Brussel Lichtfestival

Van het kleine macro wereldje en het wondermooie IJsland,

neem ik je graag mee naar iets totaal anders ! 😎

 

We gaan zelfs nog eens dik 2 jaar terug in de tijd ! Astemblieft ! 😉

We gaan terug naar 25 februari 2018, het tijdstip is 21uur.

Het Brussels Light fest of in onze eigen taal gezegd, het Brussel Licht festival,

werd zopas voor geopend verklaard.

 

Gewapend met de Fuji GFX en de Fuji 23mm breedhoek lens was ik er klaar voor …

Samen met mijn fotomaatje Boudouin Paradis (een oud collega)

trapten we de fotoshoot van dit licht-feest gebeuren af aan het Brussel Kaaitheater.

 

 

Ik had natuurljik een statief meegebracht,

zodat ik met langere sluitertijden kon werken,

om de beweging van lichten van  trams, auto’s enz vast  te leggen.

De voetgangers (het publiek in dit gebeuren) vervagen dan ook evenredig,

wat een extra dynamiek geeft vind ik.

 

 

 

Bovenstaande foto heb ik met plezier naar zwart/wit bewerkt.

Merk ook op dat vele huizen echt wel heel oud zijn !

Die zijn in het Art-Deco of Jugendstil tijdvak gemaakt.

’t is heerlijk om hier rond te kuieren…

Je loopt hier als het ware in een open architectuur museum  😎

 

 

 

Het blauw/paarse laserlicht, dat zichtbaar gemaakt wordt

in een laag kunstmatige mist,

legt een dak vol bewegende, golvende magie over de mensenmassa.

 

 

 

Talloze kunstenaars die werken met licht,

hebben hun uiterste best gedaan om er iets moois,

iets uniek van te maken.

Door de langere sluitertijden, 5, 10, 15 tot 20 seconden,

kan ik de licht kleuren op een natuurlijke manier satureren.

Het is een leuke en heel  interessante oefening voor een (hobby) fotograaf 😉

 

 

 

Sommige bomen zijn verlicht dmv gekleurde lampen.

Door het immense verschil tussen stik donker en fel licht

moet je goed opletten om geen onder of overbelichting te krijgen (verbrand).

Bij overbelichting registreert de camera géén kleur of licht informatie meer.

In vaktermen spreken we dan van ‘een verbrande foto’.

Je ziet geen enkel detail meer in deze ‘verbrande’ zone.

Onderbelichting in je foto is het tegenover gestelde…

Je ziet geen enkel detail meer in de donkere schaduwen.

Zelfs in photoshop zijn over of onder belichte foto’s niet meer te redden.

Gewoon omdat er in die onder of over belichte zone,

geen enkele licht of kleurwaarde is weggeschreven.

Daarom is het soms balanceren op de slappe koord om details

te krijgen in het donkerste deel én tegelijk in het lichtste deel van je foto.

Zeker in deze extrema licht verschillen.

Het is echt wel een uitdaging zei Boudouin, mijn fotomaatje,

maar uitdagingen zijn er om ze aan te pakken hé ? 😎

 

 

 

Een paars, blauwe boom…

’t doet me denken aan een regeringscoalitie die ik liever niet heb 😉

 

 

 

Ik vond dat deze foto iets van ons landje, België uitstraalt…

Het donker van de lucht,

het geel van de stadslampen links

en het rood van het licht aan de voorkant van de huizen

Zwart, geel en rood, onze nationale driekleur 😎

 

 

 

De mooi belichte Sint-Katelijne kerk in Brussel…

De oude verweerde kasseien, de vele mensen op straat en het mooie tegenlicht

dat voor lekker lange schaduwen zorgt, zijn perfect voor deze zwart/wit foto

 

 

Even verder, waar een of ander stad of buurt parkje is,

is nu een verzameling ballonnen, van groot naar klein vastgemaakt.

Elke ballon kan onafhankelijk naar onder of boven zweven,

iedere ballon kan ook op elk moment veranderen van kleur…

Op de achtergrond (redelijk luid) hoor je muziek van Pink Floyd,

Klaus Schulze, Metalicca  enz enz…

Het geheel voelt als een kunstig vorm en kleur ballet !

Heel mooi om te zien én te horen 😎

 

 

 

Een ballet van nu gekleurde ballonnen én muziek in het park…

Zie je dat de eerste rode lichtjes in de huizen links en rechts oplichten ?

 

 

 

Om dit ‘Brussel licht festival 2018’ logje af te sluiten…

De ballonnen werden terug helder wit,

tegelijk gingen alle (rode) lichten aan in de omringende huizen.

De ballonnen dansen nu op en neer in het ritme van de muziek…

Als ik me goed herinner was het de Radetzky march muziek van Johann Strauss

Zalige momentjes vol kiekebisj hoor 😉

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van dit foto logje  gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Brussels Lightfest 2018 fotografie,

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Het kleine wereldje is megagroot (Deel 4)

Van mijn giraf portretfotografie in Blijdorp,

gaan we 6 jaar terug in de tijd én naar een heel andere plaats !

We zijn terug in het Heizelpark van Brussel, om het Atomium te fotograferen.

Voor mijn vorig Atomium logje, klik hier  

 

Soms laat ik afgewerkte foto’s een hele tijd liggen,

om er later (in mijn ogen gezien dan) leuke dingen mee te doen 😎

Als je mijn blog volgt, dan weet je al dat ik een zwak heb voor

spiegelingen, foto’s roteren, met water-filters spelen, enz enz

De meeste foto’s hier zijn HDR bewerkingen die ik later heb

gespiegeld , stukken eruit heb gesneden en dan op die uitsneden

mijn fantasie los te laten :mrgreen:

 

Het atomium is een gedroomde locatie om creatief te zijn !

 

 

Het wateroppervlak is gemaakt met Flood (een Photoshop plugin),

op het resultaat van 4 vertikale én horizontale spiegelingen

 

Het atomium

als een stalen monsterspin

rijst uit het water

 

 

 

Het Atomium gezien vanuit het eerste trapniveau.

 

 

Het groene Brupark is weerspiegeld in de onderste bollen.

Daar kan ik zeker iets mee doen dacht ik 😉

 

 

In mijn vorige Atomium logjes had ik al gezegd dat een fotograaf

nieuwe oogpunten moet zoeken, creatief moet zijn,

niet zomaar klakkeloos na-fotograferen wat al miljoenen keer

is gemaakt door andere mensen !

Soms kan je met een simpele uitsnede of een lange zoomlens,

toch wel min of meer originele foto’s maken, waarvan iedereen ziet

dat het toch een foto van het Atomium is 😎

 

 

Dit is géén photoshop bewerking…

Het is gewoon een 90º geroteerde uitsnede

 

Een ijzer atoom,

is 165 miljard keer vergroot

Wat een prestatie !

 

 

De vorige foto in zwart/wit omgezet

en er dan een Flood bewerking op los laten…

Ik amuseer me ermee :mrgreen:

 

 

Van de 2de vorige foto kan je dit maken… 😀

 

 

Of dit… :mrgreen:

 

 

 

Om dit logje te eindigen,

een ‘normale’ foto van het Atomium.

Omdat ik hier een langere zoomlens gebruik (100/400mm),

lijkt de afstand tussen de ‘bollen’ veel kleiner dan in werkelijkheid.

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Atomium en spiegeling fantasie fotografie

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Deze Atomium log serie sluit ik hiermee af

(of tot wanneer ik daar een nieuwe fotoshoot ga doen 😀 )

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Op zoek naar zonnebloemen

Omdat het de laatste dagen niet veel meer doet dan regenen en nog eens regenen,

neem ik je nog eens mee naar de warme Franse zomerzon, anno 2017.

We waren daar op vakantie in de Dordogne streek en hadden die dag

het stadje Bergerac bezocht. (Klik hier voor het Bergerac-bezoek)

Op de terugweg naar Les Eyzies (onze camping) reden we door

de uitgestrekte zonnebloem velden én genoten ervan :mrgreen:

 

Die zonnebloem warmte van toen deel ik graag met al mijn bezoekers 😉

 

 

 

Het was die dag nogal warm geweest…

Dat het ging uitdraaien op een flink zomer onweer, was duidelijk.

Maar ik heb liever onweer wolken dan een saai blauwe lucht 😎

 

 

Draaiend naar de zon

om volop te genieten

onze Tournesol

 

 

Een gevleugelde zonnebloempitten dief aan het werk 😉

 

 

 

Onlangs heb ik ergens gelezen dat bloemen ongeveer

130 miljoen jaar geleden ontstaan zijn…

Dat is heel wat langer dan wij, mensen reeds bestaan.

En in ons korte bestaan hebben we als mensheid al heel veel kapotgemaakt…

Dan doen de bloemen en planten het verdorie veel beter dan wij :mrgreen:

Het is fantastisch vind ik, om te zien hoe deze bloemen groeien !

Er zit een wiskundig patroon in.

De natuur is een oneindige bron van verrassingen 😎

 

 

Het zal gaan stormen

maar zonnebloemen volgen

hun zon zoals steeds

 

 

Het is ongelooflijk als je ziet hoe uitgestrekt die zonnebloem velden zijn !

 

 

We eindigen dit logje met een vraag :mrgreen:

Weet je waarom een zonnebloem naar de zon draait ? ? 😉

Onvolwassen planten waarvan de bloemknop nog niet geopend is, vertonen heliotropisme:

overdag draait de bloemknop op zonnige dagen mee met de zon.

’s Nachts keert de bloemknop terug naar de oostelijke stand.

Deze dagelijkse beweging wordt bewerkstelligd door ongelijke groei en

door celstrekking van de bloeistengel.

Een zonnebloem heeft namelijk geen pulvini (bladkussentjes).

Tegen de tijd dat de bloeiwijze zich opent, verstijft de bloeistengel in de oostelijke stand;

het heliotropisme is dan voorbij. Daardoor wijzen bloeiende zonnebloemen de hele dag naar het oosten.

(Bron: Wikipedia)

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit zonnebloemen logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zomerse fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Op zoek naar Cyrano De Bergerac

Voor vandaag wil ik terug een grote sprong maken qua onderwerp…

Van de tropische vlinders en de macro’s van herfstblaadjes,

neem ik je vandaag mee naar Frankrijk, de Dordogne.

De zomer van 2017, het was drukkend warm in Les Eyzies,

we besloten een oud stadje te bezoeken,

om de simpele reden dat de warmte wordt tegenhouden in die smalle steegjes.

Het te bezoeken stadje voor vandaag is Bergerac, heel bekend voor zijn wijn,

maar zeker ook heel bekend door Cyrano De Bergerac

die hier heeft gewoond en gewerkt. (Frans dichter, schrijver én militair )

Op Cyrano’s leven baseerde Edmond Rostand een succesvol toneelstuk,

dat werd verfilmd met Gérard Depardieu in de hoofdrol.

Van Cyrano werd ook verteld dat hij een bijzonder grote neus had 😉

 

Ik hou van die oude, deels vervallen Franse stadjes.

De buitenkant mag ietwat vervallen, verwaarloosd lijken,

maar binnen de huizen vind je meestal prachtige meubelen

en eerste klas design spullen.

De mensen hier leven in een heel ander ritme dan ons jachtig vooruit

rapper maak plaats maak plaats leventje :mrgreen:

 

Een smal steegje, waar het zeker 10 graden minder warm was dan buiten de stad !

 

 

 

Dit soort van fotografie nodigt gewoon uit voor zwart/wit omzetting

 

 

 

Wat verder weer een typisch Frans tafereeltje…

Een groepje vrienden, samen aan tafel,

glaasje witte wijn, pastis, assortimentje kaas…

uitleggen met handen en voeten, zoals alleen de Fransen dat kunnen  🙂

Leven zoals God in Frankrijk 😎

Hier en daar zakken de huizen een beetje scheef,

maar niemand stoort zich daaraan !

j’aime la France ! 😉

 

 

 

Bij deze zwart/wit omzetting besloot ik voor een kleur selectieve bewerking.

Het belangrijkste in deze foto, het groepje vrienden, blijft in kleur.

 

 

 

Een pittoresk stadspleintje…

Het was rond 13uur

Er was geen enkel geluid, alles was bedekt met de mantel der stilte…

In de schaduw was het zalig vertoeven !

 

 

 

 

Weer een zwart/wit kleur selectieve omzetting…

Titel van deze foto : Vergeten tijdschrift

 

 

 

Als je een oud stadje bezoekt, dan kom je andere bezoekers tegen…

Deze jongen had ik in gedachten ‘De karate kid’ genoemd 😉

Hij poseerde voor mij, op de beste plaats die ik me kon indenken!

 

 

 

 

Terug een zwart/wit omzetting van vorige foto,

Omdat “de karate kid” een rode hoofdband droeg,

koos ik ervoor om het rood te laten voor wat het is.

Spelen met selectieve kleur in zwart/wit is leuk om te doen vind ik 😎

 

 

 

“De karate kid” was intussen verdwenen…

Nog vlug een foto van dit kerkpleintje,

de omzetting naar zwart/wit maar met behoud van alle rood én groen !

Het brengt meer evenwicht nu vind ik 😀

 

 

 

Om af te ronden voor vandaag…

Een standbeeld ter ere van Cyrano is hier wel op zijn plaats 😎

 

Cyrano is vooral bekend voor zijn sciencefictionverhaal Histoire Comique des États

et Empires de la Lune (1657) en het hierop volgende Les États et Empires du Soleil (1662).

Het werk staat vol met luchtreizen, bizarre ontmoetingen, gevechten met inboorlingen,

juridische processen waarin de held wordt bijgestaan door een advocaat die enigszins op de hoogte

is van de gewoonten op aarde, diepzinnige discussies met filosofen over politiek en economie

en zelfs ontmoetingen met Plato, Democritos en Descartes.

De luchtreis vindt plaats in een grote houten kist,

zeer licht van gewicht, die hermetisch gesloten kan worden.

Het geheel werd aangedreven door een kristal en een zeil dat bewoog op zonnewind.

De straling van sterren werd zo omgezet in bruikbare energie.

Hiermee overbrugde het vaartuig afstanden van duizenden kilometers.

(Bron: Wikipedia)

 

Wat een bijzonder rijke fantasie had Cyrano hé ?

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit Cyrano De Bergerac logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zoektocht naar Cyrano stad fotografie,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 11) – Uitstapjes

In mijn vorig logje waren we in IJsland, het kust dorpje Husavik.

Vandaag blijven we aan de kust, maar dan een totaal andere kust :mrgreen:

We gaan terug naar Étretat, aan de Normandische kust in Frankrijk.

 

Omdat we al voor de 5de dag in Étretat waren,

besloten we om een ander stadje te bezichtigen.

De naam van het stadje ben ik ondertussen vergeten,

maar is dat een bezwaar ?  😀

 

Het stadje zelf stelt niet veel voor…

zoals elk Frans stadje is het er druk, stoffig, veel te veel auto’s en kleine bromfietsen

die overal tussen door flitsen…

Het was er te warm naar ons goesting,

dus zochten we de rust én de koelte van een oude kerk op 😎

Deze kerk was doorheen de eeuwen verbouwd en herbouwd,

zodat een mengelmoes van bouwstijlen is verweven doorheen het gebouw.

Je vind er vroeg en oud romaanse bogen en gewelven,

afgewisseld door vroeg en late gotische & meer speelse bouwstijl.

Door het heel grote verschil van licht dynamiek (tussen zwart & puur wit)

koos ik om de HDR techniek gebruiken, om de grote verschillen tussen

het sterkste licht en het diepste donker te overbruggen in 1 foto.

Voor elke HDR foto in dit logje heb ik 5 foto’s genomen met 1 stop licht verschil.

Nadien zijn die 5 foto’s tot 1 foto bewerkt door SNS HDR Pro.

Detail: Er is géén statief gebruikt… alle foto’s zijn genomen uit de losse hand !

Ik leun wel tegen een muur of een zuil ofzo, anders is scherpe HDR niet mogelijk 🙂

 

In het huis van God

proef je gewijde stilte

en oude wierook

 

 

 

 

Oude gebouwen en vooral oude  kerken ademen iets ongrijpbaars uit vind ik…

Moesten deze muren kunnen vertellen hé ? 😎

 

 

 

 

Voor brandglasramen heb ik altijd een zwak gehad !

Het is hét multimedia verhaal voor onze voorouders.

Stel je voor dat je 500 jaar geleden was geboren…

Geen internet, fotografie, boekskes of kranten, tv, enz enz.

Hoe zou jij deze glasramen dan zien ? Welk verhaal vertellen ze ?

Als je ze aan de buitenkant ziet, is het iets vuil, donker, zijn ze zelfs lelijk …

Maar van binnenuit gezien zijn het sprankelende vertoningen,

die bruisen van kleurenpracht !

Iets waar oneindig veel mensen met bewondering hebben naar gekeken :mrgreen:

 

 

 

 

Preekstoelen…

nog nooit heb ik de eer gehad om een spreker bezig te zien in

zo’n fraaie preekstoel constructie.

Dankzij de HDR foto bewerking techniek kan ik hier nog details zien

in de donkerste gebieden én in het felle licht tegelijk !

En dit zonder vervelende digitale ruis 😎

De mogelijkheden van digitale fotografie zijn enorm :mrgreen:

Iets wat pakweg 20 jaar geleden nog ondenkbaar was,

is nu (bijna) mogelijk met een simpele smartphone 😉

 

 

 

 

Op sommige brandglasramen zie je de meest gruwelijke

dingen gebeuren…

Hier zijn we getuige van de onthoofding van Johannes de Doper…

Nu ja, wat de kerk (de inquisitie enzo) vroeger de mensen aandeed,

verschilt niet veel met het leed dat vandaag ISIS strijders andere mensen aandoen  😥

Een glasraam vol met horror voor onze middeleeuwers !

 

 

 

 

The never ending story…

Overal wordt de glorie, de grootheid van de rijken, de adel afgebeeld…

Maar nooit zie je een arme boer of een dienstbode zijn nederige werk doen…

Sociale ongelijkheid is van alle tijden !

 

Het gewone plebs

ziet de rijke adel pracht

en blijft uitgebuit

 

 

 

 

Het is niet al goud wat blinkt…

Hier zie je nog veel restanten van oude muren, oude doorgangen,

slordig herbouwde delen van deze kerk

Wij zouden zeggen: ’t is met de Franse slag gedaan 😉

 

 

 

 

Romaanse kruis, kruiston gewelven …

‘k heb het altijd al fascinerend gevonden hoe deze bouwtechniek is

ontwikkelt en uitgewerkt tot de meest fraaie en gedurfde constructies.

Later, in de gotiek is deze bouwtechniek zelfs tot hemelse kunst verheven :mrgreen:

 

 

In wandelgangen

zweeft het eeuwenoude stof

geurend naar vroeger

 

 

 

 

 

Je kan tegenwoordig bijna geen kerk meer passeren,

of er zijn restauratiewerken bezig…

Nu ja, bij deze kerk was het echt wel nodig !

De broze kalksteen was zwaar aangetast door onze zure regen.

Sommige beelden waren bijna volledig weggevreten door de zuren ! 👿

Maar de wolkenpartij was hier dan weer indrukwekkend mooi !

 

 

 

 

In een toeristische gids ginder lazen we dat het kerkhof

de moeite waard was om eens te bezoeken.

’t was inderdaad de moeite waard om in de dodenakker aldaar wat rond te lopen…

Maar weer werd ik ergens ongemakkelijk door het geheel…

Een ‘Je vind het alleen mooi als je met oogkleppen rondloopt’ gevoel…

Er waren veel reusachtige, prachtige en kunstzinnige graven,

en dat stoort mijn sociale rechtvaardigheidsgevoel toch wel 😦

Al die pracht en sier, zoals in de brandglasramen in kerk en kathedraal,

was en is er enkel om de rijken, de adel, dé elite hun verheven plekje te geven

Hoog verheven boven het wereldje van het plebs…

En de kleine werkman en werkmadam…

Daar hoor of zie je nergens iets van 🙄

Maar die hebben wel al deze pracht en praal mét hun handen gebouwd

én onderhouden voor een schamel of een hongerloontje.

Och ja, ik weet het wel,

sociaal onrecht is van alle tijden…

Maar toch mag dat onderwerp eens op tafel gegooid worden hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Nog wat haiku woordjes om afscheid te nemen van rijk en arm …

 

Op de kerkhoven

zijn alle doden gelijk

tot in eeuwigheid

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn HDR  fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 3)

Het is ongeveer een maand geleden dat we nog eens in Luik waren…

Wat vliegt de tijd toch hé ?

Hoe ouder een mens word,hoe rapper de tijd vooruit vliegt ! :mrgreen:

Vind jij dat ook niet ?

Een reden te meer om onze kostbare tijd zo zinvol mogelijk te besteden 😀

 

Zo, we zijn weer in Luik Guillemins.

Architect Santiago Calatrava heeft veel van die uitstekende ‘vleugels’

in het enorme gebouw ingepast.

Het zijn glazen vleugels, gedragen door geplooid staal,

soms gedragen door voorgespannen beton.

Er is maar 1 groot probleem… hoe houd je dit in hemelsnaam proper ??

Om dit netjes te houden heb je redelijk ingewikkelde machines nodig

om je poetsmensen veilig te laten werken, of door gesofisticeerde robots  in te schakelen.

Maar aan dat alles hangt heel zeker een stevig prijskaartje…

en de NMBS ligt van al die vervuiling zeker niet van wakker 🙄

Eerst geven ze honderden miljoenen € uit, om nadien alles te laten verloederen.

Dat vind ik ergens wel hemeltergend, want het is ons belasting geld

waar overal zo kwistig in het rond mee wordt gesmost 👿

Enfin soit… Wat doe je eraan hé ?

gele hesjes dragen zet ook al niet veel zoden aan de dijk …

 

Een vervuilde glazen vleugel…

 

 

 

 

Maar kom… we gaan niet verder met door somberheid vervuilde gedachten…

Onze blog beker is halfvol en de zon schijnt 😀

 

Met een simpele spiegeling wordt de bovenstaande vuile vleugel

iets helemaal anders hé 😎

Is het een vliegtuig, een ufo , een zwevend ding, een vliegende ruit ?

Het is leuk, om uit bestaande vormen, niet bestaande werelden te scheppen :mrgreen:

 

 

 

 

En het wordt nog leuker als ik een ‘vleugel’ samen met een stukje dak

gebruik om weer nieuwe vormen te maken 😎

 

 

Werelden

 

in mijn werelden

mag je verloren lopen

daar maak ik ze voor

 

 

 

 

Het perspectief is echt wel fantastisch in dit gebouw !

Als je daar gewapend bent met een stevige breedhoeklens,

dan kan je de inwerking van het perspectief nog wat extra onderstrepen:-D

Uiteraard is dit een spiegeling…

Het lijkt of deze structuur zweeft… en toch is het echt niet zo… :mrgreen:

De middenste snijpunten vormen 1 lijn op een grote betonnen steunbeer,

maar die steunbeer heb ik weggeknipt, alvoor deze spiegeling te maken.

Och ja, het zijn maar spielerijtjes waar ik me mee amuseer 🙂

 

 

 

 

 

In Nick tools zit een fantastische tool, namelijk “De Multilens”.

Dat was vroeger een (analoge) camera met 3 of 4 verschillende lenzen,

die elk een ander stukje van dezelfde foto belichten.

Als je deze eigenschap digitaal kan loslaten op een gespiegelde foto,

dan krijg je dit…

Welkom in mijn fantasie wereldje 😎

 

 

 

 

 

Meneer Calatrava heeft op geen centje gekeken

toen hij deze trappenzuil heeft ontworpen…

Voor élk spoor is er zo eentje…

 

 

 

 

 

Als je de trap niet kan of wil nemen,

mag je altijd deze futuristische lift gebruiken !

Allemaal heel mooi natuurlijk.

Het prijskaartje van dit gebouw was dan ook navenant …

Ongeveer 450 miljoen €… astemblieft !

 

Star Trek

 

Beam me up Scotty

knalt door mijn gedachten

bij dit Star Trek ding

 

 

 

 

 

 

Van helemaal beneden, onder het spoorcomplex, kan je naar de parkings gaan.

Het zijn echt wel monumentale trappen, vind je niet ??

Calatrava heeft gewild dat er in dit overkoepelend gebouw,

geen enkele rechte lijn aanwezig zou zijn…

Hij heeft voor 99% gelijk gekregen.

Alleen zijn Spaance confrater, Antoni Gaudí krijgt van mij nog een hogere score 😎

In zo’n magistraal gebouw moet je echt de tijd nemen,

om het geheel te laten inwerken op je…

Het is een peperduur gebouw,

maar tegelijk is het ook waanzinnig mooi en adembenemend  groots :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Even wisselen van lens, met de 24/70mm kan ik korterbij kijken,

om de prachtige (wit betonnen) bogen te bewonderen.

De inwerking van het perspectief krijgt hier iets van magie hé ?

 

 

 

 

 

 

Ik laat bovenstaande foto 90 graden kantelen naar rechts…

en dan neem ik er een horizontale spiegeling van.

Welkom in mijn wereldje van onmogelijk bestaande vormen :mrgreen:

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag.

De vorige foto, bewerkt met de Multilens tool van Nick tools.

 

Een kleine nabeschouwing :

Bij al mijn spiegelingen, whatever tool bewerkingen,

probeer ik nooit ‘zomaar’ iets te maken… dat zou echt wel redicuul zijn hé ?

Datgene wat ik zal én wil maken,

is juist datgene, dat ik op voorhand heb gezien in de foto die ik nog zal maken,

iets dat me aantrekt of me treft in een compositie,

Laat ons stellen dat 95% hiervan gevoelsmatig is gemaakt

en 5% beredeneerd …

Maar de meeste van mijn “beredeneerde” bewerkingen,

eindigen in de digitale vuilbak :mrgreen:

Zo zie je maar… werken vanuit je buikgevoel is nog altijd het beste 😎

 

Dat is gewoon wat ik je wil meegeven vandaag :

Ken de regeltjes én leer ze te gebruiken

maar doe vooral je eigen ding, volg je buikgevoel en wees creatief  😎

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word niet cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door de mens…

Daarom pas ik me aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

 

Luik Guillemins

Ja hallo !

Dit weekje was me het weekje wel… amai ni !

‘k vertel je wat hier is gebeurd …

 

Een smerig computer virus heeft op de een of andere manier mijn pc besmet 😈

zo een virus dat alles van je systeem overneemt en random mijn software blokkeert.

Zo kon ik geen internet radio meer ontvangen, kon mijn mail niet meer lezen of openen

veel programma’s starten niet meer op of doen de gekste dingen 😦

Balen !!

 

Samen met mijn zoon ( afgestudeerd bachelor IT, met specialisatie cyber security)

hebben we de machine geisoleerd van internet (ook wifi uitgezet) en op onderzoek gegaan…

Na een half uurtje snuffelen in logs en systeem bestanden hebben we ontdekt

dat mijn pc was overgenomen ergens vanop een rits obscure Russische servers.

Dat is zwaar balen natuurlijk !! 😡

Het is onbegonnen werk om uit elk bestand de ‘besmetting’ te verwijderen…

Zelfs een anti virus programma kan dat niet ! 😥

Ons besluit: De machine volledig formatteren en alles vanop nul terug opbouwen.

 

Wat ben ik blij dat ik heel regelmatig backup’s maak van al mijn foto’s 🙂

Al mijn foto’s staan op externe schijven, op 2 locaties zelfs :mrgreen:

 

Een windows 10 + de extra software herinstalleren is niet zo erg (zo dachten we)

Dat zou 2 of max 3 avondjes werk zijn. 😐

 

Maar (er is altijd een maar hé…)

Laat het nu lukken dat,

toen we de pc opstarten via een USB met de Windows 10 installatie

er helemaal niets meer gebeurde… de machine was doodgewoon morsdood 😦

Dammmm ! 😈

 

Nu is de maat vol dacht ik, ik ben die Windows gatenkaas echt kotsbeu !

Ik ga een goedkoop moederbord zoeken op Amazone en daar Linux Ubuntu op installeren.

voor internet, mail,enz gedoe.

Voor mijn fotografie (photoshop) ga ik een mini Mac van Apple aanschaffen

(omdat (betalend) photoshop niet draait onder Linux ! )

Mac werkt stukken sneller en is veel veiliger dan die kl*te Windows amoebe !

 

Gelukkig heb ik nog een oude portable staan die me even uit de nood helpt  😎

 

Nog even dit… onderschat nooit het belang van een goede backup voor je persoonlijke data…

Als je pc crasht of een fataal virus alles om zeep helpt, dan ben je alles onherroepelijk kwijt !

 

Het was me het weekje wel hé.. amai ni ! 😐

Tot zover onze slechte ervaringen deze week…

 

Sorry voor deze lange inleiding,

die totaal niets te maken heeft met : Luik Guillemins

Van dit schitterend NMBS treinstation in Luik (Liege) heb je zeker al gehoord,

je hebt er ook zeker al vele foto’s van gezien…

Dit wonder van architectuur vond ik wel een daguitstap waard.

We kwamen daar dan ook toe per trein… 😎 (om in de sfeer te komen 🙂  )

Vanaf mijn eerste indrukken had ik al zoiets van een  WOOOW gevoel !

Dat komt hier dik in orde 😉

 

 

 

 

De Spaans (Catalaanse) architect Santiago Calatrava had een mooie droom hier…

Een droom ontwerp in glas , staal en wit beton…

Luik Guillemins is het belangrijkste station van Luik en het derde drukste station van Wallonië, na Namen en Ottignies.

Het complex werd vernoemd naar de kloosterorde van de Wilhelmieten (Guillemins in het Frans)

die er in 1287 een klooster bouwden. De wijk waarin het station ligt, heet ook Guillemins.

 

Als je hier op één van de talloze bankjes gaat zitten

en dit architectonische wonder op je laat inwerken,

dan beleef je zoiets van ‘Dit kan niet… ik droom’…

Het is onvoorstelbaar gedurfd en oogstrelend mooi !

Het licht is hoe dan ook magistraal om te beleven  😎

 

 

 

 

Wist je dat ?

ik ogen tekort kwam om dit wonderbare gebouw te bevatten…

Overal waar ik keek, zag ik nieuwe elementen opduiken !

Het ritme van de uitgestrekte lijn profielen en de verkorting in het perspectief

was ronduit magistraal…

Wat zou ik graag eens in het creatieve brein van Calatrava kijken :mrgreen:

 

 

 

 

 

Hier had ik na een half uurtje al het ongezellig gevoel van:

Elke foto die ik hier maak, is al minstens 1 keer door anderen gemaakt…

Waarom zou ik daar nog iets aan toevoegen ??

Of zou ik proberen om ‘unieke’ foto’s van dit schitterend gebouw te maken ?

Net zoals ik deed bij het Atomium , weet je nog 😀

 

 

 

 

Teergeliefde bezoeker, je bent nu al wel bekend met mijn ‘spiegelingen’ hé ?

Een foto van het witte beton, het staal én het glas,

Alle bouw elementen van het gebouw in 1 foto…

De foto die ik als spiegeling bron gebruik is 90 graden naar rechts gekanteld…

 

 

 

 

Heb je zo het Luik Guillemins trein station ooit al gezien ? 😉

Deze (samengestelde)  foto is een simpele spiegeling van bovenstaande foto

 

 

 

 

 

Een detail van de wit/grijs geverfde stalen draagbalk elementen…

Dient als bron voor…

(Wat me hier vooral opviel waren de slordige lasnaden op sommige plaatsen)

 

 

 

 

 

 

Een simpele horizontale spiegeling geeft me een totaal ander beeld !

Het gebouw lijkt te versmelten in een Aliën film attribuut…

Een insectoïde vorm met een koningin moeder als hoeder van het nest 😉

 

 

 

 

Als ik de bovenstaande foto nu eens omdraai…

Nu speelt het moire effect ook nog mee als ik op en neer scroll 🙂

Luik Guillemins als een levende entiteit :mrgreen:

 

 

 

 

 

Om het Aliën effect nog wat te versterken…

De 2 voorafgaande bewerkingen aan elkaar geplakt in een nieuw vergroot canvas.

In het midden, de onvolgroeide insecten (?) eieren…

De organische structuur van dit  gebouw begint me te boeien 🙂

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spiegeling spielerij fotografie.

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk