Normandië – Étretat (Deel 11) – Uitstapjes

In mijn vorig logje waren we in IJsland, het kust dorpje Husavik.

Vandaag blijven we aan de kust, maar dan een totaal andere kust :mrgreen:

We gaan terug naar Étretat, aan de Normandische kust in Frankrijk.

 

Omdat we al voor de 5de dag in Étretat waren,

besloten we om een ander stadje te bezichtigen.

De naam van het stadje ben ik ondertussen vergeten,

maar is dat een bezwaar ?  😀

 

Het stadje zelf stelt niet veel voor…

zoals elk Frans stadje is het er druk, stoffig, veel te veel auto’s en kleine bromfietsen

die overal tussen door flitsen…

Het was er te warm naar ons goesting,

dus zochten we de rust én de koelte van een oude kerk op 😎

Deze kerk was doorheen de eeuwen verbouwd en herbouwd,

zodat een mengelmoes van bouwstijlen is verweven doorheen het gebouw.

Je vind er vroeg en oud romaanse bogen en gewelven,

afgewisseld door vroeg en late gotische & meer speelse bouwstijl.

Door het heel grote verschil van licht dynamiek (tussen zwart & puur wit)

koos ik om de HDR techniek gebruiken, om de grote verschillen tussen

het sterkste licht en het diepste donker te overbruggen in 1 foto.

Voor elke HDR foto in dit logje heb ik 5 foto’s genomen met 1 stop licht verschil.

Nadien zijn die 5 foto’s tot 1 foto bewerkt door SNS HDR Pro.

Detail: Er is géén statief gebruikt… alle foto’s zijn genomen uit de losse hand !

Ik leun wel tegen een muur of een zuil ofzo, anders is scherpe HDR niet mogelijk 🙂

 

In het huis van God

proef je gewijde stilte

en oude wierook

 

 

 

 

Oude gebouwen en vooral oude  kerken ademen iets ongrijpbaars uit vind ik…

Moesten deze muren kunnen vertellen hé ? 😎

 

 

 

 

Voor brandglasramen heb ik altijd een zwak gehad !

Het is hét multimedia verhaal voor onze voorouders.

Stel je voor dat je 500 jaar geleden was geboren…

Geen internet, fotografie, boekskes of kranten, tv, enz enz.

Hoe zou jij deze glasramen dan zien ? Welk verhaal vertellen ze ?

Als je ze aan de buitenkant ziet, is het iets vuil, donker, zijn ze zelfs lelijk …

Maar van binnenuit gezien zijn het sprankelende vertoningen,

die bruisen van kleurenpracht !

Iets waar oneindig veel mensen met bewondering hebben naar gekeken :mrgreen:

 

 

 

 

Preekstoelen…

nog nooit heb ik de eer gehad om een spreker bezig te zien in

zo’n fraaie preekstoel constructie.

Dankzij de HDR foto bewerking techniek kan ik hier nog details zien

in de donkerste gebieden én in het felle licht tegelijk !

En dit zonder vervelende digitale ruis 😎

De mogelijkheden van digitale fotografie zijn enorm :mrgreen:

Iets wat pakweg 20 jaar geleden nog ondenkbaar was,

is nu (bijna) mogelijk met een simpele smartphone 😉

 

 

 

 

Op sommige brandglasramen zie je de meest gruwelijke

dingen gebeuren…

Hier zijn we getuige van de onthoofding van Johannes de Doper…

Nu ja, wat de kerk (de inquisitie enzo) vroeger de mensen aandeed,

verschilt niet veel met het leed dat vandaag ISIS strijders andere mensen aandoen  😥

Een glasraam vol met horror voor onze middeleeuwers !

 

 

 

 

The never ending story…

Overal wordt de glorie, de grootheid van de rijken, de adel afgebeeld…

Maar nooit zie je een arme boer of een dienstbode zijn nederige werk doen…

Sociale ongelijkheid is van alle tijden !

 

Het gewone plebs

ziet de rijke adel pracht

en blijft uitgebuit

 

 

 

 

Het is niet al goud wat blinkt…

Hier zie je nog veel restanten van oude muren, oude doorgangen,

slordig herbouwde delen van deze kerk

Wij zouden zeggen: ’t is met de Franse slag gedaan 😉

 

 

 

 

Romaanse kruis, kruiston gewelven …

‘k heb het altijd al fascinerend gevonden hoe deze bouwtechniek is

ontwikkelt en uitgewerkt tot de meest fraaie en gedurfde constructies.

Later, in de gotiek is deze bouwtechniek zelfs tot hemelse kunst verheven :mrgreen:

 

 

In wandelgangen

zweeft het eeuwenoude stof

geurend naar vroeger

 

 

 

 

 

Je kan tegenwoordig bijna geen kerk meer passeren,

of er zijn restauratiewerken bezig…

Nu ja, bij deze kerk was het echt wel nodig !

De broze kalksteen was zwaar aangetast door onze zure regen.

Sommige beelden waren bijna volledig weggevreten door de zuren ! 👿

Maar de wolkenpartij was hier dan weer indrukwekkend mooi !

 

 

 

 

In een toeristische gids ginder lazen we dat het kerkhof

de moeite waard was om eens te bezoeken.

’t was inderdaad de moeite waard om in de dodenakker aldaar wat rond te lopen…

Maar weer werd ik ergens ongemakkelijk door het geheel…

Een ‘Je vind het alleen mooi als je met oogkleppen rondloopt’ gevoel…

Er waren veel reusachtige, prachtige en kunstzinnige graven,

en dat stoort mijn sociale rechtvaardigheidsgevoel toch wel 😦

Al die pracht en sier, zoals in de brandglasramen in kerk en kathedraal,

was en is er enkel om de rijken, de adel, dé elite hun verheven plekje te geven

Hoog verheven boven het wereldje van het plebs…

En de kleine werkman en werkmadam…

Daar hoor of zie je nergens iets van 🙄

Maar die hebben wel al deze pracht en praal mét hun handen gebouwd

én onderhouden voor een schamel of een hongerloontje.

Och ja, ik weet het wel,

sociaal onrecht is van alle tijden…

Maar toch mag dat onderwerp eens op tafel gegooid worden hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Nog wat haiku woordjes om afscheid te nemen van rijk en arm …

 

Op de kerkhoven

zijn alle doden gelijk

tot in eeuwigheid

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn HDR  fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Advertenties

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 3)

Het is ongeveer een maand geleden dat we nog eens in Luik waren…

Wat vliegt de tijd toch hé ?

Hoe ouder een mens word,hoe rapper de tijd vooruit vliegt ! :mrgreen:

Vind jij dat ook niet ?

Een reden te meer om onze kostbare tijd zo zinvol mogelijk te besteden 😀

 

Zo, we zijn weer in Luik Guillemins.

Architect Santiago Calatrava heeft veel van die uitstekende ‘vleugels’

in het enorme gebouw ingepast.

Het zijn glazen vleugels, gedragen door geplooid staal,

soms gedragen door voorgespannen beton.

Er is maar 1 groot probleem… hoe houd je dit in hemelsnaam proper ??

Om dit netjes te houden heb je redelijk ingewikkelde machines nodig

om je poetsmensen veilig te laten werken, of door gesofisticeerde robots  in te schakelen.

Maar aan dat alles hangt heel zeker een stevig prijskaartje…

en de NMBS ligt van al die vervuiling zeker niet van wakker 🙄

Eerst geven ze honderden miljoenen € uit, om nadien alles te laten verloederen.

Dat vind ik ergens wel hemeltergend, want het is ons belasting geld

waar overal zo kwistig in het rond mee wordt gesmost 👿

Enfin soit… Wat doe je eraan hé ?

gele hesjes dragen zet ook al niet veel zoden aan de dijk …

 

Een vervuilde glazen vleugel…

 

 

 

 

Maar kom… we gaan niet verder met door somberheid vervuilde gedachten…

Onze blog beker is halfvol en de zon schijnt 😀

 

Met een simpele spiegeling wordt de bovenstaande vuile vleugel

iets helemaal anders hé 😎

Is het een vliegtuig, een ufo , een zwevend ding, een vliegende ruit ?

Het is leuk, om uit bestaande vormen, niet bestaande werelden te scheppen :mrgreen:

 

 

 

 

En het wordt nog leuker als ik een ‘vleugel’ samen met een stukje dak

gebruik om weer nieuwe vormen te maken 😎

 

 

Werelden

 

in mijn werelden

mag je verloren lopen

daar maak ik ze voor

 

 

 

 

Het perspectief is echt wel fantastisch in dit gebouw !

Als je daar gewapend bent met een stevige breedhoeklens,

dan kan je de inwerking van het perspectief nog wat extra onderstrepen:-D

Uiteraard is dit een spiegeling…

Het lijkt of deze structuur zweeft… en toch is het echt niet zo… :mrgreen:

De middenste snijpunten vormen 1 lijn op een grote betonnen steunbeer,

maar die steunbeer heb ik weggeknipt, alvoor deze spiegeling te maken.

Och ja, het zijn maar spielerijtjes waar ik me mee amuseer 🙂

 

 

 

 

 

In Nick tools zit een fantastische tool, namelijk “De Multilens”.

Dat was vroeger een (analoge) camera met 3 of 4 verschillende lenzen,

die elk een ander stukje van dezelfde foto belichten.

Als je deze eigenschap digitaal kan loslaten op een gespiegelde foto,

dan krijg je dit…

Welkom in mijn fantasie wereldje 😎

 

 

 

 

 

Meneer Calatrava heeft op geen centje gekeken

toen hij deze trappenzuil heeft ontworpen…

Voor élk spoor is er zo eentje…

 

 

 

 

 

Als je de trap niet kan of wil nemen,

mag je altijd deze futuristische lift gebruiken !

Allemaal heel mooi natuurlijk.

Het prijskaartje van dit gebouw was dan ook navenant …

Ongeveer 450 miljoen €… astemblieft !

 

Star Trek

 

Beam me up Scotty

knalt door mijn gedachten

bij dit Star Trek ding

 

 

 

 

 

 

Van helemaal beneden, onder het spoorcomplex, kan je naar de parkings gaan.

Het zijn echt wel monumentale trappen, vind je niet ??

Calatrava heeft gewild dat er in dit overkoepelend gebouw,

geen enkele rechte lijn aanwezig zou zijn…

Hij heeft voor 99% gelijk gekregen.

Alleen zijn Spaance confrater, Antoni Gaudí krijgt van mij nog een hogere score 😎

In zo’n magistraal gebouw moet je echt de tijd nemen,

om het geheel te laten inwerken op je…

Het is een peperduur gebouw,

maar tegelijk is het ook waanzinnig mooi en adembenemend  groots :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Even wisselen van lens, met de 24/70mm kan ik korterbij kijken,

om de prachtige (wit betonnen) bogen te bewonderen.

De inwerking van het perspectief krijgt hier iets van magie hé ?

 

 

 

 

 

 

Ik laat bovenstaande foto 90 graden kantelen naar rechts…

en dan neem ik er een horizontale spiegeling van.

Welkom in mijn wereldje van onmogelijk bestaande vormen :mrgreen:

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag.

De vorige foto, bewerkt met de Multilens tool van Nick tools.

 

Een kleine nabeschouwing :

Bij al mijn spiegelingen, whatever tool bewerkingen,

probeer ik nooit ‘zomaar’ iets te maken… dat zou echt wel redicuul zijn hé ?

Datgene wat ik zal én wil maken,

is juist datgene, dat ik op voorhand heb gezien in de foto die ik nog zal maken,

iets dat me aantrekt of me treft in een compositie,

Laat ons stellen dat 95% hiervan gevoelsmatig is gemaakt

en 5% beredeneerd …

Maar de meeste van mijn “beredeneerde” bewerkingen,

eindigen in de digitale vuilbak :mrgreen:

Zo zie je maar… werken vanuit je buikgevoel is nog altijd het beste 😎

 

Dat is gewoon wat ik je wil meegeven vandaag :

Ken de regeltjes én leer ze te gebruiken

maar doe vooral je eigen ding, volg je buikgevoel en wees creatief  😎

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word niet cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door de mens…

Daarom pas ik me aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

 

Luik Guillemins

Ja hallo !

Dit weekje was me het weekje wel… amai ni !

‘k vertel je wat hier is gebeurd …

 

Een smerig computer virus heeft op de een of andere manier mijn pc besmet 😈

zo een virus dat alles van je systeem overneemt en random mijn software blokkeert.

Zo kon ik geen internet radio meer ontvangen, kon mijn mail niet meer lezen of openen

veel programma’s starten niet meer op of doen de gekste dingen 😦

Balen !!

 

Samen met mijn zoon ( afgestudeerd bachelor IT, met specialisatie cyber security)

hebben we de machine geisoleerd van internet (ook wifi uitgezet) en op onderzoek gegaan…

Na een half uurtje snuffelen in logs en systeem bestanden hebben we ontdekt

dat mijn pc was overgenomen ergens vanop een rits obscure Russische servers.

Dat is zwaar balen natuurlijk !! 😡

Het is onbegonnen werk om uit elk bestand de ‘besmetting’ te verwijderen…

Zelfs een anti virus programma kan dat niet ! 😥

Ons besluit: De machine volledig formatteren en alles vanop nul terug opbouwen.

 

Wat ben ik blij dat ik heel regelmatig backup’s maak van al mijn foto’s 🙂

Al mijn foto’s staan op externe schijven, op 2 locaties zelfs :mrgreen:

 

Een windows 10 + de extra software herinstalleren is niet zo erg (zo dachten we)

Dat zou 2 of max 3 avondjes werk zijn. 😐

 

Maar (er is altijd een maar hé…)

Laat het nu lukken dat,

toen we de pc opstarten via een USB met de Windows 10 installatie

er helemaal niets meer gebeurde… de machine was doodgewoon morsdood 😦

Dammmm ! 😈

 

Nu is de maat vol dacht ik, ik ben die Windows gatenkaas echt kotsbeu !

Ik ga een goedkoop moederbord zoeken op Amazone en daar Linux Ubuntu op installeren.

voor internet, mail,enz gedoe.

Voor mijn fotografie (photoshop) ga ik een mini Mac van Apple aanschaffen

(omdat (betalend) photoshop niet draait onder Linux ! )

Mac werkt stukken sneller en is veel veiliger dan die kl*te Windows amoebe !

 

Gelukkig heb ik nog een oude portable staan die me even uit de nood helpt  😎

 

Nog even dit… onderschat nooit het belang van een goede backup voor je persoonlijke data…

Als je pc crasht of een fataal virus alles om zeep helpt, dan ben je alles onherroepelijk kwijt !

 

Het was me het weekje wel hé.. amai ni ! 😐

Tot zover onze slechte ervaringen deze week…

 

Sorry voor deze lange inleiding,

die totaal niets te maken heeft met : Luik Guillemins

Van dit schitterend NMBS treinstation in Luik (Liege) heb je zeker al gehoord,

je hebt er ook zeker al vele foto’s van gezien…

Dit wonder van architectuur vond ik wel een daguitstap waard.

We kwamen daar dan ook toe per trein… 😎 (om in de sfeer te komen 🙂  )

Vanaf mijn eerste indrukken had ik al zoiets van een  WOOOW gevoel !

Dat komt hier dik in orde 😉

 

 

 

 

De Spaans (Catalaanse) architect Santiago Calatrava had een mooie droom hier…

Een droom ontwerp in glas , staal en wit beton…

Luik Guillemins is het belangrijkste station van Luik en het derde drukste station van Wallonië, na Namen en Ottignies.

Het complex werd vernoemd naar de kloosterorde van de Wilhelmieten (Guillemins in het Frans)

die er in 1287 een klooster bouwden. De wijk waarin het station ligt, heet ook Guillemins.

 

Als je hier op één van de talloze bankjes gaat zitten

en dit architectonische wonder op je laat inwerken,

dan beleef je zoiets van ‘Dit kan niet… ik droom’…

Het is onvoorstelbaar gedurfd en oogstrelend mooi !

Het licht is hoe dan ook magistraal om te beleven  😎

 

 

 

 

Wist je dat ?

ik ogen tekort kwam om dit wonderbare gebouw te bevatten…

Overal waar ik keek, zag ik nieuwe elementen opduiken !

Het ritme van de uitgestrekte lijn profielen en de verkorting in het perspectief

was ronduit magistraal…

Wat zou ik graag eens in het creatieve brein van Calatrava kijken :mrgreen:

 

 

 

 

 

Hier had ik na een half uurtje al het ongezellig gevoel van:

Elke foto die ik hier maak, is al minstens 1 keer door anderen gemaakt…

Waarom zou ik daar nog iets aan toevoegen ??

Of zou ik proberen om ‘unieke’ foto’s van dit schitterend gebouw te maken ?

Net zoals ik deed bij het Atomium , weet je nog 😀

 

 

 

 

Teergeliefde bezoeker, je bent nu al wel bekend met mijn ‘spiegelingen’ hé ?

Een foto van het witte beton, het staal én het glas,

Alle bouw elementen van het gebouw in 1 foto…

De foto die ik als spiegeling bron gebruik is 90 graden naar rechts gekanteld…

 

 

 

 

Heb je zo het Luik Guillemins trein station ooit al gezien ? 😉

Deze (samengestelde)  foto is een simpele spiegeling van bovenstaande foto

 

 

 

 

 

Een detail van de wit/grijs geverfde stalen draagbalk elementen…

Dient als bron voor…

(Wat me hier vooral opviel waren de slordige lasnaden op sommige plaatsen)

 

 

 

 

 

 

Een simpele horizontale spiegeling geeft me een totaal ander beeld !

Het gebouw lijkt te versmelten in een Aliën film attribuut…

Een insectoïde vorm met een koningin moeder als hoeder van het nest 😉

 

 

 

 

Als ik de bovenstaande foto nu eens omdraai…

Nu speelt het moire effect ook nog mee als ik op en neer scroll 🙂

Luik Guillemins als een levende entiteit :mrgreen:

 

 

 

 

 

Om het Aliën effect nog wat te versterken…

De 2 voorafgaande bewerkingen aan elkaar geplakt in een nieuw vergroot canvas.

In het midden, de onvolgroeide insecten (?) eieren…

De organische structuur van dit  gebouw begint me te boeien 🙂

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spiegeling spielerij fotografie.

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje is mega groot ! (Deel 2)

Van het Vikingdorp in IJsland vliegen we terug doorheen ruimte en tijd,

om onze tijdreis af te remmen boven een gevaarte dat “Atomium” noemt.

Dit gevaarte stelt een kubisch,

ruimtelijk gecentreerde kristalstructuur van een ijzer atoom voor

maar dan wel effekes 165 miljard keer vergroot !

Het is een stalen constructie ,

die bestaat uit negen bollen met elk een diameter van 18 meter !

De buizen die de bollen verbinden hebben een diameter van 3,3meter.

Het geheel is 102 meter hoog en weegt 2400 ton

Niet slecht voor een ijzerkristal hé ? 😎

 

Teergeliefde bezoeker,

uit vorige logjes weet je dat ik graag speel met spiegelingen, omkeringen,

verdraaingen enz in photoshop.

In deze Atomium foto reeks heb ik me in deze materie eens goed laten gaan :mrgeen:

De originele foto laat ik vanaf nu achterwege,

Alleen het eindresultaat is belangrijk 😀

 

Welkom dus in mijn tweede Atomium logje …

Het Atomium zoals je het nog nooit eerder gezien had  😉

 

 

 

 

Kristal

Dit ijzer kristal

lijkt wel een levend wezen

één cel, twee cellen

 

 

 

 

Heel het Brupark is weerspiegeld in de onderste bollen.

Een uitsnede ervan omkeren en er een spiegeling op loslaten

tovert weer nieuwe dingen tevoorschijn 😎

Creatieve fantasie is een mooi ding vind ik 😀

 

 

 

 

 

Als je op zoek gaat naar ongewone beeldhoeken,

standpunten die zeker niet alledaags mogen zijn…

dan kan je daar nadien lekker mee experimenteren.

Bij iedere foto die ik maak met dat doel voor ogen

heb ik op voorhand al bedacht wat ik ermee zou kunnen doen.

Hier heb ik een uitsnede van 2 bollen omgedraaid en gespiegeld

Het geheel lijkt wel te zweven , vind je niet ? 😀

 

 

Hersenspinsels

Rare werelden

zwevend in de fantasie

van hersenspinsels

 

 

 

 

We kunnen nog een stapje verder gaan 😎

Als de met elkaar verbonden stalen ‘werelden’,

langzaam in het water verzinken…

Een nieuwe realiteit scheppend 😉

 

 

 

Met spiegelingen kan je alle kanten op…

De originele (bron) foto is hier goed verstopt hé 😉

Er zijn zowel horizontale als vertikale spiegelingen  gemaakt.

Het originele canvas is met factor 8 vergroot om dit gevaarte te huisvesten 😀

 

 

 

 

Als je een bol niet doormidden snijd,

maar ergens op 1/4 van het geheel doorsnijd,

én dat geheel spiegelt,

dan krijg je geen dubbele bol, maar een eivorm.

De originele foto’s (telkens 3 foto’s ,verschillend belicht) zijn  HDR bewerkt,

zodat de kleuren lichtjes overdreven/verzadigd zijn.

Ideaal voor dit soort van fotografie spielerijtjes van mij 😉

Uit het niets een nieuwe wereld scheppen !

 

 

 

 

 

Een ‘normale’ foto…

Het is wel een HDR, maar zonder spiegelingen of andere foefjes :mrgreen:

Omdat een detail foto evenveel kan zeggen dan een groot overzicht…

 

Ze mogen zeggen wat ze willen,

maar steeds als ik het Atomium kan bewonderen,

sta ik altijd weer verwonderd te genieten van de creatieve genialiteit én durf

van de architecten André Waterkeyn en Jean Polak.

En ja… Het Atomium is opgeleverd in 1958…

In die tijd was er geen economische crisis, had iedereen werk en was er nog geld op overschot…

 

Enne, gewoon ter info… Eén jaar later kwam werd ik geboren 😉

Zoals zovelen van ons bouwjaar waren we ‘Expo kindjes’ 😆

 

 

 

 

Nog een ‘normale’ foto,

het is geen klassieke tonemapping HDR bewerking,

maar een HDR Exposure “Fusion” technologie.

Wanneer moet je welke van beide technieken gebruiken ??

Wel… dat ik het zelf niet goed kan uitleggen 😳

Het is vooral ervaring én fingerspitzengefühl die telt in deze materie…

 

 

 

 

 

Tommetoch, Ik kan het me niet laten hé 😉

We gaan weer wat spelen met spiegeltjes en uitsneden.

Een trappenzaal verbind de 2 half doorgesneden bollen…

Trappen die je omhoog én tegelijk naar beneden leiden,

’t lijkt wel een parodie op de geniale tekeningen van Escher 😎  Escher Link

 

Bollen

Twee grote bollen

zijn verbonden met trappen

die niet echt bestaan

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Atomium bollen en spiegeling fantasie fotografie

én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek.

 

Dit logje krijgt nog wel een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer hé laughing

Het kleine wereldje is mega groot !

Van het piepkleine macro wereldje , “het kleine wereldje”,

(zoals ik het macrowereldje graag vernoem),

springen we vandaag naar iets enorm groot,

Het is een bakbeest, een joekel van een constructie !

Maar in werkelijkheid stelt ons reusachtig onderwerp van vandaag,

echt maar iets piepklein voor, iets dat nog kleiner dan een stofje is…

iets dat in werkelijkheid onzichtbaar is voor ons oog… zo klein is het

zelfs met een heel straffe macro lens kan je het niet zien :mrgreen:

Ook met een microscoop kom je nog wat te kort om het te zien …

 

Vandaag zie je foto’s, (van iets petieterig klein),

dat in real time zomaar eventjes 165 miljard keer vergroot is ! (astemblieft zeg !! 😆 )

Het stelt een kubisch, ruimtelijk gecentreerde kristalstructuur van ijzer voor…

Teergeliefde bezoeker, dat immens bouwwerk, het Atomium   dat ken je wel hé  🙂 ,

 

Ik ga je niet vervelen met datums, namen, cijfers, maten of gewichten…

Dit alles en nog meer kan je allemaal op Wikipedia terugvinden.

Maar om je het gemakkelijk te maken : Klik HIER voor Wiki Atomium info 🙂

(Wat een service hier hé 😆  )

 

Nog ff wat foto technisch uitleg …

Alle foto’s in dit logje zijn geshoot met de Canon 6D.

Lens: Het zalige Canon 24/70 f2.8. allround glas !

Alle foto’s zijn HDR’s (bewerkingen van 3 of 5 verschillende belichtingen)

Uiteraard is telkens een statief gebruikt…

Enneuh… de foto’s zijn pakweg 3 jaar geleden geshoot :mrgreen:

 

En nu …

De bollen van Brussel (zoals ze bij ons zeggen 😀 )

 

 

 

 

Er zullen nu al wel enkele miljarden foto’s van het Atomium gemaakt zijn.

’t is echt niet mijn bedoeling om het zoveelste voorspelbare plaatje te maken,

iets tonen dat iedereen al honderduizend keer gezien heeft… brr…  dat wil ik niet !

Het is steeds weer een uitdaging voor mij,

om “andere” foto’s  te maken van “iets” dat heel bekend is…

Hoe maak ik herkenbare Atomium foto’s  op een niet-klassieke benadering ?

Je moet gewoon zien… zien, kijken, rondgaan, inzoomen, uitzoomen

en soms een uitsnede durven maken bijvoorbeeld…

In HDR kan je heel simpel het dynamisch licht en kleur bereik ‘oppompen’,

maar de kunst is om niet te overdrijven…

Zoals onze ogen het zien, en niet meer…

 

 

 

 

Het weer was ideaal die dag….

Er was onweer voorspeld,

de contrasten tussen licht en donker zijn heel uitdrukkelijk én vlijm scherp

Perfect weer voor HDR fotografie !  😀

Deze foto is genomen vanop 1 van de enorme buitentrappen van deze Fe kristal vergroting …

 

 

 

 

Ander standpunt kiezen op de trappen,

wat in of uitzoomen …

Het hemelsblauw contrasteert zalig met het goud van de rode pannendaken daar beneden…

Met de software “SNS-HDR” lukt het me om heel realistische HDR foto’s te maken…

 

 

 

 

 

Dan kom je terug naar beneden,

daar word het verschil tussen hooglichten en diepe schaduwen groter…

(het dynamisch lichtbereik wordt breder)…

Op sommige plekken is het licht bereik “verbrand”…

(dat zijn witte plekken waar geen digitale informatie meer is)

Het zwart is nog net niet dichtgelopen…

 

Deze foto is enkel goed om de digitale vuilbak te vullen,

maar ik toon je hem toch, om je erop te wijzen dat HDR geen wondermiddel is…

Btw, Fuji en Sony zijn stukken beter in het dynamisch lichtbereik dan Canon…

Maar 3 jaar geleden had ik nog geen Sony of Fuji 😀

 

 

 

 

 

Wist je dat ? ….

Onderstaande foto in feite dezelfde foto is als deze hier boven ?? 😆

Alleen is deze foto gewoon 180 graden naar links gekanteld…

 

 

 

 

Je kan met de trap omhoog naar de onderste “bollen”…

Héhé, het is een hele klim… zucht…

mijn knieën hebben het toen wel gevoeld, amai ni !

Nu ja, ‘k ben ook geen twintiger meer hé 🙂

Maar deze jongen fietst nog elke dag zijn 15km bijeen,

weliswaar op de hometrainer, maar ik doe het toch maar  😀

Vanop die trappen krijg je wel een indrukwekkend zicht hé … !

 

 

 

 

 

Onderweg op de trappen naar boven,

(langzaam maar zeker, maar zeker langzaam 😀 )

ergens 3/4 tussen de eerste bol en de grond bevond ik me hier …

Vanop die plaats kon ik de tweede, derde én de vierde bol aan de top zien !

Wooow !

Weet je nog dat ik unieke invalshoeken zocht van deze mega constructie ?

Foto’s zoals deze heb ik nog niet gevonden op ’t internet 😀

 

 

 

 

Om te eindigen….

Een paar meters verder omhoog had ik weer een totaal ander uitzicht.

Drie bollen en een andere SNS-HDR techniek…

Hier gebruik ik de Exposure “Fusion” technologie …

die heel anders werkt dan de Tone mapping technologie.

Beide technieken hebben hun voor én nadelen,

het is gewoon kwestie om te weten wanneer je welke techniek kan/mag gebruiken….

Alleen ervaring kan je  dat leren… 😀

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Atomium bollen fotografie

Dit logje krijgt nog wel een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje…

 Beste bezoeker, wees welkom en wees gezeten cool

Je zal het ondertussen al wel gewoon zijn dat dit blogje soms rare bokkesprongen maakt. Van de Oostenrijkse bergen verhuizen we efkes naar het kleine macro wereldje. Moet kunnen hé !

Dat kleine wereldje waar wonderbare dingen gebeuren heeft wat aandacht nodig. Dát kleine wereldje, die stilletjes aan dringend behoefte heeft aan een steuntje van ons ; mensen ; gewoon al om om te overleven. Vooral ’t overleven van onze nijvere nectar verzamelaars (bijtjes, hommels, honingbijen,enz enz) komt zoetjesaan in het gedrang. Nu ja, is dat erg dat er geen bijen of hommels meer zijn ?? Erg ?? neen, het is niet erg, het zal een RAMP zijn die zijn weerga niet kent in de wereldgeschiedenis ! ! Paukenslagen en hoorngeschal !!  Stel dat 50% van onze bijen,hommels,honingbijen,enz sterven (door pesticiden, spuitmiddelen voor ’t onkruid in je tuintje, veel te veel uitheemse bloemen die geplant worden en veel te veel gruwelijk lelijk groen, bloemenloos gazon… stel je dit bewust voor… Met dat gegeven in ons achterhoofd gaan we eens een kijkje nemen in de afdeling van groenten en fruit in je plaatselijke supermarkt of groentenboer… Méér dan 80% van het huidige aanbod fruit/groenten zal NIET meer te koop zijn. Simpelweg omdat de plantjes en bloemen niet meer bevrucht worden door onze bijen, de bloemen en planten zullen nooit groeien… !!yell  De extra bijenhoning kasten van de nieuwe stad-imkers zullen weinig uithalen… Onze imker-honingbijtjes ‘bevruchten’ amper 10% van ’t gehele plant en bloemenrijk. 90% van ’t plantaardig  ‘ga en vermenigvuldig u’ werk wordt verzet door de hommels , wilde bijen, solitaire bijen, enz.  Dus lieve mensen, laat een (klein) stukje van je tuin (als je er een tuintje hebt natuurlijk ) vrij groeien tot een natuurlijk inheemse bloemenweide en als het kan, gebruik een kantjesknipper om je gazon boordjes ‘proper’ te houden, geen giftige spuitmiddelen meer gebruiken…  Ons moeder natuur zal je dankbaar zijn kiss  Vele kleintjes maken 1 groot hé !

Deze foto als ode aan onze nijvere bijen !

1/640ste , f3.5 , iso400, centraal punt lichtmeting , 180mm macro f3.5

macro, macrofotografie,100mm f2.8 macro,bloementuin,insect,bloem,

 

 

 

Stuifmeel

 

Zoemende bijen

bevruchten vele bloemen

hun lijf vol stuifmeel

 

 

1/1000sec , f5.6 , -0.67EV , iso400 , 180mm macro f3.5

macro, macrofotografie,100mm f2.8 macro,bloementuin,insect,bloem,

 

 

In onze wilde bloementuin kan ik echt tot rust komen… Er groeit van alles en nog wat (sommige mensen zeggen dat daar ook veel onkruid groeit, maar dat trek ik me niet aan cool, laat ze maar ‘kreuften en roenken’ tongue-out.  Deze wondermooie plant bijvoorbeeld is ‘onkruid’ in ‘hun’ ogen. Ik zie alleen pure schoonheid. Elke plant heeft zijn nut ! Bijvoorbeeld : de nachtvlinder: Netelmot, is afhankelijk van brandnetels. Als die netels weg zijn (platgespoten en/of vergiftigd kapotgemaakt) is er geen Netelmot nachtvlinder meer, waardoor een andere insecten soort geen natuurlijke vijand meer heeft en zich mateloos kan vermenigvuldigen. Zie je ??  ’t zijn de kleinste dingen die grote verschuivingen kunnen teweegbrengen. ’t evenwicht in de natuur is broos en fragiel ! Dat broze evenwicht moeten we echt leren respecteren…

’t frisse blauw van deze bloemenblaadjes fascineert me…  Waarom zijn die bloemenkleuren geëvolueerd naar deze blauwe kleur ? ‘k heb steeds vragen hé smile

 

1/1000sec , -0.67EV , f3.5 , iso800 , 180mm macro f3.5

macro, macrofotografie,100mm f2.8 macro,bloementuin,insect,bloem,

 

 

 

‘k vermoed dat deze blauwe kleur insecten aantrekt, waarom denk ik dat ??

Toen ik zo nadacht en mijmerde over deze fris blauwe kleur vraag kwam een nijverig honingbijtje me het antwoord presenteren, in een machtige & heel directe stijl nog wel ! cool

 

Wilde bij

 

die blauwe bloemen

trekken wilde bijen aan

nectar voor stuifmeel !

 

 1/250ste, -0.67EV , f5 , iso800 , 180mm macro f3.5

macro,macrofotografie,100mm f2.8 macro,bloementuin,insect,bloem

 

 

 

Einde juli ongeveer kunnen we beginnen genieten van het spinnen uurtje…  Pakweg 1 uur voor zonsondergang zie je overal spinnetjes de laatste hand leggen aan hun meesterlijk web. Dé valkuil voor talloze onfortuinlijke insecten. De ene zijn dood, is de andere zijn brood. Zo gaat het in de natuur. Eten of gegeten worden. In ons 100% biologisch kruidentuintje zitten massa’s spinnen, die zijn meestal moeilijk te vinden of te zien, maar met wat rustig observeren vind je er vele hoor. laughing.  Oefening baart kunst.  Deze piepkleine tijgerspin (2 tot 3 mm groot is dit kleintje) heeft haar lunchpakketje ingesponnen… Dit is haar maaltijd voor straks !  In het streelzachte avondlicht was onze Kobe heel fotogeniek. Hier heb ik bewust wat met de wit balans gespeeld om meer warmte in de foto te brengen.

 

1/250ste , -0.67EV , f6.3 , iso800 , 180mm macro f3.5

macro, macrofotografie,100mm f2.8 macro,bloementuin,insect,bloem,

 

 

 

Tijger zijn

 

Een klein zweefvliegje

wil zo graag een tijger zijn,

maar kon niet brullen

 

1/200ste, -0.67EV , F5 , iso800 , 180mm macro f3.5

macro, macrofotografie,100mm f2.8 macro,bloementuin,insect,bloem,

 

 

 

Een minuscuul vliegje vond wat rust op een kruidig groen geurend, bieslook grasje

Laat ons aannemen dat het beestje een “ze” is… ok ?

’t vliegje bewonderde de 3 blauwe vergeet-me-nietjes,

voor hun durf…

Want ze groeiden zomaar ! Zonder toelating ! In het wilde weg nog aan toe ! 

Wel wel wel… Wat een rakkertjes !  Zomaar groeien !!

Maar hun nectar trekt me wel aan…  ’t is niet te doen … !

Onweerstaanbaar, die geuren !

Van welke bloem zal ik de nectar proeven ?

Zo mijmerde ze …

Kies ik voor het warme oranje  links ? … orangina smaak ?

Of het koelere frisse wit rechts boven ? …  zou het frisse munt zijn ??

of het gele (niet zichtbaar in het midden) hartje … zou dat citroenfris zijn ?

Haar keuze zal nu voor altijd een raadsel blijven…

want …  het vliegje vloog zomaar weg !

‘k heb haar nooit meer weergezien.

 …

 

Noot : Deze foto is onscherp en ook bewogen. Het focus punt staat ergens tussen het vliegje en de piepkleine vergeet-me-nietjes (gejaagd door de wind…). Hiermee wil ik gewoon aantonen dat een foto technisch niet perfect hoeft te zijn om iets te vertellen…

 

1/125ste , -0.67EV , F5 , iso800 , 180mm macro f3.5

macro, macrofotografie,100mm f2.8 macro,bloementuin,insect,bloem,

 

Aan alle blogjes komt een eind, zelfs aan dit blogje wink

Ons IJsland avontuur staat bijna voor de deur ! ik zal proberen wat blogjes voor-te-programmeren voor de komende weken (als ik daarvoor nog wat tijd vind natuurlijk). Als je even geen nieuws meer hoort van mij, niet ongerust zijn. We zitten ergens in Ijsland op een knallende natuur fotoshoot van 14 dagen cool

Voor de heren inbrekers…Mijn volwassen kinderen met hun respectievelijke ‘lieven’ blijven thuis, er komt ook nog wat familie tijdelijk logeren en die hun getrainde honden blaffen niet, maar bijten zonder enige waarschuwing 🙂

 

Salukes, ‘k hoop dat je ervan genoten hebt

 

 

Oostenrijk – Mulbach (Deel 2)

Soms voorspelt de lokale meteo een zwaar regenachtige dag …  Als je naar buiten kijkt, zie je een zalig licht blauwe hemel met in de verte wat dotten wolkjes. Tja, wat doet een mens dan ? Lunchpakketje maken, bergschoenen aantrekken, een paar liters water in de rugzak knallen, wat fruit voor directe suikers, de camera tas staat altijd klaar tongue-out en huppekee, wij (mijn vrouwtje en ikke) naar buiten, de bergen in ! We gaan wandelen ! Klimmen en dalen ! Maar vooral… genieten ! Op het ritme van de tijd… Zalig hoor  ! laughing

Helemaal boven, op deze weg, achter de bocht, kan je ons hotelletje vinden. Echt in het midden van nieverans… Met de auto moet je hier in 1ste versnelling rijden, anders geraak je nooit niet boven… In de winter blijft je auto noodgedwongen  beneden aan de berg staan en brengt de hotel eigenaar zijn klantjes met een oeroude maar onverwoestbare ijzersterke jeep naar boven. Als dat geen service is hé cool  

Op vraag van Willy (http://www.bloggen.be/willyduvel/) , zet ik de technische opname gegevens boven elke foto.

f10 , iso200 , 1/120sec , 13mm , fuji xt1 (breedhoek zoomlens 10/24mm F4)

berg,bergen,vakantie,wandelen,bergwandeling,oostenrijk,salsburg,salsburgerland,mulbach,bergschoen,bergkoeien,hdr,water,lange sluitertijd,bergrivier,waterval,long exposure,insect,regen,regendruppel

 

 

Allee, en wijle weg laughing  Een dik uur later, sloeg het weer helemaal om… in de verte rommelde het, donderslagen worden oneindig keer weerkaatst door de hoge bergen. Als je er midden instaat is dat echt overdonderend hoor ! Soms kan je de bliksem zien inslaan op een (gelukkig ver verwijderde) bergtop.  Enfin soit… we hebben aangepaste regenkleding mee, mijn camera+lenzen zijn water én alle weer bestendig (Daar let ik altijd op bij de aankoop). Die berg regen kunnen ze wel verdragen cool.  Maar op een moment begon het echt te gieten, te plenzen dat het niet meer leuk was ! We zagen amper 1 meter ver… Nogal gevaarlijk in die bergen hé ! Daarom besloten we om wat lager te gaan (beneden de boomgrens) om in de enorm uitgestrekte bergbossen verder te wandelen. Door de hoge bomen komt er maar weinig regen door. En het heeft zijn charmes hoor,  om doorheen zo’n kletsnat beregende bergbossen te trekken.  Misschien komen we hier Heidi aus Tirol wel tegen ?  wink  Jodelaaaa ietiiii tongue-out

 

iso200 , 1/90sec , f10 , 23mm , fuji xt1 (breedhoek zoomlens 10/24mm F4)

berg,bergen,vakantie,wandelen,bergwandeling,oostenrijk,salsburg,salsburgerland,mulbach,bergschoen,bergkoeien,hdr,water,lange sluitertijd,bergrivier,waterval,long exposure,insect,regen,regendruppel

 

 

In die uitgestrekte bergbossen zie je soms magistrale licht inval momentjes… ze duren niet lang, de tijd dat een wolk voorbij de zon schuift, heel eventjes maar… Als je geluk hebt, ernaar uitkijkt kan je die momenten ‘vatten’, kan ik ze vastleggen op de gevoelige ccd smile  Doordat de grond hier heel veel koper bevat (er zijn talloze berg-kopermijnen geweest in deze streek) heeft de aarde echt een overheersende roodachtige kleur. Om die redenen vond ik deze zwart/wit lith print beter dan de oorspronkelijke kleurenfoto. Op deze z/w foto hoor ik nog steeds de regen zacht ruisen, bij de kleur heb ik dat gevoel niet…dus ! 

1/30sec , f4 , iso200 , 15mm , fuji xt1 (breedhoek zoomlens 10/24mm F4)

berg,bergen,vakantie,wandelen,bergwandeling,oostenrijk,salsburg,salsburgerland,mulbach,bergschoen,bergkoeien,hdr,water,lange sluitertijd,bergrivier,waterval,long exposure,insect,regen,regendruppel

 

 

Ik had je onlangs al eens verteld dat je macro kan maken met een lange telelens. Met een goede breedhoek flink ingezoomd kan je het macro effect ‘benaderen’.  Het zal geen 1:1 verhouding zijn, maar kom, we zijn geen pixel piepers hé. Ik ga in de regen geen lens verwisselen hoor… dat is vragen voor miserie. Dus mijn breedhoek zal het ‘macro’ werk moeten verzetten.  Bloemen zijn op hun mooiste in het zacht omfloerste licht van een bos.  Mijn gedacht !

Je zal me nooit bloemen zien fotograferen bij vol zonlicht.  Dat licht is veel te hard en de schaduwen zijn altijd veel te donker én te scherp afgelijnd. Maar soms kan je niet anders… heb je geen kans om te wachten op mooi licht… Wat oplossingen om bloemen in volle zon te fotograferen als je niet anders kan : Een kleine paraplu of parasol, een stukje karton, een katoenen vierkantje,een stukje opgespannen kalkpapier als DIY diffuzer, enz,enz … iets om het harde licht weg te filteren… Andere licht/schaduw oplossingen laat ik aan je gezonde verbeelding over cool

In deze bossen vond ik het beste licht dat je maar kan dromen voor bloemen, zeker voor stralende witte bloemen ! De regendruppeltjes geven het geheel een vruchtbaar surplusje laughing. Omdat ik bij ervaring weet dat mijn Canon 16/35mm breedhoek op f2.8 heel zwak presteert, heb ik hier bewust een diafragma van f4 gekozen, om de achtergrond zacht te laten verglijden. De witbalans is op ‘schaduw’ gezet. 

iso100 , f4 , 1/320sec , 35mm , canon 6D (Canon breedhoek zoomlens 16/35 f2.8)

berg,bergen,vakantie,wandelen,bergwandeling,oostenrijk,salsburg,salsburgerland,mulbach,bergschoen,bergkoeien,hdr,water,lange sluitertijd,bergrivier,waterval,long exposure,insect,regen,regendruppel

 

Deze foto heb ik eerder al eens op mijn blogje gezet, maar ik kon het niet laten om die nogmaals te publiceren, omdat de foto op dezelfde dag genomen is dan de andere foto’s uit dit blogje.  Om het bergriviertje te laten verglijden in een waas en de kleuren te ‘stapelen’,moest ik een heel lange sluitertijd hebben. Met de big stopper van Lee (een glazen filter die 10 stops licht wegneemt), een dichtgeknepen diafragma tot f16, gebruik makend van de hyper focale focus (Bij f16 was het scherpstelpunt 95cm om alles scherp te hebben) kon ik deze foto maken… 121 sec openingstijd… astemblieft ! Ik hou van lange sluitertijden fotografie tongue-out Deze ‘techniek’ laat je echt toe om te ‘schilderen’ met je lens…  De camera had ik op een min of meer stabiel hoopje stenen gezet, omdat ik tijdens die lange wandeltochten niet graag een lomp en zwaar statief meesleur… Mijn arme rug moet nog heel lang meegaan hoor laughing

iso100 , 121sec , f16 , 35mm , Lee Big Stopper, canon 6D (lange sluitertijd) (Canon breedhoek zoomlens 16/35 f2.8)

berg,bergen,vakantie,wandelen,bergwandeling,oostenrijk,salsburg,salsburgerland,mulbach,bergschoen,bergkoeien,hdr,water,lange sluitertijd,bergrivier,waterval,long exposure,insect,regen,regendruppel

 

 

Een bos in de regen… Na een paar minuten observeren zie je echt hoe de planten zich ‘richten’ naar het water (of de zon), om toch maar zoveel mogelijk water/licht  op te vangen… In het zacht omfloerste zonlicht levert dit plantaardig water verzamelen mooie plaatjes op vind ik. De breedhoek (16mm) op een fullframe levert een heel ander beeld op dan dezelfde hoek met een APS-C camera + gelijkwaardige lens. Deze plant is geshoot op enkele cm afstand, zodat het lijkt of de 4 varen stengels plat zijn. In het echte leven strekken de stengels bijna 45º omhoog. Dus… in fotografie kan je de werkelijkheid echt een draaitje geven hé tongue-out

1/60sec , iso800 , f6.3 , 16mm , canon 6D (Canon breedhoek zoomlens 16/35 f2.8)

berg,bergen,vakantie,wandelen,bergwandeling,oostenrijk,salsburg,salsburgerland,mulbach,bergschoen,bergkoeien,hdr,water,lange sluitertijd,bergrivier,waterval,long exposure,insect,regen,regendruppel

 

 

Bij deze laatste foto vond ik de kletsnat beregende bladeren zo mooi wezen, dat ik er een herinnering van wou cool 

Als je geen oog hebt voor de kleinste dingetjes… hoe kan je dan de grote dingen respecteren ? Dat is mijn eenvoudige filosofie voor vandaag.

1/80sec , iso800 , f8 , 20mm , canon 6D (Canon breedhoek zoomlens 16/35 f2.8)

berg,bergen,vakantie,wandelen,bergwandeling,oostenrijk,salsburg,salsburgerland,mulbach,bergschoen,bergkoeien,hdr,water,lange sluitertijd,bergrivier,waterval,long exposure,insect,regen,regendruppel

 

Bedankt voor je bezoekje, hopelijk vond je het leuk om samen met mij door de regen in de uitgestrekte berg bossen rond te lopen ? laughing

Volgende week nog meer bergen ? of wat macro ? of wat architectuur ? of …? of …?  bwa ja… we zien wel hé cool

Nog heel efkes… weet jij waar het blogje van Bea gebleven is ? (http://dagelijksezaken.skynetblogs.be/). Haar dagelijkse belevenissen las ik echt graag, de woordjes kwamen recht uit haar hart. Al een hele tijd bestaat haar blogje niet meer … Dat vind ik heel spijtig…  frown Als je iets meer weet van Bea, mag je het me altijd mailen . Je vind een mail link in mijn blog. Met alle respect voor de privacy hé… Bedankt op voorhand !

Salukes, Dirk