Macro in onze herfst tuin

Het leuke van macro fotografie is dat je het overal kan doen !
Zelfs op een klein appartementje met een mini terrasje
kan je de meest leuke macro foto’s maken 🤗
Wat bloemekes, een paar leuke zaadjes, insecten vind je meestal overal,
misschien zelfs wat oud speelgoed van vroeger, van je kids of kleinkinderen…
De mogelijkheden voor macro zijn quasi onbegrensd.

Alle foto’s in dit logje zijn gemaakt met de Fuji XH1 én de spotgoedkope
manuele (Chinese) Laowa 65mm f2,8 2:1 macro lens.
Een ‘gewone’ macro lens heeft een verhouding van 1:1…
De Laowa lens komt 2x dichterbij ! (2:1 verhouding)
In een manuele lens is er géén autofocus…
dat betekent dat je als fotograaf alles op manueel moet gooien…
Maar dat is nu juist datgene dat een macro fotograaf altijd doet 🤠
Maar door het ontbreken van (dure) elektronica in deze macro lenzen,
zijn de Chinezen erin geslaagd top kwaliteit macro glas aan te bieden
voor een spotgoedkope prijs ! 😎

De meeste spiegelloze systeem camera’s bieden de dag vandaag een
redelijk goed focus-peaking mechanisme aan, zodat scherpstellen op
elk punt dat je wil héél simpel wordt.
Deze Laowa lenzen kan ik iedere macro fotograaf aanbevelen.

Belangrijk: Aan deze ‘Laowa reclame’ verdien ik niets, rien de knots, nada, nothing…
Laowa weet zelfs niet wie ik ben !🧐
Mijn positieve ervaring met deze lenzen deel ik graag met al mijn bezoekers…
Waarom 2 of 3 keer meer geld uitgeven voor een lens die minder kan
dan deze uitmuntende (manuele) macro lenzen van Laowa… ?

Genoeg technisch geleuter… je kwam naar hier om naar mijn foto’s te kijken hé 😎

Een (voor mij) onbekend plantje dat zomaar groeide in een grote bloempot….
Het leek me een brede groen/bruine grashalm,
maar toen die plots ‘in twee delen scheurde’ dacht ik piepkleine zaadjes te zien verschijnen…






Een paar cm link of rechts in de bloembak… (ik weet het niet meer…🤭)
Een piepkleine rode stengel met rode vleugel blaadjes verscheen voor de lens…
De rode blaadjes waren amper 2 tot 2,5mm breed.
De lens was volledig opengedraaid tot 2:1, wat een uiterst minimale scherptediepte
als welgekomen extraatje gaf ! De achtergrond was heerlijk onscherp wazig 🤗





Ooit droeg deze stengel een ‘slaapmutsje’…
De frèle oranjegele bloemblaadjes van dit slaapmutsje zijn reeds afgevallen.
Koning herfst nadert, weet je wel ?
Op de kleine, ronde bloemendrager heb ik het scherptepunt gezet…
Het boven en onder van de bloem stengel verdwijnt in een heerlijk onscherp waas !
Met dit soort 2:1 macro lenzen kan je echt schilderen met je camera 😋






De lens wat terug gedraaid naar min of meer ‘gewone’ macro toestanden…
Ergens tussen 1:1 én 2:1 macro verhouding kon ik een Vuurwants (rechts)
én een piepklein rood spinnetje (links) observeren….
Ik kon ze onmogelijk beiden tegelijk scherp krijgen, daarvoor is de scherptediepte
op dit micro macrovlak veel te klein…
Ik zou beiden tegelijk scherp kunnen krijgen met Focus Stacking,
maar dan ben ik weer heel fotografie technisch bezig … en dat wil ik niet !
Fotografie moet als een buikgevoel zijn vind ik… Geen berekende techniek !




Zomaar een boeketje prille herfstblaadjes 🤠





Een ooit geel/groen lenteblaadje dat intussen rood is verkleurd in onze Japanse kerselaar…
De structuur van de bladnerven… daar kan ik lang naar kijken én blijven genieten 🥂






Een dikke halve meter verder én een dikke meter lager dan de vorige foto,
vond ik een leuke & fotogenieke kolonie Vuurwantsen !





Het was me daar een gekrioel van jewelste…
Na vele jaren van observatie op deze onschuldige rood/zwarte rakkertjes,
heb ik wel geleerd dat ze in de prille herfst met zijn allen druk bezig zijn,
om hun winter schuilplaats te bouwen…
Bouw maar lekker verder Vuurwantjes…
See you back in de volgende lente 😊





Een ander groen/bruin takje dan het takje in de eerste foto in dit logje,
(dat ik nog steeds niet kan thuisbrengen…) splitst hier ook in twee delen…
In het midden dacht ik heel minuscule zaadjes te zien met witte zweefhaartjes eraan gegroeid…
Witte zweefhaartjes evenals de zaadjes verspreiders van een pissebloem bijvoorbeeld 🧐
Door het 2:1 formaat van de 65mm macro lens schat ik in dat deze kleine zaadjes
1 tot 2/10 mm (mm = millimeter) groot zijn…
Het kleine macro + micro macro wereldje is overweldigend hé ?






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Ik was op zoek naar meerdere ‘splijtende’ takjes in het prille september avondlicht…
Het in 2 gespleten takje rechts vond ik best wel interessant,
omdat de “zaadjes” duidelijk zichtbaar zijn…
Maar in de digitale donkere kamer (Photoshop) zag ik links een ander takje opduiken !
Op dat linkse takje zat een oneindig klein insectje…
2 voelsprietjes, 6 pootjes, en 2 vleugelparen…

Hoe oneindig klein dat petieterig klein wezentje ook mag of kan zijn…
Het leven op aard heeft het omarmd én een plaatsje gegeven in de ketting van eten of
door een ander beestje opgevreten te worden natuurlijk… ! 🙃
Evolutie is onvoorspelbaar én bijzonder willekeurig… (en dat is maar goed ook !)


‘k hoop dat je genoten hebt van dit herfst macro logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Roest op zondag…

Een oud gebutst en bijna doorgeroest verfblik… we schrijven juni 2009…
Het stond verder op te roesten in het “werk-stalletje” van ons vader zaliger.
Door een stoffig & vuil venstertje viel een zacht gefilterd zonnestraaltje
op het verfblik. Na wat heen en weer schuiven met het oude verfblik streelde het
fluwelen zonlicht de plaats die ik wou, namelijk ; in het midden van dat verfblik !
Nu leek het alsof er vanuit het oude verfblik een magisch licht naar boven scheen 🧐
Het werk-stalletje is nu al lang gesloopt, ons ouder-huis is verkocht en verbouwd…
Maar ik ben blij dat ik nog sommige foto’s heb van die laatste jaren 🙂

De camera was mijn eerste digitale spiegelreflex camera …
Een oude aps-c Pentax K200D met een 50/200mm f4-5.6 (kit) zoomlens.
Vanop bijna 2 meter afstand , ingezoomd op 180mm en f5.6 diafragma,
1/20s + statief natuurlijk kon ik dit fraaie resultaat behalen.
Het oude werk stalletje was toen al redelijk met mooie schaduwen gevuld …

Wat ik hier vooral wil zeggen…
je kan heel mooie foto’s maken met ‘eenvoudige’, oer oude camera’s en dito lenzen.
Als je de belichtingsdriehoek in de fotografie begrijpt én creatief kan toepassen,
dan kan je met gelijk welk fototoestel echt wel redelijk mooie foto’s maken !
Als je je dan nog wat meer verdiept in compositie, verhoudingen en dergelijke,
dan ben je al een heel aardig eind op weg om een goede fotograaf te wezen 🤗

Het is niet de camera die je foto maakt hé… het is de persoon achter de camera
die op het sluiterknopje drukt die de foto maakt… Vergeet dat nooit !
Geef een “slechte” fotograaf een super professionele camera…
De resultaat foto’s zullen grotendeels ondermaats blijven…
Geef een ‘ervaren’ fotograaf een oude & versleten camera + oude brol lenzen
én die fotograaf zal er nog steeds mooie foto’s mee maken…

Het oude bijna doorgeroest verfblik…



In mijn Roest op zondag logjes probeer ik af en toe
een extra boodschap mee te geven…
(Maar het zal niet altijd zo zijn, begrijp me dus niet verkeerd)

Opmerkingen, reacties zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie.

Roestige & mijmerende zondag groetjes
Dirk

Keukenhof 2022 (deel 3)

Het vorige Keukenhof 2022 logje eindigde met piepkleine druppeltjes…
Dit logje gaat gewoon verder met die druppeltjes in het Keukenhof.
Het was een pure luxe om in een grijs en flauw lentezonnetje,
al die druppeltjes te mogen ontdekken én te kunnen fotograferen !
De camera was de Full Frame Sony A7 mark 3 ,
de lens is de Canon 100mm f2,8 L macro lens,
die dmv de Metabones adapter op de Sony body is geklikt.


Zoals ik in het vorige logje al vertelde,
werk ik heel graag met een wijdopen diafragma.
De flinterdunne scherptediepte staat meestal garant voor een
heerlijk zachte achtergrond (ook wel Bokeh genoemd).

Met een macro lens kan je alledaagse dingen zodanig fotograferen,
dat het onderwerp haast onherkenbaar wordt… 🧐
Zou je hier een verfrommelde zwart plastic vuilniszak in herkennen ? 🤔 😇





Als het een paar minuten geleden geregend heeft,
én het blijft windstil…
én het zonlicht blijft heerlijk zacht en flou…
dan kan je de mooiste stillevens maken van de heerlijkste waterdruppeltjes !
“geniet momentjes vol kiekebisj” zeggen wij in Dilbeek 😉





Het was hier alsof de natuur na een paar weken van droogte,
snakte naar water…





Bij deze bloem leek het wel of ze het leven brengend regen water op de een of
andere manier naar binnen liet glijden 🧐






Het is wonderbaar hoe de druppeltjes water niet meteen van de bloem afrollen…
Piepkleine “haartjes” op de bloem houden de kleine druppeltjes langer vast !
De natuur & evolutie is iets wonderbaar hé ?





Een heel veld vol met ‘blauwe duifjes’…






Deze heel raar gekleurde & gevormde bomen hadden Johan en ik nog nooit gezien !
Er stonden of hingen geen naamplaatjes, de tuiniers die even verder bezig waren
konden ons ook niet helpen met de naam ervan, de app ObsIdentify wist het ook niet…
We hebben deze prachtig gevormde én gekleurde bomen dan maar zelf
tot ‘Vuurbomen’ gedoopt 🤗😉
De boomschors leek wel een eigen leven te leiden en leek soms op te gloeien !
Zelfs in de schaduwen leek het alsof er een vuur van binnenuit naar buiten straalde !





We zagen: Rood, vuurrood, geel, oranjerood, blauw, groen, sienna , gebrande omber,
en nog een ganse tover koffer vol met meer exotische kleuren…





Deze héél exotisch gekleurde bomen kregen extra aandacht van ons…
Toen ik de kwetsuren van 2 afgesneden takken in één van deze ‘vuurbomen’ zag,
wist ik al op voorhand dat dit een ‘Speelse Spiegeling‘ ging worden 👍🤗






Van de vorige foto heb ik dus zoals gezegd een simpele ‘Speelse Spiegeling‘ gemaakt…
Dit fotoresultaat doet me ergens denken aan rituele Javaanse maskers !



‘k hoop dat je genoten hebt van dit Derde Keukenhof 2022 logje !
Er komen zeker nog meerdere logjes over dit bloemen paradijs hoor
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet 🤠


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Keukenhof 2022 (deel 2)

Van de macro’s die ik in mijn tuin maakte, de paarden in IJsland,
is het weer tijd om een oudere serie verder te zetten…
Het eerste deel van deze Keukenhof serie kan je hier (her)lezen.
In deel 1 heb ik je verteld van de talrijke regen buien,
die we onderweg naar het Keukenhof passeerden…

Dit tweede deel gaat vooral over piepkleine druppeltjes die
overal overbleven na een paar uren van regen…
De grijze lucht werkt nu als een enorme diffuzer,
wat voor macro fotografie buiten echt wel ideaal is.
Een felle zon loodrecht boven je hoofd,
dat is het meest lelijke licht dat je kan hebben. 🤔
Alles is dan flets, contrastloos, harde dichtgelopen schaduwen
en uitgebeten hooglichten maken je foto’s echt lelijk.
Lang leve de grijze regenwolken dus 😇

Bij macro fotografie werk ik het liefst bij een wijd open diafragma,
van f2,8 tot f5,6 , heel soms tot f8.
Bij een groot diafragma (klein f getal) krijg je een heerlijk zachte
en niet-storende achtergrond.
Een weetje: Hoe groter de sensor, hoe zachter de achtergrond…
Maar dit alles is een persoonlijke smaak…
Sommige fotografen voelen zich goed bij f11 en meer…
Zoals ik al zei, het is gewoon een kwestie van persoonlijke smaak & gevoel 🤠

Schoonheid en sierlijkheid ontmoeten in een langzaam naar beneden glijden druppeltje…
Maar 1 ding is zeker: De universele zwaartekracht wet is én blijft onverbiddelijk !
Hoe kunstig mooi ze ook kan zijn 🙃





De kleine mosjes die ons uitdaagden…
Ze groeien op een oude gemetste muur van zeker 2 meter hoog !
Dat is minstens 20 cm boven mijn hoofd … Damned ! 😶
Bij deze foto’s heb ik echt alles uit mijn kast van ervaring moeten halen
om toonbare foto’s te maken.
Dmv focus peaking kon ik op het gekanteld kleine schermpje op de
achterwand van de camera, het scherpte punt min of meer bepalen.
Dit alles terwijl ik wankel op mijn tippen of op een stuk steen stond…
Er zijn dan ook een meerderheid van deze foto’s naar het Walhalla der
digitale foto’s gestuurd,
maar het handvol gelukte foto’s wil ik jullie niet onthouden 😎
Het eerste min of meer scherp mosje mét waterdruppeltje … 🤩





Hoe zwaarder de uitdaging is…
Hoe liever ik ervoor ga !
Deze mosjes kon ik onmogelijk allemaal scherp voor de lens krijgen,
omdat ze allemaal op een andere diepte afstand groeien.
Je zou dat kunnen oplossen dmv Focus Stacking,
maar probeer dat maar eens te doen als je de camera tegen de muur
moet duwen en klemmen, terwijl te zelf op je tippen staat te wankelen 😋





De aan(vol)houder wint…
Beetje bij beetje kwam ik bij betere resultaten…
Mijn foto kameraad is een stuk groter dan ik, en had hier veel minder moeite mee…





Op de een of andere manier was het me gelukt om hoger te komen…
een paar platte stenen gaan ‘lenen’ bij een tuiniers onderhoud hoekje
gaven me 20 tot 30cm hoogte winst !
(nadien heb ik alles netjes terug gezet hoor)
Wat een klein beetje verschil in hoogte kan doen hé ? 😉





Als je eenmaal op dreef komt…
nu ja, dan ga je gewoon door hé ? 🤗






Het piepkleine wereld van de waterdruppeltjes die blijven hangen door
de oppervlakte spanning in het water zal altijd een uitdaging blijven voor mij 🧐





Magie voelen & ontdekken, zo voelt dit soort van macro fotografie soms aan 😎






Hoe je het ook draait of keert…
De wereld die je ziet doorheen een regen of condens druppeltje,
zal steeds onze wereld ondersteboven geprojecteerd zijn…
Natuurwetten zijn misschien echt wel de enige overgebleven
zekerheden in ons leven van vandaag …






Een grijze regenwolk maakte even een eind aan dit mooie mosjes-druppeltjes licht…
Het volgend logje in deze reeks borduurt zeker verder op andere druppeltjes vormen
én betere licht omstandigheden… Maar dat is voor een volgende 📷 keer 😁




‘k hoop dat je genoten hebt van dit tweede Keukenhof 2022 logje !
Er komen zeker nog meerdere 📷 logjes over dit bloemen paradijs hoor
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom 🤠
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Keukenhof 2022 (deel 1)

Van de roestige stillevens in Kester verkassen we weer
eens naar Nederland. Meer bepaald naar het ‘Keukenhof’ in Lisse.
(Algemene info over dat heerlijke bloemenparadijs vind je hier.)
Jullie weten al lang dat ik héél graag bloemen en planten fotografeer.
Voor mijn foto kameraad en ikke is het Keukenhof bezoeken,
steeds weer een feestelijk gebeuren. Zeker nu we daar 2 jaar niet binnen
mochten, wegens corona…
Je tickets moet je nog steeds online bestellen, want de kassa’s zijn nog
steeds dicht. Het aantal bezoekers was dus nog steeds beperkt,
toen we er begin april 2022 zijn geweest…

Bij het passeren van de ring van Antwerpen begon het te regenen tot
we toekwamen aan het Keukenhof in Lisse.
We vreesden dan ook voor een nat geregende foto dag,
maar toen we Lisse binnen reden, stopte de regen ! 🤗 Oef hé ? 🤩
Het was wel nog steeds grijs en wat somber weer,
maar dat vinden we echt wel een ferm pluspunt !
Bloemen fotograferen in volle zon is echt not done… alles is dan plat, volumeloos, flets
én de kans op overbelichting is heel groot.
Een grijze lucht werkt nu eenmaal als een enorme softbox , de hele natuur
is nu je enorme fotostudio geworden 👍
Met het weinige licht dat door de wolken speelt kon ik als fotograaf “spelen”
met de héél subtiele schaduwen.
Voor een landschap fotograaf is dit soort grijs en somber licht een vloek,
maar voor de macro fotograaf is het een zegen 😍

De camera is de Sony A7 III, de lens is de macro 1:1 Canon 100mm f2,8.
Het was droog, maar alles was natgeregend…

We beginnen met een stukje boom, begroeid met kleine, fel gekleurde bekermosjes

1/200s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Een bronzen beeld trok mijn aandacht omdat het geheel zo mooi
begroeid was met allerlei mosjes.

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Geef toe, dit beeld reinigen met een hogedrukreiniger zou echt wel zonde zijn hé ?
Het beeld staat symbolisch, voor het gegeven
dat de natuur tenslotte altijd het laatste woord heeft…
én altijd zal hebben… 🤔

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto




De kievitsbloem… in Belgie is deze mooie bloem reeds verdwenen 😥
In Nederland staat ze op de Rode lijst als zeer zeldzaam…
Meer info erover vind je hier

Rudi (picpholio) heeft me verteld dat dit geen Kievitsbloem is, maar een Anemoon…
Een dikke merci Rudi voor deze rechtzetting 👍

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Een natgeregende tulp…
De natuur is op zijn mooist na een malse regenbui vind ik 🤠
Druppeltjes zullen voor eeuwig mijn favoriete onderwerp blijven !

1/640s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto






Het Keukenhof is wereldberoemd voor …. De tulpen die je er massaal kan bewonderen
Deze natgeregende, purperen tulp, vond ik supermooi 🤗

1/1250s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Een of andere bloem of plantje dat nog moest openbloeien…
De rijkdom van druppeltjes die het droeg trok me aan !

1/640s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Tulpen vind je er natuurlijk in alle maten, kleuren en soorten…
Deze paarse tulp kleurde een tikkeltje meer rood dan de vorige.
Die subtiele kleurverschillen tussen de vele soorten vind ik fascinerend !

1/1000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto




Omdat het licht verandert en soms feller wordt, naar gelang de grijze
wolken over ons heen drijven moet ik de sluitertijd voortdurend aanpassen…
Bij deze foto weerkaatste de zon ietwat te fel in de druppeltjes…
Om geen verbrande foto (overbelichting) te krijgen heb ik hier
de sluitertijd verkort tot 1/2000sec.
De schaduwen worden dan ook wel wat donkerder, maar dat deert me niet.
Het totale plaatje krijgt nu meer ‘rust’, diepte én evenwicht vind ik.

1/2000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Soms zie je bloemen als kleine juweeltjes…
In het zelfde bloem perkje als de vorige foto,
vond ik deze heerlijk blauw gekleurde bloem.
De rode tulpen in de achtergrond accorderen mooi met deze bloem hé ?
Het zijn heerlijke momentjes,
als fotograferen aanvoelt als schilderen met je lens…😍👍

1/2000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto



‘k hoop dat je genoten hebt van dit eerste Keukenhof 2022 bloemen logje !
Er komen zeker nog meerdere 📷 logjes over dit bloemen paradijs hoor 🤠
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Lente Macro

Van de “Roestige Zondag” en de ruige natuur in IJsland spelen we
vandaag nog eens een thuiswedstrijd…🙃
Voor de 1ste vier foto’s heb ik de Fuji GFX 50s + de GF 45mm extender
plus de Fuji GF 120mm macro lens gebruikt.
Voor de laatste 6 foto’s in dit logje heb ik dezelfde camera gebruikt,
maar de lens is de Canon 180mm macro f3,5 geworden.
(via de Techart lens adapter kan ik mijn ‘oude’ Canon lenzen
op Fuji G formaat blijven gebruiken. Wat héél handig is natuurlijk 👍📷
Meer info over Midden Formaat en extenders kan je hier (her)lezen.

Paardenbloem pluisjes zijn altijd al een geliefkoosd onderwerp
voor macro fotografen geweest…
Veel mensen hebben die plantjes niet graag in hun groene grastuintje,
mij kan het niet schelen hoeveel er staan. Als je de schoonheid
van deze wondere pluisjes kan zien, dan ben je een gelukkig mens vind ik 😎
Wat puur natuur in je tuin is dus zeker geen onkruid hé 😋

In een vorig logje, ongeveer 3 jaar geleden had ik al eens verteld over
deze mooie pluisjes. Toen gebruikte ik een Sony Full Frame camera
met een Laowa 100mm f2,8 2:1 macro lens…
In dit logje gebruik ik een Midden Formaat camera met een 1:1
120mm f4 lens.
Er zijn heel zeker beeld verschillen in de foto resultaten tussen
beide foto werelden…
Naar mijn bescheiden mening is de GFX hier in het voordeel,
omdat die dubbel zoveel beeld details kan opslaan als een Full Frame.
Maar van de andere kant spelen smaak en gevoel ook een grote rol…

Oordeel zelf…

f4 , 1/1250s , iso 400 , 120mm , EV 0






Een blik op de bieslookjes in onze kruidentuin…
Ik draai de lens hier
meer dicht op f5,
normaal is de achtergrond (bij FF of aps_c formaat) dan ietwat drukker !
Bij de GFX blijft de achtergrond héél rustig en zacht, wat ik tot een pluspunt reken !

f5 , 1/160s , iso 400 , 120mm , EV -0,3




Hier draai ik heel bewust de lens meer dicht tot f8.
(een hoger F- getal betekent minder licht en meer scherpte)
Bij de GFX blijft de achtergrond heerlijk zacht en wazig.
Er is hier ook totaal geen sprake van diffractie !

f8 , 1/220s , iso 640 , 120mm , EV -0,3






Deze foto is ongeveer dezelfde als de eerste foto in dit logje…
Het grote verschil zit hem in de diafragma opening !
In de eerste foto stond het diafragma op f4.
In deze foto staat het diafragma op f22 !
De scherptediepte is hier dus veel dieper !
Maar er is nog steeds is er geen sprake van diffractie !
De achtergrond is nog steeds heerlijk ‘flou’ !
Bij aps-c of Full frame camera’s zou ik héél zeker last hebben van diffractie…
Mijn eind oordeel hier is :
Met een Midden formaat camera kan je de grenzen van je foto mogelijkheden
flink wat opkrikken, is het dynamisch lichtbereik groter geworden,
kan je de zichtbaarheid in de details een flink stuk verhogen…
Maar zoals ik hierboven al ergens zei,
Het is en blijft een persoonlijke kwestie van gevoel en/of smaak…

“Iets” vertelt me dat de GSM fotografie wereld weldra gelijkwaardige én zeker betere
foto resultaten op dit vlak zal opleveren…
Koning Software zal op dat vlak binnen afzienbare tijd de scepter zwaaien !
Wedden ?? 🧐🤔

f22 , 1/30s , iso 640 , 120mm , EV -0,3





Vanaf hier gebruik ik dezelfde camera (Fuji GFX 50s) met de Canon 180mm f3,5 macro lens.
De onscherpte in de (heel dichtbij) achtergrond van deze wilgen katjes vind ik zalig !

f6,4 , 1/50s , iso 100 , 180mm , EV +1





Ik geef grif toe, Canon heeft hier echt wel een technisch huzarenstukje uitgerold
met deze lens ! En de Fuji GFX camera weet handig gebruik te maken van
de bijzondere eigenschappen van deze lange macro lens !
Fotograferen met deze combinatie van body & lens voelt
aan als schilderen met je lens 🤠

f6,4 , 1/35s , iso 100 , 180mm , EV +1





Een takje ontluikende wilgenkatjes in de namiddagzon…

f3,5 , 1/280s , iso 100 , 180mm , EV +1





Hetzelfde takje met ontluikende wilgenkatjes…
de lens (én focus) is hier wat dichter bij gezet …
Door de heerlijke onscherpte in de achtergrond kan je met deze camera
lekker experimenteren met de compositie 🤠
Die 📷 eigenschap is zeker heel mooi meegenomen ! 😋

f3,5 , 1/280s , iso 100 , 180mm , EV +1




Wilgenkatjes…
Elk jaar weer opnieuw kunnen ze me bekoren met hun betoverende lente schoonheid.
Ons moeder natuur als inspiratie bron….
Zalig toch ? 🤠

f3,5 , 1/180s , iso 100 , 180mm , EV +1





In de ondergaande lente zon veranderd het licht voortdurend,
Als “fotograaf” moet je daar voortdurend op inspelen, maar ik vind het een uitdaging !
Fotografie is oneindig veel meer dan op het ‘shoot-knopje’ te drukken hé ? 😇

f6,4 , 1/80s , iso 800 , 180mm , EV +0,7




Et voila, we zijn weer aan het eind van een “Midden Formaat “macro logje gekomen.
‘k hoop dat je ook weer van dit logje genoten hebt ?
‘k hoop dat je zeker ook iets mag meedragen van mijn uitleg over midden formaat
fotografie, mijn indrukken & overpeinzingen ervan & dat je mag genieten
van mijn foto resultaten in het kleine macro wereldje…

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én een ferme dankjewel voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Macro 1:1 met midden formaat

Eindelijk is het zover… !
De Macro Extention Tube “MCEX-45G WR” was eindelijk toegekomen in de winkel 😎
Wat is dat voor een ding ❓ zullen vele bezoekers nu denken…
Dat ding is niet meer dan een 45mm lange ‘buis’ die tussen de 120mm “macro” lens
én de Fuji GFX body wordt geplaatst. (WR staat voor Alle Weer Resident)


De 120mm GFX “macro” lens is initieel een 2:1 lens… niet echt een macro lens dus…
Maar als je die 45mm tube gebruikt dan gebeurt er iets héél leuk 🤗
Namelijk de macro verhouding gaat dan van 2:1 naar 1:1 !
Dat wil zeggen dat je 2 maal dichterbij kan komen dan bij een 2:1 verhouding 👍
1 mm² van je onderwerp is dan ook echt 1 mm² groot op de CCD geprojecteerd !
De lens veranderd door de extender ook van focus lengte…
De 120mm macro 1:2 wordt nu een 90mm macro 1:1 !
Samengevat : In macro fotografie is het verschil tussen 2:1 en 1:1
macro verhouding immens groot.
De enorm grote sensor in het Midden Formaat staat dan ook garant voor een heerlijk zachte achtergrond (bokeh), wat in macro fotografie heel mooi meegenomen is natuurlijk 🧐
Meer tech info over dit alles lees je hier

Een kleine, groene krekel sprong plotseling op een tuinstoel…






Het groene beestje was bijna 1 cm lang…
Zijn (of haar ?) twee antennes scannen constant de omgeving af …





Eindelijk kon ik het beestje min of meer evenwijdig met de lens krijgen,
zodat de scherptediepte tussen hoofd en staart min of meer gelijk was.
Enkele seconden later, toen ik nog wat dichterbij wou komen,
sprong het groene beestje ineens weg !






Mijn volgend foto “model” was deze groene vleesvlieg…
Het beestje zat ietwat schuin tov de macro lens.
Je ziet goed hoe beperkt de scherptediepte met deze lens is !
Het achtereind van de vlieg is scherp, de kop is reeds onscherp…
Nu zou er met de laatste firmware update voor deze camera voorzien zijn
dat je focusstacking kan doen in de camera zelf…
Deze techniek moet ik eens deftig uitdokteren, want dat betekent dat ik met (flink wat !)
extra werk deze vlieg, hoe schuin ze ook tov mij zit, van begin tot het eind
vlijmscherp kan krijgen.
Maar zal dat een meerwaarde geven aan mijn macro’s ?
Nu zit de kracht van mijn macro’s in de verhouding tussen
het scherpe én het onscherpe gebied.
Hoe zal het aanvoelen als heel het onderwerp scherp is ?
Zal ik zonder statief kunnen werken ?

Dat stacking mechanisme uitproberen is dus de boodschap ! 🧐🤔





Een uitgebloemd én verdord Juffertje in het groen…





Twee vuurwantsen in overleg…
Het zijn nuttige beestjes, ze ruimen alle afval op en doen geen kwaad
aan bestaande planten of bloemen.





Deze kleine vuurwants leek wel te poseren voor mijn lens 📷👍






Als je maar traag genoeg beweegt kan je héél dichtbij vuurwantsen komen…
Let er wel op dat je door je neus in en uit ademt…
Waarom ?
Omdat wantsen de ademgeur uit onze open mond niet echt kunnen waarderen…
Net zoals de meeste insecten trouwens …




Et voila, we zijn weer aan het eind van een macro logje gekomen.
‘k hoop dat je van de insecten macro’s genoten hebt,
ook mijn uitleg over midden formaat camera’s, mijn indrukken & overpeinzingen ervan
en over de ongelooflijk mooie natuur in het kleine wereldje natuurlijk !
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én een ferme dankjewel voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Plantentuin Meise 2021(deel 6)

Van de woeste natuur in IJsland
gingen we naar de bloesems macro fotografie…
Ook vandaag blijven we in dat kleine macro wereldje 🤠
Het enige verschil met deel 5 van deze serie is dat de 2 batterijen
van mijn Sony A7 III op dit tijdstip leeg waren…
Maar geen probleem… ik had als backup de Fuji XH1 camera
+ de Laowa 65mm f2,8 2:1 manuele macro lens meegebracht.
Met 3 Fuji X reserve batterijen kon ik het nog ongeveer 1000 foto’s uitzingen !
Dat volstond ruimschoots 😉
Wat had ik toen geleerd ??
Meer dan voldoende batterijtjes meebrengen…
is zeker geen overbodige luxe…
😎

Omdat deze Laowa macro lens ook een volledig manuele lens is,
kan ik de autofocus niet gebruiken (idem als bij de Sony).
Maar het Focus peaking mechanisme op de Fuji is zeker
gelijkwaardig aan de Sony techniek, het dynamisch licht én kleurbereik
is min of meer gelijk in beide camera’s.
Dus kon ik gewoon verder mijn ding doen op de M van manueel 😋
en lekker scherpstellen met de rode lijntjes van de Focus Peaking !

Druppeltjes ga je hier van daag veel zien passeren !





Enkele spinnenwebben achter elkaar…
Met focus peaking kan ik er zo eentje uit isoleren
en erop scherpstellen.
Spinnen vind ik heel knappe architecten !
En ze kunnen hun ding doen zonder naar de unief te gaan 😋






Ik heb nog nooit een selfie genomen…
enfin ja, tot ik daar die dag verandering in bracht 😋
In deze drijvende luchtbellen kan je honderden selfies
reflecties van mezelf zien 🙂
(die luchtbelletjes heb ik nog niet geteld,
maar het zullen er zeker honderden zijn 🤗 )

Als je iets voor de eerste keer doet,
dan moet je het meteen goed doen hé ? 😉






In de omgeving rond de vijver is het heerlijk experimenteren…
De lange rietstengels zijn meestal bedekt met druppeltjes
die veroorzaakt zijn door de grote fontein.
Maar als fotograaf mag je niet te vlug tevreden zijn…
(lees daarom verder…)






Deze foto is identiek dezelfde rietstengel als in de vorige foto…
Alleen heb ik hier het blauw van de hemel erbij betrokken
en de camera min of meer 45 graden in tegenwijzer zin gedraaid.
Ik ben hier ook nog een dikke 30cm dichterbij gekomen
(nog een cm verder en ik was zeker in de vijver gevallen ! 🙃💥)
Van deze foto ben ik meer tevreden als de vorige…
Dus… als fotograaf mag je nooit te vlug tevreden zijn…😎






Het rood van de waterplantjes , het groen van de stengels
contrasteerde mooi met het hemelsblauw …
Het geheel gaf me een vrolijk gevoel 🤠






Fotografie is “zien“…. en zeker ook “aanvoelen“…
Voel je ook die kracht in die éne minieme waterdruppel ?
Al de rest verdwijnt in de onscherpte magie van de macro lens !






Selfie nr 2 … 🤠





Een hoop enorme tropische bladeren…
Je kan er een totaal beeld van nemen, maar wat vertel je dan ?
Het is boeiende & leuker om te “spelen” met verhoudingen,
met kleuren en vormen, met licht en schaduwen, structuren…
om zo tot een abstract geheel te komen dat iedereen herkent als
tropische bladeren, iets natuurlijk uit onze natuur !






Toe ik in deze enorme tropische bladeren op zoek was
naar dat ‘ongrijpbare’ fotogevoel…
kwam ik dit piepklein insectje tegen…
De cirkel was rond !







Ik hoop dat je van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 6” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😎


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Lente bloesems en midden formaat

Van de Speelse Spiegelingen, de Zonneharpen in het Speulderbos,
en de indrukwekkende natuur in IJsland is het weer hoogtijd om naar het
kleine wereldje der macro fotografie te gaan !
Dat kleine macro wereldje dat ik leer ontdekken met de midden formaat
Fuji GFX 50s camera.
Meer uitleg over MiddenFormaat (of GrootFormaat) camera’s vind je hier

Het nadeel van dit soort camera is dat de foto’s ervan enorm groot zijn,
ze nemen enorm veel opslag schijfruimte in beslag en mijn laptopje kan
het grotere file formaat nog amper aan…
Van de andere kant is het resultaat dat dit soort camera’s aanbieden toch wel
super goed ! De kleuren zijn méér dan behoorlijk, het dynamisch licht bereik
is veel groter dan FullFrame, de achtergrond bij macro is heerlijk ‘flou’,
het bokeh met een macro lens (of andere lenzen) is ook heel aardig.

Maar de technische ontwikkelingen in de fotografie staan zeker niet stil !
Zeker niet in de GSM-fotografie !
Er zijn nu al mobieltjes met meer dan 50mega pixel …
(evenveel als mijn GFX 50s of de Canon 5Dsr)…
De belachelijk kleine CCD’s in de mobieltjes moeten het echt hebben van
de betere software ! De GSM met de beste software voor (onscherpte in achtergrond,
bokeh , dynamisch licht en kleur bereik, enz enz) zal zeker de markt veroveren.
En dit alles voor een fractie van de prijs van een MiddenFormaat camera…
(of een high class full frame camera van eender welk merk ! )
Er staat dus zeker nog heel wat te gebeuren in het fotografie wereldje… 🤔😶

BTW 1: Een vorig Japanse kerselaar logje met dezelfde MiddenFormaat camera,
maar met de Canon 180mm macro lens kan je hier (her)lezen.

BTW 2: Een paar logjes over dezelfde boom, maar met de Fuji XH1 (APS-C) en de 80mm
Fuji f2,8 komen later nog… De RAW foto’s moet ik nog ‘ontwikkelen’…

Dat was weer een ‘inleiding’ die ietwat ontspoord is , vind je niet ? 🤠

Voorlopig amuseer ik me nog graag met mijn Fuji GFX MiddenFormaat,
met mijn ‘oude’ 100mm Canon f2,8 macro erop geklikt
dmv van een Techart lens adapter.
Onze Japanse kerselaar stond toen in volle bloei…

Andere bloesems op de boom stonden amper een paar cm verder,
en toch verglijden ze reeds in het heerlijk onscherpte waas (bokeh)
Dat gegeven is voor mij een super eigenschap van MiddenFormaat macro !






Ik kan me niet van de indruk ontdoen,
maar ik vind dat dit bloesem plaatje zijn oorsprong vind in een
heerlijk Japans bloesem aquarel
(Btw, ik ben verzot op Japanse Sumi-e aquarel kunst !)





Een takje lente bloesems…
De variaties op dit thema is eindeloos hé ?





Door de eigenschappen van de groot formaat CCD ,
kan je gaan ‘schilderen’ met je lens…
Het meest rechtse punt van het takje rechtsonder en de bloesem erboven zijn in focus,
de rest van de foto verdwijnt in de nevelen der onscherpte !
Met de spiegelloze camera kan je dit eindresultaat al zien vóór je de foto maakt 🙂






Bij dit plaatje denk ik terug aan de Japanse meesters in de aquarel kunst …






zonder woorden…







Met een scherptediepte van ongeveer 1mm moet je hier je ding doen…
Gelukkig was er die dag geen zuchtje wind !
(en zeggen dat dit alles uit de vrije hand is geshoot… 🤗🤠

Opa heeft nog steeds een vaste 📷 hand hé ? 😉
(voor als mijn kleinkinderen 😋 dit ooit zullen lezen 🤔)





Zoals ik hierboven al vertelde…
Dit soort van fotografie is voor mij schilderen met de eigenschappen van
de camera én de eigenschappen van de lens…
Het is natuurlijk ook uitkijken naar aangename composities…
Het ene geeft een handje aan het ander hé ?






Deze MiddenFormaat camera is echt wel een topper in het opslaan van kleuren…
De kroonblaadjes van onze Japanse Kerselaar zijn grotendeels puur wit,
maar met een ongrijpbaar vleugje roze erin verweven. !
Met een APS-C of een Full frame formaat camera kan ik dit subtiel kleurverschil tussen
het puur wit en het vleugje roze nooit zo mooi weergeven als hier !






Een high-key bewerking (rechtstreeks in de camera gedaan).
Hier heb ik gewoon de EV op +1 gezet, de lichtmeting
(in volle tegenlicht) op 1 centrum punt gezet…
Meer is het niet 😉😎





Et voila, we zijn hier aan het eind van een Lente Bloesem logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kersenbloesem fotografie,
mijn uitleg over midden formaat camera’s, mijn indrukken & overpeinzingen ervan
en over de ongelooflijk mooie natuur in een Japanse kerselaar in volle bloei
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé ‘wink’


Groetjes, Dirk

Plantentuin Meise 2021(deel 5)

Van de wilgenkatjes en de lente bloesems neem ik jullie vandaag
nog eens mee naar de Plantentuin in Meise.
Dit logje is het vervolg van Plantentuin Meise 2021 (Deel 4)
De camera is nog steeds de Sony A7 III met de 100mm manuele
& uitstekende Laowa macro lens.
Doordat het een 100% manuele lens is, werkt de autofocus NIET !…
Daarom gebruik ik Focus Peaking om manueel scherp te stellen.
Maar let wel op :
Deze manuele techniek kan je meestal niet gebruiken bij bewegende
onderwerp(en) en zeker niet bij sport fotografie …
Maar daar zijn dan weer andere prima lenzen voor !

De Plantentuin is zo enorm groot dat je onmogelijk alles op 1 dag kan zien…
Wij kopen altijd een “Vriend van de Plantentuin” jaarticket,
dan kunnen we iedere dag vanaf 08am binnen !
Met de andere (goedkopere) tickets mag je vanaf 09am binnen…
Mijn fotografiecollega en ikzelf hebben één negatieve opmerking voor de Plantentuin…
Je kan er lekkere koffie krijgen…maar vanaf 11u am maar pas… 🙄🤔
Daarom nemen we zelf onze thermos met warme ☕ mee…
Aan de Directie van de Plantentuin… Fotografen kunnen niet zonder vers gezette koffie…
Doe er aub iets aan 🤗🙏
Anders laten we deze bronzen leeuw los 🤠





Een piepklein insectje én een gele bloem…
De scherpte op het vliegje en niet op de bloem vind ik wel iets hebben 🙂






De naam van deze prachtige bloem vergeet ik altijd
maar kom, dat is niet echt belangrijk hier…
De pastelachtige kleur overgangen in de achter én de voorgrond
vind ik veel belangrijker 😎






De herfst was al volop bezig eind september 2021…
Een natgeregend blad onder een grijze hemel…
Vele mensen zullen bij dit soort van grijs weer nooit denken aan fotografie,
maar dan denken die vele mensen helemaal verkeerd hoor ! 🤭
De grijze wolken zijn als het ware een reusachtige diffuser tussen het aardoppervlak
en de zon die je niet ziet, maar die wel haar licht doorheen de grijze wolken straalt.
Na een zachte regenbui zijn de kleuren in de natuur ongelooflijk briljant en mooi !
Als fotograaf moet je daar zeker gebruik maken 😎🧐





Eind september vind je nog enkele dappere bloemetjes,
die er nog eens stevig gaan invliegen 😋





Tropische planten en bloemen zijn niet echt bekend bij ons…
Deze plantjes deden me denken aan het boek ‘War of the worlds‘ van H.G. Wells
Als fotograaf kan je met wat fantasie de werkelijkheid zodanig fotograferen
dat die werkelijkheid iets totaal anders wordt dan je denkt wat je ziet… 🤠
Het is gewoon een kwestie van kijken en zien én je kijkhoek bepalen…





Zomaar wat gele bloemen met een zwart hartje aan de vijver…






Minimalisme in fotografie…
iets waar ik altijd blijf naar zoeken !
Een reusachtig blad, bijna een meter in doorsnee,
je kan dat natuurlijk volledig fotograferen, maar wat vertelt of zegt die foto je dan ?
Hier ben ik op zoek gegaan naar “de regel van derden“, zowel horizontaal én verticaal.
De hoofdnerven in het blad werken het geheel tenslotte mooi af 🤠






Rond de fontein in de vijver zijn alle planten heerlijk bedekt met druppeltjes…
Een zelfde soort bloem als de 3de foto in dit logje zie je hier.
Die honderden minuscule druppeltjes geven deze bloem een heel ander uitzicht hé ?





Om dit logje (voor vandaag) te eindigen…
In de Orchidee afdeling vind je de meest ongelooflijke bloemen !
Zowel qua kleur als qua vorm
Als je me zegt dat dit een exotische Pelopiaanxe zeester is… wel… dan geloof ik je 🤠






Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 5” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk