Hallerbos 2019 (Deel 2)

Teergeliefde bezoek(st)er,

je weet ondertussen wel dat ik in mijn blog-thema’s heel graag

van de hak op de tak spring.

Die ongeordende chaos qua onderwerp, inhoud

wil ik hier cultiveren én perfectioneren 😎

 

Maar vandaag doe ik eens iets heel anders !

Voor de verandering sluit ik gewoon aan

bij mij vorig logje : “Hallerbos 2019 (Deel 1)”

Als dat niet netjes is hé ? :mrgreen:

 

Elk jaar in april

geurt het Hallerbos weer naar

de hyacinten

 

 

 

Mijn vriend Claude vroeg me of ik

in het Hallerbos kaboutertjes heb gezien…

Ik heb ze niet gezien Claude, maar wel gehoord :mrgreen:

Bij sommige momenten was het licht zo feeëriek mooi

net of we in een sprookjes wereld waren beland 😉

 

 

 

Een bos kan zalig mooi zijn

in het prille & zachte ochtendlicht.

Hier was het ongeveer kwart na 7am

 

 

 

Een zonnestraaltje

sensueel strelend met licht

zoent de bloemekes

 

 

 

De zon stond nu wat hoger,

zo’n ochtendzon die superlange schaduwen maakt.

Hier moesten we echt wel oppassen dat we onze eigen

schaduw niet in de foto zien !

Langzaam, heel langzaam,

ontwaakt het Hallerbos 😉

 

 

 

Zoals ik al zei in het vorig logje,

Fotografie is voor mij geen pure registratie van een werkelijkheid,

maar indrukken, feiten, dingen of gevoelens die me treffen

proberen weer te geven.

Zoals hier…

Het warme ochtendlicht , de rijkdom aan kleuren

de blauwe schijn van de hyacinten

(hoewel er dit jaar minder waren dan vorige jaren)

Het Hallerbos in een notendop :mrgreen:

 

 

 

Hier heb je identiek dezelfde invalshoek als hierboven,

alleen heb ik hier manueel ‘scherpgesteld’.

’t is een totaal onscherpe foto !

Maar de totaal impressie van het kleur geheel van het gras,

de bomen, de hyacinten én de warmte van het zonlicht voel ik in deze foto.

De gekleurde cirkels zijn niet gemaakt in photoshop hé…

’t is gewoon het fraai lens bokeh van de 70/200mm f2.8 van Fuji.

 

Het kunstige van

het impressionisme

boeit me mateloos

 

 

 

Hier zie je heel goed hoe kleuren kunnen veranderen in het licht !

De hyacinten ogen blauw in de schaduwen.

Maar als ze rechtstreeks belicht worden door het ochtend zonlicht,

dan worden de blauwe bloemekes warm paars. 😎

Om dit licht/kleur schouwspel te zien moet je echt heel vroeg in het bos zijn…

Na 09am ofzo kan je dit supermooi licht fenomeen

niet meer zien of meemaken.

 

 

 

Wat ook zalig mooi is,

zijn de prille beukenblaadjes aan de bomen.

Ze zijn nog klein, fris geel groen én bijna doorzichtig.

Als het weer meevalt én je aan de juiste kant bent in het bos,

dan kan je de ochtendzon zien die de beukenblaadjes streelt.

Natuurlijk moet je hier werken met 100% tegenlicht !

Door de enorme dynamiek in het tegenlicht lichtbereik

ziet de camera de bomen als pikdonker.

Maar daardoor worden de kleuren van de nieuwe beukenblaadjes

nog eens extra geaccentueerd !

Da’s mooi meegenomen hé ? 😎

En zeggen dat er nog steeds mensen zijn die beweren dat je in tegenlicht

géén foto’s mag maken… Ga spelen jongens 😉

 

 

 

Als afsluiter van dit logje :

Het wordt echt helemaal mooi,

als je het warme ochtendlicht ziet stralen over het geheel…

Alles wordt nu subtiel belicht en het bos wordt één groot kleurenfeest !

Welkom in mijn groot sprookjesbos :mrgreen:

 

Dichters en dromers

die kunnen nog geloven

in een sprookjesbos

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Sneeuw in Beugem (Deel 5 en slot)

Teergeliefde bezoek(st)er,

je weet nu zo langzamerhand dat ik nooit 2 logjes,

van éénzelfde onderwerp, vlak na elkaar laat verschijnen…

Orde is mooi, maar wanorde en wat chaos is veel mooier vind ik :mrgreen:

(Trouwens, in de natuur vind je nergens orde… chaos en willekeur is er koning !)

Laat ons daarom van de wilgenkatjes terug naar de sneeuw gaan 😉

Om de “Sneeuw in Beugem” reeks af te sluiten

én om plaats te maken voor andere fotografie thema’s 🙂

In vorige aflevering (Deel 4) vertelde ik je van zalig mooi licht…

Vandaag borduren we verder op dat mooi licht…

omdat mooi licht, de natte droom is van elke fotograaf :mrgreen:

 

 

Dotjes sneeuwvlokken

opgevangen door takjes

zo fragiel en broos

 

 

 

 

 

Nu ja, die middag had ik echt veel geluk met dit wonderbare licht…

Het heeft amper een half uurtje ofzo geduurd

maar ik zou het voor geen goud willen missen 😀

Hopelijk beleven we dezelfde licht momentjes in onze IJsland fotoreis binnenkort…

popel popel 😎

 

 

 

 

Vol overgave

straalt de zon haar gouden licht

door ijs kristallijn

 

 

 

 

 

Het overstromingsgebied veranderde in een sprookjesbos…

De kracht van mooi licht…

 

 

 

Soms, als er een donzige wolk voor de zon gleed,

werd het licht heel subtiel anders…

Bij wijle zelfs heel fragiel… ! 😎

De meeste foto’s zijn genomen bij f8 , de lichtmeter +1 tot+ 2 stops ,

om de witheid van de (rechtstreeks belichte) sneeuw te behouden

én de niet rechtstreeks belichte sneeuw, niet grijs te laten worden.

De witbalans moet je steeds correct houden hé… 😉

 

 

 

 

Stokoude, onverzorgde en opgeschoten bomen…

De knoestige ruwheid van hun schors vind ik zalig mooi !

 

 

Knoestige boomschors

kale bladloze takken

doorgewinterd mooi

 

 

 

 

Wat ik ook zo leuk vind aan een sneeuwlandschap,

is de fluwelen stilte…

Het lijkt wel of sneeuw alle geluiden dempt 😎

Die langgerekte schaduwen zie je meestal alleen als de zon onder gaat…

Hier was het amper middag 😀

Gek hé ? :mrgreen:

 

Na deze foto moest ik echt iets gaan eten thuis…

Mijn glycemie waarde stond toen nog maar op 70…

Met diabetes doe je niet wat je wilt hé… 🙄

Maar kom, je hoort me zeker niet klagen

Er zijn erger dingen in het leven 😎

 

 

 

Het magische licht was ondertussen verdwenen,

maar ik was benieuwd naar de zonsondergang die dag…

Hoe zou het licht zijn ? Zou ik terug magie beleven ?

Ik besloot om naar het moeras te stappen, een paar km verder.

Op de plaats waar de lisdodden groeien

Nu een winter woestenij…

Het avondlicht was niet spectaculair, maar ik vond het wel iets hebben…

Door de sneeuw werd alles bedekt met de zachte mantel der winter witheid 😉

 

 

 

Om dit logje én deze serie af te sluiten…

Nog wat haiku poëzie sprokkeltjes…

 

In de avond zon

kleurt het moeras wonder mooi

als stilte ontwaakt

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje

én het einde van deze serie “Sneeuw fotografie in Beugem” gekomen.

Uiteraard is dit logje opgesmukt met wat haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 4)

Om de ‘Van de hak op de tak springen‘ traditie in ere te houden,

verlaten we het zomerse macro wereldje om terug boven water te duiken

in het wit besneeuwde Sint Martens Bodegem (Beugem in de volksmond :mrgreen: ).

In deel 3 van deze ‘Sneeuw in Beugem‘  Serie had ik jullie zalig mooi zonlicht beloofd !

Omdat belofte schuld maakt… 😆

 

Kom je mee naar het sneeuw witte moeras gebied ?

De zon deed echt haar uiterste best om ons mooi warm winterlicht te schenken 😎

En zeg nu zelf, zalig mooi licht…

meer heeft een fotograaf niet nodig om perfect gelukkig te zijn hé 😉

 

Er zijn géén filters gebruikt, alleen de Fuji XH1 met de uitstekende 16/55mm f2.8 lens.

(Die lens is het equivalent van een 24/70mm lens op een fullframe body.)

 

 

 

Dat gouden zonlicht

overspoelt het winter bos

met warme tinten

 

 

 

 

Er zijn van die momenten,

dat je je eigen ogen niet geloofd !

Het warme, gouden licht brengt het bos tot leven,

zo lijkt het wel hé ? 😉

Pure geniet momentjes waren het 😀

 

 

 

Van 11u30 tot 12u15 was het licht echt uitzonderlijk mooi.

Meestal is het middaglicht veel te hard en niet voor fotografie geschikt,

maar hier was er sprake van dunne, ijle wolken enerzijds

en een heldere blauwe wolkenloze hemel aan de andere kant.

Dit alles zorgde voor een mooi warm en diffuus licht 😎

 

 

 

 

De winter takken

overdekt met verse sneeuw

betoverend mooi

 

 

 

 

In een bos moet je niet altijd recht voor je kijken…

Als je naar boven kijkt, zie je de subtiel belichte kale boomtoppen.

Door het perspectief is het net of ze naar elkaar toe groeien 🙂

 

 

 

Een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto…

Zwart/wit en sneeuw landschappen…

Het gaat heel goed samen

 

 

 

Bijna dezelfde foto,

alleen heb ik hier de linkse takken meer ruimte gegeven

en het centrale punt meer in het midden gezet

Een mooie compositie vinden is steeds zoeken en aanvoelen hé…

 

 

En weer een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto :mrgreen:

 

 

 

Het gouden licht was steeds in beweging,

naarmate er meer wolkenflarden overdreven.

Die scherp afgetekende schaduwen vond ik zalig om te zien 😎

En zeggen dat ik een half uurtje geleden naar huis wou gaan om iets te eten…

Gelukkig heb ik mijn fotografen instinct gevolgd 😀

Anders had ik dit mooie licht helemaal niet gezien !

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Een twintigtal meter verder, voorbij de bocht.

De zon stond redelijk laag

Kale bomen zorgen voor lang gerekte schaduwen

Het water in het meanderende beekje stroomde als vloeibaar goud…

 

Een kleur explosie

geeft ons sterke contrasten

bos monumenten

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 4”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Hallerbos 2018 – Deel 5

Dat er in dit logje rare bokkensprongen worden gemaakt,

over onderwerp, locatie en zelfs tijd,

dat wist je al langer als vandaag hé 😀

Als je dat nog niet wist… dan ben je een nieuwe bezoek(st)er en dan weet je het nu ook hé :mrgreen:

In ieder geval, van harte welkom in dit logje, neem een stoel en wees gezeten 😆

 

Van de imposante krijtrotsen in Étretat (Frankrijk),

verkassen we terug naar ons Belgenlandje,

meer bepaald naar het Hallerbos waar de hyacinten nog steeds in volle bloei stonden.

Het tijdvak is begin april 2017…

’t was een zalige fotoshoot met mijn collega & fotografie buddy, Baudouin Paradis,

(wiens foto-link je in mijn “Een bezoekje waard” lijst terugvindt.)

Mijn camera toen: Canon 1D mark 4, lens: Canon 100/400mm.

 

Btw, die Canon 1D Mark 4 …

(inclusief batterij lader + 2 grote batterijen,

de grip is in het toestel zelf geintegreerd,

+ ReaylyRightStuff Arca swisss bracket

staat nu te koop, wegens definitieve overschakeling naar Sony & Fuji.

Het toestel is steeds goed onderhouden, er hapert niets aan.

… als je geïnteresseerd bent, geef me dan een seintje…

 

 

Ons thema die dag toen….

Zacht ochtendlicht , de blauw paarse bloemekes én het beukenbos

Het fris groen & geel lentegroen…

Dat geheel proberen weer te geven …

 

 

Hallerbos

Gouden ochtendlicht

zorgt voor rijke contrasten

in het Hallerbos

 

 

 

 

 

Het woord Fotografie heeft zijn oorsprong uit het Grieks…

Het Griekse woord “phðtós” betekent licht.

En het woord “graphê” betekent tekenen of schrijven.

Fotografie betekent dus letterlijk: Schrijven, tekenen met licht !

 

Als ik s’ochtends of s’avonds van het zachte strijklicht geniet in een bos,

dan probeer ik altijd de sfeer die ik toen proefde weer te geven in mijn foto..

Het licht vangen in het groen en een vage impressie te geven van de blauw/purper gekleurde bloemen…

Ooit had ik hier al verteld dat mijn geliefkoosde kunststroming, het impressionisme is…

Met een voorkeur voor de pointillisme techniek in het geheel van die impressionisme stroming!

Welnu, dit impressionisme gevoel probeer ik ook in mijn fotografie te leggen…

Wat ik toen zag én voelde… dát proberen weer te geven, dat is mijn doel hier…

 

 

 

 

 

Spelen met scherptediepte…

Een flinterdun lijntje is scherp…

Daarvoor en daarna verglijd het bos en de kleuren in een waas vol bokeh

Details zijn niet echt belangrijk meer …

Het gaat me om de sfeer van het geheel, het (kleur)gevoel !

het spel van licht en schaduw…

De “ziel” van het bos-bloementapijt weer te geven

 

 

 

 

 

Als we nog een stapje verder zetten op de fotografie benadering van de vorige foto,

dan verglijden de blauw/paarse hyacinten tot vage bokeh cirkels…

én krijgen de tengere, fris geel groene beukenblaadjes de aandacht die ze verdienen…

Maar hun groei betekent onverbiddelijk dé ondergang van de hyacinten !

 

Verstikt

Het wassend bladgroen

verstikt de hyacinten

elk jaar weer opnieuw

 

 

 

 

 

In kleur en smaakgevoel kan je heel ver gaan natuurlijk…

Met een degelijke camera ( :-D, wat sluik reclame kan geen kwaad !) kan je de wereld fotograferen zoals je wilt…

Maar dan moet de kwaliteit van de lens die je gebruikt navenant zijn, niet ?

Het Hallerbos in bokeh cirkels…

Geel groene blaadjes, ’t bruin van de beuken bomen

’t paars/blauw van de hyacintjes…

Niet zomaar een impressie hoor !

Als je ooit in het Hallerbos bos bent, begin april,om 6u30am,

sluit dan je ogen voor 3/4de en kijk naar het licht…

Dan zie je dit 😀

 

 

 

 

 

Soms zijn er van die momentjes…

dat het ochtend licht voelt als een prelude… een sonate…

Het bos is nog diep in slaap verzonken…

Enkele twijgjes begroeid met jonge beuken blaadjes,

worden zachtjes wakker gestreeld door de ochtendzon…

Eén voor een lichten ze nu op,

in een bokeh van zacht magistraal ochtendlicht

 

 

 

 

 

Vangnet

 

Die spinrag draadjes

zullen een vangnet bouwen 

voor Kobe de spin !

 

 

 

 

 

Voortbordurend op het voorgaande…

Het groen van de beukenblaadjes, gezien door een heel groot diafragma (kleinste f-waarde)…

Het verschil tussen scherpte en zacht bokeh is flinterdun…

Licht maakt het verschil  !

 

 

 

 

Een leuk experimentje, toen de zon hoog in het zenit stond

(en zacht licht fotografie die ik graag doe echt niet meer mogelijk was)…

Ik schoof een ND 3 grijs filter voor de lens ,

om het felle middag licht naar beneden te “duwen”,

Een bos jogger die ik (terwijl ik inzoomde),

fotografeerde in een sluitertijd van  1/10 seconde

Je moet hier het licht echt wel naar omlaag halen, anders is je foto overbelicht én waardeloos !

en terloops, ik genoot van de dynamiek van dit gebeuren 🙂

 

 

 

 

Zelfde principe bij deze “gezinsfoto”…

De Lee ND3 grijsfilter is hier ook gebruikt,

De belichting van de camera is hier ingesteld op -3/4 stops…

Tussen de start ‘klik’ en het einde van de belichting is héél eventjes ingezoomd…

Ik hou wel van wat dynamiek in fotografie 🙂

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en haiku woordjes van eigen kweek.

‘k hoop ook echt dat mijn persoonlijke werk in het fotografie impressionisme  je aandacht mag delen 🙂

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je opmerking

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over wat we het dan gaan hebben en wanneer hé laughing

 

Dirk

Hallerbos 2018 – Deel 4

Zoals ik je enkele weken geleden had beloofd,

zetten we het Hallerbos nog eens op het menu 😀

De fotoshoot, toen die dag, begin mei, is inmiddels een paar uurtjes oud…

De zon klimt nog steeds omhoog, het is bijna 8u am…

Het zalig gouden ochtendlicht (zie vorig Hallerbos logje) is nu echt wel verdwenen…

Een zacht vochtige ochtendlucht die het zonlicht ietwat filtert is in de plaats gekomen…

Overal rond me heen hoor ik geritsel , gefladder , gezoem…

Het Hallerbos ontwaakt ! :mrgreen:

 

 

 

 

Het bos is nu op zijn mooiste vind ik…

de paars/purper/blauwe hyacintjes , de maagdelijk witte bosanemoontjes,

de frisse geel/groen nieuwe struik & beukenblaadjes

Het geheel ademt een uniek aroma, een zalige geur…

’t is heerlijk om hier te mogen wandelen én te fotograferen 😀

 

 

Adembenemend

 

Geel groene blaadjes

en paarse hyacinten

adembenemend !

 

 

 

 

Aan de andere kant van het bos,

een flink eind stappen (een dik half uur verder),

zijn er vele heuvels en glooiingen in het bos.

Het spel van licht en schaduw is hier rond 8u30 am,

nog steeds heel mooi om te zien.

In zo’n moeilijke fotografie omgeving (van diepe schaduwen tot fel bijna wit licht),

ben ik heel tevreden met de fuji camera.

Het felste witte licht is niet uitgebeten (verbrand)

en in de diepste schaduwen zie ik nog veel details !

Het dynamisch bereik van de fuji camera is dik in orde hoor 😀

Ik heb hier geen HDR trapje gemaakt en ook geen filters gebruikt.

Op de voorgrond heb ik heel bewust niet scherp gesteld…

dit om ‘diepte’ te creëren tussen de zacht glooiende heuvels.

 

 

 

Bijna dezelfde positie als de foto hierboven,

De lens is hier volledig open gedraaid (f2.8),

de focus is op de voorgrond gezet,

op die rij hyacint bloemen dus.

Door gebruik te maken van het wijdopen diafragma,

maak ik de achtergrond ‘flou’, onscherp.

Zo trek ik de aandacht van de kijker naar de voorgrond in deze foto,

én schenk ik de kleine hyacinten de aandacht die ze verdienen :mrgreen:

 

 

 

 

Je weet wel dat ik graag ‘schilder’ met mijn lens…

Het is eigenlijk een heel simpele techniek om beweging, dynamiek in je foto te krijgen.

Mag ik je het basis principe hiervan uitleggen ?

(’t is in simpele woordjes hoor 😀 )

Je zet de ISO zo laag mogelijk (100 of minder indien mogelijk)

Het diafragma schroef je dicht… vanf9 ,f11 tot f16 is OK,

De lens echt niet verder dichtknijpen, anders krijg je diffractie

(=lichtverstrooing in je lens en lelijke onscherpte als eindresultaat)

Zet je camera op sluitertijd (TV stand) of het liefst op M van manueel.

Speel zodanig met de iso, het diafragma,

dat je een sluitertijd krijgt van 1/2 seconde.

(dat kan je aflezen op je lcd scherm of in je zoeker)

(dit alles doen we wel bij daglicht hé !)

Als je 1/2 seconde (of meer) sluitertijd hebt kunnen we starten:

Beweeg je camera van de grond naar de hemel toe, (of omgekeerd)

in één vloeiende beweging,

(let op je scherptepunt !!)

(Zorg dat je automatische scherpstelling op OFF staat !)

als die (vlotte,soepele) op/&/of/neer gaande beweging begonnen is,

druk dan je de sluiter in.

(Belangrijk: tijdens de beweging indrukken, anders krijg je “schokken” in je foto !)

Zet de beweging naar boven verder tot je camera KLIK zegt

Dan is je ‘beweging’ foto mét langere sluitertijd gemaakt.

Je kan natuurlijk dit effect ook maken als je een grijsfilter gebruikt,

maar het is veel leuker en creatiever als je dit op de ‘manuele’ methode doet.

Zo kan je echt ‘spelen met de instellingen van je camera

en leer je echt veel bij over belichting, iso en sluitertijden.

Tip: ipv op of neer te bewegen,

kan je je camera bijvoorbeeld over zijn as draaien…

of kan je in of uitzoomen als beweging… (1/10 sec is prima)

of op én neer gaan (1/2 of meer sec)

of een golf beweging maken…

of van links naar rechts gaan…

The sky is the limit :mrgreen:

 

 

 

 

“Schilderen” met de lens doe ik heel graag, (maar dat wist je al hé ? 🙂 )

Als ik mijn ogen tot spleetjes knijp, dan zie ik alleen kleuren en geen vormen meer.

Dat gegeven, de impressie die ik hier voel, wil ik in een foto vangen !

Daarvoor gebruik ik graag langere sluitertijden én beweging tijdens de belichting,

om zo door te dringen tot de ziel van het Hallerbos,

de kleur impressie/indrukken vast te leggen in een foto…

Het Heden (het NU) is nog steeds zoals de impressionisten het vroeger aanvoelden…

Licht, kleur en vorm, compositie en gevoel…

zijn nog steeds de basis ingrediënten van heel wat moois :mrgreen:

 

 

 

Beweging

 

Het bos herleiden

tot haar kleur, vorm impressie

in één beweging

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en haiku woordjes van eigen kweek.

‘k hoop ook echt dat mijn persoonlijke werk in het fotografie impressionisme  je aandacht mag delen 🙂

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk