Het kleine wereldje : Na de regen… (Deel 2)

Van de dieren in Blijdorp, Rotterdam,

keren we terug naar huis om de fotoshoot “wandeling na de regen”  verder te zetten.

Nog steeds was ik gewapend met de Fuji XH1 met de Canon 100mm f2.8 macro lens,

bevestigd via de Fringer (Canon FE ⇒ Fuji X) adapter,

 

Op ±500 meter van mijn huis is een groot overstroming gebied,

de natuur kan daar rustig zijn gangetje gaan,

het is zeker een leuke locatie voor macro fotografie.

Omdat ik ook dikwijls buiten bezig ben met fotograferen als het regent,

zorg ik er voor dat de camera én de lens + eventuele tussenringen

en/of adapters 100% waterdicht én weerbestendig zijn.

Fotogerief dat niet 100% weerbestendig is koop ik nooit.

Het kost een klein beetje meer natuurlijk, maar dan spaar ik gewoon wat langer 😉

Gelukkig heeft de 100mm f2,8 macrol lens van Canon een lange zonnekap,

zodat de kans heel klein is dat er regendruppels tegen de lens spatten.

Als het glas op de lens toch nat wordt, daar heb ik super zachte poetsdoekjes voor.

Die poetsdoekjes zitten altijd in in een afsluitbaar plastiek zakje in mijn fototas,

zodat ze altijd droog en stofvrij blijven.

Stof op het poetsdoekje kan krassen maken op je lens ! Steeds oppassen daarmee !

 

 

 

Na een regenbui

vloeien druppeltjes water

terug naar de grond

 

 

 

De vliegen komen terug tevoorschijn…

 

 

 

Dank zij de heel beperkte scherptediepte van een macrolens, zeker op f2,8,

kan je als fotograaf de achtergrond heel subtiel wazig maken én de aandacht van de kijker

volledig naar het onderwerp trekken, namelijk de druppels water

 

 

 

Een bijna omver gevallen boom trok mijn aandacht…

Een handvol natgeregende boomblaadjes , de vorm, de kleuren

én het mooie licht vond ik super mooi !

 

 

 

Zo mooi zelfs,  dat ik meerdere composities van dit onderwerp uitprobeerde…

 

Regen in het bos

het leven brengend water

voor alle bomen

 

 

 

Hoe een eenvoudig boomblad zo mooi kan wezen hé ? 😉

 

 

 

Een klein Lieveheersbeestje dat duidelijk gedoopt is door een regen druppel 😎

 

 

 

Een systeem camera heeft een groot voordeel tegenover een spiegel reflex…

Namelijk focus peaking !

Het focuspunt (het punt waar de scherpte is) wordt getoond dmv lijnen

(in groen, rood, wit of blauw). Voor een macro fotograaf is dit een zegen hoor 😉

Deze optie is beschikbaar als je volledig manueel werkt,

maar macro fotografie is sowiso 100% manueel werken.

 

 

 

De Kraamwebspin…

Kraamwebspinnen zijn een familie van spinnen bestaande uit 339 soorten in 53 geslachten,

waartoe de grootste spin van Nederland en België behoort: de grote gerande oeverspin.

Kraamwebspinnen danken hun Nederlandse naam aan hun vorm van broedzorg,

waarbij een web wordt gemaakt dat dient als een soort kraamkamer.

Meer info over deze spin vind je hier

 

 

 

Een macro fotograaf weet dat als een insect wegvliegt,

de kans heel groot is dat het insect enkele seconden later,

op exact dezelfde plaats zal weerkomen.

Deze foto is zo gemaakt 😉

Ik gokte op het scherpstelpunt aan de rand van het bloemblaadje…

En bingo ! Enkele seconden roerloos afwachten later kon ik deze foto maken 😎

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Schoonheid in de vingerhoed van de lente… Venetiaanse maskers – (Deel 4)

Dit loodgrijze koud & kil miezerig regenweer, afgewisseld door extreme stormbuien,

word ik zo stilletjes aan kots beu 😡 !

Normaal gezien zou het nu de keien uit de grond moeten vriezen.

Dit huidige koud & nat herfst-alike weer in putje winter is niet meer normaal !

(en toch zijn er nog steeds (teveel) mensen die denken dat er niets aan de hand is

met ons mondiaal weersysteem…ggrrmmbbll ! 😐

 

Daarom ga ik graag nog eens terug naar april 2019 😀

om na te genieten van het aangename lente zonnetje tijdens Brussels Floralia 2019 :mrgreen:

De kleurenpracht van de bloemen én de kunstige Venetiaanse

maskers groepering zijn een streling voor het oog (Allee ja, in mijn ogen toch 😎 )

Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XH1, de lenzen zijn de Fuji 70/200mm f2.8

of de Fuji 80mm f2.8 macro, die mijn meest gebruikte portretlenzen zijn.

 

Deze blauw met zilvergrijs/goud afwerking toets gekleurde dame,

getooid met een kunstige haarvlecht, contrasteert mooi met de

rode, gele, oranje tulpen bloemen weelde in het groene lente gras 😎

Een letterwijzing om dit tafereeltje meer dichterlijk te beschrijven :

 

Schoonheid in de vingerhoed van de lente…

 

 

 

De barokke, soms overdadige rococo stijl aanvoelende kostuums en maskers,

vind ik echt schitterend om te zien !

In de bloem & kleurrijke kasteeltuin van Groot Bijgaarden,

komen deze frivole & kleur/kostuum exentrieke figuren volledig tot hun recht.

 

 

 

Om je een beter beeld te geven van de enorme complexiteit van de

Venetiaanse kostuums en rekwisieten zoom ik eventjes dieper in …

Als je weet dat alles wat je hier ziet eigenhandig is gemaakt door de

deelnemers van deze groep an sich …

Zelfs de allerkleinste details zijn heel zorgvuldig uitgewerkt !

Chapeau & respect hoor !  😎

 

 

 

Kleuren, natuur, het kleine wereldje…

Het meest hou ik van herfstkleuren, bloemen én tegelijk van vlinders !

Deze kleurrijke dame verenigt & symboliseert mijn drie smaak voorkeuren :mrgreen:

Daarom verdient ze mijn én aandacht én mijn hoogste achting tegelijk !

 

 

 

Pure schoonheid poseerde hier op het namaak-hout betonnen brugje…

Een nieuwe & unieke sprookjeswereld werd hier geboren 😉

 

 

 

Een elegant kushandje van de kleurrijke herfstvlinder die afscheid nam van ons…

of…?

Misschien was dit vlindervrouwtje een nieuwe lentekind in wording ? 😉

Wie zal het zeggen ?

 

 

 

Om in mijn wondere sprookjeswereld te blijven…

Een klein takken mensje,

is het een jongen of een meisje ?

Ra ra ra ?

Het wezen hield mijn sprookjesdromen gedachten spelend levendig  :mrgreen:

 

Mag/kan ik hier spreken van/over conceptuele kunst ?

 

 

 

Als fotograaf moet je ‘zien’ en niet ‘kijken’… 😉

Symbolen laten spreken…

Om het warme sprookjes gevoel diep in mij nog wat te koesteren …

Twee verliefde tulpjes…

Gewoon 2 bloemekes in Love 😉

 

 

 

“Ach ja…bloemekes & love … dat is toch zalig mooi ?”

Zo placht deze vergulde edeldame met speels & goud articulerende handjes,

me na te sticuleren 😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten,

een kunstig gekweekte roos uit één van de vele kasteeltuin serres.

Omdat het glas van deze serre ‘gekalkt’ was, werd het felle namiddag

zonlicht op een briljante wijze diffuus gefilterd.

Een weetje:

Wist je dat het mooiste licht door een vuile, stoffige ruit straalt ? 😉

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Venetiaanse kostuum/maskers fotografie.

Er komt nog 1 (klein) logje om deze reeks te eindigen.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Nog een kleine mededeling:

Als je dit evenement zelf wil zien,

deze Venetiaanse maskers groep komt terug naar Groot Bijgaarden

(Brussels Floralia ) op zaterdag 18 april 2020 om 14u30

én op zondag 19 april 2020 om 10u30 én 14u30.

Het bloemen park zelf is open van 4 april tot 3 mei.

Toegangsprijs is 14€ voor volwassenen en 12€ voor senioren.

Alle info vind je op https://www.kasteelgrootbijgaarden.be/floralia-brussels/

Voor mensen die afhankelijk zijn van het openbaar vervoer:

je kan vanuit Aalst of Brussel tot in Groot Bijgaarden

reizen met de trein (lijn Brussel-Aalst via Jette of Aalst-Brussel via Jette).

Van NMBS station Groot Bijgaarden is het kasteel park dan nog een klein half uurtje wandelen.

 

In een vorig logje had ik beloofd om je te helpen als je transport problemen hebt,

om van uit Groot Bijgaarden naar het park te geraken.

Contacteer me daarvoor via ‘reacties’.

Het ‘contact formulier’ op WordPress.com heb ik nog steeds niet werkend gekregen…

waarvoor mijn excuses 🙄

Diegene die me kan helpen, om dat ‘contact formulier’ werkend te krijgen,

die verdient mijn eeuwige dank 😉

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Venetiaanse maskers in Groot-Bijgaarden (Deel 3)

Van de tropische serres  in onze Nationale Plantentuin,

keren we ff terug in de tijd, naar 13 april 2019

We gaan verder met de Venetiaanse maskers & kostuum groep,

die ons in Groot-Bijgaarden, ter gelegenheid van Brussels Floralia,

lieten genieten van hun kleurrijke parade en fantastische kostuums.

Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XH1, de lenzen zijn de Fuji 70/200mm f2.8

of de Fuji 80mm f2.8 macro, die mijn meest gebruikte portretlenzen zijn.

 

De Venetiaanse maskers groep was nu overal in het kasteelpark verspreid,

de toeschouwers mensenmassa was dus ook evenredig verspreid…

Hoog tijd voor het betere fotografie werk 😎

 

Om een zachte achtergrond te verkrijgen, open je de lens zo veel mogelijk.

Op f2.8 bijvoorbeeld. Maar omdat er die lente dag tamelijk veel zon was,

heb ik een grijsfilter van 2 stops gebruikt, om het teveel aan licht op te vangen.

Zonder die grijsfilter zou bijna elke foto overbelicht (verbrand) zijn…

Je kan zonder grijsfilter werken door de lens tot f8 of meer toe te knijpen,

maar dan zal de achtergrond heel storend én dominant worden.

Daarom dus… Grijsfilters gebruiken 😉

 

Wist je dat achter dit schattig snoetje een lieve bejaarde dame schuilt ?

Deze kranige dame is bijna 75 jaar !

 

 

 

De 80mm macro lens is heel geschikt voor portret fotografie !

De achtergrond verdwijnt in een zalige onscherpte,

die mijn model heel netjes op de voorgrond brengt.

 

 

 

 

Als je als fotograaf niet opdringerig bent,

dan “krijg” je soms een privé fotoshoot 😎

Zalige fotografie momentjes zijn dat :mrgreen:

 

 

 

 

In die groep zitten echt fantastische figuren !

Alle maskerade, kleding, attributen zijn door hen zelf gemaakt !!

Normaal gezien heb ik een hekel aan ijdelheid,

maar in dit wereldje is gepaste ijdelheid nooit ver weg,

dat kan ik echt wel begrijpen

 

 

 

 

Het stenen brugje over de kasteelvijver…

deze kleurrijke dame maakt er een sprookje van 😎

 

 

 

Een paar minuten later, kreeg bovenstaande kleurrijke dame bezoek,

van 2 andere kleurrijk gekostumeerde dame’s 😎

Het sprookje kwam tot leven !

 

 

 

Goud ,zwart en zilveren tierlantijntjes…

een zwarte roos…

Mijn kleding kleur smaak is niet echt zwart,

maar hier vind ik het wel kunnen :mrgreen:

 

 

 

Dit poëtisch tafereeltje deed me denken aan

“The name of the rose” 😉

 

 

 

Deze Venetiaanse masker-groep leden nemen hun rol echt  au serieux …

Met wat fantasie kan je hier een 17de eeuw Frans sprookje bij bedenken 😉

Blauw en rood zijn complementaire kleuren…

 

 

 

Als afsluiter van dit logje…

Een vreemd koppel, gehuld in krakelura porcelana maskers.

Een mondloze echtgenoot…  gehuld in zilver ornamenten…

Spreken is zilver, zwijgen is goud ?  😉

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Venetiaanse kostuum/maskers fotografie.

Er komen nog wel een paar afleveringen van dit gebeuren hoor !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Venetiaanse maskers in Groot-Bijgaarden (Deel 2)

Van de gedroogde herfst boom blaadjes keren we terug in de tijd.

We gaan verder met de Venetiaanse maskers & kostuum groep,

die ons in Groot-Bijgaarden, ter gelegenheid van Brussels Floralia,

lieten genieten van hun kleurrijke parade en fantastische kostuums.

Baai de way, alle kostuums zijn eigenhandig gemaakt door de mensen in deze groep !

De mensen uit de groep verspreiden zich nu overal in het kasteelpark,

wat het voor de fotografen gemakkelijk maakt natuurlijk 😎

 

De volop bloeiende tulpen zijn een zalige achtergrond voor deze kleurrijke figuren !

 

 

 

 

Dit knappe ‘paarden carrousel’ meisje vond ik een van de leukste figuren uit de groep.

 

 

 

Heel plechtig, mét stijl én bewust van hun indrukwekkend voorkomen,

wandelt dit sprookjes koppel door de park wandel paden.

Voor een fotograaf zijn dit top momentjes hoor 😉

 

 

 

 

De (macro) lens open op f2.8, om de figuur te isoleren uit de achtergrond…

Blauw , zilver, maagdelijk wit en pluimen van een pauw.

 

 

 

 

Nog wat dichterbij komen, mijn droom-model poseerde nog wat langer 😎

Alle details in de kleding worden zichtbaar !

Zelfs zilveren cherubijn hoofdjes zijn verwerkt in haar hoed.

De figuur onder het masker blijft een raadsel…

is het een meisje, een jonge vrouw, een oude dame ?

 

 

 

 

Een zwart/wit bewerking moet kunnen dacht ik !

 

 

 

 

Soms zie je figuren met komische attributen !

De ‘vogels’ die ze op hun staf meedragen vind ik best wel grappig.

Dàt plus de ‘ernst’ die het koppel uitstraalt maakt het geheel wat speels en absurd 😉

 

 

 

Een indrukwekkende figuur, met zwaan attributen…

De persoon was tegen de  2 meter groot, met zijn  imposante hoed is hij een reus !

 

 

 

De ‘dreiging’ die vanuit het masker én de ogen uitging wou ik met wat

photoshop bewerkingen, wat meer accentueren.

 

 

 

 

Het is genieten als de hele groep heel langzaam en statig passeert,

om in het grote kasteelpark mooie plekjes te gaan zoeken.

 

 

 

 

Het lijkt wel of deze kleurrijke dames zweven over de grond…

Je kan hun voeten bijna niet zien, omdat hun kleed zo laag hangt.

Dat geeft iets extra ‘swung’ aan heel dit gebeuren 😎

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten :

Als je denkt dat je alle kleuren al hebt zien passeren… 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Venetiaanse kostuum/maskers fotografie.

Er komen nog een paar afleveringen van dit gebeuren hoor !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Venetiaanse maskers in Groot-Bijgaarden

Dat ik graag wat lekker chaotische afwisseling heb in mijn logjes,

dat wisten jullie al een tijdje vermoed ik 😉

Van de herfstmacro’s en de smalle steegjes in Bergerac,

vliegen we terug door de tijd en gaan naar 13 april 2019,

naar het kasteel van Groot-Bijgaarden

(dat is maar een paar km van mijn woonplaats).

Elk jaar is daar een grote bloemen expositie, Brussels Floralia.

Vroeger ben ik daar veel geweest, maar omdat het elk jaar

ongeveer hetzelfde aanbod was, ben ik een tijdje niet meer geweest.

Maar sinds een jaar of 2 komt daar ook de ‘Venetiaanse maskers’ groep !

Dit jaar hadden we (mijn madam en ik) tijd om er naar toe te gaan

(met onze fiets natuurlijk  😉 ).

Voor deze kleurrijke groep heb ik echt wel veel respect !

Alle kostuums, maskers, attributen zijn door hun zelf gemaakt !

 

De camera die ik heb gebruikt is de Fuji XH1,

met een Fringer adapter, om mijn ‘oude’ Canon lenzen te kunnen

gebruiken (de 100mm macro , de 70/200 f2.8 én de 100/400mm zoom).

 

Een floralia feest begint met… Bloemen natuurlijk 😎

Ze hebben een kleurige vogel opgebouwd,

alleen spijtig dat de ‘versiering’ op zijn kop niet afgewerkt was…

 

 

 

April is de narcis maand…

Met een macro lens kan je lekker dichtbij komen 😎

 

 

 

Ineens stroomde de kasteeltuin leeg !

Dat betekent dat de Venetiaanse maskers groep,

zijn/haar intrede maakt op het kasteel binnenhof.

Ik keek de kat wat uit de boom, want heel veel mensen willen direct

op de eerste rij staan om foto’s maken…

Het was een gedrang en geduw bij de toeschouwers, niet meer normaal !!

Ik liet het geheel op zijn beloop en weet uit ervaring

dat er nog genoeg foto-kansen zullen komen op deze dag 😉

Als je rustig & geduldig je kans afwacht, wordt dat meestal beloond 😎

 

Dit vlindermeisje vond ik prachtig !

 

 

 

Als je niet duwt en nergens in de weg loopt en geen mensen stoort,

dan poseren deze mensen met plezier voor de geduldige fotograaf 😎

De groep ‘paradeert’ eerst een tijdje over de binnenplaats van het kasteel.

Nadien verdelen ze zich in de grote kasteeltuin en heb je minder last

van opdringerige en irritante papparazzi 😀

 

 

 

 

De metgezel van het vlindermeisje…

 

 

 

Blauw en goud, glinsters en speelse lijnen…

De lens zo wijd mogelijk open om de storende achtergrond

én de vele toeschouwers die geen meerwaarde geven aan de foto,

weg te werken !

 

 

 

 

Het was die dag redelijk warm.

Die mensen moeten er wel heel wat voor over hebben,

om zo dik ingepakt enkele uren in de zon te gaan lopen !

Nogmaals, die mensen hebben zelf hun eigen kostuums, maskers, hoeden

en alle andere attributen vervaardigd. Petje af hoor !

 

 

 

 

Zilver en grijs , fel gekleurde edelsteentjes

witte pluimen en een zilvergrijs kostuum

Wat kunstig aangebrachte kleuren werken het masker af !

 

 

 

Die schitterende kleuren op het masker brachten me op een idee !

Een zwart/wit bewerking waar ik de kleuren op het masker laat spreken 😎

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten (er komen nog vervolg logjes hoor),

Blauw, azuur en zilver hebben hier de boventoon.

Prachtige kostuums, met schouderstukken en vleugels,

een ongelooflijk ingewikkeld maar prachtig hoofddeksel !

Wooow gevoel, (ken je dat ? 😉  )

Ik keek echt mijn ogen uit !

Heel de groep gaat heel langzaam én statig vooruit,

ze lijken wel te zweven !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Venetiaanse kostuum/maskers fotografie.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kindje van onze dochter is ons kleinkind

Het hoeft niet altijd over natuur te gaan in mijn logjes hé.

 

Sinds kort heb ik een fantastisch fotomodel om samen leuke foto’s te maken 😀

Onze kleine rakker, Annabelle, de dochter van onze dochter is mijn topmodel :mrgreen:

 

Als je als jonge ouder een kindje krijgt, dan besef je niet echt wat je overkomt !

Wel, als je grootouder wordt, dan is dat WOOW gevoel mogelijk nog groter 😎

Hoe zo’n klein ukje de opgebouwde orde in je leven overhoop kan gooien 😀

Maar ’t is zalig hoor 🙂

Grootouder zijn is plezant … Nu hebben we iemand om lekker te verwennen 😉

 

Ons Annabel eet haar eerste patatjes met rode biet …

Wat zit opoe daar toch te doen met dat gekke zwarte kastje denkt ze 😀

 

 

 

 

Alle foto’s zijn gemaakt met de Canon 85mm f1.2 ,

vastgeklikt via een Techart adapter op de Fuji GFX.

Lens en camera zijn echt wel een ultieme droom combinatie !

De flinterdunne scherptediepte van deze lens is ideaal voor portret fotografie.

Er is geen kunst of flits licht gebruikt, alleen het daglicht dat in onze keuken binnen schijnt.

En… Annabel, als super model, die geen enkele seconde stil zit 😎

 

 

 

 

Mijn dochter houd van tierlantijntjes…

dat merk je wel hé 😆

 

 

 

 

 

Annabelle maakt er een spelletje van om haar gezicht ,

in de tegenovergestelde richting te draaien

als die van waar het lepeltje met eten komt… 😉

De mimiek op haar snoetje is ongelooflijk vind ik 😆

 

 

 

 

 

Ze doet net of ze zich van geen lepeltje bewust is…

Ze heeft heel onlangs ontdekt dat er op haar actie een reactie van de mama komt !

De volgende stap is dingen laten vallen en mama/papa zullen die dan wel oprapen 😎

Er is nog zoveel te ontdekken in haar leven 😉

 

 

 

 

Om dit logje af te ronden…

Deze laatste foto is er eentje die ik heb ‘gecompileerd’ uit een lange serie foto’s

die we samen gemaakt hadden toen Annabelle ongeveer 4 maand oud was.

Een schapenvelletje, wat zomerlicht in onze slaapkamer,

Annabelle, mijn dochter en schoonzoon, mijn madam en ikke…

We hebben honderden foto’s gemaakt !

(allee ja, ik maakte de foto’s, zij waren mijn assistenten 😆  )

Uit deze serie heb ik in het geheim een selectie gemaakt

om deze grote verzamel foto laten drukken op een mat aluminium achtergrond.

Deze 70x40cm grote foto was dan ook mijn nieuwjaar cadeau

voor mijn dochter en schoonzoon Michiel.

Ze zijn er dolgelukkig mee 😀

Meer moet dat niet zijn hé ? :mrgreen:

 

 

Kleinkind

Grootouders mogen

hun kleinkind graag verwennen

ze houden ervan

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn baby fotografie

én uiteraard het haiku poëzie woordje uit eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Het kleine wereldje…

Het kleine wereldje…

dat bijna onzichtbare macro wereldje…

Het is én zal steeds mijn grote liefde blijven in het fotografie wereldje

(naast de natuur en landschap fotografie natuurlijk 😀 ).

 

Werken met macro lenzen is balanceren op de kling van de geringe scherptediepte…

Bij macro lenzen met een korte brandpunt afstand (40 tot 60mm),

moet je echt wel heel kort bij je onderwerp komen (enkele cm !)

Wat dit type lenzen ongeschikt maakt voor insecten en dergelijke fotografie…

Macro lenzen van 100 tot 150 / 180mm zijn echt wel geschikt,

voor fotografie van schuwe insecten (bijen, vlinders, de meeste andere insecten)

Maar je kan ook zoom lenzen gebruiken (200 tot 400mm),

eventueel mét of zonder tussenringen, om het kleine wereldje te verkennen.

Een grotere ccd is wel heel handig om iets over te houden als je teveel moet croppen…

 

Je kan ook werken met omgekeerde lenzen (via een omkeer ring)…

maar de kwaliteit van dit soort foto’s spreekt me niet echt aan, dus zwijg ik erover 🙂

 

Alle macro’s in dit blogje zijn met de Canon 180mm macro lens gemaakt.

De camera is de Sony A7RII (Canon lens via Metabones adapter bevestigd op de Sony)

 

Als instapper… het CurryKruid (Helichrysum Italicum) in onze kruidentuin…

De minuscule bloemekes waren toen (tijdstip van deze shoot) in hun bloei periode !

(Op de vraag van An,  https://fotorantje.blogspot.com/ een foto van dit kruid in volle bloei )

Tijdstip van de shoot: 10 juni dit jaar.

De geel/oranje bloemekes in bloei zijn amper 1/2 mm groot !

Ze hebben geen culinaire smaak waarde, maar hun geur is zalig en heel aangenaam !

Heel ons terras ruikt in juni naar curry , je waant je in Indië :mrgreen:

 

 

 

 

 

Onze witte margrieten trekken vele bezoekers ….

De Rode Smalboktor (hier een vrouwelijk exemplaar),

doet zich tegoed aan deze bloem…

In ruil voor nectar en voedsel, verspreid het beestje het stuifmeel van de bloemen…

De natuur in een mooi evenwicht !

 

 

 

 

 

Feromonen bepalen grotendeels het insecten gedrag in de prille lente…

Een paar cm lager huisde een andere Rode Smalboktor…

Subtiele feromonen, instinctief uitgestoten door het andere insect,

of is het omgekeerd ??

maken ‘iets’ wakker in het bovenste insect…

De ‘drang’ naar vermenigvuldigen van de soorten wordt hier aangewakkerd …

Evolutie is een wonder & subtiel effectief ding hé ?

 

 

 

 

 

Als je het insecten wereldje geduldig observeert,

dan zie je soms bizarre tafereeltjes…

2 insecten, behorend tot een totaal andere soort,

voeden zich aan diezelfde bloem…

Eén ding hebben beide beestjes gemeen…

Ze verspreiden alle twee het stuifmeel van de witte margriet…

Zo komt de bloem als uiteindelijke winnaar uit in deze ontmoeting 😀

 

 

 

 

In ons kruidentuintje groeien er echt wel veel Juffertjes-In-het-groen…

Van de complexiteit en kleur van deze wondere plantjes krijg ik nooit genoeg 😀

Er groeien hier exemplaren met maagdelijk witte blaadjes,

weer ander met licht blauw getinte blaadjes,

nog andere met rood turquoise stampers en hemelsblauw getinte blaadjes…

Tot ze verdrogen in een zaad-doosje

Maar zelfs in dat stadium zijn ze nog steeds betoverend mooi !

 

 

 

 

 

 

De Fraaie schijnboktor…

een beestje dat al dikwijls model heeft gestaan voor mijn lens :mrgreen:

Dit exemplaar,

(het is een mannetje, dat kan je zien aan zijn ‘gespierde dijen)

is me opgevallen,

door die deuk in zijn linker achterpoot…

eventjes Apeldoorn bellen ? 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie

Dit ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje…

Van de spiegelingen & experimentjes keren we terug naar de werkelijkheid 😀

Ook vandaag zoeken we het niet te ver…

We blijven lekker lui in ons tuintje zitten en duiken terug ‘Het kleine wereldje‘ in

Het kleine wereldje van de macro fotografie,

waarin ik heel graag op ontdekking ga

(maar dat wist je al hé ? 😀 )

 

Met de uitmuntende Canon 180mm macrolens ,

die via een Metabones adapter op mijn Sony A7R2 is geklikt,

ben ik meer dan deftig gewapend om het wondere kleine wereldje te verkennen :mrgreen:

 

’t zijn niet alleen de bijen en hommels die stuifmeel verzamelen en verspreiden…

Zoals je ziet op de foto draagt de ‘fraaie schijnboktor’ ook zijn steentje bij 🙂

 

 

 

 

Onbewust

Een piepkleine tor

helpt onbewust mee in het

stuifmeel transport werk

 

 

 

 

 

Het zal je maar overkomen hé…

Hier zat ik rustig & ontspannen bezig,

om die kleine ‘fraaie schijnboktor’ (links onder) scherp voor de lens te krijgen.

Op het moment dat ik afdrukte kwam een dikke ‘roenker’ op de bloem zitten…

De 2 torretjes onderaan zijn nog min of meer scherp,

maar die rustverstorende ‘roenker’ staat voor zijn straf onscherp op de foto :mrgreen:

In het macrowereldje maakt 1/10 millimeter een wereld van verschil !

 

 

 

 

De zalig kleine dieptescherpte van een macrolens,

kan (én zal) door de fotograaf gebruikt worden,

om bepaalde effecten, sfeermakers in te zetten

om zijn bedoeling, zijn boodschap, te onderstrepen…

 

Twee bloemen

groeien amper 10 cm van elkaar

en toch lijkt de afstand zo ver…

Wat wil ik daarmee zeggen ? Wat bedoel ik daarmee ?

 

Als fotograaf kan je een boodschap geven…

maar hoe ziet de “kijker” deze boodschap ?

Doet de kijker moeite om de boodschap te zien ?

In onze moderne tijden van like’s & massale informatie consumptie

zie je soms door de bomen het bos niet meer…

 

Graag wil ik je mijn bedoeling van deze foto uitleggen :

Met deze foto probeer ik gewoon een euvel,

een dik mankement in onze moderne tijd aan te kaarten…

Er is nog nooit zoveel eenzaamheid geweest als vandaag !

Terwijl nog nooit als tevoren de mens zoveel communicatie mogelijkheden,

tot zijn beschikking gekregen heeft als vandaag !

Een doordenkertje ?

 

Tot zover mijn lezing 😀

 

Naam van deze foto: Eenzaamheid 

 

 

 

 

Op onze witte margrieten heb ik ooit al tientallen beestjes zien paraderen !

Maar dit ‘beestje’ heb ik hier nog niet gezien…

Volgens mijn Trion natuur gids boek is het een ‘Rode smalboktor’ (Leptura rubra)

Ik ben geen entomoloog hé, dus sta ik open voor meer accurate informatie 😀

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit ‘kleine wereld’ logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje

Het kleine wereldje…

ik geraak er echt nooit op uitgekeken 😉

Op ons terras liggen enkele oude & verweerde beton stenen, die ik daar laat liggen voor een welbepaald doel.

Namelijk… als “kweekvijver” voor allerlei soorten mos.

Die minuscule mosjes vind ik altijd uitdagend om te fotograferen.

Hun schoonheid wordt nog meer geaccentueerd na een malse regenbui… 🙂

Nog steeds beklaag ik me niet dat ik mijn Canon camera’s heb ingeruild voor Fuji en Sony body’s.

Mijn oude Canon lenzen gebruik ik nog steeds via een adapter op de Fuji & Sony en dat gaat heel goed !

Door de veel grotere Fuji/Sony sensoren krijg ik automatisch een veel mooier en vooral zachter bokeh.

In macro fotografie is dat een niet te versmaden voordeel 🙂

De lens is de 100mm f2.8 L IS USM van Canon. De body is van Fuji

 

Kleine mos plantjes van amper 1 cm hoog…

 

 

 

Groot

 

Waterdruppeltjes

als juweeltjes op het mos

hoe klein groot mag zijn

 

 

 

 

Minnekozend

 

Vijf kleine mosjes

groeien al minnekozend

recht naar de hemel

 

 

 

 

 

Het mooie van macro fotografie is dat je altijd met een heel beperkte scherptediepte werkt.

Hoe korter je bij je onderwerp komt, hoe kleiner de dof (Depth Of Field ofterwel Scherptediepte).

Je kan natuurlijk ook werken met focusstacking om een groter DOF te verkrijgen

(= meerdere foto’s met een verschoven scherptepunt bijeen voegen tot 1 foto, om zo een grotere DOF in je foto te hebben)

Focusstacking wordt veel toegepast in reclame fotografie , ook in extreme macro van insecten (= extreme details)

(Dit soort experimenten heb ik hier al enkele keer gepubliceerd in de laatste jaren).

Maar met dit soort mos fotografie zoals vandaag, laat ik liever de beperkte dof en het zachte bokeh voor zichzelf spreken…

 

 

 

 

 

Oppervlaktespanning

 

Mosjes en water

de oppervlaktespanning

houdt ze bij elkaar

 

 

 

 

Aan belichting in de fotografie kan je fortuinen spenderen…

Echter, met wat fantasie en zelf wat dingetjes uitproberen kom je in het macro wereldje heel ver 🙂

Hier heb ik met een spotgoedkope led pillamp uit de Aldi de “scene” belicht ,

de wit balans nadien in photoshop rechtgezet et voila  🙂

De onscherpe mosjes zijn amper 2 tot 3 mm verderaf of korterbij het vlijmscherpe mosje + druppel.

Onderstaande foto is een heel mooi voorbeeld van de heel beperkte scherpte diepte,

waarin de macrofotograaf zijn ding moet doen 🙂

Het is een uitdaging, telkens weer !

en telkens weer geniet ik er met volle teugen van ! Wees maar zeker 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kleine mosjes macro fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek.

Het kleine wereldje wordt zeker nog vervolgd…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk