 

 

 

 

Kobe, de spin,

wacht op de komst van haar/zijn avondmaal…

in haar gehavend web …

Het web was zeker 50 tot 60 cm in doorsnede !

‘k heb respect voor spinnen

’t zijn fascinerende én heel nuttige wezentjes,

Dat het architecten pur sang zijn, dat weten we al lang !

Het zachte licht van de ondergaande zon is ideaal,

om Kobe’s web subtiel te belichten :mrgreen:

 

 

 

 

 

Minimalisme in de natuur fotografie vind ik heel belangrijk…

Om met een minimum aan informatie of beeld data ,

een “goede” foto proberen te maken…

Daar moet je echt voor leren “zien” én tegelijk geboeid kunnen zijn door iets heel gewoon…

iets banaal eigenlijk…

Schoonheid ontdekken in licht, lijnen, vormen, kleuren…

 

 

Avondlicht

 

Hoe een groen grasje

in het zachte avondlicht

zo mooi kan wezen 

 

 

 

 

 

Als je naar macro fotografie onderwerpen  zoekt in het struikgewas,

kom je soms onverwachte wezentjes tegen 😀

Hier zong (sjirpt) de Grote groene sabelsprinkhaan (Tettigonia viridissima) zijn avondlied voor me 😀

Dit exemplaar was bijna 4 cm groot !

 

 

 

 

Heel opvallend aan de sabelsprinkhaan is hun lange legboor…

(deze legboor dient om hun eitjes te deponeren op een veilige plaats in de bodem)

De vrouwtjes leggen 200 tot 250 eitjes in de bodem,

waar deze soms meermaals overwinteren !

De mannetjes sjirpen van de middag tot middernacht,

ze werden daarom vroeger vanwege hun gezang soms in kooitjes gehouden.

 

 

 

 

Soms heb je als fotograaf wat geluk nodig,

om op hét juiste tijdstip, op dé juiste plaats te staan én hét te zien gebeuren 😀

Dit was zo’n momentje van zalig mooi licht…

Voor mij zijn dit momentjes van kiekebisj  😎

 

 

 

 

Warmte

Dat zacht avondlicht

schenkt warmte aan het lover

ik bewonder het

 

 

 

 

 

De 180mm macro lens met de 1.4extender kan een vertekend beeld opleveren…

Deze eigenschap hoeft niet direct vervelend te zijn 😎

In dit geval levert de vertekening me een nieuw wereldje op,

net alsof ik door een miniatuur bos rondloop :mrgreen:

Ter info, met een tiltshift lens kan je dit ‘effect’ ook gemakkelijk maken.

Deze foto is zoals hij genomen was, er is niet aan ‘gefoefeld’ in photoshop 😀

 

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

’t is een eenvoudig plantje,

subtiel belicht door de avondzon…

Maar hoe zo weinig, zo zalig mooi kan zijn hé ? 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn natuur, macro fotografie

én mijn haikoe poëzie woordjes…

Het ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

 

Fietsvakantie in Nederland (Deel 3)

We verplaatsen ons van het kleine mosjes macro wereldje,

terug naar onze fietsvakantie  in Woudbergen, Nederland.

Als je in die laatste lome zomermaanden extra vroeg uit je bedje kruipt,

dan heb je veel kans om een zalig mooi gekleurde zonsopgang mee te maken.

Zeker op het platteland, ergens diep verscholen in Woudbergen…

Daar, waar de tijd, heel zeker weten wat langer dan normaal heeft stilgestaan…

Zalig toch ? 😀

 

 

 

Ochtendnevel

 

Er zweeft nu een waas

van ochtendnevel flarden

over de velden

 

 

 

 

Foto 2:

Het oneindig spel van licht en schaduwen,

neemt soms een loopje met de subjectieve werkelijkheid die je waarneemt…

Hier lijkt het wel of hier, een of ander mythisch wezen, een nieuw geboren sfynx ofzo ?

een onnoembaar wezen de opstijgende zon verwelkomt ?

 

 

 

 

Levend water

 

Mistige nevels

zwerven als levend water

over de velden

 

 

 

 

Het mooiste licht én kleur beleven momentum (dat is heel persoonlijk),

vind ik het moment dat je kleur én licht details ziet in de diepste schaduwen,

én het moment dat de lichte, fris groene kleuren subliem belicht worden door die prille warme ochtendzon.

Dat zalig licht moment duurt maximum enkele minuten…. soms maar een halve minuut !

Weet je, als ik geluk heb dat er die vroege ochtend echt mooi en zacht licht is,

dan kan mijn dag niet meer stuk !  :mrgreen:

 

 

 

We zijn bij foto 5 aangekomen, die foto waar ik in foto nr 2 al over vertelde…

Of hoe de fotografie een loopje met de werkelijkheid kan nemen…

Bij totaal andere licht (een dikke 30 minuten later als foto nr 2),

ziet het geheel er heel anders uit hé… ?

“Het ding” is gewoon een berg klei , begroeid met een toefje wilde grassen.

Toen ik aan de boer vroeg,

wat de bedoeling, de oorsprong  was van deze scheve hoop klei antwoordde de brave man :

“Het is slechts een oude hoop grond, die mijn koeien en geiten, door de jaren heen,

vertrappeld hebben tot het ding wat je hier ziet…”

Je ziet, soms hoeft het “waarom” geen logische uitleg te hebben ❗

Oorzaak en gevolg zijn op zich al genoeg om verwonderd over te zijn 😀

En zeg nu zelf…

Als je echt kan genieten van die kleine waarheden, dan heb je grote dingen echt niet nodig hoor 😎

En die subjectieve werkelijkheid  in de fotografie…

die is steeds welkom hoor  😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn vroege ochtend fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek. Wordt nog vervolgd hoor…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk

 

Fietsvakantie in Nederland (Deel 2)

Opstaan vóór dag en dauw heeft als voordeel dat je de wereld op een heel andere manier kan beleven…

’t Is super genieten als alles nog kletsnat is van de dauw , als mist flarden het land met ijle dekens bedekken

en als de zomerzon nog wat aarzelt om door te breken…

In september zijn de spinnen groot en maken prachtige  kunstwerken van hun web.

Dit logje gaat over deze spinnenwebben.

Als er dan nog wat mooi zacht, door de nevelslierten getemperd warm ochtendlicht alles mooi belicht…

Dan is het tijd voor een leuke fotoshoot  🙂   Ga je mee ?

(voor bezoekers met spinnenvrees… je ziet alleen spinnenwebben in dit logje, geen spinnen 😉 )

 

Op zoek naar wat spinnenwebben in het lange natte gras…

 

 

In een hoekje van de poort glinsterden twee spinnenwebjes , broederlijk naast elkaar.

Mijn fantasie kwam tot leven en ik zag een groot spinnendier met twee web-ogen 😉

Of een of ander onbekend wezen met veelhoek web ogen…

 

 

 

 

Spinnenweb

Een spinnenweb vangt

glinsterende dauwdruppels

in de ochtendzon

 

 

 

 

Als de zon door de nevel slierten breekt…

tja, dan is het helemaal een feest natuurlijk 🙂

(Tijd voor wat foto technische uitleg…)

Ik hou wel van die zachte onscherpte  cirkels, veroorzaakt door de lens

(in vaktermen noemen we dit onscherpte fenomeen : Het bokeh)

Bokeh drukt de kwaliteit van de onscherpte in een foto uit.

Het gaat om de onscherpte die ontstaat doordat het voorwerp buiten het scherptevlak ligt.

Hoe beter de lens, hoe ronder de bokeh cirkels.

Een macro lens of een prime lens met opening van f2 tot f2.8 heeft meestal een fraai bokeh.

Deze (betere) lenzen hebben een diafragma van minstens 9 lamellen, wat een mooi rond bokeh oplevert.

Dus, hoe meer lamellen het diafragma heeft, hoe ronder en zachter de cirkels zullen zijn.

Lenzen met 5 of 6 lamellen (meestal instap zoomlenzen) geven ongelijke veelhoeken ipv cirkels.

Dat kan ook mooi zijn natuurlijk, maar ik verkies mooi ronde onscherpte cirkels 🙂

 

 

 

 

 

Een spinnenweb in een mooi warm ochtenlicht, vind ik minstens even mooi in een zwart/wit bewerking.

In zwart/wit kan je dingen benadrukken of vertellen, die in kleur niet echt mogelijk zijn.

Daarom doe ik zwart/wit bewerkingen zo graag.

 

 

 

Zelfde tafereeltje, maar hier stond ik wat verder.

De onderste spinnenweb krijgt zo meer aandacht

en het bokeh wordt nog wat zachter, fluweliger en ronder …

De geur van het dauw natte gras, het struikgewas  en de koeien… voel en proef je het ??  😉

 

Kunstwerkjes

In het ochtendlicht 

glinsteren spinnenwebben

natte kunstwerkjes

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn vroege ochtend fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek. Wordt zeker nog vervolgd…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk