Ochtendvorst macro fotografie (Deel 7)




Mijn blog verloopt niet echt volgens een vast patroon,
maar dat heb je heel zeker al opgemerkt 😎
Ik voel me goed bij een beetje georganiseerde chaos
én het scherpt de nieuwsgierigheid van mijn bezoekers wat aan 😉

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 met de Laowa 100mm macro
De Exif data kan ik niet tonen, omdat de lens volledig manueel is
én bijgevolg géén technische informatie wegschrijft bij de foto.

Een klein klompje ijs is gesmolten in het ochtendzonnetje…
Een half uurtje later zal het water terug ijs worden !







Een klein dotje bevroren mosjes op een oude betonplaat…
In mijn ogen zijn het juweeltjes van moeder natuur én koning winter 😎







Een argeloos slakje dacht onderdak te krijgen in ons insecten hotel…
Het werd de allerlaatste nacht voor het beestje !
(Dat is er weer ééntje minder om onze viooltjes op te vreten ! 😉 )







Van dit klein stukje opgerolde bekaert geplastificieerde kottekes
draad heb ik veel plezier gehad !
Heel veel druppeltjes waar de zon in straalt zie je nu als bokeh cirkels !
De heel beperkte scherptediepte van een macrolens…
Daar kan je mee schilderen vind ik :mrgreen:







Een macro fotograaf heeft niet veel nodig om inspiratie te vinden 😎
Wat oude kottekesdraad, wat winters zonlicht en water druppeltjes…
méér moet het echt niet zijn 😉







De overgang van water naar ijs… Dat noemen ze ‘Bevriezen’…
Het is echt wel boeiend om de overgang van water naar ijs te fotograferen !
Het “groeiende” ijs, schrijft als het ware kronkelende lijntjes in die overgang …
De kleuren van de regenboog zie ik ook terug in de bokeh cirkels !
Macro fotografie is steeds weer de wereld opnieuw ontdekken ! 😎







Omdat ik ook ‘gek’ ben op de subtiele zachtheid van het “Orton” effect ,

heb ik hieronder een Orton bewerking op de vorige foto gemaakt…







Fotografie valt of staat met licht…
Iedere fotograaf is dan ook heel blij met mooi licht 😎
Bij deze foto van een simpel blad was ik dan ook heel blij
met het superzachte winterlicht 🙂







Terug aan de schapenweide…
Het groene gras én het warme licht van de lage winterzon,
zorgen voor een perfecte achtergrond voor de beroeste pinnekesdraad…







Een zwart/wit bewerking van dit mooie licht kon ik me echt niet laten !







Als afsluiter voor vandaag…
Twee stalen draadjes, bijeengehouden door wat groene draad,
wat warm én diffuus zonlicht
en wat ochtenddauw water…
Hoe mooi kan eenvoud wezen hé ? :mrgreen:






Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 7 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Vlindertuin in Virelles (Deel 2)

Van mijn macro’s uit de natuur die ik gebruikte om Speelse Spiegelingen

te maken, blijven we vandaag ook bij de macro fotografie…

Alleen het onderwerp en de locatie is heel anders !

We gaan terug naar de tropische vlindertuin in Virelles

(Deel 1 van deze serie vind je hier )

In deel 1 kan je de problemen met een super vochtige en heel warme

tropische vlindertuin ivm met je camera en lenzen (her)lezen…

 

Een vlinder (de naam van het beestje heb ik nog niet teruggevonden)

in het tegenlicht…

Er is ergens een regeltje dat zegt dat je niet mag fotograferen in tegenlicht…

ik zeg dan : F… de regeltjes !  😉

 

 

 

Hier kon ik heel dichtbij komen…

De gebruikte lens is de 80mm f2.8 macro van Fuji op de Fuji XH1.

(Vergeleken met full frame is dit een 120mm macro lens)

Deze vlinder is een Papiervlinder_(Idea leuconoe).

Op ISO800 , f5 had ik juist genoeg licht om op 1/250s af te klikken.

De details rondom de vleugels aanhechting  vind ik wel mooi.

(In de achtergrond zie je de vleugel van een tweede Papiervlinder…)

 

 

 

Deze Monarchvlinder (Danaus Plexippus) is een “klassieker”,

die je bij ons ook regelmatig ziet.

 

 

 

Een andere pose van een Monarchvlinder …

Als je heel stil en héél traag dichterbij komt,

én als je wat geluk hebt,

kan je een relatief scherpe foto van dit mooie insect maken.

Hier is het lijf en een groot stuk van de vleugels scherp.

De beperkte scherptediepte van een macro lens stelt haar eigen wetten…

Als macro  fotograaf heb je heel weinig ruimte om je ding te doen ,

maar dat maakt het nu juist zo boeiend om te doen :mrgreen:

 

 

 

 

Iets bewegend rood in al dat groen trok mijn aandacht..

De heel gevaarlijk uitziende stekels op deze rups vertellen me dat dit

een “Don’t touch me !” signaal is aan de vogels of andere natuurlijke vijanden.

Hoe meer ik ontdek in de natuur,

hoe meer ik besef dat we bijna niets weten !

Het leven baant zich altijd wel een weg 😎

 

 

 

Een glasvleugel vlindertje drinkt van een druppeltje condens water…

Die doorzichtige vleugels vind ik heel mooi !

 

 

 

Een groter exemplaar vlinder is deze Papilio palinurus.

De vleugels zijn van 8 tot 1Ocm breed.

Als deze vlinder in de schaduwen van het oerwoud zit,

dan moet je héél goed zoeken om er eentje te vinden.

Als deze prachtige vlinder naar de bloemen vliegt,

dan alleen kan je hem fotograferen én bewonderen  :mrgreen:

 

 

 

 

De OranjePassiebloemvlinder (Dryas julia),

zomaar poserend op een groen blaadje.

Als fotograaf moet je steeds zoeken naar plaatsen met weinig of geen

vegetatie in de buurt, om een mooie zachte achtergrond te verkrijgen.

15 tot 20cm is al meer dan genoeg.

 

 

 

Aan vreemd gekleurde vlinders is hier echt geen gebrek…

Deze Zebravlinder (Heliconius Charithonia) bijvoorbeeld !

Ik heb heel lang gewacht om er eentje te zien met open vleugels…

maar het is me niet gelukt die dag.

Als covid19 overwonnen is, dan ga ik zeker eens terug naar Virelles !

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

De Grote Uil vlinder…

Deze “uilen” (Noctuidae) zijn een familie van vlinders uit de superfamilie Noctuoidea.

Meer dan 25.000 soorten vlinders worden tot deze familie gerekend

en het vermoeden bestaat dat er nog veel meer soorten zijn !

gro

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit vlindertuin in Virelles macro logje (Deel 2) gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op vlinder macro fotografie.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Vlindertuin in Virelles (Deel 1)

Van de onaardse schoonheid van IJsland,

neem ik je vandaag mee naar iets totaal anders !

Verleden jaar bezochten mijn kameraad en ik de vlindertuin van Virelles.

In Virelles, een mooi dorpje in de buurt van Chimay,

tref je de Grange aux Papillons of de Vlinderschuur aan.

De 700 vierkante meter grote serre vormt tijdens het toeristische seizoen

een thuis voor ruim 300 vlinders!  uit de hele wereld:

de Filipijnen, Maleisië, Kenia, Costa Rica en Belize enz..

Elke week worden 150 vlinderpoppen in een broedbank geplaatst.

Na het uitkomen van de vlinders worden ze losgelaten in de serre.

Het levert de bezoekers een prachtig kleurenspektakel op.

Fotoliefhebbers zijn er in hun nopjes mee 😉

 

Als je er als fotograaf binnengaat, moet je eerst zorgen

dat je camera & alle lenzen geacclimatiseerd zijn met de tropische temperaturen

én de hoge vochtigheidsgraad die in de grote vlindertuin serre heersen.

Als je dat niet doet, dan druipt het condens water na een halve minuut al van je apparatuur…

Geduldig zijn en wachten tot je geen condens meer hebt op je foto gerief

is hier zeker van toepassing.

Hoe kouder het buiten is, hoe langer het duurt…

Bij 20º mag je rekenen op ongeveer 30 minuten aanpassing tijd…

Houd daarom je gerief “warm” door het vanaf thuis in dekens te rollen…

Zo verlaag je de acclimatisatietijd heel fel.

 

De eerste vlinder die we zagen was de Glasvleugel vlinder…

Een betoverend wezentje met doorzichtige, zoals glas, vleugeltjes.

Met een korte macro (60mm of minder) kan je hier niets doen…

Je moet dan veel te kort bij de vlinder komen , zodat ze direct wegvliegen.

Een 90mm, 100mm,120 tot 180mm macro f2,8 zijn hier zeker in het voordeel.

Een 70/200 of een 100/400mm kunnen zeker van pas komen,

maar omdat dit grotere lenzen zijn, hebben ze meer acclimatisatietijd nodig.

 

 

 

Weet ook dat er in de serre niet veel licht is…

Je moet dus ook rekening houden dat daardoor de ISO van je camera flink omhoog moet !

De meeste foto’s die ik maakte zijn met een diafragma van F2,8 tot F6 geshoot,

met een ISO tussen 200 en 800, om de sluitertijd zo klein mogelijk te houden.

Meestal werkte ik tussen 1/250s tot 1/400s. Dat is meestal voldoende.

Het is altijd wat wikken en wegen hé…

 

 

 

De monarch vlinder…

Die vind je bij ons ook

 

 

 

Nog wat dichterbij de Monarchvlinder komen…

Het diafragma hou ik zo laag mogelijk om een zachte achtergrond te krijgen

 

 

 

Een bijzonder exemplaar vond ik deze Papiervlinder

 

 

 

Dit beestje verdiende het om een beetje dichterbij te komen…

om meer details te zien.

(Met een macro kan je niet zoomen, dus moet je dichterbij of verderaf staan 😎 )

 

 

 

 

Een al redelijk gehavende Rosina_Heliconius Melpomene,

dat zie je aan zijn “versleten” vleugels.

Het beestje heeft wonderbare kleuren vind ik !

 

 

 

Nog een portretje van de Monarch vlinder…

 

 

 

Een fraai exemplaar van de Doris_Laparus Doris

(wie vind deze namen eigenlijk uit ?  😉 )

 

 

 

Het logje eindigen we voor vandaag met een fraai Glasvleugel vlindertje 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit vlinder macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op vlinder macro fotografie.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje : Na de regen… (Deel 2)

Van de dieren in Blijdorp, Rotterdam,

keren we terug naar huis om de fotoshoot “wandeling na de regen”  verder te zetten.

Nog steeds was ik gewapend met de Fuji XH1 met de Canon 100mm f2.8 macro lens,

bevestigd via de Fringer (Canon FE ⇒ Fuji X) adapter,

 

Op ±500 meter van mijn huis is een groot overstroming gebied,

de natuur kan daar rustig zijn gangetje gaan,

het is zeker een leuke locatie voor macro fotografie.

Omdat ik ook dikwijls buiten bezig ben met fotograferen als het regent,

zorg ik er voor dat de camera én de lens + eventuele tussenringen

en/of adapters 100% waterdicht én weerbestendig zijn.

Fotogerief dat niet 100% weerbestendig is koop ik nooit.

Het kost een klein beetje meer natuurlijk, maar dan spaar ik gewoon wat langer 😉

Gelukkig heeft de 100mm f2,8 macrol lens van Canon een lange zonnekap,

zodat de kans heel klein is dat er regendruppels tegen de lens spatten.

Als het glas op de lens toch nat wordt, daar heb ik super zachte poetsdoekjes voor.

Die poetsdoekjes zitten altijd in in een afsluitbaar plastiek zakje in mijn fototas,

zodat ze altijd droog en stofvrij blijven.

Stof op het poetsdoekje kan krassen maken op je lens ! Steeds oppassen daarmee !

 

 

 

Na een regenbui

vloeien druppeltjes water

terug naar de grond

 

 

 

De vliegen komen terug tevoorschijn…

 

 

 

Dank zij de heel beperkte scherptediepte van een macrolens, zeker op f2,8,

kan je als fotograaf de achtergrond heel subtiel wazig maken én de aandacht van de kijker

volledig naar het onderwerp trekken, namelijk de druppels water

 

 

 

Een bijna omver gevallen boom trok mijn aandacht…

Een handvol natgeregende boomblaadjes , de vorm, de kleuren

én het mooie licht vond ik super mooi !

 

 

 

Zo mooi zelfs,  dat ik meerdere composities van dit onderwerp uitprobeerde…

 

Regen in het bos

het leven brengend water

voor alle bomen

 

 

 

Hoe een eenvoudig boomblad zo mooi kan wezen hé ? 😉

 

 

 

Een klein Lieveheersbeestje dat duidelijk gedoopt is door een regen druppel 😎

 

 

 

Een systeem camera heeft een groot voordeel tegenover een spiegel reflex…

Namelijk focus peaking !

Het focuspunt (het punt waar de scherpte is) wordt getoond dmv lijnen

(in groen, rood, wit of blauw). Voor een macro fotograaf is dit een zegen hoor 😉

Deze optie is beschikbaar als je volledig manueel werkt,

maar macro fotografie is sowiso 100% manueel werken.

 

 

 

De Kraamwebspin…

Kraamwebspinnen zijn een familie van spinnen bestaande uit 339 soorten in 53 geslachten,

waartoe de grootste spin van Nederland en België behoort: de grote gerande oeverspin.

Kraamwebspinnen danken hun Nederlandse naam aan hun vorm van broedzorg,

waarbij een web wordt gemaakt dat dient als een soort kraamkamer.

Meer info over deze spin vind je hier

 

 

 

Een macro fotograaf weet dat als een insect wegvliegt,

de kans heel groot is dat het insect enkele seconden later,

op exact dezelfde plaats zal weerkomen.

Deze foto is zo gemaakt 😉

Ik gokte op het scherpstelpunt aan de rand van het bloemblaadje…

En bingo ! Enkele seconden roerloos afwachten later kon ik deze foto maken 😎

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje : Na de regen…

Van de wonderbare en soms ongelooflijke natuurpracht in IJsland,

keren we terug naar huis, in het rustig en vredige Sint Martens Bodegem (Dilbeek) 😎

Heb ik je al verteld dat ik graag ga wandelen, juist achter een malse regenbui ?

Als het pas geregend heeft, is de lucht vrij van stof en pollen, je ruikt echt het verschil 😎

Overal hoor je het gepling van vallende druppeltjes,

de vogels komen terug uit hun droge schuilplaats

en je hoort weer overal een vrolijk getsjilp en gekwetter.

Zalig vind ik ! :mrgreen:

Gewapend met de Fuji XH1 met de Canon 100mm f2.8 macro lens,

bevestigd via de Fringer (Canon glas ⇒ Fuji X) adapter,

was ik klaar voor een leuke macro fotoshoot in de omgeving  waar ik woon.

 

Druppeltjes… ik krijg er nooit genoeg van 😎

In een vorig logje heb ik al eens uitgelegd,

hoe je bij fel zonlicht een donkere achtergrond kan verkrijgen…

 

 

 

 

Slakken… ik zie ze niet graag in mijn tuin,

omdat ze onze bloemekes aanvreten !! De snoodaards ! 🙄

Veel mensen spuiten met een giftig anti slakken middel,

maar mijn logica is dat slakken geen schuld hebben aan de schade in mijn tuin…

Ze doen gewoon hun ding, weten zij veel dat ze ‘schadelijk’ zijn voor de mens zijn tuintje …

Ze eten gewoon… Wat an sich geen misdaad is natuurlijk..

Maar ik heb (dankzij mijn gebuur !) een milieu & slak vriendelijke oplossing gevonden 😉

Op ‘strategische’ plaatsen zet ik bokaaltjes gevuld met wat bier…

Dat mag zelfs spotgoedkope Cara pils uit de Colruyt zijn !

De slakjes kruipen daarin (ze zijn blijkbaar verzot op bier 😎 ), Ze drinken van dat bier,

daarna zijn ze kletsnat van het bier en kunnen niet meer uit dat potje !

Elke dag ga ik die potjes leeg gieten in een klein bosje, 150 meter hier vandaan.

Daardoor heb ik veel minder ‘schade’ in mijn bloementuin

en iedereen is weer tevreden 😀

Of de bierzuipende slakken er een kater aan overhouden… ??

dat moet je aan de slakken zelf eens vragen 😉 😀

 

Omdat er hier veel schaduw was, moest ik de lens openzetten op f2.8,

zo kon ik op 1/500ste het oog van dit slakje netjes scherpstellen.

Het slakkenhuisje is dan weer onscherp natuurlijk, op f2.8 kan dat niet anders.

Maar als ik de lens dichtkneep op f8 of f11, voor meer scherpte diepte ,

dan moest de ISO omhoog, of de sluitertijd werd zo laag,

dat ik gegarandeerd beweging onscherpte zou hebben.

Dus koos ik ervoor om het slakken oogje in detail te zien 😎

 

 

 

Zo’n type langpootmug zie ik zelden in onze tuin,

’t is een mooi gekleurd beestje vind ik.

Geel en zwart, de kleuren van een politieke partij die niet echt mijn dingetje is 😉

 

 

Paardenbloemen (of pissebloemen) zijn heel fotogeniek,

vooral ná een malse regenbui.

Piepkleine druppeltjes zorgen voor een feeërieke sfeer vind ik :mrgreen:

 

 

 

Dit insect is nog steeds onbekend voor mij.

Heb veel opgezocht op diverse natuur sites, maar nog niets gevonden.

Kent iemand de naam van deze gitzwarte rakker ??

 

 

 

Wilde hyacintjes in de weide rechtover ons huis.

De kleine regendruppeltjes zorgen voor een mooi sfeertje vind ik.

 

 

 

Paardenbloemen blijven me aantrekken !

Hoeveel schoonheid zit verborgen in deze bloemen ??

 

In paardenbloemen

zit veel schoonheid verborgen

én pluisjes magie

 

 

 

 

Een handvol wilde hyacinten…

Een streling voor het oog 😎

 

 

 

Een geplastificieerde staaldraad wordt opgevreten door een boom ! :mrgreen:

40 jaar geleden heb ik eens gezien, hoe een boomwortel een telefoon kabel (26 paar),

helemaal had fijn geknepen. Naar die storing hebben we toen lang gezocht 😎

De natuur gaat zijn eigen weg hé ?

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Een oude, dode boom. Overwoekerd met mos en schimmels.

Zelfs in de dood is de natuur prachtig om te zien

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje – Mosjesland

Lieve bezoek(st)er,

vandaag neem ik je graag mee naar het wondere ‘kleine wereldje’,

meer bepaald naar het minuscuul kleine wereldje van petieterig kleine mosjes,

die voor ons ‘mensen’ oog nauwelijks zichtbaar zijn !

Maar met een 100mm macro lens kan je dat kleine wonderbare

wereldje op een 1:1 verhouding weergeven.

Zo mag ik graag dat kleine macro wereldje zijn ere plaats geven, die het echt wel verdient  😀

 

Efkes een breakpoint hier….

Voor we verder gaan, zou ik graag “Fotorantje” , An (https://fotorantje.blogspot.com/)

in de kijker, in de blog-spot willen zetten, haar dank je wel en een heel dikke proficiat wil zeggen,

voor haar heel leuke & creatieve ideeën met super miniatuur figuurtjes.

De miniatuur plastiek figuurtjes zijn gemaakt in een schaalverhouding van 1 op 87. Heel klein dus 🙂

Haar leuke & heel zeker originele, soms heel grappige miniatuur fotografie,

inspireert me om die piepkleine figuurtjes in mijn eigen “kleine wereldje” te introduceren…

An, ik doe je zeker geen concurrentie aan hé 🙂 , ik wil je zeker niet na-apen of kopiëren…

Als we ons maar amuseren en onze bezoek(st)ers een glimlach, een nadenkertje, een wijsheidje mogen schenken, daar gaat het om hé 😀

 

Allee vooruit, dit was tot zover de inleiding voor vandaag:-)  (amai ni !)

LETSGO 😎

 

Beste bezoek(st)er,

stel je een andere wereld voor,

een wereld die je elke dag weer opnieuw ziet

en toch niet echt kan of mag zien…

Het is echt het kleine wereldje,

het kleine wereldje van piepkleine mos grasjes

Beste bezoek(st)er, Bereid jezelf voor op een enorme krimp van jezelf…

Dash of Omo waspoeder kan je echt niet meer redden 🙂

We dalen nu af naar het piepkleine ‘mosjes’ bos !

Zo’n raar groene stengel  bos heb je nog nooit gezien hé ? 🙂

Hé maar… wacht eens even ?

Hoor je ook dat ritmisch, zuchtend & slepend geluid, in dit grote kleine mosjesbos ?

Wat zou dat zijn ???

Kom je mee ?

‘k wil wel weten wat of wie dat geluid maakt !

We sluipen samen heel stilletjes dieper in dit wonderbare mosjesbos…

ssttt… geen geluid maken nu…

We zijn er bijna …

 

 

 

 

 

Wel wel wel… wie had dat gedacht ??

Het geluid is gemaakt door ‘de’ boer, die werkt op zijn mosjes wei

zijn wei, zijn wei, zijn dwingelandij 😀

 

Weet je dat nog ?

Ooit had Fungus, een Nederlandse folk groep, een reuze hit met “Een boer ging naar de wei

Als je wil kan je dat liedje dat eigenlijk een (heel) klein beetje past bij dit logje beluisteren…

(FYI, het liedje opent in een nieuw tabblad)

Fungus: Een boer ging naar de wei

 

 

 

 

 

 

Mijmeren

 

Een lied van Fungus

in times when i was young 

laat me mijmeren

 

 

 

In het Fungus lied is er een soldaat die de boerin… enz enz enz…

Maar die vreselijke ongewilde handelingen interesseert me niet…

Het plaatje gaat me hier om de sfeer, het hard labeur, het bezongen boerenleven uit vervlogen tijden…

én het feit dat de boer en zijn boerin, op het einde van het verhaal samen terug naar hun wei gaan 🙂

De achtergrond van deze foto is een wazig afgedrukte foto van het Hallerbos,

die 5 cm verder op een doosje is gekleefd.

Het blauwe vijvertje links onderaan is een blauw doosje 🙂

De twee figuurtjes zijn zachtjes in stukjes nat gemaakt mos geduwd , tot ze bleven staan…

De mosjes zelf, komen vanop een schaduwrijk plekje op ons terras 🙂

Het kost wat tijd en zoeken om zo’n tafereeltje op te bouwen en uit te zoeken

maar het is best wel leuk om te doen 😀

 

 

 

 

 

Hier heb ik de (geprinte) achtergrond wat dichterbij geschoven…

zodat de verschillende kleurvlakken duidelijker worden,

met meer contrast en genuanceerd kleur onderscheid

In het macro wereldje komen de dingetjes niet vanzelf,

Er is altijd wel wat bij te stellen, bij te regelen, af te wikken of af te wegen

Maar dat maakt de macrofotografie zo verdomd mooi om in te werken 🙂

 

 

 

 

 

Wat ik al vreesde zie je hier gebeuren…

Boempatat…. zij gaat onderuit !

Door minuscule veranderingen, trillingen (een logge vrachtwagen dendert door onze kasseien straat),

is de boerin helemaal onderuit gegaan…

1/10 seconde later lag de boerin helemaal plat.., in de virtuele vijver van plastiek water 😉

Een piepklein figuurtje van amper 2cm groot ,

rechtgehouden door een zompig natte mosjes ondergrond…

overleeft het niet lang in deze meedogenloze omgeving 😀

 

 

 

 

 

Het mosjesbos herbergt wel meer kleurrijke figuren…

Maar je moet ze zelf zoeken…

Daar aan de voet van de virtuele vijver, diep verscholen in het mosjesbos,

(daar zat er eentje… een speciaal & “zwaar” geval, zo op het eerste zicht…)

Hoe maak ik contact ?

‘Hey, hallo beste man’, gooide ik mijn stem-boodschap naar de diep in gedachten verzonken man-mens figuur aan de overkant …

Hij grommelde & brompotte wat verstokte & heel strikte wijsheden over me heen…

“Lap zeg…” dacht ik… een verbitterde mini en tegelijk grotemensenwereld  filosoof, kom dat hier tegen zeg ?

Nu ja, uit heel mijn wezen wens ik die man nog heel veel vrolijke kleuren en zalig mooi licht toe 🙂

 

 

 

 

En een heel klein beetje verder…

(was weer geen cafe… 🙂 )  (Flauw grapje hé 🙂 )

 

Wat verder, zag ik een minuscuul man-wezen bezig die heel intensief bezig was met  strings, snaren, lijnen…

Die lilliputter man die kleine mos stengels gebruikt als een snaar…

In mijn leefwereld is een snaar een levende ziel in een piano, in een harp, in een gitaar, in een banjo,

in een viool, in een contrabas, in een cello, in een echo mondharp…

Kortom, in elk besnaard muziek  instrument herken je het liedje…

Of die minuscule man een Jamaicaanse snaardrum meester kon, dat betwijfel ik nog hoor…

What ever het mag betekenen voor je, mag ik je bij dit laatste snaren-ventje plaatje,

dat mooi, meeslepend liedje van John aanbieden ?

 

John Renbourne Song

Sheers !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van de piepkleine mosjes en de minuscuul kleine mensjes macro fotografie,

én uiteraard de Haiku woordjes, zoals gewoonte gerooid uit eigen kweek.

Het kleine wereldje komt zeker nog dikwijls terug !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Dirk