Bloesems en katjes

Van het woeste IJsland én de ijzeren monsters in Hoevelaken (NL)
spelen we vandaag nog maar eens een thuiswedstrijd 🙂
De wit-roze bloesems in onze voortuin blijven me bekoren !
Ondertussen was het hier ook de periode van de wilgenkatjes, dus die nemen we
graag een stukske mee in dit lente logje.
De camera is nu de middenformaat Fuji GFX , de lens is de
Canon EF macro 180mm 1:3.5 L die via een Techart adapter
op de Fuji GFX is geklikt.
Die lens-adapters zijn zalig ! Als je vroeger veranderde van camera merk
dan moest je al je ‘oude’ lenzen verkopen én nieuwe kopen,
wat een fikse financiële aderlating was én onmogelijk was voor de meeste mensen.
Maar nu koop je “gewoon” een paar elektronische adapters die ons toelaten
om al je ‘oude’ (én heel degelijke! ) Canon lenzen te gebruiken
op Sony E, Fuji X en Fuji GFX.
Het mooie is nog dat alle elektronica blijft werken !(licht meting , auto focus,enz)

De Fuji GFX gebruik ik te weinig omdat ik meestal de veel kleinere Sony
en Fuji X gebruik, dit omdat ze veel kleiner zijn en véél minder zwaar zijn…
Maar de kwaliteit van de kleuren én de details die de Fuji GFX 50s levert,
is heel zeker superieur aan de Fuji X en de Sony A7x series…
Het is dus een wikken en wegen strijd tussen gewicht & foto kwaliteit…
Maar na lang nadenken, heb ik besloten om deze GFX camera méér te gaan gebruiken !
Meestal vind je landschap en portret fotografie met deze camera,
héél zelden vind je er macro fotografie van.
Maar dat gaat hier ferm veranderen zie 😋😉
Het enige wat zal veranderen aan mijn fotografie aanpak,
is dat ik meestal een statief zal moeten gebruiken…
Dat wordt wat wennen… meer zal het niet zijn 🤠

De wit-roze bloemetjes van onze Japense kerselaar…
Elk jaar opnieuw kunnen ze me bekoren 🧐
Door de grote CCD is de achtergrond (Bokeh) zalig ‘flou’ en fluweel zacht 🙂





Door de lange brandpunt afstand (180mm op Full Frame, 142mm op Midden formaat)
moet ik niet echt dichtbij komen om de bloesem schoonheden te vinden !





Bloesems fotograferen is steeds zoeken naar mooie, rustgevende composities…
Het is echt geen inspanning… ik vind het zelfs héél rustgevend om te doen 😎






Ongeboren bloesems…
Morgenvroeg zullen ze wel pronken …

Geboren

Ik zie wat bloesems
die nog niet zijn geboren
wacht maar tot morgen





Voor mij is macro fotografie niet enkel op het knopje drukken…
Het is vooral zoeken naar mooie vormen, mooie composities,
mooie kleuren en boter zachte achtergronden.
Het voelt als schilderen met je lens 🤠





De wilgenkatjes zijn elk jaar weer super om te zien !
Maar dit jaar heb ik iets gezien dat nog maar weinig mensen hebben gezien … 🙃😋
Als je goed kijkt, zie je dan ook in de rechter benedenhoek die kleine kabouter
met rode pinmuts én witte baard ?? 🧙‍♂️😉
Deze macro foto reportage is zeker iets om aan mijn kleinkinderen te laten zien 😎
Opa heeft een échte kabouter kunnen fotograferen ! Zalig toch 😉👍🙃
Noot: Ik kan je bewijzen dat deze kabouter GEEN Photoshop akkefietje is ! 🕵️‍♀️ 😉
Spelingen in de natuur zijn soms heerlijk om te ontdekken 😋😘





Fotografie regeltjes vertellen ons dat je niet in tegenlicht mag fotograferen…
F… die regeltjes zeg ik dan 😇
Als je tegen de stroom in zwemt,
kom je meestal leuke dingen tegen die een ander niet ziet ! 😊

Creativiteit

Regeltjes , orde
doden creativiteit
overboord ermee !





De kleine katjes, een explosie van vrolijke lente kleuren !
Het zal me nooit vervelen om foto’s ervan te nemen.





Ook hier heb ik enige tijd rond de katjes gedraaid en gekeerd,
om naar mijn gevoel de mooiste compositie én het mooiste licht bijeen te vinden…
Als fotograaf mag je nooit te snel tevreden zijn met het resultaat…
Daarin moet je persoonlijk in groeien… Ieder mens is uniek in zijn voelen, denken en smaak
dus daar kan ik weinig extra aan toevoegen.
Maar Leren zien én niet zomaar kijken… die gave geef ik graag aan iedereen mee ! 🧐👍🤔






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
De wondere wereld van de wilgenkatjes in een niet zon-overgoten ochtend,
maar gefotografeerd in een grijze regenwolken gehulde vooravond.
De grijze regenwolken fungeren hier als een reusachtige diffuser,
wat de kleurenpracht van de wilgenkatjes extra kracht geeft 🤗



Et voila, we zijn weer aan het eind van een “Bloesems en katjes” macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op lente macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de lente bloesems
én de tengere wilgenkatjes, regenwolken en mooi licht.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Roze Lente Bloesems (Deel 2)

Van de bijna abstracte ijs-wereld in IJsland,
keren we terug naar de lente in ons eigen Belgenlandje 😎
Dit logje gaat gewoon verder waar ik in de vorige editie stopte,
namelijk genieten van de witte bloesems uit onze Japanse kerselaar 😎
Mijn uitleg over Focus Peaking én de camera + lens ik had gebruikt,
die kan je zoals altijd hier herlezen 🤠

Bloesem blaadjes zijn meestal wit,
maar bij de Japanse Kerselaar zijn ze ook subtiel roze gekleurd,
in het centrum van de bloem wordt dat roze meer benadrukt
wat deze boom een magnifiek uitzicht geeft in de prille bloesem tijd.
De helmdraden zijn wit, de helmknoppen kleuren geel tot diep oranje.
’t is elk jaar weer een fotografie feest voor mij 😋




Ontwaakt

Als de bloesem bloeit
dan sluipt de winter weer weg
de natuur ontwaakt





Met de subtiele scherpte diepte van een bijna volledig opengedraaide macrolens,
kan je als fotograaf letterlijk ‘schilderen’ met je lens én camera 😎
Een klein takje, Wat ontluikende boom blaadjes, een roze rood bloesem knopje…
Daar zie ik een sprookjeswezen in 🧐





Morgen vroeg zullen deze piepkleine bloemknopjes zich openvouwen
en stralende lente bloesems worden !
Wat een wonder is het leven toch ! 🤗




Bloesem

is dat een vlinder
fladderend
van bloem tot bloem ?
neen, ’t is bloesem






Stilleven van takjes, bloemknopjes en lentebloesems…




Hoe het héél kleine wereldje zo groots kan wezen…
Macro fotografie gaat me voorlopig nog niet vervelen 😎





Een klein bloesemknopje van héél dicht nabij,
én met een 2:1 macro verhouding gefotografeerd …
Het knopje deed me hier denken aan de natte snuit van een nieuwsgierig hondje 🐶





Als het écht windstil is,
dan kan je met een volledig open diafragma (minimale scherptediepte) proberen
scherp te stellen op alleen de de helmknopjes van de bloesem bloemen…
Hier heb ik een monopod statief gebruikt, anders is het praktisch niet mogelijk
om alleen op die piepkleine geel/oranje gekleurde helmknopjes scherp te stellen.
Door de macro verhouding op de lens halverwege de 2:1 en de 1:1 te draaien is de
scherptediepte hier minder dan een halve millimeter diep…
Je kan je voorstellen dat de kleinste beweging,
hier gerant staat voor een mislukte foto…

Schilderen met de lens weet je nog ? 😉😎






Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een stilleven van bloesemknopjes die morgen volwaardige bloesems zullen zijn…
Het grote natuur wonder dat we Leven noemen !




Et voila, we zijn aan het eind van een tweede “Roze Lente Bloesems”
macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op lente macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de lente bloesems

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😉

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😎


Groetjes, Dirk



Roze Lente Bloesems (Deel 1)

Van de ijzige logjes waar ik jullie vertel over ijs in zijn vele vormen
is het weer hoog tijd geworden om een totaal ander thema aan te boren…
Inmiddels is de lente in het land gekomen en die heeft overal een
groei explosie van bloemen en vroege bloesems in gang getrokken 😎
Onze Japanse kersebloesem stond van de een op de andere dag
weer te pronken met zijn heerlijk gekleurde roze bloesem bloemekes 😎
Over die boom ga ik het een paar logjes lang hebben 🤠

Gewapend met de Sony A7R2 én de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro lens
heb ik veel zalige uurtjes de mooie bloesems kunnen fotograferen.
De focus is in alle foto’s bepaald d.m.v. Focus Peaking,
ik heb dus geen enkel focus punt gebruikt…
Scherpstellen via Focus Peaking is voor een macro fotograaf echt wel super !👍
Vroeger, toen ik nog met een DSLR body werkte (spiegelreflex) moest ik
voortdurend de focuspunten opzoeken, selecteren én veranderen…
Met een systeem camera draai je gewoon aan de focus ring en je ziet
waar de scherpte zit, dmv gekleurde lijntjes. Zalig werken hoor !

Om dit Roze Lente Bloesems logje te beginnen…

De bloemknopjes zijn nu nog dicht…
maar morgen, als de kleine bloemblaadjes zich open vouwen
tonen ze ons hun pracht





Bloesem


Ochtendroze sneeuw
in onze kersebloesem
de lente ontwaakt






Werken met een macrolens betekent dat je met een héél geringe
scherptediepte moet werken.
Maar juist in die beperking schuilt de kracht van macro… !
De witte cirkel in de achtergrond is de achteruitkijk spiegel van
onze buurman zijn mobile home.
Soms zijn er die toevalligheden die je met het blote oog niet ziet,
maar de macro lens heeft het geregistreerd 👍🤗





Naarmate de avond valt,
verandert ook de kleurtemperatuur…
Het warme avond rood/oranje/geel was prachtig om te zien !





Zelfde bloesembloemke als in de vorige foto,
maar hier ben ik meer dichterbij gekomen met de lens.
Om verticale schommelingen te vermijden (onscherpte) heb ik
hier bij de meeste foto’s een monopod gebruikt.






Deze wondere achtergrond had ik per ongeluk opgemerkt…
Met het blote oog zag ik alleen een witte kromming van een achteruitrij spiegel.
Maar gezien door de macrolens op f2,8 en de macro verhouding op 1,3:1 zag ik dit !
Het deed me denken aan de Japanse vlag… de rijzende zon 🤠





Lente

Witte helmdraadjes
en oranje meeldraden,
het is weer lente





De kraamkamer in onze Japanse kersebloesem !
Baby bloesemknopje…
Morgen worden deze bloesems allemaal geboren ( hoop ik )





Dit soort van fotografie doe ik heel graag…
Als fotograaf moet je steeds opnieuw naar mooie composities zoeken,
ook de kleuren in de achtergrond zijn heel belangrijk,
een té drukke achtergrond zal je hele macro foto verknallen,
dus is het nodig om te zorgen dat er in de achtergrond géén storende
elementen zitten,
de compositie regeltjes zijn ook heel belangrijk !
De regel van derden of de gulden snede zijn mijn absolute favorieten 🧐
ik gebruik ze dan ook zonder na te denken, het buikgevoel is mijn leidraad 😎.
Nadenken over welke compositie je gaat gebruiken… dat moet je liefst niet doen,
want dat loopt gegarandeerd verkeerd af.
Een compositie moet altijd vanuit je buikgevoel komen…





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Weer een ronde schittering in de mobile home van de buurman…
die alleen zichtbaar wordt in bokeh van de volledig opengedraaide macro lens.
Het geeft iets extra aan dit kleine bloesem bloemeke hé ? 😎🌼





Et voila, we zijn aan het eind van een eerste “Roze Lente Bloesems”
macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op lente macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van bloesems

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds bedankt voor je reactie ! 😉

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😎


Groetjes, Dirk

Toen Er Nog Winters Waren… (Deel 2)

De laatste logjes die ik publiceerde gingen over ijs…
In dit logje ga ik daarmee nog wat verder 😇
Kwestie van onvoorspelbaar te blijven in mijn blog onderwerpen 😋

In dit logje probeer ik ook mijn draad naar Haiku poëzie weer op te nemen…
Al die perikelen met Rusland en Oekraïne brengen wat onrust in mijn hoofd 🙄
Japanse Haiku poëzie schrijven brengt rust…
Hier en daar zal je weer Haiku probeerseltjes vinden in mijn logjes 😉

In dit logje ga ik gewoon verder waar ik in het vorige deel 1 eindigde …
De camera is nog steeds mijn oude Canon 6D,
de lens is ook nog steeds de Canon 100mm f2,8 macro.

Het ijs in de velden bevat ontelbare piepkleine druppeltjes lucht…
die gevangen zijn in het ijs toen dat werd gevormd.
(of is het opstijgend methaangas, ontstaan uit de rottende restanten van mais ?)
Ik voelde me een ruimte reiziger, vliegend tussen myriaden sterren !🚀




IJS

Een bevroren wolk
gevangen in winter ijs
tot de lente
komt




Hart

Een gebroken hart
letterlijk in twee gedeeld
blijft eenzaam achter





In dit ijzig plaatje zag ik Jommeke opduiken !
Ik weet niet of Jommeke bekend is in Nederland…
Maar Jommeke is in Vlaanderen een heel bekende stripfiguur,
ontworpen, getekend en geschreven door de sympathieke cartoonist Jef Nys.
In de stripkast uit mijn jeugd zitten nog ongeveer 50 Jommeke strips 🤠,
die ik nog steeds met plezier herlees 👍






Dit meermaals gebroken en terug opnieuw bevroren stuk ijs,
trok me op de een of andere manier aan…
Het interessant idee om hiervan een ‘Speelse Spiegeling’ te maken
was geboren 🙂
Onder het ijs zie ik een gelijkende versie van Predator opduiken!
Het ijs dat Predator omringd is als een ruimteschip dat zijn lichaam
terug brengt naar zijn thuisplaneet.





Velden

Met wat fantasie
zie je een ruimte wezen
in onze velden




Naar analogie met Van Gogh’s “Aardappel Eters“,
presenteer ik hier mijn ‘Mais Stengel Eters’ 😉





Het ijs lijkt soms op een microscopische weergave van het leven…
Voor ons onbekende levensvormen drijven rond in een waterdruppel…
Met een beetje fantasie kan je veel dingen ontdekken in een plakje ijs,
gezien door een macro lens 😎





De figuurtjes in dit stukje ijs deden me denken aan spooky figuurtjes
uit de grappige film Ghostbusters (1984)






Battle field on ice…



Et voila, we zijn aan het eind van een tweede
Toen Er Nog Winters Waren…’ macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kijk op winterse macro fotografie,
mijn ontdekking “reis” doorheen de wonderbare wereld van ijs.
Maar het moet wel een paar dagen na elkaar vriezen
om dat mooi ijs in de velden nog eens te zien natuurlijk…

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

Speelse Spiegelingen (part 12)

Van het kleine macro wereldje gaan we vandaag nog eens
naar iets totaal anders 😋
In de Brusselse Noordwijk is genoeg architectuur te bewonderen
én te fotograferen. Uitsneden van die foto’s kan ik goed gebruiken in mijn
‘Speelse Spiegelingen’ spielerij bewerkingen.
Het leuke van dit ‘spelen’ is dat je altijd weet waar je begint…
Maar waar je zal eindigen… Dat weet je nooit 🙃
Het begint altijd met een idee, zelfs van bij de klik 🤔😉

Het fototoestel is de systeem camera Fuji X100 (eerste versie), met een 12mega pixel camera
en een vaste 23mm f2 lens, een geheel waar ik echt ‘verliefd’ op ben.
De camera is echt klein en lijkt totaal niet op een digitale camera,
zodat vele omstaanders denken dat ik met een analoog toestel foto’s maak ! 😎
In onze digitale maatschappij wordt analoge fotografie als ‘très sympathique’ aanzien 🙃
Als fotograaf kan je hier voordelen uit halen natuurlijk 🙂
De mensen laten je meestal overal door en kijken wat lachend naar die
ietwat gekke fotograaf die nog werkt met echte filmrolletjes zoals vroeger 😁
Ze moesten eens weten hé ? 📸🤩

De foto’s dateren uit 2013…
Het ontmantelde TBR gebouw (de vroegere admin en tech hoofdzetel van de
telefoon zone 02 (Brussel),
een gebouw dat nu al een tijdje afgebroken is …
De ‘ontmanteling afbraak’ van dit gebouw
gebruik ik graag in vele foto-spielerijtjes en Speelse Spiegelingen…

Skelet

Een beton skelet
is al wat er overblijft
van 10 jaar daar zijn




Voorgespannen

Je bent niet meer dan
wat voorgespannen betonnen …
straks ben je weer weg






Schuine lijnen in het perspectief doen altijd hun ding 😉






Een uitsnede, rotatie en terug samensmelting van 1 foto,
brengt me tot dit resultaat…
Het origineel van dit alles is gewoon een foto van een betonnen karkas 😉





Rechtover de TBR toren staat het Zenithgebouw
De 3 volgende Speelse Spiegelingen zijn geïnspireerd op dat gebouw.





Wat ik altijd fantastisch vind aan deze Zenith toren,
is het feit dat het grootste deel van dit gebouw de zwaartekracht lijkt uit te dagen !
In deze ‘Speelse Spiegeling” wil ik dat gevoel extra benadrukken 📷






Als ik het magische ‘Flood’ filtertje op de vorige foto loslaat…
dan zie je dit 📷😉
Natuurlijk zijn de tientallen parameters zorgvuldig bijgesteld
om het plaatje te maken dat me tevreden stelt ☺






Van de Zenith tower gaan we nog eens naar zijn buurman toren…
De afgetakelde TBR toren…
Een 4x gespiegelde en tenslotte door het Flood Filtertje bewerkt foto…
Wie zei er ooit dat abstractie niet mooi kan zijn ? 😜






Jaren

Een beton skelet
is al wat er nog resteert
na zoveel jaren







Een andere kijkhoek tussen de TBR én de Zenith toren…
Wat spiegelen, copiëren, roteren, enz levert me dit “onmogelijk” plaatje op !
De digitale donkere kamer is heerlijk om in te “spelen” 👍😍





Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een of ander nieuwbouw project, dat enkele tientallen appartementen huisvest,
is ergens in de Noorderwijk neergepoot.
Het gebouw an sich vond ik heel interessant omdat het zoveel
doorkijk plekjes had. Voor de oplettende fotograaf is dit een extraatje 🙃📸




k hoop dat je ook van dit ‘Speelse Spiegelingen’ in Brussel logje hebt genoten…

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom 

Alvast een dikke merci voor je reactie  ! 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

Over welk onderwerp we het dan gaan hebben ❓… Dat zien we dan wel weer 😎📸

Vriendelijke groetjes,

Dirk

Herfst in Beugem

Van het zonnige Haspengouw maken we terug een sprong
naar weer iets totaal anders 😋
Het herfstseizoen wordt stilletjes aan wakker…
De eerste herfstkleuren worden zichtbaar.
Het is weer tijd om lange wandelingen te maken
én te genieten van het kleurenfenomeen dat men ‘Herfst’ noemt 😎

De camera is de Fuji XH1 , de lens is de Fuji 100/400mm (mijn favoriete
telelens voor dit soort fotografie)
Sommige mensen weten niet waar of wat Beugem is… 🤔
Om dit mankement voor eens en voor altijd uit de wereld te helpen :
“Beugem” is het plaatselijk dialect voor ‘Sint Martens Bodegem’,
én deelgemeense van Groot-Dilbeek. Dit streekeigen dialect leunt aan
bij het heerlijk sappige Brussels volksdialect.
Hij je da allemoe verstoen ? 😋
Ik vind dialecten leuk om te horen… het toont aan waar de spreker ervan woont
en/of vandaan komt. Algemeen beschaafd Nederlands vind ik leuk, maar ‘te afgeborsteld’…
een smakeloos massaproduct als het ware. Leve de streek eigen dialecten 😁

Maar dit logje gaat over herfst foto’s…
niet over taal én plaatsgebonden dialecten 😉

Hoe een eenzaam en verdroogd boomblaadje,
zo verdomd mooi kan wezen hé ?






Aan de rand van het kasteel park in Beugem,
groeien enorme woudreuzen !


Ritselend

Goud gele blaadjes
ontdaan van hun groene kleur
vallen ritselend






In ons voortuintje groeien rietpluimen…
Dit soort riet moet je echt kort houden en ongenadig wegsnoeien,
anders overwoekerd het overal !
We hebben ze steeds op 1 vierkante meter kunnen houden.
In de herfst leveren de rietpluimen leuke tafereeltjes op,
vooral als ze in een warm herfst avondzonnetje belicht worden 😎






Een impressie van onze Japanse kerselaar…
Nergens staat geschreven dat een foto scherp moet zijn hé !
Zoals ik al zei, het is een impressie , een gevoel dat ik wil uitdrukken 🦋
Kleuren alleen kunnen ook een verhaal vertellen vind ik.





Na dat de laatste witte bloesems op deze boom zijn verdwenen,
krijgen alle blaadjes een mooi,warme en dieprode kleur.
Deze blaadjes in de herfst zijn dan ook een rijke bron van inspiratie voor mij.

Kleuren

Dieprode kleuren
doorploegd met roze nerven
hangend aan een tak






Met een lange telelens kan je leuke onderwerpen boven in de boom selecteren,
Werkend op deze manier kan je de achtergrond heerlijk rustig houden 😉





Nog een detail foto van de rietpluimen in onze voortuin…
Het avond licht was toen heerlijk goud rood geworden !






Een lange telelens is zeker ook een goed bruikbaar gereedschap
als je van die zalige bokeh bolletjes in je foto wil zien 😋






Close up fotografie en macro fotografie…
Met een macro ga je op 1:1 werken.
Met een prime of een tele werk je op 1:2.
Maar de grens tussen de twee is soms heel klein,
zeker als je op 400mm zit bijvoorbeeld.
Soms wint een foto aan kracht als je het onderwerp niet volledig in beeld
laat komen… Het is een herfstfoto, dat ziet iedereen.
Dus, waarom zou ik er nog andere blaadjes bij fotograferen ?? 😁





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
De ‘logica’ als bij de vorige herfstfoto heb ik hier ook gevolgd…
De nadruk zit op het blad én de herfst… al de rest is overbodig hier.
Dit soort van ‘minimalisme’ ga ik meer en meer toepassen denk ik.
Terug naar de essentie gaan… 😶




Ik hoop dat je van mijn eerste herfst foto’s dit jaar hebt genoten ?
en ook misschien van mijn nederige haiku woord sprokkeltjes ? 😉


Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom.

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 🙃

Vriendelijke groetjes,

Dirk


Speelse Spiegelingen (Part 10)

Van het kleine wereldje der druppeltjes,
is het weer tijd om iets totaal anders te presenteren.
Wat dacht je van nog een “Speelse Spiegelingen” logje ? 😎
Dit logje gaat verder waar Part-9 gestopt was…

Bij de eerste foto’s heb ik mijn inspiratie gehaald bij de Zenith toren,
in de Noordwijk van Brussel…
Daarna ‘speel’ ik verder met de TBR toren, waar ik vroeger vele jaren heb gewerkt 😉

De camera is nog steeds de Fuji XT1 (mijn eerste systeem camera)
de lens is de Fuji 16/55mm f2,8 (= 24/70mm in kleinbeeld formaat).

De Zenith tower bied me vele mogelijkheden, om later mee te “spelen'” 😋
In de schaduwen worden de enorme ruiten goud gespiegeld…
Hier maakte ik er een enorm, onmogelijk juweel van …






De Zenith toren heeft ook een vrijdragend stuk,
waar je als fotograaf leuke dingen mee kan gaan doen !
Links zie je het vrijstaande Zenith toren gedeelte,
rechts zie je een glazen kantoorgebouw (van een of ander ministerie )
met bijna gitzwart/blauwe ramen. In de weerspiegeling zie je aan de overkant
de restanten van de gestripte TBR toren…
Deze foto gebruik ik als vertrekpunt…





En we zijn vertrokken voor een paar Zenith toren spiegeling spielerijtjes 🙃…
Een eenvoudige horizontale spiegeling van voorgaande foto.
De toren doet me denken aan een of ander kubistisch wezen dat op me afkomt 😶







Als we gaan roteren, spiegelen, die handelingen een paar keer herhalen,
dan wordt het moeilijk om de Zenith toren nog te herkennen 😋
De reflecties van de wolken in de andere toren voelen onwerkelijk…
Maar dat is juist mijn bedoeling 😁






De handelingen die ik uitvoerde in de vorige foto,
heb ik letterlijk herhaald,
maar dan in een omgekeerde volgorde ! 😁






Bij de TBR toren aangekomen…
In dit gebouw heb ik vele jaren gewerkt,
(het was de hoofdzetel van de telefoon zone 02 (Brussel) )
Nooit kon ik vermoeden dat het gebouw volledig zou worden ‘gestript’
én daarna worden gesloopt, wegens stabiliteit problemen.
Nu staat er een totaal nieuw gebouw op deze plaats…




Volbracht

TBR toren
het waren leuke jaren
je taak is volbracht





Van het gestripte TBR gebouw heb ik een reusachtige CPU gemaakt,
met twee kernels 😏







Een omzetting naar zwart/wit…
bij dit soort ‘fotografie’ moet dat zeker kunnen vind ik…
Het maakt het eindresultaat wat ‘sterker’ in mijn ogen




Zelfs in een zwart/wit omzetting kan je nog een stapje verder gaan….
In de vorige foto vond ik de contrasten een tikkeltje te hard.
Het afzwakken van de harde contrasten maakt het geheel zachter,
de grijstonen krijgen nu de overhand…
Ideaal om nog ff weg te mijmeren over hoe ons leven daar pakweg 25 geleden was😉








Ik hoop dat je van dit ‘Speelse Spiegelingen’ logje hebt genoten ? :mrgreen:

Misschien vind je de haiku/senryu poëzie-woordjes, met mijn eigen digitale pen geschreven, ook leuk ?


Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

Vriendelijke groetjes,

Dirk

IJsland 2019 (Deel 27)

Van het vredige Limburg gaan we naar iets totaal anders…
Vandaag gaan we nog eens naar IJsland, we nemen de draad weer op
bij het einde van het vorige IJsland logje (Deel 26).
We zijn nog steeds in de omgeving van het enorme smeltwater meer,
water afkomstig van de stervende gletsjer Jökulsárlón…

In vorige IJsland logjes vertelde ik al over het enorm grote
oppervlak van deze imposante gletsjer.
Als je in deze woeste omgeving rondwandelt dan zijn er
veel momenten dat je je eigen ogen niet geloofd !😎
Het blauwe ijs bijvoorbeeld… daar kan ik uren naar kijken
en telkens weer nieuwe dingen ontdekken !
Op het eerste zicht lijkt een gletsjer niet te bewegen…
Niets is minder waar hoor ! 😏
Op internet vond ik 2 timelap’s die duidelijk laten zien hoe
de gletsjers ‘stromen’… Film1 en film2





Een afgebroken stuk gletsjerijs drijft naar de Atlantische oceaan,
Dat ijs neemt soms de meest vreemde vormen aan…
Het is heerlijk fotograferen hier !



Gletsjer

Het smeltwater meer
wordt iedere dag groter
nu de gletsjer sterft






Dit stukje ijsberg deed me denken aan de staartvin van een walvis
die terug gaat duiken 😎






Bij de 2de foto in dit logje was ik niet echt tevreden…
De achtergrond is te druk naar mijn smaak…
Hier heb ik ongeveer dezelfde foto gemaakt, ietwat meer ingezoomd
en het diafragma staat nu maximaal open op f2,4.
Deze achtergrond is nu veel minder druk vind ik 😋






Weer zo’n leuk ijs wezen !
Dit stuk ijs deed me denken aan een ijs-krokodil !🐲






Maximaal ingezoomd op 600mm kon ik de gletsjer van heel dichtbij bekijken !
Die Sony RX10 heb ik me nog geen seconde beklaagd 😉
Het blijft een Indrukwekkend ijslandschap hé ?





In de omgeving van de oevers van smeltwater meer
zijn overal prachtige ijs schatten te ontdekken !
Voor een fotograaf is dit hét Walhalla van de fotografie 💎📸





Bij veel zon zou ik een grijsfilter moeten gebruiken,
om geen overbelichte foto’s te hebben.
Gelukkig was er die dag niet teveel zon 😉





Om het logje voor vandaag af te sluiten…
Een symbolische foto over de toekomst van de gletsjers…


Gletsjers

Sneller dan ooit was
smelten al onze gletsjers
zeeën vergrotend…



Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 27 ondertussen) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
over ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes ivm IJsland,
die ik (hier en daar) probeer te dichten, ook wel leuk ?

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie

Dirk

Het kleine wereldje…

In het vorige logje, presenteerde ik fietsvakantie foto’s in Haspengouw dit jaar.
In dit logje gaan we terug naar Limburg, maar dan naar het kleine wereldje,
terug naar de macro foto’s die ik in “Het Wijngaardhof“,
een zalige B&b in Gutschoven heb gemaakt.
Het vorige deel van dit macro-logje kan je hier (her)lezen.
De camera is nog steeds de Sony A7 mark 3,
de lens is ook nog steeds de analoge Laowa macro 100mm f2,8 2:1.

In het binnenhof van de fruitteelt boerderij had Maryse,
(de gastvrouw van onze vakantiehoeve) een paar enorme bloempotten
geplaatst met grote bloemen erin.
Toen ik zag dat deze bloemen aangetrokken werden door zweefvliegjes,
was ik meteen verkocht 😎
De techniek die ik gebruikte om deze macro’s te shooten,
kan je HIER (her)lezen.

De zweefvliegjes hadden geen last van die rare kerel met dat zwart
kastje in zijn handen 🙂 Wat zijn het sierlijke vliegjes hé ?





Stel je voor dat je kon vliegen… én naar je eten kon vliegen…
Je met je pootjes ergens aan vasthouden en … eten maar 😉

Stel je voor dat je een zweefvliegje was ?
Hoe zou onze gedachten wereld er dan uit zien ?
Zou ‘denken’ sowieso nog mogelijk zijn ?
Hoe zou het “aanvoelen” om 100% instinctief te leven ?
Leven an sich, is toch wel iets ongelooflijk hé ?
Dat zoiets kan bestaan !






In andere bloempotten aan de muur groeien rode bloemen,
de bloemetjes in wording vond ik heel fotogeniek,
vooral door het kleurcontrast van geel/groen met het rood in de achtergrond.
Hier zat ik op een macro verhouding van bijna 2:1 , de scherptediepte is dus héél klein.
Maar ik geniet enorm van deze ‘beperkingen’, als macro fotograaf moet je echt je best
doen om hierin een min of meer ‘verantwoorde’ foto te maken.





Als ik de grenzen van de macrolens instel op 2:1,
dan is de scherptediepte flinterdun, maar zelfs met deze beperkingen
kan je nog leuke plaatjes maken 😎
btw (baai de weey). Alle foto’s zijn uit de losse hand gemaakt,
een statief is voor macro in de natuur echt niet te doen,
(eens je dat statief hebt opgesteld, zijn alle beestjes al lang verdwenen :wink:,
of heeft de wind je onderwerp een paar mm verder of terug geblazen… )
Een statief voor macro is enkel handig wanneer je in een ‘studio’ kan werken…

Titel: Intiem met bloemen…






Deze foto (ook op 2:1 macro verhouding) vind ik persoonlijk de beste van deze 3
rode bloemen foto’s in dit logje. De flits is hier op 1/32 power gezet,
wat een fluweel zacht licht geeft aan dit héél kleine bloem detail :mrgreen:

Titel: Intiem met bloemen-2





Leliehaantje

Rood leliehaantje
verzot op kievitsbloemen
je vreet al ons groen !





De sierlijke zweefvliegjes bleven maar snoepen van de bloemen !
Soms blijven ze gewoon zitten als ik heel langzaam dichterbij kom met
de lens en de flitser. Zelfs de ontlading van de flitser schijnt ze niet te deren !
Het zijn perfecte macro modellen voor mij 😎






Soms kon ik zo dichtbij komen,
dat ik op een f5,6 diafragma details op hun facet ogen kon zien !
Voor een macro fotograaf zijn dit JOEHOE momentjes hoor 😉






En nog kunnen we enkele cm’s dichterbij komen…
Héél langzaam naderen, soms vliegt het insectje weg, soms niet…
Macro fotografie is niet gemakkelijk, maar als je erdoor ‘gebeten’ bent,
dan is het een fantastische hobby én een super creatieve uitlaatklep ! :mrgreen:






Om dit logje voor vandaag te sluiten…
Een paar minuten na een enorm zware regenbui (Die dag overstroomde Luik…)
heb ik in de hoeve nog veel druppel foto’s genomen.
Het leven brengende water of watersnood… ?
Voor moeder natuur maakt het niet uit ! Ze doet maar !
Maar voor ons maakt het wel uit…

Verkeerd

Als regen water
onze huizen overspoeld
dan gaat het verkeerd !



Ik hoop dat je van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten

Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te dichten ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Vriendelijke groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 26)

Intussen is het alweer een tijdje geleden dat we in IJsland waren…
Dit logje gaat daar direct verandering in brengen zie 😎
In het vorige IJsland logje waren we in de omgeving van de immense gletsjer,
de Jokulsarlon. Vandaag gaan we hierop verder…

De blauwe kleur van het ijs is echt wel indrukwekkend !
Blauw ijs komt voor wanneer sneeuw op een gletsjer valt en wordt samengeperst zodat het onderdeel wordt van de gletsjer. Gedurende de reis afwaarts van de gletsjer worden alle luchtbellen eruit geperst en neemt de grootte van de ijskristallen toe zodat ze helderder worden. Het ijs is om dezelfde reden blauw als dat water blauw kan zijn, namelijk door de absorptie van rood en geel licht zodat blauw licht overblijft. Deze absorptie vindt plaats door hydroxylgroepen. Dit gebeurt echter pas nadat het licht een lange weg (ca. 1 m) al heen en weer kaatsend door het ijs heeft afgelegd (Bron: Wikipedia)

Deze drijvende reuzen schat ik op een dikke 10 meter hoog !
Als het windstil is, zoals hier, dan heb je perfecte spiegelbeelden in het smeltwater.






Met de lange telelens van de Sony RX10 kan ik tot heel dichtbij inzoomen !
Die “superzoom” camera heeft in IJsland heel goed werk geleverd 😎

Gletsjerijs

Lichtblauw gletsjerijs
begint aan zijn laatste tocht
langzaam wegdrijvend…





Een “klein” hoekje van de enorme gletsjer,
die zo groot is als O+W Vlaanderen, Brabant, Antwerpen en Limburg tesamen.
Elk jaar zie je meer en meer zwarte rotsen verschijnen…
Dat betekent dat de gletsjer langzaam maar zeker aan het afsmelten is…
Helemaal onderaan zie je een blauwe ijsberg lijn…
Hier ga ik verder en verder op inzoomen !



Het geluid van een gletsjer is ongelooflijk…
Je kan het ijs van kilometers ver, al horen kraken en steunen.
Zo’n geluid… dat vergeet je nooit hoor !


IJsbergen

Blauwe ijsbergen
op hun tocht naar beneden
alles kraakt en steunt





Nog wat meer ingezoomd, hier zat ik op 25Omm
Het geeft al een aardig beeld van dit enorme ijs monster !






Nog wat verder ingezoomd tot 450mm…
Allles beweegt en zoekt zich een weg naar beneden.
Op de motor van de zwaartekracht zakt alles naar beneden.
Als je daar per ongeluk tussengeraakt…heb je geen enkele kans
om dat te overleven…





Op de top van de berg zie je meer en meer kale plekken
waar geen ijs meer bijgemaakt…
Elk jaar in de lente/zomer smelt er meer ijs, dan er bijgemaakt word in de winter 🙄
En toch zijn er nog steeds idioten die beweren dat er niets aan de hand
is met het klimaat… 👿





Helemaal ingezoomd tot 600mm kon ik een hoekje van de enorme
ijsarm (die je ziet in foto 3 van dit logje) in detail bewonderen.
De bewegende ijslaag is nog steeds tientallen meters dik !





De eerste ijsreuzen die je hier ziet zijn stuk voor stuk enkele tientallen meters hoog !
Zij worden langzaam maar zeker in het smeltmeer geduwd door de reuzen achter hen…
(ingezoomd op 400mm)





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Rechts boven in de derde foto in dit logje, zie je een ‘kleine’ bergtop.
Dit is dezelfde bergtop, maar dan ingezoomd tot 600mm …
Hier zie je heel duidelijk dat er enorme pakken verse sneeuw naar beneden glijden,
het lijkt wel dat de vorming van nieuwe blauwe ijsreuzen langzaam stopt !

Ik heb foto’s gezien van dezelfde bergtop, 10 jaar geleden genomen.
Toen was de berg nog helemaal bedekt met ijs en zag je de zwarte rotsen nog niet.
Het kan verkeren zei Bredero 🙄





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 26 ondertussen !) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
over ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes ivm IJsland,
die ik (hier en daar) probeer te dichten, ook wel leuk ?

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie

Dirk