Speelse Spiegelingen in Nederland (Deel 2)

Van het deugddoende lentesfeertje, de eerste bloesems , de eerste warme zon,
is het weer hoog tijd om iets totaal anders te gaan doen ! 🤠
Het eerste deel van Speelse Spiegelingen in Nederland speelde zich af
in de stad Amersfoort.
Dit tweede deel gaat over een toevallige vondst… (tijdens dezelfde vakantie)
Op de weg van Hoevelaken (met de fiets natuurlijk) naar Amersfoort,
kwamen we een unieke, metalen, in elkaar gelaste beeldengroep tegen…
Ik vermoed dat alle metalen afkomstig waren van schroot
uit een of ander metaal verwerkend bedrijf.
Alle ‘beelden’ deden me denken aan reusachtige insecten 😎
Hier kon ik natuurlijk heerlijk mee spelen, gebruik makende
van mijn ‘Speelse Spiegelingen’ photoshop techniek 🤗

De kunstenaar(s?) die deze beeldengroep hebben gemaakt,
verdienen het wel om eens ferm in de bloemekes gezet te worden !
Naar meer docu ter plaatse hebben we gezocht, maar niets gevonden…
Dat is nu net het leuke aan Nederland…
Soms zie je daar dingen die je in ons Belgen landje nooit zal zien 🙃

Dit beeld kon een buitenaards insect zijn…





Als ik hier een gewone horizontale spiegeling van maak,
dan zien we 2 insecten die mekaar uitdagen… 😎





Als ik van de eerste foto een omgekeerde verticale spiegeling maak,
dan zien we 2 insecten die hun neus voor elkaar ophalen, vind je niet ? 🧐
Deze pose voelt zelfs grappig aan 😋






Hetzelfde roestige beeld als hierboven,
maar dan geshoot vanuit een andere kijkhoek…
(deze foto is reeds een horizontale spiegeling)
Ik was op zoek naar details, uitsneden die ik kan gebruiken
om nieuwe dingen te scheppen uit deze bestaande beelden…






De 2 getande uitsteeksels bovenop dit metalen beeld,
deden me denken aan de grijp scharen van een reusachtige kever…
dit is ongeveer wat ik hier zocht…. hier kan ik zeker iets mee doen ! 🥂
Het samengesteld nieuwe resultaat zie je in de volgende foto’s…






Met een simpele horizontale spiegeling van de vorige uitsnede,
schiep ik dit vliegend buitenaards insect wezen !






Om het geheel nog wat dreigender te maken,
heb ik er een Z/W afbeelding van gemaakt.





Dit is een samengesteld beeld van 2 verticale en 2 horizontale spiegelingen,
dit ik heb gemaakt uit een wel overwogen uitsnede uit een ander metalen beeld.
Het geheeld deed me ergens denken aan de monsterachtige wereld van Alien





Uit weer een andere uitsnede én één horizontale spiegeling,
kon ik nog een ander buitenaards wezen ontdekken 🙂
Het groen dat je hier ziet is gewoon groen van mos, algen enzo…
Het blauw komt van de verhitting van metaal als je het aan elkaar last
(ik ben zelf een tijdje ijzer lasser geweest,
dus ik weet bij ervaring dat metaal blijvend blauw kleurt
als je het oververhit én plotseling afkoelt in olie of water)
De grove ruwheid van dit metaal én het mooie patina van verweerde roest
vind ik fantastisch mooi !
én het is ook ongelooflijk leuk om te “spelen” met deze toevallig gevonden schatten 😋






Een uitsnede van de vorige foto én toepassing van de (niet meer bestaande !)
photoshop filter “Detail Stylizer“, brengt me weer een totaal anders aanvoelend beeld…
Zo kan je blijven “spelen” met kleuren en vormen hé ?




Ik hoop dat je ook van mijn ‘Speelse Spiegelingen, Part2’ in Nederland hebt genoten…

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom.

Alvast een dikke merci voor je reactie  ! 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

Over welk onderwerp we het dan gaan hebben ??
Dat zien we dan wel in het volgend logje hé 😉

Vriendelijke groetjes,

Dirk

Speelse Spiegelingen in Nederland (Deel 1)

De laatste weken heb ik het in mijn blogje meestal gehad over
ijs, ijs en nog eens ijs…
IJs in macrofotografie of het ijs in de enorme ijsbergen van IJsland, enz enz…
Om daar verandering in te brengen ben ik eens in mijn uitgebreid foto archief gedoken
en heb daar uit een leuk reis-fotografie oudje kunnen opduiken 🙂
Dit oudje dateert van september 2013.
We (mijn vrouw en ikke) genoten van onze jaarlijkse fietsvakantie in Nederland.
Onze thuisbasis was hotel Klepperman in Hoevelaken.
Het landschap daar bied genoeg afwisseling en bevat leuke kunst items
(maar daarover later meer…) om mee te ‘spelen’.
In de buurt waren leuke steden met oude én hypermoderne architectuur,
wat altijd mooi meegenomen is om “Speelse Spiegelingen” te maken 😎
De camera die ik toen gebruikte was een kleine
(maar oersterke !) Canon Powershot G11 met een sensor van 10Mp, 1/1.7″
én een zoom van 28 tot 140mm. (5x optische zoom)
Omdat je die camera 100% op manueel kan instellen voldeed dit toestel
toen volledig aan mijn verwachtingen.
De dag vandaag zou ik hiervoor een instap mobieltje gebruiken,
omdat de CCD ervan én de software die alles klaarstoomt enorm veel
verbeterd is tov deze G11 (én is ook nog een stuk goedkoper ! 🙃😋)
Het is een feit dat de hardware & software in de GSM fotografie in korte tijd,
technisch enorm veel is geëvolueerd.

De foto’s zijn niet altijd het resultaat van mijn “Speelse Spiegelingen”,
maar zijn daarom niet minder interessant 😉
De eerste foto bijvoorbeeld is géén resultaat van een “Speelse Spiegeling”,
maar ik vond dit enorme kantoorgebouw, ergens in Amersfoort heel mooi.
Een rij bomen was weerspiegeld in de glazen kantoorgebouw wand,
daarboven was de staalgrijze en blauwe (bijna zee) lucht te zien.
De moderne, doordachte architectuur in Nederland bevalt me wel ! 👍






Hetzelfde gebouw als in bovenstaande foto,
maar nu met meer details over de rondingen die erin verwerkt zijn…
Een mooie kans om met deze vormen te gaan “spelen” !






Een horizontale + verticale spiegeling van bovenstaande foto
maakt er iets ‘buitenaards’ van !
Titel : Reflections from the sky






Op bovenstaande foto heb ik het ‘Fluid’ filtertje nog eens losgelaten…
Hier vind ik de grens tussen de foto én het filter resultaat iets te ‘hard’…
In de volgende foto probeer ik dat te verbeteren.





Op de 2de foto in dit logje,
heb ik een omgekeerde bewerking toegepast,
dezelfde tussenbewerkingen gaven me dit eindresultaat.
Hier heb ik de scheiding grens tussen het ‘Fluid’ filtertje én de rest van het gebouw,
wat minder hard en meer “flou” gemaakt, zodat het geheel wat meer “natuurlijk” lijkt.
Titel: Drijvend






Dezelfde (bron) foto als hierboven,
maar hier heb ik gewoon alles omgekeerd gedaan t.o.v. de vorige basis bewerkingen 🤠
Als je eenmaal begint met ‘Speelse Spiegelingen’, dan zie je overal nieuwe
uitdagingen en mogelijkheden opduiken !
Mijn vrouw zegt soms dat mannen ‘grote kinderen‘ zijn…
en… ze heeft gelijk 😋🤭






Zelfs een stel windmolens kunnen voor inspiratie zorgen !
Omdat Nederland én de zee, samen hand in hand gaan,
vind ik het ‘Fluid’ water filtertje,
echt wel passen bij mijn NL 📷’Spiegeling’ bewerkingen 😎
Titel: Power To Wind & Water





Een paar km buiten Amersfoort zit je helemaal terug midden in de velden…
Géén slordige lint bebouwing zoals in ons Belgenlandje…
Het vlakke land strekt zich hier oneindig ver uit in een roes van 50 shades of green ..
Titel: Eindeloos ver





Een gebouw dat in werkelijkheid grotendeels op het vasteland staat
én een klein stukje op beton pijlers in het water…
Maar met een berekende uitsnede én een horizontale spiegeling,
is het net of dit gebouw midden in de zee drijft 😎🧐
Titel: White Stone Ship






Om dit logje voor vandaag te sluiten…
Symmetrie , de regel van derden,
dat zijn gewoon 2 compositie “regeltjes” in de beeldende kunst.
Maar als je beiden kan combineren, dan heb je meestal wel een leuke plaat als eind resultaat 😎
Titel: The Ships Are Gone





Ik hoop dat je ook van mijn ‘Speelse Spiegelingen’ (part 1) in Nederland hebt genoten…

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom.

Alvast een dikke merci voor je reactie  ! 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

Over welk onderwerp we het dan gaan hebben ??
Dat zien we dan wel weer hé 😉

Vriendelijke groetjes,

Dirk

Spelen met licht (Deel 3)

Mijn laatste vier logjes hadden als thema : IJS !
Gletsjer ijs, ijskristallen, rijp, noem maar op…
Hoogtijd om daar weer wat verandering in te brengen ! 😉
Vandaag gaan we weer wat “spelen” met licht…

We zijn nog steeds onderweg van Norcia (Italië) naar België…
De technische uitleg hoe ik de bewegingen van de autobus vastleg
op de gevoelige CCD kan je in deel 1 en/of deel 2 van deze serie (her)lezen.

Wat ik in deze foto’s deed, is eigenlijk een tijd opname maken…
Een kleine film als het ware,
maar de totale film kan je in 1 foto zien 😎

Het licht opvangen van de andere voertuigen, lichten, gebouwen, enz
dat we passeerden op de autostrade.
Hoe langer de sluitertijd, hoe complexer de ‘tekeningen met licht’…
Ik ontdekte dat door te “spelen” met sluitertijden én
verschillende diafragma’s te gebruiken, ik het eind resultaat kon “bij sturen”

Het was met stip één van de leukste busreizen die ik ooit heb gedaan 👍☺

ISO200 , f/9,5 , 8 sec




Witte lichten van de ons passerende auto’s op het linker rijvak
en rode signalisatie lichten van voertuigen de voor ons reden.

ISO200 , f/9,5 , 6 sec




We naderen een of ander helder verlicht weg restaurant/benzine station

ISO200 , f/9,5 , 4 sec




Aan een weg restaurant / benzine station moest de bus over meerdere drempels
rijden. Dit vertaalt zich in de meer complexe bewegingen die de camera registreert.

ISO200 , f/9,5 , 4 sec




Dit logo van Autogrill kent iedereen wel denk ik 🙂
Het was ook interessant om te zien hoe de verlichte letters hun eigen
leven gaan leiden 😎

ISO200 , f/9,5 , 8 sec




Hier reden we over een nagenoeg verlaten stuk autostrade…
De sluitertijd heb ik hier op 30 seconden gezet,
wat zich vertaalt in meer complexe vormen van het geregistreerd licht

ISO200 , f/9,5 , 30 sec




Door de camera wat scheef te kantelen op het statief,
kon ik de compositie wat beter zetten hoe ik het wil.
Een schuine diagonaal doet het altijd goed vind ik.
Die kleine oranje bolletjes, onderaan rechts, vind ik ook leuk,
ik vraag me af hoe die in de foto zijn geslopen 🤔🙃

ISO200 , f/6,7 , 8 sec




Een redelijk korte sluitertijd (ten opzichte van al de andere hier),
geeft dan weer een heel ander ritme van het licht.

ISO200 , f/6,7 , 1 sec




Ergens in de buurt van een stadje dat we passeerden…
Er was redelijk veel licht langs beide kanten, gebouwen, industrie, enz

ISO200 , f/6,7 , 3 sec




Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
We passeerden hier een grote verkeer wisselaar.
De grote, verlichte bestemming borden leken op te gaan in de duisternis 🙂
Aan de schommelingen van de rode lijnen (afkomstig van rem/of nachtlichten)
kan je zien dat onze autobus hier ook afremde

ISO200 , f/8 , 15 sec




Ik hoop dat je van dit “Spelen met licht – deel 3” 📷 logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een heel dikke merci voor je reactie 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we volgende keer dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk

IJsland 2019 (Deel 33)

Ondertussen is het weer bijna een maand geleden
dat ik nog een logje over IJsland heb gepubliceerd…
Hoog tijd dus om weer eens in mijn IJsland archieven te duiken 😉
We zijn nog steeds in de omgeving van de immense gletsjer Vatnajökull
en het aanpalende Jökulsárlón smeltwater meer.
De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3
met de ingebouwde superzoom Zeiss Vario-Sonnar T* 24/600mm lens.
Deze camera is ondertussen mijn trouwe 📷 reis-maatje geworden

Als de avond valt in IJsland…
én als er geen of nevel mist hangt …
én als het niet regent, hagelt of sneeuwt…
Dan heb je geluk en kan je genieten van ongelooflijk mooie hemelkleuren 😎
Het blauwe ijs krijgt dan ook een glanzend patiné
Geniet momentjes hoor ! 👍




In vorig logje had ik al verteld over de prehistorische vogel, de Pteranodon
Deze enorme ijsberg deed me door zijn unieke vorm daaraan denken !






In de verte groeien mist en nevel banken,
het zon licht is nu heel diffuus en heeft nog net het vermogen
om dunnere ijs lagen van de ijsbergen subtiel op te lichten !
In deze compositie voelde ik een laatste afscheidskus van twee ijs reuzen…
Voor ze samen naar de open oceaan drijven om daar te smelten… 😶





Als je geel vermengt met blauw…
Dan krijg je groen hé ? 😉
Hier in IJsland is deze kleur vermenging hemels om te zien…
We zien blauwe ijsbergen drijvend, in een min of meer blauw smeltwater meer…
De blauwe ijskleur wordt soms groen, afhankelijk van de kleur van het zonlicht !
ook het blauw in het water ontsnapt er niet aan !
Het voelt als pure magie hoor, als je dit voor je ogen ziet verschijnen 😋😁





De vorm van het smeltend ijs kan soms héél rare vormen aannemen !
In dit prachtig blauwe ijs structuur zag ik Bastet !
In het oude Egypte was Bastet een vruchtbaarheidsgodin,
meestal voorgesteld als een kat.





Nu we toch over dieren bezig zijn…
In deze ijs-joekel zag ik de kop van een olifant,
met slurf en al uit het pakijs opduiken 😁





In deze wondere ijs wereld kan je echt blijven fotograferen !
Dit gebied is zo enorm groot en er drijft zo enorm veel gletsjer ijs rond,
dat je steeds weer nieuwe elementen ziet opduiken !
Maar wat hier wel opvalt… de massa ijs is echt aan het verminderen 🥶
In de winter komt er minder en minder gletsjer ijs bij,
en in de zomer smelt er elk jaar meer ijs dan vorig jaar…
Dat kan niet blijven duren hé ? 😥





Soms is het licht zo onwezenlijk mooi
dat je met al die ongelooflijke ijsreuzen in je buurt,
denkt dat je op een andere wereld bent terecht gekomen 😉





Tussen de blauwe reuzen drijft er soms ook een buitenbeentje…
Een ijsblok dat niet meedoet met de andere blauwe reuzen,
maar lekker zijn eigen ding doet !
Non conformisten krijgen altijd mijn waardering 🤗





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Dit is dezelfde ijsberg als 2 foto’s terug,
maar dan gezien uit een ietwat andere kijkhoek , wat meer ingezoomd
én met heel mooi, goud geel avondlicht !
In IJsland kan het licht in een paar minuten helemaal veranderen !😎
Ze noemen IJsland niets voor niets : Het land van 4 seizoenen op 1 dag ! 🙃





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(Deel 33 ondertussen !) gekomen.
In de volgende 3 of misschien 4 (??) IJsland logjes,
zal ik blijven vertellen & fotograferen over het blauwe ijs,
de ijsbergen en de enorme Vatnajökull gletsjer :mrgreen:
Het einde van de Vatnajökull gletsjer logjes,
komt dus stilletjes aan in zicht…
Maar dat is zeker niet het einde van onze IJsland foto reis hoor ! 😎
We passeren nog in Hofn (ongelooflijk mooie landschappen),
wilde paarden, een stuk zee waar je soms zomaar kan doorlopen ! ,
de watervallen van Godafoss, de superbrede Hraunfossar waterval
én het wonderbare thermisch gebied in Hveravellir.
Laat ons zeggen dat ik de mooiste foto’s voor het einde van deze
IJsland 2019 logjes heb bewaard 🙂

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Dirk

Het kleine wereldje…

Ook in dit logje blijf ik in het kleine wereldje
der macro fotografie ‘hangen’…
Alleen de locatie is veranderd tov het vorige logje.
Van de Plantentuin in Meise verkassen we naar het
overstromingsgebied van Dilbeek , de locatie is ergens tussen
Sint Martens Bodegem en Ternat.
Aan de ingang tot het moerasbos had iemand zomaar veldbloemen
en dergelijke bjoeties ingezaaid 🤗
Die mens verdient mijn eeuwige dank 👍😍
Wat zon, een ietwat beschut plekje én… mooie bloemekes !
Meer heeft een macro fotograaf niet nodig om gelukkig te zijn hé 😁

De camera die ik gebruikte is de Sony A7 III, de lens is de getrouwe
& 100% manuele Laowa 100mm f2,8 2:1 verhouding.
Omdat het tamelijk warm was toen , dat wil zeggen dat de insecten
ook héél beweeglijk zijn, heb ik de Godox TT685 flitser gebruikt,
om de eventuele bewegingen te ‘bevriezen’.
De camera op “Manueel”, iso100 , sluitertijd tussen 1/200s en 1/300s,
de flits ook om manueel en flitstijd tussen 1/64″ en 1/8″ vermogen.
Het diafragma varieert van f2,8 tot f8.
De scherpstelling is altijd gedaan dmv Focus Peaking.
(Mijn uitgebreide uitleg over deze werkgang kan je hier vinden.)

Een kleine bosbijvlieg doet zich tegoed aan de nectar van een bloem






Een piepklein groen sprinkhaantje trok mijn aandacht…
Die voelsprieten zijn echt wel groot tov het lichaam van dit beestje !
Wat ik me hierbij afvroeg, hoe het zou aanvoelen om de wereld niet
met je ogen, oren en neus waar te nemen’, maar dat je moest vertrouwen op
je twee voelsprieten… Vlinders bijvoorbeeld kunnen met hun voelsprieten
geuren waarnemen vanop kilometers afstand ! … Wonderbaar hé ? 👍😎






Een andere groen springbeestje zat op een bloemeke daarnaast…






Een dambordvliegje nam een zonnebad,
die beestjes hebben echt wel zonnewarmte nodig om actief te blijven…
De rode oogjes vind ik echt wel opvallend bij dit soort vlieg.





Een Randwants kwam op zijn gemak voorbij gekuierd…






Hij was onderweg naar de algemene Randwants vergadering denk ik 😋






Dat sprinkhaantje van foto 2 is terug ??
Of is het een zusje of broertje ervan ?






Een oude, vermolmde weidepaal met bekaert draad ertegen genageld,
deed me aan iets helemaal anders denken…
Ik zag in gedachten een gevangenis mét een gevangene achter de groene tralies…
De 2 bovenste gaatjes zijn de oogjes…
Het onderste gaatje is de mond van de gevangene die wel ‘OOO’ lijkt te zeggen.





Aan het begin van het moeras bos is het licht altijd wat geheimzinnig…
Ik houd wel van dit soort gefilterd zonlicht,
dat je alleen in de zomer kan zien.






Een zandhommel doet zich tegoed aan een kleurige bloem !






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
een klein zweefvliegje bleef (bijna) bewegingloos
boven deze kleine bosbloemen zweven…
Een miniem flitslichtje van 1/32′ vermogen verstilde de (minieme) beweging
en bracht het vliegje scherp in beeld 😊




Ik hoop dat je van dit (zoveelste) “Kleine Wereldje” logje hebt genoten !

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….

Nu ja, dat zien we dan wel weer als het zover is hé 🙃


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Het kleine wereldje…

Van het “Speelse Spiegelingen” wereldje in Brussel,
gaan we terug naar de zomer van 2021, naar het vredige Limburg,
meer bepaald naar het Wijngaardhof in Gutschoven,
terug naar het kleine wereldje van de macro fotografie.
Het vorige logje in deze reeks kan je hier (her)lezen.
De camera is ook nog steeds de Sony A7 mark 3,
de lens is ook nog steeds de analoge Laowa macro 100mm f2,8 2:1. 🙃

Door de flitser (Godox TT686) manueel in te stellen, een matte flits diffuser te gebruiken,
én het flitslicht in zijn geheel af te zwakken dmv een extra lens-diffuser,
kan ik probleemloos werken (uit de losse hand) met ISO100 ,
1/200s tot 1/250s sluitertijd, het diafragma op F4 tot f8.
Mogelijke vervelende licht reflecties zijn met deze werk methode
bijna tot nul gereduceerd ! 👍😋
Zo zie je maar, met geduldig experimenteren en uitproberen kan je veel vervelende
problemen met flitslicht fotografie voorkomen !😉

Dat het een bijzonder natte periode was,
dat hebben ze geweten in Wallonië, amper 10km verder stroomde alles onder… 😥
Maar veel mensen zitten daar nog altijd zonder elektriciteit, zonder gas, een half vernield huis…
En de winter staat voor de deur ! 🥶
Maar ik ben zeker dat Vlaanderen (ook Antwerpen én Limburg) zijn goed hart zal tonen
en initiatieven zal opzetten om de mensen daar te helpen.
Waarom geen ‘Warmste week” voor Wallonië opstarten ?

Nu ja, toen hebben we daar dagenlang slagregens meegemaakt…
Onze fietsvakantie viel dan ook letterlijk in het water…😶
Maar in de binnenkoer van de vierkants hoeve waar we ons verblijf hadden,
vond ik een klein ingesloten paradijsje voor mijn macro fotografie 🤗

Hoe een simpel boomblaadje zo mooi kan wezen in de regen hé ?






Deze zwartstip smalboktor was helemaal van zijn melk…
Insecten hebben zonnewarmte nodig om “actief” te leven…
Zonder zon zijn ze echt wel kansloos voor vogels en andere insecten jagers…
Deze tor heb ik 2 uur later nog eens gefotografeerd in dezelfde houding…
Het insectenbestand in onze landen gaat achteruit, maar door een waterramp
zoals wat hier is gebeurd gaat deze teleurgang versneld omhoog…😶






Zelfs vliegen hebben zonnewarmte nodig om actief te zijn…
Het grote “voordeel” van koud weer is dat je dan insecten heel kort kan benaderen,
zonder dat ze wegvliegen…
Aan de regendruppeltjes, gevangen tussen de kleine takjes en stekels,
kan je goed zien hoe nat het toen was !






Een viooltje in de regen…
De rijke kleuren in die kleine viooltjes vind ik altijd super 🤗







Natgeregende meeldraden en de bloemstamper van een grote bloem…
Met een macro lens kan je er lekker abstracte beelden van maken 😎






Om nog een stapje verder te gaan in abstracte macro fotografie…
Natgeregende meeldraden kleven aan elkaar…
Rood, oranje, groen en geel gaan hand in hand 😎






Een klein, petieterig klein stukje van een bloem…
Een stilleven van vier piepkleine druppeltjes trok hier mijn aandacht…
Als je de schoonheid niet in het kleine wereldje kan zien….
Kan je dan de schoonheid in het grote wereldje ook waarderen ??






In de schaduwen vond ik dit pas geopend bloemeken…
dit mooie, gedempte licht heb ik na enkele probeer foto’s kunnen maken
met de Godox flitser. Pas bij deze foto was ik tevreden met mijn probeersels 🙂
Het leuke van blijven proberen tot het lukt, is het feit dat je al proberend
heel veel ervaring opdoet voor latere fotografie.
Bij de ‘gelukte’ foto’s, noteer ik meestal de settings van de camera, lens én de flitser,
zodat ik later niet telkens weer vanop nul moet beginnen 😋😎






Een vuurrood Leliehaantje op een malse groene plant…
In een paar uur kan heel de plant vernietigd zijn door de vraatzucht
van dit nochtans mooie insect. In deze foto zie je heel duidelijk hoe
deze kever zich een weg vreet door de plant !
De piepkleine regen druppeltjes op het rode schild vind ik wel iets hebben !






Deze “natte” bloemfoto vind ik heel “Belgisch” 😉
Zwart, geel, rood… Deze driekleur zit in onze Belgische genen ingebakken denk ik 😁
De héél beperkte scherptediepte én de perfect ronde bokeh achtergrond rondjes,
maken de foto helemaal af voor mij.
Macro’s maken in de regen, het is perfect te doen …
Alleen moet je dan zorgen dat je foto gerief 100% gegarandeerd waterdicht is !
Dat kost je in aanschaf een heel klein beetje meer (zo’n 10% meer denk ik),
maar je kan dan ook letterlijk alle kanten uit met je foto gerief 🤗👍






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
De Laowa lens helemaal opengedraaid op 2:1
(dat is dubbel zoveel als een klassieke macro 1:1 lens)
Het was een tijdje windstil…
De afstand van de lens naar het onderwerp (een meeldraadje) was ongeveer 1,5cm !
Extreem dicht dus !
In de macro wereld is er een universele wet die zegt hoe korter je kan komen,
hoe groter je vergroting zal zijn, maar hoe kleiner de scherptediepte dan wordt…
Op het ene vlak win je wat, maar op het andere vlak moet je wat toegeven 🙃
Natuurlijk kan je dat nu oplossen door focus stacking toe te passen,
om zo een grotere scherptediepte te verkrijgen…
Maar ik vind “spelen” met die héél kleine macro fotografie grenzen
heel creatief om te doen…
Je moet meestal het uiterste uit de kan halen op dit kleine macro vlak,
om een toonbare foto te maken, maar dat vind ik gewoon heerlijk om te doen 😋





Ik hoop dat je ook van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten.

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat mijn volgend logje zal gaan… dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,

Dirk

Het kleine wereldje…

In dit logje maken weer een enorme sprong…
Van de woeste natuur in IJsland ,
keren we terug naar het vredige Limburg, naar het Wijngaardhof in Gutschoven,
terug naar het kleine wereldje van de macro fotografie.
Het vorige logje van deze reeks kan je hier (her)lezen.
De camera is nog steeds de Sony A7 mark 3,
de lens is ook nog steeds de analoge Laowa macro 100mm f2,8 2:1.

De Meike flitser die ik voor deze opnamen heb gebruikt,
heeft ondertussen de geest gegeven… 😶
Het voetje waar je hem in de flitsschoen mee schuift was gewoon afgebroken ! 😮
Nu ja, deze flitser heeft me amper 85€ gekost, het is spijtig maar ook weer niet zo erg…
Dat zal me leren om spotgoedkope Chinese rommel te kopen hé ! 😉
Nu gebruik ik een kwalitatief veel betere Godox TT686,
die ook relatief goedkoop is. De flitsers van eigen merk zijn meestal iets beter,
maar kosten meestal veel te veel geld voor wat ze waard zijn.

Intieme momentjes met een bloemenhart….








De zweefvliegjes waren echt wel verlekkerd op de bloemen
van mevrouw Maryse :mrgreen:






Het is echt wel duidelijk dat het hier ondertussen flink geregend had hé !
Voor creatieve bloemen fotografie gaat hier wel een nieuwe wereld open dacht ik 😎






Bloemen blijven inspirerend
Je kan er echt alle kanten mee uit vind ik !
vind jij dat ook ? 😎






Dezelfde bloem, vanaf links bekeken…
De meeldraden zijn als snoepgoed voor de zweefvliegjes !





In andere bloembakken aan de muur groeien dan weer andere (piepkleine) rode bloemen…
Ze waren amper 1 cm groot, wat een heel andere fotografie benadering vraagt …
De stamper van deze bloemetjes was gesplitst in 5 gekrulde deeltjes,
wat ik wonderlijk mooi vind !






In dezelfde bloembak, een ander bloemetje van dezelfde soort…
Hier heb ik enkele blaadjes en wat regendruppels laten spreken,
de zalige onscherpte van de macro lens doet de rest
om de compositie af te werken 😋







Aan de piepkleine druppeltjes heb je een goed idee
hoe klein dit ongeboren baby-bloemetje is !
Met een macro lens de wereld verkennen… Zalig hoor 😎😁






Zomaar een wit bloemblaadje
bedekt met wat regendruppeltjes…
Er is overal zoveel schoonheid verborgen,
dat wacht om ontdekt te worden 😎





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een nog gesloten bloem die wacht op wat zon…
Ik vind het net een natgeregend baby-draakje 🐲






Ik hoop dat je ook van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat mijn volgend logje zal gaan… dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes, Dirk

Limburg, vakantie land (deel 4)


Van de Speelse Spiegelingen in mijn vorig logje,
verkassen we weer naar het mooie Limburg.
Dit logje is het vervolg van Limburg, vakantieland deel 3.
De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3,
met de veelzijdige 24/600mm zoomlens van Zeiss.
Dat je met deze camera heel dichtbij je onderwerp kan komen,
dat had ik vroeger al meermaals gezegd.
Als er mooi licht is, dan kan je je lekker uitleven met die camera 😎

De klaprozen in de glooiende roggevelden vind ik betoverend mooi !





Macro kan je het niet noemen want de camera kan niet op 1:1 komen.
(1:1 betekent 1 vierkante cm van je onderwerp is 1 vierkante cm op de CCD van je camera)
We moeten het doen zoals met elke andere niet-macro lens…
Namelijk op 1:2 .
Maar met wat mazzel kan je heel leuke close-ups maken 😉
Hoeveel schoonheid zit er niet in een klaproosje hé ? 😉






Klaproosjes in Love 🙃






Een oude, vermolmde boom…
Het is gewoon een kwestie van tijd voor die boom de pijp aan Maarten geeft en omvalt…
Al die kleurschakeringen, de vermolmde structuren… een kunstwerk van moeder natuur 😶





Eikenloof in de namiddag zon…
Gezeten op een rustbank onder de eik hebben we onze bokes soldaat gemaakt,
Wat een rust straalt uit dit stukje Limburg 😎






Klaprozen zijn heel figuratieve bloemen vind ik…
Als er een briesje over de velden waait,
dan lijken deze bloemen wel te dansen ! 🤗






Nog wat meer ingezoomd op dit dansend bloemeken…
Is het geen sierlijk danseresje ?
Ze deed me denken aan een ballet meisje dat een pirouette danst 🤩






Deze zacht roze gekleurde klaproosjes vond ik ook betoverend mooi !
Wat een subtiele en fragiele kleuren allemaal !






Tot er weer een fluweel zacht zomerbriesje de Haspengouwse velden streelt…
en ook de roze klaproosjes meedoen met het bloemen ballet 😍
Het waren heerlijke geniet momentjes 😋






Dit logje wil ik vandaag af sluiten met een handig fotografie weetje 📸
Rode bloemen fotograferen is meestal niet eenvoudig !
Een ‘probleem’ dat veel fotografen al ervaren hebben denk ik…
Deze link verklaart waarom én geeft simpele oplossingen, die iedereen wel begrijpt.

Om deze rode bloem niet over te belichten, én om de mooie diep warm rode kleur
te behouden heb ik gewoon 3/4 stop minder licht ingesteld
in het (+/-) wieltje… (zoals geleerd in de bovenstaande link 😁 )




Ik hoop dat je ook van dit vierde deel van “Limburg, vakantieland” logje hebt genoten ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 🙃

Vriendelijke groetjes,

Dirk

Limburg, vakantie land (deel 3)

Van het kleine macro wereldje in mijn tuin gaan we terug naar Limburg.
Dit logje is het vervolg van Limburg, vakantieland deel 2.
Het weer deed heel rare dingen toen we in Haspengouw fietsten !
Van de ene kant was het grijs met enorme regenwolken,
van de andere kant een blauwe lucht bevolkt met witte wolken.
Dit zal je merken aan de foto’s in dit logje.
Tijdens onze fietsvakantie was niet ver van ons verblijf vandaan,
de water ellende in Wallonië begonnen…
De oorzaak van die wateroverlast zou aan het afzwakken van de straalstroom
liggen… Er was bijna geen wind meer (de straalstroom) die de regenwolken
vooruitblaast. Vandaar dat de regen die normaal over verschillende landen
verspreid naar beneden valt, nu op die kleine plaats in de regio van Luik
alles overstroomde. Waarom de straalstroom afzwakt … ??
Volgens mij is dit één van de gevolgen van de mondiale klimaat wijzigingen
die we nu ondergaan 🙄
Naar mijn bescheiden mening is het fenomeen van de grijze lucht
én de tegelijk blauwe lucht van de andere kant het gevolg
van een afgezwakte straalstroom.
Tot zover mijn weer praatje…

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3,
met de veelzijdige 24/600mm zoomlens van Zeiss.
Kom je mee ?
Samen op fietstocht doorheen het heerlijk mooie Haspengouw 🙂

Zoals ik al zei,
van de ene kant enorme regenwolken die bleven ‘hangen’…
Het was me natuurlijk om de mooie veldbloemen te doen 🙂






De boeren worden aangemoedigd (én krijgen er iets voor),
om veldbloemen aan de rand van hun velden een kans te geven.
Een initiatief dat ik toejuich :mrgreen:






Een paar km verder, aan de andere kant was de hemel blauw,
in de wolken zat heel duidelijk meer beweging in dan in de regenwolken
aan de andere kant.
Het kunstwerk dat de boer hier met zijn tractor heeft neergezet vond ik heerlijk mooi !





Wat meer naar links gegaan om het 2de tractor spoor ook te “vangen”…
De vorige foto vind ik persoonlijk beter.
Wat vind jij ervan ?






Ook in Limburg kennen ze ‘vuil water’…
Dit putdeksel heb ik ‘the middle of nowhere’ gevonden 🙂






In de omgeving van Bokrijk kan je ‘in het water rijden’ met je fiets…
Zo wordt overal reclame gemaakt, zelfs op tv !
Deze attractie vond ik echt niets… het is gewoon een beton en stalen
waterdichte ‘gleuf’ die een vijver doormidden “snijdt”.
Het ding is amper 50meter lang.
Dat lelijke gevaarte wou ik niet op de foto 😉
De vijver met de dreigende regenwolken vond ik veel mooier
om te vereeuwigen :mrgreen:






Helemaal omgeven door enorme velden…
Je hoort alleen het zachte ruisen van de graanvelden,
soms hoor je wat vogels , een andere fietser of wat wandelaars
De zalige rust en stilte van Haspengouw 😎





Klaprozen waren er genoeg…
Die mooie, rode veld bloemekes, deden me denken aan het mooie logje van Klaproos 🙂






Geïnspireerd door de kleurcontrasten van rood en groen
en het warme goud van de graangewassen
besloot ik om hier wat natuur stillevens te maken…





Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Scherp gezet op de klaprozen, een wijd open diafragma op f2
maakt dat alle aandacht naar de rode klaprozen gaat.
Het perfecte kleurcontrast tussen rood en groen versterkt hier het geheel






Ik hoop dat je ook van dit derde deel van “Limburg, vakantieland” logje hebt genoten ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Het kleine zomerse wereldje

Van het ‘Kleine Wereldje’ in Limburg,
gaan we verder met een heel andere ‘Kleine Wereldje’,
namelijk, : Het kleine wereldje in mijn terras en tuin.
De foto’s dateren uit juni dit jaar.

Het fototoestel is de Fuji XH1,
de lens is de Canon 180mm f3,5 macrolens,
die via de Fringer EF->FX adapter op de Fuji X body is geklikt.
Deze adapter verbind natuurlijk ook de elektronica van de lens
met de elektronica van de Fuji XH1 body.
Deze Fringer adapter bevat ook een diafragma ring,
waar ik probleemloos het diafragma mee kan veranderen.
(Op de 180mm macro lens zelf zit geen diafragma ring,
het diafragma moet je op de Canon body zelf veranderen
dmv een diafragma wieltje.)
Heel handig dus van de Fringer ingenieurs 😎

In één van onze houten bloembakken groeien petieterig kleine
witte bloemetjes. Elk bloemetje is ongeveer 1 a 1,5mm groot.
Toen ik de foto later ‘ontwikkelde’ in de digitale doka, Photoshop,
zag ik tot mijn verrassing een piepklein (kevertje ?)
in één van de witte bloemetjes kruipen 🙂






Een blindebij zie ik regelmatig snoepen van onze witte margrieten 🙂






Het lieve beestje vond het leuk om gefotografeerd te worden
en toonde zich dan ook van zijn/haar (?) beste kant 😎






Groene vleesvliegen zie ik ook regelmatig in onze wilde bloementuin…
Zolang ze niet in onze keuken komen, mogen ze van mij doen wat ze willen 🙂





Een witte margriet droom ervan om zo groot te worden als de buurvrouw 😉






Een Penseelkever (Trichius fasciatus)…
Deze soort zie ik héél zelden in onze tuin !
Daarom was ik dus heel blij dat ik dit mooie beestje kon fotograferen :mrgreen:






Bij het fotograferen van insecten, is het meestal gewoon een kwestie van heel traag
te handelen, geen bruuske bewegingen maken, niet in of uitademen in de richting
van het beestje (Veel insecten hebben een hekel aan mensenadem geurtjes…)
Zorgen dat je schaduw niet over hen heen komt… anders zijn ze weg !
Je mag lawaai maken, flitsen… daar zitten ze meestal niet mee in 🙂
Hier was ik ook blij dat het kevertje zijn voorkant mooi liet zien 😎






Ook de achterkant van deze Penseelkever is best wel mooi om te zien.
Door de beharing zijn het ook goede stuifmeel-overdragers.
Heel nuttige beestjes dus !
De symbiose die gedurende tientallen miljoenen jaren is gegroeid
tussen insecten en bloemen/planten … Als je daar echt stil bij staat,
dan besef je pas hoe wonderlijk het begrip ‘leven’ is :mrgreen:






Een klein slaapmutsje dat heel elegant haar tere bloemblaadjes
opvouwde in het warme licht van de zomerse avondzon…
De groene stengel , het roze-rode schijfje én de oranje bloemblaadjes
vond ik echt vertederend mooi 😉
Titel: Ballet met oranje tutu






Een Juffertje in het groen en een slaapmutsje…
Titel: Flower conversation






Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een naarstige hommel doet zich tegoed aan de vele bloemen
in onze wilde achtertuin…






Ik hoop dat je van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk