Hallerbos 2018 – Deel 4

Zoals ik je enkele weken geleden had beloofd,

zetten we het Hallerbos nog eens op het menu 😀

De fotoshoot, toen die dag, begin mei, is inmiddels een paar uurtjes oud…

De zon klimt nog steeds omhoog, het is bijna 8u am…

Het zalig gouden ochtendlicht (zie vorig Hallerbos logje) is nu echt wel verdwenen…

Een zacht vochtige ochtendlucht die het zonlicht ietwat filtert is in de plaats gekomen…

Overal rond me heen hoor ik geritsel , gefladder , gezoem…

Het Hallerbos ontwaakt ! :mrgreen:

 

 

 

 

Het bos is nu op zijn mooiste vind ik…

de paars/purper/blauwe hyacintjes , de maagdelijk witte bosanemoontjes,

de frisse geel/groen nieuwe struik & beukenblaadjes

Het geheel ademt een uniek aroma, een zalige geur…

’t is heerlijk om hier te mogen wandelen én te fotograferen 😀

 

 

Adembenemend

 

Geel groene blaadjes

en paarse hyacinten

adembenemend !

 

 

 

 

Aan de andere kant van het bos,

een flink eind stappen (een dik half uur verder),

zijn er vele heuvels en glooiingen in het bos.

Het spel van licht en schaduw is hier rond 8u30 am,

nog steeds heel mooi om te zien.

In zo’n moeilijke fotografie omgeving (van diepe schaduwen tot fel bijna wit licht),

ben ik heel tevreden met de fuji camera.

Het felste witte licht is niet uitgebeten (verbrand)

en in de diepste schaduwen zie ik nog veel details !

Het dynamisch bereik van de fuji camera is dik in orde hoor 😀

Ik heb hier geen HDR trapje gemaakt en ook geen filters gebruikt.

Op de voorgrond heb ik heel bewust niet scherp gesteld…

dit om ‘diepte’ te creëren tussen de zacht glooiende heuvels.

 

 

 

Bijna dezelfde positie als de foto hierboven,

De lens is hier volledig open gedraaid (f2.8),

de focus is op de voorgrond gezet,

op die rij hyacint bloemen dus.

Door gebruik te maken van het wijdopen diafragma,

maak ik de achtergrond ‘flou’, onscherp.

Zo trek ik de aandacht van de kijker naar de voorgrond in deze foto,

én schenk ik de kleine hyacinten de aandacht die ze verdienen :mrgreen:

 

 

 

 

Je weet wel dat ik graag ‘schilder’ met mijn lens…

Het is eigenlijk een heel simpele techniek om beweging, dynamiek in je foto te krijgen.

Mag ik je het basis principe hiervan uitleggen ?

(’t is in simpele woordjes hoor 😀 )

Je zet de ISO zo laag mogelijk (100 of minder indien mogelijk)

Het diafragma schroef je dicht… vanf9 ,f11 tot f16 is OK,

De lens echt niet verder dichtknijpen, anders krijg je diffractie

(=lichtverstrooing in je lens en lelijke onscherpte als eindresultaat)

Zet je camera op sluitertijd (TV stand) of het liefst op M van manueel.

Speel zodanig met de iso, het diafragma,

dat je een sluitertijd krijgt van 1/2 seconde.

(dat kan je aflezen op je lcd scherm of in je zoeker)

(dit alles doen we wel bij daglicht hé !)

Als je 1/2 seconde (of meer) sluitertijd hebt kunnen we starten:

Beweeg je camera van de grond naar de hemel toe, (of omgekeerd)

in één vloeiende beweging,

(let op je scherptepunt !!)

(Zorg dat je automatische scherpstelling op OFF staat !)

als die (vlotte,soepele) op/&/of/neer gaande beweging begonnen is,

druk dan je de sluiter in.

(Belangrijk: tijdens de beweging indrukken, anders krijg je “schokken” in je foto !)

Zet de beweging naar boven verder tot je camera KLIK zegt

Dan is je ‘beweging’ foto mét langere sluitertijd gemaakt.

Je kan natuurlijk dit effect ook maken als je een grijsfilter gebruikt,

maar het is veel leuker en creatiever als je dit op de ‘manuele’ methode doet.

Zo kan je echt ‘spelen met de instellingen van je camera

en leer je echt veel bij over belichting, iso en sluitertijden.

Tip: ipv op of neer te bewegen,

kan je je camera bijvoorbeeld over zijn as draaien…

of kan je in of uitzoomen als beweging… (1/10 sec is prima)

of op én neer gaan (1/2 of meer sec)

of een golf beweging maken…

of van links naar rechts gaan…

The sky is the limit :mrgreen:

 

 

 

 

“Schilderen” met de lens doe ik heel graag, (maar dat wist je al hé ? 🙂 )

Als ik mijn ogen tot spleetjes knijp, dan zie ik alleen kleuren en geen vormen meer.

Dat gegeven, de impressie die ik hier voel, wil ik in een foto vangen !

Daarvoor gebruik ik graag langere sluitertijden én beweging tijdens de belichting,

om zo door te dringen tot de ziel van het Hallerbos,

de kleur impressie/indrukken vast te leggen in een foto…

Het Heden (het NU) is nog steeds zoals de impressionisten het vroeger aanvoelden…

Licht, kleur en vorm, compositie en gevoel…

zijn nog steeds de basis ingrediënten van heel wat moois :mrgreen:

 

 

 

Beweging

 

Het bos herleiden

tot haar kleur, vorm impressie

in één beweging

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en haiku woordjes van eigen kweek.

‘k hoop ook echt dat mijn persoonlijke werk in het fotografie impressionisme  je aandacht mag delen 🙂

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Hallerbos 2018 – Deel 3

Omdat ik heel graag van de hak op de tak spring met mijn blogjes,

houden we die traditie zeker in eer 😀

Van de miniatuur mensjes en de piepkleine mosjes keren we terug naar Halle.

Het Hallerbos, begin mei, 2018 , heel vroeg in de ochtend…

De zon was nog maar pas aan haar opgang begonnen

de dag was nog pril, onervaren en jong…

de ochtend dauw werd voelbaar…

de frisse geur van nat bedauwde bloemen, gras, bomen en beukenblaadjes

streelt mijn neus orgaan

Heel diep inademen nu … hhhmmmmpppfff man man man, dat bos aroma is gewoon ZAAALIG  😀

Om ook in de sfeer die ik die ochtend voelde, te komen… klik op deze link.

Ochtendgloren (Edvard Grieg)

 

 

 

 

Dit hoekje is volgens mij het mooiste plekje om de ochtendzon te verwelkomen in het Hallerbos…

Als je ter hoogte van parking 10 in het bos stapt (op de wandelwegen blijven hé !!),

kan je dit mooie licht beleven  als je ruw geschat op 100 meter diep in het bos bent.

Mij ging het vooral over  het totaalplaatje van de kleurenpracht :

Het goud van de zon,

het zacht paars en blauw purper van de hyacinten,

het fréle geel/groen van de ontluikende beukenblaadjes

én de witte magie van de wat ‘oudere’ bosanemoontjes

Hoe dit alles met zacht licht werd gestreeld…

’t is Zalig om deze bos-momentjes te beleven hoor 🙂

 

 

 

Warme Kleuren

 

Gouden ochtendlicht

streelt het oude Hallerbos

met warme kleuren

 

 

 

 

Voor de Hallerbos fotoshoot ad 2018,

wou ik me vooral verdiepen in het licht én de schaduwen.

Zie ik nog details in het wit én tegelijk in de donkerste schaduwen ??

(Dat wat we “het dynamisch bereik” noemen.)

Ook wou ik die dag uitgebreid het enorme dynamisch licht én kleurbereik van de Fuji camera uittesten. (t.o.v. Canon 1Dmark4 of 6D mark 1)

De Fuji body heeft gewonnen hoor, mét een dikke voorsprong op Canon zelfs ! 🙂

Tot nu toe heb ik nog steeds geen spijt dat ik Canon body’s met Fuji en Sony heb geruild.

Maar de heel degelijke Canon lenzen kan (en zal) ik blijven gebruiken,

op de uitstekende Fuji & Sony body’s via Metabones/Techart adapters.

Mijn fotografie ervaring gaat nu echt voor 100% naar de systeem, spiegelloze camera’s van Fuji/Sony.

Volgens mijn bescheiden mening, is de fotografie toekomst voorbestemd aan de systeem camera (spiegelloos).

Zelfs in het exclusieve middenformaat segment zijn systeem camera’s reeds prominent vertegenwoordigd (Fuji GFX, Pentax  645D , Hasselblad X1D)

De’oude’ spiegelreflex camera technologie is gedoemd om uit te sterven…

Net zoals de Dino’s ooit het loodje legden 🙂

Moderne digitale Fotografie technologie is echt wel genadeloos…

als je als “merk” niet investeert in nieuwe, grens verleggende mogelijkheden,

en/of als je niet luistert naar je klantjes,

dan ben je als ‘merk’ uiteindelijk een vogel voor de kat…

Tot zover mijn spiegelingen over de fotografie apparatuur toekomst :mrgreen:

 

Het dynamisch licht en kleur bereik in deze Fuji foto vond ik zalig mooi

(én geen spatje ruis 🙂 )

 

 

 

 

 

 

Fotografie is ook een beetje verkennen,

je grenzen wat verleggen… experimenteren…

Wist je dat ? : Met eender welke camera (zelfs met je gsm !)

kan je experimenteren met sluitertijden, licht trapjes (HDR), onscherpte, enz…

 

Hier heb ik met de Fuji een vertikale neer en op beweging gemaakt, sluitertijd 1/25 sec, f16, licht +0.5.

Het resultaat van deze aktie  is minimaal bewerkt in photoshop…

Deze eind foto geeft me een kleurenbeeld van de voornaamste elementen uit het Hallerbos.

Geel, groen, paars, blauw zijn vertegenwoordigd.

Om die (én prive) redenen vind ik deze foto echt goed als Hallerbos totaalprentje.

 

Nu ja, ik weet ook wel dat veel bezoekers deze foto slecht zullen vinden,

Vuur je gefundeerde mening maar af, vertel me wat er loos is met deze foto

Uit eerlijke kritiek, kan ik leren hé

 

 

 

 

 

 

 

Hier onderaan nog een vertikaal verschoven foto met een ietwat langere sluitertijd…

Hier was het mijn bedoeling om de tengere fris groen/gele beukenblaadjes hun ereplaats te geven in het bos…

Om dit plaatje die toets van impressionisme gevoel te geven…

Geef gerust je ongezouten mening (maar aub… houd het netjes :-D)

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en haiku woordjes van eigen kweek.

‘k hoop ook echt dat mijn persoonlijke werk in het fotografie impressionisme  je aandacht mag delen 🙂

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Hallerbos 2018 – Deel 2

Van die saaie GDPR verklaring gaan we terug naar leukere oorden

(Gelukkig maar, die vervelende, verplichte wetteksten komen me ook de str.. uit),

Vandaag neem ik je terug mee naar de lente in het Hallerbos.

Locatie: Halle …  (flauw grapje van mij)…

 

Deel 1 van het Hallerbos (Lees of herlees https://fotografiemijnlangleven.wordpress.com/2018/04/23/hallerbos-2018-deel-1/) zijn eigenlijk foto’s die ik verleden jaar heb geshoot met de Canon 1Dmark 4 en de Canon 100/400mm telelens +100mm macro van Canon.  Dit omdat mijn nieuwe serie Hallerbos 2018 foto’s nog niet allemaal ‘ontwikkeld’ waren in mijn digitale doka, photoshop 🙂  (ik doe ‘hét’ in RAW hé… daar kruipt wat meer tijd in natuurlijk 😆 )

Vanaf dit jaar (Dit Deel 2 dus) werk ik alleen nog met Fuji en/of Sony camera’s.  Wat me echt opvalt tussen een (top) Canon spiegelreflex en de spiegelloze reflexcamera’s met Sony ccd’s is het enorme dynamisch licht bereik dat de sony/fuji  kant kan verwerken. Daar kan Canon echt niet tegen op !  (Nikon doet het ook niet slecht… omdat ze ook Sony CCD’s in hun body’s gebruiken 😆

In onderstaande foto moest ik een heel breed lichtniveau overbruggen, van bijna donker tot heel fel, bijna wit ochtendlicht.  Deze (fuji) foto is nergens uitgebeten wit (=verbrand) en in de donkerste schaduwen zijn de details nog scherp en zichtbaar. (En dit allemaal zonder noemenswaardige digitale ruis !!)  Met Canon zou ik deze foto echt moeten maken met een belichting trapje (HDR) en dan kwam ik nog bijlange na niet aan deze uitmuntende Fuji fotokwaliteit.

Verder heb ik de (electronische) Fuji Velvia film emulatie ingeschakeld op de camera.

De emulatie van deze inmiddels legendarisch geworden Fuji’s Velvia Analoge kleurfilm voor natuurfotografie, doet hier uitstekend zijn kleurig werk.

De gebruikte lenzen vandaag zijn de G110mm of de G23mm van Fuji.

Beiden zijn pareltjes van glas  en helemaal niet zwaar ! 😀  !!

(Heel belangrijk als je al dat lomp gerief een hele dag moet meesleuren… 😉  )

 

 

 

De langzaam stijgende ochtendzon overspoelt het bos met haar gouden strijklicht…

Het was ongeveer 7u15am…

De groene grasjes , de fris geel-groene beukenblaadjes,

de blauw paarse hyacinten en de witte bosanemoontjes contrasteren zalig !

Het was een feest voor het oog 😀

 

 

 

Hyacintjes

 

De hyacintjes

en de bosanemoontjes

verwelkomen ons

 

 

 

 

 

De G110mm F4 fuji lens is initieel ontworpen om als portretlens door het leven te gaan,

maar in een bos of semi macro werk omgeving is ze ook heel bruikbaar. Amai ni !

Werken met deze lens is ook heel aangenaam omdat ze een wondermooi en zacht bokeh in je foto legt.

Het opkomende zonlicht  in de verte

(nog geen 10 meter verder dan de groene beukenblaadjes),

vervaagt in een tinteling van ontelbare licht cirkeltjes.

Die achtergrond licht cirkeltjes zijn gezien door de camera zelf hé… photoshop heeft hier niets mee te maken 🙂

 

 

 

 

 

 

tja… er zijn zo van die momenten, weet je wel…

dat ik zomaar gewoon ‘boom’ wil zijn

om als een beuk te genieten van het eerste lente licht

hoe voelt om als  ‘lente Boom te ontwaken’ ?

Tja ? hoe voelt het trouwens ?

om mijn bladgroene lente blaadjes te verzadigen

en met  frisse fotosynthese-energie chlorofyl energie

om dat nieuwe leven te blazen

in mijn oude winter sokken

 

hoe voelt het… ?

 zilte grondwater dat nu door mijn zeefvaten borrelt …

maar,

hoe voelt het aan… ?

om

in die nieuwe lente

een nieuwe bast

Over mijn schors  heen

te

groeien.

 

©Dirk

 

 

 

 

 

 

Je kent me al wat langer als vandaag hé, dan weet je ook dat ik graag wat experimenteer in mijn fotografie.

1-Om te experimenteren moet je eerst je onderwerp samenvatten om ermee te kunnen ‘spelen’, Wat wil ik ‘samenvatten’ ?

Antwoord 1: ons onderwerp is : Het Hallerbos in zijn geheel

2-Wat maakt het Hallerbos nu net tot dat unieke plekje om te beleven en te fotograferen ?

Antwoord 2: De kleuren: Paars/purper (hyacint), Groen (gras,beukenblaadjes), Geel (jong beuken blad), Blauw (hemel), Bruin (bomen) kleuren

Experiment: Ik beweeg de camera heel eventjes op en neer, iso 50, sluitertijd: 1/40′ sec, met een hoek van 45 graden op een (vrijstaand) statief hoofd (dit om stabilisatie op de y-as te hebben. Net genoeg om de hierboven vermelde kleuren te registreren en geen overbelichting te hebben 🙂 .

Bij dit soort van fotografie omarm ik graag de basis principes van het impressionisme. Het impressionisme in de schilder/beeldhouw/grafische kunst is altijd al mijn dada geweest, ’t is een kunststroming waar ik me echt ‘thuisvoel’. Een kunst stroming waar ik mijn gevoel en beleving kan in uitdrukken…

 

 

 

 

 

Lente

Een kleur explosie

overspoelt het Hallerbos

met lente tinten

 

 

 

 

 

Mag ik  een dichterlijke vrijheid op een oud gegeven publiceren ?

Het bos is nog steeds hetzelfde, de camera is nog steeds dezelfde Fuji, nog steeds ben ik bezig met experimenteren met de lens/camera/settings…

Met de camera op het statief geklemde edoch met los gekoppelde bal-ring heb ik in 1/25 sec, f2.8, iso50, licht -1.3 een cirkelende beweging gemaakt.

De foto is onbewerkt in RAW, in ps zijn de licht/kleur levels en contrasten ietwat bij gespijkerd…

Vers from the pers dus 🙂

 

De Hallerbos kleuren, vormen & geuren, allemaal verzameld in 1 ‘gedurfde’foto…

Het eind oordeel ervan laat ik over aan de bezoeker(s) van deze pagina..

 

 

 

 

 

 

Komaan zie de mannelijke eik

tegen de vrouwelijke  lindeboom…

De beuk erin !

:mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en de haiku woordjes van eigen kweek.

‘k hoop ook echt dat mijn persoonlijke werk in het fotografie impressionisme  je aandacht mag delen 🙂

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Hallerbos 2018 (Deel 1)

Het Hallerbos… elk jaar opnieuw is het een zalige ervaring om het paars blauwe bloementapijt van de hyacinten te zien.

Er zijn nog meer bossen die dit kleur spektakel aanbieden (het Neigembos bijvoorbeeld), maar het Hallerbos is echt wel het mooiste én met de meeste bloemen.

Vòòr de paarse hyacinten groeien is het bos bedekt met een wit tapijt van de bosanemonen. (Dit jaar waren er uitzonderlijk veel witte bloemen) Dat is ook een heel mooi spektakel om te zien, maar dit blogje gaat over de paarse bloemekes. Volgend jaar wil ik de witte bloemekes wel eens doen, dan ben ik met pensioen en heb ik tijd zat 🙂

Als je een fotoshoot wil doen van de paarse bloemen, dan ben je als fotograaf ‘verplicht’ om heel vroeg te gaan, nog voor de zon op is, moet je ter plaatse zijn. Dan heb je volop de gelegenheid om een schitterende zonsopgang mee te maken in dat bos. In het zachte ochtendlicht is het bos op zijn mooist.

Ik verklap je een geheimpje… Als je het bos binnengaat, ter hoogte van parking 10, dan ben je op echt wel de beste plaats om de eerste zonnestralen die het bos oplichten te zien. Met wat geluk heb je mooi, warm ochtendlicht… Enne… dan kan je dag niet meer stuk hoor 😉

Als je het Hallerbos en het blauwe hyacinten tapijt wil zien, ga dan op een weekdag, zeker niet in het weekend, want dan kan je daar over de koppen lopen…

FYI: Alle foto’s in dit logje zijn gemaakt met een 100/400mm telelens, een statief is niet gebruikt.

 

De dag begint… het ochtendgloren verkleurt Janneke maan !

 

Janneke maan

Het ochtendgloren

streelt warme pasteltinten

aan Janneke maan

 

 

 

 

De zon kwam op om 6u40… De eerste zonnestralen maken het bos wakker

Overal rond ons horen we geritsel, gefladder én het gezoem van vliegende insecten begint…

Wat een heerlijke rust en vrede in deze momenten… zalig vind ik !  zen momentjes, wees maar gerust 🙂

 

 

 

 

Na een paar minuten, het was hier ongeveer 7u, brak de heel lage zon geheel door de ochtendsluiers… het bos straalde in een warme gloed !

Het ochtendrood voelde aan als pure lente magie !

 

 

Omdat je niet van de hoofdpaden mag afwijken (je mag de bloemen niet vertrappen) is een lange telelens heel goed geschikt om kleine licht tafereeltjes die 10 meter verder zijn, te fotograferen. Met een lange telelens ‘close ups of macro’ foto’s maken is dus heel goed doenbaar.

 

Ochtendlicht

Een klein groen plantje 

geniet van de morgen dauw

in het ochtendlicht

 

 

 

Een paar minuten na 7u werd het ochtendlicht fenomenaal mooi !

Als je dit gouden licht aanschouwt… dan ben je als fotograaf in het Walhalla der fotografie beland hoor 😉

De zotte morgen – Zjef Vanuytsel  (klik hier voor een niet zo bekende versie van Zjef’s mooiste lied)

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en de haiku woordjes van eigen kweek.

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk