Het kleine wereldje in mijn bloementuin

Van de “Speelse Spiegelingen” in Brussel,

keer ik met plezier terug naar mijn redelijk verwilderd bloementuintje.

Het voordeel van een macro lens is dat je de die ‘verwilderde’ toestand heel goed

kan camoufleren 😉

Hier heb ik gewerkt met de Fuji XH1 én de Canon 100mm f2,8 macro lens.

De lens is via een Fringer adapter op de camera geklikt.

Als je vroeger veranderde van camera merk, dan moest je ook al je lenzen verkopen,

omdat die ‘oude’ lenzen niet op je nieuwe camera kunnen.

Wat je dus veel geld kost…

Maar met de komst van elektronische adapters kan je je oude lenzen blijven gebruiken,

op meerdere camera merken zelfs ! 😎

Omdat ik de evolutie bij Canon meer dan beu was

(ze luisteren niet naar hun klanten bijvoorbeeld),

ben ik met 100% tevredenheid overgestapt naar Fuji en Sony.

Al mijn ‘oud’ Canon glas kan ik verder blijven gebruiken bij Fuji & Sony 😎

Maar kom, genoeg geleuterd over camera merken…

We duiken in het kleine wereldje van mijn bloementuin ! 😉

 

Een piepklein kevertje verkent een slaapmutsje (Eschscholzia californica)

Zie je het kevertje ? 😉

 

 

 

Een Juffertje in het groen en een slaapmutsje,

omringd  door margrieten…

Het lijkt wel alsof ze praten, vind je niet ? 😎

 

 

 

De geringe scherptediepte van een macrolens vervaagt de achtergrond

op een fluwelen manier… een zalige lens eigenschap is dat.

 

 

 

Een eenzaam Juffertje in het groen…

Van deze prachtige bloemen kan ik uren lang genieten !

 

 

 

Twee verliefde bieslookjes…

 

 

 

Een Fraaie schijnboktor tussen de Vergeet-me-nietjes

 

 

Waarom moet je een bloem in zijn geheel fotograferen,

als een detail ervan ook mooi kan wezen 😎

 

 

Een Blinde bij (familie van de vlieg), komt snoepen van onze margrieten…

 

 

 

Een sierlijk zweefvliegje schuift mee aan de dis !

 

 

Om dit logje af te sluiten voor vandaag,

nog een kunstig Juffertje in het groen

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wondere kleine wereldje 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Het Hallerbos in coronatijden

We leven in rare en bizarre tijden …

Het coronavirus heeft nu echt heel de wereld in de greep 🙄

Normaal gezien is april dé maand voor de blauwe hyacinten in het Hallerbos,

of de Venetiaanse maskers in Brussels Flower expo.

Dit jaar gaat al dit moois aan ons voorbij.

Gelukkig is het nu zacht en mooi lenteweer,

we kunnen (én mogen !) nog eens buiten gaan wandelen of fietsen :mrgreen:

Natuurlijk neem ik altijd mijn macro of een zoom maatje mee !

Zo heb ik al een hele reeks macro’s gemaakt de laatste dagen,

maar die zijn voor later eens… Die RAW foto’s moeten eerst ontwikkeld worden

in de digitale doka, Photoshop 😉

 

Omdat ik nu niet tot in Halle kan geraken,

zonder de anti-corona regels te schenden (niet noodzakelijke verplaatsingen !)

maak ik dit logje van mijn nog ongepubliceerde Hallerbos foto’s uit 2019 !

Omdat iedereen toch wel wat nood heeft aan mooie natuur,

en zeker van dat uitzonderlijk mooie natuur fenomeen in Halle,

dat ons elk jaar weer  opnieuw een ongeziene bloemen schoonheid brengt,

 

Daarom : …. Het Hallerbos (anno domini 18-04-2019) ,

om de jaarlijkse Hallerbos bloemekes traditie in ere te houden 😉

Want verdorie, het corona virus of niet !

De Hallerbos schoonheid verdient het om gezien te worden  !!

 

De Fuji XH1 met de 100/400mm of de 70/200mm f2.8

waren mijn optische maatjes die mooie dag.

 

Het bos ontwaakt, warm ochtendlicht overspoelt alles

De blauwe bloemekes blijven nog heel even in de schaduwen…

 

 

 

Als het prille lentegroen bestraald word door het eerste prille licht,

dan zweeft er magie door het bos 😎

 

 

 

Dit ‘effect-truukje’ kan ik me nooit laten 😉

De lens dichtknijpen zodat er minder licht op de sensor valt

(f16 ofzo) dan kan je de sluitertijd wat langer zetten.

1/3 sec sluitertijd is meer dan genoeg.

Je maakt een verticale bewegingmet de camera

(omhoog of omlaag is van geen belang).

Op ongeveer 1/3 van de totale beweging druk je de sluiter af.

Blijf de beweging verder zetten, tot je de klik hoort dat de sluiter

terug dicht is.

Het geeft me een gevoel dat ik schilder met mijn camera en lens,

gewoon de essentie van het Hallerbos proberen vinden…

Bomen, ochtendlicht en het blauwe waas van de ontelbare hyacinten

 

 

 

Nog zo’n mooi dingetje om mee te spelen,

is de aangename onscherpte van de 70/200mm f2.8 lens.

Hier is scherpgesteld op de de prille beukenblaadjes,

diafragma wijd open op f2.8…

De achtergrond verdwijnt als vanzelf in een heerlijk bokeh

van donkere tegenlicht bomen en zacht rood ochtend licht 😎

 

 

 

Pure geniet momentjes zijn als het pril geboren zonlicht,

de blauwe bloemekes aanraakt !

Waar er nog schaduw is zijn de hyacinten blauw,

waar het licht nu straalt wordt het blauw en het groen

heel warm van tint…

Deze super licht momentjes duren maar een paar minuten !

Als fotograaf moet je goed voorbereid zijn voor dit moment 😉

 

 

 

 

Enkel minuten later,

zelfde locatie, zelfde instellingen als vorige foto …

Hoe de intensiteit en de grootsheid van het ochtendlicht

zo snel kan veranderen hé ?

 

 

 

Een paar meters naar links of rechts gaan kan wonderen doen !

Als je het zonlicht ‘afschermt’ door er een boom tussen te plaatsen,

krijg je soms heel leuke licht effecten te zien in het bos.

Een lichtstraal glijd door de bomen…

De prille beukenblaadjes worden mooi goud belicht

en de blauwe hyacinten kleuren heerlijk warm paars  😎

Top fotografie momentjes hoor ! 😉

 

 

 

Als de zon dan hoger klimt

en het licht min of meer gelijkmatig verdeeld wordt

is het tijd om de 100/400mm telelens te gebruiken.

Met die lens kan ik heel ver in het bos ‘zien’,

zonder de verlichte wandelpaden te verlaten.

Kleine details tussen nog bijna onbelicht en warm belicht bos.

 

 

 

Goud geel groene beukenblaadjes

en een bokeh van warm ochtendlicht

met een sausje van hyacint bloemekes :mrgreen:

 

 

 

Als afsluiter van dit Hallerbos logje…

Een meanderend beekje in het oosten van het Hallerbos.

Het mooie ochtend licht was al lang weg…

Volgend jaar wil ik deze plek opnieuw doen,

maar dan in het magische licht van de heel vroege morgen 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

Misschien IJsland ?

Of sneeuw in Oostenrijk ?

Of macro’s van bloemekes of insecten ??

Ra ra ra, wat zal het weer worden ??  😉

 

Groetjes, Dirk

Schoonheid in de vingerhoed van de lente… Venetiaanse maskers – (Deel 4)

Dit loodgrijze koud & kil miezerig regenweer, afgewisseld door extreme stormbuien,

word ik zo stilletjes aan kots beu 😡 !

Normaal gezien zou het nu de keien uit de grond moeten vriezen.

Dit huidige koud & nat herfst-alike weer in putje winter is niet meer normaal !

(en toch zijn er nog steeds (teveel) mensen die denken dat er niets aan de hand is

met ons mondiaal weersysteem…ggrrmmbbll ! 😐

 

Daarom ga ik graag nog eens terug naar april 2019 😀

om na te genieten van het aangename lente zonnetje tijdens Brussels Floralia 2019 :mrgreen:

De kleurenpracht van de bloemen én de kunstige Venetiaanse

maskers groepering zijn een streling voor het oog (Allee ja, in mijn ogen toch 😎 )

Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XH1, de lenzen zijn de Fuji 70/200mm f2.8

of de Fuji 80mm f2.8 macro, die mijn meest gebruikte portretlenzen zijn.

 

Deze blauw met zilvergrijs/goud afwerking toets gekleurde dame,

getooid met een kunstige haarvlecht, contrasteert mooi met de

rode, gele, oranje tulpen bloemen weelde in het groene lente gras 😎

Een letterwijzing om dit tafereeltje meer dichterlijk te beschrijven :

 

Schoonheid in de vingerhoed van de lente…

 

 

 

De barokke, soms overdadige rococo stijl aanvoelende kostuums en maskers,

vind ik echt schitterend om te zien !

In de bloem & kleurrijke kasteeltuin van Groot Bijgaarden,

komen deze frivole & kleur/kostuum exentrieke figuren volledig tot hun recht.

 

 

 

Om je een beter beeld te geven van de enorme complexiteit van de

Venetiaanse kostuums en rekwisieten zoom ik eventjes dieper in …

Als je weet dat alles wat je hier ziet eigenhandig is gemaakt door de

deelnemers van deze groep an sich …

Zelfs de allerkleinste details zijn heel zorgvuldig uitgewerkt !

Chapeau & respect hoor !  😎

 

 

 

Kleuren, natuur, het kleine wereldje…

Het meest hou ik van herfstkleuren, bloemen én tegelijk van vlinders !

Deze kleurrijke dame verenigt & symboliseert mijn drie smaak voorkeuren :mrgreen:

Daarom verdient ze mijn én aandacht én mijn hoogste achting tegelijk !

 

 

 

Pure schoonheid poseerde hier op het namaak-hout betonnen brugje…

Een nieuwe & unieke sprookjeswereld werd hier geboren 😉

 

 

 

Een elegant kushandje van de kleurrijke herfstvlinder die afscheid nam van ons…

of…?

Misschien was dit vlindervrouwtje een nieuwe lentekind in wording ? 😉

Wie zal het zeggen ?

 

 

 

Om in mijn wondere sprookjeswereld te blijven…

Een klein takken mensje,

is het een jongen of een meisje ?

Ra ra ra ?

Het wezen hield mijn sprookjesdromen gedachten spelend levendig  :mrgreen:

 

Mag/kan ik hier spreken van/over conceptuele kunst ?

 

 

 

Als fotograaf moet je ‘zien’ en niet ‘kijken’… 😉

Symbolen laten spreken…

Om het warme sprookjes gevoel diep in mij nog wat te koesteren …

Twee verliefde tulpjes…

Gewoon 2 bloemekes in Love 😉

 

 

 

“Ach ja…bloemekes & love … dat is toch zalig mooi ?”

Zo placht deze vergulde edeldame met speels & goud articulerende handjes,

me na te sticuleren 😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten,

een kunstig gekweekte roos uit één van de vele kasteeltuin serres.

Omdat het glas van deze serre ‘gekalkt’ was, werd het felle namiddag

zonlicht op een briljante wijze diffuus gefilterd.

Een weetje:

Wist je dat het mooiste licht door een vuile, stoffige ruit straalt ? 😉

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Venetiaanse kostuum/maskers fotografie.

Er komt nog 1 (klein) logje om deze reeks te eindigen.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Nog een kleine mededeling:

Als je dit evenement zelf wil zien,

deze Venetiaanse maskers groep komt terug naar Groot Bijgaarden

(Brussels Floralia ) op zaterdag 18 april 2020 om 14u30

én op zondag 19 april 2020 om 10u30 én 14u30.

Het bloemen park zelf is open van 4 april tot 3 mei.

Toegangsprijs is 14€ voor volwassenen en 12€ voor senioren.

Alle info vind je op https://www.kasteelgrootbijgaarden.be/floralia-brussels/

Voor mensen die afhankelijk zijn van het openbaar vervoer:

je kan vanuit Aalst of Brussel tot in Groot Bijgaarden

reizen met de trein (lijn Brussel-Aalst via Jette of Aalst-Brussel via Jette).

Van NMBS station Groot Bijgaarden is het kasteel park dan nog een klein half uurtje wandelen.

 

In een vorig logje had ik beloofd om je te helpen als je transport problemen hebt,

om van uit Groot Bijgaarden naar het park te geraken.

Contacteer me daarvoor via ‘reacties’.

Het ‘contact formulier’ op WordPress.com heb ik nog steeds niet werkend gekregen…

waarvoor mijn excuses 🙄

Diegene die me kan helpen, om dat ‘contact formulier’ werkend te krijgen,

die verdient mijn eeuwige dank 😉

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 2)

Met het gure stormweer van de laatste dagen in het achterhoofd,

is het weer hoog tijd om warmere gebieden te bezoeken.

Het vernieuwde serre complex in de Nationale plantentuin, Meise

is hiervoor uitstekend geschikt :mrgreen:

 

De camera is nog steeds de Sony A7r2 ,

de lens is de Laowa100mm macro f2.8 CA Dreamer.

Deze lens is 100% manueel , bevat géén electronica

én heeft zelfs een macro bereik van 2:1 !

Je kan dus 2x korter bij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

wat garantie staat voor een zalig zacht & rond bokeh. :mrgreen:

 

In de tropische serre is het heel vochtig én tegelijk heel warm…

Je moet dus de camera én lens(zen) rustig laten klimatiseren…

anders krijg je garantie condensatie binnenin je lens,

later groeien daar dan kleine paddo’s in !

Let op, dat kan niet hersteld worden !

Je lens is dan simpelweg naar de vaantjes !!

Dus… je gerief langzaam klimatiseren is hier de boodschap !

Dat klimatiseren neemt zo’n 15 tot max 30 minuten in beslag.

Zo erg is dat nu ook niet hé 😉

 

De natuur heeft een middel gevonden om een echt heel groot blad,

de kans te geven om zo vlak mogelijk te groeien om  maximaal

te profiteren van het aanwezige zonlicht…

Kleine geplooide driehoekjes zorgen voor een stevige structuur !

 

 

 

Zacht en warm zonlicht

danst door het verdorde blad

een herfstmonument

 

 

 

In het schemerige licht heb je echt niet veel nodig,

om mooie stillevens op te zetten.

 

 

 

Soms zijn bloemekes zo ongelooflijk klein…

Een gewone vlieg kan als maatstaf dienen 🙂

 

 

 

Een zweefvlieg is bijna even groot als het bloemblad…

 

 

 

De macro wereld

is telkens weer ontdekken,

vol verbazing zijn

 

 

 

De nerven van een blad kunnen ongelooflijk complex zijn !

 

 

 

Een ontluikende waterlelie…

De betoverende kleuren én geuren van deze bloemen

moet je echt zelf zien & ruiken om het te waarderen !

Deze bloem is ongeveer 12cm breed

 

 

 

Je kan ook op zoek gaan naar lijnen,

naar structuren…

Hier laat het blad nog een klein beetje zonlicht door,

wat perfect is voor wat ik wil laten zien 😎

 

 

 

In de enorme cactus zaal kan je vele tientallen cactus soorten bewonderen.

Je moet er wel niet te dicht bij komen,

want er zijn venijnige prikkers bij 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Venetiaanse maskers in Groot-Bijgaarden (Deel 3)

Van de tropische serres  in onze Nationale Plantentuin,

keren we ff terug in de tijd, naar 13 april 2019

We gaan verder met de Venetiaanse maskers & kostuum groep,

die ons in Groot-Bijgaarden, ter gelegenheid van Brussels Floralia,

lieten genieten van hun kleurrijke parade en fantastische kostuums.

Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XH1, de lenzen zijn de Fuji 70/200mm f2.8

of de Fuji 80mm f2.8 macro, die mijn meest gebruikte portretlenzen zijn.

 

De Venetiaanse maskers groep was nu overal in het kasteelpark verspreid,

de toeschouwers mensenmassa was dus ook evenredig verspreid…

Hoog tijd voor het betere fotografie werk 😎

 

Om een zachte achtergrond te verkrijgen, open je de lens zo veel mogelijk.

Op f2.8 bijvoorbeeld. Maar omdat er die lente dag tamelijk veel zon was,

heb ik een grijsfilter van 2 stops gebruikt, om het teveel aan licht op te vangen.

Zonder die grijsfilter zou bijna elke foto overbelicht (verbrand) zijn…

Je kan zonder grijsfilter werken door de lens tot f8 of meer toe te knijpen,

maar dan zal de achtergrond heel storend én dominant worden.

Daarom dus… Grijsfilters gebruiken 😉

 

Wist je dat achter dit schattig snoetje een lieve bejaarde dame schuilt ?

Deze kranige dame is bijna 75 jaar !

 

 

 

De 80mm macro lens is heel geschikt voor portret fotografie !

De achtergrond verdwijnt in een zalige onscherpte,

die mijn model heel netjes op de voorgrond brengt.

 

 

 

 

Als je als fotograaf niet opdringerig bent,

dan “krijg” je soms een privé fotoshoot 😎

Zalige fotografie momentjes zijn dat :mrgreen:

 

 

 

 

In die groep zitten echt fantastische figuren !

Alle maskerade, kleding, attributen zijn door hen zelf gemaakt !!

Normaal gezien heb ik een hekel aan ijdelheid,

maar in dit wereldje is gepaste ijdelheid nooit ver weg,

dat kan ik echt wel begrijpen

 

 

 

 

Het stenen brugje over de kasteelvijver…

deze kleurrijke dame maakt er een sprookje van 😎

 

 

 

Een paar minuten later, kreeg bovenstaande kleurrijke dame bezoek,

van 2 andere kleurrijk gekostumeerde dame’s 😎

Het sprookje kwam tot leven !

 

 

 

Goud ,zwart en zilveren tierlantijntjes…

een zwarte roos…

Mijn kleding kleur smaak is niet echt zwart,

maar hier vind ik het wel kunnen :mrgreen:

 

 

 

Dit poëtisch tafereeltje deed me denken aan

“The name of the rose” 😉

 

 

 

Deze Venetiaanse masker-groep leden nemen hun rol echt  au serieux …

Met wat fantasie kan je hier een 17de eeuw Frans sprookje bij bedenken 😉

Blauw en rood zijn complementaire kleuren…

 

 

 

Als afsluiter van dit logje…

Een vreemd koppel, gehuld in krakelura porcelana maskers.

Een mondloze echtgenoot…  gehuld in zilver ornamenten…

Spreken is zilver, zwijgen is goud ?  😉

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Venetiaanse kostuum/maskers fotografie.

Er komen nog wel een paar afleveringen van dit gebeuren hoor !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 1)

Van de bergen in Oostenrijk gaan we terug naar eigen streek.

Mijn kameraad & collega fotograaf Johan (https://photodj.be/) en ikke ,

besloten dat het veel té lang geleden was dat we de Nationale plantentuin

in Meise een bezoekje brachten.  Naar wat we hoorden en lazen,

zouden de heel recent verbouwde tropische serre’s de moeite waard zijn…

 

Voor de techies, de camera is de Sony A7r2, de lens is de spotgoedkope

Laowa 100mm macro f2.8 CA Dreamer. (In China ontwikkeld)

Deze lens is 100% manueel én heeft een macro bereik van 2:1 !

Je kan dus 2x korterbij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

dat garantie staat voor een zalig zacht & rond bokeh.  :mrgreen:

 

Macro is altijd wikken en wegen tussen scherpte en onscherpte…

 

 

 

 

Chromatische aberratie of kleurschifting is een optische fout van lenzen

en lenzensystemen dat ontstaat doordat licht van verschillende golflengten

niet in dezelfde mate wordt gebroken aan de lensoppervlakken.

De oorzaak hiervan is dispersie,

een materiaaleigenschap van glas en van andere optische media.

Meestal wordt chromatische aberratie als lelijk ervaren,

maar bij deze foto vind ik eigenschap best wel mooi 😎

 

 

 

Heel dichtbij komen,

in het kleine wereldje

is heel ver reizen

 

 

 

 

In het kleine macro wereldje kan je dingen zien & ontdekken

die je anders over het hoofd ziet.

Een groot tropisch blad waar het zonlicht gefilterd doorheen schijnt…

Waterdruppeltjes door de kunstmatige regen zorgen voor ritme

 

 

 

Als je de Laowa lens op haar uiterste instelt, op 2:1 verhouding dus,

dan ziet de wereld er zo uit ! :mrgreen:

Uiteraard heb ik hier gewerkt vanop een statief !

Als je 1/10mm beweegt, is alles onscherp.

 

 

 

Een groene wereld

waarin de gele nerven

de zon toezingen

 

 

 

Een stilleven van tropische planten en waterdruppels…

De fluwelen zachtheid van de achtergrond doet me verliefd

worden op dat schattig Laowa lensje  😉

 

 

 

Hoe één druppeltje water zo mooi kan zijn…

 

 

 

Stilleven van groen en slingerplantjes…

 

 

 

Door een of ander optisch zon effect in het glas van de serre,

leek het wel of er een lichtje scheen in deze bloem in wording 😎

 

Het licht van de zon,

in die ontluikende bloem…

Het lijkt wel magie

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Op zoek naar zonnebloemen

Omdat het de laatste dagen niet veel meer doet dan regenen en nog eens regenen,

neem ik je nog eens mee naar de warme Franse zomerzon, anno 2017.

We waren daar op vakantie in de Dordogne streek en hadden die dag

het stadje Bergerac bezocht. (Klik hier voor het Bergerac-bezoek)

Op de terugweg naar Les Eyzies (onze camping) reden we door

de uitgestrekte zonnebloem velden én genoten ervan :mrgreen:

 

Die zonnebloem warmte van toen deel ik graag met al mijn bezoekers 😉

 

 

 

Het was die dag nogal warm geweest…

Dat het ging uitdraaien op een flink zomer onweer, was duidelijk.

Maar ik heb liever onweer wolken dan een saai blauwe lucht 😎

 

 

Draaiend naar de zon

om volop te genieten

onze Tournesol

 

 

Een gevleugelde zonnebloempitten dief aan het werk 😉

 

 

 

Onlangs heb ik ergens gelezen dat bloemen ongeveer

130 miljoen jaar geleden ontstaan zijn…

Dat is heel wat langer dan wij, mensen reeds bestaan.

En in ons korte bestaan hebben we als mensheid al heel veel kapotgemaakt…

Dan doen de bloemen en planten het verdorie veel beter dan wij :mrgreen:

Het is fantastisch vind ik, om te zien hoe deze bloemen groeien !

Er zit een wiskundig patroon in.

De natuur is een oneindige bron van verrassingen 😎

 

 

Het zal gaan stormen

maar zonnebloemen volgen

hun zon zoals steeds

 

 

Het is ongelooflijk als je ziet hoe uitgestrekt die zonnebloem velden zijn !

 

 

We eindigen dit logje met een vraag :mrgreen:

Weet je waarom een zonnebloem naar de zon draait ? ? 😉

Onvolwassen planten waarvan de bloemknop nog niet geopend is, vertonen heliotropisme:

overdag draait de bloemknop op zonnige dagen mee met de zon.

’s Nachts keert de bloemknop terug naar de oostelijke stand.

Deze dagelijkse beweging wordt bewerkstelligd door ongelijke groei en

door celstrekking van de bloeistengel.

Een zonnebloem heeft namelijk geen pulvini (bladkussentjes).

Tegen de tijd dat de bloeiwijze zich opent, verstijft de bloeistengel in de oostelijke stand;

het heliotropisme is dan voorbij. Daardoor wijzen bloeiende zonnebloemen de hele dag naar het oosten.

(Bron: Wikipedia)

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit zonnebloemen logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zomerse fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Venetiaanse maskers in Groot-Bijgaarden (Deel 2)

Van de gedroogde herfst boom blaadjes keren we terug in de tijd.

We gaan verder met de Venetiaanse maskers & kostuum groep,

die ons in Groot-Bijgaarden, ter gelegenheid van Brussels Floralia,

lieten genieten van hun kleurrijke parade en fantastische kostuums.

Baai de way, alle kostuums zijn eigenhandig gemaakt door de mensen in deze groep !

De mensen uit de groep verspreiden zich nu overal in het kasteelpark,

wat het voor de fotografen gemakkelijk maakt natuurlijk 😎

 

De volop bloeiende tulpen zijn een zalige achtergrond voor deze kleurrijke figuren !

 

 

 

 

Dit knappe ‘paarden carrousel’ meisje vond ik een van de leukste figuren uit de groep.

 

 

 

Heel plechtig, mét stijl én bewust van hun indrukwekkend voorkomen,

wandelt dit sprookjes koppel door de park wandel paden.

Voor een fotograaf zijn dit top momentjes hoor 😉

 

 

 

 

De (macro) lens open op f2.8, om de figuur te isoleren uit de achtergrond…

Blauw , zilver, maagdelijk wit en pluimen van een pauw.

 

 

 

 

Nog wat dichterbij komen, mijn droom-model poseerde nog wat langer 😎

Alle details in de kleding worden zichtbaar !

Zelfs zilveren cherubijn hoofdjes zijn verwerkt in haar hoed.

De figuur onder het masker blijft een raadsel…

is het een meisje, een jonge vrouw, een oude dame ?

 

 

 

 

Een zwart/wit bewerking moet kunnen dacht ik !

 

 

 

 

Soms zie je figuren met komische attributen !

De ‘vogels’ die ze op hun staf meedragen vind ik best wel grappig.

Dàt plus de ‘ernst’ die het koppel uitstraalt maakt het geheel wat speels en absurd 😉

 

 

 

Een indrukwekkende figuur, met zwaan attributen…

De persoon was tegen de  2 meter groot, met zijn  imposante hoed is hij een reus !

 

 

 

De ‘dreiging’ die vanuit het masker én de ogen uitging wou ik met wat

photoshop bewerkingen, wat meer accentueren.

 

 

 

 

Het is genieten als de hele groep heel langzaam en statig passeert,

om in het grote kasteelpark mooie plekjes te gaan zoeken.

 

 

 

 

Het lijkt wel of deze kleurrijke dames zweven over de grond…

Je kan hun voeten bijna niet zien, omdat hun kleed zo laag hangt.

Dat geeft iets extra ‘swung’ aan heel dit gebeuren 😎

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten :

Als je denkt dat je alle kleuren al hebt zien passeren… 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Venetiaanse kostuum/maskers fotografie.

Er komen nog een paar afleveringen van dit gebeuren hoor !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Venetiaanse maskers in Groot-Bijgaarden

Dat ik graag wat lekker chaotische afwisseling heb in mijn logjes,

dat wisten jullie al een tijdje vermoed ik 😉

Van de herfstmacro’s en de smalle steegjes in Bergerac,

vliegen we terug door de tijd en gaan naar 13 april 2019,

naar het kasteel van Groot-Bijgaarden

(dat is maar een paar km van mijn woonplaats).

Elk jaar is daar een grote bloemen expositie, Brussels Floralia.

Vroeger ben ik daar veel geweest, maar omdat het elk jaar

ongeveer hetzelfde aanbod was, ben ik een tijdje niet meer geweest.

Maar sinds een jaar of 2 komt daar ook de ‘Venetiaanse maskers’ groep !

Dit jaar hadden we (mijn madam en ik) tijd om er naar toe te gaan

(met onze fiets natuurlijk  😉 ).

Voor deze kleurrijke groep heb ik echt wel veel respect !

Alle kostuums, maskers, attributen zijn door hun zelf gemaakt !

 

De camera die ik heb gebruikt is de Fuji XH1,

met een Fringer adapter, om mijn ‘oude’ Canon lenzen te kunnen

gebruiken (de 100mm macro , de 70/200 f2.8 én de 100/400mm zoom).

 

Een floralia feest begint met… Bloemen natuurlijk 😎

Ze hebben een kleurige vogel opgebouwd,

alleen spijtig dat de ‘versiering’ op zijn kop niet afgewerkt was…

 

 

 

April is de narcis maand…

Met een macro lens kan je lekker dichtbij komen 😎

 

 

 

Ineens stroomde de kasteeltuin leeg !

Dat betekent dat de Venetiaanse maskers groep,

zijn/haar intrede maakt op het kasteel binnenhof.

Ik keek de kat wat uit de boom, want heel veel mensen willen direct

op de eerste rij staan om foto’s maken…

Het was een gedrang en geduw bij de toeschouwers, niet meer normaal !!

Ik liet het geheel op zijn beloop en weet uit ervaring

dat er nog genoeg foto-kansen zullen komen op deze dag 😉

Als je rustig & geduldig je kans afwacht, wordt dat meestal beloond 😎

 

Dit vlindermeisje vond ik prachtig !

 

 

 

Als je niet duwt en nergens in de weg loopt en geen mensen stoort,

dan poseren deze mensen met plezier voor de geduldige fotograaf 😎

De groep ‘paradeert’ eerst een tijdje over de binnenplaats van het kasteel.

Nadien verdelen ze zich in de grote kasteeltuin en heb je minder last

van opdringerige en irritante papparazzi 😀

 

 

 

 

De metgezel van het vlindermeisje…

 

 

 

Blauw en goud, glinsters en speelse lijnen…

De lens zo wijd mogelijk open om de storende achtergrond

én de vele toeschouwers die geen meerwaarde geven aan de foto,

weg te werken !

 

 

 

 

Het was die dag redelijk warm.

Die mensen moeten er wel heel wat voor over hebben,

om zo dik ingepakt enkele uren in de zon te gaan lopen !

Nogmaals, die mensen hebben zelf hun eigen kostuums, maskers, hoeden

en alle andere attributen vervaardigd. Petje af hoor !

 

 

 

 

Zilver en grijs , fel gekleurde edelsteentjes

witte pluimen en een zilvergrijs kostuum

Wat kunstig aangebrachte kleuren werken het masker af !

 

 

 

Die schitterende kleuren op het masker brachten me op een idee !

Een zwart/wit bewerking waar ik de kleuren op het masker laat spreken 😎

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten (er komen nog vervolg logjes hoor),

Blauw, azuur en zilver hebben hier de boventoon.

Prachtige kostuums, met schouderstukken en vleugels,

een ongelooflijk ingewikkeld maar prachtig hoofddeksel !

Wooow gevoel, (ken je dat ? 😉  )

Ik keek echt mijn ogen uit !

Heel de groep gaat heel langzaam én statig vooruit,

ze lijken wel te zweven !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Venetiaanse kostuum/maskers fotografie.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland 2016 – Nog eentje om het af te leren… (Deel 66)

Op 22 september laatstleden poste ik mijn, (naar ik toen dacht),

laatste IJsland logje van onze IJsland 2016 reis.

Toen ik vandaag nog wat bladerde door die IJsland 2016 foto’s kwam ik

een serie macro’s tegen die aan mijn aandacht ontsnapt zijn.

We waren bij Hraunfossar, de langste waterval van IJsland.

Het was 1 september, de temperatuur was al dik onder nul (i love it 😎 ),

Maar om nogmaals watervallen te fotograferen…

pfff… daar had ik niet echt zin meer in… 😳

Ik denk dat ik een overdosis waterval fotografie heb gekregen ! 😉

 

De zon stond heel laag, het licht was heel zacht omfloerst

door wolken en fijne nevels… het had licht gevroren ! (-5ºC ofzo)

Ondergetekende kreeg dikke zin in macro fotografie ! :mrgreen:

Alle foto’s zijn zoals ik het toen zag, er is geen flits of zaklamp gebruikt,

alleen het licht van de zon én natuurlijke schaduwen.

Fotogerief: De Canon macro 100mm op de Canon 6D

 

Ergens onderaan het struikgewas…

Het licht was echt zalig zacht omfloerst én het was heerlijk fris buiten 😀

Het tijdstip was ongeveer 6u in de morgen…

 

 

 

Hoe mooi kan licht gerijmd gras in het prille ochtendlicht zijn hé ?

 

Zacht ochtend licht straalt

heel verlegen door het gras

laat het ontwaken

 

 

 

Hier had ik kleur temperatuur op “Daglicht” gezet…, terwijl ik in de schaduw zat !

Het leuke was dat nu het bevroren gedeelte meer in het blauw (koudere kleur) kwam

en het ontdooide (langer door de zon belichte) deel was warm groen of geel 🙂

 

 

 

Sommige tafereeltjes vond ik sprookjesachtig mooi :mrgreen:

 

Zacht warm ochtendlicht

brengt me in vervoering, zo;

sprookjesachtig mooi

 

 

 

 

Deze foto is dezelfde als de voorgaande,

maar hier heb ik het licht een streepje hoger gezet

én de kleuren ietwat meer gesatureerd.

Zo komt het blauw en het rood meer natuurlijk over

(zoals ik het toen zag)

Noot: Mijn beeldscherm is kleur-gekalibreerd,

het kan zijn dat de kleuren op jouw beeldscherm afwijken…

Daar kan ik helaas niets aan doen.

Ter info:

Om mijn scherm te kalibreren gebruik ik de Color Spyder van Datacolor

 

 

 

Die minuscule ijs-partikeltjes die zomaar ‘groeien’ aan de blaadjes

en de grassen, zijn altijd weer verrassend mooi

 

 

 

Bloemen in IJsland

kunnen tegen een stootje

ze zijn bikkelhard !

 

 

 

Ja, zelfs in IJsland kan je paddenstoelen vinden :mrgreen:

Om foto’s in deze kijkhoek te nemen,

moet je echt languit op de grond gaan liggen hoor 🙂

Gelukkig had ik een grote plastieken vuilzak mee,

om mij én mijn kleding te beschermen tegen de ijskoude natte grond.

 

 

 

Een paddenstoeltje

groeiend op een dode boom

doet hem weer bloeien

 

 

 

Ik heb naar kaboutertjes gezocht, maar niet gevonden !

Zouden er eigenlijk kaboutertjes bestaan in IJsland ??

of moet ik zoeken naar kleine trolletjes ?? 😉

 

 

 

De ijskristallen op deze plant zijn reeds aan het smelten …

De ochtendzon is genadeloos !

 

 

 

Dit plantje stond wat meer in de schaduw,

de ijskristallen leefden hier nog wat langer 😎

Macro… de magische wereld van het onbekende !

Klaar om te ontdekken 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een blaadje versierd met ijskristallen

Je merkt dat de herfst hier al bezig was !

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer eens aan het eind van een IJsland foto logje (editie 66 reeds !) gekomen …

Dit logje is waarschijnlijk het einde van deze IJsland 2016 serie

(maar zeker ben ik niet 😉 )

 

De foto’s uit onze laatste reis, IJsland 2019 worden naarstig verwerkt 😎

Weldra kan ik daar al een eerste logje van maken !

1 ding kan ik nu al zeggen : Er zitten een paar foto juweeltjes tussen

waar ik redelijk trots op ben 😉

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk