Het Hallerbos in coronatijden

We leven in rare en bizarre tijden …

Het coronavirus heeft nu echt heel de wereld in de greep 🙄

Normaal gezien is april dé maand voor de blauwe hyacinten in het Hallerbos,

of de Venetiaanse maskers in Brussels Flower expo.

Dit jaar gaat al dit moois aan ons voorbij.

Gelukkig is het nu zacht en mooi lenteweer,

we kunnen (én mogen !) nog eens buiten gaan wandelen of fietsen :mrgreen:

Natuurlijk neem ik altijd mijn macro of een zoom maatje mee !

Zo heb ik al een hele reeks macro’s gemaakt de laatste dagen,

maar die zijn voor later eens… Die RAW foto’s moeten eerst ontwikkeld worden

in de digitale doka, Photoshop 😉

 

Omdat ik nu niet tot in Halle kan geraken,

zonder de anti-corona regels te schenden (niet noodzakelijke verplaatsingen !)

maak ik dit logje van mijn nog ongepubliceerde Hallerbos foto’s uit 2019 !

Omdat iedereen toch wel wat nood heeft aan mooie natuur,

en zeker van dat uitzonderlijk mooie natuur fenomeen in Halle,

dat ons elk jaar weer  opnieuw een ongeziene bloemen schoonheid brengt,

 

Daarom : …. Het Hallerbos (anno domini 18-04-2019) ,

om de jaarlijkse Hallerbos bloemekes traditie in ere te houden 😉

Want verdorie, het corona virus of niet !

De Hallerbos schoonheid verdient het om gezien te worden  !!

 

De Fuji XH1 met de 100/400mm of de 70/200mm f2.8

waren mijn optische maatjes die mooie dag.

 

Het bos ontwaakt, warm ochtendlicht overspoelt alles

De blauwe bloemekes blijven nog heel even in de schaduwen…

 

 

 

Als het prille lentegroen bestraald word door het eerste prille licht,

dan zweeft er magie door het bos 😎

 

 

 

Dit ‘effect-truukje’ kan ik me nooit laten 😉

De lens dichtknijpen zodat er minder licht op de sensor valt

(f16 ofzo) dan kan je de sluitertijd wat langer zetten.

1/3 sec sluitertijd is meer dan genoeg.

Je maakt een verticale bewegingmet de camera

(omhoog of omlaag is van geen belang).

Op ongeveer 1/3 van de totale beweging druk je de sluiter af.

Blijf de beweging verder zetten, tot je de klik hoort dat de sluiter

terug dicht is.

Het geeft me een gevoel dat ik schilder met mijn camera en lens,

gewoon de essentie van het Hallerbos proberen vinden…

Bomen, ochtendlicht en het blauwe waas van de ontelbare hyacinten

 

 

 

Nog zo’n mooi dingetje om mee te spelen,

is de aangename onscherpte van de 70/200mm f2.8 lens.

Hier is scherpgesteld op de de prille beukenblaadjes,

diafragma wijd open op f2.8…

De achtergrond verdwijnt als vanzelf in een heerlijk bokeh

van donkere tegenlicht bomen en zacht rood ochtend licht 😎

 

 

 

Pure geniet momentjes zijn als het pril geboren zonlicht,

de blauwe bloemekes aanraakt !

Waar er nog schaduw is zijn de hyacinten blauw,

waar het licht nu straalt wordt het blauw en het groen

heel warm van tint…

Deze super licht momentjes duren maar een paar minuten !

Als fotograaf moet je goed voorbereid zijn voor dit moment 😉

 

 

 

 

Enkel minuten later,

zelfde locatie, zelfde instellingen als vorige foto …

Hoe de intensiteit en de grootsheid van het ochtendlicht

zo snel kan veranderen hé ?

 

 

 

Een paar meters naar links of rechts gaan kan wonderen doen !

Als je het zonlicht ‘afschermt’ door er een boom tussen te plaatsen,

krijg je soms heel leuke licht effecten te zien in het bos.

Een lichtstraal glijd door de bomen…

De prille beukenblaadjes worden mooi goud belicht

en de blauwe hyacinten kleuren heerlijk warm paars  😎

Top fotografie momentjes hoor ! 😉

 

 

 

Als de zon dan hoger klimt

en het licht min of meer gelijkmatig verdeeld wordt

is het tijd om de 100/400mm telelens te gebruiken.

Met die lens kan ik heel ver in het bos ‘zien’,

zonder de verlichte wandelpaden te verlaten.

Kleine details tussen nog bijna onbelicht en warm belicht bos.

 

 

 

Goud geel groene beukenblaadjes

en een bokeh van warm ochtendlicht

met een sausje van hyacint bloemekes :mrgreen:

 

 

 

Als afsluiter van dit Hallerbos logje…

Een meanderend beekje in het oosten van het Hallerbos.

Het mooie ochtend licht was al lang weg…

Volgend jaar wil ik deze plek opnieuw doen,

maar dan in het magische licht van de heel vroege morgen 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

Misschien IJsland ?

Of sneeuw in Oostenrijk ?

Of macro’s van bloemekes of insecten ??

Ra ra ra, wat zal het weer worden ??  😉

 

Groetjes, Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 5 en slot)

Teergeliefde bezoek(st)er,

je weet nu zo langzamerhand dat ik nooit 2 logjes,

van éénzelfde onderwerp, vlak na elkaar laat verschijnen…

Orde is mooi, maar wanorde en wat chaos is veel mooier vind ik :mrgreen:

(Trouwens, in de natuur vind je nergens orde… chaos en willekeur is er koning !)

Laat ons daarom van de wilgenkatjes terug naar de sneeuw gaan 😉

Om de “Sneeuw in Beugem” reeks af te sluiten

én om plaats te maken voor andere fotografie thema’s 🙂

In vorige aflevering (Deel 4) vertelde ik je van zalig mooi licht…

Vandaag borduren we verder op dat mooi licht…

omdat mooi licht, de natte droom is van elke fotograaf :mrgreen:

 

 

Dotjes sneeuwvlokken

opgevangen door takjes

zo fragiel en broos

 

 

 

 

 

Nu ja, die middag had ik echt veel geluk met dit wonderbare licht…

Het heeft amper een half uurtje ofzo geduurd

maar ik zou het voor geen goud willen missen 😀

Hopelijk beleven we dezelfde licht momentjes in onze IJsland fotoreis binnenkort…

popel popel 😎

 

 

 

 

Vol overgave

straalt de zon haar gouden licht

door ijs kristallijn

 

 

 

 

 

Het overstromingsgebied veranderde in een sprookjesbos…

De kracht van mooi licht…

 

 

 

Soms, als er een donzige wolk voor de zon gleed,

werd het licht heel subtiel anders…

Bij wijle zelfs heel fragiel… ! 😎

De meeste foto’s zijn genomen bij f8 , de lichtmeter +1 tot+ 2 stops ,

om de witheid van de (rechtstreeks belichte) sneeuw te behouden

én de niet rechtstreeks belichte sneeuw, niet grijs te laten worden.

De witbalans moet je steeds correct houden hé… 😉

 

 

 

 

Stokoude, onverzorgde en opgeschoten bomen…

De knoestige ruwheid van hun schors vind ik zalig mooi !

 

 

Knoestige boomschors

kale bladloze takken

doorgewinterd mooi

 

 

 

 

Wat ik ook zo leuk vind aan een sneeuwlandschap,

is de fluwelen stilte…

Het lijkt wel of sneeuw alle geluiden dempt 😎

Die langgerekte schaduwen zie je meestal alleen als de zon onder gaat…

Hier was het amper middag 😀

Gek hé ? :mrgreen:

 

Na deze foto moest ik echt iets gaan eten thuis…

Mijn glycemie waarde stond toen nog maar op 70…

Met diabetes doe je niet wat je wilt hé… 🙄

Maar kom, je hoort me zeker niet klagen

Er zijn erger dingen in het leven 😎

 

 

 

Het magische licht was ondertussen verdwenen,

maar ik was benieuwd naar de zonsondergang die dag…

Hoe zou het licht zijn ? Zou ik terug magie beleven ?

Ik besloot om naar het moeras te stappen, een paar km verder.

Op de plaats waar de lisdodden groeien

Nu een winter woestenij…

Het avondlicht was niet spectaculair, maar ik vond het wel iets hebben…

Door de sneeuw werd alles bedekt met de zachte mantel der winter witheid 😉

 

 

 

Om dit logje én deze serie af te sluiten…

Nog wat haiku poëzie sprokkeltjes…

 

In de avond zon

kleurt het moeras wonder mooi

als stilte ontwaakt

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje

én het einde van deze serie “Sneeuw fotografie in Beugem” gekomen.

Uiteraard is dit logje opgesmukt met wat haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 4)

Om de ‘Van de hak op de tak springen‘ traditie in ere te houden,

verlaten we het zomerse macro wereldje om terug boven water te duiken

in het wit besneeuwde Sint Martens Bodegem (Beugem in de volksmond :mrgreen: ).

In deel 3 van deze ‘Sneeuw in Beugem‘  Serie had ik jullie zalig mooi zonlicht beloofd !

Omdat belofte schuld maakt… 😆

 

Kom je mee naar het sneeuw witte moeras gebied ?

De zon deed echt haar uiterste best om ons mooi warm winterlicht te schenken 😎

En zeg nu zelf, zalig mooi licht…

meer heeft een fotograaf niet nodig om perfect gelukkig te zijn hé 😉

 

Er zijn géén filters gebruikt, alleen de Fuji XH1 met de uitstekende 16/55mm f2.8 lens.

(Die lens is het equivalent van een 24/70mm lens op een fullframe body.)

 

 

 

Dat gouden zonlicht

overspoelt het winter bos

met warme tinten

 

 

 

 

Er zijn van die momenten,

dat je je eigen ogen niet geloofd !

Het warme, gouden licht brengt het bos tot leven,

zo lijkt het wel hé ? 😉

Pure geniet momentjes waren het 😀

 

 

 

Van 11u30 tot 12u15 was het licht echt uitzonderlijk mooi.

Meestal is het middaglicht veel te hard en niet voor fotografie geschikt,

maar hier was er sprake van dunne, ijle wolken enerzijds

en een heldere blauwe wolkenloze hemel aan de andere kant.

Dit alles zorgde voor een mooi warm en diffuus licht 😎

 

 

 

 

De winter takken

overdekt met verse sneeuw

betoverend mooi

 

 

 

 

In een bos moet je niet altijd recht voor je kijken…

Als je naar boven kijkt, zie je de subtiel belichte kale boomtoppen.

Door het perspectief is het net of ze naar elkaar toe groeien 🙂

 

 

 

Een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto…

Zwart/wit en sneeuw landschappen…

Het gaat heel goed samen

 

 

 

Bijna dezelfde foto,

alleen heb ik hier de linkse takken meer ruimte gegeven

en het centrale punt meer in het midden gezet

Een mooie compositie vinden is steeds zoeken en aanvoelen hé…

 

 

En weer een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto :mrgreen:

 

 

 

Het gouden licht was steeds in beweging,

naarmate er meer wolkenflarden overdreven.

Die scherp afgetekende schaduwen vond ik zalig om te zien 😎

En zeggen dat ik een half uurtje geleden naar huis wou gaan om iets te eten…

Gelukkig heb ik mijn fotografen instinct gevolgd 😀

Anders had ik dit mooie licht helemaal niet gezien !

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Een twintigtal meter verder, voorbij de bocht.

De zon stond redelijk laag

Kale bomen zorgen voor lang gerekte schaduwen

Het water in het meanderende beekje stroomde als vloeibaar goud…

 

Een kleur explosie

geeft ons sterke contrasten

bos monumenten

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 4”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk