IJsland 2019 – Deel 5

In deze donkere corona dagen, wil ik mijn bezoekers onaardse schoonheid geven.

IJsland is hét land bij uitstek waar je deze schoonheid kan vinden 😎

 

We zijn boven een of andere berg, in het dorpje Vik,

De atlantische oceaan is links van ons

Het regende niet, de weervoorspelling verwacht een mooie zonsondergang…

Dat ik echt onder de indruk was van de grootse wolkenpartijen,

dat moet ik je niet zeggen hé ? 😉 Dat zie je zo !

 

 

 

 

Constant zoekend naar een nieuwe compositie,

om de glorie van deze zalige zonsondergang  zo mooi mogelijk weer te geven…

Een landschap moet niet echt in landschap modus staan…

Je camera in portret modus houden is zeker geschikt voor een mooi landschap !

Als je zo werkt, is het mooier dat er onderaan de foto iets is dat de aandacht trekt,

een element uit het landschap doet wonderen 😎

 

 

 

Je moet altijd opletten in IJsland …

Als je hier kort bij de rand komt, dan kan je 50 meter naar beneden flikkeren !

Dus, een veilige afstand houden is de boodschap !

Ondertussen is het licht veranderd !

Het eerste goud komt tevoorschijn 😎

 

 

 

 

Bij elke foto heb ik hier gewerkt met graduele grijsfilter(s),

om het felle licht in de hemel op het zelfde niveau te brengen

als het licht aan de grond.

Zonder zo’n grijsfilter(s) is het quasi onmogelijk om details te zien

in de lucht én tegelijk op het land

 

 

Steeds zoekend naar andere composities in het constant

veranderende licht spektakel 😎

 

 

 

Even landinwaarts kijken…

Het wondere landschap met tegelijk het onaardse licht en wolken partijen…

Daar blijf je op kijken hoor !

ik voelde me in een sprookjeswereld ! 😉

 

 

 

Het goud in de hemel groeit en gloeit !

Een simpele bloem in de voorgrond zorgt voor ritme in de compositie 😎

 

 

 

 

Het hemelsblauw dat bestraald wordt door rood licht,

verschuift naar het paarse spectrum !

Ik stond erbij… en keek ernaar 😉

 

 

 

Om dit logje te eindigen …

Het gouden licht werd nu oppermachtig,

straks is de zee ook van goud, (maar dat is voor een volgende logje 😉 )

De wolken partijen waren indrukwekkend !

De eerste nevels boven de zee worden gevormd (maar ook dat is voor een volgend logje 😉 )

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 5) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in een volgende logje

Dirk

Allemaal beestjes (Blijdorp , Rotterdam) Deel 4

Van de bloeiende wilgenkatjes reizen we nog even naar Blijdorp,

de prachtige diergaarde van Rotterdam.

Als fotograaf moet je echt wel goed voorbereid zijn, als je leuke

actie foto’s wil maken van dieren.

Het tijdstip van de voedertijd is hier heel belangrijk !

Want het voederen van Kroeskop pelikanen levert spectaculaire foto’s op !

Gelukkig krijg je bij de ingang een voedertijd gids,

zodat je alles goed kan inplannen 😎

 

Voor de techies…

Om zoveel mogelijk scherptediepte te hebben, werk ik hier op f8 tot f11.

Om de sluitertijd zo kort mogelijk te houden (1/6000 sec) moet ik de ISO opschroeven.

De ISO is in deze reeks van 1600 tot 3200 gegaan.

De camera is nog steeds de Fuji XH1 met de Fuji XF 100-400mmf4.5-5.6 R LM OIS WR lens.

Hier heb ik dan ook 100% op de M van manueel gewerkt, omdat de instellingen van Fuji,

heel simpel te veranderen zijn, dmv knoppen en draaiknoppen.

Ook omdat de vogels toch wel licht gekleurd zijn én door het felle namiddaglicht (14u),

zeker en vast overbelicht zullen zijn (bij een normale belichting),

heb ik de belichting 1 tot 1.6 stops verlaagd, dit om geen ‘verbrande’ foto’s te hebben.

Natuurlijk werk ik in RAW (zoals ik altijd doe)

 

De dierenverzorger heeft een paar emmers met vis en gooit elke vis één voor één

boven de verzamelde Kroeskop pelikanen meute…

Geniet je mee van “the struggle for food”  ? 😎

 

 

 

Heel die meute hongerige, op vis beluste vogels maakt een enorme herrie !

Het is dan ook een gespetter van jewelste 😉

 

 

 

Het zijn ook bijzonder mooi gekleurde vogels vind ik ! :mrgreen:

 

 

 

Hier heb ik een experiment gedaan met het “Orton” effect.

Het is dezelfde foto als hierboven, maar met de Orton bewerking.

Alles wordt zachter, iets onscherper én de kleuren worden dieper en voller

 

 

 

Een kleine zwarte pelikaan met blauwe ogen,

laat zich niet doen en staat zijn mannetje in de vang-de-vis strijd 😎

 

 

 

Ook hier een Orton bewerking van voorgaande foto…

 

 

 

Hebbes !

 

 

 

Als fotograaf is zo’n voeder sessie toch wel een leuke uitdaging !

De vogels zitten geen moment stil, het is een gekrioel, een gefladder van jewelste

Je kan natuurlijk alles op automatisch zetten,

maar dan heb je er geen bal fotografie plezier van  😉

 

 

 

Het gespetter vond ik prachtig !

De sluitertijd van 1/6000 tot 1/32000 sec maakt dat je elk opgespat

druppeltje vlijmscherp kan zien.

De ISO moet dan wel heel hoog (3200 of soms meer),

maar de Fuji XH1 camera kan het aan zonder digitale ruis :mrgreen:

 

 

 

Een kluwen van Kroeskop pelikanen…

 

 

 

Om dit Kroeskop pelikanen logje af te sluiten,

nog een Orton bewerking op voorgaande foto…

De mooie kleuren van deze wondere vogels ,

verdienen deze benadrukking :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Kroeskop pelikaan fotografie.

Van deze pelikaan voedertijd fotosessie komt nog een 2de logje… 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

Misschien IJsland ? of de sneeuw in Oostenrijk ? of macro’s van bloemekes ??

Ra ra ra, wat zal het worden ??  😉

 

Groetjes, Dirk

 

Macro en Wilgenkatjes (deel 1)

In deze toch wel barre tijden van het corona virus,

wil ik jullie wat extra kleur en warm lentegevoel brengen…

 

De kleine wilgenkatjes zijn elk jaar opnieuw, dé start van de lente voor mij 🙂

Dit jaar hadden ze het moeilijk, de fleurige katjes…

er was veel wind, storm, stortregens, hagelbuien 😦

Veel katjes waren reeds kapot geregend eer ze hun pracht mochten tonen…

Het moeras gebied, hier in Dilbeek, waar ik dikwijls op macro jacht ga,

was echt wel kleddernat (dat zie je in foto nr 6)

Het regende niet, dus kon ik er op uit om het macro seizoen te starten :mrgreen:

Er was tamelijk veel wind, wat voor macro fotografie heel vervelend is 😯

Zelfs op 1/8000sec werken is dan geen garantie voor scherpe foto’s !

Maar kom, moeilijke situaties zijn echt wel een uitdagingen hé 😎

 

De camera is de Sony A7R2 , de lens is de Venus optics, Laowa 100mm f2/8 CA Dreamer

 

 

Een wilgentakje

heeft kleine katjes gebaard

het is weer lente !

 

 

 

Zijn ze niet schattig en mooi, die fleurige katjes ? 😉

 

 

 

Een woow momentje

als de zon met haar stralen

de katjes oplicht

 

 

 

Elk jaar weer opnieuw ben ik verbaasd, over  de complexiteit van de lente…

Hoe alle leven terug herleeft en groeit…

De eeuwige cyclus van nieuw even en ondergang 😎

 

 

 

Wat ik dikwijls doe in een kleurrijke omgeving,

is mijn ogen bijna dichtdoen, zodat alles wazig wordt…

Je wereld-beleving wordt dan helemaal anders !

Met deze foto probeer ik die ervaring na te bootsen 😉

 

 

 

Zoals ik al zei in het begin van dit logje,

het moeras was heel nat en drassig…

Gelukkig droeg ik gummi laarzen 😉

 

 

 

Hoe zo’n “simpel” wilgenkatje,

zoveel schoonheid kan uitstralen hé ? :mrgreen:

 

 

 

Soms kan ik het experimenteren niet laten … 😉

Een horizontale + verticale spiegeling van een wilgenkatje…

 

 

 

Wilgentakjes in love 😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Het leuke van macro fotografie is dat je moet “spelen” met onscherpte…

Als je op 1:1 of zelfs kleiner kan werken dan is de scherptediepte heel klein,

Amper een paar millimeters scherptediepte heb je dan ter beschikking,

In dat heel beperkte gebied moet je als fotograaf je ding doen !

Als er dan nog wat wind is, dan wordt het heel moeilijk natuurlijk !

Maar Ik vind het gewoon zalig 😎

Een fotograaf moet moeilijke uitdagingen als kansen zien hé  ? 😉

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit eerste lente wilgenkatjes logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland 2019 – Deel 4

Het coronavirus is in het land en we hebben het geweten, amai ni !

Veel evenementen waar we normaal gezien naartoe gingen,

een oud leerlingen reünie , PhotoDays 2020 zijn inmiddels afgelast en/of uitgesteld.

Een paar musea die we graag  zouden bezoeken zijn nu ook dicht…

Maar kom, extreme situaties vereisen nu eenmaal extreme maatregelen !

Mij ga je hierover niet horen klagen.

Behalve… onze overheid die halfslachtige maatregelen neemt, zoals:

In gemeente A mogen de scholen openblijven,

in gemeente B worden de scholen gesloten !

Als je ziek bent moet  je geneesheer je telefonisch onderzoeken

en dan een ziektebriefje voor  week doormailen of met de post.

Nu blijkt dat dit in strijd is met de GDPR wetgeving !

We leven hier blijkbaar in absurdistan !

Overheid, neem afdoende én federale beslissingen, iedereen gelijk voor de wet,

zonder smakeloze compromiekes (die onze politici goed kennen).

Doe gewoon jullie werk, waarvoor jullie heel rijkelijk betaald worden !

Meer vraag ik niet :mrgreen:

 

Zo, dat moest me ff van het hart …

 

Om wat van het doemdenken en coronavirusjes weg te gaan…

Wat dacht je van een 4de IJsland 2019 editie ? 😉

 

Het grootste export artikel van IJsland is… Water !

 

 

Een flink pak kilometers verder, aan het gitzwarte strand van Vic

In de verte, uiterst rechts zie je de ‘tand van Odin’

 

 

 

 

Bij deze foto heb ik de voorgrond erbij betrokken,

dat geeft een heel ander gevoel vind ik. 😎

De op het strand stromende golven zijn hier heel onvoorspelbaar

maar tegelijk heel indrukwekkend om te zien wanneer zo’n enorme golf

het strand instroomt.

 

Voor de techies: Om de voorgrond én tegelijk de achtergrond scherp te stellen,

maak ik meestal gebruik van de hyperfocale afstand.

Die kan je perfect instellen met een systeem camera.

De berekening van die afstand doe ik via een gratis app op mijn gsm.

die app noemt : ‘Dof Calculator’ waar DOF staat voor Depth Of Field

(Scherptediepte).  (Verkrijgbaar voor Android , ios)

 

 

 

Enkele honderden meters verder zie je lava gesteente…

De kleuren én de grillige gesmolten vormen van de lava

zijn heel indrukwekkend !

In mijn ogen is dit één van de ruwste én mooiste plekken in IJsland

 

 

 

Dezelfde locatie, een hoger standpunt levert een heel andere foto op.

Oranje, rood gele en blauwe rotsen…

Kan je me geloven, als ik zeg, dat ik verliefd ben op IJsland ? 😉

 

 

 

Nog steeds dezelfde locatie, gewoon 2 stappen naar achter gezet…

Btw, alle foto’s zijn gemaakt mét 1 of meer graduele grijsfilters,

een circulair polarisatie filter én alles natuurlijk op statief :wink;

 

 

 

Zelfde locatie als hierboven, maar dan 180 graden omgedraaid

Hier waan je je echt op een andere planeet hoor ! :mrgreen:

 

 

 

Zelfde positie, maar hier heb ik voor een vierkante uitsnede gekozen.

Dit kan je bij Fuji direct instellen op de camera zelf !  😎

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen…

een ‘normale’ uitsnede (landschap mode) vanop dezelfde positie als

de 2 voorgaande foto’s. Gewoon om je aan te tonen hoe belangrijk de keuze van

een ‘uitsnede’ en/of kadrering kan zijn.

3 maal dezelfde positie met 3 verschillende uitsneden geven heel veel verschil hé ?

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 4) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in een volgende logje

Dirk

Japanse kerselaar bloesems

Uit verschillende (betrouwbare) bronnen ben ik te weten gekomen,

dat ons weertje ongeveer 1 maand te vroeg is met alles…

Dat beloofd… 😥

De wit/rose bloesems in onze Japanse kerselaar (Japanse sierkers) zijn nu reeds volledig

uitgebloemd !  En maart in amper begonnen ! 😯

Verleden week was het 1 dagje ‘droog’ (Allee ja, tussen 2 regenbuien in

was het droog), maar dan was er veel te veel wind om buiten foto’s

te maken van die mooie bloesems.

Wat doet een mens dan hé ? ‘k had een paar takjes met mooie bloesems

geknipt uit onze boom om die dan binnen in huis te fotograferen.

Het ‘regen’ water heb ik nagebootst door met een water verstuivertje

de bloesems heel voorzichtig te benevelen 😎

Het hoofd licht komt van een Cullmann V220DL 5600 kelvin daglicht LED lamp,

met instelbare lichtopbrengst (Dit handige lampje kost amper 40€ ,

werkt op 4 AA batterijtjes en houd ik gewoon in mijn hand.)

Het overige, flauw grijs regen licht zonnetje, komt door het raam

De camera (Sony A7R2) met de (Venus optics) Laowa 100mm f2/8 CA Dreamer,

staan beiden via een macro slede op een statief.

De achtergrond kleuren komen van de cactussen die mijn madam overal

in huis heeft staan 😎

 

De scherptediepte van deze macrolens is heel miniem,

zodat ik alle foto’s op f4 , f5.6 of zelfs f8 heb gemaakt,

om toch wat scherptediepte te hebben. De ISO staat op 100.

De kleurtemperatuur is op 5600 graden Kelvin gezet,

omdat het Cullmann lampje dat ook uitstraalt.

 

 

 

Een Orton bewerking op voorgaande foto.

Ik hou wel van die dromerige sfeer die de Orton techniek oproept 😉

 

 

 

Mijn Japanse kers

met haar zacht rose kroontje

buigt heel nederig

 

 

 

 

Wat ik zo verfijnd mooi vind aan die bloesems,

is het helder wit van de blaadjes dat dooraderd wordt door een heel ongrijpbaar zacht roze…

 

 

 

 

De nieuwe roze knopjes  bevatten spierwitte bloesem blaadjes…

Als je erover gaat nadenken,

dan besef je dat de natuur iets ongelooflijk mooi is !

Hoe dieper je in het macro wereldje duikt, hoe ongelooflijker alles wordt ! 😎

 

 

 

Bloesems drinkend van

het leven brengend water

schenken me lente

 

 

 

 

 

Een Orton (+ wat andere bewerkingen) bewerking van voorgaande foto…

Dit voelt echt als schilderen met mijn lens… :mrgreen:

 

 

 

Een schattig boeket

van witte lentebloesems

komt de show stelen

 

 

 

 

Omdat het buiten echt grijs en somber werd (het was 16u)

én het licht heel anders werd (heel blauw koud),

heb ik de kleurtemperatuur op de camera veranderd naar ‘schaduw’,

zodat alle kleur tinten ‘warmer’ worden.

Het Cullmann lampje heb ik nu op 3/4 sterkte gezet…

Ter info, de belichting kwam hier van boven

 

 

 

Om dit Japanse sierkers logje af te sluiten,

nog een Orton bewerking (+ nog wat persoonlijke digitale wissewasjes) op voorgaande foto

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit eerste lente bloesems logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Allemaal beestjes (Blijdorp , Rotterdam) Deel 3

Van de bijna onaardse schoonheid van IJsland keren we terug naar

ons ‘gewone’ wereldje, in onze lage Nederlanden…

Vandaag gaat het over de rose flamingos die voor ons poseerden in Blijdorp,

de toch wel schitterende zoo van Rotterdam.

De camera is nog steeds de Fuji XH1 met de XF 100-400mm lens.  (Er zijn géén filters of statief gebruikt.)

 

Het was al dik na het middaguur, de zomer zon stond loodrecht boven onze hoofden…

Heel fel licht dus en een flamingo is overwegend wit van kleur…

Slecht nieuws voor een fotograaf… 😐

Maar geen nood hoor … een fotograaf moet overal zijn plan leren trekken ! 😎

Om geen ‘verbrande’ foto’s te krijgen heb ik 3 tot 4 stops onderbelicht !

Nadien kan ik de donkere én midden schaduw tonen in Photoshop wat bijwerken,

maar daarvoor moet ik echt in RAW werken, anders kan je dat niet bijwerken.

(bij het oplichten van de schaduwen altijd oppassen voor digitale ruis !!)

 

Als je hier werkt in JPEG, dan zijn je foto’s heel zeker rijp voor de vuilbak.

Het donker zal echt lelijk gitzwart zijn en de schaduwgebieden lopen gewoon dicht

(er zijn geen details meer te zien). Het licht op de vogels zal zo helder zijn,

dat je geen details meer zien (verbrand).

 

Hier heb ik met de lens wijdopen (op f4.5) gewerkt om het onderwerp

‘los te maken’ van de achtergrond en omgeving.

Als je zo werkt, komt er heel veel licht binnen, de sluitertijd kan dan nog wat omhoog

(wat altijd handig meegenomen is natuurlijk… )

en een half tot 1 stopje licht minderen volstaat om een perfect belichte foto te maken :mrgreen:

Tot zover mijn fotografie-technische lezing. ‘k hoop dat iemand er iets mag uit leren 😉

 

Flamingo’s maken heel veel herrie en zijn soms wel redelijk agressief…

 

 

 

Een momentje van vogel siësta in de Flamingo weide :mrgreen:

Dit is wat ik bedoel met de lens wijdopen om iets te isoleren in je foto…

 

 

 

Dank zij de onderbelichting van 3 tot 4.5 stops ,

heb ik nu nog mooie details in de diepe schaduwen én in het felle wit 😉

Fotografie is nooit zomaar op het knopje drukken hé :mrgreen:

 

 

 

Kan jij lang op 1 been staan  ?  😉

Eigenlijk niemand weet waarom Flamingo’s zo vaak op een poot staan…

De een beweert dat het is omdat de vogel uit moet rusten,

de ander zegt: ‘nee, het is omdat hij niet te snel af wil koelen’.

Er is zelfs een theorie die beweert dat als ze met eén poot te ver zijn weggezakt in het zand,

ze de andere poot  kunnen gebruiken om zichzelf weer los te krijgen.

De waarheid zal dus ergens in het midden liggen 😉

 

 

 

Flamingo talk…

 

 

 

Flamingo’s hebben een unieke manier van eten !

Ze gebruiken hun tong om water met algen en kreeftjes via de zijkanten van hun snavel

naar buiten te persen tussen geribbelde beenplaatjes door.

De vogels zijn ook bekend om de maaiende manier waarop ze,

staande in ondiep water, hun kop tijdens het foerageren door het water halen.

Moeder natuur heeft haar zaakjes heel netjes voor elkaar hé ? 😉

Evolutie is een fascinerend ding !

 

 

 

 

Is dit geen schatje ? 😉

 

 

 

Aha ! Kijk eens aan !

Daar heeft deze rakker zijn andere poot verstopt 🙂

 

 

 

Rose Flamingo’s hun mooie roze kleur te danken hebben aan het voedsel dat zij eten.

Ze worden allemaal grijs/donkerblauw geboren en drinken melk bij hun moeder.

Wanneer ze eenmaal groot zijn staan er dagelijks schaaldieren op het menu.

Denk bijvoorbeeld aan kreeftjes, garnalen en plankton.

Door het carroteen dat in dit voedsel zit  word dit door de lever omgezet in pigmenten waardoor de veren roze worden.

Vogels die zo’n echte mooie roze/rode kleur hebben en er gezond uit zien, vinden vaak als eerste een partner :mrgreen:

 

 

 

Deze statige kroeskop pelikaan om dit logje voor vandaag af te sluiten.

Met deze vogelsoort ga ik in het volgende “Allemaal Beestjes” logje verdergaan.

Ons groepje was juist op tijd om het voederen van deze vogels mee te maken !

Wat ik je nu al kan vertellen… het voederen was spectaculair ! 😎

Daar heb ik echt (in mijn ogen dan) top foto’s van kunnen maken 😉

Het was spetterend, ruig, wild, spektakel actie fotografie !!

Maar dat alles is voor volgend “Allemaal Beestjes” logje :mrgreen:

Nog eventjes geduldig zijn dus 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Flamingo fotografie,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland 2019 – Deel 3

IJsland… dat wondere land !

Een reusachtig eiland dat geboren is uit ontploffende vulkanen

en onwezenlijk natuurgeweld :mrgreen:

Ik neem je graag mee naar het super ruige IJslandse binnenland…

Onze verwachtingen waren hoog gespannen 😎

 

Voor de foto’s in dit logje gebruik ik nog steeds de Fuji GFX camera

én de Fuji G-23mm f4 breedhoek lens. (in feite een 18mm lens –

omdat je de brandpunt afstand van deze middenformaat camera lens met 0.79

moet vermenigvuldigen om met het oude Fullframe formaat te vergelijken :

23mm x 0.79 =18mm)

De gebruikte filter(s) zijn het circulair polarisatie filter en 1 of meerdere

graduele grijsfilters om het hemel licht t.o.v de ondergrond te egaliseren.

 

Hier kan je tientallen kilometers rijden zonder een huis te zien…

De weg is een door een bulldozer weggeschraapte lijn in het lavazand…

Dit wordt duidelijker in de volgende foto’s :mrgreen:

 

 

 

De kleuren in IJsland zijn onwerkelijk én onaards vind ik…

Zo’n kleuren pracht had ik nog nooit gezien ! 😎

 

 

Rood en gitzwart lavazand,  grillige rotsformaties die getooid zijn met

afwisselend 50 shades of yellow & green :mrgreen:

Alleen de taaiste mossen overleven hier !

 

 

 

Ik had je al verteld dat de weergoden niet echt met ons waren…

Deze foto’s zijn tussen een paar regenbuien door gemaakt !

 

 

 

Restanten van vroegere vulkaan uitbarstingen !

De verkoolde as sintels zijn nog steeds zichtbaar…

Het rood lava gesteende lijkt nog steeds te smeulen :mrgreen:

 

 

 

Achter de bocht van vorige foto…

 

 

 

Hier zie je heel duidelijk hoe een reusachtige bulldozer zich een weg heeft geschraapt

doorheen dit vulkanische land. De ondergrond van de weg is geen aarde of modder,

maar grijs en zwart lavazand !

Als je daar op de een of andere manier van de weg geraakt…

Nu ja, dan heb je heel dikke pech 😯

Op deze “weg” hebben we talloze Dacia logans zien rijden, ook een oeroude bus

met grote wielen én een heel hoge ophanging !

Damm , i love Iceland 😎

 

 

 

Het land zelf gaat echt op je fantasie inwerken…

Je verwacht altijd een of andere trol of een mythologisch wezen

te zien opduiken !

 

 

 

Wist je dat hét export product van IJsland water is ?

Hier is het peperduur, ginder is het gratis 😉

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Overal in IJsland zijn er nu werken bezig !

Om nog meer toeristen te kunnen herbergen 🙄

Links van deze foto bevind zich een enorme camping,

maar lelijke tenten en campers zie ik liever niet op foto 😎

(Van deze plek heb ik heel veel (& betere ! ) foto’s gemaakt met de Sony RX10,

maar die zijn voor later 😉 )

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 3) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in een volgende logje

Dirk

Schoonheid in de vingerhoed van de lente… Venetiaanse maskers – (Deel 4)

Dit loodgrijze koud & kil miezerig regenweer, afgewisseld door extreme stormbuien,

word ik zo stilletjes aan kots beu 😡 !

Normaal gezien zou het nu de keien uit de grond moeten vriezen.

Dit huidige koud & nat herfst-alike weer in putje winter is niet meer normaal !

(en toch zijn er nog steeds (teveel) mensen die denken dat er niets aan de hand is

met ons mondiaal weersysteem…ggrrmmbbll ! 😐

 

Daarom ga ik graag nog eens terug naar april 2019 😀

om na te genieten van het aangename lente zonnetje tijdens Brussels Floralia 2019 :mrgreen:

De kleurenpracht van de bloemen én de kunstige Venetiaanse

maskers groepering zijn een streling voor het oog (Allee ja, in mijn ogen toch 😎 )

Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XH1, de lenzen zijn de Fuji 70/200mm f2.8

of de Fuji 80mm f2.8 macro, die mijn meest gebruikte portretlenzen zijn.

 

Deze blauw met zilvergrijs/goud afwerking toets gekleurde dame,

getooid met een kunstige haarvlecht, contrasteert mooi met de

rode, gele, oranje tulpen bloemen weelde in het groene lente gras 😎

Een letterwijzing om dit tafereeltje meer dichterlijk te beschrijven :

 

Schoonheid in de vingerhoed van de lente…

 

 

 

De barokke, soms overdadige rococo stijl aanvoelende kostuums en maskers,

vind ik echt schitterend om te zien !

In de bloem & kleurrijke kasteeltuin van Groot Bijgaarden,

komen deze frivole & kleur/kostuum exentrieke figuren volledig tot hun recht.

 

 

 

Om je een beter beeld te geven van de enorme complexiteit van de

Venetiaanse kostuums en rekwisieten zoom ik eventjes dieper in …

Als je weet dat alles wat je hier ziet eigenhandig is gemaakt door de

deelnemers van deze groep an sich …

Zelfs de allerkleinste details zijn heel zorgvuldig uitgewerkt !

Chapeau & respect hoor !  😎

 

 

 

Kleuren, natuur, het kleine wereldje…

Het meest hou ik van herfstkleuren, bloemen én tegelijk van vlinders !

Deze kleurrijke dame verenigt & symboliseert mijn drie smaak voorkeuren :mrgreen:

Daarom verdient ze mijn én aandacht én mijn hoogste achting tegelijk !

 

 

 

Pure schoonheid poseerde hier op het namaak-hout betonnen brugje…

Een nieuwe & unieke sprookjeswereld werd hier geboren 😉

 

 

 

Een elegant kushandje van de kleurrijke herfstvlinder die afscheid nam van ons…

of…?

Misschien was dit vlindervrouwtje een nieuwe lentekind in wording ? 😉

Wie zal het zeggen ?

 

 

 

Om in mijn wondere sprookjeswereld te blijven…

Een klein takken mensje,

is het een jongen of een meisje ?

Ra ra ra ?

Het wezen hield mijn sprookjesdromen gedachten spelend levendig  :mrgreen:

 

Mag/kan ik hier spreken van/over conceptuele kunst ?

 

 

 

Als fotograaf moet je ‘zien’ en niet ‘kijken’… 😉

Symbolen laten spreken…

Om het warme sprookjes gevoel diep in mij nog wat te koesteren …

Twee verliefde tulpjes…

Gewoon 2 bloemekes in Love 😉

 

 

 

“Ach ja…bloemekes & love … dat is toch zalig mooi ?”

Zo placht deze vergulde edeldame met speels & goud articulerende handjes,

me na te sticuleren 😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten,

een kunstig gekweekte roos uit één van de vele kasteeltuin serres.

Omdat het glas van deze serre ‘gekalkt’ was, werd het felle namiddag

zonlicht op een briljante wijze diffuus gefilterd.

Een weetje:

Wist je dat het mooiste licht door een vuile, stoffige ruit straalt ? 😉

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Venetiaanse kostuum/maskers fotografie.

Er komt nog 1 (klein) logje om deze reeks te eindigen.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Nog een kleine mededeling:

Als je dit evenement zelf wil zien,

deze Venetiaanse maskers groep komt terug naar Groot Bijgaarden

(Brussels Floralia ) op zaterdag 18 april 2020 om 14u30

én op zondag 19 april 2020 om 10u30 én 14u30.

Het bloemen park zelf is open van 4 april tot 3 mei.

Toegangsprijs is 14€ voor volwassenen en 12€ voor senioren.

Alle info vind je op https://www.kasteelgrootbijgaarden.be/floralia-brussels/

Voor mensen die afhankelijk zijn van het openbaar vervoer:

je kan vanuit Aalst of Brussel tot in Groot Bijgaarden

reizen met de trein (lijn Brussel-Aalst via Jette of Aalst-Brussel via Jette).

Van NMBS station Groot Bijgaarden is het kasteel park dan nog een klein half uurtje wandelen.

 

In een vorig logje had ik beloofd om je te helpen als je transport problemen hebt,

om van uit Groot Bijgaarden naar het park te geraken.

Contacteer me daarvoor via ‘reacties’.

Het ‘contact formulier’ op WordPress.com heb ik nog steeds niet werkend gekregen…

waarvoor mijn excuses 🙄

Diegene die me kan helpen, om dat ‘contact formulier’ werkend te krijgen,

die verdient mijn eeuwige dank 😉

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 9)

Van het kleine macro wereldje maken we terug een sprong naar

iets helemaal anders…

We zijn terug in Luik, Guillemins beland.

In dit logje heb ik me geamuseerd met de prachtige lijnen & vormen

van dit uniek treinstation, ook heb ik met een Lensbaby 6mm fisheye lens

gespeeld en superbreedhoek foto’s gemaakt,

voor de rest nog wat spiegeling experimentjes in het avondlicht.

 

Een detail van een stalen steunbeer.

De lijnen die Santiago Calatrava heeft uitgetekend blijven me boeien !

 

 

 

Een raam weerspiegeld

een wereld van wit beton

aan de overkant

 

 

 

Het is leuk om te ‘spelen’ met de 6mm fisheye lens van Lensbaby :mrgreen:

Dit lensje gaat zo breed dat je echt moet oppassen dat je eigen voeten

niet op de foto terechtkomen.

Het lensje geeft een enorm vertekend beeld, maar dat is nu juist leuk

om lekker te experimenteren 😉

Deze lens is bedoeld om op een aps-c sensor mee te werken.

De camera hier was de Canon 6D, een full frame sonsor dus,

die sensor is groter dan aps-c en geeft dus een circulair vertekend beeld,

wat ik niet erg vind natuurlijk 😎

 

 

 

Het lijkt wel of ik hier op een zekere afstand van de roltrappen sta…

In werkelijkheid stond ik tussen de 2 trappen in ! 😎

Deze lens vertekend het beeld echt wel enorm !

Maar zoals ik al eerder zei, het is leuk speelgoed 😉

 

 

 

 

Ne pas embarquer…

het leven zoals het is

in Luik Guillemins

 

 

 

 

Alles wat met treinen te maken heeft is een dankbaar onderwerp

om er een zwart/wit bewerking op uit te voeren

 

 

 

De zon begon stilletjes aan onder te gaan …

De avond verlichting ging aan, het witte beton werd geelachtig en oranje

door de kleur warmte van de lampen.

De witbalans had ik hier op warm tl-licht gezet

Het blauwe uurtje (welbekend onder fotografen) gaf nog een laatste

streepje heel mooi  licht …

Het zalige spel van licht en schaduw  vond ik geweldig  :mrgreen:

Mooi licht… meer moet een fotograaf niet hebben om volmaakt

gelukkig te zijn 😉

 

 

 

Bovenstaande foto bracht me op ideetjes…

Spiegeling ideetjes 😎

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven, maar dan 90° gekanteld…

 

 

 

Tenslotte nog een multilens experimentje (Nik tools) op bovenstaande foto

 

 

Het echt wel kunstig aangebracht licht is een fotoshoot an sich waard !

Hier kom ik zeker nog eens langs om een avond-fotoshoot te doen.

Dat is me echt wel een weekendje Luik waard :mrgreen:

Het spel van licht en schaduw is hier bij avond prachtig om te zien !

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur, fisheye  & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet, word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt nog één vervolg  😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgende logje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…??  Dat zien we nog wel hé laughing

 

Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 2)

Met het gure stormweer van de laatste dagen in het achterhoofd,

is het weer hoog tijd om warmere gebieden te bezoeken.

Het vernieuwde serre complex in de Nationale plantentuin, Meise

is hiervoor uitstekend geschikt :mrgreen:

 

De camera is nog steeds de Sony A7r2 ,

de lens is de Laowa100mm macro f2.8 CA Dreamer.

Deze lens is 100% manueel , bevat géén electronica

én heeft zelfs een macro bereik van 2:1 !

Je kan dus 2x korter bij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

wat garantie staat voor een zalig zacht & rond bokeh. :mrgreen:

 

In de tropische serre is het heel vochtig én tegelijk heel warm…

Je moet dus de camera én lens(zen) rustig laten klimatiseren…

anders krijg je garantie condensatie binnenin je lens,

later groeien daar dan kleine paddo’s in !

Let op, dat kan niet hersteld worden !

Je lens is dan simpelweg naar de vaantjes !!

Dus… je gerief langzaam klimatiseren is hier de boodschap !

Dat klimatiseren neemt zo’n 15 tot max 30 minuten in beslag.

Zo erg is dat nu ook niet hé 😉

 

De natuur heeft een middel gevonden om een echt heel groot blad,

de kans te geven om zo vlak mogelijk te groeien om  maximaal

te profiteren van het aanwezige zonlicht…

Kleine geplooide driehoekjes zorgen voor een stevige structuur !

 

 

 

Zacht en warm zonlicht

danst door het verdorde blad

een herfstmonument

 

 

 

In het schemerige licht heb je echt niet veel nodig,

om mooie stillevens op te zetten.

 

 

 

Soms zijn bloemekes zo ongelooflijk klein…

Een gewone vlieg kan als maatstaf dienen 🙂

 

 

 

Een zweefvlieg is bijna even groot als het bloemblad…

 

 

 

De macro wereld

is telkens weer ontdekken,

vol verbazing zijn

 

 

 

De nerven van een blad kunnen ongelooflijk complex zijn !

 

 

 

Een ontluikende waterlelie…

De betoverende kleuren én geuren van deze bloemen

moet je echt zelf zien & ruiken om het te waarderen !

Deze bloem is ongeveer 12cm breed

 

 

 

Je kan ook op zoek gaan naar lijnen,

naar structuren…

Hier laat het blad nog een klein beetje zonlicht door,

wat perfect is voor wat ik wil laten zien 😎

 

 

 

In de enorme cactus zaal kan je vele tientallen cactus soorten bewonderen.

Je moet er wel niet te dicht bij komen,

want er zijn venijnige prikkers bij 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk