Het kleine wereldje

Wat ik zo leuk vind in het blog wereldje,

is dat je a volonté kan wisselen van locatie én van tijdvak tegelijk  🙂

In mijn vorig logje zaten we nog te dromen in een sprookjeswereld,

vol spelende kinderen, elfjes en twaalfjes, ditjes en datjes 😉

 

Vandaag duiken we weer op in de natuur camping van Marc in La Combe,

Les Eyzies De Tayac, Dordogne, ergens in la douce France :mrgreen:

Weer een nieuwe bladzijde in het ‘Kleine wereldje’ der macro fotografie 😀

 

In ons kleine hutje, onder de appelboom in de camping,

hebben we een klein frigo/vriezertje.

Handig om ons gekocht eten wat langer te bewaren in die Franse warmte

(30 en meer graden C !) 😀

Toen ik daar het pakje bbq vlees uithaalde,

(dat we de vorige dag hadden gekocht),

zag ik een zwarte bosmier op dat pakje liggen…

Het beestje bewoog nog wat, het was nog niet helemaal bevroren !

Heel voorzichtig legde ik de mier op een blad keukenpapier…

Gewapend met de Canon 65mm MPE super macro lens,

kon ik van heel nabij (+3X vergrotingfactor) foto’s maken van dit wondere wezentje…

 

Een nabeschouwing…

Kan jij in je blootje, minimum één nacht + bijna één dag,

overleven in een diepvriezertje bij -5 graden ??

Deze mier heeft het klaargespeeld hoor !

Het diertje stond na 10 minuten weer recht en ging er vandoor 😎

 

Mieren zijn heel taaie beestjes 😀 , amai ni !

 

 

 

 

 

In de uitgestrekte bossen rond Marc’s camping zijn veel open plekken,

in die open, zonbeschenen plekken vind je enorm veel insecten…

Gewapend met de 180mm macro lens + een 1.4 extender,

op de Canon 6D camera ging ik daar op fotojacht …

 

 

Buitenaards

Die kleine sprinkhaan

lijkt een buitenaards wezen

met kille ogen

 

 

 

 

Het grote voordeel van een langere brandpunt macrolens,

is dat je vanop een redelijk verre afstand de insecten kan fotograferen.

Als je met een 60mm of een 100mm macro dichterbij komt,

in het volle zonlicht, dan zijn de beestjes gegarandeerd weg !

Daarvoor : een 180mm + 1.4 extender = 252mm macro lens.

Daar kan je vanop 1.5 tot 2 meter comfortabel mee werken 😀

Een APS-C crop sensor (iets kleiner dan Full frame) kan ook helpen,

hier kan je de brandpunt nog eens vermenigvuldigen met 1.5 (Canon) , 1.4 (Nikkor).

 

In onze mensen maatschappij wordt “publieke geslachtsgemeenschap” niet echt getolereerd,

Maar het insecten wereldje trekt zich daar niets van aan 😎

Twee Gestreepte Schildwantsjes wisselen hier hun genetische gerief uit,

én zorgen voor hun nageslacht :mrgreen:

 

 

 

 

 

Het woordje “fotografie”, kan je vertalen naar tekenen, schrijven met licht…

Het mooiste wat je een fotograaf kan toewensen is dan ook :

“Ik wens je veel & mooi licht” !

In de prille avondzon zag ik dit zalig licht tafereeltje 😀

Het licht doet zijn werk en het zalig onscherpe bokeh van de lens doet de rest.

Licht momentjes als dit,

zijn echt wel hoogtepuntjes in het leven van een natuur fotograaf 😎

 

 

Bol

Hoe een zaadjes bol

in de ondergaande zon

zo mooi kan wezen

 

 

 

 

 

Wantsen zijn heel leuke wezentjes vind ik…

Sommige zijn heel mooi gekleurd,

sommige zijn vaal bruin en onopvallend,

sommige kunnen echt wel stinken als je ze plat trapt

(maar dat is dan je eigen domme fout)

Wantsen doen niets of niemand kwaad, ze leven van overschotjes,

van dode insecten, van dode planten, enz.

Deze Bessenwants bijvoorbeeld,

vind ik een bijzonder & kleurrijk beestje

Zeker als hij (of zij ?) een plantje naar beneden drukt 😆

 

 

 

 

 

De Bessenwants is hier op identiek dezelfde positie als voorgaande foto,

maar wat manoeuvreren met de lens levert me een heel andere kijkhoek …

Deze foto vind ik veel beter dan de vorige

Teergeliefde bezoeker , wat denk jij daarvan?

 

 

 

 

Om te eindigen…

Het zijn de kleine dingetjes die het hem doen hé…

Kleine dorre plantjes,

verschroeid in de a.d. 2018 zomer temperaturen

lichten nog heel even op in de ondergaande zon

in dat zalige Frans Dordogne natuurgebied…

Deze foto voelt (in mijn ogen) bijna aan,

zoals een schilderij die van Monet kon zijn …

Je weet ondertussen wel dat het impressionisme mijn dada is,

in het kunstwereldje 😀

 

Monet & zijn werken

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn natuur, macro fotografie

én mijn haikoe poëzie woordjes…

Het ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer of waar het verschijnt laughing

 

Dirk

Advertenties

Feeën, kinderen en fantasie

Teergeliefde bezoek(st)er,

vandaag wil ik je graag nog eens meenemen naar het feeën festival,

sommige mensen noemen dit gebeuren: het elfen festival

anderen spreken van : het kinderfeest…

weer anderen zeggen : het sprookjesfeest…

Whatever voor naam men aan dit gebeuren geeft,

dat is echt niet belangrijk…

Het is echt wel een zalig gebeuren voor de kinderen,

die hier echt opgaan in hun sprookjeswereld 😀

En dat telt !! :mrgreen:

Hier foto’s mogen & kunnen maken is gewoon zalig om te doen 😎

De lens is nog steeds de 85mm f1.2, een droomlens !

 

Ook voor honden was het een feestje !

Deze brave lobbes trok het zich niet veel aan en lag zalig te soezen in de zon

De sloeber 😀

 

 

 

 

Een klein prinsesje, of was het een lief elfje ?

ging helemaal op in haar sprookjeswereld.

Ze straalde gewoon 😉

 

Prinses

Haar bruine oogjes

stralen van intens geluk

want ze is prinses

 

 

 

 

Een kleine krullebol mocht eens proeven,

van het fruitsapje van zijn papa…

Het was kriekensap…

 

 

 

 

Hij nam een flinke slok en…

en toen … 😎

 

 

 

 

Toen proefde dit kleine ukje pas het zure kriekensap 😀

Zijn gezicht spreekt boekdelen ,vind je niet ?

Het zijn van die onverwachte momentjes,

die heerlijk spontane fotografie opleveren 😛

Deze lieve krullebol mocht daarna van het mineraal water drinken,

dat was lekkerder en niet zuur 😀

 

 

 

 

Een kinderfeest zonder zeep bellen is geen echt feest hé ?

Sommige zeepbellen waren soms langer dan een meter !

Je moet het maar doen zeg ik dan 🙂

 

 

Regenboog

een regenboog zweeft

wiebelend met de wind mee

vloeibare kleuren

 

 

 

 

Er zijn al zoveel beelden, doeken,foto’s gemaakt over moeder en kind…

Waarom de rollen niet eens omdraaien ?

en foto’s maken van Vader & kind 😀

Deze vriendelijke papa en zijn schattig zoontje waren gedroomde modellen 🙂

We hebben daar wat afgelachen hoor

’t was heel leuk fotograferen  😎

 

 

 

 

Een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto…

Beide foto’s hebben hun charme vind ik.

De kleur foto heeft de warmte van de kleuren,

en de z/w foto maakt de graficus in me wakker 😀

 

 

 

 

 

Twee broertjes amuseerden zich samen 😀

Ze wisten dat ik foto’s maakte, want ik had toestemming gevraagd aan hun ouders.

 

Kinderen die opgaan in hun spel,

zijn gedroomde modellen voor een fotograaf 😎

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kinder fantasie-feest fotografie

én mijn kleine bij elkaar gesprokkelde haiku woordjes.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Normandië – Étretat (Deel 5)

‘k heb een ideetje…

Wat zou je ervan denken om…?

Om nog eens terug gaan naar Etretat in la douce France ? 😀

Om nog eens te proeven van de geweldige schoonheid van de Normandische kust :mrgreen:

 

De kust hier bestaat voor het grootste gedeelte uit hoge krijtrotsen,

die aan een snel ritme afbrokkelen in zee.

De kalk lost daarbij op in het water en geeft aan het water zijn ‘albasten’ kleur.

Vandaar ook de naam :  Albasten Kust

 

 

 

 

 

Ik ben verliefd geworden op dit prachtige, ruwe landschap.

Wind, zeewater en stormen hebben deze kust uitgebeiteld…

Dit proces van genadeloze aftakeling gaat nog steeds door.

Zo gaat het in de natuur … niets blijft of is, alles was… 😎

Soms duikt nog een eenzame krijtrots op in het zeewater,

daaraan kan je heel goed zien hoe tijd en erosie hier door de eeuwen door,

hun weg hebben gevreten in deze kustgebieden.

 

 

 

 

Genadeloos

Water en stormwind

vreten zich genadeloos

door de krijtrotsen

 

 

 

 

De albasten gloed in het water contrasteert heel mooi,

met de oneindige variëteit aan groene tinten boven op de krijtrotsen.

In het zeewater kan je ook vele kleur tinten zien…

van subtiel albast blauw naar fonkelend cyaan & groen.

’t is hier het mekka voor de natuur kunstschilder 😀

Laat ons hopen dat de kalksteen olifant slurf nog lang mag bestaan…

 

 

 

 

 

Wist je dat heel deze magistrale Normandische kust zich uitstrekt,

over een lengte van meer dan 600km ?

Normandië bezoeken in 1 dag is dus onmogelijk…

Wat weer een geldige reden om hier verschillende keren terug te komen hé 😀

 

 

 

 

Zelfde locatie als de foto hierboven…

Alleen is de beeldhoek wat meer naar onder verschoven

omdat ik wat meer detail wou op de voorgrond 🙂

 

 

Krijtrotsen

Witte krijtrotsen

strekken zich oneindig uit

waar is het begin ?

 

 

 

Als afsluiter,

de eeuwig aanwezige en eeuwig hoorbare zeemeeuwen.

De kust zou de kust niet zijn, zonder hun geluid hé ? 😆

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Het kleine wereldje is mega groot ! (Deel 2)

Van het Vikingdorp in IJsland vliegen we terug doorheen ruimte en tijd,

om onze tijdreis af te remmen boven een gevaarte dat “Atomium” noemt.

Dit gevaarte stelt een kubisch,

ruimtelijk gecentreerde kristalstructuur van een ijzer atoom voor

maar dan wel effekes 165 miljard keer vergroot !

Het is een stalen constructie ,

die bestaat uit negen bollen met elk een diameter van 18 meter !

De buizen die de bollen verbinden hebben een diameter van 3,3meter.

Het geheel is 102 meter hoog en weegt 2400 ton

Niet slecht voor een ijzerkristal hé ? 😎

 

Teergeliefde bezoeker,

uit vorige logjes weet je dat ik graag speel met spiegelingen, omkeringen,

verdraaingen enz in photoshop.

In deze Atomium foto reeks heb ik me in deze materie eens goed laten gaan :mrgeen:

De originele foto laat ik vanaf nu achterwege,

Alleen het eindresultaat is belangrijk 😀

 

Welkom dus in mijn tweede Atomium logje …

Het Atomium zoals je het nog nooit eerder gezien had  😉

 

 

 

 

Kristal

Dit ijzer kristal

lijkt wel een levend wezen

één cel, twee cellen

 

 

 

 

Heel het Brupark is weerspiegeld in de onderste bollen.

Een uitsnede ervan omkeren en er een spiegeling op loslaten

tovert weer nieuwe dingen tevoorschijn 😎

Creatieve fantasie is een mooi ding vind ik 😀

 

 

 

 

 

Als je op zoek gaat naar ongewone beeldhoeken,

standpunten die zeker niet alledaags mogen zijn…

dan kan je daar nadien lekker mee experimenteren.

Bij iedere foto die ik maak met dat doel voor ogen

heb ik op voorhand al bedacht wat ik ermee zou kunnen doen.

Hier heb ik een uitsnede van 2 bollen omgedraaid en gespiegeld

Het geheel lijkt wel te zweven , vind je niet ? 😀

 

 

Hersenspinsels

Rare werelden

zwevend in de fantasie

van hersenspinsels

 

 

 

 

We kunnen nog een stapje verder gaan 😎

Als de met elkaar verbonden stalen ‘werelden’,

langzaam in het water verzinken…

Een nieuwe realiteit scheppend 😉

 

 

 

Met spiegelingen kan je alle kanten op…

De originele (bron) foto is hier goed verstopt hé 😉

Er zijn zowel horizontale als vertikale spiegelingen  gemaakt.

Het originele canvas is met factor 8 vergroot om dit gevaarte te huisvesten 😀

 

 

 

 

Als je een bol niet doormidden snijd,

maar ergens op 1/4 van het geheel doorsnijd,

én dat geheel spiegelt,

dan krijg je geen dubbele bol, maar een eivorm.

De originele foto’s (telkens 3 foto’s ,verschillend belicht) zijn  HDR bewerkt,

zodat de kleuren lichtjes overdreven/verzadigd zijn.

Ideaal voor dit soort van fotografie spielerijtjes van mij 😉

Uit het niets een nieuwe wereld scheppen !

 

 

 

 

 

Een ‘normale’ foto…

Het is wel een HDR, maar zonder spiegelingen of andere foefjes :mrgreen:

Omdat een detail foto evenveel kan zeggen dan een groot overzicht…

 

Ze mogen zeggen wat ze willen,

maar steeds als ik het Atomium kan bewonderen,

sta ik altijd weer verwonderd te genieten van de creatieve genialiteit én durf

van de architecten André Waterkeyn en Jean Polak.

En ja… Het Atomium is opgeleverd in 1958…

In die tijd was er geen economische crisis, had iedereen werk en was er nog geld op overschot…

 

Enne, gewoon ter info… Eén jaar later kwam werd ik geboren 😉

Zoals zovelen van ons bouwjaar waren we ‘Expo kindjes’ 😆

 

 

 

 

Nog een ‘normale’ foto,

het is geen klassieke tonemapping HDR bewerking,

maar een HDR Exposure “Fusion” technologie.

Wanneer moet je welke van beide technieken gebruiken ??

Wel… dat ik het zelf niet goed kan uitleggen 😳

Het is vooral ervaring én fingerspitzengefühl die telt in deze materie…

 

 

 

 

 

Tommetoch, Ik kan het me niet laten hé 😉

We gaan weer wat spelen met spiegeltjes en uitsneden.

Een trappenzaal verbind de 2 half doorgesneden bollen…

Trappen die je omhoog én tegelijk naar beneden leiden,

’t lijkt wel een parodie op de geniale tekeningen van Escher 😎  Escher Link

 

Bollen

Twee grote bollen

zijn verbonden met trappen

die niet echt bestaan

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Atomium bollen en spiegeling fantasie fotografie

én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek.

 

Dit logje krijgt nog wel een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer hé laughing

IJSLAND – Vikingdorp bij Höfn (DEEL 54)

Van de lieve elfjes en de schattige feeën maken we terug een reuzensprong…

We keren terug naar het barre noorden,

naar de woeste magie van IJsland :mrgreen:

Het vulkaan land waar Thor en Odin de scepter zwaaien

en waar Noorse mythen nog steeds springlevend zijn !

 

Deze aflevering speciaal voor mensen die op het tipje van hun stoel zitten,

en zullen kantelen als ik nog langer wacht met dit logje 😆 😎 😀

 

Aan het Vikingcafe in Höfn kan je een historisch juist & correct,

nagebouwd Vikingdorp vinden.

Een dorp zoals het er tijdens onze middeleeuwen moet hebben uitgezien…

’t is geen dorp zoals we het nu kennen…

Er leefden enkele tientalen mensen in zo’n nederzetting

en dat was het dan !

De dag van ons bezoek regende het…

Dat nemen we er maar bij hé 😀

De filmploeg die dit dorp heeft nagebouwd,

heeft echt schitterend werk geleverd !

 

 

 

Op de daken hier, vind je geen dakpannen of schalieën,

(ook nu nog vind je in heel IJsland geen enkele dakpan !! )

Als je te maken hebt met rukwinden tot 360km/uur…

dan heb je niets aan dakpannen hé 😀

Zo’n aarde dakbedekking isoleert nog eens extra goed ,

da’s weer handig meegenomen dus  !

Alle gebouwen waren afgesloten… spijtig, maar ja…

niets aan te doen hé

Geen interieur foto’s van deze nederzetting …

Ik vermoed dat dit een centrale opslagplaats was voor voedsel, enz.

 

 

 

Stromend water was er ook al toen 🙂 ,

in de vorm van beekjes die door de dorpjes liepen.

Links zie je het raadhuis (ook genoemd het Althing of Alding).

Dit is een grote ruimte waar de stamhoofden overleg pleegden,

rechts spraken, geschillen oplosten, enz.

Een beetje zoals ons huidige vredegerecht.

 

 

Vikings

Die meeste Vikings

waren geen woeste strijders

maar arme boeren

 

 

 

 

Een leuke anekdote over deze plek…

Marcel Van Balkom, die voor ons de IJsland rijzen uitstippelt,

was hier over enkele jaren met een vriend op IJsland verkenning.

Ze overnachten hier aan de rand van dit dorpje…

Toen ze s’ochtends wakker werden hoorden ze overal lawaai en geroep…

slaapdronken opende Marcel de deur van zijn camper !

en zag overal Vikings in volle ornaat rondlopen !

Marcel kon zijn ogen niet geloven en dacht dat hij droomde 😀

Wat was er gebeurd ?

Een filmploeg was die ochtend héél vroeg gearriveerd

en maakte zich klaar om een historische documentaire op te nemen.

De filmmensen hadden besloten om Marcel & co rustig te laten uitslapen.

Het zal je maar overkomen hé ? 😀

 

 

 

 

De ingang deur van het althing…

Alle runen en versieringen zijn historisch correct !

 

 

 

 

Sagen

In Noorse sagen

vloeit er evenveel bloed als;

in onze sprookjes

 

 

 

 

 

In die oude tijden waren ze niet mals voor misdadigers…

De gevangenis was gewoon een hol in de grond,

afgesloten door een loodzware smeedijzeren poort.

Daartegenover zijn onze moderne gevangenissen luxe hotels hé ?

 

 

 

 

Als je dit dorp wou overvallen, dan botste je :

Als eerste barriëre op een ondiepe slotgracht, die je opmars sterk vertraagd

De 2de barriëre is een puntig houten staketsel,

dat ongeveer 1 meter hoger dan de slotgracht was ingebouwd.

Als je geluk had dat je over die 2 hindernissen kwam,

dan kreeg je extra te maken met de boeren die fanatiek hun eigendom verdedigden…

Met de middelen van toen, was een aanval op een dorp zoals dit,

pure waanzin of zelfmoord.

 

 

 

 

Om het drama van deze efficiënte verdediging te onderstrepen,

dezelfde foto in zwart/wit bewerking.

De grootsheid van de bergen in de achtergrond komt hier meer tot leven vind ik.

 

 

 

 

 

 

Ergens in het dorpje stond een deur op een kier…

Maar geef geen mm toe… 😦

Ook deze deur zal gesloten blijven voor ons !

De deuren waren laag, ongeveer 1meter 60…

Zelfs dat detail hadden de bouwers van dit dorp correct gelaten !

Voor de deur van dit huis waren platte stenen gelegd, als een portiekje

Mijn vermoeden is dat dit huis wel van een stamoverste geweest kon zijn…

 

 

 

 

 

 

De achterzijde van het althing (raadhuis , vrede gerecht, parochiezaal, jeugdclub, enz)

Het Althing of Alding of Alting is het parlement van IJsland. Het is het oudste nog bestaande parlement !

Vanaf het jaar 930 belegden clanhoofden bijeenkomsten om geschillen op te lossen,

regels op te stellen, huwelijken te bespreken, enz.

De bijeenkomsten werden bing genoemd en de belangrijkste bijeenkomst werd Albingi genoemd

(van ‘al’ en ‘bing’, een ding voor allen ofwel een volksvergadering).

Die Vikings van toen waren niet zo lomp als men denkt hé ? 😀

 

 

 

 

 

Dit gebouw werd gebruikt als stalling denk ik.

In dit barre land was vee heel zeker een kostbaar iets,

en moest ten alle tijden bescherm worden tegen alles wat je maar indenken kan.

 

Stel je voor dat je hier leeft…

Er is geen winkel op de hoek,

als je zelf geen groenten kweekt, dan heb je niets…

Je vlees moet je zelf gaan jagen of zelf kweken.

Je kleding, die stoffen moet je zelf weven met de hand,

en zelfs de draden, die moet je zelf spinnen uit veenpluisdraadjes…

Een huisje bouwen… tja, de “doe het zelf” of de brico bestond nog niet…

een boom moest je zelf tot planken zagen…

en een hout zaag ?? waar haal je dat ?

’t waren best wel harde en vooral barre tijden hé

Vooral tijdens de strenge langdurende winters…

 

 

 

Vee

Vee is heel kostbaar

voor de boerengemeenschap

het wordt zwaar beschermd

 

 

 

 

 

De achterzijde van het Althing…

Nu zouden we spreken van de wandelgangen in het gerechtsgebouw…

Waar stamoversten in alle rust en afzondering ,

deals, akkoorden konden maken, zonder gestoord te worden…

er is niets nieuws onder de zon dus 😀

 

 

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje (editie 54) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland Viking dorp fotografie,

mijn nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk de nederige haiku (senryu) woordjes van eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Feeën en kinderen

Vandaag ga ik in mijn blogje,

iets totaal anders presenteren als wat jullie hier gewoon zijn 😀

Of zoals die gasten van Monty Python zo plastisch kunnen zeggen:

“And now something completely different”  :mrgreen:

(Klik hier voor: And now something completely different )

(FYI: Deze link wordt geopend in een nieuw tabblad…)

 

Vandaag geen landschappen,

geen bloemekes of insecten,

geen bergen of stranden

 

Vandaag gaan we het hebben over kinderen 😀

Kinderen én hun fantasie wereldje

Kinderen die nog geloven in sprookjes en sprookjes figuren,

Kinderen die zelf sprookjesfiguren kunnen worden 😎

Kinderen die genieten van het Elfen en feeën festival !

 

Mensen fotograferen, portretten maken,  daar ben ik niet echt goed in…

maar als ik kinderen voor de lens heb…

Dan wordt alles één groot en vrolijk spel 🙂

 

Toen ik het elfendorpje binnenkwam…

zag ik deze twee eenzame kindersandaaltjes,

Het baasje van deze sandaaltjes had het heel zeker veel te druk met spelen,

én was nergens te bespeuren 😀

‘k heb ze dan maar naar het secretariaat van dit elfen festival gebracht.

 

Kinderschoentjes

 

Twee kinderschoentjes

zijn ze wel gender neutraal ?

Wie kan dat zeggen ?

 

 

 

 

Twee kleine meisjes, of zijn het Feeën ?

helemaal opgaand in hun spel én hun rol

voelen  zich gelukkig met de glinsterpakjes

en de “sprookjes kleedjes” uit oma’s oude kleerkast 😀

Het linkse meisje met haar gezichtje de helft in zwart geschminkt,

vond ik heel speciaal 😎

Het rechtse meisje wou steeds een handje geven…

dat is super lief vond ik 🙂

Meisjes zijn van natuur uit meer sociaal voelend én gevoeliger dan jongens…

Zoveel is zeker !

Daarom ben ik ook met een meisje getrouwd 😆

 

 

 

Al dat vrolijk kleurgeweld…

hoe zou het zijn als ik er een zwart/wit foto van maak,

met een groffe korrel groote (géén digitale ruis).

Het lijkt nu wel een oude foto uit een oude krant…

Overgoten met een vleugje nostalgie :mrgreen:

 

 

 

 

Aan de andere kant van het Kinderfestival gebeuren,

zag ik jongens spelen, lopen, rollen, joelen, duwen en trekken…

Zoals alleen kleine jongens rakkers dat kunnen, weet je wel  😀

Een groot verschil met de meisjes, die volledig opgaan in hun sprookjeswereld,

en mekaar zomaar de hand reiken …

Voor een elfen of feeën dansje ??

 

 

Dansen

 

Twee lieve feeën

die samen willen dansen

zoeken hun dansvloer 

 

 

 

 

De lens die ik die dag gebruikte,

was de Canon 85mm  f1.2 top lens.

’t is een droom van een (portret) lens, ze is loodzwaar, maar goed glas weegt veel.

Nadeel 1: De autofocus is tergend traag (actie fotografie met deze lens is onmogelijk)

Die maakt dat ik er altijd 100% manueel mee werk.

Het bokeh dat deze lens geeft,

is er eentje om duimen en vingers van af te likken vind ik :-D.

Het is dan ook dé ideale lens om dit kinder droomwereldje

mee vast te leggen 😎

De achtergrond verglijd in een heerlijk waas,

zodat het onderwerp dat ik scherp stel de volle aandacht krijgt.

Nadeel 2:  Deze lens is echt wel schandalig duur 😥

maar ik heb ze op 2dehands  voor echt wel een spotprijsje (<500€) kunnen kopen 😀

 

Het elfje met Chinese kimono… (of is het toch een echte fee ?)

 

 

 

Dat de 85mm f1.2 een schitterende portretlens is is nu wel duidelijk 😀

Hier heb ik scherpgesteld op de ogen, die alleen zijn scherp,

de rest wordt wazig…

Deze lens kan ik nu ook op mijn Fuji & Sony camera’s klikken.

’t is echt een plezier ! 😀

Baai de wee…

Voor elke kinderfoto heb ik toelating gevraagd én gekregen…

 

Kinderen zijn gedroomde foto modellen vind ik 😎

 

 

 

 

 

Hoe zou dit mooie kindergezichtje er uitzien in een sepia kleur bewerking ?

Dit geheel geeft een totaal andere blik vind ik…

Door het omzetten van kleuren naar 1 hoofdtint,

beinvloed ik de tonaliteit van het geheel,

en zie je hier meer details in de ogen en het mondje.

 

Kindertijd

Meisjes zijn elfjes

zeker als ze nog klein zijn

ach die kindertijd 

 

 

 

 

 

Een beetje verder speelde een lief meisje op een schommel,

onder het wakend oog van moeder en vader.

De ouders zagen wel dat ik een betrouwbare persoon was

(ik was samen met een groepje collega fotografen gekomen)

en we mochten dit leuke meisje fotograferen 🙂

Welnu, wat ik hier heb geleerd, is dat sommige mensen,

van klein af aan echt wel heel goede ‘modellen’ zijn.

Een kind bekijkt de wereld nog door andere ogen als wij.

Dit meisje (in haar geel prinsessenkleedje) verstond toen al de kunst,

om alle aandacht op te eisen 😀

En zeg nu eerlijk… een droom prinsesje verdient alle aandacht hé 😎

 

 

 

 

Ze is het waard om er een subtiele sepia bewerking van te maken…

zo komt de guitige en tegelijk oprechte glimlach van dit meisje,

nog meer tot uiting vind ik.

 

 

 

 

Toen het meisje begon te schommelen,

had ik het knap lastig met de 85mm lens

Ik had je al verteld dat de autofocus van die lens waardeloos is…

Nu moest ik manueel scherpstellen op een onderwerp dat heen en weer schommelde,

ten opzichte van mijn camera…

Dat is niet simpel, dat verzeker ik je !

Maar de aanhouder wint 😎

Haar ogen zijn scherp,

dan is deze kinderfoto voor mij al dik in orde 🙂

 

 

 

 

Een zwart/wit bewerking op de vorige foto …

Hier zie je duidelijk dat haar (van nature uit donkere oogjes) scherp en vol detail zijn.

Om het contrast nog wat op te drijven heb ik er een “high key” bewerking op losgelaten

Deze foto-bewerking  geeft me het gevoel van onbezorgde jeugd 😀

 

 

 

 

 

Nog een tweede zwart/wit bewerking op dezelfde kleur foto …

Hier heb ik vooral gewerkt op het silhouet…

Dat is een heel oude doka techniek die alle grijs tonen omzet

naar puur wit en puur zwart.

Een doka techniek die in de jaren 60 & 70 heel populair was,

maar die ik nog altijd toepas in de digitale doka 🙂

Het geheel krijgt iets van psychedelische Zwart-Wit tinten vind ik.

Deze techniek gebruik ik hier om de jeugd en de vrolijkheid,

van dit leuke & spontane meisje te onderstrepen.

Experimenteren in de doka, analoog of digitaal…

het blijft boeiend ! 😎

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kinder fantasie-feest fotografie

én mijn kleine haiku woord sprokkeltjes

Dit “kinder-feest” logje krijgt nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje…

Vanuit het barre noorden van IJsland,

keren we vandaag even terug naar het zomerse Frankrijk,

meer bepaald in La Combe (Dordognestreek).

 

Rond het domein van de natuur camping bij Marc,

is er overschot van mogelijkheden om macro foto’s  te maken.

Een overvloed van insecten kan je spotten in de bossen, de weiden, de vijvers…

Een droom locatie voor een macro fotograaf 😀

Het tijdstip was ongeveer 21u, het was nog broeierig warm…

Omdat de insecten nog heel levendig waren in die warmte,

was ik gewapend met een 100/400 mm telezoonmlens + 1.4 extender

(zo had ik feite een 140/560 mm telezoom lens).

Ideaal om de kleine schuwe beestjes van op een eerbiedige afstand te fotograferen !

 

Met een 100, 180mm macro lens moest ik veel te kort bij de heel alerte insecten komen,

die waren dan al lang piepedada voor ik ze scherp in de lens kon krijgen 😳 !

 

Als je insecten fotografeert in volle zon, warme temperaturen,

zorg dat je een lange telelens hebt. (200 of 300mm is een minimum)

Als de temperatuur laag is, of in de koele ochtenddauw ofzo,

dan kan je heel kortbij komen (Dan kan je zelfs een 40, 60mm macro lens gebruiken)

 

Een kleine krekel trok mijn aandacht, door zijn lawaai !

 

Een wist je datje : Een krekel kan je herkennen aan de plaats van zijn vleugels,

namelijk boven het lichaam.

De vleugels van een sprinkhaan bevinden zich opzij van het lichaam.

 

Nog een wist je datje : Een sprinkhaan maakt geluid (tjirp) ,

door zijn achter poten tegen zijn voorvleugels te wrijven.

Een krekel doet dit door zijn voorvleugels over elkaar te wrijven

 

Krekel

 

Een kleine krekel

maakt krassende geluiden

ineens sprong het weg

 

 

 

 

 

Dichtbij de vijvers, tussen het riet en de dichte plantengroei,

leven de top predators van het luchtruim !

De libellen en de waterjuffers.

Het zonlicht heeft nu meer en meer moeite om door de dichte vegetatie te dringen…

Maar dát is nu hét licht dat ik zocht 😀

De iso moet wat hoger, om de sluitertijd boven 1/400ste te krijgen op 400mm,

het beetje ruis die onverbiddelijk optreed,

is met Abobe camera raw zo verwijderd.

Wat ik me bij deze sierlijke gracieuze blauwe diertjes altijd afvraag:

Is het een Weidebeekjuffer of een Bosbeekjuffer ?

Ik denk dat het diertje op onderstaande foto een Bosbeekjuffer is (Calopteryx virgo),

omdat het diertje geen donkere vlek heeft op haar vleugels

 

 

 

 

 

Naast de vijver kwam dit beestje rusten…

Volgens mijn determinatie opzoeking zou dit een Franse veldwesp zijn. (Polistes dominula).

Het is een niet agressieve wespensoort, maar houd er wel rekening mee dat ze kunnen steken !

Dus zolang ik niets doe, zal dit beestje me ook niets doen 😀

 

 

 

 

Waterjuffertjes kunnen plotseling naast je verschijnen…

Ploef, ineens zijn ze er.

Je vraagt je dan af hoe ze het doen hé ? 😀

Het zijn acrobaten van het luchtruim !

Wist je dat ze in volle vlucht, een hoek van 90 graden kunnen maken ?

Het zijn dé jagers bij uitstek !

Urenlang kan ik die diertjes bewonderen :mrgreen:

 

 

Waterjuffer

 

Plots ! Een glinstering

naast me; Een waterjuffer

die een slaapplaats zoekt

 

 

 

 

 

Soms moet je eens goed zien over welke juffertje het hier gaat…

ik dacht eerst dat hier een Azuurwaterjuffertje (Coenagrion pualla) voor mijn lens zat…

Maar bij nadere controle blijkt het een Lantaarntje (Ischnura elegans) te zijn !

Bij insecten zit het verschil tussen de verschillende soorten vaak in heel kleine details.

Op mijn blog wil ik zo’n correct mogelijke informatie geven,

daarom raadpleeg ik altijd mijn insecten gidsen en bij twijfel ga ik op ’t internet op zoek naar meer informatie.

Meestal geraak ik er wel uit hoor 😀

Teergeliefde bezoeker, als jij weet dat ik fout zit

(en dat kan altijd, ik ben de almacht niet 😎 ).

Stuur je me dan de correcte informatie door aub ?

Ik zal je eeuwig dankbaar zijn 😎

 

 

 

 

De vijver van Marc, zo noemen we die met bronwater gevulde vijvers…

Enkele loshangende takken,

die zachtjes bewegen in het verdwijnend licht

van de ondergaande zon…

krekels sjirpen,

het water klotst heel zachtjes.

De lens wijdopen en de focus op de takken…

Het water verglijd in onscherpte…

Het is zalig om hier weg te mijmeren 😀

 

 

 

 

 

 

Avondlicht

Nu de zon wegzinkt

glanst het avondlicht vol goud

heel eventjes maar

 

 

 

 

Als ik de focus terug op het water leg,

meer bepaalt naar het centrum van de vijver,

daar zie ik nog steeds rimpelingen in het water,

veroorzaakt door kikkers en vissen.

“Het leven blijft verder malen” , zo denk ik dan…

De kleine lichtjes in de rimpelingen zijn afkomstig van enkele kampeer tentjes,

die rond deze vijver opgeslagen zijn…

Dit vredig tafereeltje doet me denken aan een schilderij van Monet :mrgreen:

 

 

 

 

 

Twee grote vissen happen naar een op het water drijvende of zwemmende prooi

Golvende cirkels groeien naar elkaar toe…

Zo’n momentjes, zen momentjes,

zijn voor mij het toppunt van ontspanning & introspection…  😎

 

 

Rimpels

Rimpels golvend op;

het water in de vijver

zijn tijdloos en stil

 

 

 

 

Op weg naar ons kleine camper hutje, naast de appelboom,

in het tegenlicht van de ondergaande zon zag ik een distel…

Hoe iets onooglijk klein én met zo’n prikkelbaar stekelig karakter,

zo mooi kan worden hé ? 😀

“Fotografie is echt wel een zalige hobby” , zo denk ik dan 😎

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn natuur, vijver & insecten macro fotografie

Dit ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk