Wandelen in Normandië

Met dit logje duiken we terug in de tijd…

Het was 2017, de locatie Étretat in Normandië, Frankrijk.

Meer naar het binnenland, ver achter de beroemde krijtrotsen én de uitgestrekte duinen

kan je heerlijke wandelingen maken in het groen en uitgestrekte bossen.

Het verre ruisen van de zee als heerlijke achtergrond muziek is mooi meegenomen :mrgreen:

 

Ná het maken van deze foto kreeg ik een leuk ideetje….

 

 

 

Waarom zou ik alles in mijn foto scherp willen zien ?

Dat was het basis idee waar ik verder over nadacht.

Waarom zou ik geen foto’s maken die bewust onscherp zijn,

alleen de vormen, kleuren én natuurlijk het licht laat ik zien 😎

De wereld zien doorheen een waas, alsof je je ogen bijna dichtknijpt !

(In deze reeks kwam geen photoshop aan te pas hoor ! )

Gewoon de camera én natuurlijk ook de lens op de M van Manueel zetten

en dan maar “spelen” met de talloze instellingen en de eindeloze mogelijkheden.

Er is ook géén statief gebruikt.

In de schilder/beeldhouw kunst hou ik het meest van het impressionisme én het expressionisme.

In dit logje probeer ik die twee kunststromingen te verenigen in mijn fotografie  :mrgreen:

 

 

 

 

Wit speelse lichtjes

geboren uit het bokeh

van mijn camera

 

 

 

 

Een verlaten bosweg vind ik altijd zalig om te zien én om daar te zijn…

De stilte en de rust die je hier voelt is gewoon de max !

Genieten en leven als God in Frankrijk komt hier wel tot zijn recht vind ik 😎

 

 

 

Piepkleine paadjes,

waar zijn je kaboutertjes ?

zo dagdroomde ik

 

 

 

Een flink uit de kluiten gewassen boomstam als zitbank…

Er is niets duidelijk of scherp, maar toch kan je zien wat ik heb gefotografeerd 😉

Het groen van het bos, de bomen, het hout, het bos paadje, alles is aanwezig,

maar alles is tegelijk verbonden door de bewust gemaakte onscherpte.

 

 

 

Omdat ik meer “swung” in mijn bewust onscherpe foto’s wou brengen,

deed ik er nog een schepje bovenop :mrgreen:

In de onscherpte wou ik als extraatje een verticale beweging maken.

Maar dit extraatje kost wel extra sluitertijd !

Om dat ‘beweging’ effect te registreren, moest ik de sluitertijd verlagen van 1/500sec naar 3 of 4/10sec.

Omdat ik dan teveel licht (overbelichting ! ) krijg, moest ik echt wel een little stopper gebruiken.

(Een ‘little stopper’ is een grijsfilter die 5 stops licht tegenhoud.

De camera is (uit de losse hand) 0.4 seconde verticaal omhoog getrokken om dit effect te verkrijgen…

De grens tussen impressionisme en expressionisme wordt hier flinterdun

(Dat is wel gezien door mijn ogen hé 😉 )

Btw, wat is jouw mening hierover ?

 

 

 

Met dezelfde instellingen én met hetzelfde 5 stops grijsfilter werkte ik verder…

Als ik een verticale beweging maak en ondertussen heel eventjes een zigzag beweging maak,

Wat krijg ik dan ?  Rarara  😉

Je ziet nog altijd het bospaadje, de bomen, het prille bosgroen én het geel verdroogde gras.

Dat ik dit soort van fotografie heel graag doe, dat wist je al lang denk ik 😎

Het voelt alsof ik schilder met mijn lens ! :mrgreen:

 

 

 

Zoals altijd moet je als fotograaf toch wel rekening houden met de regeltjes van de compositie…

Als je een foto maakt die vloekt met alle regeltjes, dan kan die foto

ofwel geniaal ofwel (en dat is meestal zo) waardeloos zijn 😎

Intuïtief werk ik meestal met de regel van derden of de gulden snede

omdat mijn gevoel voor verhoudingen daar het meest bij aanleunt.

Wist je dat die heerlijk mooie antieke Griekse tempels

(en veel later daarna de Romeinse tempels) zijn gebouwd rond

de verhouding van de gulden snede ?

Compositie én verhouding leer  is geen moderne uitvinding hé ?

Het is al tientallen eeuwen oud 😉

 

 

 

Lieve bos Godin

wenkend met je tak armen

ik hoor ze kraken…

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Als je met langere sluitertijden werkt kan je alle kanten uit…

je kan horizontale en verticale bewegingen maken,

met of zonder zigzag bewegingen,

Je kan ook de camera draaien rond een (op voorhand bepaald) punt.

De ervaring leert me dat rond draaien rond het centrale punt niet echt mooi is.

Soms worden mensen misselijk door dat centrale draai effect.

Daarom zet ik mijn centraal ‘scherpstelpunt’ op 1 van de ‘gulden snede’ regel punten.

Je kan ook in of uit zoomen (met een zoomlens natuurlijk), maar dat is voor later eens 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

Bedankt voor je bezoekje 😉

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Lente macro’s

Van de piepkleine macro’s der paardenbloemen pluisjes blijven we voor de verandering…

nog wat rond huppelen in het wonderbare kleine macro wereldje 😉

Fotografie betekent letterlijk “schrijven met licht“, maar dat wist je al hé ?

In dit logje wil ik vooral de nadruk leggen op mooi, warm lentelicht.

Alle foto’s zijn midden maart van dit jaar genomen.

De locatie: Voortuintjes in het dorpje waar ik woon

De camera is zoals meestal de Sony A7R2 en de lens is de Laowa macro 1:1/2:1 100mm f2,8

De zonnekap op de lens is nog steeds afgeplakt, om het bokeh te verbeteren.

 

Deze paars/blauwe bloemekes zijn net bezoekers,  afkomstig uit een sprookjesboek 😎

 

 

 

 

Het eerste ontluikende groen heeft een prachtige kleur vind ik !

 

 

 

Het kijkpunt veranderen levert nieuwe beelden op.

De achtergrond is hier veel minder storend dan in vorige foto,

wat het bokeh zeker ten goede komt

 

 

 

Mooi en zacht licht…

Dat is dé natte droom van iedere fotograaf 😉

Van het licht in deze foto werd ik blij !

De afgeplakte zonnekap geeft iets extra aan de achtergrond vind ik.

De Laowa 100mm heeft 13 afgeronde lamellen in het diafragma mechanisme,

wat gegarandeerd mooie cirkels kleurt in het achtergrond bokeh 😎

 

 

 

 

Een schattig narcis bloempje trok mijn aandacht…

Het groeide helemaal alleen , 30 tot 40cm verwijderd van

andere planten en struikjes.

Door de heel beperkte scherptediepte van de macro lens

vervaagt de achtergrond tot een heerlijk zacht gekleurd waas

Bij deze bloem had ik echt de indruk dat ik schilderde met mijn lens :mrgreen:

 

 

 

In de nabewerking van de RAW foto heb ik een vleugje Orton toegevoegd…

Het geheel wordt zachter van toon, de kleuren wat intensiever

en tegelijk een tikkeltje warmer.

 

 

 

In de heerlijke NIK tools  set zit een wonderbaar filtertje :

Het pastel filtertje :mrgreen:

Als je al gewerkt hebt met pastelkrijt, dan weet je hoe zijdezacht

deze pastel kleuren kunnen zijn.

Dit filter imiteert pastel krijt op een echt goed aanvoelende manier.

(Als je de verschillende parameters juist afstelt natuurlijk)

 

 

 

Deze bloem bleef me inspireren…

Waarom geen zwart/wit bewerking ?

 

 

 

 

Omdat ik niet helemaal overtuigd was van de eerste zwart/wit bewerking,

zocht ik een andere manier om de z/w foto meer overtuigend te maken…

In photoshop zitten een paar heel handige filters om ‘grain’ (korrel) toe te voegen.

Als je vroeger werkte met een hoog-gevoelige 400 of 800asa film,

dan wist je op voorhand dat er ‘kunstige’ ruis in de foto zou komen.

Die kunstige ruis wou ik ook in de foto krijgen !

Een add-more-grain filtertje heel subtiel zijn ding laten doen,

leverde me dit , soft houtskool aanvoelende foto op.

Hier was ik eindelijk overtuigd :mrgreen:  😉

 

 

 

Om dit logje te eindigen:

Thuisgekomen stond onze Japanse kerselaar weer mooi te wezen

in het zachte avondlicht lentezonnetje.

Wat me natuurlijk weer inspireerde om verder te fotograferen 😎

Maar de rest van dit verhaal zal ik nog wel eens vertellen

in een toekomstig logje

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Handige macro weetjes (Deel 3)

Van de pelikanen in Blijdorp, verkassen we weer naar Sint Martens Bodegem.

De 100mm Laowa macro lens is nog steeds afgeplakt zoals je hier ziet.

De camera is ook nog steeds de Sony A7R2 😎

Deel 1 van deze serie kan je hier (her)bekijken en deel 2 hier.

De tape die ik gebruik is gewone doorzichtige kleefband.

 

Nog even een voorbeeld van hoe ik het heb afgeplakt…

 

 

 

In de lente komt het moeras in het overstromingsgebied weer tot leven !

De kleine bosanemoontjes vind ik prachtig !

 

 

 

 

Met een macro lens is men niet beperkt tot het macro gebied hé ?

Je kan er heel zeker ook het landschap mee vastleggen.

Merk op dat hier de 4 hoeken min of meer uit de focus zijn getrokken,

dit komt door het afplakken van de zonnekap op de lens.

Zo kan ik het oog van de kijker naar het midden van de foto trekken 😉

 

 

 

 

Als de kleurtemperatuur wat warmer (roder) wordt (naar de avond toe),

is dat een buitenkansje om dit prille lentezonnetje in het bos vast te leggen.

Een extra laagje van het Orton effect maakt het geheel wat dromerig en flou…

Maar daar hou ik wel van 😎

 

 

 

 

De petieterig kleine bosanemoontjes vind ik elk jaar opnieuw weer mooi !

Door de grote lensopening (f2.8) krijg ik genoeg licht binnen om deze kleine

witte bloem (die hier in de schaduw groeit), mooi weer te geven.

Door de grote lensopening én het gegeven dat ik de lens traploos kan instellen in

de verhouding 1:1 tot 2:1 kan ik echt “spelen” met de DOF (Scherpte diepte).

Op 2:1 heb ik maximaal enkele tienden van een millimeter scherpte diepte.

Net genoeg om op de meeldraadjes scherp te stellen én de witte bloem

ietwat onscherp te maken.

Deze manier van fotograferen vereist wel een vaste hand…

Als je 1/2 mm beweegt, is de foto onscherp en dus om zeep  😉

Een statief gebruiken in deze omgeving, is echt niet te doen…

 

 

 

 

Door de heel beperkte scherptediepte kan je bijna schilderen met je lens…

De macro verhouding stond hier op 1.2:1, wat me ongeveer 4mm scherptediepte geeft.

De iso op 500 zetten gaf me 1/500ste sec openingstijd. Perfect dus !

In dit tafereeltje wou ik de dynamiek, de symbolische interactie, tussen de bloem

én het kunstig met mos begroeide takje onderstrepen.

Deze foto van dit natuurlijk stilleven vind ik persoonlijk de beste in dit logje 😉

 

 

 

 

Bosanemoontjes blijven me inspireren, elk jaar weer opnieuw 😉

 

 

 

 

Een spinrag draadje én een ontluikend boomblad in het prille avondlicht

In het tegenlicht is er altijd wel een klein hoekje waar je probleemloos

het mooie licht kan vastleggen. Je moet alleen wat zoeken,

horizontaal zowel als vertikaal 😎

 

Een weetje:

Hoe krijg ik de achtergrond van deze foto zo donker in het volle zonlicht ???

Je zet de lichtmeting van je camera op SPOT (één enkel punt dus).

Je meet dan het licht op het lichtste deel van het groene blaadje.

(De software in je camera gaat er altijd vanuit dat er 15% grijs in je totale foto aanwezig moet zijn.)

Door je SPOT meting krijgt de camera een teveel aan licht binnen (overbelichting  !!),

waardoor het algoritme een beetje moet bijsturen.

(Een camera is in feite een razendsnelle computer hé…)

Om de totale 15% grijs te bekomen, maakt het algoritme alles berekend donkerder.

Het overbelichte deel van je foto wordt ook ietwat donkerder, zodat er géén

overbelichting meer is, maar een mooi uit gebalanceerd geheel 😉

Onnodig te zeggen dat hier géén Photoshop is gebruikt 😎

 

 

 

 

Een klein achtergebleven wilgenkatje hing daar gewoon mooi te wezen 😎

 

 

 

 

Een ijzeren reus die onze elektriciteit vervoert.

Wat ik raar vind is dat de linkse isolatoren groen zijn en de rechtse geelachtig…

Het is zeker geen macro foto maar dat kleurverschil trok wel mijn aandacht 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Intussen was ik bijna thuis,

maar wou nog even genieten van de bloemenpracht in de voortuintjes van onze straat.

Die Blauwe Druifjes blijven inspireren hé ? 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit derde ‘Handige macro weetjes’ lente logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

Misschien ga je ook eens experimenteren met ???  :mrgreen:

Laat me dan iets weten als je wil 🙂

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Hallerbos 2019 (Deel 2)

Teergeliefde bezoek(st)er,

je weet ondertussen wel dat ik in mijn blog-thema’s heel graag

van de hak op de tak spring.

Die ongeordende chaos qua onderwerp, inhoud

wil ik hier cultiveren én perfectioneren 😎

 

Maar vandaag doe ik eens iets heel anders !

Voor de verandering sluit ik gewoon aan

bij mij vorig logje : “Hallerbos 2019 (Deel 1)”

Als dat niet netjes is hé ? :mrgreen:

 

Elk jaar in april

geurt het Hallerbos weer naar

de hyacinten

 

 

 

Mijn vriend Claude vroeg me of ik

in het Hallerbos kaboutertjes heb gezien…

Ik heb ze niet gezien Claude, maar wel gehoord :mrgreen:

Bij sommige momenten was het licht zo feeëriek mooi

net of we in een sprookjes wereld waren beland 😉

 

 

 

Een bos kan zalig mooi zijn

in het prille & zachte ochtendlicht.

Hier was het ongeveer kwart na 7am

 

 

 

Een zonnestraaltje

sensueel strelend met licht

zoent de bloemekes

 

 

 

De zon stond nu wat hoger,

zo’n ochtendzon die superlange schaduwen maakt.

Hier moesten we echt wel oppassen dat we onze eigen

schaduw niet in de foto zien !

Langzaam, heel langzaam,

ontwaakt het Hallerbos 😉

 

 

 

Zoals ik al zei in het vorig logje,

Fotografie is voor mij geen pure registratie van een werkelijkheid,

maar indrukken, feiten, dingen of gevoelens die me treffen

proberen weer te geven.

Zoals hier…

Het warme ochtendlicht , de rijkdom aan kleuren

de blauwe schijn van de hyacinten

(hoewel er dit jaar minder waren dan vorige jaren)

Het Hallerbos in een notendop :mrgreen:

 

 

 

Hier heb je identiek dezelfde invalshoek als hierboven,

alleen heb ik hier manueel ‘scherpgesteld’.

’t is een totaal onscherpe foto !

Maar de totaal impressie van het kleur geheel van het gras,

de bomen, de hyacinten én de warmte van het zonlicht voel ik in deze foto.

De gekleurde cirkels zijn niet gemaakt in photoshop hé…

’t is gewoon het fraai lens bokeh van de 70/200mm f2.8 van Fuji.

 

Het kunstige van

het impressionisme

boeit me mateloos

 

 

 

Hier zie je heel goed hoe kleuren kunnen veranderen in het licht !

De hyacinten ogen blauw in de schaduwen.

Maar als ze rechtstreeks belicht worden door het ochtend zonlicht,

dan worden de blauwe bloemekes warm paars. 😎

Om dit licht/kleur schouwspel te zien moet je echt heel vroeg in het bos zijn…

Na 09am ofzo kan je dit supermooi licht fenomeen

niet meer zien of meemaken.

 

 

 

Wat ook zalig mooi is,

zijn de prille beukenblaadjes aan de bomen.

Ze zijn nog klein, fris geel groen én bijna doorzichtig.

Als het weer meevalt én je aan de juiste kant bent in het bos,

dan kan je de ochtendzon zien die de beukenblaadjes streelt.

Natuurlijk moet je hier werken met 100% tegenlicht !

Door de enorme dynamiek in het tegenlicht lichtbereik

ziet de camera de bomen als pikdonker.

Maar daardoor worden de kleuren van de nieuwe beukenblaadjes

nog eens extra geaccentueerd !

Da’s mooi meegenomen hé ? 😎

En zeggen dat er nog steeds mensen zijn die beweren dat je in tegenlicht

géén foto’s mag maken… Ga spelen jongens 😉

 

 

 

Als afsluiter van dit logje :

Het wordt echt helemaal mooi,

als je het warme ochtendlicht ziet stralen over het geheel…

Alles wordt nu subtiel belicht en het bos wordt één groot kleurenfeest !

Welkom in mijn groot sprookjesbos :mrgreen:

 

Dichters en dromers

die kunnen nog geloven

in een sprookjesbos

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Hallerbos 2019 (Deel 1)

De blauw/paarse hyacint pracht in het Hallerbos…

Het is bijna een traditie geworden om jaarlijks van dit wondermooie

bloementapijt een fotografie feest te maken :mrgreen:

 

Deze serie draag ik op aan Dien (Klaproos),

die vol ongeduld op mijn Hallerbos logjes wacht 😎

 

Om 6uur waren we ter plaatse, locatie: parking 10

De zon zou die dag om 6u42 opkomen.

Nog tijd genoeg dus om onze lieveling fotolocatie plekjes op te zoeken !

We hadden gehoopt op wat ochtend nevels, maar ’t was noppes…

Een klare lucht en het ochtendrood was minder rood dan

wat we in andere jaren hadden meegemaakt.

Niet aan te doen hé, een fotograaf moet werken met het licht dat er is…

Het eerste flauwe ochtendrood…

De blauw/paarse bloemekes slapen nog…

maak ze niet nog wakker hé 😉

 

 

 

Het is zeker niet mijn bedoeling om een fotografische

weergave (duplicatie) van het Hallerbos te tonen.

Ik probeer door allerlei technieken met de lens een totaalbeeld,

een gevoel, een momentje in het licht weer te geven.

Alle ingrediënten van het bos moeten ‘voelbaar’ zijn in de foto:

De bomen, het blauw/paars van de hyacinten, het ochtendrood,

het eerste geel/groene loof aan de bomen…

Sluitertijd 1/5s,iso100,f12, verticale beweging met de lens

 

Als het bos ontwaakt

hoor je ritsel geluidjes

en bijen gezoem

 

 

 

Om het warme ochtendrood explosief te verwelkomen,

zoom ik letterlijk in terwijl de sluiter openstaat 😎

Nog even voor alle duidelijkheid:

Bij deze fotografie technieken is GEEN photoshop gebruikt hé ?

f16, iso100, 100–> 300mm gezoomd, 1/3s.

 

 

Een Orton bewerking op voorgaande foto

maakt de kleuren meer verzadigd en vlakt storende details weg.

Some like it, some don’t… But i like it 😉

 

 

 

Een fotograaf mag zich soms eens creatief laten gaan hé ? 😉

Maar van de andere kant zijn er in het warme ochtendlicht

ook zalige plaatjes te ontdekken…

Terug naar ‘normale’ fotografie dus…  😛

Soms moet je echt zoeken om de juiste belichting te vinden,

een tikkeltje teveel licht kan je foto ‘verbranden’

een tikkeltje te weinig licht geeft je een onderbelichte foto…

Maar dat zoeken en proberen geeft me een enorme voldoening 😎

Je doet er ook veel ervaring mee op !

 

 

Het jonge beuk groen

geniet van een zonnebad

vol warme kleuren

 

 

Gewond…

Dit boompje herinner ik me nog van vorig jaar.

Toen dacht ik al dat deze jonge beuk een vogel voor de kat was…

Maar hij geeft het nog niet op !

Houden zo boompje 😎

 

Hier zie je heel mooi wat het zonlicht doet met de hyacinten.

In de schaduw kleuren de hyacinten blauw.

Als ze door de ochtendzon belicht worden,

dan ogen ze meer paars.

In deze foto’s zie je alle kleuren tegelijk !

Het prille ochtendlicht….  Het mooiste licht dat er bestaat ! 😎

 

 

 

Als je de zon ziet opkomen in het Hallerbos…

De kleuren, de geuren, het insecten gezoem

Als je het fenomenale licht ziet opbloeien…

Dàt zijn zalige momenten om te beleven hoor 😀

 

 

 

Een Orton bewerking op de vorige foto…

Het sprookjesgehalte van het bos wordt levendiger,

vind je ook niet ? 😉

 

 

 

Op momenten zoals dit,

wil je wel op honderd plaatsen tegelijk zijn !

Maar omdat zoiets niet kan,

moet je genieten van het plekje waar je nu bent 😉

en er het beste van maken ! 😎

Zo’n mooi licht duurt echt niet lang hé…

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

nog wat bij elkaar gesprokkelde haiku woordjes 😉

 

Vroeg in de morgen

laten plantjes zich strelen

door het ochtendlicht

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Sneeuw in Beugem (Deel 5 en slot)

Teergeliefde bezoek(st)er,

je weet nu zo langzamerhand dat ik nooit 2 logjes,

van éénzelfde onderwerp, vlak na elkaar laat verschijnen…

Orde is mooi, maar wanorde en wat chaos is veel mooier vind ik :mrgreen:

(Trouwens, in de natuur vind je nergens orde… chaos en willekeur is er koning !)

Laat ons daarom van de wilgenkatjes terug naar de sneeuw gaan 😉

Om de “Sneeuw in Beugem” reeks af te sluiten

én om plaats te maken voor andere fotografie thema’s 🙂

In vorige aflevering (Deel 4) vertelde ik je van zalig mooi licht…

Vandaag borduren we verder op dat mooi licht…

omdat mooi licht, de natte droom is van elke fotograaf :mrgreen:

 

 

Dotjes sneeuwvlokken

opgevangen door takjes

zo fragiel en broos

 

 

 

 

 

Nu ja, die middag had ik echt veel geluk met dit wonderbare licht…

Het heeft amper een half uurtje ofzo geduurd

maar ik zou het voor geen goud willen missen 😀

Hopelijk beleven we dezelfde licht momentjes in onze IJsland fotoreis binnenkort…

popel popel 😎

 

 

 

 

Vol overgave

straalt de zon haar gouden licht

door ijs kristallijn

 

 

 

 

 

Het overstromingsgebied veranderde in een sprookjesbos…

De kracht van mooi licht…

 

 

 

Soms, als er een donzige wolk voor de zon gleed,

werd het licht heel subtiel anders…

Bij wijle zelfs heel fragiel… ! 😎

De meeste foto’s zijn genomen bij f8 , de lichtmeter +1 tot+ 2 stops ,

om de witheid van de (rechtstreeks belichte) sneeuw te behouden

én de niet rechtstreeks belichte sneeuw, niet grijs te laten worden.

De witbalans moet je steeds correct houden hé… 😉

 

 

 

 

Stokoude, onverzorgde en opgeschoten bomen…

De knoestige ruwheid van hun schors vind ik zalig mooi !

 

 

Knoestige boomschors

kale bladloze takken

doorgewinterd mooi

 

 

 

 

Wat ik ook zo leuk vind aan een sneeuwlandschap,

is de fluwelen stilte…

Het lijkt wel of sneeuw alle geluiden dempt 😎

Die langgerekte schaduwen zie je meestal alleen als de zon onder gaat…

Hier was het amper middag 😀

Gek hé ? :mrgreen:

 

Na deze foto moest ik echt iets gaan eten thuis…

Mijn glycemie waarde stond toen nog maar op 70…

Met diabetes doe je niet wat je wilt hé… 🙄

Maar kom, je hoort me zeker niet klagen

Er zijn erger dingen in het leven 😎

 

 

 

Het magische licht was ondertussen verdwenen,

maar ik was benieuwd naar de zonsondergang die dag…

Hoe zou het licht zijn ? Zou ik terug magie beleven ?

Ik besloot om naar het moeras te stappen, een paar km verder.

Op de plaats waar de lisdodden groeien

Nu een winter woestenij…

Het avondlicht was niet spectaculair, maar ik vond het wel iets hebben…

Door de sneeuw werd alles bedekt met de zachte mantel der winter witheid 😉

 

 

 

Om dit logje én deze serie af te sluiten…

Nog wat haiku poëzie sprokkeltjes…

 

In de avond zon

kleurt het moeras wonder mooi

als stilte ontwaakt

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje

én het einde van deze serie “Sneeuw fotografie in Beugem” gekomen.

Uiteraard is dit logje opgesmukt met wat haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 4)

Om de ‘Van de hak op de tak springen‘ traditie in ere te houden,

verlaten we het zomerse macro wereldje om terug boven water te duiken

in het wit besneeuwde Sint Martens Bodegem (Beugem in de volksmond :mrgreen: ).

In deel 3 van deze ‘Sneeuw in Beugem‘  Serie had ik jullie zalig mooi zonlicht beloofd !

Omdat belofte schuld maakt… 😆

 

Kom je mee naar het sneeuw witte moeras gebied ?

De zon deed echt haar uiterste best om ons mooi warm winterlicht te schenken 😎

En zeg nu zelf, zalig mooi licht…

meer heeft een fotograaf niet nodig om perfect gelukkig te zijn hé 😉

 

Er zijn géén filters gebruikt, alleen de Fuji XH1 met de uitstekende 16/55mm f2.8 lens.

(Die lens is het equivalent van een 24/70mm lens op een fullframe body.)

 

 

 

Dat gouden zonlicht

overspoelt het winter bos

met warme tinten

 

 

 

 

Er zijn van die momenten,

dat je je eigen ogen niet geloofd !

Het warme, gouden licht brengt het bos tot leven,

zo lijkt het wel hé ? 😉

Pure geniet momentjes waren het 😀

 

 

 

Van 11u30 tot 12u15 was het licht echt uitzonderlijk mooi.

Meestal is het middaglicht veel te hard en niet voor fotografie geschikt,

maar hier was er sprake van dunne, ijle wolken enerzijds

en een heldere blauwe wolkenloze hemel aan de andere kant.

Dit alles zorgde voor een mooi warm en diffuus licht 😎

 

 

 

 

De winter takken

overdekt met verse sneeuw

betoverend mooi

 

 

 

 

In een bos moet je niet altijd recht voor je kijken…

Als je naar boven kijkt, zie je de subtiel belichte kale boomtoppen.

Door het perspectief is het net of ze naar elkaar toe groeien 🙂

 

 

 

Een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto…

Zwart/wit en sneeuw landschappen…

Het gaat heel goed samen

 

 

 

Bijna dezelfde foto,

alleen heb ik hier de linkse takken meer ruimte gegeven

en het centrale punt meer in het midden gezet

Een mooie compositie vinden is steeds zoeken en aanvoelen hé…

 

 

En weer een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto :mrgreen:

 

 

 

Het gouden licht was steeds in beweging,

naarmate er meer wolkenflarden overdreven.

Die scherp afgetekende schaduwen vond ik zalig om te zien 😎

En zeggen dat ik een half uurtje geleden naar huis wou gaan om iets te eten…

Gelukkig heb ik mijn fotografen instinct gevolgd 😀

Anders had ik dit mooie licht helemaal niet gezien !

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Een twintigtal meter verder, voorbij de bocht.

De zon stond redelijk laag

Kale bomen zorgen voor lang gerekte schaduwen

Het water in het meanderende beekje stroomde als vloeibaar goud…

 

Een kleur explosie

geeft ons sterke contrasten

bos monumenten

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 4”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Ochtendlicht in het Speulderbos, Garderen (NL)

Als er in een kruiswoordraadsel  “Provincie in Nederland” gevraagd wordt,

dan is het juiste antwoord meestal “Gelderland”.

Laat Gelderland nu net één van mijn favoriete fiets/wandelvakantie bestemming zijn 😀

 

In de Gelderlandse gemeente Barneveld vind je de deelgemeente Garderen,

een piepklein dorpje met amper 2000 inwoners.

Wat ons zo aantrekt  in Garderen is het fenomenaal prachtige Speulderbos.

Je kan er urenlang fietsen, dagenlang in rondwandelen.

Honden mogen daar (in veel afgebakende stukken ! ) vrij rondlopen

Het bos is uitstekend verzorgd en prima onderhouden.

We  verblijven daar altijd in het Bilderberg hotel,

waar we elk jaar weer fikse kortingen krijgen :mrgreen:

Onze culinaire aanrader daar is “De Bonte koe”,

een uitstekend restaurant dat ik je zeker aanbeveel 😉

Wel de seizoensgebonden streek gerechten nemen… njammie hoor !

 

Maar kom… straks denk je nog dat dit blogje een reisbureau reclame is geworden 😀

Niets is minder waar hé, dat weet je zelf ook wel.

We gaan al jaren naar Garderen, als het ergens goed is,

dan deel ik dat graag met mijn teergeliefde bezoekers 😎

 

Als je vroeg in de ochtend, op een klare oktoberdag, in de bossen wandelt,

en de zon staat nog heel laag in het zwerk,

dan kan je het prille zonlicht echt zien stralen door de bomen…

Voor mij zijn dat geniet momentjes van pure kiekebisj 😀

Het licht is dan zo sprookjesachtig mooi !

In dat magische licht wil ik je vandaag meenemen…

Kom je mee ? 🙂

 

 

 

 

Ik ga je zeker niet vervelen met technische informatie mbt fotografie…

Vandaag genieten we van het mooie licht 😎

Trouwens, het leukste wat je een fotograaf kan toewensen is…

“ik wens je veel mooi licht” :mrgreen:

 

 

Geritsel

Rode herfstkleuren

liggen verdord op de grond

voetstap geritsel

 

 

 

 

 

Ergens naast ons ravotten een paar honden in het bos…

vrolijk geblaf en een knisperend geritsel als ze door de bossen lopen

In dit magische licht wordt alles sprookjesachtig mooi

 

 

 

 

Op een paar minuten kan het licht helemaal veranderen…

Als er een wolk voor de zon drijft,

verschuift de kleurtemperatuur van het warme rood naar het koude blauw

Ook dat heeft zijn charme natuurlijk :mrgreen:

 

Lichtmagie

In het ochtendlicht

straalt lichtmagie door het bos

natuur gefluister

 

 

 

 

 

Een paar meter verderop groeien varens,

het bos is daar meer open, het licht heeft hier meer vrij spel.

De herfstzon stond al redelijk hoog

de laatste momentjes van pure licht magie…  😎

De herfst was echt wel laat dit jaar…

 

 

 

 

Een half uurtje later stond de zon loodrecht boven ons…

de kleuren zijn nu totaal anders.

De honden en hun baasjes  zijn weer thuis,

een zalige stilte spreid zacht haar donsdeken uit over het Speulderbos

Kiekebisj gevoel !  :mrgreen:

 

 

Nazomer

Het bos wordt wakker

in de warme nazomer

smachtend naar de herfst

 

 

 

 

Van bovenstaande foto wou ik graag een zwart/wit bewerking.

Het is me hier om het geheel van indrukken te doen :

De fluwelen stilte die we toen voelden weergeven ,

de ruwe bast van de bomen in de verf zetten…

het kluwen van de varens…

De graficus in mij speelt ook graag met zwart/wit 😀

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om dit Speulderbos ochtend logje af te sluiten met een knal foto … 😉

Ik verwelkom de eerste, vroege wandelaars in het bos,

met een ietwat langere sluitertijd (1/4 sec) en tegelijk inzoomen.

Er is geen grijs filter gebruikt, alleen de lens toegeknepen op f16.

 

En nu wijle  weg naar ons Bilderberg hotel,

voor het lekker uitgebreide ochtend buffet 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst, bos, licht fotografie

én uiteraard de haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Herfst

Herfst,

De herfst komt heel stilletjes aan op dreef…

Eindelijk !

De herfst heb ik altijd een mooi seizoen gevonden.

De kleuren, de geuren, het word weer wat frisser (wat ik heel leuk vind 😉 )

Tegen wat kou kan je een extra pull aantrekken en voor de regen,

daar heb je een regenjas voor hé 😀

’t is weer tijd om lange wandelingen te maken,

en te genieten van de gouden kleurenpracht in de bossen.

 

De weergoden hebben ons A.D. 2018 ongelooflijk verwend,

met een zalig lange nazomer :mrgreen:

Dat maakt dat het herfstseizoen wat opschuift.

Door de aanhoudende droogte zijn er veel minder paddenstoelen of zwammen

te ontdekken als in vorige jaren.

Maar dat laten we ons niet aan ons hartje komen hé ? 😎

 

Teergeliefde bezoeker, ga je mee op wandeltocht in het Buggenhout bos ?

 

 

 

 

In dit toch wel redelijk uitgestrekt Buggenhout bos vind ik overal inspiratie.

Vandaag heb ik maar 2 lenzen mee. De 100mm én de 180mm macro van Canon.

Dat moet voldoende zijn voor vandaag  😀

De schitterende herfstkleuren en de jaarlijkse ondergang van het lover,

nodigen uit om er stillevens van te maken.

 

 

 

 

Groen blaadje

Een oud beukenblad

geeft stervensbegeleiding

aan een groen blaadje

 

 

 

 

 

Als je oog hebt voor de kleinste zaken in de natuur,

dan vind je het vast ook heerlijk om van die wondere tafereeltjes te ontdekken 🙂

Hoe een handvol takjes en verdorde beukenblaadjes,

zoveel schoonheid kunnen uitstralen !

Weer zo’n zalig mooi stilleven,

zomaar geschonken door ons moeder natuur 😉

 

 

 

 

 

Wat is nu eigenlijk het verschil tussen een paddenstoel, schimmels en een zwam ?

De zwam en schimmels :

Zwammen en schimmels zijn synoniemen !

Een zwam is een schimmel en een schimmel is een zwam (ja hallo ??)

De wetenschappelijke naam van beide is Fungi.

Het zijn organismen die uit cellen met een celkern, mitochondriën, celwand en een cytoskelet bestaan.

Tot de schimmels (= zwammen) behoren zowel meercellige organismen,

zoals paddenstoelen maar ook eencellige organismen zoals gisten.

Paddenstoel = vruchtlichaam

Een paddenstoel is het vruchtlichaam van een zwam of schimmel.

Paddenstoelen vormen maar een klein deel van de schimmel.

Net als bij een ijsberg bevindt het grootste deel zich buiten het zicht.

Bij de paddenstoel schuilt dus een heel netwerk van schimmeldraden ondergronds;

alleen de vrucht steekt z’n kopje boven het maaiveld.

 

Maar een vliegenzwam dan?, hoor ik je denken. Dat is toch een zwam?

Ja, die héét zwam, en dat is wel wat verwarrend.

Maar ook een vliegenzwam is enkel en alleen het vruchtlichaam van een zwam.

Het is dus een echte onvervalste paddenstoel 😀

Tot zover deze lezing 😎

 

 

 

 

Wie schetst mijn verbazing,

toen ik heel aandachtig bezig was met een herfst foto,

een ritselend en verdacht geluidje hoorde…

De noise maker was een dikke vette pad die naast mijn wandelschoen zat 😀

Het beestje bleef roerloos zitten,

en keek me met kille nietszeggende amfibie oogjes aan…

Het beestje heeft perfecte schutkleuren,

om onzichtbaar te zijn in dit herfstbos.

Ze was voor heel even mijn model 😆

 

Wist je dat een pad zoals deze tot 12 jaar kan worden ?

 

 

 

 

 

Mos bedjes

 

Ze tieren welig

die kleine paddenstoeltjes

op hun mos bedjes

 

 

 

 

 

 

‘k heb al veel soorten zwammen en paddenstoelen gezien,

maar deze rare jongen (of is het een meisje ? 😀 )

was ik nog nooit eerder tegengekomen…

(nu wel natuurlijk :mrgreen: )

Deze fungi luistert naar de naam : Paarse Paddenstoel (Cortinarius violceus)

Blijkbaar heeft één of ander bos bewoner er een stukje uit gebeten 😀

‘k hoop dat dat dit blauwtje niet giftig is…

 

 

 

 

 

 

 

Omdat het paddenstoeltjes aanbod (nu nog) redelijk karig is,

Noot: (ik hoop op wat meer regen/vocht zodat de paddo’s nog kunnen groeien)

ben ik die dag meer en meer op de stilleven fotografie toer gegaan.

Herfstkleuren & minimalisme…

Die twee gaan altijd heel goed samen 😎

 

 

Rust

Gedempte stilte

en herfstgeuren in het bos

brengen me tot rust

 

 

 

 

 

Het gegeven:

Een oud spinnenweb draadje,

dat een verdord beukenblaadje vangt…

én zomaar laat zweven…

 

Hét moment & dé omgeving:

Soms schuift er een wolk voor de zon,

dat het gegeven van hierboven in een zacht omfloerst licht laat baden…

 

Het resultaat:

Een stilleven dat het magische herfst licht van toen heeft mogen vangen…

Dit zijn fotografie momentjes die ik koester hoor 😉

 

 

 

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Een gewonde, gebroken paddenstoel…

Wie of wat heeft dit veroorzaakt ?

Een argeloze wandelaar ? , een jogger ? , een mountainbiker ?  een wandelstok ?

of een konijntje ? een woelrat ? , een pad ?  een vos ?

Wie zal het zeggen hé ?

 

Wat ik in deze foto wil onderstrepen,

is de vergankelijkheid van het leven…

Op dit moment ben je er nog, springlevend, vol dromen, vol plannen

maar straks leef je verder in de herinnering van je naasten…

Het gebeurt elke dag…

 

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn natuur, macro fotografie

én mijn haiku poëzie woordjes…

Het ‘kleine wereldje’ is de rode draad doorheen mijn fotografie

en krijgt heel zeker nog opvolging 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer of waar het verschijnt laughing

 

Dirk

 

 

 

Hallerbos 2018 – Deel 5

Dat er in dit logje rare bokkensprongen worden gemaakt,

over onderwerp, locatie en zelfs tijd,

dat wist je al langer als vandaag hé 😀

Als je dat nog niet wist… dan ben je een nieuwe bezoek(st)er en dan weet je het nu ook hé :mrgreen:

In ieder geval, van harte welkom in dit logje, neem een stoel en wees gezeten 😆

 

Van de imposante krijtrotsen in Étretat (Frankrijk),

verkassen we terug naar ons Belgenlandje,

meer bepaald naar het Hallerbos waar de hyacinten nog steeds in volle bloei stonden.

Het tijdvak is begin april 2017…

’t was een zalige fotoshoot met mijn collega & fotografie buddy, Baudouin Paradis,

(wiens foto-link je in mijn “Een bezoekje waard” lijst terugvindt.)

Mijn camera toen: Canon 1D mark 4, lens: Canon 100/400mm.

 

Btw, die Canon 1D Mark 4 …

(inclusief batterij lader + 2 grote batterijen,

de grip is in het toestel zelf geintegreerd,

+ ReaylyRightStuff Arca swisss bracket

staat nu te koop, wegens definitieve overschakeling naar Sony & Fuji.

Het toestel is steeds goed onderhouden, er hapert niets aan.

… als je geïnteresseerd bent, geef me dan een seintje…

 

 

Ons thema die dag toen….

Zacht ochtendlicht , de blauw paarse bloemekes én het beukenbos

Het fris groen & geel lentegroen…

Dat geheel proberen weer te geven …

 

 

Hallerbos

Gouden ochtendlicht

zorgt voor rijke contrasten

in het Hallerbos

 

 

 

 

 

Het woord Fotografie heeft zijn oorsprong uit het Grieks…

Het Griekse woord “phðtós” betekent licht.

En het woord “graphê” betekent tekenen of schrijven.

Fotografie betekent dus letterlijk: Schrijven, tekenen met licht !

 

Als ik s’ochtends of s’avonds van het zachte strijklicht geniet in een bos,

dan probeer ik altijd de sfeer die ik toen proefde weer te geven in mijn foto..

Het licht vangen in het groen en een vage impressie te geven van de blauw/purper gekleurde bloemen…

Ooit had ik hier al verteld dat mijn geliefkoosde kunststroming, het impressionisme is…

Met een voorkeur voor de pointillisme techniek in het geheel van die impressionisme stroming!

Welnu, dit impressionisme gevoel probeer ik ook in mijn fotografie te leggen…

Wat ik toen zag én voelde… dát proberen weer te geven, dat is mijn doel hier…

 

 

 

 

 

Spelen met scherptediepte…

Een flinterdun lijntje is scherp…

Daarvoor en daarna verglijd het bos en de kleuren in een waas vol bokeh

Details zijn niet echt belangrijk meer …

Het gaat me om de sfeer van het geheel, het (kleur)gevoel !

het spel van licht en schaduw…

De “ziel” van het bos-bloementapijt weer te geven

 

 

 

 

 

Als we nog een stapje verder zetten op de fotografie benadering van de vorige foto,

dan verglijden de blauw/paarse hyacinten tot vage bokeh cirkels…

én krijgen de tengere, fris geel groene beukenblaadjes de aandacht die ze verdienen…

Maar hun groei betekent onverbiddelijk dé ondergang van de hyacinten !

 

Verstikt

Het wassend bladgroen

verstikt de hyacinten

elk jaar weer opnieuw

 

 

 

 

 

In kleur en smaakgevoel kan je heel ver gaan natuurlijk…

Met een degelijke camera ( :-D, wat sluik reclame kan geen kwaad !) kan je de wereld fotograferen zoals je wilt…

Maar dan moet de kwaliteit van de lens die je gebruikt navenant zijn, niet ?

Het Hallerbos in bokeh cirkels…

Geel groene blaadjes, ’t bruin van de beuken bomen

’t paars/blauw van de hyacintjes…

Niet zomaar een impressie hoor !

Als je ooit in het Hallerbos bos bent, begin april,om 6u30am,

sluit dan je ogen voor 3/4de en kijk naar het licht…

Dan zie je dit 😀

 

 

 

 

 

Soms zijn er van die momentjes…

dat het ochtend licht voelt als een prelude… een sonate…

Het bos is nog diep in slaap verzonken…

Enkele twijgjes begroeid met jonge beuken blaadjes,

worden zachtjes wakker gestreeld door de ochtendzon…

Eén voor een lichten ze nu op,

in een bokeh van zacht magistraal ochtendlicht

 

 

 

 

 

Vangnet

 

Die spinrag draadjes

zullen een vangnet bouwen 

voor Kobe de spin !

 

 

 

 

 

Voortbordurend op het voorgaande…

Het groen van de beukenblaadjes, gezien door een heel groot diafragma (kleinste f-waarde)…

Het verschil tussen scherpte en zacht bokeh is flinterdun…

Licht maakt het verschil  !

 

 

 

 

Een leuk experimentje, toen de zon hoog in het zenit stond

(en zacht licht fotografie die ik graag doe echt niet meer mogelijk was)…

Ik schoof een ND 3 grijs filter voor de lens ,

om het felle middag licht naar beneden te “duwen”,

Een bos jogger die ik (terwijl ik inzoomde),

fotografeerde in een sluitertijd van  1/10 seconde

Je moet hier het licht echt wel naar omlaag halen, anders is je foto overbelicht én waardeloos !

en terloops, ik genoot van de dynamiek van dit gebeuren 🙂

 

 

 

 

Zelfde principe bij deze “gezinsfoto”…

De Lee ND3 grijsfilter is hier ook gebruikt,

De belichting van de camera is hier ingesteld op -3/4 stops…

Tussen de start ‘klik’ en het einde van de belichting is héél eventjes ingezoomd…

Ik hou wel van wat dynamiek in fotografie 🙂

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en haiku woordjes van eigen kweek.

‘k hoop ook echt dat mijn persoonlijke werk in het fotografie impressionisme  je aandacht mag delen 🙂

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je opmerking

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over wat we het dan gaan hebben en wanneer hé laughing

 

Dirk