Hallerbos 2019 (Deel 1)

De blauw/paarse hyacint pracht in het Hallerbos…

Het is bijna een traditie geworden om jaarlijks van dit wondermooie

bloementapijt een fotografie feest te maken :mrgreen:

 

Deze serie draag ik op aan Dien (Klaproos),

die vol ongeduld op mijn Hallerbos logjes wacht 😎

 

Om 6uur waren we ter plaatse, locatie: parking 10

De zon zou die dag om 6u42 opkomen.

Nog tijd genoeg dus om onze lieveling fotolocatie plekjes op te zoeken !

We hadden gehoopt op wat ochtend nevels, maar ’t was noppes…

Een klare lucht en het ochtendrood was minder rood dan

wat we in andere jaren hadden meegemaakt.

Niet aan te doen hé, een fotograaf moet werken met het licht dat er is…

Het eerste flauwe ochtendrood…

De blauw/paarse bloemekes slapen nog…

maak ze niet nog wakker hé 😉

 

 

 

Het is zeker niet mijn bedoeling om een fotografische

weergave (duplicatie) van het Hallerbos te tonen.

Ik probeer door allerlei technieken met de lens een totaalbeeld,

een gevoel, een momentje in het licht weer te geven.

Alle ingrediënten van het bos moeten ‘voelbaar’ zijn in de foto:

De bomen, het blauw/paars van de hyacinten, het ochtendrood,

het eerste geel/groene loof aan de bomen…

Sluitertijd 1/5s,iso100,f12, verticale beweging met de lens

 

Als het bos ontwaakt

hoor je ritsel geluidjes

en bijen gezoem

 

 

 

Om het warme ochtendrood explosief te verwelkomen,

zoom ik letterlijk in terwijl de sluiter openstaat 😎

Nog even voor alle duidelijkheid:

Bij deze fotografie technieken is GEEN photoshop gebruikt hé ?

f16, iso100, 100–> 300mm gezoomd, 1/3s.

 

 

Een Orton bewerking op voorgaande foto

maakt de kleuren meer verzadigd en vlakt storende details weg.

Some like it, some don’t… But i like it 😉

 

 

 

Een fotograaf mag zich soms eens creatief laten gaan hé ? 😉

Maar van de andere kant zijn er in het warme ochtendlicht

ook zalige plaatjes te ontdekken…

Terug naar ‘normale’ fotografie dus…  😛

Soms moet je echt zoeken om de juiste belichting te vinden,

een tikkeltje teveel licht kan je foto ‘verbranden’

een tikkeltje te weinig licht geeft je een onderbelichte foto…

Maar dat zoeken en proberen geeft me een enorme voldoening 😎

Je doet er ook veel ervaring mee op !

 

 

Het jonge beuk groen

geniet van een zonnebad

vol warme kleuren

 

 

Gewond…

Dit boompje herinner ik me nog van vorig jaar.

Toen dacht ik al dat deze jonge beuk een vogel voor de kat was…

Maar hij geeft het nog niet op !

Houden zo boompje 😎

 

Hier zie je heel mooi wat het zonlicht doet met de hyacinten.

In de schaduw kleuren de hyacinten blauw.

Als ze door de ochtendzon belicht worden,

dan ogen ze meer paars.

In deze foto’s zie je alle kleuren tegelijk !

Het prille ochtendlicht….  Het mooiste licht dat er bestaat ! 😎

 

 

 

Als je de zon ziet opkomen in het Hallerbos…

De kleuren, de geuren, het insecten gezoem

Als je het fenomenale licht ziet opbloeien…

Dàt zijn zalige momenten om te beleven hoor 😀

 

 

 

Een Orton bewerking op de vorige foto…

Het sprookjesgehalte van het bos wordt levendiger,

vind je ook niet ? 😉

 

 

 

Op momenten zoals dit,

wil je wel op honderd plaatsen tegelijk zijn !

Maar omdat zoiets niet kan,

moet je genieten van het plekje waar je nu bent 😉

en er het beste van maken ! 😎

Zo’n mooi licht duurt echt niet lang hé…

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

nog wat bij elkaar gesprokkelde haiku woordjes 😉

 

Vroeg in de morgen

laten plantjes zich strelen

door het ochtendlicht

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Bloesems van onze Japanse kerselaar (Deel 2)

Van de herten en de heuvels in Duitsland,

keren we terug naar ons klein Belgenlandje.

Meer bepaald naar ons kleine voortuintje

waar onze Japanse kerselaar met zijn wit-roze bloesems stond te pronken :mrgreen:

Voor macro werk heb je niet echt een macro lens nodig…

Je kan evengoed werken met een 70/200mm of een 100/400mm telezoom.

Maar in dit logje zijn alle foto’s gemaakt met één Fuji macro lens.

Namelijk de aps-c Fuji 80mm macro 1:1 f2,8 die op de Fuji XH1 is geschroefd.

De crop factor omgerekend naar full frame is 1,5

Dus 80mm x 1,5 = 120mm. Kan je lekker dichtbij komen ! 😉

Deze lens heeft een boterzachte achtergrond

(wat ik een zalige eigenschap vind natuurlijk ) 😎

 

 

 

 

Gek hé, hoe 1 boom zoveel schoonheid kan dragen 🙂

Het is dan ook een fotografie feest voor mij als de bloesems

in volle bloei komen te staan !

 

’s ochtends heel vroeg

ontluiken witte bloesems

als sneeuw pareltjes

 

 

 

 

Het is redelijk moeilijk om scherpe foto’s uit de hand te nemen,

zeker als er een zacht briesje staat

of als er een auto of een vrachtwagen passeert…

Maar daar zijn middeltjes tegen hoor 😉

Men neme een (lange) uitschuifbare antenne van een oude radio,

je steekt die in de grond en het kleine takje met je bloem onderwerp

maak je even vast met een wasspeld aan die antenne.

Klaar is kees en je doet niets kapot :mrgreen:

 

 

 

Onze buurvrouw heeft een kapsalon.

Naast de ingang van het salon branden meestal 2 Led sfeer lampjes.

Door de zalige onscherpte van de macrolens,

kan ik handig gebruik maken van die lichtjes 😎

De lichtjes staan ongeveer 5 of 6 meter verder van onze boom.

Dat is mooi meegenomen hé ? 😉

 

 

 

Sneeuw witte bloesems

lokken met hun geur en kleur

gonzende bijen

 

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven,

maar dan met een Orton bewerking…

Orton verzacht alles op een zalige manier vind ik 😎

 

 

 

Er groeien zoveel bloesems  aan de boom,

dat ik keuze genoeg heb om leuke composities te maken.

Hier heb ik de 2 led lichtjes in 1 foto kunnen krijgen :mrgreen:

(zonder hulp van photoshop hé ?! )

 

 

 

In de vorige foto zie je dat de meeldraadjes van de bloesem

niet helemaal scherp zijn…

Een verzachtende Orton bewerking kan hier mooi werk afleveren 😉

 

 

 

 

De kersenbloesem

staat terug in volle bloei

het is weer lente

 

 

 

 

Het is wonderbaar,

hoe die rode bloem knopjes

morgen bloesems zijn

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een takje vol rode beloften…

Morgen zullen er heel wat nieuwe bloesem bloempjes

wit pronken in onze voortuin :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Bloesems van onze Japanse kerselaar

Elk jaar opnieuw is het weer uitkijken naar de eerste bloesems

van onze Japanse kerselaar !

Het is best wel een “rare” boom vind ik  🙂

Eerst zie je overal piepkleine bloesemknopjes groeien

(zie de eerste foto van dit logje), de meeste zijn 1 tot 2 mm groot !

Tot je op een dag ontdekt dat er ineens honderden bloesem bloemen

tegelijk zijn ontwaakt :mrgreen:

Dát is voor mij hét teken dat de lente in aankomst is 😀

 

Een haiku met een vette knipoog naar Jan De Wilde … 😉

 

Bloembotten barsten

open met een witte knal

daar is de lente

 

 

 

 

De blaadjes van de bloesems zijn niet wit,

maar van een heel verfijnd heel licht en kwetsbaar aanvoelend roze.

De meeldraden dan weer, zijn van een zuiver wit.

De helmknopjes zijn geel tot licht oranje

dat ontsproten is uit een licht rode bloembodem.

 

 

 

 

Een ‘orton’ techniek bewerking op voorgaande foto…

De bloesems groeien

als geurige sneeuwvlokjes

in een lentebries

 

 

 

 

 

Het macro seizoen wordt weer in gang getrokken 😎 Zalig !

De uitdaging om net datgene dat ik belangrijk vind scherp te krijgen

en de zalige onscherpte van een macrolens zijn plaatsje te geven.

Alle bloesemfoto’s zijn buiten gemaakt, dat wil zeggen dat het minste

zuchtje wind, zorgt voor een gegarandeerd mislukte foto !

Maar ik heb nooit beweerd dat macro fotografie gemakkelijk is hé 😉

 

 

 

 

Hier zie je goed hoe flinterdun de scherptediepte van een macrolens is…

De eerste meeldraadjes zijn nog scherp, de middenste en achterste meeldraden

verdwijnen al in een waas van onscherpte.

 

 

 

Dat bloesemknopje

gehuld in maagdelijk wit

is wat verlegen

 

 

 

 

 

 

Meer en meer gebruik ik mijn lens als een penseel,

als ik in het macro wereldje werk.

Het kleurenpalet zoek ik gewoon in de natuur.

Door de zalige eigenschap van onscherpte bij een macrolens

kan ik de achtergrond kleuren gaan gebruiken als aanvulling in mijn foto.

Het kleine wereldje is een bron van inspiratie voor mij 😎

 

 

 

 

Bij bloemen, planten fotografie gebruik ik graag de ‘orton’

foto bewerking techniek.

Dat is een oude filmtechniek, ontwikkeld in de jaren 60, begin 70 jaren,

om een flou, een zacht waas over de film (of foto) te leggen.

Als je dat doet in photoshop zit je al snel een dik half uur bezig

om alle bewerkingen uit te voeren.

Maar gelukkig kan je in photoshop al je handelingen die je doet opslaan in 1 ‘action’.

Die action kan je opslaan en later terug laten uitvoeren als een batch bewerking op een foto.

Dat ‘action’ uitvoeren process neemt amper een halve seconde in beslag !

Handig hé ? 😉

 

 

 

 

Hoe meer je de lens dichtknijpt (hoger F-getal),

hoe meer scherptediepte je krijgt.

Maar ook… meer details in de achtergrond… 😐

Macro fotografie is een constant afwegen en scherpte en onscherpte.

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen voor vandaag,

nog een orton bewerking op bovenstaande foto.

Orton verzacht alles op een no nonsens romantische manier vind ik :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje…

Het kleine wereldje…

dat bijna onzichtbare macro wereldje…

Het is én zal steeds mijn grote liefde blijven in het fotografie wereldje

(naast de natuur en landschap fotografie natuurlijk 😀 ).

 

Werken met macro lenzen is balanceren op de kling van de geringe scherptediepte…

Bij macro lenzen met een korte brandpunt afstand (40 tot 60mm),

moet je echt wel heel kort bij je onderwerp komen (enkele cm !)

Wat dit type lenzen ongeschikt maakt voor insecten en dergelijke fotografie…

Macro lenzen van 100 tot 150 / 180mm zijn echt wel geschikt,

voor fotografie van schuwe insecten (bijen, vlinders, de meeste andere insecten)

Maar je kan ook zoom lenzen gebruiken (200 tot 400mm),

eventueel mét of zonder tussenringen, om het kleine wereldje te verkennen.

Een grotere ccd is wel heel handig om iets over te houden als je teveel moet croppen…

 

Je kan ook werken met omgekeerde lenzen (via een omkeer ring)…

maar de kwaliteit van dit soort foto’s spreekt me niet echt aan, dus zwijg ik erover 🙂

 

Alle macro’s in dit blogje zijn met de Canon 180mm macro lens gemaakt.

De camera is de Sony A7RII (Canon lens via Metabones adapter bevestigd op de Sony)

 

Als instapper… het CurryKruid (Helichrysum Italicum) in onze kruidentuin…

De minuscule bloemekes waren toen (tijdstip van deze shoot) in hun bloei periode !

(Op de vraag van An,  https://fotorantje.blogspot.com/ een foto van dit kruid in volle bloei )

Tijdstip van de shoot: 10 juni dit jaar.

De geel/oranje bloemekes in bloei zijn amper 1/2 mm groot !

Ze hebben geen culinaire smaak waarde, maar hun geur is zalig en heel aangenaam !

Heel ons terras ruikt in juni naar curry , je waant je in Indië :mrgreen:

 

 

 

 

 

Onze witte margrieten trekken vele bezoekers ….

De Rode Smalboktor (hier een vrouwelijk exemplaar),

doet zich tegoed aan deze bloem…

In ruil voor nectar en voedsel, verspreid het beestje het stuifmeel van de bloemen…

De natuur in een mooi evenwicht !

 

 

 

 

 

Feromonen bepalen grotendeels het insecten gedrag in de prille lente…

Een paar cm lager huisde een andere Rode Smalboktor…

Subtiele feromonen, instinctief uitgestoten door het andere insect,

of is het omgekeerd ??

maken ‘iets’ wakker in het bovenste insect…

De ‘drang’ naar vermenigvuldigen van de soorten wordt hier aangewakkerd …

Evolutie is een wonder & subtiel effectief ding hé ?

 

 

 

 

 

Als je het insecten wereldje geduldig observeert,

dan zie je soms bizarre tafereeltjes…

2 insecten, behorend tot een totaal andere soort,

voeden zich aan diezelfde bloem…

Eén ding hebben beide beestjes gemeen…

Ze verspreiden alle twee het stuifmeel van de witte margriet…

Zo komt de bloem als uiteindelijke winnaar uit in deze ontmoeting 😀

 

 

 

 

In ons kruidentuintje groeien er echt wel veel Juffertjes-In-het-groen…

Van de complexiteit en kleur van deze wondere plantjes krijg ik nooit genoeg 😀

Er groeien hier exemplaren met maagdelijk witte blaadjes,

weer ander met licht blauw getinte blaadjes,

nog andere met rood turquoise stampers en hemelsblauw getinte blaadjes…

Tot ze verdrogen in een zaad-doosje

Maar zelfs in dat stadium zijn ze nog steeds betoverend mooi !

 

 

 

 

 

 

De Fraaie schijnboktor…

een beestje dat al dikwijls model heeft gestaan voor mijn lens :mrgreen:

Dit exemplaar,

(het is een mannetje, dat kan je zien aan zijn ‘gespierde dijen)

is me opgevallen,

door die deuk in zijn linker achterpoot…

eventjes Apeldoorn bellen ? 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie

Dit ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje…

Van de spiegelingen & experimentjes keren we terug naar de werkelijkheid 😀

Ook vandaag zoeken we het niet te ver…

We blijven lekker lui in ons tuintje zitten en duiken terug ‘Het kleine wereldje‘ in

Het kleine wereldje van de macro fotografie,

waarin ik heel graag op ontdekking ga

(maar dat wist je al hé ? 😀 )

 

Met de uitmuntende Canon 180mm macrolens ,

die via een Metabones adapter op mijn Sony A7R2 is geklikt,

ben ik meer dan deftig gewapend om het wondere kleine wereldje te verkennen :mrgreen:

 

’t zijn niet alleen de bijen en hommels die stuifmeel verzamelen en verspreiden…

Zoals je ziet op de foto draagt de ‘fraaie schijnboktor’ ook zijn steentje bij 🙂

 

 

 

 

Onbewust

Een piepkleine tor

helpt onbewust mee in het

stuifmeel transport werk

 

 

 

 

 

Het zal je maar overkomen hé…

Hier zat ik rustig & ontspannen bezig,

om die kleine ‘fraaie schijnboktor’ (links onder) scherp voor de lens te krijgen.

Op het moment dat ik afdrukte kwam een dikke ‘roenker’ op de bloem zitten…

De 2 torretjes onderaan zijn nog min of meer scherp,

maar die rustverstorende ‘roenker’ staat voor zijn straf onscherp op de foto :mrgreen:

In het macrowereldje maakt 1/10 millimeter een wereld van verschil !

 

 

 

 

De zalig kleine dieptescherpte van een macrolens,

kan (én zal) door de fotograaf gebruikt worden,

om bepaalde effecten, sfeermakers in te zetten

om zijn bedoeling, zijn boodschap, te onderstrepen…

 

Twee bloemen

groeien amper 10 cm van elkaar

en toch lijkt de afstand zo ver…

Wat wil ik daarmee zeggen ? Wat bedoel ik daarmee ?

 

Als fotograaf kan je een boodschap geven…

maar hoe ziet de “kijker” deze boodschap ?

Doet de kijker moeite om de boodschap te zien ?

In onze moderne tijden van like’s & massale informatie consumptie

zie je soms door de bomen het bos niet meer…

 

Graag wil ik je mijn bedoeling van deze foto uitleggen :

Met deze foto probeer ik gewoon een euvel,

een dik mankement in onze moderne tijd aan te kaarten…

Er is nog nooit zoveel eenzaamheid geweest als vandaag !

Terwijl nog nooit als tevoren de mens zoveel communicatie mogelijkheden,

tot zijn beschikking gekregen heeft als vandaag !

Een doordenkertje ?

 

Tot zover mijn lezing 😀

 

Naam van deze foto: Eenzaamheid 

 

 

 

 

Op onze witte margrieten heb ik ooit al tientallen beestjes zien paraderen !

Maar dit ‘beestje’ heb ik hier nog niet gezien…

Volgens mijn Trion natuur gids boek is het een ‘Rode smalboktor’ (Leptura rubra)

Ik ben geen entomoloog hé, dus sta ik open voor meer accurate informatie 😀

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit ‘kleine wereld’ logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje…

We laten de krijtrotsen en breedhoek fotografie in Normandië eventjes voor wat ze zijn…

om terug te keren naar mijn geliefkoosde fotografie discipline,

Namelijk… de macro fotografie (maar dat wist je al denk ik 😀 )

De 100mm f2.8 macro lens van Canon,

op de (2de hands) Sony A7 r2 body geschroefd, via de metabones adapter

is echt wel een perfect huwelijk voor macro fotografie 🙂

De 41 megapixel full frame ccd doet zijn werk naar behoren.

Het dynamisch lichtbereik zit heel goed ! (stukken beter dan bij Canon)

De scherpte en de focus stel ik in via focuslijnen (focus peaking) ,

een heel handige focus & scherptepunt-hulp tool (Die ook bij Fuji is ingebouwd, baai zze wee).

(wel ff zoeken in de onhandige Sony menu structuur om die ‘focus peaking’ optie in te stellen…

maar dat raak je snel gewoon !)

 

Een van de vele Juffertjes in het Groen, die in onze bloemen en kruidentuin groeien

Het zijn echt wel fotogenieke én tegelijk raadselachtige bloemen, vind je niet ?

 

 

 

 

 

Een Fraaie Schijnboktor (Oedemera Nobilis) bekijkt zijn schouwtoneel…

Zelfs hij krijgt ook zijn klein gedeelte van wat de wereld ons te bieden heeft…

Dit is een mannelijk exemplaar, dat kan je zien aan de ‘gespierde’ dijen op zijn achterpoten.

 

 

Boktor

 

Een fraaie boktor

scande met zijn voelsprieten

plots sprong hij weer weg

 

 

 

 

 

Bloemen…

ik geraak er niet op uitgekeken 😀

 

 

 

 

Hoe dat kleine, onooglijke, onopvallende onkruid

toch wel heel mooi kan wezen,

zeker in het zachte licht van de ondergaande zomerzon :mrgreen:

 

 

 

 

Onschuldig

 

 

Brandnetelplantjes

lijken echt wel onschuldig

tot je ze aanraakt !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp én wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje…

De prille lente , het zomerseizoen,

is echt wel hét hoogseizoen voor iedere macrofotograaf.

Als de natuur weer openbloeit,

als bloemen en planten weer open bloeien

als het bedwelmend fruitig aroma van witte lente bloesems ons overspoelt,

Als kleine beestjes weer vliegen en wriemelen, terug zoemen en gonzen !

dan … !

dan is het weer tijd voor dé macrofotografie ! :mrgreen:

 

In mijn macro’s uit de laatste jaren,

probeer ik altijd iets extra te weer te geven,

probeer ik bewust, om de schoonheid, de elegantie,

de speelsheid, het wonderbare,

het aanvoelen van de kleuren, weer te geven.

Op mijn eigen manier… zoals ik het zie én aanvoel…

Mijn innerlijke reflecties op het kleine wereldje tonen…

Kortom, een eigen ‘stijl’ op te bouwen,

bouwend op de schoonheid van hét NU moment !

Het ‘spelen’ met het diafragma,

om te experimenteren met verschillende scherptedieptes,

sluit ik min of meer af…

Meer en meer trekt alternatief & DIY licht (GEEN Flitslicht !!)  me aan…

(DIY = Do It Yourself)

 

Wat een immense inleiding weer hé 😀

amai ni !

Maar niet panikeren… we komen ‘beesic toezhepoint off zzis blog… 🙂

 

Een wonder mooie plant, (Die welig groeit in ons kruidentuintje ! ) die ik heel graag fotografeer…

Deze plant komt in België, Nederland van nature niet voor, maar is lokaal verwilderd tot hier geraakt.

De plant komt oorspronkelijk uit het Middellandse zeegebied en de Canarische Eilanden.

Het Juffertje in het groen

asemblieft 😎

 

Maar eerst…

Twee haiku woord spielerijtjes… voor de prijs van 1

(gewoon omdat ik er zin in heb 😀 )

 

Groen / Blauw Juffertje

 

Een groen juffertje

staat onbeschaamd te pronken

op blauwe blaadjes

 

 

Een blauw juffertje

kon wel een octopus zijn 

met haar tentakels

 

 

 

 

 

Met de Sony A7R2 én de Canon 100mm macrolens,

(Lens & Body verbonden via een metabones adapter) is het zalig “werken” 🙂

In ons bloemen/kruidentuintje vind ik macro modellen met hopen 😀

Deze Fraaie Schijn boktor (Oedemera Nobilis) bijvoorbeeld,

poseerde vrijwillig voor mijn lens !

Dit is een mannelijk exemplaar (dat zie je aan zijn dikke achterpoten).

Elk jaar terug vind ik deze insecten weer op onze Witte Margrieten.

Ze zullen de Margriet bloemen nectar wel lekker vinden hé 🙂

 

 

 

 

Als een model/insect op een bloem komt zitten,

die minstens 20cm verwijderd is van de andere bloemen,

dan kan je op f2.8 tot f4 een zalig onscherpte achtergrond verkrijgen.

Als je daarbij ook nog mag genieten van het zachte,

warme avondlicht van de lente avondzon,

dan kan je echt wel mooie foto’s maken.

 

Trouwens… Heb ik je al verteld dat ik nooit macro’s maak in volle middag zonlicht,

nooit als de zoon hoog staat en hard licht straalt…

De zachte ochtend en avondzon, zijn dé momenten om macro/bloemen fotografie te maken.

 

Als je echt in het volle middaglicht moet werken voor macro/bloemen

gebruik dan aub een kleine parasol/paraplu om het harde licht weg te filteren

+ een kleine licht reflector (een wit vel papier/ een stukje isomo of zilverpapier)

om wat subtiel licht te reflecteren in die parasol schaduw.

 

De Fraaie Schijn boktor ging kijken of het gras niet groener was bij de buren 😀

 

 

 

Soms zijn er van die momentjes…

dat je als macro fotograaf echt wel op zoek bent naar…

‘DIE’ foto

DIE compositie…

Je hebt er echt wel zin in  (ken je dat gevoel ? 😀   )

En dan, ineens, zomaar…

vallen alle stukjes van de compositie puzzel op hun plaats

en zie je een leuke foto opduiken in je “zoektocht” :mrgreen:

Dat zijn momentjes om te koesteren ! 😎

 

 

 

Kleine Wereldje

 

Door een macrolens

ziet het kleine wereldje

er veel groter uit !

 

 

 

 

 

Om te eindigen…

Het Juffertje in het groen anders bekeken…

’t is best wel een veelzijdig plantje, dat Juffertje 😎

Zowel de bloemen als de zaaddozen kunnen gedroogd worden.

De zaaddozen hebben een gecompliceerde, decoratieve vorm,

die door vele mensen aantrekkelijk gevonden wordt in droogboeketten.

Zowel de bloemen als de zaden zijn eetbaar !

De smaak van de bloem neigt naar muskaat, ook wel oregano of majoraan.

De zaden lijken qua vorm en smaak op komijnzaad en worden in Duitsland ook wel als ‘zwarte komijn‘ aangeduid.

 

(Deze Juffertje In Het Groen & extra info vind je op Wikipedia Wiki – Juffertje )

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Juffertje & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp én wanneer hé laughing

 

Dirk