Roest op zondag…

Roest…
oest is één van de meest bekende vormen van corrosie.
oest is aantasting van metaal doordat het reageert op een
combinatie van water en zuurstof.
In het geval van ijzer ontstaat er dan ijzeroxide.
Daarom wordt roesten ook vaak oxideren genoemd…
Tot zover deze wijze roest uitleg die ik ergens bij Google heb gepikt 😇😉

Deze aan hun lot overgelaten treinen, passagier wagons, enz
krijgen na x aantal jaar een lekker patiné van mooi roest
én een zalig willekeurige vorm van ruwe verwering vind ik.
De afbladderende verf krijgt zelfs een kunstig jasje aangemeten 🤠
En zeggen dat ik meer dan 40 jaar geleden met dit type
van treinwagons elke werkdag nog naar mijn werk in Brussel forensde…

In die jaren was er amper 1 of 2 kleine wagon hoekjes (6 of 8 zitplaatsen)
uit de gehele trein rookvrij…
Bij alle andere zit & staan plaatsen werd er toen duchtig op los gepaft…
In die lang vervlogen tijden was dat rook gedrag gewoon ‘normaal’…
Ongelooflijk hé ? 😶🙄
Maar… “Het kan verkeren zei Bredero” 🙃
Gelukkig maar 🚭





Enorme ijzeren bouten die lang geleden de treinsporen stevig verankerden
op de ontelbare eikenhouten spoorbiels…
De potige spoorweg arbeiders die deze enorme bouten, met hun spierkracht ,
in de biels draaiden, droegen meestal geel, fluoriserende veiligheidjassen.
In onze volksmond (omgeving Asse, Merchtem , Opwijk) gaven ze toen die specifieke
spoorweg arbeiders, plus/minus 40 jaar geleden de naam : “Gele kanarievogelkes”
Had jij waar je vroeger woonde daar ook een of andere volksmond benaming voor ?



‘k hoop dat je vandaag ook weer genoten hebt van mijn 🚂 Roest op zondag logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🙂

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉

Vriendelijke & roestig luie zondag groetjes,
Dirk

Keukenhof 2022 (deel 2)

Van de macro’s die ik in mijn tuin maakte, de paarden in IJsland,
is het weer tijd om een oudere serie verder te zetten…
Het eerste deel van deze Keukenhof serie kan je hier (her)lezen.
In deel 1 heb ik je verteld van de talrijke regen buien,
die we onderweg naar het Keukenhof passeerden…

Dit tweede deel gaat vooral over piepkleine druppeltjes die
overal overbleven na een paar uren van regen…
De grijze lucht werkt nu als een enorme diffuzer,
wat voor macro fotografie buiten echt wel ideaal is.
Een felle zon loodrecht boven je hoofd,
dat is het meest lelijke licht dat je kan hebben. 🤔
Alles is dan flets, contrastloos, harde dichtgelopen schaduwen
en uitgebeten hooglichten maken je foto’s echt lelijk.
Lang leve de grijze regenwolken dus 😇

Bij macro fotografie werk ik het liefst bij een wijd open diafragma,
van f2,8 tot f5,6 , heel soms tot f8.
Bij een groot diafragma (klein f getal) krijg je een heerlijk zachte
en niet-storende achtergrond.
Een weetje: Hoe groter de sensor, hoe zachter de achtergrond…
Maar dit alles is een persoonlijke smaak…
Sommige fotografen voelen zich goed bij f11 en meer…
Zoals ik al zei, het is gewoon een kwestie van persoonlijke smaak & gevoel 🤠

Schoonheid en sierlijkheid ontmoeten in een langzaam naar beneden glijden druppeltje…
Maar 1 ding is zeker: De universele zwaartekracht wet is én blijft onverbiddelijk !
Hoe kunstig mooi ze ook kan zijn 🙃





De kleine mosjes die ons uitdaagden…
Ze groeien op een oude gemetste muur van zeker 2 meter hoog !
Dat is minstens 20 cm boven mijn hoofd … Damned ! 😶
Bij deze foto’s heb ik echt alles uit mijn kast van ervaring moeten halen
om toonbare foto’s te maken.
Dmv focus peaking kon ik op het gekanteld kleine schermpje op de
achterwand van de camera, het scherpte punt min of meer bepalen.
Dit alles terwijl ik wankel op mijn tippen of op een stuk steen stond…
Er zijn dan ook een meerderheid van deze foto’s naar het Walhalla der
digitale foto’s gestuurd,
maar het handvol gelukte foto’s wil ik jullie niet onthouden 😎
Het eerste min of meer scherp mosje mét waterdruppeltje … 🤩





Hoe zwaarder de uitdaging is…
Hoe liever ik ervoor ga !
Deze mosjes kon ik onmogelijk allemaal scherp voor de lens krijgen,
omdat ze allemaal op een andere diepte afstand groeien.
Je zou dat kunnen oplossen dmv Focus Stacking,
maar probeer dat maar eens te doen als je de camera tegen de muur
moet duwen en klemmen, terwijl te zelf op je tippen staat te wankelen 😋





De aan(vol)houder wint…
Beetje bij beetje kwam ik bij betere resultaten…
Mijn foto kameraad is een stuk groter dan ik, en had hier veel minder moeite mee…





Op de een of andere manier was het me gelukt om hoger te komen…
een paar platte stenen gaan ‘lenen’ bij een tuiniers onderhoud hoekje
gaven me 20 tot 30cm hoogte winst !
(nadien heb ik alles netjes terug gezet hoor)
Wat een klein beetje verschil in hoogte kan doen hé ? 😉





Als je eenmaal op dreef komt…
nu ja, dan ga je gewoon door hé ? 🤗






Het piepkleine wereld van de waterdruppeltjes die blijven hangen door
de oppervlakte spanning in het water zal altijd een uitdaging blijven voor mij 🧐





Magie voelen & ontdekken, zo voelt dit soort van macro fotografie soms aan 😎






Hoe je het ook draait of keert…
De wereld die je ziet doorheen een regen of condens druppeltje,
zal steeds onze wereld ondersteboven geprojecteerd zijn…
Natuurwetten zijn misschien echt wel de enige overgebleven
zekerheden in ons leven van vandaag …






Een grijze regenwolk maakte even een eind aan dit mooie mosjes-druppeltjes licht…
Het volgend logje in deze reeks borduurt zeker verder op andere druppeltjes vormen
én betere licht omstandigheden… Maar dat is voor een volgende 📷 keer 😁




‘k hoop dat je genoten hebt van dit tweede Keukenhof 2022 logje !
Er komen zeker nog meerdere 📷 logjes over dit bloemen paradijs hoor
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom 🤠
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Roest op zondag…

Fotografie is niet alleen “zomaar” een foto maken…
Fotografie is oneindig véél meer dan een afdruk
van de tijdelijke, objectieve werkelijkheid weer te geven…

Met dit ‘Roest op Zondag’ fotografie thema
probeer ik meer en meer actuele thema’s in de politiek,
het wereldgebeuren, onze geschiedenis, enz
te reflecteren in foto’s die op “hét” juiste moment gemaakt zijn,
om mijn verhaal te vertellen.

In dit Roest logje,
wil ik het over grenzen en verboden grenzen hebben…

Deze eerste foto is een kloostertuin , ergens in midden Frankrijk.
De poort was gesloten, wie binnen was is veilig…
Wie hier buiten stond en hulp nodig heeft…
Trek je plan…




Deze foto’s vertaald…
Ben je een vluchteling, (of) op zoek naar hulp ??
“Trek dan je plan”…
Dit gegeven kwam nog veel meer tot uiting toen ik de focus wat meer naar beneden bracht…
Als ik dit zie, dan denk ik, wat ? Wat als we zelf op de vlucht zullen zijn ??
Voor klimaat, economie of oorlogs redenen ???



‘k hoop dat je vandaag ook weer genoten hebt van mijn Roest op zondag logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🙂

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉

Vriendelijke & roestig luie zondag groetjes,
Dirk

Macro in mijn tuin

Van de vele verplaatsingen naar IJsland, Keukenhof in NL, enz,
is het weer hoog tijd dat we een thuis wedstrijd spelen 🤠
Een dikke halve dag in mijn eigen tuin fotograferen (gewapend met
de Fuji XH1 en de Canon 100mm f2,8 macro lens) was ik klaar om
op macro ‘jacht’ te gaan.
Een macro fotograaf heeft niet veel nodig om zijn ding te doen !
Wat droog weer, liefst niet teveel zon, een ietwat grijze lucht is ideaal
voor mooi belichte macro foto’s.
Je kan ook ofwel héél vroeg ofwel redelijk laat in de vooravond fotograferen
om van het mooiste licht te profiteren.
Als de zon loodrecht boven je in de hemel staat … dan is het licht veel
te sterk en maak je meestal fletse, contrastloze foto’s…
Daarom verwelkom ik een saaie grijze lucht.
Voor macro 📷 is grijze lucht een zegen !🧐
Je kan altijd wat extra bij lichten met een spotgoedkoop cullmann ledlicht
lamp of een Lume cube led lampje, om meer contrast, diepte in je
macro foto’s te brengen als het licht te ‘somber’ wordt.
(Een dezer dagen zal ik een logje maken met een overzicht van (soms zelfgemaakt)
de tools die ik gebruik om (spotgoedkoop) lekker zacht én diffuus licht te maken
)

Mooi licht is dus héél belangrijk in de fototografie…
De ISO stond bij alle foto’s op 200.
De camera staat ingesteld op auto sluitertijd én een variabel diafragma.
De AV stand dus… (diafragma voorkeur)
Een fotografie vuistregel zegt dat de sluitertijd niet lager mag zijn
dan de focale lengte van je lens.
(De lens is hier een 100mm macro lens, dus moest de kleinste sluitertijd
minimum 1/100sec zijn.
Wat uittesten van het aanwezige licht,
leerde me snel dat bij F5,6 tot F8 de sluitertijd boven de 1/350sec komt.
Voor onscherpe foto’s moest ik me dus niet bekommeren 🤠
De Belichtingsafwijking (EV) staat bij alle foto’s op 0.

Een Fraaie Schijnboktor verkent één van onze margrieten…






De hommels vliegen op en af… in onze wilde bloementuin is genoeg voedsel
te vinden. Hier kan je de hele dag hun vrolijk gezoem horen 🤠






Gewoon een mooie bloem die nog niet volgroeid is…
Het levert soms mooie plaatjes op 🌼






Hommels zijn de zware jongens onder de bij-achtigen vind ik 🙂
Hun logge vlucht en diep gebrom geeft ze iets apart.
Als je deze nijvere beestjes gerust laat,
dan zijn het gedroomde foto modellen 🙂
Als fotograaf moet je wel rekening houden dat ze bijna nooit stilzitten !
Maar ik heb nooit beweerd dat macro fotografie gemakkelijk is hé ? 😇






Een groene vleesvlieg…
Als insecten plotseling wegvliegen, dan moet je gewoon een paar seconden
heel rustig wachten. In de meeste gevallen komt het insect op precies dezelfde
plek zitten waar het even te voren wegvloog of sprong…





Een kraamwebspin
Deze spinnen danken hun Nederlandse naam aan hun vorm van broedzorg
waarbij een web wordt gemaakt dat dient als een soort kraamkamer.
In juni of juli kun je de spin zien lopen met haar eicocon, die ze stevig vasthoudt met haar gifkaken. Vlak voordat de jongen uit het ei komen, hangt zij de cocon in het kraamweb en bewaakt dit tot de jongen uitkomen. Als de kleintjes uit de cocon kruipen, blijven ze tot hun eerste vervelling in dat beschermende spinsel.





Zweefvliegjes…
Overal waar er bloemen zijn kom je deze sierlijke vliegjes tegen.





De logge hommels…
Sommige exemplaren zijn echt wel héél groot !
Deze rakker was bijna 1,5cm lang vermoed ik.






De zweefvliegjes hun naam opzoeken is niet echt simpel…
Er zijn zovele soorten , de mannetjes en de vrouwtjes verschillen qua kleur en
uitzicht. Verder zijn er heel veel variaties, zelfs in dezelfde soort…
Na lang zoeken vermoed ik dat dit een pendelzweefvlieg is.
Deze site is heel handig in het opzoeken van een insecten soort…






Wat ook heel leuk is, maar redelijk moeilijk om te doen,
is vliegende insecten in hun onvoorspelbare baan te fotograferen 🤠
Als je 1 goede scherpe foto van een vliegend insect kan maken op pakweg 20 foto’s,
dan heb je héél goed gewerkt 🤗
Maar zweefvliegjes blijven soms op dezelfde plaats in de lucht ‘hangen’
(vandaar hun naam van zweefvliegje). Als je zo’n zweefvliegje ziet ‘hangen’ in de lucht,
dan stijgen je kansen om een mooie scherpe foto ervan te nemen !
Ook hier altijd opletten dat de achtergrond niet te druk is.
Het is dus heel belangrijk om een positie uit te zoeken zonder details dichtbij…
maar ook tegelijk een positie waar de zweefvliegjes blijven ‘hangen’…
Het is allemaal niet zo eenvoudig als het op het eerste zicht lijkt hé ? 😎
Macro fotografie van bewegende insecten is zeker niet eenvoudig,
omdat je moet rekening houden met honderd en één mogelijke moeilijkheden.
Maar het is zo verdomd leuk om te doen !
En dat YESS gevoel dat je krijgt als je een geslaagde macro 📸 hebt gemaakt,
dat maakt je dag méér dan goed 😁



Et voila, we zijn aan het eind van dit “Macro in mijn tuin“ logje gekomen.
‘k hoop dat je ook weer van dit macro fotografie logje genoten hebt ?
‘k hoop dat je ook iets mag meedragen van mijn uitleg over fotografie,
mijn indrukken & overpeinzingen ervan & dat je mag genieten
van mijn foto resultaten van het kleine wereldje…

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én een ferme dankjewel voor je reactie ! 🙂

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Roest op zondag

Als je een kasteel bezoekt, is het niet de bedoeling dat je
in de sierlijk klassieke kasteel tuinen mooi verweerde roest
aantreft … of toch ? 🧐
In het 18de eeuws kasteel van Seneffe ,in de buurt van
La Louvière in Henegouwen heb ik heerlijk kunstige roest
ontdekt, die schoonheid wil ik jullie zeker niet onthouden 🤠

Volgens mij is dit een gietijzeren, héél kunstig gegoten beeld,
dat nadien is wit geverfd. Maar oxidatie hou je niet tegen,
zeker niet op gietijzer, de tand des tijd blijft geduldig knagen !
Dit mooie, door de tijd gepatineerd en gepokt beeld vind ik heel mooi,
maar… Wat vind jij ervan ?
Afschuren en terug wit verven… of laten zoals het is ? ? 🤔😎




‘k hoop dat je vandaag ook weer genoten hebt van mijn Roest op zondag logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🙂

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉

(Meer informatie over het kasteel van Seneffe kan je hier vinden.)

Vriendelijke & roestige zondag groetjes,
Dirk

IJsland 2019 (Deel 41)

In mijn vorige IJsland logje,
had ik het heel even over de wilde paarden die je bijna overal in IJsland
kan tegenkomen.
Omdat ik jullie deze 🐴 foto’s zeker niet wil onthouden,
heb ik vandaag van die IJslandse paarden een apart logje gemaakt.
Even terzijde… In IJsland spreken ze niet zomaar van hun “paarden” hé …🤠
Ze spreken van hun IJslanders !
Zo worden de wilde paarden in IJsland met respect genoemd.
In deze link vind je nog wat extra informatie over deze edele dieren.

We bevinden ons nog steeds in de omgeving van Höfn,
het Vikingcafe én het VikingDorp.
De camera is ook nog steeds de Sony RX10 mark 3.
Dit logje gaat uiteraard verder waar mijn vorig IJsland logje eindigde…
Maar dat wist je natuurlijk al hé 😂

De 24/600mm zoom lens is uitermate geschikt om deze edele dieren
vanop een respectvolle afstand te benaderen én te fotograferen.
Als je persoonlijk ooit al het extreem ruige weer in IJsland hebt meegemaakt,
dan kan je niets ander dan respect hebben voor deze IJslanders,
die zonder beschutting overleven…
Only the strongest survive…






Zijn het geen schoonheden ?
Alleen al de reflectie in het zeewater van het eerste paard vind ik mooi 😎
Deze IJslanders geven een leuke invulling aan ‘mooie blondjes‘ hé ? 🤭
Wist je dat deze IJslanders kunnen ruiken waar het meest voedzame gras groeit ?
En dit in een omgeving die meestal omringd & overspoeld is met zeewater !
Chapeau denk ik dan…





Iedereen die iets van paarden kent,
weet dat dit een ‘grijze schimmel’ is.
Daarom kan je als fotograaf een stapje verder dan ‘klassieke fotografie’ gaan …
Wat abstraheren kan nooit kwaad 😇




De zelfde IJslander als in de vorige foto,
maar dan in een klassieke compositie …
Ik vind beide foto’s wel ok.





Een jong, speels en vooral ondeugend IJslander veulen…
Het werd meerdere keren terug op zijn plaats in de pikorde geduwd
door mamma IJslander 🐎
Dieren zijn daar oneindig meer soepel in dan wij, mensen…
Na enkele levens lesjes hebben veulens het echt wel “begrepen”…
Terwijl wij mensen meestal nodeloos blijven terug duwen…
Evolutie??? Iets om over na te denken hé ?






Moeder en dochter…
Het was ontroerend mooi om te zien hoe het speelse IJslander veulen
bij de moeder bescherming kwam zoeken als de andere veulens verstoord
reageerden op zijn/haar ? speels & puberaal bijt gedrag.
Het gedrag tussen onze mensen kleuters / pubers
én deze IJslanders is tot zekere hoogte vergelijkbaar 😉






Het rasta kapsel van dit IJslander veulen viel me echt wel op !
Deze IJslanders zijn lichamelijk echt goed uitgerust én uitermate gehard
om het extreem ruige klimaat in IJsland te overleven.
De manen van de IJslanders hebben een soort vette smeerlaag waardoor regen langs de huid loopt voordat de vacht nat en koud wordt. Dat kan tellen !
En ze hebben ook een dikkere vacht in de winter om ze warm te houden. Hun lichaamsfuncties zijn langzamer als het donker en koud is tijdens de lange IJslandse winters. Om zo energie te sparen voor als het nodig is. Ongelooflijk toch ? 🧐
(zie ook de eerste 2 links in het begin van dit logje voor info hieromtrent)





De pels van deze edele dieren is ongelooflijk ruw en dik,
dat maakt ze gehard voor alle weer in IJsland.
Geloof me maar… in IJsland zijn er elk jaar stormen die we in onze lage
landen nog nooit hebben meegemaakt…
Stormwinden van > 250km/uur bijvoorbeeld zijn er geen zeldzaamheid…
Deze IJslanders hebben het leren overleven !
Wat 1200 jaar evolutie en gewenning kan doen hé ?
(zie ook de eerste 2 links in het begin van dit logje voor info hieromtrent)





Het edel dier bleef staan kijken naar ons,
wat me de kans gaf om dit ruige portret te maken.
Ter info, het dier stond ongeveer 8 tot 10 meter verder.
Als je als fotograaf rustig blijft, géén lawaai maakt en traag, respectvol beweegt,
dan word je door deze edele dieren aanvaard.
Dat zijn wondere momentjes hoor 😘






Een ander ondeugend veulen heeft zijn lesje ook nog niet geleerd…
Het ging voortdurend in de hals van andere veulens bijten…





De andere IJslander veulens waren zeker niet gediend van dit puberaal gedrag…
De moeder van deze revolterende puber zag het gebeuren
en greep bliksemsnel én tijdig in… !
Maar… Die corrigerend & opvoedkundige tik ging zo vlug voorbij,
dat ik niet eens de tijd had om het gebeuren te fotograferen…
Sorrie daarvoor… De Sony RX10 is echt geen snelle actie camera… 🤔




Maar gelukkig zijn dieren niet rancuneus hé …
Het puberend veulen had de reactie van de mama begrepen
en zijn/haar lesje geleerd.
Wat moedermelk drinken daarna kan wonderen doen ,
om de band tussen veulen en merrie te verstevigen.
Zo worden kleine IJslanders met kleine beetjes ook wel groot én sterk 👍😉



Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 41 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJslander paarden fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wonderbare land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie ! 🤗

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Roest op zondag

Welkom in mijn nieuwe Roest Op Zondag logje.
Roestig ijzer kan je overal vinden, soms wordt het zelfs gebruikt
om een ijzeren kunstwerk in elkaar te lassen en te smeden…
Een kunstwerk in de vorm van een roestig paard bijvoorbeeld 🙃

“Och ja” hoor ik je zeggen… een roestig paardenhoofd,
wat is daar nu kunstig aan ? (én je hebt groot gelijk !)
Maar…
In de volgende foto krijg je hetzelfde roestig paard te zien,
maar dan in zijn herboren totaliteit als echt kunstwerk ! 🧐






Het roestige paard krijgt hier een heel andere dimensie hé ? 😇
Het idee van de kunstenaar ; beeldhouwer, om een paard,
een levend wezen, zomaar door een deur te laten lopen,
als ware het een onstoffelijke geest is, vond ik heerlijk creatief.
Zo zie je maar hoe de kijkhoek van de fotograaf,
totaal verschillende beelden kan opleveren 🤔




‘k hoop dat je vandaag ook weer genoten hebt van mijn Roest op zondag logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🙂

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke & roestige zondag groetjes,
Dirk

Keukenhof 2022 (deel 1)

Van de roestige stillevens in Kester verkassen we weer
eens naar Nederland. Meer bepaald naar het ‘Keukenhof’ in Lisse.
(Algemene info over dat heerlijke bloemenparadijs vind je hier.)
Jullie weten al lang dat ik héél graag bloemen en planten fotografeer.
Voor mijn foto kameraad en ikke is het Keukenhof bezoeken,
steeds weer een feestelijk gebeuren. Zeker nu we daar 2 jaar niet binnen
mochten, wegens corona…
Je tickets moet je nog steeds online bestellen, want de kassa’s zijn nog
steeds dicht. Het aantal bezoekers was dus nog steeds beperkt,
toen we er begin april 2022 zijn geweest…

Bij het passeren van de ring van Antwerpen begon het te regenen tot
we toekwamen aan het Keukenhof in Lisse.
We vreesden dan ook voor een nat geregende foto dag,
maar toen we Lisse binnen reden, stopte de regen ! 🤗 Oef hé ? 🤩
Het was wel nog steeds grijs en wat somber weer,
maar dat vinden we echt wel een ferm pluspunt !
Bloemen fotograferen in volle zon is echt not done… alles is dan plat, volumeloos, flets
én de kans op overbelichting is heel groot.
Een grijze lucht werkt nu eenmaal als een enorme softbox , de hele natuur
is nu je enorme fotostudio geworden 👍
Met het weinige licht dat door de wolken speelt kon ik als fotograaf “spelen”
met de héél subtiele schaduwen.
Voor een landschap fotograaf is dit soort grijs en somber licht een vloek,
maar voor de macro fotograaf is het een zegen 😍

De camera is de Sony A7 III, de lens is de macro 1:1 Canon 100mm f2,8.
Het was droog, maar alles was natgeregend…

We beginnen met een stukje boom, begroeid met kleine, fel gekleurde bekermosjes

1/200s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Een bronzen beeld trok mijn aandacht omdat het geheel zo mooi
begroeid was met allerlei mosjes.

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Geef toe, dit beeld reinigen met een hogedrukreiniger zou echt wel zonde zijn hé ?
Het beeld staat symbolisch, voor het gegeven
dat de natuur tenslotte altijd het laatste woord heeft…
én altijd zal hebben… 🤔

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto




De kievitsbloem… in Belgie is deze mooie bloem reeds verdwenen 😥
In Nederland staat ze op de Rode lijst als zeer zeldzaam…
Meer info erover vind je hier

Rudi (picpholio) heeft me verteld dat dit geen Kievitsbloem is, maar een Anemoon…
Een dikke merci Rudi voor deze rechtzetting 👍

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Een natgeregende tulp…
De natuur is op zijn mooist na een malse regenbui vind ik 🤠
Druppeltjes zullen voor eeuwig mijn favoriete onderwerp blijven !

1/640s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto






Het Keukenhof is wereldberoemd voor …. De tulpen die je er massaal kan bewonderen
Deze natgeregende, purperen tulp, vond ik supermooi 🤗

1/1250s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Een of andere bloem of plantje dat nog moest openbloeien…
De rijkdom van druppeltjes die het droeg trok me aan !

1/640s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Tulpen vind je er natuurlijk in alle maten, kleuren en soorten…
Deze paarse tulp kleurde een tikkeltje meer rood dan de vorige.
Die subtiele kleurverschillen tussen de vele soorten vind ik fascinerend !

1/1000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto




Omdat het licht verandert en soms feller wordt, naar gelang de grijze
wolken over ons heen drijven moet ik de sluitertijd voortdurend aanpassen…
Bij deze foto weerkaatste de zon ietwat te fel in de druppeltjes…
Om geen verbrande foto (overbelichting) te krijgen heb ik hier
de sluitertijd verkort tot 1/2000sec.
De schaduwen worden dan ook wel wat donkerder, maar dat deert me niet.
Het totale plaatje krijgt nu meer ‘rust’, diepte én evenwicht vind ik.

1/2000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Soms zie je bloemen als kleine juweeltjes…
In het zelfde bloem perkje als de vorige foto,
vond ik deze heerlijk blauw gekleurde bloem.
De rode tulpen in de achtergrond accorderen mooi met deze bloem hé ?
Het zijn heerlijke momentjes,
als fotograferen aanvoelt als schilderen met je lens…😍👍

1/2000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto



‘k hoop dat je genoten hebt van dit eerste Keukenhof 2022 bloemen logje !
Er komen zeker nog meerdere 📷 logjes over dit bloemen paradijs hoor 🤠
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Roest op zondag…

Welkom in mijn Roestige zondag logje…
Vandaag gaan we de landelijke toer op.
Tijdens een wandeling ergens in het heuvelend pajottenland,
het was in Kester geloof ik , kwam ik ooit een oeroud en heerlijk
vervallen boerderijtje tegen.


De door en door versleten en zalig roestige poort van dit pand,
vond ik een waar kunstwerk !




Aan de rommel te zien,
is het wel duidelijk dat ze hier deftig aan het verbouwen zijn !
Een ietwat verder standpunt laat meer zien van dit kunstig roestwerk …
59 Shades of Red 🤠






Een Orton actie (in Photoshop) tenslotte,
verzacht alle details en versterkt de kleuren.
Bij dit tafereeltje vind ik dat wel passen 🧐



‘k hoop dat je ook weer genoten hebt van mijn Roest op zondag logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🙂

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke & roestige zondag groetjes,
Dirk

IJsland 2019 (Deel 40)

Van het schattige taart terroristje én de zondagse roest,
is het weer hoogtijd om te verkassen naar IJsland.
We zijn nog steeds in de buurt van het Vikingdorp in Höfn,
de camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.
Dit logje gaat natuurlijk verder waar mijn vorig IJsland logje eindigde 😇

Deze magisch aanvoelende omgeving van spiegelglad zeewater,
bergen die als het ware ontsnapt zijn uit The Lord Of The Ring,
perfecte reflecties van die bergen in het zeewater,
smeekte me als het ware om lekker te gaan experimenteren met mijn
ondertussen al gekende “Speelse Spiegelingen” ‘techniek’.

Wat ik geleerd heb bij breedhoek landschap fotografie,
is “iets” in de voorgrond van de foto te plaatsen, om je landschap foto
meer “diepte” te geven, ook om het geheel interessanter te maken.
Dat “iets” is hier gewoon bijeen gespoeld zeegras…

Even ter zijde… Zie je die kleine zwarte en bruine stipjes aan de rand van de berg ?
Dat zijn IJslanders… Geen mensen, maar paarden !
Weldra post ik een apart logje van deze prachtige dieren… Nog ff geduld dus 😋🤭😇





Om “Speelse Spiegelingen” samen te stellen, moet je op voorhand het hele
plaatje in je hoofd hebben gemaakt…
Het is dus niet zomaar een foto maken en later eens zien wat je er kunt van maken…
Hier heb ik heel bewust deze plaats en kijkhoek voor de foto gekozen…






om er tenslotte dit enorm ‘hartje’ van te maken 💖🤠
Het door de witte wolken steeds veranderend zonlicht was heerlijk om te zien !





Hier heb ik ongeveer een meter naar voor gestapt…






Het ‘Speelse Spiegeling’ eindresultaat is hier anders
dan in de voorgaande spiegeling. Omdat ik dichterbij het water stond
en de wolken ondertussen wat verschoven zijn, is het licht op het water ook veranderd.






Dezelfde oever, hetzelfde water en dezelfde bergen…
Nu sta ik bijna 100 meter dichter bij de bergen, dan in de vorige foto’s…
De kleur van het zeewater gaat van lichtblauw naar diep donker blauw,
De okerkleuren van de zeegrassen in het zeewater, zijn hier heel interessant als voorgrond…





geeft tenslotte als eindresultaat…





Nog een ander oogpunt eind resultaat,
een paar meter verder of achteruit zal hier zeker het verschil maken.





Hier heb ik de bergen in mijn rug, het landschap is direct helemaal anders hé ?
Als je je fantasie wat laat werken,
dan zie je overal kansen opduiken om ‘Speelse Spiegelingen’ te maken 🧐
Als ‘iets‘ in de voorgrond, heb ik hier gewoon gebruik gemaakt van de witte bloemekes 🤠





Het eind resultaat van vorige foto….
In IJsland ‘voelde’ ik reeds deze “Groene Zeetrol” in dit plukje gras en het zeewater
Wat de wondere magie van IJsland allemaal niet kan doen hé ? ✨🤠


Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 40 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wonderbare land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie ! 🙂

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk