Lente Macro op Fuji middenformaat (Part 3)

Van de zonnige close-up fotografie in de Dordogne,
gaan we verder met … ‘echte’ macro fotografie 🙂
Het vorige deel (Deel 2) van deze ‘Lente Macro…’ reeks kan je hier (her)lezen.

In (het vorige logje) de Dordogne fotografeerde ik met een 100/400mm tele zoom lens,
wat niet echt macro foto’s, maar close-up foto’s zijn…
in deze serie werk ik met de Fuji 120mm GFX macro lens + een
45mm tussenring op de middenformaat camera Fuji GFX 50s
Mét deze tussenring kon ik (eindelijk !) met deze middenformaat camera
volledig in het 1:1 macro gebied werken !

Alle foto’s zijn genomen bij natuurlijk (vroege voor avond) zonlicht…

De eerste foto sluit netjes aan bij de laatste foto in het vorige logje 😎
Een blauwe vleesvlieg doet zich tegoed aan de energierijke suikers
van de witte Margriet bloem.






De blauwe vleesvlieg bleef maar lekker snoepen van de bloem,
zodat ik tijd genoeg kreeg om er een paar leuke portretjes van te maken 😉
Het is net alsof ze met één van haar pootjes me toewuift 😎
Hier kan je ook heel goed de héél minieme scherptediepte zien van deze macro lens…
In dit héél kleine scherptegebied moet een macro fotograaf dus werken 😎

Het kleur contrast wordt in deze foto lekker versterkt door het blauw én het geel.
Omdat het complementaire kleuren zijn ‘versterken’ ze elkaar.


Kleuren

Kleur contrasten bij
complementaire kleuren
versterken elkaar






Het ‘slaapmutsje’…
Eén van de tientallen slaapmutsjes die in onze tuin zomaar zijn komen groeien 😎
Maar we zijn breeddenkend, je huidskleur is echt niet belangrijk 🙂
Deze oranje/rood/roze/groene bloemekes zien er héél fragiel uit.

In mijn ogen zijn het prachtige bloemen, met de soepelheid én elegantie
van een balletdanser(es). De heel geringe scherptediepte van de Fuji 120mm GFX
macro lens geeft me het zalig gevoel dat ik kan ‘schilderen’ met deze lens ! :mrgreen:








De Slaapmutsjes in ons wild & ruig bloementuintje,
zijn en zullen steeds een bron van inspiratie voor me zijn :mrgreen,

Oranje

Een roze tutu
boven een groen stengeltje
oranje
boven !





Iets raar trok mijn aandacht…
Onderaan de stengel van een witte margriet vond ik een beetje ‘schuim’…
“Wa is da” voor iets ?? vroeg ik me af …
Na effe een foto naar ObsIdentify sturen én nog wat extra te Googelen…
wist ik al héél wat meer over dit schuim 😉
Het schuim wordt geproduceerd door de SchuimCicade.
Meer info over dit (onschadelijk) beestje vind je hier






Het werd avond en er zat wat regen in de lucht…
Dat trekt meestal andere insecten aan als die we gewoon zijn …
Volgens mij is dit een of andere soort van sluipwesp…






Bij de vorige foto zei ik al dat er regen in de lucht zat…
Bij deze foto is de regen er juist uitgevallen 😉
Omdat de natuur altijd fris en opgeknapt oogt, na een malse regenbui,
is dat hét perfecte moment om buiten te gaan fotograferen :mrgreen:
De nat geregende Witte Margrietjes kunnen er weer tegen 😎

1

Na een zomerbui
ogen margrietjes als nieuw
1 inch vol schoonheid






De héél kwetsbare slaapmutsjes, na de malse zomer regenbui…
Ze doen me denken aan een oud Chinees sprookje…
Het riet breekt niet, maar het plooit !
Ook daarin schuilt de sterkte van een plant !






Na een malse regenbui herademt alles,
zo voelt het aan, vind je niet ?
In “normale” omstandigheden zou het zo moeten aanvoelen…

Regen kan, mag en zal meestal een zegen zijn…
Maar teveel regen kan én zal ook een vloek zijn…
In gedachten dwaal ik even af naar al die mensen die zoveel hebben verloren,
door de recente water rampen in ons Belgen landje, Nederland en Duitsland…
Ook denk ik aan al die naamloze, vermiste mensen, hun familie, vrienden, collegae,kennissen, enz die wachten op nieuws over hun “zwijgen”…
Een water ramp zoals deze zal zich zeker in de toekomst herhalen… !
Omdat de klimaat verandering op ons bolletje echt wel een voldongen feit is geworden…

Stel ik mezelf (en jou, teergeliefde bezoeker) deze vraag:

Is er nog een weg terug naar het ‘normaal’ ???






Om dit logje voor vandaag, positief en hoopvol af te sluiten…
Een slaapmutsje die haar bloemblaadjes heeft open geplooid
om het malse regenwater maximaal op te vangen.
Moeder natuur heeft meestal het laatste woord :mrgreen:


Water

Zij draagt de regen
in haar tere bloemenschoot
water voor later







Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente logje gekomen.
‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn beginner haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven mooi ?
Dikke merci dat je me daarover iets meer wil vertellen :mrgreen:

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin (Deel 5)

Van de vlindertuin in Virelles keren we terug naar ons bloementuintje in Dilbeek.

De gebruikte camera is nog steeds de Fuji GFX 50s, de 120mm macro lens van Fuji

samen met de 45mm Fuji extender (tussenring) geeft me een 1:1 verhouding.

(Vergeleken met een full frame camera is deze lens een 95mm)

Dat ik heel tevreden ben met deze uitstekende macro lens,

daar moet ik geen tekeningske bij maken hé 😉

 

Eén van de tientallen Juffertjes in het groen die in onze bloementuin groeien…

Het zijn prachtige bloemen, vind je niet ?

 

 

 

Goud gele bloemen in het warme avondlicht van juli…

 

 

 

Een Juffertje in het groen in haar laatste levens fase…

In deze droog en verdord uitziende bol groeien de zaadjes voor volgend jaar !

 

 

 

Wat de naam van dit plantje is weet ik niet,

maar wat ik wel weet is dat het een mooierdje is 😎

Die blauw paars én rode kleuren contrasteren mooi met het groen.

 

 

 

Een Bessenwants komt naar beneden…

Een veilig slaapplaatsje zoeken voor de komende nacht ?

 

 

 

In het zachte & warme avondlicht is het zalig om in het tegenlicht te werken !

Het lijken wel kleine monstertjes, octopus achtige aliens 😉

 

 

 

Twee verliefde Juffertje in het groen zaaddoosjes :mrgreen:

 

 

 

In onze bloementuin groeien ook een aantal kattenstaarten

We proberen deze plant niet te laten overwoekeren, maar van de andere kant

vinden we het toch wel mooie plantjes, zodat een deel ervan mag blijven bestaan.

Een opengebarsten stengel van een kattenstaart, volgepropt met zwarte zaadjes…

 

 

 

Had ik je al verteld dat ik verzot ben op die Juffertjes in het groen ? 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten, nog een lief Juffertje in het groen,

in een heel andere levens fase…

Ik vond het net een sierlijk danseresje :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn nieuwe ervaringen in het Midden formaat segment in de fotografie…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

IJsland 2019 (Deel 14)

Ondertussen is het weer bijna een maand geleden

dat we met dit blogje nog eens in IJsland waren !

Hoog tijd om daar verandering in te brengen 😉

Dit logje is de laatste aflevering in het thermisch gebied van Hverfeil…

Later komt er nog een ander thermisch gebied met een heel ander karakter,

maar dat is voor later 😉

 

Midden in het gebied van de poelen van blauw zwavelwater

en stomende gas geisers…

 

 

 

In dit gebied groeit niks meer,

al het leven is er weggebrand en weggevreten door zuren en zwavels…

Maar het is er betoverend mooi vind ik :mrgreen: !

 

 

 

Een tiental meter achteruit gestapt… (om uit te zoomen…)

De lens is de breedhoek GFX 23mm (in Full frame is dit een 18mm).

Omdat het een prime-lens is (vaste brandpunt) is de lens kwaliteit

altijd beter dan een zoomlens.  Het enige ‘nadeel’ van een prime lens

is dat je moet in of uit zoomen met je voeten 😉

Maar dat neem ik er graag bij !

De inkadering van je foto veranderd enorm als je wat vooruit

of achteruit gaat. Zeker in IJsland ! 😎

 

 

 

Soms komt er een stijve bries wind overgewaaid

en die dompelt het landschap meteen in een heel andere sfeer !

Er waren (zeldzame) momenten dat ik helemaal in een grijze

nevelwolk ‘gevangen’ zat. Je ziet dan bijna niets meer :mrgreen: !

Alleen een grijze ‘soep’ rondom je !

Dit is een heel aparte natuur beleving hoor !

Overbodig om te zeggen dat ik hier constant moest

sleutelen aan de camera settings omdat met de nevels ook het

licht constant veranderde.

Maar dat extra werk vind ik gewoon zalig 😉

 

 

 

De onaards aanvoelende kleuren in de thermische

gebieden zijn ongelooflijk mooi vind ik !

Met een breedhoek lens kan je zalig ‘foefelen’…

Bij deze foto lijkt het wel dat ik boven een rokende vulkaan krater sta

en naar beneden kijk…

(Bevind ik me in een gevaarlijke situatie !? )

Echt niet hoor ! :mrgreen:

In werkelijkheid sta ik naast een kleine gas geiser ,

die ongeveer 1 meter hoog is.

De camera staat een paar cm van de grond naar boven gericht.

De stomende gaswolken zijn 1 meter hoger dan de camera positie !

Wat ik hier wil zeggen… met fotografie kan je de werkelijkheid

soms wat geweld aandoen 😉

Een breedhoek lens is hier echt heel geschikt voor 😎

 

 

 

De kleuren van de thermische gebieden in IJsland

zijn ongelooflijk mooi (maar dat had ik al gezegd hé ? 😉 )

 

 

 

Wat korter bij komen (inzoomen) om de kleuren van dichterbij te bewonderen :mrgreen:

 

 

 

Nevel en wolken flarden,

de slapende Hverfeil vulkaan ,

blauwe zwavel stromingen,

witte zout korsten…

Je waant je hier in een andere wereld !

 

 

 

Wat in of uit zoomen met de voeten

geeft telkens weer een heel ander beeld.

En wie zegt dat de horizon hier MOET rechtstaan

die heeft geen oog voor de ongebreidelde schoonheid van IJsland 😎

 

 

 

Om dit logje (en ook het thermisch gebied) af te sluiten…

Een gas geiser mét de meest wondere kleuren die ik daar heb gezien ! 😎

 

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 14 reeds ! ) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin (Deel 4)

Van de Speelse Spiegelingen in mijn vorig logje,

keren we terug naar het kleine macro wereldje in onze bloementuin.

De gebruikte camera is de Fuji GFX 50s,

maar nu niet meer met een ‘oude’ Canon macro lens.

Fuji heeft een 120mm macro lens in het GFX midden formaat,

maar de verhouding van die lens is maar 1:2, terwijl ‘echte’ macro lenzen allemaal

een vergrootverhouding van 1:1 hebben…

Wat meer uitleg over 1:1 en 1:2 lens vergroting verhoudingen:

De klassieke definitie van een macrolens is een lens met een maximale

vergrotingsverhouding van ten minste 1:1.

Dit houdt in dat een onderwerp in ware grootte kan worden vastgelegd

op de beeldsensor van de camera.

Een onderwerp van 10 mm wordt dus op de sensor geprojecteerd als een beeld van 10 mm.

 

Een maximale vergrotingsverhouding van 1:2 of ‘0,5x’

betekent dat hetzelfde onderwerp van 10 mm

op de sensor kan worden geprojecteerd als een beeld van maximaal 5 mm,

dus de helft van de ware grootte…

 

Nu heeft Fujifilm intussen een tussenring van 45mm uitgebracht,

die de 120mm macro lens van Fuji effectief naar een 1:1 verhouding brengt !

Die tussenring kon ik enkele maanden geleden kopen met 40% korting 😎

 

Genoeg tech lens verhouding  uitleg voor vandaag ! :mrgreen:

 

Een piepklein insectje op een witte margriet…

Zelfs bij f5,6 is de scherptediepte heel gering

en de achtergrond is lekker wazig !

Een zalige macro lens 😎

 

 

 

Een slaapmutsje bij warm avondlicht…

 

 

 

Volgens mijn opzoekingen zou dit een schorsvlieg (Mesembrina meridiana) zijn.

De vrouwtjes van deze hebben koeienvlaaien nodig om er een eitje in te leggen.

In die uitwerpselen van koeien zitten altijd veel larven van andere insecten

en dát is het voedsel van de schorsvlieglarve. Ze vreten ze allemaal op !!

De schorsvlieg vrouwtjes leggen in hun leven maar zeer weinig eitjes.

(Bij veel andere insecten kan dat gemakkelijk oplopen tot vele honderden eitjes.)

Bij deze vlieg schijnt het maximum ongeveer 5 eitjes te zijn !

Die verdelen ze dan goed over verschillende koeien vlaaien,

zodat een optimaal voortplantingsresultaat bereikt wordt,

dus slechts 1 eitje per koeien vlaai. :mrgreen:

De natuur is wonderbaar hé ? 🙂

 

 

 

Een Juffertje in het groen…

Er zijn verschillende groei stadia in het leven van deze bloem.

De heel kleine scherptediepte van de 120mm macro van Fuji

laat toe om bijna te ‘schilderen’ met deze lens 😉

Zelfs in de donkerste schaduwen zie ik nog heel veel details !

Dit lensje is echt wel kei goed ! 😎

 

 

 

Een hommel komt zijn nectar halen uit een Juffertje in het groen met blauwe blaadjes.

Het insect kon ik al mooi scherp krijgen bij f4 (de maximale diafragma opening )

 

 

 

Van slaapmutsjes krijg ik nooit genoeg 😉

Naast Juffertjes in het groen zijn het mijn lieveling bloemekes in onze ruige bloemen tuin

 

 

 

Een groene vleesvlieg rust uit…

f5, iso 640 , 1/2500s, -0,3 licht compensatie

 

 

 

Een slaapmutsje in de warme avondzon,

omringd door blauwe Juffertjes in het groen

en gele bloemen.

Zo fotograferen voelt aan als schilderen met je lens 😉

 

 

 

Nog een Juffertje in het groen,

mét blauwe blaadjes…

Is het geen schoonheid ? 😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Nog een Juffertje in het groen,

omringd door gele bloemen…

Door de kleine kanteling van de bloem,

leek het of deze mooie bloem poseerde voor mij 😉

Dit beeld doet me denken aan een Pas de Deux (een groet) uit de ballet wereld :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn nieuwe kijk op het Midden formaat segment in de fotografie…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin (Deel 3)

We vertoeven nog steeds in het kleine macro wereldje,

van de vlinders in Virelles keren we vandaag terug naar onze bloementuin.

De camera is nog steeds de Fuji GFX 50s met de 100mm macro van Canon.

 

In het kruidenhoekje staan de bieslookjes te pronken :mrgreen:

De bieslook stengeltjes zijn lekker bij de spaghettisaus of bij een slaatje.

 

 

 

Een Juffertje in het groen  met blauwe blaadjes…

Het zijn fascinerend mooie bloemen vind ik.

 

 

 

Een gevreesd roofdier komt eraan…

Die bladluizen zijn het lievelingskostje van het Lieveheersbeestje !

Hier zijn geen mieren om hun bladluizen te verdedigen,

zodat het 7 stippelig Lieveheersbeestje vrij spel heeft.

(Mieren “kweken en beschermen” bladluizen voor hun zoete nectar.

Met hun voelsprieten en poten “strelen” ze de bladluizen die daardoor hun nectar

afscheiden. Ze “melken” de bladluizen als het ware.

Zoete nectar in ruil voor bescherming…)

 

Noot: ik heb al gezien hoe mieren de lieveheersbeestjes verjagen

van bij ‘hun’ bladluizen (hun vee)

De natuur is iets wonderbaar hé ? 😎

 

 

 

Het is niet eenvoudig om alles min of meer scherp te maken…

De lange bloemstengel beweegt heel zacht in de warme wind…

Het lieveheersbeestje zit ook geen seconde stil !

Macro fotografie is zowat de moeilijkste discipline

in de fotografie, maar ook wel de meest uitdagende denk ik :mrgreen:

 

 

 

De kleinere bladluizen laten we liggen…

We gaan voor de dikke vette bladluizen boven aan de stengel ! 😉

 

 

 

Een bloem in wording…

 

 

 

In de lente en de zomer heb je soms dat heel warm, mooi & zacht avondlicht…

Het duurt echt niet lang, maar als ik het kan ‘vangen’,

dan ben ik blij 😉

 

 

 

Bijna dezelfde foto als de opener van dit logje,

maar er zijn veel verschillen…

Deze foto vind ik persoonlijk de beste van de bieslookjes.

 

 

 

Om dit logje voor vandaag heel zachtjes af te sluiten…

Een stilleven van Vergeet-mij-nietjes

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn kijk op het Midden formaat segment in de fotografie…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben

IJsland 2019 (Deel 13)

In mijn vorige logje reden we met de fiets in de vredige rust van het West Vlaamse Damme…

Om (gewoontegetrouw… 😉 ) mijn blogje naar iets totaal anders te wenden,

gaan we terug naar de brute schoonheid van IJsland ! 😎

Je weet ondertussen wel dat ik hou van een beetje gezonde blog-thema chaos

en dat ik graag van de hak op de log-thema-tak spring :mrgreen:

We zijn nog steeds in het thermisch gebied rond de slapende vulkaan Hverfeil.

In deel 12 had ik je beloofd om je mee te nemen naar boven,

naar het wondere landschap van zwavel en stoom geisers !

Omdat belofte schuld maakt, gaan we nu verder naar boven 😆

 

Wist je dat een thermisch vulkaan gebied  de geur van rotte eieren heeft ??

In het begin ruik je het, maar na een paar minuten ben je het al gewoon :mrgreen:

Er is meer… telkens ik hier was had ik wat beginnende keelpijn,

het begin van een herfst verkoudheid…

Maar door die vulkaangassen in te ademen,

was ik van die keelpijn in nog geen half uurtje verlost !

Echt waar hoor !  Ik maak je echt niets wijs !

Misschien wordt in dit thermisch gebied een vaccin ontwikkeld tegen Covid19 ??

(Dat klinkt misschien onnozel, maar ik verbaas me van niets meer… 😉 )

 

 

 

Heel deze omgeving steunt, sist, kreunt, borrelt constant…

Zwavels en vulkanische uitwassen herscheppen hier voortdurend het landschap !

Het is zalig om hier te fotograferen 😎

 

 

 

Groene eilandjes van taai korstmos proberen hier houvast te vinden…

Zure zwavelwater beekjes stromen om ze heen !

IJsland is ongelooflijk bruut tot in de uitersten !

 

 

 

Een enorme vulkaan krater,

de bodem kan je niet zien want de stomende nevels maskeren het zicht…

De kleuren van dit landschap zijn echt wel buitenaards :mrgreen:

 

 

 

Hier komen we in het gebied van de constante stoom geisers…

Het landschap wordt hier voortdurend herschept door moeder natuur !

In de achtergrond zie je wandelpaden op de slapende vulkaan …

 

 

 

Zelfde positie als de vorige foto…

ik had me ongeveer 30 graden naar rechts gedraaid.

Zelfde locatie maar een andere kijkhoek levert een totaal ander beeld op hé ? 😉

 

 

 

Deze stomende gas ‘geisers’ zijn gegroeid uit de schoot van de slapende vulkaan…

Geen mensenhand heeft hier iets aan toegevoegd !

Als je dichterbij komt voel je de stomende hitte stralen !

Het is een heel aparte natuur beleving hoor 😎

 

 

 

De aarde is bedekt met rookpluimen,

afkomstig uit de vele gas-geisers…

Hier heb je echt de indruk dat je op een andere planeet bent verzeild 😉

 

 

 

Bij deze foto wou ik de gas geiser in een diagonale compositie lijn brengen,

samen met de slapende moeder vulkaan berg.

Moeder en kind… (een geliefd thema in de kunst en fotografie 😉 )

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Deze scherpe piramide steenheuvel is gegroeid uit de vulkaan…

waanzinnig mooie kleuren maken er iets fantastisch van !

De eeuwig sissende en stomende vulkaan gassen voelen onwerkelijk aan !

IJsland is echt een land vol superlatieven 😉

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 13 reeds ! ) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin (Deel 2)

Van de fietstocht-fotoshoot, verleden jaar in Damme,

keren we terug naar eigen bodem.

We gaan vandaag verder met het ‘Kleine wereldje in mijn tuin’, dat ik lanceerde

op 19-7-2020. Lees of herlees dat logje hier

Inmiddels was ik al verliefd geworden op de fluweelzachte achtergrond (bokeh)

dat de Fuji GFX 50S me schenkt 😉

 

Een Juffertje in het groen (één van mijn lieveling bloemen trouwens),

stond daar te pronken voor mij 😎

 

 

 

Het lot van een purperen bloemblaadje,

hing letterlijk aan een zijden draadje !

 

 

 

 

Dat je met macro lenzen met een heel beperkte scherptediepte werkt

is inmiddels wel duidelijk denk ik 😉

De groene vleesvlieg is scherp,

terwijl de ondergrond al wazig (onscherp) is.

 

 

 

Een bezige bij, of liever gezegd, een bezige hommel !

 

 

 

Bij een andere hommel kan je duidelijk zien,

hoe het naarstige beestje in ruil voor zoete nektar,

het stuifmeel van vele bloemen verspreid…

De natuur geeft en neemt…

Fantastisch toch ? 😎

 

 

 

Zelfs de bieslookjes hebben suikers gemaakt voor de hommels !

 

 

 

Op zoek naar de ziel van een wilde roos…

De flinterdunne scherptediepte (én een vaste hand),

laat me toe om de meeldraden te isoleren in deze foto.

Onnodig te vermelden dat het minste zuchtje wind,

dit soort fotografie helemaal kan verknallen !

 

 

 

Een macro tafereeltje,

braaf en netjes  opgebouwd uit enkele basis regeltjes in de compositie leer…

1- De groene stengel verdeelt de foto perfect diagonaal

2-Het Zevenstippig lieveheersbeestje staat op een ‘regel van derden’ zwaarte punt,

zowel horizontaal als vertikaal 😉

Ken je klassiekers zeg ik altijd :mrgreen:

 

 

 

Zelfde kevertje, zelfde plant,

alleen is de vlak verdeling van het kevertje ietwat gewijzigd…

Het kevertje is nog niet in het midden van de foto,

zodat het lijkt of het insect onderweg naar “ergens” is.

Moest het kevertje nu voorbij het midden van de foto zijn,

dat zou het lijken of het kevertje wegloopt uit de foto…

Een heel ander kijk gevoel dus !

Wat ik hier echt wil benadrukken : Compositie en vlakverdeling

zijn héél belangrijk in een foto.

Ergens in je achterhoofd moet je de foto al gemaakt hebben,

nog voor je afdrukt…

Dat maakt fotografie zo verdomd fijn om te doen :mrgreen:

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te beëindigen…

Ben je ooit al onder een bloem gekropen

om de onderkant van de plant te bewonderen ?

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn kijk op het Midden formaat segment in de fotografie…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 12)

Van onze rustige fietstocht in het West Vlaamse  Damme,

verhuizen we nogmaals naar het grootse IJsland !

We gaan gewoon verder waar ik in vorig IJsland logje ben gestopt,

namelijk het thermisch gebied rond de slapende vulkaan Hverfeil .

 

In het vorige IJsland logje vertelde ik hoe je met een breedhoek lens (20mm),

de werkelijkheid wat geweld kan aandoen… 😉

Het uitzicht in deze foto lijkt wel een vallei te zijn met hoge bergen er rond…

Niet hoor, de foto is 20cm hoog vanaf de grond genomen, je kijkt naar een heel smal

water en zwavelzuur stroompje  dat ongeveer 1cm breed is !

Het was mij hier vooral te doen om de verbazingwekkend mooi kleuren

in het giftige landschap.

Bij dezer laat ik je ook weten,

dat ik nooit van de verplichte wandelpaadjes ben afgeweken…

Maar soms heb ik me wel in rare bochten moeten wringen om een foto te maken 😉

 

 

 

Kurkdroge kleigrond die gebarsten is door de vulkanische hitte in de ondergrond…

Het doet me denken aan de craquelure op een oud schilderij….

 

 

 

Van dit ongelooflijk mooi gekleurd landschap krijg ik nooit genoeg !

De oppervlakte die je hier ziet in ongeveer 4m breed op 3m diep…

 

 

 

Rechts van de blauwe klei doemen de stoom geisers op…

Deze (van vulkanische oorsprong) stenen zijn hier niet machinaal gedropt…

Het is de vulkaan zelf die dit onaards landschap heeft geschapen

én nog steeds voortdurend herschept…

Hier ga je vanzelf geloven in trollen en geesten, in magie en Noorse Goden !

 

 

 

Dit gebied mag je niet betreden, op straffe van echt zware boetes !

Het is dan ook heel gevaarlijk om hier buiten de paadjes te lopen…

Overal borrelt giftig zwavelzuur prut omhoog,

superhete stoom fonteinen spuiten zomaar uit de grond…

Maar het is zalig om hier te mogen fotograferen 😉

 

 

 

Achter de blauwe droge gebarsten klei zie je een dun filmpje vloeistof…

Het is een mengeling van water , zwavelzuur, solfer en nog meer giftige prut

Maar de kleuren die dit giftig goedje maakt zijn ongelooflijk mooi !

 

 

 

De kleur contrasten tussen de felle okers en de briljante blauwtinten zijn immens !

 

 

 

Hoe mooi kan zwaar giftige grond, vermengd met vulkanische stoomgeisers zijn…

 

 

 

Die fel gekleurde stenen in die zoutkorsten,

zijn hier door de vulkaan himself uitgespuwd…

De stenen zijn gemiddeld 30 tot 40cm groot.

De vulkaan als scheppend kunstenaar 😎

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Vanaf hier ga ik naar boven,

naar het landschap vol stoom geisers, blubber klei en kokend hete modderpoelen

Maar dat is voor deel 13 in mijn IJsland 2019 serie  😉

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 12 reeds ! ) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

 

 

Het kleine wereldje in mijn tuin

In mijn vorige logje vertelde ik van de ruwe schoonheid én de grootsheid van IJsland !

Vandaag gaan we naar een heel andere plaats !

Namelijk , naar mijn kleine bloementuin 😉

Gewapend met de Fuji GFX 50S , een lensadapter voor Canon EF glas naar Fuji GFX

met daarop de uitmuntende Canon 100mm f2,8 1:1 macrolens.

Dankzij de 50 megapixel middenformaat CCD van deze Fuji, (is groter dan een full frame)

wordt de achtergrond heel zacht , fluweel zacht bijna.

Deze eigenschap heeft me oa overgehaald om deze camera aan te schaffen.

De camera is zeker niet goedkoop,

de GFX heb ik mezelf cadeau gedaan, ter gelegenheid van mijn pensioen 😎

Hier heb ik echt heel lang voor gespaard !

(en een leuke pensioen premie is natuurlijk mooi meegenomen 😉 )

Omdat het ook een systeemcamera is, is het gewicht redelijk laag.

Hij weegt iets meer dan een Fuji XT3 maar minder dan een Canon 6D bijvoorbeeld.

Ik denk wel dat dit de laatste camera is die ik ooit nog aanschaf 😉

 

Maar genoeg geleuterd over hardware…

Een piepklein insect op de witte bloemblaadjes van een margriet.

Als je werkt met een kleine CCD heb je meer scherptediepte en de achtergrond iets drukker.

Met een fullFrame CCD is het scherptegebied kleiner en de achtergrond zachter.

Met een middenformaat CCD heb je nog minder scherptediepte en een

fluweelzachte achtergrond. (mét de lens wijdopen – kleinste f-getal)

Een zalige eigenschap waar ik heel graag van gebruik maak 😎

 

 

 

De scherptediepte wordt hier zo klein dat het achterlijfje van deze bij scherp is

maar het kopje is niet meer in focus…

Het wordt dus veel oefenen met deze camera…

 

 

 

Door de grote CCD krijg je veel meer detail in je foto !

Als ik 3/4 van een foto wegsnijd, hou ik nog meer informatie over

dan bij een aps-c camera 😉

 

 

 

 

Het macro werk van snel bewegende bijtjes effe van kant leggen…

Dit Juffertje in het groen is zeker een zalig foto model 😉

 

 

 

Bloemekes talk…

 

 

Een hommel snoept van een Juffertje in het groen…

 

 

 

Het Zeven stippelig Lieveheersbeestje is op weg naar zijn walking diner…

Bladluizen zijn het lievelingkostje van deze bladluis predator ! 😉

 

 

 

Hier kan je echt de heel geringe scherptediepte zien van de 100mm Canon lens op de Fuji.

Ondertussen heb ik de Fuji 100mm macro 1:2 kunnen uittesten met een 45mm tussenring,

die de fuji lens op 1:1 brengt.

De kwaliteit van die foto’s is stukken beter dan met deze Canon macro lens !

Maar dat is voor later eens 😉

 

 

 

Een nieuwe camera is altijd wat wennen,

Een totaal nieuwe camera uit het middenformaat segment

is gewoon helemaal opnieuw beginnen met fotografie 😉

Maar het went snel. Het is géén sportcamera, zoveel is zeker,

maar sport doe ik nooit of heel zelden

(daar heb ik mijn Sony A7 R2 nog voor als het moet)

Maar het gebied in het dynamisch bereik, tussen fel wit en pik donker is echt fenomenaal groot.

Voor landschap fotografie is dat heel mooi meegenomen natuurlijk 😎

Btw, alle foto’s in mijn logjes (tot nu toe) van IJsland 2019 zijn ook met deze camera gemaakt.

 

 

 

We eindigen dit logje met een bezige hommel…

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn kijk op de overgang van Full frame naar Midden formaat…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 11)

Van het ‘kleine macro wereldje’ maken we terug een sprong naar iets totaal anders…

We gaan terug naar de grootse natuur in IJsland !

Het vorige IJsland (Deel 10) logje eindigde bij het thermisch gebied van Kafla…

In dit indrukwekkende gebied gaan we vandaag gewoon verder.

 

De (slapende) vulkaan van Hverfeil bleef me inspireren 😎

In het vorig logje vertelde ik hoe je met een breedhoeklens,

de werkelijkheid wat kan verdoezelen !

Het blauwe beekje met blauwe zwavel is in realiteit 10 tot 15cm breed,

Op deze foto lijkt het heel wat breder hé ? 😉

De vulkaan op de achtergrond lijkt dichtbij, maar  staat zeker 400meter verder

Hier heb ik bewust de horizon ook wat naar links gekanteld,

dit om het kleine blauwe beekje min of meer loodrecht naar beneden te laten komen 😉

 

 

 

Als ik de horizon nu perfect horizontaal zet,

ziet de foto op exact dezelfde plaats én hoogte als de vorige foto

er helemaal anders uit hé ? 😉

Wat een kijkhoek allemaal kan doen !

 

 

 

Nog steeds op dezelfde plaats,

de camera had ik naar rechts gedraaid (camera staat hier meestal op statief).

Op de voorgrond zag ik een eenzaam, rood en verweerd struikje !

Het rode struikje deed me denken “The Spiders from Mars“,

uit Ziggy Stardust van David Bowie.

 

 

 

Een panorama foto van de indrukwekkende vulkaan, Hverfeil.

 

 

 

Kokende, stomende zwavelzuur met water vijvers…

Alles borrelt, sist en kreunt hier !

Hier is het echt zo dat je denkt op een andere planeet te zijn…

 

 

 

 

Het thermisch gebied van Krafla is wonderbaar om te zien…

Ongelooflijk mooie kleuren , meterslange barsten in de lava grond…

De meest grillige vormen en formaties die je je maar kan voorstellen !

 

 

 

Zelfde locatie als de 2 vorige foto’s,

alleen is de kijkhoek wat hoger, zodat het kokende zwavelwater vijvertje

beter in beeld komt

 

 

 

 

Aan de grond kan je zien dat het regende…

Maar daar storen we ons niet aan 🙂

De lens heb ik tientallen keer moeten drogen met propere poetsdoeken,

maar dat hoort nu eenmaal bij dit soort fotowerk 😉

 

 

 

Door te “spelen” met de kijkhoek van de camera,

kan ik je een ander beeld geven van dit indrukwekkende natuurgeweld gebied 😎

Hier is de horizonlijn ongeveer 60 graden naar links gedraaid.

Moest alles hier netjes mooi recht op de foto te zien zijn,

dan zou de foto niet echt aanspreken.

Door te spelen met de kijkhoek breng je echt wel meer dynamiek in je foto vind ik.

IJslandse details in het landschap lenen zich daar perfect voor 😉

De ongelooflijke kleuren van IJsland… ik krijg er nooit genoeg van !

 

 

 

Om dit logje af te sluiten voor vandaag…

Is dit een luchtfoto gemaakt met behulp van een drone ??

Maar neen hoor 😎

Het is gewoon een opname van een klein kloofje van misschien 20cm diep… 😎

De kloof is ontstaan (weggevreten) door het voortdurend wegstromen van zwavelzuurrijk water

Door de camera heel laag te houden en de kijkhoek wat te verdraaien naar links,

zorgt de breedhoek (23mm lens) voor een extra mooi vertekend perspectief.

Ook hier genoot ik volop van de extravagante vulkaan kleuren 😀

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 11 reeds ! ) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk