Speelse Spiegelingen… Deel 8

Van ‘Het kleine wereldje’ der macro fotografie,
maken we weer een grote zijsprong naar weer iets helemaal anders ! 😉
We springen ook flink wat terug in het verleden…
Het was 2014, toen werkte ik nog in Brussel en deed graag mijn middag
wandelingetje van 15 minuten (als het weer het toeliet natuurlijk).
Gelukkig was het toen een lekker zomers weertje.
Gewapend met de Canon Powershot G11, een leuke camera, waar je alles wat
je zelf wou kon instellen en/of veranderen.
Eigenlijk zoals je werkt met een professionele camera, met alles op de M stand.
De M van manueel dus…

We gaan het in dit logje dus hebben over ‘Speelse Spiegelingen’,
zoals de titel ons al vertelde natuurlijk… 😎
Als je graag al mijn ‘Speelse Spiegelingen’ logjes nog eens wil (her)zien,
geef dan ‘Speelse Spiegelingen’ in onder “ZOEKEN”.

Alle spielerijtjes foto’s die je hier ziet, komen dus uit Brussel, meer bepaald
uit de Noorder buurt (De buurt rond het Noord Station).
De talloze kantoor gebouwen daar zijn dankbare onderwerpen voor mijn
‘Speelse Spiegelingen’. Ik draai, roteer, wentel links of rechts, ondersteboven,
of omgekeerd… Het is leuk om te doen vind ik 🙂
Meer moet dat niet zijn hé ? :mrgreen:


Glas

Die grote schepen
vol beton, glas en plastic
palmen Brussels in






Soms draai en keer ik een detail uit één foto, copieer het meerdere keren naar boven, onder
of allebei… Een eind resultaat foto is soms 4 , 6 of 8 keer groter dan het origineel 😉
Het is leuk om met zodanig met vormen en kleuren te “spelen”,
dat het origineel bijna niet meer te herkennen is 😎






Helemaal leuk wordt het als ik met ingekorte spiegelingen werk !
Dan kan je zelfs met het perspectief een loopje nemen 😎
“The sky is the limit”… Dit zou een mooie titel zijn voor dit spielerijtje 🙂






Voor dit soort fotografie spielerijtjes moet je liefst géén “gewone” foto’s nemen…
Je moet proberen een gebouw aan te voelen,
als fotograaf kan je op voorhand ‘spelen’ met het perspectief…
Ongewone kijkhoeken kunnen heel leuke verrassende mogelijkheden bieden
bij het latere “Speels Spiegelen” process in Photoshop.
Noot: Je hebt niet echt Photoshop nodig, want er zijn tientallen freeware apps
die ook kunnen wat ik doe in Photoshop. Maar omdat ik een abonnement heb
op Photoshop + Lightroom (11€/maand) , gebruik ik natuurlijk Photoshop 😎

Soms kunnen renovaties, herstellingen aan een gebouw heel interessante foto’s
opleveren die iets extra kunnen geven aan mijn ‘speelse spiegelingen’ techniek 😎
Het blijft een voortdurend zoeken en zien naar interessante details…
Dat gegeven an sich is al boeiend genoeg 😉


Parasieten

Big Data Giants
groeiend als parasieten
zorgen voor chaos







Hetzelfde gebouw als op de vorige “foto”…
Hier heb ik een andere uitsnede gemaakt van de renovatiewerken , en voila !
Het levert me een minimalistisch lijnenspel op, dat ooit bestond,
en tegelijk nooit heeft bestaan 🙂





Deze foto is géén ‘Speelse Spiegeling”, maar de nooduitgang van een groot hotel in Brussel.
De buitenmuren zijn maagdelijk wit geschilderd,
wat heerlijk contrasteert met de ‘modaal rode’ gevelsteen kleur van de nooduitgangen.
Deze foto wou ik in Z/W omzetten, maar daar ben ik wijselijk vanaf gestapt,
omdat de kracht van deze foto (volgens mijn bescheiden mening),
zit in het contrast van de rode baksteen én de enorme witte hotel gevel.
Deze Brusselse architectuur foto vind ik wel iets hebben…


Geheimen

Tussen de muren
van een groot hotel wonen
Zoveel geheimen…l


Nog een foto, die geen ‘Speelse Spiegelingen’ foto is,
maar de kracht van de complementaire kleuren sprak me hier echt aan !
Wat zijn complementaire kleuren ?? Klik hier
Een uniek momentje, deze verlaten tafeltjes, want meestal is alles hier volzet 🙂
Je zou bijna zeggen dat het tijdens een lockdown was…
Maar dit was echt 2014… 😎





Ook dit is geen ‘Speelse Spiegeling’,
het is slechts het resultaat van een aangepaste kijkhoek, toen ik deze “bron” foto maakte.
Het ‘Speelse Spiegeling’ resultaat van deze foto zie je in ….
de volgende foto ! 😉






Wat ik hier wil aantonen, is dat als je ‘Speelse Spiegelingen’ wil gaan maken,
dat je op voorhand toch redelijk goed moet weten wat je met je bron materiaal gaat doen…
Als je ‘zomaar’ wat foto’s neemt van een willekeurig gebouw…
dan ga je wat zitten knoeien 🙄
Daarom herhaal ik nog eens… Je moet leren “zien” , en niet gewoon “kijken”.
Hier heb ikzelf een lange tijd over gedaan, eer ik hét begreep !
Maar eens je “hét’ ziet… Dan open er zich een mooie wereld voor je, echt waar :mrgreen:







Om dit logje voor vandaag te eindigen…
In deze ‘Speelse Spiegeling’ foto is een interessant digitale fotografie fenomeen opgetreden…
Namelijk het Moiré effect !
Zie je cirkelvormige afwijkingen in de verticale én de horizontale lijnen van het gebouw ?
Dat is Moiré…
Photoshop kan moiré min of meer wegwerken, maar ik heb het hier bewust zo gelaten.

Moiré, hoe wordt het veroorzaakt ??

De term moiré is afkomstig van de naam van een Franse soort zijde.
Een moiré-patroon ontstaat als het onderwerp dat je wil fotograferen een fijn patroon bevat.
Denk bijvoorbeeld aan het weefpatroon van een stuk stof, dakpannen,
of de dicht tegen elkaar liggende horizontale/verticale lijnen van bepaalde gebouwen.
Als dit patroon overlapt met het patroon van de beeldchip van je camera ontstaat
er door interferentie een derde patroon: moiré.

Deze foto is het resultaat van een uitsnede van een kantoorgebouw foto,
dat nadien 4x horizontaal én verticaal is gespiegeld.





k hoop dat je van dit ‘Speelse Spiegelingen’ logje hebt genoten ? :mrgreen:

Misschien vind je de haiku poëzie-woordjes, uit eigen pen geschreven ook leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Het kleine wereldje…

In het vorige logje, heb ik jullie uitgelegd hoe ik de laatste tijd
meestal mijn macro foto’s maak.
De methode die ik probeerde uit te leggen heeft als groot
voordeel dat je als er weinig licht is (s’ochtends, of de avond –
wanneer je over je onderwerp gebogen staat en dat in de schaduw zet,
een beestje in een donker bos…)
met een relatief trage sluitertijd (1/250s) en lage ISO (100 ISO) toch nog een
redelijk perfect belichte én scherpe foto kan maken.
Door de manuele instellingen op de flitser kan je perfect het (flits) licht
doseren. (1/64 , 1/32 , 1/16 , 1/8 , 1/4 of 1/2 flits vermogen )
Door de witte diffuser over de macro lens wordt het flitslicht
lekker egaal verspreid. Je moet eerst wat oefenen met de flits,
zodat je kan inschatten welke flits verhouding het beste is voor het aanwezige licht.
Je komt heel zachtjes dichterbij je onderwerp,
tot de FocusPeaking lijntjes verschijnen, daar, waar jij de scherpte wil !
Klik ! en je foto is klaar 😎
Meer is het echt niet hoor ! 😀

Voor onze fietsvakantie dit jaar, verbleven we in “Het Wijngaardhof“,
een zalige B&b in Gutschoven, Haspengouw
waar we nu al voor de 3de keer geweest zijn.
We hebben maar 3 dagen van de 7 kunnen fietsen… voor de rest was
het regen, regen, afgewisseld door stortregen en motregen…
Binnen de koer van de vierkanthoeve , heeft Maryse (de gastvrouw)
tal van bloemperken, grote bloembakken met prachtige bloemen
en planten staan.
Een paradijs voor een macro liefhebber zoals ik 😎

Een piepklein bloempje dat in de schaduw stond van een boom…
Mét de blaadjeserbij gerekend is de bloem misschien 2 of max 3mm breed.
Een klein juweeltje in mijn ogen…




Bloem

Wat pastel kleuren…
een bloem moet echt niet groot zijn
om te verbazen






In het zachte avondlicht,
vond ik in het struikgewas (buiten de hoeve) wat blauw/paars
gekleurde plantjes…
Het flitslicht is hier ingesteld op 1/64ste vermogen.
Ik hou wel van dat zachte licht sfeertje dat je zo kan opbouwen,
met niets meer dan je eigen creatieve fantasie (én een flitser natuurlijk) :mrgreen:
Meer en meer borrelt het gevoel van schilderen met een lens én flitser naar boven 😎






Een piepklein kevertje trok mijn aandacht…
Welke soort het is weet ik niet, maar het was heel klein…
1 tot 1,5mm dacht ik.
Hier duikt een nadeel van de flits methode die ik gebruik fel op…
Op de gladde schilden van het kevertje zie je de weerschijn van de flitser,
desondanks de diffuser die ik gebruik… Dat vind ik zelfs lelijk… kan je nagaan hé ? 🙄

Hier ga ik natuurlijk op zoeken hoe dat flits nadeel vermeden kan worden !
(zonder te Photoshoppen natuurlijk !)
Zoals je dus ziet zijn er ook nadelen aan deze ‘macro techniek’…
Sorry daarvoor, maar als ik een oplossing voor dit belichting probleem heb,
dan zal ik dat graag met jullie, mijn teergeliefde bezoekers delen 😎


Kevertje

Een klein kevertje
ik heb er nog geen naam voor

en plots… sprong het weg





Zelfs in Haspengouw vind je nog hier en daar een Blauwe vleesvlieg…
Waarom zeg ik dat ??
Als je in Brabant, Antwerpen, Vlaanderen, Wallonie buiten eet
(een picknick bij het fietsen), dat moet je al vlug vliegen, vervelende kriebelbeestjes
en/of wespen wegjagen…
In Haspengouw wordt zoveel vergif gespoten om het fruit te vrijwaren tegenover
alle zowat bekende schimmels en ziekten, dat er bijna geen insecten meer te vinden zijn.
DE fruitboeren doen ook hun best om zoveel mogelijk mooi fruit te oogsten,
het is hun broodwinning dan ook. In die optiek begrijp ik al dat gespuit…
Maar van de andere kant… je weet het ook wel hé ?






Terug binnen de muren van de vierkantshoeve…
Enkel grote witte bloemen in een enorme bloembak trokken me aan !
Eerdere observaties van deze bloemen leerden me dat de zweefvliegjes
én de mieren, verzot zijn op de de stamper en/of de meeldraden van deze bloemen.
Ik wou me concentreren op de mier, maar een zweefvliegje vloog zomaar de foto binnen 🙂
Kriebel momentjes hoor 🙂






Een ondeelbaar momentje later,
nog geen halve seconde later denk ik !
Het zweefvliegje was sierlijk geland op één van de meeldraden,
de mier was bovenop de stamper geklommen…
Hoe vlug zijn deze kleine beestjes hé ?






Deze methode van fotograferen bevalt me echt 😉
ISO 100 , 1/250ste/s , 1/32ste flitsvermogen, f5,6






Nog een zweefvliegje dat zich klaarmaakt om te landen op de stamper van een bloem…
Nu is alles min of meer scherp, waar ik het wil…
Flink wat oefenen met fotografie technieken werpt zijn vruchten af :mrgreen:





Vliegje

Een gouden vliegje
bekijkt het menu aanbod
ze heeft appetijt
!




k hoop dat je van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten

Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te dichten ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Mijn macro werk-methode workshop

Zoals ik in het vorig Mierenboerderij logje had beloofd,
probeer ik vandaag met woord én beeld uit te leggen,
hoe ik in slechte lichtomstandigheden, er in slaag
om toch min of meer aanvaardbare macro’s te maken !

Het is geen geluk hebben met het aanwezige licht hoor…
Het is manueel werken om dat aanwezig licht zo mooi mogelijk te maken !
En dit alles met een minimum investering aan foto uitrusting !

In dit logje werk ik niet met insecten, omdat het buiten pijpenstelen regent… 🙄
Het principe waar mijn ‘werkgang’ om draait is heel simpel !
Licht, licht en nog eens licht !
Om een goede foto te maken heeft een fotograaf goed en mooi licht nodig.
Als er geen mooi licht, dan moet de fotograaf dat licht zelf maken !
Is dat simpel ? eigenlijk wel ja… Lees & kijk maar verder :mrgreen:
Jullie kennen ongetwijfeld de driehoek relatie van het licht in fotografie,
de verhouding van 3 parameters : ISO, Sluitertijd én het Diafragma.
Deze 3 parameters gaan we lekker zelf bepalen !
dat geeft ons als fotograaf een enorme vrijheid !
(je zal dat later in dit workshopje wel inzien hoor)

Ten eerste: We vertrouwen NIET op de berekeningen van een computer …
(beschouw je camera gerust als een geavanceerde computer ! dat is dat ding ook,
maar een computer kan niet omgaan met gevoelens van ons, mensen…)
We gaan de camera dus instellen naar ons gevoel !

Hoe doen we dat ??

Ten eerste: Zet je camera én je lens op de M van Manueel !
(Noot: Hier werk ik met een 100% manuele Laowa 60mm macro lens,
dus ik hoef de lens niet op Manueel te zetten, omdat ze altijd Manueel is 😎 )
De licht correctie, die laat ik meestal staan op NUL ( zie de draai schijf onderaan)
Btw, deze camera (Sony A7 R2) heb ik 2dehands gekocht voor een fractie van de nieuwprijs ooit…






Dan zet je de ISO “vast” op ISO 100
Als je auto ISO settings van 100 tot 1000 ofzo (of iets anders) hebt, zet dat ding uit
en ga voor ISO100 en niets anders !






Zet de sluitertijd op 1/250s , je kan variaties maken tot 1/200 als het nodig is,
afhankelijk van het licht dat je nodig hebt.

Als je een systeem camera hebt, dan schakel je NU Focus Peaking in !
Focus Peaking geeft aan waar de SCHERPTE van je lens zich bevind.
Dat is verdomd handig om de scherpte van je foto te bepalen !

Bij spiegelreflex camera’s is Focus Peaking iets onbekend,
maar Canon fotografen kunnen toch nog gebruik maken van de subtiele
hackers tool ‘Magic Lantern’, om Focus Peaking toch nog met hun spiegelreflex
te gebruiken ! Meer info over Magic Lantern vind je hier

De rode lijntjes geven aan waar de scherpte van je foto is !
Als je aan je focusring (scherptestelling) draait, zie je de rode lijntjes veranderen …

De scherptediepte (Het diafragma), bepaalt het niveau van scherptediepte,
hoe lager het diafragma, hoe minder scherptediepte,
hoe hoger het diafragma, hoe meer scherptediepte,
maar er zijn grenzen aan de scherptediepte, diffractie komt soms om de hoek kijken…
Het komt er steeds op aan om de Gulden Fofografie Middenweg te bewandelen !






Nog meer voorbeeldjes van Focus Peaking…
Waar je rode lijntjes ziet, daar zit de scherpte van je foto
Een foto van de achterkant van een Cullmann led lampje)






Nog een laatste voorbeeldje van Focus Peaking…

Wat ik meestal doe, is kijkend, ofwel in het uitklapbaar schermpje, of in de zoeker (die hetzelfde beeld geeft)
met de camera, dan heel langzaam dichterbij te komen, tot de rode Focus peaking lijntjes optimaal zijn,
optimaal, op het punt , daar waar ik de focus wil !
Op dat ultieme scherpte moment klik ik de sluiter dicht en maak de foto !

Btw: Als je kleurenblind bent, dan kan je de Focus Peaking kleurtjes blauw, geel of groen maken…
Als dat niet handig is hé ? 😎






De ISO hebben we al gehad,
De sluitertijd is op 1/250s tot 1/200s…
Wat ons nog rest is de derde speler in de fotografie driehoek…
Het LICHT !
Voor het licht gebruik in een goedkope modale flitser én een flitslicht diffuser
Onderstaande foto geeft een voorbeeld van zo’n flits diffuser
(Maar je kan er ook zelf eentje maken uit een witte plastic melkfles ofzo…)






Een voorbeeld van camera, lens én flitsdiffuser erover geschoven.
De hoeveelheid licht uit de flitser is heel belangrijk !
De hoeveelheid licht die we nodig hebben om ons onderwerp perfect te belichten,
is het licht dat we zelf in de hand hebben !
Daarom moet je de flits op de M van Manueel zetten !
Zodat je zelf kan bepalen hoeveel licht je wil hebben 😎
Hieronder leg ik uit hoe je de flits Manueel instelt …






Een flitser kan je instellen op TTL (Trough The Lens <Door De Lens>) , op Slave of Master als je met meerdere flitsgroepen werkt, maar we houden het simpel…
We stellen de flits in op de M van Manueel.
De flitslicht intensiteit kan je daarna zelf instellen…
Hier zie je een spotgoedkoop NISI flitsertje van minder dan 100€ dat zijn werk naar behoren doet 😎






Omdat ik de laatste tijd meer werkte met een Meike Speedlite MK320,
wil ik je deze (spotgoedkope !) flitser ook tonen.
Maar vandaag heb ik de flits op de Sony flitsschoen geklikt, en het rechtervoetje brak af…
Vaarwel flitser dus 🙄 Spotgoedkoop is meestal duurkoop… Weer een lesje geleerd !
De flitslicht intensiteit kan je perfect instellen in de Manuele flits stand !
Hier heb ik het flitsvermogen ingesteld op 1/32 van het totaal vermogen.
Je kan naar 1/64 of 1/128 gaan als je minder licht wil hebben,
je bepaalt het zelf !






Of je kan naar 1/16 gaan, een verdubbeling van licht tov 1/32…
Soms is het nodig, soms dan weer niet…
Maar ik vind het heel belangrijk dat je weet dat je de intensiteit van het flitslicht
in enkele seconden naar je eigen hand kan zetten.






Als je echt veel licht nodig hebt (in een donker bos ofzo ?) dan kan je tot 1/4 gaan.
De flitslicht diffuser verzacht het flitslicht echt goed, maar reken erop dat je bij teveel aan licht je insecten/bloemen foto’s om zeep kan helpen. Vooral bij “gladde” insecten zoals kevers met ‘blinkende’ schilden moet je oppassen met teveel aan licht.
Zoals altijd speelt ervaring in het macro wereldje een grote rol !





‘k hoop dat je van mijn kleine Macro workshopje hebt genoten.
Misschien heb je wel iets bijgeleerd ?? 😉
Whatever dan ook, ik hoop dat sommige van mijn trouwe bezoekers
door dit workshop-logje goesting krijgen om verder te gaan
in hun ervaringen met het wonderbare macro wereldje 😎
Die mooie ervaringen zal ik ten tijde wel horen hé ? 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie  smile 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Mierenboerderij (Part 1)

Van de strobalen in La Douce France,
hebben we het vandaag weer over iets totaal anders.
Zoals je weet, spring ik graag van de hak op de tak,
ik hou van wat chaos en onvoorspelbaarheid, zeker in Blogland 🙂
Vandaag verkennen we een mierenboerderij, zoals de log-titel ons al vertelt…

Ergens begin juni, een zwoele zomeravond, was ik bezig met macro fotografie…
Locatie: onze wilde bloemen en kruidentuin…
De camera: Sony A7R2 met de Laowa 60mm macro 2:1 lens.
Een macro foto-shoot begin bij mij nooit wel overwogen…
ik probeer steeds met iets willekeurig te beginnen,
kwestie van in het “ritme” te komen… 😉
Bezoekers met fotografie ervaring begrijpen dat gevoel heel goed !
Wat valt me op ? Wat trekt mijn aandacht…
Het is een proces dat je niet zomaar in gang trekt hé ?

Mijn oog viel op wat verdwaalde pluisjes uit een paardenbloem,
die verloren waren gevlogen…
Maar kom, er zijn miljarden van die pluisjes, die enkele die het niet gaan halen
is nu niet direct een ramp..
Als opener voor deze macro foto shoot is dit ok 🙂







Na de eerste foto gaat het altijd wat beter met de inspiratie 😎
Een klein vliegje met een venijnig uitziende steeknaaldje trok mijn aandacht…
Maar waar blijven die mieren nu ??? (Zo hoor ik je nu al denken 😉 )






Enkele centimeters verder, op een andere witte margriet,
zag ik daar een of andere bij bovenop landen…
En onder de bij, op de lange stengel zag ik beweging !
Een hoop bladluizen en enkele mieren !






YESS dacht ik !
Ik heb weer een mierenboerderij ontdekt ! :mrgreen:

Bladluizen kunnen een mierzoete nectar uitscheiden (waar mieren verzot op zijn).
In ruil voor deze energie rijke nectar, beschermen mieren die bladluizen,
tegen hun natuurlijke vijanden (zoals Lieve Heers Beestjes, enz)
De mieren ‘melken’ als het ware de bladluizen, door de luizen met hun poten te strelen
over hun bladluizenlijf, door die ‘strelingen’ scheiden de bladluizen hun nectar af.
Bescherming in ruil voor voedsel…
Moeder natuur heeft dit heel aardig in orde gebracht hé ?






De Laowa 60mm macro lens is geen ‘gewone’ macro lens !
Een klassieke macro lens gaat tot 1:1.
De Laowa gaat tot 2:1 , dat is 2x meer dan een gewone macro !
De afstand tussen het lens uiteinde én de mieren is maar enkele cm !
Dat het redelijk tot serieus moeilijk wordt, om op 2:1 verhouding,
een scherpe foto te maken van deze uiterst snel bewegende beestjes,
uit de losse hand, dat zal je wel begrijpen hé ?

Mijn werkopstelling: iso 100 , alles op manueel , f2,8 tot f8 , sluitertijd op 1/200s
of 1/250s , een kleine flitser (ook op manueel gezet !) op 1/32 of 1/16 of 1/8 …
een diffuser op de lens die het flitslicht egaal verspreid over het onderwerp…






In dit kleine, wondere wereldje moet je als macro fotograaf creatief zijn,
om scherpe, min of meer duidelijke beelden te maken.
automatische settings van een camera zijn echt not done…
De scherptediepte op 2:1 is dan ook heel miniem
Met een scherptediepte van min of meer 1 mm moet je als fotograaf je ding doen !
Het is verdomd moeilijk, maar oh zo fijn om te doen hoor 🙂






De bladluizen zijn sloom en traag,
eens ze zich vast boren en zuigen aan een stengel kunnen ze minutenlang
bewegingloos zijn…Voor hun is het dan lunch time 🙂
De mieren echter… die zitten echt geen halve seconde stil !
Die willen niets liever dan zoveel mogelijk bladluizen melken 🙂





Het is wonderlijk om te zien…
Als er een bladluisje de ‘kudde’ wil verlaten,
wordt het beestje manu militari terug naar de kudde gedreven door de mieren…
Geen morren of protest is toegelaten !
Dit soort gedrag is niet echt mijn beeld van een ideale maatschappij,
maar ik troost me dat dit een insecten maatschappij is…






Als je de lijn doortrekt naar onze mensenwereld,
dan ruikt dit mier-bladluis wereldje ergens naar een zwart of bruin politiek tintje…
Maar insecten zijn niet intelligent genoeg, om onze mensen politieke spitsvondigheden
te begrijpen…
Evolutie heeft zoals altijd weer het laatste woord…
Leven en … laten leven !






Hier heb ik een mier kunnen ‘betrappen’ op het ‘streel-melken’ van een bladluis…
Met hun voorpoten, maar ook met hun voelsprieten kunnen ze de bladluizen “melken” !





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Twee mieren van de Bladluis-melkbrigade bewaking plegen “overleg”…
Soms zie je mieren een ‘raar’ dansje voor elkaar opvoeren…
Naar mijn bescheiden mening delen die 2 beestjes informatie met elkaar !
Zeg nu zelf, wij (de mensheid) zoeken in het oneindige van het heelal naar leven,
terwijl op onze aarde de diepste oceanen nog een raadsel van leven zijn,
én we het complexe sociale gedrag van mieren of termieten niet kunnen begrijpen,
vanwege een redelijk zwaar communicatie probleem met de
‘onze mensen én andere insecten kant’…
Eens een ‘klapke’ met een mier doen… Misschien ooit ? ?




‘k hoop dat je van dit Mierenboerderij logje (deel 1) hebt genoten.

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie  smile 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing
Vriendelijke groetjes, Dirk

Winterse details (Deel 2)

in het begin van deze maand juli,
was ik een serie begonnen van “Winterse details”.
Dit eerste logje kan je hier herlezen/kijken.
De camera is nog steeds dezelfde, namelijk de Sony RX10 III.
Het geheel is een experimentje om dichterbij mijn onderwerp te komen,
een soort van pseudo macro dus. Maar dat alles kan je herlezen in
het vorige logje 🙂

De bedoeling is dat ik met “andere ogen” kijk naar alledaagse voorwerpen,
naar alledaagse dingen in de natuur, een weide, een boom, een paal, enz enz.
Soms kan ik vormen van “iets” herkenbaar zien, soms valt me iets op
dat abstrakt kan zijn, of iets dat gewoon mooi is als detail…
Kijken, niet zomaar zien…

Een stokoude, gebarsten weidepaal … of is het moderne kunst ? 😉
Als je ziet wat er soms als moderne kunst gepresenteerd wordt,
dan zou dit best wel eens kunnen hé 🙂







Een andere weidepaal , vermolmd , ruw overdekt met mos…
Maar ik zag er prachtige details in !






De gebarsten bovenkant van een houden weidepaal,
het zou een foto van een ruw landschap kunnen zijn, gemaakt met een drone…






Mos vind je in alle soorten en kleuren.
Sommige mossen zijn zo complex van vorm dat je er naar blijft kijken 🙂






Bekermosjes vind ik altijd supermooi.
Als die op een boom groeien, dan is het 5 voor twaalf voor die boom…






Hier heb je een heel mooi voorbeeld van hoe de NISSI voorzetfilter
het perspectief op een heerlijke wijze vervormd.






Soms zie je echt leuke dingen opduiken in die oude, vermolmde weidepalen 😎
Twee donkere ogen keken me aan !






Een zwart/wit omzetting van bovenstaande foto…
Het benadrukt de ruwheid van de houten paal vind ik.






Hier heb ik de vorige foto gewoon 180 graden gedraaid.
Op de een of andere manier komen de twee” donkere ogen” hier meer tot leven 🙂






Het wandelpad passeert voorbij een stuk of wat krulwilgen….
De grillig gevormde takken vind ik fascinerend.
Een foto in puur tegenlicht maakt de takken bijna zwart,
het lijkt wel dat de bomen dansen ! 😎
In een volgend logje van “Winterse Details” ga ik op dit thema nog een stapje verder !





Et voila, we zijn aan het eind van een tweede “Winterse details” pseudo
macro logje gekomen. ‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op
de objecten die ik de moeite waard vond om te fotograferen.
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Lente Macro op Fuji middenformaat (Part 4)

Van het blauwe gletsjer ijs in IJsland,
neem ik je graag terug mee naar het kleine wereldje,
het macro wereldje waar ik meer en meer begin in te werken.
Gezien door een macrolens ga je de wereld om je heen,
helemaal anders bekijken. Je kan wondere dingen ontdekken
die je anders nooit zou zien of zou weten dat ze bestaan 😎
Kortom, het macrowereldje verkennen is voortdurend op ontdekking gaan !

De camera en lens zijn nog steeds dezelfde als in de 3 vorige logjes in deze serie,
namelijk de Fuji GFX 50s en de Fuji 120mm GFX macro lens + een
45mm tussenring om in het 1:1 macro gebied te komen.
Zonder die tussenring zou het een ‘gewone’ primelens 120mm f4 op 1:2 zijn

Dit logje start ik met een slijmerig beestje,
dat ik liever niet wil zien in mijn bloemen en kruidentuintje…
Die kleine vetzakjes vreten al onze jonge plantjes en bloemen op !
Daarom heb ik ze dan ook de oorlog verklaard !
Als verdediging en front linie heb ik potjes, gevuld met cara pils (uit den Aldi 😉 )
begraven in ons bloementuintje.
Slakken zijn verzot op bier naar het schijnt ! De sloebers hé ! 😉
Ze slijmen zich een weg naar het bier en… ze verzuipen ! :mrgreen:
Dat zal ze leren, ném ! 😎
De raven, eksters, kraaien, enz weten ze daar ook wel te vinden heb ik al opgemerkt.
Voor die vogels is het dan ook een lekker extraatje 🙂

Bij deze foto’s heb ik een glazen plaatje op ons tuinmuurtje gelegd,
de motregen maakt het perfect nat glanzend, omdat de hemel grijs bewolkt was
had ik perfect licht voor slakjes fotografie 😉


Hier had ik een klein baby slakje gevonden en op de glasplaat gezet…





Een wat dikker exemplaar moest er ook aan geloven…
Als ze mijn bloemekes opvreten, moeten ze er wat voor werken ook !
Model spelen zal je ! Geen genade meer 😉
Mijn camera is niet gemaakt voor snelle actie fotografie,
dus moet ik hier zeker niet vrezen voor beweging onscherpte 😉





Slak

Bijna tergend traag
schuift een slak, slijmend haar weg
naar onze bloemen






Een slak in zwart/wit… moet kunnen vind ik.
Dit exemplaar heeft dan wat weg van het monster uit de Alien films 😉







Zelfs in de slakken wereld zijn er sociale wantoestanden !
Sommige worden rijk geboren en hebben een huis
andere zijn dan weer veroordeeld om eeuwig dakloos te blijven…
Het doet me ergens denken aan het kaste systeem in Indië

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is bd__dsf0605_dakloos.jpg





Na een malse regenbui zijn er mooiere dingen te zien dan slakken ! 🙂
Een klein, amper ontloken, wit margrietje, genietend van de regen bijvoorbeeld :mrgreen:






Een juffertje in het groen, lijkt een buiging te maken…
Misschien werd het regenwater haar even te veel ?

Regenbui

ze maakt een buiging
dat juffertje in het groen
na de regenbui






Op het einde van een malse lente regenbui is de natuur wondermooi vind ik.
Dat zijn altijd uitgelezen momentjes om naar buiten te gaan fotograferen.
Je moet zeker niet wachten tot het helemaal droog is, want dan is de lucht als snel
helder blauw en is het licht veel te hard en zelfs lelijk.
Als het nog wat na-regent en de zon nog even verstopt zit achter grijze sluierwolken,
dan krijg je van dat heel mooi zacht en diffuus licht.
De regenwolken dienen dan eigenlijk als een natuurlijke, enorme licht diffuser.
Perfect licht dus voor witte bloemekes 😎





Een Grauwe Vleesvlieg komt drinken… of is ze aan het eten ?






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een oud stukje Bekaert kottekesdraad
(dat ik gebruik om een afvoer buis proper te houden van vuil, bladeren, enz),
is ook heel geschikt om voor waterdruppeltjes verzamelaar te spelen 😎
Het onscherpte spel van de bokeh-bolletjes op de voor én achtergrond
vind ik altijd boeiend om mee te ‘spelen.




Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente logje gekomen.
‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn probeersel haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven leuk ? :mrgreen:

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom :cool:

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 24)

Mijn laatste drie logjes gingen allemaal over macro en macro fotografie…
Het is hoogtijd om daar eens verandering in te brengen, vind je niet ? 😉
Hier in Dilbeek is het weer 28 graden warm 🙄 , voor mij is dat geen weer
om nog buiten te komen. Daarom maak ik nu graag een verkoelend logje,
met lekker blauw gletsjerijs, made in IJsland 😎

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3, deze superzoom (24-600mm) camera
is me toen heel goed bevallen en is sedertdien mijn trouwe reisgezel 😎
Bij veel foto’s was ik die 600mm zoom capaciteit ferm dankbaar, want daardoor
kon ik foto’s maken die me met een 70/2OO of 100/400mm nooit zou lukken !

Ingezoomd op 600mm (én een statief gebruikt om beweging onscherpte te vermijden)…
Een héél klein gedeelte van de Jukulsarlon gletsjer…
Deze immense ijsmassa is overdonderend én indrukwekkend !
Het steunend, krakend geluid van dit voortdurend in beweging zijnde ijs
is echt wel speciaal, dat geluid vergeet je nooit meer !




Gletsjer

Blauwe ijsbergen
kruipen langzaam van de berg
een machtig geluid






In sommige ijsbergen kan je het goed het grind zien,
dat de gletsjer uit de berg heeft geschuurd,
op zijn afdaling naar beneden.
De wetten van de zwaartekracht gelden ook hier 😎






In deze omgeving,
ben je als natuur fotograaf in het Walhalla beland 😉
Smeltend ijs kan resulteren in de meest ongelooflijke vormen






Het keiharde blauwe ijs nodigt ook uit tot abstracte fotografie…
Gelukkig hing er een sluier van wolken voor de zon,
die werkten als een enorme natuurlijke diffuser,
zodat het licht lekker egaal en bijna zacht werd.
Ideaal in deze ijzige omgevingen 😎





Een tunnel, dwars doorheen enorme ijsbergen…
of waren het kleine ijsblokken ??
Blijf maar raden, want ik ga het je niet vertellen 😉





Groen en blauw zijn geen complementaire kleuren,
ze gaan elkaar dus niet versterken…
Maar omdat dit de natuurlijke kleuren zijn van IJsland
vind ik het geheel toch wel sprekend voor IJsland


IJsland

Blauw ijs en groen mos
wat bevroren gevoelens
ik ben in IJsland






Op het ‘wandelpad’ langsheen de berg links,
zie je kleine witte stipjes …
Dat zijn volwassen mensen die daar stappen,
gewoon om je een idee te geven van de grootsheid en de enorme
afmetingen in dit gletsjer gebied !






Terug naar wat meer abstracte fotografie…
Het blauw/groene ijs en het oranje/bruin getinte smeltwater zijn min of meer complementair,
daarmee ‘versterken’ ze het contract tussen die twee kleur groepen.
Als je graag wat meer leert over complementaire kleuren, klik dan hier




Een min of meer gladde zijkant van een ijsberg…
Dit ijs kan al vele honderden jaren oud zijn !
Binnen een paar weken zal deze ijsberg terug smeltwater zijn …
We werpen hier dus in feite een blik op het verleden !





Smelten

Met een ijzig hart
drijf je naar de oceaan
om daar te smelten






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Soms tovert de zon wat goud in het water…
De reflecties in het water zijn heerlijk om te zien 😎





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 24 ondertussen !) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
over ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik (hier en daar) probeer te dichten ook wel leuk ? 😎

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie

Dirk

Lente Macro op Fuji middenformaat (Part 3)

Van de zonnige close-up fotografie in de Dordogne,
gaan we verder met … ‘echte’ macro fotografie 🙂
Het vorige deel (Deel 2) van deze ‘Lente Macro…’ reeks kan je hier (her)lezen.

In (het vorige logje) de Dordogne fotografeerde ik met een 100/400mm tele zoom lens,
wat niet echt macro foto’s, maar close-up foto’s zijn…
in deze serie werk ik met de Fuji 120mm GFX macro lens + een
45mm tussenring op de middenformaat camera Fuji GFX 50s
Mét deze tussenring kon ik (eindelijk !) met deze middenformaat camera
volledig in het 1:1 macro gebied werken !

Alle foto’s zijn genomen bij natuurlijk (vroege voor avond) zonlicht…

De eerste foto sluit netjes aan bij de laatste foto in het vorige logje 😎
Een blauwe vleesvlieg doet zich tegoed aan de energierijke suikers
van de witte Margriet bloem.






De blauwe vleesvlieg bleef maar lekker snoepen van de bloem,
zodat ik tijd genoeg kreeg om er een paar leuke portretjes van te maken 😉
Het is net alsof ze met één van haar pootjes me toewuift 😎
Hier kan je ook heel goed de héél minieme scherptediepte zien van deze macro lens…
In dit héél kleine scherptegebied moet een macro fotograaf dus werken 😎

Het kleur contrast wordt in deze foto lekker versterkt door het blauw én het geel.
Omdat het complementaire kleuren zijn ‘versterken’ ze elkaar.


Kleuren

Kleur contrasten bij
complementaire kleuren
versterken elkaar






Het ‘slaapmutsje’…
Eén van de tientallen slaapmutsjes die in onze tuin zomaar zijn komen groeien 😎
Maar we zijn breeddenkend, je huidskleur is echt niet belangrijk 🙂
Deze oranje/rood/roze/groene bloemekes zien er héél fragiel uit.

In mijn ogen zijn het prachtige bloemen, met de soepelheid én elegantie
van een balletdanser(es). De heel geringe scherptediepte van de Fuji 120mm GFX
macro lens geeft me het zalig gevoel dat ik kan ‘schilderen’ met deze lens ! :mrgreen:








De Slaapmutsjes in ons wild & ruig bloementuintje,
zijn en zullen steeds een bron van inspiratie voor me zijn :mrgreen,

Oranje

Een roze tutu
boven een groen stengeltje
oranje
boven !





Iets raar trok mijn aandacht…
Onderaan de stengel van een witte margriet vond ik een beetje ‘schuim’…
“Wa is da” voor iets ?? vroeg ik me af …
Na effe een foto naar ObsIdentify sturen én nog wat extra te Googelen…
wist ik al héél wat meer over dit schuim 😉
Het schuim wordt geproduceerd door de SchuimCicade.
Meer info over dit (onschadelijk) beestje vind je hier






Het werd avond en er zat wat regen in de lucht…
Dat trekt meestal andere insecten aan als die we gewoon zijn …
Volgens mij is dit een of andere soort van sluipwesp…






Bij de vorige foto zei ik al dat er regen in de lucht zat…
Bij deze foto is de regen er juist uitgevallen 😉
Omdat de natuur altijd fris en opgeknapt oogt, na een malse regenbui,
is dat hét perfecte moment om buiten te gaan fotograferen :mrgreen:
De nat geregende Witte Margrietjes kunnen er weer tegen 😎

1

Na een zomerbui
ogen margrietjes als nieuw
1 inch vol schoonheid






De héél kwetsbare slaapmutsjes, na de malse zomer regenbui…
Ze doen me denken aan een oud Chinees sprookje…
Het riet breekt niet, maar het plooit !
Ook daarin schuilt de sterkte van een plant !






Na een malse regenbui herademt alles,
zo voelt het aan, vind je niet ?
In “normale” omstandigheden zou het zo moeten aanvoelen…

Regen kan, mag en zal meestal een zegen zijn…
Maar teveel regen kan én zal ook een vloek zijn…
In gedachten dwaal ik even af naar al die mensen die zoveel hebben verloren,
door de recente water rampen in ons Belgen landje, Nederland en Duitsland…
Ook denk ik aan al die naamloze, vermiste mensen, hun familie, vrienden, collegae,kennissen, enz die wachten op nieuws over hun “zwijgen”…
Een water ramp zoals deze zal zich zeker in de toekomst herhalen… !
Omdat de klimaat verandering op ons bolletje echt wel een voldongen feit is geworden…

Stel ik mezelf (en jou, teergeliefde bezoeker) deze vraag:

Is er nog een weg terug naar het ‘normaal’ ???






Om dit logje voor vandaag, positief en hoopvol af te sluiten…
Een slaapmutsje die haar bloemblaadjes heeft open geplooid
om het malse regenwater maximaal op te vangen.
Moeder natuur heeft meestal het laatste woord :mrgreen:


Water

Zij draagt de regen
in haar tere bloemenschoot
water voor later







Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente logje gekomen.
‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn beginner haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven mooi ?
Dikke merci dat je me daarover iets meer wil vertellen :mrgreen:

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Allemaal beestjes en plantjes

Van het winters sfeertje in mijn vorig logje,
vertrekken we nog eens naar het zonnige Frankrijk,
Meer bepaald naar Les Eyzies (een piepklein dorpje in de Dordogne)
In de ons daar omringende bossen heb ik me lekker kunnen uitleven
met (pseudo) macro fotografie.
Omdat een macrolens met een 1:1 verhouding werkt,
en de 100/400mm zoomlens (waarmee ik werkte) op een 1:2 verhouding werkt,
zijn het niet echt macro’s… Maar kom, ik heb een hekel aan puriteinen en komma-neu….
neuspeuteraars, dus beschouw ik al deze foto’s ook als macro 😉
Ném, dat zal de stoute puriteinen leren 😉

Maar waarom gebruik ik hier dan een lange tele ?
Heel veel beestjes zijn super alert en vliegen, kruipen of springen weg als je
nog maar 1 of 2 meter in hun buurt komt !
Omdat ik niet met een fullFrame camera werkte,
maar met een APS-H sensor, moet ik de focusafstand vermenigvuldigen met 1,4.
Inzoomen op 400mm betekent in feite inzoomen op 560mm.
Als ik moest werken met een APS-C sensor (een Canon 7D bijvoorbeeld) , dan werd het een 600mm !
Nu ja, voor bloemekes heb je die lange zoom niet echt nodig,
Maar in dit logje zie je ook piepkleine kriebelbeestjes 😉

Voor dit bloemeke heb ik effe moeten zoeken,
om de juiste kijkhoek te vinden waar de stengel onzichtbaar werd !
De stengel is er wel, maar je ziet hem niet …
Zo lijkt het wel of dit stilleven van de bloem en blaadjes lijkt te zweven 😎






Dit superschuwe vlindertje (Geel Dikkopje ) heb ik kunnen fotograferen van bijna 4 meter verder !
De beestjes zitten bijna nooit stil, het is dus constant bijsturen en her-kadreren
Maar juist omdat de uitdaging om een mooie foto ervan te maken zo groot is,
doe ik macro fotografie echt heel graag 😉
Moest dit gemakkelijk zijn, dan zou het snel vervelen denk ik 🙂






Omdat ik ook een blik op het lijfje van dit Geel Dikkopje
wou hebben, heb ik het beestje een tijdje gevolgd…
Dit is de “beste” foto die ik kon maken van het gehele beestje.






In de Dordogne streek wordt het zomerlicht vanaf 18u wat zachter en warmer…
Ideaal licht dus om de bos en weide plantjes te fotograferen !
Noot: Er zijn géén filters gebruikt !
Alleen de camera+lens én het aanwezige, natuurlijk licht…






Een piepklein bloemeken, aan de rand van het bos…
Het pastelzachte blauw en purper vond ik betoverend mooi.
De vrolijke tierlantijtjes van de paarse meeldraadjes, dansten hun lied !






Een fotograaf heeft niet veel nodig om gelukkig te zijn !
Een handvol mooi, zacht avond licht en een mooie bloem als model voor de lens…
Meer hebben wij niet nodig 🙂


Schoonheid

Een klein bloemeke
geniet van zonnstraaltjes
schoonheid heeft geen naam…





De meeste mensen (ik ook hoor) zijn verzot op supermooie zon-onder-
of opgangen… Daar is zeker niets mis mee. Schoonheid kent geen naam !
Maar heb je al eens een zonsondergang doorheen weidebloemekes,
of zelfs doorheen onkruid , al eens gezien en gevoeld ??
Het is wondermooi hoor, ik raad je aan om het minstens ééns te proberen 😎






In het licht van de warme avondzon wordt alles anders….
Dit zijn super momentjes van genieten voor mij !
Bij een macro of een lange telezoom zijn de achtergrond “regeltjes”
min of meer gelijk. Probeer je onderwerp mooi te isoleren van de rest…
De lens doet de rest om het bokeh af te werken 😎
Deze Veldsalie heb ik aangetroffen aan de rand van een bos.






Een dik half uurtje later is het licht helemaal anders…
Het licht wordt magie !
(Zeker als je de belichting én de licht-meet-functie wat aanpast 😉 )

Dromen

In warm avondlicht
mag je oneindig dromen
van mooie dinge
n






Eenmaal uit het bos, was het licht terug helemaal anders !
De talrijke beekjes en grachtjes gonsden nog van het leven.
Een Prachtige-beek-juffer zoekt haar een veilig plekje,
om de nacht door te brengen.





Een Vuurjuffertje zoekt ook een slaap plaatsje…
De kleuren van die juffertjes zijn prachtig om te zien hé ?

ineens

Een Vuurjuffertje
zocht een plaatsje voor de nacht
ineens was ze
weg !






‘k hoop dat je van dit logje genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Winterse details

In deze reeks heb ik leuke experimentjes uitgevoerd !
Ik wou uitzoeken, hoe ik met de Sony RX10 mark 3 naar het macro wereldje kon gaan…
Naar het wereldje van de 1:1 verhouding dus…
Bij “gewone” lenzen kan ik een Raynox 250 close up voorzetlens gebruiken,
om veel dichterbij te komen en zo zelfs kleiner dan 1:1 uit te komen.
Echter, de Raynox250 diameter past niet op de Sony RX10 24/600mm lens.
Een kleine zoektocht bracht me bij de NISI close up voorzet lens,
die de perfecte filtermaat heeft voor de Sony RX10. Deze NISI zou +5 dioptrie
winst opleveren bij 24mm. Maar het gekke was dat ik maar kon scherpstellen vanaf 100mm !
Dan maar eens proberen op 600mm (volledig ingezoomd) dacht ik.
Enne… dat werkte wonderwel 😎
Superzoom camera’s hebben soms wel rare kuren 😎
Ik krijg dan wel een vertekend beeld (horizontale lijnen worden krom),
maar dat kon de pret niet drukken 😉
Door gebruik te maken van deze close up lens kon ik min of meer op 1:1 werken,
meer moest het niet zijn voor mij :mrgreen:
Wat meer tech. info over deze NISI close up lens vind je hier

Een stokoude weidepaal met een stuk roestig ijzer…
De groene mos kleuren vind ik mooi contrasteren
met de kleuren van het roestige ijzer.






Een boom heeft alle tijd van de wereld,
om te groeien waar en hoe hij het wilt !
Deze oude geplastificieerde bekaert kottekesdraad,
is inmiddels deels opgeslokt door deze groeiende boom !
Die boom is een echte ijzervreter ! 😉






Geen boompje om zonder handschoenen aan te pakken !






Als je op zoek naar naar dingen die je eigenlijk niet op voorhand weet…
dan ga je heel anders kijken en ‘ontdek’ je dingen, die fotografisch interessant zijn.
Dingen waar je anders achteloos zou aan voorbij lopen 😉
Zoals mijn oude tekenleraar, Walter Brems het ons vroeger heeft ingehamerd :
Je moet leren zien… en niet zomaar kijken…

Een oeroude weide afsluiting, kunstig gerepareerd door de boer 😎






In een of andere,, zwaar vermolmde en scheefgetrokken weidepaal,
zag ik … het linkeroog van een oude, gerimpelde olifant ! :mrgreen:
Zie je het ook ? 😉






Een kleine spiegeling op de vorige foto uitvoeren…
Et voila !
We zien de 2 ogen van de olifant én het begin van zijn slurf 😎







Een klein, krom stukje smeedijzer,
dat een bekaert draad afsluiting op zijn plaats houd…
Als je er wat compositie regeltjes op toepast,
is het best wel een leuk plaatje vind ik 😎






Het vorig plaatje nog wat intenser maken,
door er een zwart/wit omzetting op los te laten.






Nog een stokoude vermolmde weidepaal,
gebarsten en overwoekerd met kleine plukjes mos…
Ik zag er houten bergen in…een steile ruwe rotswand van vermolmd hout :mrgreen:






Als je deze piepkleine bekermosjes ziet groeien op een boom…
Dan weet je dat de boom zijn dagen zijn geteld !
Die bekermosjes heb ik een tijdje meer aandacht gegeven,
maar dat zijn foto’s voor in een volgend logje 😉







Et voila, we zijn aan het eind van een eerste “Winterse details” pseudo
macro logje gekomen. ‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op
de objecten die ik de moeite waard vond om te fotograferen.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk