Roest op zondag…

Welkom in mijn Roestige zondag logje…
Vandaag gaan we de landelijke toer op.
Tijdens een wandeling ergens in het heuvelend pajottenland,
het was in Kester geloof ik , kwam ik ooit een oeroud en heerlijk
vervallen boerderijtje tegen.


De door en door versleten en zalig roestige poort van dit pand,
vond ik een waar kunstwerk !




Aan de rommel te zien,
is het wel duidelijk dat ze hier deftig aan het verbouwen zijn !
Een ietwat verder standpunt laat meer zien van dit kunstig roestwerk …
59 Shades of Red 🤠






Een Orton actie (in Photoshop) tenslotte,
verzacht alle details en versterkt de kleuren.
Bij dit tafereeltje vind ik dat wel passen 🧐



‘k hoop dat je ook weer genoten hebt van mijn Roest op zondag logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🙂

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke & roestige zondag groetjes,
Dirk

IJsland 2019 (Deel 40)

Van het schattige taart terroristje én de zondagse roest,
is het weer hoogtijd om te verkassen naar IJsland.
We zijn nog steeds in de buurt van het Vikingdorp in Höfn,
de camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.
Dit logje gaat natuurlijk verder waar mijn vorig IJsland logje eindigde 😇

Deze magisch aanvoelende omgeving van spiegelglad zeewater,
bergen die als het ware ontsnapt zijn uit The Lord Of The Ring,
perfecte reflecties van die bergen in het zeewater,
smeekte me als het ware om lekker te gaan experimenteren met mijn
ondertussen al gekende “Speelse Spiegelingen” ‘techniek’.

Wat ik geleerd heb bij breedhoek landschap fotografie,
is “iets” in de voorgrond van de foto te plaatsen, om je landschap foto
meer “diepte” te geven, ook om het geheel interessanter te maken.
Dat “iets” is hier gewoon bijeen gespoeld zeegras…

Even ter zijde… Zie je die kleine zwarte en bruine stipjes aan de rand van de berg ?
Dat zijn IJslanders… Geen mensen, maar paarden !
Weldra post ik een apart logje van deze prachtige dieren… Nog ff geduld dus 😋🤭😇





Om “Speelse Spiegelingen” samen te stellen, moet je op voorhand het hele
plaatje in je hoofd hebben gemaakt…
Het is dus niet zomaar een foto maken en later eens zien wat je er kunt van maken…
Hier heb ik heel bewust deze plaats en kijkhoek voor de foto gekozen…






om er tenslotte dit enorm ‘hartje’ van te maken 💖🤠
Het door de witte wolken steeds veranderend zonlicht was heerlijk om te zien !





Hier heb ik ongeveer een meter naar voor gestapt…






Het ‘Speelse Spiegeling’ eindresultaat is hier anders
dan in de voorgaande spiegeling. Omdat ik dichterbij het water stond
en de wolken ondertussen wat verschoven zijn, is het licht op het water ook veranderd.






Dezelfde oever, hetzelfde water en dezelfde bergen…
Nu sta ik bijna 100 meter dichter bij de bergen, dan in de vorige foto’s…
De kleur van het zeewater gaat van lichtblauw naar diep donker blauw,
De okerkleuren van de zeegrassen in het zeewater, zijn hier heel interessant als voorgrond…





geeft tenslotte als eindresultaat…





Nog een ander oogpunt eind resultaat,
een paar meter verder of achteruit zal hier zeker het verschil maken.





Hier heb ik de bergen in mijn rug, het landschap is direct helemaal anders hé ?
Als je je fantasie wat laat werken,
dan zie je overal kansen opduiken om ‘Speelse Spiegelingen’ te maken 🧐
Als ‘iets‘ in de voorgrond, heb ik hier gewoon gebruik gemaakt van de witte bloemekes 🤠





Het eind resultaat van vorige foto….
In IJsland ‘voelde’ ik reeds deze “Groene Zeetrol” in dit plukje gras en het zeewater
Wat de wondere magie van IJsland allemaal niet kan doen hé ? ✨🤠


Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 40 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wonderbare land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie ! 🙂

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Roest op zondag…

Nogmaals welkom op mijn roestige zondag logjes…
Omdat het vandaag vaderdag is
(het tegenovergestelde van moederdag 🤭)
wil ik graag alle vaders eren met een origineel roestige foto !

In mijn reeds omvangrijke archief heb ik na een rijp beraad met
me,myself and i besloten om onderstaand roest juweeltje te presenteren 🤠
Ergens op het domein van Tram Museum in Schepdaal (Dilbeek)
vond ik deze oeroude, prachtig verweerde en roestige verbod paal,
met de tekst : “VERBODEN OP DEN SPOOR WEG TE GAAN
Ruim 100 jaar geleden waren er dus al spoorlopers ! 🤔🙃

Dit leuke Tram museum brengt je terug naar een ver verleden,
toen de stoomtram, de paardentram, enz hier nog over de sporen rolden…

Meer info over dit museum vind je hier



Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie 🙂

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke & roestige zondag groetjes,
Dirk

Een Schattige Taart Terrorist !

Ongeveer 3 jaar geleden presenteerde ik hier het eerste verjaardag feestje
van onze eerste kleindochter Annabelle.
Drie jaar later is het nu de beurt aan Roxanne, het kleine zusje van Annabelle
(onze jongs geboren kleindochter dus… 😘) .
Het eerste verjaardag feest programma in dit logje,
loopt min of meer analoog aan het feestprogramma van 3 jaar geleden…🤠

Bij een verjaardag hoort lekkere taart hé ?
Iedere gast krijgt een stuk taart op een bordje, mes en taartvorkje,koffie, enz…

Maar er is één uitzondering op deze feest formule !
Alleen de jarige en de jarige alleen, mag haar taartje opeten met haar eigen handjes,
zonder lepeltje, bordje of een kindervorkje…🤓

Dat dit logje een vrolijke 🎂 smeerboel gaat worden…
Daar moet ik geen tekeningske bij maken hé ? 😋

Zoals meestal is de fiere opa (ikke dus) gevraagd om de 📷 verzorgen.
Mijn keuze viel op de Sony A7 III body (Full Frame) , de lens is de Sony FE 50mm f1,8.
Deze prime lens is spotgoedkoop (kostprijs is ongeveer 160€),
ze kan zonder probleem binnenshuis zonder flits gebruikt worden.
Met een opengedraaid diafragma van f1,8 is het zeker een zalige portret lens.
Wel opletten… deze lens is NIET spatwaterdicht… (Voor deze lage prijs kan dat niet)
Maar met een plastiek zakje en wat rekkertjes, maak je er zo een spatwaterdichte
lens van 👍

(Noot: De heerlijke onscherpte in de achtergrond is niet gemaakt in Photoshop,
maar is door de briljante Sony FE 5Omm lens ter plaatse gegenereerd !

Het diafragma stond bij 90% van de foto’s op f1,8… )

De eerste verkenningen van de taart…
de eerste proevertjes… 😍





Héé, dat is veel lekkerder dan een bobo (boterham)
of een crakotje ! 😘




Soms is de verleiding om een high key foto te maken heel groot !
High key benadrukt het speelse kapoentjes karakter van Roxanne vind ik 💖






Onze kleinste kapoen genoot duidelijk van de aandacht die ze van iedereen kreeg ! 🤩





Nu en dan besluit onze Roxanne om eens te tonen wat ze allemaal al kan !
Wat zal het geven als ik PPRRRROEST zeg met een mondje vol taart… ?? 🙃🧐





Een bijna geslaagde ontsnapping poging uit de Trip Trap baby stoel !
Roxanne heeft duidelijk MacGyver ambities 😂





Zeg nu zelf…
Roxanne is echt wel een Super Schattig Taart Terroristje hé ? 😍😊





Het werd hoogtijd voor het betere taarten sloop werk… !
Dat vervelend haarlintje moet eruit ! 💥
Leve de totale vrijheid 😁





Roxanne is héél duidelijk in de artistieke ban van de taart !
Vol overgave prutst en herschept ze de taart, tot het geheel een ondefinieerbare
compacte homogene massa is geworden 🤭😋
Een kleuter-peuter kunstwerk is hier in wording ! 👩‍🎨🤗





Toen Roxanne met stukjes taart in het rond begon te gooien,
besloot de mama dat het welletjes is geweest !

Maar hoe neem je dit van kop tot teen met taart besmeurde kleutertje,
zonder zelf vol taart te hangen, netjes mee naar de badkamer ??
Nu ja, dat moet je aan de mama vragen 😁😉




Et voila, we zijn aan het eind van dit “Een Schattige Taart Terrorist” logje gekomen.
‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😁

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én een ferme dankjewel voor je reactie ! 🙂

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Roest op zondag…

Zoals ik een paar weken geleden beloofd had,
ben ik er weer met een zondagse portie ‘Roest’ 🤠


Het onderwerp van vandaag heb ik gevonden in één van de vele
musea over Wereldoorlog 1 in de weide omgeving van Verdun.
Het is een stalen gezicht bescherming masker mét aanhechting ringen
voor een gasmasker. Dit masker zou bij de uitrusting van een
scherpschutter behoren… (zo las ik bij de uitleg)
Deze schutters kropen rond in het door bommen en granaten
geteisterde ‘niemandsland’, door de modder en restanten van
gesneuvelden… zoekend naar een nietsvermoedend slachtoffer 😶
Alhoewel ik betwijfel of die arme sloeber van een sluipschutter veel
zal gezien hebben door de smalle oogspleetjes…
Oorlog, wat een verschrikking hé ? 😱



Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé :smile’


Vriendelijke & roestige zondag groetjes,
Dirk

IJsland 2019 (Deel 39)

Zoals de titel het al verklapt heeft,
gaan we vandaag nog eens naar IJsland 😉
We zijn nog steeds in de omgeving van Höfn en het Viking dorp.
Dit logje gaat gewoon verder waar het vorige IJsland logje eindigde…
De camera is ook nog steeds de Sony RX10 mark 3.
Waar ik in het vorige logje vooral aandacht had voor het landschap
in het algemeen, én omdat het die dag uitzonderlijk mooi weer was
op deze plaats, heb ik graag van de gelegenheid gebruik gemaakt
om het landschap eens vanuit een ander oogpunt te bekijken…

Het zeewater op deze zandplaat van zwart lavazand is slechts enkele
millimeters diep… Die dag was het uitzonderlijk windstil in Höfn,
waardoor ik bijna rimpelloze foto’s van dat zeewater kon maken…
Hier en daar staken piepkleine zeewater plantjes boven het water uit.
In mijn ogen waren het unieke stillevens ! 🤠






Een soort rietachtige stengels groeien in het door kleine geel/oranje korstmossen
vergeven water. De stengels zijn amper een tiental cm hoog.
Het zeewater was min of meer een perfecte spiegel,
waardoor dit stilleven uit zichzelf een bijne perfecte Speelse Spiegeling werd 😎






Hier was het zeewater volledig in het zwarte lava zand gezakt,
waardoor de slierten geel/oranje mos opdroogden in de zon.
In mijn ogen is dit kunst… Het doet me nog altijd denken aan het heerlijk
grillige werk van Fred Bervoets (Zwarte panter, Antwerpen)





Soms is de lokroep van het imposante landschap weer te sterk…
Links in de verte zie je het (voor 80%) ingestorte Vikingdorp,
De bewegende schaduwen van de overdrijvende wolken,
op de zon overgoten bergflanken, zijn echt groots om te zien !
In dit landschap zijn mythen en sagen geboren !
Dat voel je hier gewoon !





Ergens in dit landschap vond ik een oude tak, een oude grenspaal ?
Mijn fantasie ging natuurlijk weer eens met me op de loop ! 🙃
Hier zag ik natuurlijk geen stok in, maar zag de Midgaardslang die in de Noorse
mythen en sagen heel bekend én gevreesd wordt !






Op deze plaats was het zeewater boven het zwarte zand al wat dieper…
Hier zocht ik naar interessante oog en kijk punten…
Op zoek naar onderwerpen voor “Speelse Spiegelingen”… je weet wel hé ? 😉
Door de “beperking” van de 24mm groothoek (hier zou een 16mm veel beter zijn)
moest ik mijn ‘techniek’ aanpassen aan de mogelijkheden die ik toen had….





Bijna op dezelfde plaats als de vorige foto ,
maar ik was hier een paar meter naar rechts gegaan en 1 of 2 meter achteruit…
Het word al veel beter (met wat ik voor ogen heb),
maar tevreden was ik nog niet echt…
Het YESS buikgevoel was er nog niet 🤗





Op deze plaats voelde ik echt ‘het YESS buikgevoel’ !
Het licht , de kleuren, de schaduwen en de rimpelloze structuren in het water
voelden perfect aan !
Met deze foto kan ik me eens 📷 laten gaan ! 😎






Van de vorige foto heb ik een paar maanden later deze ‘Speelse Spiegeling’ gemaakt.
De magie van IJsland leent zich perfect voor dit soort van creatieve Spielerijtjes 😇
In volgende IJsland logjes zal ik hier zeker nog verder in gaan…




Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 39 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wonderbare land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Roest op zondag…

Mijn logje van vorige week zondag (15 mei 2022),
ging er over om een heel oud blog-onderwerp terug op te rakelen.
Namelijk het onderwerp : Roest 🤠 op zondag !
Daarom zal je hier op zondag één (of meer) roestige foto(‘s) vinden.
Nu ja, ik denk niet elke week zondag, maar toch wel op een regelmatige basis…
Gewoon omdat ik de onvoorspelbaarheid qua onderwerp in mijn logjes
hoog in het vaandel draag 🙃 (maar dat wist je al denk ik 🤭)


Het roest fotowerk gedeelte van vandaag kom van een oud
smeedijzeren hekwerk, ergens in ons dorpje…
Het zilver geverfde metalen bloem ornament is heel slordig op een
metalen buis gelast… De lasnaden zijn niet weggeslepen of bijgevijld…
Maar juist door al die onvolmaaktheden is dit roestig stukje smeedwerk
aandoenlijk en ongedwongen mooi vind ik 😇
Zelfs de achtergrond ademt warme herfst roest kleuren 🧐





Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😎


Vriendelijke & roestige zondag groetjes,
Dirk

Macro 1:1 met midden formaat

Eindelijk is het zover… !
De Macro Extention Tube “MCEX-45G WR” was eindelijk toegekomen in de winkel 😎
Wat is dat voor een ding ❓ zullen vele bezoekers nu denken…
Dat ding is niet meer dan een 45mm lange ‘buis’ die tussen de 120mm “macro” lens
én de Fuji GFX body wordt geplaatst. (WR staat voor Alle Weer Resident)


De 120mm GFX “macro” lens is initieel een 2:1 lens… niet echt een macro lens dus…
Maar als je die 45mm tube gebruikt dan gebeurt er iets héél leuk 🤗
Namelijk de macro verhouding gaat dan van 2:1 naar 1:1 !
Dat wil zeggen dat je 2 maal dichterbij kan komen dan bij een 2:1 verhouding 👍
1 mm² van je onderwerp is dan ook echt 1 mm² groot op de CCD geprojecteerd !
De lens veranderd door de extender ook van focus lengte…
De 120mm macro 1:2 wordt nu een 90mm macro 1:1 !
Samengevat : In macro fotografie is het verschil tussen 2:1 en 1:1
macro verhouding immens groot.
De enorm grote sensor in het Midden Formaat staat dan ook garant voor een heerlijk zachte achtergrond (bokeh), wat in macro fotografie heel mooi meegenomen is natuurlijk 🧐
Meer tech info over dit alles lees je hier

Een kleine, groene krekel sprong plotseling op een tuinstoel…






Het groene beestje was bijna 1 cm lang…
Zijn (of haar ?) twee antennes scannen constant de omgeving af …





Eindelijk kon ik het beestje min of meer evenwijdig met de lens krijgen,
zodat de scherptediepte tussen hoofd en staart min of meer gelijk was.
Enkele seconden later, toen ik nog wat dichterbij wou komen,
sprong het groene beestje ineens weg !






Mijn volgend foto “model” was deze groene vleesvlieg…
Het beestje zat ietwat schuin tov de macro lens.
Je ziet goed hoe beperkt de scherptediepte met deze lens is !
Het achtereind van de vlieg is scherp, de kop is reeds onscherp…
Nu zou er met de laatste firmware update voor deze camera voorzien zijn
dat je focusstacking kan doen in de camera zelf…
Deze techniek moet ik eens deftig uitdokteren, want dat betekent dat ik met (flink wat !)
extra werk deze vlieg, hoe schuin ze ook tov mij zit, van begin tot het eind
vlijmscherp kan krijgen.
Maar zal dat een meerwaarde geven aan mijn macro’s ?
Nu zit de kracht van mijn macro’s in de verhouding tussen
het scherpe én het onscherpe gebied.
Hoe zal het aanvoelen als heel het onderwerp scherp is ?
Zal ik zonder statief kunnen werken ?

Dat stacking mechanisme uitproberen is dus de boodschap ! 🧐🤔





Een uitgebloemd én verdord Juffertje in het groen…





Twee vuurwantsen in overleg…
Het zijn nuttige beestjes, ze ruimen alle afval op en doen geen kwaad
aan bestaande planten of bloemen.





Deze kleine vuurwants leek wel te poseren voor mijn lens 📷👍






Als je maar traag genoeg beweegt kan je héél dichtbij vuurwantsen komen…
Let er wel op dat je door je neus in en uit ademt…
Waarom ?
Omdat wantsen de ademgeur uit onze open mond niet echt kunnen waarderen…
Net zoals de meeste insecten trouwens …




Et voila, we zijn weer aan het eind van een macro logje gekomen.
‘k hoop dat je van de insecten macro’s genoten hebt,
ook mijn uitleg over midden formaat camera’s, mijn indrukken & overpeinzingen ervan
en over de ongelooflijk mooie natuur in het kleine wereldje natuurlijk !
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én een ferme dankjewel voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Roest op Zondag

Enkele jaren geleden was er in Blogland een heel leuke gewoonte,
om aan onze wekelijkse zondag (de rustdag voor velen) ,
een extra creatieve dimensie te geven ! 🤠
Zondag = Rustdag => Roestdag was de simpele filosofie achter dit alles !
De creatieveling die er in de tijd mee begon is P-Ter
Helaas zie ik in de blogs de laatste maanden & jaren niet echt veel
meer verschijnen van P-ter,
… Nu ja, hij zal zijn redenen wel hebben hé ?

Maar omdat het prettig gestoord “roestig” idee van P-Ter altijd ergens
in mijn achterhoofd bleef malen, wil ik hier en nu een oproep doen,
aan al mijn teergeliefde bloggers, volgers, lezers,
kortom aan ieder die goesting én tijd genoeg heeft
(én een blogje beheert natuurlijk !),
om op zondag, één of meer, lekker roestige 📷 te publiceren…
Foto’s die lekker kunstig én roestig zijn zijn meer dan welkom 🤗

Nu ja , wat denk je ervan ?
Een beetje, van je zelf gefotografeerde rustige roest op zondag publiceren…
Dat is wel een leuke uitdaging hé ? 😎
Misschien een nieuw creatief idee ? 🧐

Als je meedoet met dit “clubje”…
Weet dan, er zijn 3 ‘club” regels…. !
1-In onze club zal heel zeker nooit een foto jury zijn !!
2-Er zal nooit een mooiste of lelijkste foto verkiezing zijn !!
3-Beginneling, amateur, fotografie student… iedereen is roestig & welkom hier !
4-Wat stel je voor als een 4de regel ? 🤡
Voila, dat waren de 3 regels 😉

En… Als je je zondagse logje als titel dan ook “Roestige zondag” noemt,
dan heet ik je van harte welkom in ons exclusief clubje van Prettig Gestoorde
“Roest Op Zondag” fotografen 👍😋


Een oeroude weide paal…
Een smeedijzeren band is er omheen gebeukt,
zoals de hoeven op een boerenpaard…






Dezelfde weidepaal als hierboven,
door het verschil in het avondlicht is het mosgroen meer benadrukt
en de warme roest metaalkleuren zegevieren …






Roestige kleuren verliezen hun kracht in zwart/wit of Sepia vertaling…
Maar het ietwat doorgedreven licht én kleur contrast
maakt veel goed !






Dezelfde foto als de 2de (én derde) foto,
alleen heb ik hier een Orton bewerking op toegepast !
Het geheeld wordt ietwat meer dromerig …
De groene mos tinten worden contrastrijker en sterker,
de metalen band kleuren zijn wat warmer en voelen ruwer aan…






Natuurlijk hoop ik dat mijn ‘oproep’ “Roest op Zondag“gehoord zal worden…😎
Maar hoe zal het uitdraaien ??
Het kan evengoed niets worden… tja, dan is dat maar zo hé ?
Maar als het min of meer lukt en we met aan paar mensen aan iets
moois kunnen bouwen… dan zijn we in het voordeel hé ?
We zien & evalueren wel binnen een paar weken of maanden … 👍

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😎


Vriendelijke & roestige zondag groetjes,
Dirk


Plantentuin Meise 2021(deel 6)

Van de woeste natuur in IJsland
gingen we naar de bloesems macro fotografie…
Ook vandaag blijven we in dat kleine macro wereldje 🤠
Het enige verschil met deel 5 van deze serie is dat de 2 batterijen
van mijn Sony A7 III op dit tijdstip leeg waren…
Maar geen probleem… ik had als backup de Fuji XH1 camera
+ de Laowa 65mm f2,8 2:1 manuele macro lens meegebracht.
Met 3 Fuji X reserve batterijen kon ik het nog ongeveer 1000 foto’s uitzingen !
Dat volstond ruimschoots 😉
Wat had ik toen geleerd ??
Meer dan voldoende batterijtjes meebrengen…
is zeker geen overbodige luxe…
😎

Omdat deze Laowa macro lens ook een volledig manuele lens is,
kan ik de autofocus niet gebruiken (idem als bij de Sony).
Maar het Focus peaking mechanisme op de Fuji is zeker
gelijkwaardig aan de Sony techniek, het dynamisch licht én kleurbereik
is min of meer gelijk in beide camera’s.
Dus kon ik gewoon verder mijn ding doen op de M van manueel 😋
en lekker scherpstellen met de rode lijntjes van de Focus Peaking !

Druppeltjes ga je hier van daag veel zien passeren !





Enkele spinnenwebben achter elkaar…
Met focus peaking kan ik er zo eentje uit isoleren
en erop scherpstellen.
Spinnen vind ik heel knappe architecten !
En ze kunnen hun ding doen zonder naar de unief te gaan 😋






Ik heb nog nooit een selfie genomen…
enfin ja, tot ik daar die dag verandering in bracht 😋
In deze drijvende luchtbellen kan je honderden selfies
reflecties van mezelf zien 🙂
(die luchtbelletjes heb ik nog niet geteld,
maar het zullen er zeker honderden zijn 🤗 )

Als je iets voor de eerste keer doet,
dan moet je het meteen goed doen hé ? 😉






In de omgeving rond de vijver is het heerlijk experimenteren…
De lange rietstengels zijn meestal bedekt met druppeltjes
die veroorzaakt zijn door de grote fontein.
Maar als fotograaf mag je niet te vlug tevreden zijn…
(lees daarom verder…)






Deze foto is identiek dezelfde rietstengel als in de vorige foto…
Alleen heb ik hier het blauw van de hemel erbij betrokken
en de camera min of meer 45 graden in tegenwijzer zin gedraaid.
Ik ben hier ook nog een dikke 30cm dichterbij gekomen
(nog een cm verder en ik was zeker in de vijver gevallen ! 🙃💥)
Van deze foto ben ik meer tevreden als de vorige…
Dus… als fotograaf mag je nooit te vlug tevreden zijn…😎






Het rood van de waterplantjes , het groen van de stengels
contrasteerde mooi met het hemelsblauw …
Het geheel gaf me een vrolijk gevoel 🤠






Fotografie is “zien“…. en zeker ook “aanvoelen“…
Voel je ook die kracht in die éne minieme waterdruppel ?
Al de rest verdwijnt in de onscherpte magie van de macro lens !






Selfie nr 2 … 🤠





Een hoop enorme tropische bladeren…
Je kan er een totaal beeld van nemen, maar wat vertel je dan ?
Het is boeiende & leuker om te “spelen” met verhoudingen,
met kleuren en vormen, met licht en schaduwen, structuren…
om zo tot een abstract geheel te komen dat iedereen herkent als
tropische bladeren, iets natuurlijk uit onze natuur !






Toe ik in deze enorme tropische bladeren op zoek was
naar dat ‘ongrijpbare’ fotogevoel…
kwam ik dit piepklein insectje tegen…
De cirkel was rond !







Ik hoop dat je van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 6” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😎


Vriendelijke groetjes,
Dirk