Macro en kinder portretjes

Van het kleine macro wereldje in onze Nationale plantentuin, Meise
is de stap die we vandaag maken heel klein…
We blijven in het kleine macro wereldje, maar dan op ons terras,
een andere locatie dus…
Wat weer iets totaal anders is dan wat je zou verwachten,
zijn een paar leuke portretjes van mijn 2 kleinkinderen, Annabelle en Roxanne 🙃
Dit alles in het kader om zo onvoorspelbaar te zijn in mijn logjes 😉

Alle macro’s in dit logje zijn gemaakt met de Fuji XH1 én de 80mm f2,8 macro lens van Fuji.
(deze lens is een 120mm macro in kleinbeeld formaat)

Een piepklein slakje, enkele millimeters groot, zoekt een plekje om te overwinteren…





Een raar plantje dat ongevraagd in een van onze bloembakken kwam wonen…
Op een zeker moment werd het plantje (uitzicht van een ietwat dikker grassprietje),
helemaal bruin en aan de bovenkant splitste het zichzelf in 3 delen !
Tot mijn verbazing zag ik piepkleine zaadjes met een pluimpje eraan tevoorschijn komen !






Ik probeer heel dichtbij te komen om de ‘zaad pluisjes’ scherp in detail te krijgen…
Macro fotografie is zeker niet gemakkelijk, maar het is verdomd leuk om te doen 😎






Een uitgebloemd ‘slaapmutsje’ staat geduldig te wachten op wat zon…
Twee of drie dagen later was dit bloemeke ten prooi gevallen aan de herfst…😶






De zoals in de titel aangekondigde kinderportretjes… 😁
Roxanne, ons jongste kleinkind, veilig en warm in de armen van de fiere papa !
Nog steeds het Fuji XH1 fototoestel, maar de lens is nu de Fuji 56mm f1,2 !
In kleinbeeld formaat is dit de 85mm f1,2.
Een top-portret lens dus, die ik 2dehands heb kunnen kopen voor een heel eerlijke prijs.
De scherptediepte op f1,2 is zo subtiel klein dat je in feite kan schilderen met deze lens ❤






Het is heerlijk fotograferen met deze lens !
In de schaduw, iso250, 1/1600s, f1,2, scherpgesteld op de voetjes van Roxanne…
De subtiele onscherpte overgang laat dit soort foto’s echt spreken vind ik !






De gezichten van vader en dochter zijn heerlijk onscherp,
maar ze blijven beiden heel herkenbaar ! 💕
Roxanne heeft zopas haar eigen teentjes ontdekt 😊❤
(Toen was ze ongeveer 3 maand oud)






Wat doet opa daar allemaal met dat gekke zwarte doosje ?? 🙃
De scherpte leg ik heel bewust op de oogjes van Roxanne
Het scherptepunt leg ik vast dmv Focus Peaking.
Zeg nu nog… Wat is er mooier dan de onschuldige oogjes van een baby ?? 😍






Onze andere kleindochter, Annabelle had intussen een chocolade taartje opgesmikkeld 😋
Dit heerlijk onschuldig kleuter momentje, nog steeds met de 56mm f1,2 lens gefotografeerd,
wil ik je zeker niet onthouden 😉
Een blik in het fantasierijke kleuter wereldje 😊





Om dit logje af te sluiten…
Terug naar de 80mm Fuji X macrolens én weer terug naar onze tuin…
Schilderen met een macrolens …
Het is heerlijk om te doen hoor 👍📷






Ik hoop dat je ook van dit macro én kinder portret logje hebt genoten !

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎 🥂


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😋


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Herfstblaadjes en macro fotografie (Deel 1)

Van de tropische vlinders macro fotografie in Blijdorp,

keren we terug naar Dilbeek.

In de herfst van 2018 ging ik op zoek naar mooie herfstblaadjes.

Het was mijn bedoeling om die mooi gekleurde herfstblaadjes netjes te drogen.

Een oud telefoonboek is uitstekend geschikt voor deze droog-job 😎

Zo blijven de blaadjes mooi recht en kunnen ze langzaam drogen.

Op die manier blijven de mooie herfstkleuren 100% bewaard !

 

Na het drogen (ongeveer 3 maand) zocht ik een manier om die kleine

herfstjuweeltjes mooi belicht te krijgen.

Met licht van boven … Dat vond ik niet mooi.

Licht langs onder ?? Dat moet lukken dacht ik ! 😉

Men neme een mat witte plexiglas plaat…

Men legt die plexiglas plaat over 2 dozen van gelijke hoogte

Tussen en onderaan die dozen plaatst men een LED (dag) licht

en laat dit licht naar boven schijnen.

Op die plexiglas plaat plaats je een gedroogd herfstblad…

De kamer maak je donker en zie !

Deze self made belichting is best wel goed :mrgreen:

 

Het was mijn bedoeling om de kleinste details zichtbaar te maken…

Een nieuwe wereld wordt zichtbaar 😎

 

 

 

De camera is de Fuji XH1 met de Fuji 80mm macro lens.

Een briljant lensje trouwens !

Een zwart/wit bewerking van voorgaande foto.

Het is net een oud stratenplan, vind je niet ? 😉

 

 

 

De camera ‘hing’ aan een plooibaar statief boven het herfstblad.

Om een andere compositie te maken moest ik alleen het

blad verschuiven over de plexiglas plaat.

Afdrukken deed ik uiteraard met de afstandsbediening.

 

 

 

 

Een feniks vogel

zal voor eeuwig herrijzen

uit de dood opstaan

 

 

 

 

Als je de herfstblaadjes rustig kan laten drogen,

dan blijven de herfstkleuren perfect bewaard.

Ik was gefascineerd door de complexiteit van zo’n blad !

 

 

 

 

Een hoofdnerf vertakt zich in massa’s zij nerven !

Het geheel is zo complex als een stratenplan van een middelgrote stad !

 

 

 

 

Met een 23mm tussenring tussen de camera en de 80mm lens geplaatst,

kon ik nòg wat dichter komen 😎

Nu werd zelfs het bladmoes zichtbaar 😎

 

 

 

 

Verdroogd Chlorofyl

bewaard perfect haar kleuren

hoe wonderbaar toch ?

 

 

 

 

 

Als we nog wat korter bij het blad komen,

dan lijkt het wel of we in een andere wereld zijn beland !

De magie van het bijna onzichtbare,

de kracht van het kleine wereldje dat ik zo graag verken 😎

 

 

 

 

De laatste foto in dit logje…

In latere logjes ga ik nog dichter bij komen,

nog meer details zichtbaar maken die we met het blote oog niet kunnen zien !

dit met behulp van de Canon MPE-65mm macro lens op de Fuji body.

maar dat is voor later :mrgreen:

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfstblaadjes logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst macro fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfst

Vandaag blijven we dicht bij huis (dat mag ook eens hé 😀 )

In je eigen woonomgeving is ook veel te zien en te beleven, wees maar zeker !

De lange hete zomer heeft ervoor gezorgd dat de herfst alsmaar later kwam…

Maar eindelijk kwam hij toch nog langs … De lang verwachte herfst :mrgreen:

 

De herfst met zijn warme kleurentapijt heeft me altijd kunnen bekoren.

Als je ons dorpje (Sint Martens Bodegem) verlaat, richting Ternat, Sint Ulriks Kapelle,

dan kom je in een groot moeras terecht. Dit gebied dient als overstromingsgebied

Het is een paradijsje voor de natuur en macro fotograaf…

Kom je mee ? We duiken het moeras in :mrgreen:

 

Waarom verkleuren en verdorren de blaadjes van de bomen in de herfst ?

Wel, om te kunnen groeien, hebben planten zonlicht, voedingsstoffen en water nodig.

De voedingsstoffen en het water halen ze uit de grond, het zonlicht vangen ze op met hun bladeren.

Om zonlicht te kunnen opnemen, gebruiken de bladeren het chemische product chlorofyl

(wat in het Nederlands ook bladgroen wordt genoemd)

Chlorofyl zet het zonlicht om in bouwstoffen (suikers) die,

bomen, planten, bloemen, zaadjes nodig hebben om te groeien.

Dit proces heet fotosynthese.

 

In de winter zijn de omstandigheden minder comfortabel…

De dagen zijn korter, het wordt kouder en er is minder zonlicht.

 Als het erg koud wordt en het vriest, kunnen de bladeren (én de boom) beschadigd raken !

Daarom breken planten en bomen de chlorofyl terug af

om de voedingsstoffen eruit te halen en te bewaren in hun wortels,

die beschermd zijn tegen de koude.

Naargelang de planten het chlorofyl afbreken, verliezen de bladeren hun groene kleur.

Wat overblijft zijn andere chemische stoffen die we normaal gezien niet zien.

De belangrijkste stof daarvan heet carotenoïde (dat is de stof die wortels oranje maakt)

Afhankelijk van de stoffen die te vinden zijn in de bladeren,

kunnen ze verschillende tinten geel, oranje of zelfs rood krijgen.

Die chemische stoffen bevatten geen voedingsstoffen,

dus neemt de plant de moeite niet om ze af te breken

en laat ze die gewoon in de bladeren zitten…

Eens alle chlorofyl eruit is gehaald, sterft het blad 😳 

Naarmate het uitdroogt, krijgt het blad een bruinige kleur en wordt het dor.

Tot het blad van de boom valt !

Einde blad verhaal…

 

Tot zover deze herfst lezing :mrgreen:

(Bron van deze lezing: Veel informatieve & geloofwaardige herfst bladzijden op Wiki)

 

Alle foto’s in dit logje zijn gemaakt met de Fuji 80mm macro lens én de Fuji XH1 camera.

Omgerekend naar full frame is dit een 120 macro lens (Crop factor = 1.5)

 

Als opener van dit logje…

Herfstblaadjes bieden Kobe, de spin een veilig onderkomen …

Je ziet Kobe niet, maar zijn spinragdraadjes wel 😉

 

 

 

 

 

 

Er zijn bomen die groen blijven…

Er zijn bomen die een winterslaapje doen…

 

 

Bladgeruis

Een blauwe herfstdag

bij het flauwste zuchtje wind

hoor je bladgeruis

 

 

 

 

 

De subtiel kleine scherptediepte van deze lens

is echt een plezier om mee te experimenteren 😀

De IBIS (In Body Image Stabilisatie) van de XH1 laat me toe,

om bij 1/20ste sec nog vlijmscherpe foto’s te maken !

De  overstap van Canon naar Fuji heb ik me nog geen seconde beklaagd 😉

 

 

 

 

 

Stof

 

Je kleuren sterven

Je blaadjes vergaan tot stof

je herfst komt eraan

 

 

 

 

 

De herfst is ook een zalig seizoen om te experimenteren met macro…

en zeker om met lijnen, vormen een interessante compositie te zoeken 🙂

Wat ik vooral probeer is te minimaliseren, weglaten wat weg mag

en dit natuurlijk niet in photoshop te doen, maar ter plaatse, “on the field” 😀

Gebruik makend van de heel minieme scherptediepte van de Fuji macrolens

vind ik veel dankbare herfst natuur  modellen :mrgreen:

Bij deze foto hing het blad 2.5 meter hoog aan een eenzaam takje…

De strak blauwe hemel zorgde voor een koude achtergrond,

De ondefiniëerbare vlekjes in het blauw (het bokeh) zijn takjes, blaadjes van de boom,

die wazig worden door de zalige onscherpte van de lens 😛

 

 

 

 

 

 

Wintereten voor de vogeltjes…

Hier protesteerde de automatisch scherpstelling van de camera !

Het systeem bleef maar zoeken (hunten) naar een scherptepunt…

Dan maar overschakelen naar manuele scherpstelling, dmv de focus peaking techniek !

Hier zie je goed hoe miniem de scherptediepte is op f2.8… 😉

 

 

 

 

 

De rode besjes bleven me bekoren

ik vond deze kleintjes wel fotogeniek !

In het gele voor-avondrood contrasteerden ze heel mooi met hun fel rode kleur

De 80mm fuji macro lens had ik die dag voor de eerste maal gebruikt

en was direct verliefd op dit zalig lensje met veel belovende mogelijkheden 😀

 

 

 

 

 

Zweven

Een stervend boom blad

droomt nog even van bladgroen

tot het gaat zweeee…ven

 

 

 

 

 

Herfst tint

 

De avond zon straalt

warm gekleurd met herfst tinten

door het stille bos

 

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst én herfstlicht fotografie

én uiteraard de haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk