IJsland 2019 (Deel 38)

Zoals de titel ons reeds heeft verklapt,
gaan we in dit logje nog maar eens terug naar het wonderbare IJsland !
Dit logje gaat gewoon verder waar ik in het vorige IJsland mee eindigde…
We zijn nog steeds in Höfn, in de nabijheid van het Viking dorp én het Viking cafe.
De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.
De 24/600mm superzoom lens heeft zijn dienst al flink bewezen 😎

Even terloops…
Heb ik jullie al verteld over de IJsland foto’s van mijn fotografie kameraad,
Johan Dermout ? Hij heeft al zijn IJsland 2019 foto’s gemaakt met een gsm !!
Een iPhone X & een Huawei P30 als backup waren zijn ‘wapens’.
Zijn IJsland 2019 foto’s kan je hier bekijken…

In dit ongelooflijk mooi gebied mogen fotograferen is zalig !
Maar het is soms wat tricky om de witbalans van de camera
goed in te stellen…
Omdat je hier te maken hebt met witte wolken die bijna puur wit zijn
én met gitzwart lavazand tegelijk, durft de lichtmeter van je camera
soms wel eens verkeerde beslissingen te nemen…
Kortom, het dynamisch licht én kleurbereik “goed” krijgen is in deze
omgeving moeilijker goed te krijgen dan anders.
Het is een uitdaging, maar uitdagingen zijn er om aan te pakken hé ? 😋🧐
De lichtmeter in je camera,
gaat er vanuit dat er gemiddeld 18% grijs zit in elke foto…
Bij alle foto’s in dit logje zal de camera zeker geen 18% grijs vinden in het totale plaatje
en zal daarom over of onder belichten…
Als fotograaf moet je de EV wat hoger of lager zetten, de witbalans manueel
wat bijsturen, je lichtmeting methode aanpassen, enz
dit alles om de kleuren en het licht in je foto zo natuurlijk mogelijk te houden.
Het natte zwarte zand kleurt blauw, omdat het water in het zand de blauwe lucht
erboven weerkaatst.
Waar het zwarte lava zand droger is, krijg je een heerlijk diepzwarte kleur.





Soms is het zand bijna droog en echt zwart,
terwijl ervoor én erachter enkele millimeters zee water over het zand drijft…
én de bergen erachter perfect weerspiegelen !
IJsland blijft me verbazen ! 🧐






In dit gebied is het altijd zoeken naar mooie composities.
Op de voorgrond een plek met min of meer droog zwart zand,
gevolgd door onze voetsporen.
In de verte zie je de restanten van het Viking dorp (een oude filmset)






Min of meer honderd meter dichterbij de bergen en het Vikingdorp…
De zand plaatsen mét of geen water verplaatsen zich hier voortdurend !
Je verveelt je hier geen seconde 🤠
Het matte zwart van het droog lava zand vond ik prachtig contrasteren
met het frisse groen van de waterplanten én de blauwe hemel.





Als de wind even gaat liggen (wat héél zeldzaam is hier !),
dan kan je bij helder weer (wat hier ook heel zeldzaam is)
min of meer rimpelloze reflecties van de bergen in het zeewater zien.
In de volgende foto zie je heel duidelijk hoe diep dat water is…





Een detailfoto van onze voetsporen…
Hier zie je duidelijk dat de zee hier maar een paar millimeter diep is…






In het vorige IJsland logje vertelde ik al van de IJslandse politie,
die hier regelmatig op patrouille komt.
Met een grote, zware jeep rijden ze door het zwarte zand…
Hier zie je het jeep spoor al vaag…






Hier heb ik het jeep spoor meer in de kijker gezet..
Maar nog steeds was ik niet echt tevreden…
Een foto van dit jeep-spoor kan veel beter…






Omdat ik het jeep-spoor in dit zwarte zand best wel fascinerend
én ook eigenlijk wel een uniek gebeuren vond,
wou ik meer en meer details ervan vastleggen.





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een beter beeld van dit jeep-spoor kon ik die dag niet maken denk ik 🙂
Een paar minuten later was het alsof er nooit een jeep-spoor was geweest !
IJsland zit vol verrassingen, ook daar waar je ze niet of nooit verwacht 🤠🤗





Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 38) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wondere land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Herfst in Garderen

Mijn trouwe bezoekers zijn intussen wel gewoon dat ik qua onderwerp
en thema van mijn logjes nogal van de hak op de tak durf te springen 😉
Van de macro’s in de Plantentuin en de woeste natuur van IJsland,
gaan we vandaag nog eens naar de Veluwe in Nederland !
Van variatie gesproken hé ? 😇

We gaan naar de herfst (oktober) in Garderen (Barneveld) om te genieten
van de natuurpracht in het Speulderbos én de wat verder gelegen
heide in de Veluwe.
De laatste foto serie van Harrie Nijland over het Speulderbos,
bracht me op het idee, om eens een soort van aanvulling te maken
van zijn fotografie werk. (Harrie is een NL fotograaf die ik al lang volg)
Let wel… ik zeg duidelijk ‘een aanvulling‘ , géén verbetering !
De manier waarop Harrie de natuur, bomen in beeld brengt,
is meestal heerlijk origineel én getuigt van een creatief inzicht.

Omdat Garderen, het Speulderbos, de Veluwe één van mijn leukste vakantie
plekjes in Nederland zijn, is mijn 📷archief van die streek dan ook redelijk uitgebreid 🤗
Omdat licht in de fotografie toch min of meer het belangrijkste is,
ging ik op zoek naar heel mooi licht dat je niet elke dag kan zien…
Als de zon opkomt én de ijle nevel flarden in het bos wegstreelt,
In dat soort ochtend herfst licht kan je soms zonneharpen zien !
Omdat de herfst nog niet volop bezig is, zijn vele bomen nog wat consrtangroen,
andere bomen hebben hun blaadjes al laten vallen wat zorgt voor een
tapijt van rood, oranje herfstblaadjes op de grond.
De resterende groen blaadjes contrasteren heerlijk met het herfst rood…
De zonne harpen stralen zich een magische weg door het bos !
Het is zalig om dit heerlijk licht te zien én te fotograferen.

Om het felle licht van de zon wat af te zwakken heb ik een ND4 grijsfilter
gebruikt. Een ietwat langere sluitertijd (1/2 sec of 0,8sec of 11 sec !)
brengt de schaduwen min of meer perfect in balans.
Het diafragma varieert van f9 tot f16, afhankelijk van het licht.
Het is constant proberen en bijsturen waar nodig…
Noot: Voor dit soort van fotografie heb je uiteraard een statief nodig…

iso 160 , 20mm , f9 , 1/2sec , EV 0





Dezelfde foto als hierboven,
maar dan een Z/W omzetting ervan.
Btw, al mijn Zwart/wit omzettingen doe ik met Silver Efex Pro filter uit de Nik tools.





Bij deze foto ben ik een paar meter dichterbij gekomen.
De camera is nu in de Portret stand op het statief geklikt…
Het licht én de schaduwen veranderen constant !
Het is dan ook constant het aanwezige licht meten,
en de camera settings veranderen om alles min of meer in balans te brengen…
Ik snap heel goed dat veel mensen al dit gedoe teveel zullen vinden,
maar ik vind het gewoon superleuk om te doen 🤠😇
Je moet er iets voor over hebben om de foto te maken die jij zelf wilt 😎

iso 160 , 35mm , f16 , 0,8sec , EV -1






Op een paar seconden kan het licht helemaal anders worden…
Als er een wolk voor de zon schuift bijvoorbeeld ?

iso 160 , 35mm , f16 , 0,6sec , EV -1






Zelfde positie als de vorige foto…
We zijn bijna 1 minuut later dan de vorige foto…
Zie je hoe het licht intussen helemaal anders is geworden ?
Het licht is veel ‘warmer’ geworden, het ‘rood’ in de kleuren wordt
nu versterkt wat het geheel een minder koud gevoel geeft.
Kleuren en licht… het is een complex, maar boeiend samenspel !
De witbalans in deze foto stond op ‘Daglicht’ ,
bij de vorige foto stond dat op ‘Schaduw’
In RAW kan je dat natuurlijk heel eenvoudig in post processing aanpassen,
maar als je in JPEG fotografeert… dan kan je dat niet meer aanpassen…🙄😶
Daarom werk ik altijd in RAW.
iso 160 , 35mm , f16 , 1/2sec , EV -1





Aan alle mooi licht liedjes komt een eind…
Als de zon hoger in de hemel staat, vallen de zonneharpen
bijna verticaal uit de lucht…
Het moment van gaan is dus gekomen 🙂
Nog vlug eentje om af te sluiten !
Het is nu bijna 8 am, het ontbijt buffet in ons hotel wacht op ons ☕🥐🧀🍳😋

iso 160 , 19mm , f16 , 11sec , EV 0




Na het uitgebreide ontbijt buffet gingen we naar de heide in de Veluwe…
Die eindeloze vlakten in Nederland, heerlijk vind ik dat landschap !
De mooie okerkleuren in de grassen contrasteren mooi met het blauw in de lucht.
Hier heb ik een Soft Gradueel Grijsfilter ND4 gebruikt om het felle licht in de lucht
te balanceren met de okerkleuren op de grond.
(ND = Neutral Density)
Wat Als ik geen ND filter zou gebruiken ??
1-Als ik het licht in de lucht zou gebruiken als licht meetpunt, dan zou de het landschap
zo donker worden dat je er geen details meer in ziet…
2) Als ik het licht op de grond zou meten, dan zou de grond mooi belicht zijn,
maar de lucht zou overbelicht (én ‘verbrand’) zijn…
In beide gevallen zou mijn foto waardeloos én voor de vuilbak zijn…
Daarom gebruik ik meestal ND en polarisatie filters bij landschap fotografie
met een groot dynamisch licht bereik.

iso 400 , 35mm , f16 , 1/40sec , EV -0.3





Deze foto om je te tonen dat het gebruik van ND filters niet zaligmakend is…
Het grijze (ND4) gedeelte van de filter was op de lucht gezet.
Natuurlijk worden de bomen hier links dan ook evenredig met de lucht
donkerder gemaakt, wat uiteindelijk resulteert in een foto die alleen maar goed
is voor de vuilbak …

iso 400 , 16mm , f16 , 1/30sec , EV -0.3





En toch wou ik een foto van de Veluwe heide mét bomen hebben én ook met filters
werken om alles in balans te brengen…
Omdat het filter dat ik hier gebruikte een ‘Soft Graduele filter’ is, is de overgang tussen
donker en niet donker heel ‘soft gemaakt’.
Er bestaan ook ‘Hard Gradueel’ ND filters, die gebruik je het best aan zee, of een totaal
vlak landschap. Ook zijn er “Medium Graduele’ ND filters…
Voor elke vorm van fotografie is er wel een filter te vinden…

Bij deze foto had het Soft ND filter dus praktisch géén invloed op de lichtsterkte van de bomen.

iso 400 , 16mm , f16 , 1/50sec , EV -0.3






Hier heb ik bewust geen filter gebruikt,
maar je ziet direct dat de contrasten veel zwakker zijn ,
de foto ziet er ietwat ‘fletser’ uit.
Maar gelukkig kan je in Photoshop nadien het een en ander bijwerken…
maar dat is altijd extra werk nadien… 🤜🤛👊
Ik werk liever mijn foto zoveel mogelijk ter plaatse af,
dan er nadien in Photoshop nog tijd in te steken…




Et voila, we zijn hier aan het eind van een Herfst in Garderen gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst fotografie,
mijn uitleg over belichting en gebruik van ND filters…
mijn indrukken & overpeinzingen over de ongelooflijk mooie natuur in de Veluwe

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 37)

Van het kleine wereldje van de macro fotografie,
is het weer tijd om iets totaal anders te publiceren !
IJsland is ondertussen al wat geleden hé ?
We hebben de ijsbergen en de gletsjer nu definitief achter ons gelaten.
We zijn in Höfn, in de nabijheid van het Viking dorp én het Viking cafe.
Tijdens onze IJsland reis in 2016 waren we ook op deze plaats,
maar toen waren deze wondere bergen gehuld in nevels en wolken.
Op onze reis in 2019 hadden we heél veel geluk op deze plek.
Normaal is het hier altijd mistig, nevelig, regent het meestal…
Maar in 2019 waren de IJslandse Goden met ons ! 😎
en was het stralend, helder en klaar weer !
Klik hier of hier voor dezelfde plaats in 2016… Wat een verschil hé ? 😋

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.
De superzoom van 24/600mm heeft zijn dienst al flink bewezen 🙂

De bergen rond Höfn zijn enorm ruw…
Regelmatig flikkert hier dan ook een enorm rotsblok naar beneden…






Deze bergketen is vele kilometers lang…
Als je daar staat, geloof je je eigen ogen niet !
De ongelooflijke uitgestrektheid van IJsland is best wel indrukwekkend !





Deze bergketen is helemaal omsloten door zeewater…




Soms zie je toeristen een doorgang of een brug zoeken om over het water te geraken…
Het zal bij vruchteloze oversteek pogingen blijven….





Want de onpeilbaar brede strook van zeewater op het zwarte lava zand is hier amper
1 cm diep ! Het is een fantastische beleving om hier gewoon te voet over te steken !






Zie je de bandsporen die links in de foto door dit zwarte strand rijden ?
Het is de IJslandse politie die regelmatig langskomt om te controleren dat toeristen
geen afval laten slingeren… ze hebben groot gelijk vind ik !






In dit rimpelloze water op het zwarte lava zand krijg je perfecte reflecties !
Het is dan ook zalig om hier te fotograferen ! 👍🤗





Links zie je restanten van een volledig Viking dorp dat ze gebouwd hebben
om een film te maken. Het dorp zelf verdwijnt bijna in het niets naast die enorme bergen !






Je kan je voorstellen dat als er wat zon op dit lage water schijnt,
die enorme massa’s zeewater doen verdampen…
die verdamping vormt dan nevels die letterlijk over de bergen kolken, er is niet genoeg
wind om die nevels over de bergen te duwen, wat resulteert in regen…
regen en nog eens regen…
We hebben echt veel geluk gehad met het weer toen we hier in 2019 waren 😉👍
Btw, dit water zijn we natuurlijk te voet overgestoken 😉
In toekomstige (weldra) IJsland logjes ontmoeten we hier wilde ook IJslandse paarden !



Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 37) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wondere land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk


Plantentuin Meise 2021(deel 5)

Van de wilgenkatjes en de lente bloesems neem ik jullie vandaag
nog eens mee naar de Plantentuin in Meise.
Dit logje is het vervolg van Plantentuin Meise 2021 (Deel 4)
De camera is nog steeds de Sony A7 III met de 100mm manuele
& uitstekende Laowa macro lens.
Doordat het een 100% manuele lens is, werkt de autofocus NIET !…
Daarom gebruik ik Focus Peaking om manueel scherp te stellen.
Maar let wel op :
Deze manuele techniek kan je meestal niet gebruiken bij bewegende
onderwerp(en) en zeker niet bij sport fotografie …
Maar daar zijn dan weer andere prima lenzen voor !

De Plantentuin is zo enorm groot dat je onmogelijk alles op 1 dag kan zien…
Wij kopen altijd een “Vriend van de Plantentuin” jaarticket,
dan kunnen we iedere dag vanaf 08am binnen !
Met de andere (goedkopere) tickets mag je vanaf 09am binnen…
Mijn fotografiecollega en ikzelf hebben één negatieve opmerking voor de Plantentuin…
Je kan er lekkere koffie krijgen…maar vanaf 11u am maar pas… 🙄🤔
Daarom nemen we zelf onze thermos met warme ☕ mee…
Aan de Directie van de Plantentuin… Fotografen kunnen niet zonder vers gezette koffie…
Doe er aub iets aan 🤗🙏
Anders laten we deze bronzen leeuw los 🤠





Een piepklein insectje én een gele bloem…
De scherpte op het vliegje en niet op de bloem vind ik wel iets hebben 🙂






De naam van deze prachtige bloem vergeet ik altijd
maar kom, dat is niet echt belangrijk hier…
De pastelachtige kleur overgangen in de achter én de voorgrond
vind ik veel belangrijker 😎






De herfst was al volop bezig eind september 2021…
Een natgeregend blad onder een grijze hemel…
Vele mensen zullen bij dit soort van grijs weer nooit denken aan fotografie,
maar dan denken die vele mensen helemaal verkeerd hoor ! 🤭
De grijze wolken zijn als het ware een reusachtige diffuser tussen het aardoppervlak
en de zon die je niet ziet, maar die wel haar licht doorheen de grijze wolken straalt.
Na een zachte regenbui zijn de kleuren in de natuur ongelooflijk briljant en mooi !
Als fotograaf moet je daar zeker gebruik maken 😎🧐





Eind september vind je nog enkele dappere bloemetjes,
die er nog eens stevig gaan invliegen 😋





Tropische planten en bloemen zijn niet echt bekend bij ons…
Deze plantjes deden me denken aan het boek ‘War of the worlds‘ van H.G. Wells
Als fotograaf kan je met wat fantasie de werkelijkheid zodanig fotograferen
dat die werkelijkheid iets totaal anders wordt dan je denkt wat je ziet… 🤠
Het is gewoon een kwestie van kijken en zien én je kijkhoek bepalen…





Zomaar wat gele bloemen met een zwart hartje aan de vijver…






Minimalisme in fotografie…
iets waar ik altijd blijf naar zoeken !
Een reusachtig blad, bijna een meter in doorsnee,
je kan dat natuurlijk volledig fotograferen, maar wat vertelt of zegt die foto je dan ?
Hier ben ik op zoek gegaan naar “de regel van derden“, zowel horizontaal én verticaal.
De hoofdnerven in het blad werken het geheel tenslotte mooi af 🤠






Rond de fontein in de vijver zijn alle planten heerlijk bedekt met druppeltjes…
Een zelfde soort bloem als de 3de foto in dit logje zie je hier.
Die honderden minuscule druppeltjes geven deze bloem een heel ander uitzicht hé ?





Om dit logje (voor vandaag) te eindigen…
In de Orchidee afdeling vind je de meest ongelooflijke bloemen !
Zowel qua kleur als qua vorm
Als je me zegt dat dit een exotische Pelopiaanxe zeester is… wel… dan geloof ik je 🤠






Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 5” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Bloesems en katjes

Van het woeste IJsland én de ijzeren monsters in Hoevelaken (NL)
spelen we vandaag nog maar eens een thuiswedstrijd 🙂
De wit-roze bloesems in onze voortuin blijven me bekoren !
Ondertussen was het hier ook de periode van de wilgenkatjes, dus die nemen we
graag een stukske mee in dit lente logje.
De camera is nu de middenformaat Fuji GFX , de lens is de
Canon EF macro 180mm 1:3.5 L die via een Techart adapter
op de Fuji GFX is geklikt.
Die lens-adapters zijn zalig ! Als je vroeger veranderde van camera merk
dan moest je al je ‘oude’ lenzen verkopen én nieuwe kopen,
wat een fikse financiële aderlating was én onmogelijk was voor de meeste mensen.
Maar nu koop je “gewoon” een paar elektronische adapters die ons toelaten
om al je ‘oude’ (én heel degelijke! ) Canon lenzen te gebruiken
op Sony E, Fuji X en Fuji GFX.
Het mooie is nog dat alle elektronica blijft werken !(licht meting , auto focus,enz)

De Fuji GFX gebruik ik te weinig omdat ik meestal de veel kleinere Sony
en Fuji X gebruik, dit omdat ze veel kleiner zijn en véél minder zwaar zijn…
Maar de kwaliteit van de kleuren én de details die de Fuji GFX 50s levert,
is heel zeker superieur aan de Fuji X en de Sony A7x series…
Het is dus een wikken en wegen strijd tussen gewicht & foto kwaliteit…
Maar na lang nadenken, heb ik besloten om deze GFX camera méér te gaan gebruiken !
Meestal vind je landschap en portret fotografie met deze camera,
héél zelden vind je er macro fotografie van.
Maar dat gaat hier ferm veranderen zie 😋😉
Het enige wat zal veranderen aan mijn fotografie aanpak,
is dat ik meestal een statief zal moeten gebruiken…
Dat wordt wat wennen… meer zal het niet zijn 🤠

De wit-roze bloemetjes van onze Japense kerselaar…
Elk jaar opnieuw kunnen ze me bekoren 🧐
Door de grote CCD is de achtergrond (Bokeh) zalig ‘flou’ en fluweel zacht 🙂





Door de lange brandpunt afstand (180mm op Full Frame, 142mm op Midden formaat)
moet ik niet echt dichtbij komen om de bloesem schoonheden te vinden !





Bloesems fotograferen is steeds zoeken naar mooie, rustgevende composities…
Het is echt geen inspanning… ik vind het zelfs héél rustgevend om te doen 😎






Ongeboren bloesems…
Morgenvroeg zullen ze wel pronken …

Geboren

Ik zie wat bloesems
die nog niet zijn geboren
wacht maar tot morgen





Voor mij is macro fotografie niet enkel op het knopje drukken…
Het is vooral zoeken naar mooie vormen, mooie composities,
mooie kleuren en boter zachte achtergronden.
Het voelt als schilderen met je lens 🤠





De wilgenkatjes zijn elk jaar weer super om te zien !
Maar dit jaar heb ik iets gezien dat nog maar weinig mensen hebben gezien … 🙃😋
Als je goed kijkt, zie je dan ook in de rechter benedenhoek die kleine kabouter
met rode pinmuts én witte baard ?? 🧙‍♂️😉
Deze macro foto reportage is zeker iets om aan mijn kleinkinderen te laten zien 😎
Opa heeft een échte kabouter kunnen fotograferen ! Zalig toch 😉👍🙃
Noot: Ik kan je bewijzen dat deze kabouter GEEN Photoshop akkefietje is ! 🕵️‍♀️ 😉
Spelingen in de natuur zijn soms heerlijk om te ontdekken 😋😘





Fotografie regeltjes vertellen ons dat je niet in tegenlicht mag fotograferen…
F… die regeltjes zeg ik dan 😇
Als je tegen de stroom in zwemt,
kom je meestal leuke dingen tegen die een ander niet ziet ! 😊

Creativiteit

Regeltjes , orde
doden creativiteit
overboord ermee !





De kleine katjes, een explosie van vrolijke lente kleuren !
Het zal me nooit vervelen om foto’s ervan te nemen.





Ook hier heb ik enige tijd rond de katjes gedraaid en gekeerd,
om naar mijn gevoel de mooiste compositie én het mooiste licht bijeen te vinden…
Als fotograaf mag je nooit te snel tevreden zijn met het resultaat…
Daarin moet je persoonlijk in groeien… Ieder mens is uniek in zijn voelen, denken en smaak
dus daar kan ik weinig extra aan toevoegen.
Maar Leren zien én niet zomaar kijken… die gave geef ik graag aan iedereen mee ! 🧐👍🤔






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
De wondere wereld van de wilgenkatjes in een niet zon-overgoten ochtend,
maar gefotografeerd in een grijze regenwolken gehulde vooravond.
De grijze regenwolken fungeren hier als een reusachtige diffuser,
wat de kleurenpracht van de wilgenkatjes extra kracht geeft 🤗



Et voila, we zijn weer aan het eind van een “Bloesems en katjes” macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op lente macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de lente bloesems
én de tengere wilgenkatjes, regenwolken en mooi licht.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 36)

Van de bloesems uit onze Japanse kerselaar én de
Speelse Spiegelingen uit Nederland,
gaan we nog eens naar IJsland…
Dit logje is het allerlaatste logje uit de heel uitgebreide foto reeks
uit de omgeving van de immense gletsjer Vatnajökull en
het aanpalende Jökulsárlón smeltwater meer…
In de volgende IJsland logjes voer ik je mee naar de wonderbare bergen
én de magisch zwarte stranden van Hofn (maar dat is voor later 😋)
eerst nog wat beelden van het betoverende gletsjer ijs !

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3 met de zalige
24/600mm Zeis Sonnar super zoomlens.
Deze drijvende ijsreus kon ik op 400mm ingezoomd
dichterbij ‘trekken’ !
Dat blauwe ijs kan de meest rare vormen aannemen hé ?
Hier was het ijs net water in beweging ! 😎





Nog een beeld van de reusachtige gletsjer…
Wat je hier ziet is misschien 1/100 deeltje van het totale Vatnajökull gletsjer oppervlak…
Deze gletsjer is zo groot als de provincies Oost + West Vlaanderen, Antwerpen én Brabant
tesamen. Kan je nagaan wat een joekel dit is he ?
Metingen in 2009 vertellen dat IJsland voor 11,5% bedekt is met ijs, oftewel zo’n 11.800 km².
De dikte van het ijs is het laagst in het noordwesten, heeft het een dikte van zo’n 750 m.
Aan de noordkant van de Vatnajökull is het ijs het dikst, zo’n 1500m !
(Maar deze cijfers mag je intussen al flink naar beneden schroeven… )
IJsland is 103.000km³ groot en heeft 3,16 inwoners per km²
Belgie is 30.528 km³ groot en heeft 341,9 inwoners per km²…





Als je een zeehond hoort snuiven…
dan moet je als fotograaf klaarstaan om dat beestje
met je lens proberen te vangen ! 🤗
220mm , f7.1 , iso 500 , EV +0,7 , 1/250sec





Een stilleven van & uit het blauwe ijs…





Ik krijg nooit genoeg van dit magische ijslandschap !
Het zwart in het blauwe ijs (op de voorgrond) is steengruis dat de
gletsjer op zijn weg naar beneden uit de rotsen heeft gekerfd en geschuurd…
Het eindresultaat van immense natuurkrachten … 😮






Nog zo’n voorbeeldje van keihard blauw ijs,
dat even vloeibaar lijkt te zijn dan water…
Zelfs golven zitten in deze enorme ijsberg !
Het lijkt water, maar als je hierin duikt,
zal je er wel een paar ferme builen aan over houden vrees ik 😋






Het aantal schakeringen in het blauw zijn hier eindeloos…





Een zwarte vogel contrasteert heel mooi met het blauw van de gletsjer !






Nog een andere zwarte vogel stapt zomaar mijn foto binnen 🙂




Om deze IJsberg reeks af te sluiten…
Nog een laatste overzicht beeld van de gletsjer én het krakende pakijs.




Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(Deel 36 ondertussen !) gekomen.
Dit is het laatste logje dat je vertelt over het blauwe ijs,
de ijsbergen en de enorme Vatnajökull gletsjer… :mrgreen:
In de volgende IJsland logjes, vertel ik jullie over het magische
berglandschap van Hofn (de onmiddelijke omgeving rond het Viking cafe…)

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie 😎

Dirk

Roze Lente Bloesems (Deel 2)

Van de bijna abstracte ijs-wereld in IJsland,
keren we terug naar de lente in ons eigen Belgenlandje 😎
Dit logje gaat gewoon verder waar ik in de vorige editie stopte,
namelijk genieten van de witte bloesems uit onze Japanse kerselaar 😎
Mijn uitleg over Focus Peaking én de camera + lens ik had gebruikt,
die kan je zoals altijd hier herlezen 🤠

Bloesem blaadjes zijn meestal wit,
maar bij de Japanse Kerselaar zijn ze ook subtiel roze gekleurd,
in het centrum van de bloem wordt dat roze meer benadrukt
wat deze boom een magnifiek uitzicht geeft in de prille bloesem tijd.
De helmdraden zijn wit, de helmknoppen kleuren geel tot diep oranje.
’t is elk jaar weer een fotografie feest voor mij 😋




Ontwaakt

Als de bloesem bloeit
dan sluipt de winter weer weg
de natuur ontwaakt





Met de subtiele scherpte diepte van een bijna volledig opengedraaide macrolens,
kan je als fotograaf letterlijk ‘schilderen’ met je lens én camera 😎
Een klein takje, Wat ontluikende boom blaadjes, een roze rood bloesem knopje…
Daar zie ik een sprookjeswezen in 🧐





Morgen vroeg zullen deze piepkleine bloemknopjes zich openvouwen
en stralende lente bloesems worden !
Wat een wonder is het leven toch ! 🤗




Bloesem

is dat een vlinder
fladderend
van bloem tot bloem ?
neen, ’t is bloesem






Stilleven van takjes, bloemknopjes en lentebloesems…




Hoe het héél kleine wereldje zo groots kan wezen…
Macro fotografie gaat me voorlopig nog niet vervelen 😎





Een klein bloesemknopje van héél dicht nabij,
én met een 2:1 macro verhouding gefotografeerd …
Het knopje deed me hier denken aan de natte snuit van een nieuwsgierig hondje 🐶





Als het écht windstil is,
dan kan je met een volledig open diafragma (minimale scherptediepte) proberen
scherp te stellen op alleen de de helmknopjes van de bloesem bloemen…
Hier heb ik een monopod statief gebruikt, anders is het praktisch niet mogelijk
om alleen op die piepkleine geel/oranje gekleurde helmknopjes scherp te stellen.
Door de macro verhouding op de lens halverwege de 2:1 en de 1:1 te draaien is de
scherptediepte hier minder dan een halve millimeter diep…
Je kan je voorstellen dat de kleinste beweging,
hier gerant staat voor een mislukte foto…

Schilderen met de lens weet je nog ? 😉😎






Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een stilleven van bloesemknopjes die morgen volwaardige bloesems zullen zijn…
Het grote natuur wonder dat we Leven noemen !




Et voila, we zijn aan het eind van een tweede “Roze Lente Bloesems”
macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op lente macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de lente bloesems

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😉

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😎


Groetjes, Dirk



IJsland 2019 (Deel 35)

Ondertussen is het weer bijna een maandje geleden dat ik hier
een logje over IJsland heb gepost…
Hoog tijd om daar met dit logje verandering in te brengen ! 🤠

We bevinden ons nog steeds in de omgeving van de immense
gletsjer Vatnajökull en het aanpalende Jökulsárlón smeltwater meer.
De 📷 is nog steeds de Sony RX10 mark 3
met de ingebouwde superzoom Zeiss Vario-Sonnar T* 24/600mm lens.
Deze lichte camera is ondertussen mijn trouwe reis-vakantie maatje geworden 😎
(Mijn vorige IJsland 2019 logje (Deel 34) kan je hier (her)bekijken.)

De laatste foto in het vorige IJsland logje (deel 34) was tot 100mm uitgezoomd
op exact dezelfde plaats…
Als ik met de volgende foto wat meer inzoom op 250mm (zie hieronder)
dan wordt de foto helemaal anders !
In IJsland kan je letterlijk met elke lens (breedhoek, macro, tele, prime, enz)
heel mooie fotografie maken,
maar… een volle fototas-rugzak met al die lenzen erin gepropt
is redelijk zwaar (én peperduur !)
Mijn arme rug ziet al dat gesleur en geëzel echt niet meer zitten… 🙄😱

Juist daarom vind ik de Sony RX10 24/600 mm een heel mooi compromis tussen
beide werelden van 1-(peperduur) & professioneel en 2-(betaalbaar) & kwalitatief
heel aanvaardbaar foto gerief.
Met de Zeiss 24/600mm lens (f2,4 op 24mm en f4 vanaf 100 / tot 600mm
op de RX10 kan je echt wel heel mooie foto resultaten behalen behalen.
Pluspunt: Het geheel weegt bijna niets en de prijs voor deze 📷 is heel aanvaardbaar🙃
én… mijn arme rug is me héél dankbaar 😉👍

en oh ja… met die foto gear “reclame” die ik hier maak, verdien ik geen cent hoor…
Het zijn gewoon mijn objectieve 📸 ervaringen die ik wil delen met mijn bezoekers

Een doorkijkje in het bikkelharde blauwe ijs…






Een kleine verandering in het namiddag licht…
Ingezoomd op 600mm had ik een unieke kijk op de immens grote Vatnajökull gletsjer.
Daar, waar nu de donkere rotsen nu tevoorschijn komen,
was een dikke 10 jaar geleden alles nog bedekt met gletsjerijs…
Een nadenkertje hé ?





Een stilleven, geboren uit het blauwe gletsjer ijs…






Steenmannetjes (Cairn in het Engels)…
Je ziet ze overal in het berglandschap verschijnen !
Maar de IJslandse overheid raad het maken of bouwen van dergelijke creaties af…
De reden waarom kan je hier lezen.






In IJsland kan het avondlicht grauw en grijs zijn…
Soms is het mistig en zie je niets…
Soms blazen rukwinden je van je sokken en wil je echt niet buiten zijn…
Maar soms is het prille avond licht hier betoverend & magisch mooi 😘





Met een super lange zoomlens kan je als fotograaf héél verre onderwerpen
naar héél dichtbij brengen !
Een samensmelting tussen twee ijsbergen…
Een helder blauwe gletsjerijs reus ,
met daarboven een in elkaar gestorte witte ijsreus !
De natuur als beeldend kunstenaar !🤩





Een eenzame zeemeeuw,
het geheel van dit alles voelde als een eenzame wachter in de wacht toren…
De vogel zat ongeveer 50 meter verwijderd van mij.
Ingezoomd op 350mm kon ik dit plaatje,
uit een unieke blauw/grijze wereld van ijs shooten 🤗
ISO 500 , EVF +0,7 , f/7.1 , 1/500s






ik besloot om nog wat verder in te zoomen tot 600mm,
de ijsberg waar in de vorige foto de zeemeeuw poseerde,
trok me aan… De tinten blauw, het graniet gruis in het ijs,
het voelde als een abstract meesterwerk, gemaakt door moeder natuur !






Soms gaat het abstracte beeld in het ijs een eigen leven leiden…
Als fotograaf ter plaatse is het echt een genoegen om die abstractie te ontdekken 🧐🤔
Het geheel van ijs is slechts een transformatie vorm van water….
Gewoon gestold, bevroren water… in een wellicht unieke vorm !
Deze wondere materie die we water noemen is ooit !
In een oneindig ver verleden….
Geboren uit sterrenstof…






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Nog een geabstraheerde formatie van het gletsjer ijs….
Wat ik tot nu toe heb geleerd, is dat het donker blauwe ijs, veel ouder is dan
het lichter blauw gekleurde ijs…
Hoeveel tientallen of misschien honderden jaren zit er tussen het licht blauwe
én het donkerblauwe ijs ??
Feit is dat het lichtblauwe ijs gruis sporen bevat die zijn uitgesleten
en gekerfd uit het graniet van de Vatnajökull berg
en dat dit ijs helemaal naar de bodem werd geperst is geweest…
IJsland is een land van superlatieven 😉👍
Zullen we het ooit allemaal weten ? ?





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(Deel 35 ondertussen !) gekomen.
In de volgende 1 of misschien nog 2 (??) IJsland logjes,
zal ik blijven vertellen & fotograferen over het blauwe ijs,
de ijsbergen en de enorme Vatnajökull gletsjer :mrgreen:

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Dirk

Roze Lente Bloesems (Deel 1)

Van de ijzige logjes waar ik jullie vertel over ijs in zijn vele vormen
is het weer hoog tijd geworden om een totaal ander thema aan te boren…
Inmiddels is de lente in het land gekomen en die heeft overal een
groei explosie van bloemen en vroege bloesems in gang getrokken 😎
Onze Japanse kersebloesem stond van de een op de andere dag
weer te pronken met zijn heerlijk gekleurde roze bloesem bloemekes 😎
Over die boom ga ik het een paar logjes lang hebben 🤠

Gewapend met de Sony A7R2 én de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro lens
heb ik veel zalige uurtjes de mooie bloesems kunnen fotograferen.
De focus is in alle foto’s bepaald d.m.v. Focus Peaking,
ik heb dus geen enkel focus punt gebruikt…
Scherpstellen via Focus Peaking is voor een macro fotograaf echt wel super !👍
Vroeger, toen ik nog met een DSLR body werkte (spiegelreflex) moest ik
voortdurend de focuspunten opzoeken, selecteren én veranderen…
Met een systeem camera draai je gewoon aan de focus ring en je ziet
waar de scherpte zit, dmv gekleurde lijntjes. Zalig werken hoor !

Om dit Roze Lente Bloesems logje te beginnen…

De bloemknopjes zijn nu nog dicht…
maar morgen, als de kleine bloemblaadjes zich open vouwen
tonen ze ons hun pracht





Bloesem


Ochtendroze sneeuw
in onze kersebloesem
de lente ontwaakt






Werken met een macrolens betekent dat je met een héél geringe
scherptediepte moet werken.
Maar juist in die beperking schuilt de kracht van macro… !
De witte cirkel in de achtergrond is de achteruitkijk spiegel van
onze buurman zijn mobile home.
Soms zijn er die toevalligheden die je met het blote oog niet ziet,
maar de macro lens heeft het geregistreerd 👍🤗





Naarmate de avond valt,
verandert ook de kleurtemperatuur…
Het warme avond rood/oranje/geel was prachtig om te zien !





Zelfde bloesembloemke als in de vorige foto,
maar hier ben ik meer dichterbij gekomen met de lens.
Om verticale schommelingen te vermijden (onscherpte) heb ik
hier bij de meeste foto’s een monopod gebruikt.






Deze wondere achtergrond had ik per ongeluk opgemerkt…
Met het blote oog zag ik alleen een witte kromming van een achteruitrij spiegel.
Maar gezien door de macrolens op f2,8 en de macro verhouding op 1,3:1 zag ik dit !
Het deed me denken aan de Japanse vlag… de rijzende zon 🤠





Lente

Witte helmdraadjes
en oranje meeldraden,
het is weer lente





De kraamkamer in onze Japanse kersebloesem !
Baby bloesemknopje…
Morgen worden deze bloesems allemaal geboren ( hoop ik )





Dit soort van fotografie doe ik heel graag…
Als fotograaf moet je steeds opnieuw naar mooie composities zoeken,
ook de kleuren in de achtergrond zijn heel belangrijk,
een té drukke achtergrond zal je hele macro foto verknallen,
dus is het nodig om te zorgen dat er in de achtergrond géén storende
elementen zitten,
de compositie regeltjes zijn ook heel belangrijk !
De regel van derden of de gulden snede zijn mijn absolute favorieten 🧐
ik gebruik ze dan ook zonder na te denken, het buikgevoel is mijn leidraad 😎.
Nadenken over welke compositie je gaat gebruiken… dat moet je liefst niet doen,
want dat loopt gegarandeerd verkeerd af.
Een compositie moet altijd vanuit je buikgevoel komen…





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Weer een ronde schittering in de mobile home van de buurman…
die alleen zichtbaar wordt in bokeh van de volledig opengedraaide macro lens.
Het geeft iets extra aan dit kleine bloesem bloemeke hé ? 😎🌼





Et voila, we zijn aan het eind van een eerste “Roze Lente Bloesems”
macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op lente macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van bloesems

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds bedankt voor je reactie ! 😉

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😎


Groetjes, Dirk

Toen Er Nog Winters Waren… (Deel 2)

De laatste logjes die ik publiceerde gingen over ijs…
In dit logje ga ik daarmee nog wat verder 😇
Kwestie van onvoorspelbaar te blijven in mijn blog onderwerpen 😋

In dit logje probeer ik ook mijn draad naar Haiku poëzie weer op te nemen…
Al die perikelen met Rusland en Oekraïne brengen wat onrust in mijn hoofd 🙄
Japanse Haiku poëzie schrijven brengt rust…
Hier en daar zal je weer Haiku probeerseltjes vinden in mijn logjes 😉

In dit logje ga ik gewoon verder waar ik in het vorige deel 1 eindigde …
De camera is nog steeds mijn oude Canon 6D,
de lens is ook nog steeds de Canon 100mm f2,8 macro.

Het ijs in de velden bevat ontelbare piepkleine druppeltjes lucht…
die gevangen zijn in het ijs toen dat werd gevormd.
(of is het opstijgend methaangas, ontstaan uit de rottende restanten van mais ?)
Ik voelde me een ruimte reiziger, vliegend tussen myriaden sterren !🚀




IJS

Een bevroren wolk
gevangen in winter ijs
tot de lente
komt




Hart

Een gebroken hart
letterlijk in twee gedeeld
blijft eenzaam achter





In dit ijzig plaatje zag ik Jommeke opduiken !
Ik weet niet of Jommeke bekend is in Nederland…
Maar Jommeke is in Vlaanderen een heel bekende stripfiguur,
ontworpen, getekend en geschreven door de sympathieke cartoonist Jef Nys.
In de stripkast uit mijn jeugd zitten nog ongeveer 50 Jommeke strips 🤠,
die ik nog steeds met plezier herlees 👍






Dit meermaals gebroken en terug opnieuw bevroren stuk ijs,
trok me op de een of andere manier aan…
Het interessant idee om hiervan een ‘Speelse Spiegeling’ te maken
was geboren 🙂
Onder het ijs zie ik een gelijkende versie van Predator opduiken!
Het ijs dat Predator omringd is als een ruimteschip dat zijn lichaam
terug brengt naar zijn thuisplaneet.





Velden

Met wat fantasie
zie je een ruimte wezen
in onze velden




Naar analogie met Van Gogh’s “Aardappel Eters“,
presenteer ik hier mijn ‘Mais Stengel Eters’ 😉





Het ijs lijkt soms op een microscopische weergave van het leven…
Voor ons onbekende levensvormen drijven rond in een waterdruppel…
Met een beetje fantasie kan je veel dingen ontdekken in een plakje ijs,
gezien door een macro lens 😎





De figuurtjes in dit stukje ijs deden me denken aan spooky figuurtjes
uit de grappige film Ghostbusters (1984)






Battle field on ice…



Et voila, we zijn aan het eind van een tweede
Toen Er Nog Winters Waren…’ macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kijk op winterse macro fotografie,
mijn ontdekking “reis” doorheen de wonderbare wereld van ijs.
Maar het moet wel een paar dagen na elkaar vriezen
om dat mooi ijs in de velden nog eens te zien natuurlijk…

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Met vriendelijke groetjes,
Dirk