Keukenhof 2022 (deel 4)

Het is intussen al een paar maand geleden,
dat ik nog vertelde over het mooie bloemenparadijs,
het heerlijke Keukenhof in Nederland.
Het enige nadeel van het Keukenhof, is dat het voor
ons (wonende in Brussel rand) zover rijden is.
Het Nederlands spits uur verkeer is minimum even erg als
het Belgische werk-woon verkeer.
Je mag minimum 2 uur rekenen per rit…
Dat is dus minimum 4 uur auto rijden die dag 🥴
Maar we hebben het ervoor over ! Keukenhof is echt de moeite !


De toen gebruikte camera is nog steeds Sony A7 mark 3 ,
de lens is de Canon 100mm f2,8 L macro lens,
die via een Metabones adapter op de Sony body is geklikt.
Een combinatie waar ik heel tevreden van ben 🙂

In deel 3 eindigde ik met de ‘Vuurbomen”…
Vandaag ga ik daarmee verder.
Deze bomen soort is me nog steeds onbekend,
maar dat maakt hun mysterie alleen maar groter 👍
Soms lijken ze wel op te gloeien, terwijl er tegelijk
een gifgroene schimmelsoort de aandacht trekt !
We geraakten er niet op uitgekeken ! 😎






Vele mensen denken dat je bloemen moet fotograferen bij volle zon…
Als je veel overbelichte én slecht belichte foto’s wil hebben,
dan moet je in volle zon blijven fotograferen…

Een grijze lucht,
zelfs wat zachte regen is ideaal om kleurrijke bloemen
en planten te fotograferen.
De grijze wolkenhemel is als het ware een enorme softbox
én tegelijk een perfecte licht diffuser.
De malse regen zorgt voor heerlijke druppeltjes op de bloemen.
Je moet zeker een zacht lens clean doekje bij de hand hebben,
om het optisch glas van je lens droog te poetsen.
Een zonnekap is ook broodnodig bij regen…
het glas van je lens is dan grotendeels beschermd tegen de regendruppels.
Niets is lelijker dan druppels op je lens…
zelfs met photoshop moet je er niet aan beginnen
om die druppels weg te krijgen…






Een ensemble van 4 stalen personen die wel lijken te dansen…
We vermoeden dat dit Cortenstaal is.
De zachte regenbui maakt er een kleurig feestje van 😎👍





Wat verderop groeide nog een ‘vuurboom’…
De zachte lente regenbui accentueert én contrasteert
de ‘vurige’ warme kleuren vind ik !
Alleen dit soort bomen zien,
maakt de autotijd van 4 uur de moeite waard !





April is ook de bloei maand…
Hier hadden we een uitdagende kans om onder een “saai”,
grijs lentezonnetje te ‘spelen’ met het weinige aanwezig licht.
De eerste boomblaadjes groeien…
de eerste lentebloesems komen eraan…
Voor ons was het Keukenhof die dag,
een immense foto studio met perfect licht 📷👍😎






Een klein takje met baby-blaadjes…
Het wakker wordend blauw,
boven in de hemel zorgt voor een heerlijk achtergrond bokeh 🙂







In de schaduwen van enorme bomen,
groeit een heerlijk natgeregende bloem…
De echte kracht van een macrolens zit hem zeker in de eigenschap
van fluwelen onscherpte te maken in de achtergrond….
Als je die magische lens eigenschap goed aanvoelt ,
én weet hoe je daarmee moet of kan werken…
Dan gaat er een héél mooie macro wereld voor je open 😎







Zomaar wat fantasietjes…
Deze vreemd gevormde takken, naast een enorme vijver,
deden me denken een Wondere Boom Wezens…
Wat doen deze Wondere Boom Wezens nu eigenlijk in deze foto…
wel, dat laat ik aan je eigen fantasie over 😃
Dansen ze ?
Kijken ze samen naar een leuke film ?
Gaan ze samen nog wat groeien en blaadjes krijgen ?
Vinden ze de fotograaf een gekke meneer ?
enz
enz 😂






Toen ik deze foto ‘ontwikkelde’ in de digitale doka van photoshop,
draaide mijn favoriete internet radio ‘Bruce
het nummer ‘Ring Of Fire‘ van Johnny Cash.
Nu ja, “veel vuur is hier niet te zien” dacht ik toen…
Daarom doop ik deze foto ‘Ring Of Green’ 😋






Een stilleven van boom, takken en vijver…
Ook hier maakt de achtergrond onscherpte van een macrolens het verschil…







Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Deze enorme boom vond ik maar boos en sip kijkend…
Zie jij dat ook ?🤔😃




‘k hoop dat je genoten hebt van dit Vierde Keukenhof 2022 logje !
Er komen zeker nog enkele logjes over dit bloemen paradijs hoor.
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal vertellen ? ….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet.
We zien dat nog wel hé ? 😎


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Roest op zondag…

Voor het “Roest op Zondag” logje van vandaag,
wil ik je een gevoel, een persoonlijke indruk meegeven,
van hoe ik de huidige situatie in Rusland (tegen het westen) voel en beoordeel.
Omdat je beelden kan laten spreken en beelden hun verhaal vertellen,
duik ik daarvoor in mijn aangroeiend Roest foto archief…
Ik zocht én vond roest foto’s die kil, onverdraagzaam, dreigend aanvoelen,
want dat is het gevoel dat ik ervaar bij militaire onderdrukking !

In het Rusland van vandaag is de vrije meningsuiting een utopie geworden…
Holebi’s & transgenders mogen & kunnen zichzelf niet meer zijn…
Als je kritiek hebt op het gezag, riskeer je minimaal 5 jaar opsluiting !
De gevangenissen in Rusland waren al heel lang berucht,
maar onder potentaat Poetin’s regime is het veel erger geworden vrees ik 😱
De gevangenissen in Rusland lopen boordevol…
met ‘moeders die vragen voor hun zonen’ , ‘dienstplichtigen die deserteren’, enz enz…
Je zult daar maar leven of geboren zijn hé ?? 😪
Russische dienstplichtigen die zelf voor hun militaire uitrusting moeten zorgen…
Complete, misdadige waanzin is dat !

Dit stukje ruw verroeste pinnekesdraad (schrikdraad) drukt min of meer perfect
mijn gevoel van walging tegenover Poetin én zijn misdadige kliek uit…





Nu heeft Rusland het akkoord van de graantransporten over de zee ook geschrapt !
Dat wil zeggen dat de ‘armste’ landen, die het tot nu toe al ontzettend moeilijk hadden,
nu nog meer in een uitzichtloze situatie komen ! 🤢
Onze wereld wordt langzaam maar zeker opgesloten in een cirkel van dwang en geweld
En voor wat eigenlijk ??
Voor de krankzinnige grootheid waanzin van 1 megalomane gek
én zijn slippendragers ?
Tsaar Poetin 1… !
aub… bespaar onze wereld deze waanzin.. 😡






In deze zwart/wit bewerking van vorige foto wordt het spinrag meer zichtbaar…
In mijn fantasie gedachten woont de kille,
gevoelloze Poetin spin in deze wereld van dit spinrag én koud, scherp ijzer…
Dit Z/W beeld vind ik perfect passen voor het nieuwe dictatuur regime in Rusland…
Koud, kil, hardvochtig, gewelddadig, ongenadig, leugenachtig… en vooral: Misdadig !
Wat ik me soms afvraag… Wat is de rol van China & Indië in dit gebeuren… ???





Hopelijk kan je je mening ook vinden in deze 3 roestige beelden
én kan je mijn persoonlijk oordeel daaromtrent ergens waarderen ?

Om dit logje niet té erg in mineur te eindigen,
geef ik je een gratis vaccin link tegen zwartgalligheid, anti depressie, in de vorm
van een heerlijk, kinderlijk naïef liedje van Urbanus … De aarde
De tekstuele inhoud van dit liedje mag dan wat ietwat kinderlijk bij je overkomen,
maar persoonlijk vind ik Urbanus zijn woordjes hierin héél wijs en héél goed gekozen.
Grote komieken zijn héél intelligente mensen 😎, zoveel is zeker !

Opmerkingen, reacties zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie.

Dirk

In Het Hallerbos… (deel 2)


De dag dat ik in het Hallerbos (2022) was, had ik 2 camera’s mee.
De Sony RX10 Mark 3 met de ingebouwde 24/600mm Zeiss zoom lens
(dat was in het vorig logje)
De andere camera was de Fuji XH1 met de Fuji 80mm f2,8 macro.
Bij wijze van test wou ik het verschil tussen deze 2 camera’s eens uitproberen…
Hetzelfde licht, hetzelfde onderwerp…

In het eerste (vorige) “In Het Hallerbos” logje , had ik beloofd om in het tweede
deel verder te gaan met de Fuji XH1 met de Fuji 80mm f2,8 macro.
Belofte maakt schuld !
Zoals beloofd ga ik vandaag verder met de Fuji XH1 en de Fuji 80mm macro lens.

Er is een wereld van verschil tussen enerzijds de lange zoomlens van Zeiss
(die breedhoek, kort & lang tele bereik combineert)
én de vaste brandpunt afstand van de 80mm macro lens.
(80mm in aps-c formaat wordt 120mm Full frame)
Het licht in het bos is voor beide lenzen gelijk… Met slecht licht kan je geen
goede foto’s maken. Zoveel is zeker…
Met breedhoek en telezoom lenzen kan je zeker uitstekende foto’s maken,
maar met een macrolens kan je op een meer intieme manier het bos benaderen.
Met een macro lens (van eender welk merk) kan je het kleine wereldje,
(dat meestal over het hoofd wordt gezien…) in volle aandacht brengen !
Een macro lens is ook een prime lens, dwz dat alle onderdelen én zeker het glas,
van de beste kwaliteit zijn. Dat verklaart dan ook de meerprijs van macro glas

Genoeg gepalaver over do’s en dont’s tussen lenzen…
Je kwam hier om naar mijn foto’s kijken en geen epistels te lezen 😃

De eerste fris geel/groene beukenblaadjes…
In het vorige logje, had ik met de Sony RX10 een soortgelijke foto gemaakt.
Maar met een macro kan je veel dichterbij komen,
de achtergrond wordt heerlijk flou & zacht
én de details van de ontluikende lenteblaadjes zijn scherp en duidelijk.
Dit soort van fotografie is wat ik bedoel met ;
‘op een intieme manier het bos benaderen’ 😋





Hoe beter de macro lens, hoe ronder de bokeh bolletjes zijn in de achtergrond !
‘Slechte’ lenzen geven 5, 6 of meer hoekige vlakken in de achtergrond.
De meeste macro lenzen geven ons mooi ronde bokeh bolletjes in de achtergrond.
Het was ideaal licht om dit ontluikend lente beukenblaadje naar voor te brengen 👍





Soms moet je als fotograaf even op de grond gaan liggen,
om een klein plantje te fotograferen.
De blauwe bokeh bolletjes van de blauwe ochtend hemel die doorheen het jonge
groen van de beukenbomen stralen werken dit plaatje af 🙂





Met een macro kan je de hyacinten ‘isoleren’…
Op f2,8 (ik werk heel graag met wijd open diafragma’s) kan je de achtergrond
héél zacht én niet storend brengen. Je moet natuurlijk opletten dat je
blauw/paarse bloemekes uitkiest die min of meer “vrij” staan.
Een té drukke achtergrond is lelijk, zeker in macro fotografie.





Intiem met de blauwe hyacinten…
Met een macro lens is zo’n onderonsje zeker mogelijk 😎






Touched by sunlight…






Ontluikende beukenblaadjes, zeker bij zacht ochtendlicht, zijn heel fotogeniek !





Ik krijg er dan ook niet genoeg van om ze te fotograferen !
Vooral de beukenblaadjes die ‘vrijstaan’ in hun omgeving zoek ik op…
De boterzachte achtergronden waarin ze ‘stralen’ vind ik super.
Het gevoel van ‘schilderen met je lens’ is dan ook altijd heel dicht nabij 😘





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een bijna vier-ling geboorte uit één hyacint stengeltje 🤠
Ons moeder natuur is een oneindige bron van inspiratie vind ik !





Ik hoop dat je ook van het tweede “In het Hallerbos” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie ! 👍

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Misschien over het Hallerbos ??? 😎 …
Of weer iets totaal onvoorspelbaar ?? Wie zal het zeggen hé ? 😂

Vriendelijke groetjes,
Dirk

Roest op zondag…

Als je op reis bent kom je soms de meest rare dingen tegen …
In Reims (Frankrijk) bijvoorbeeld, kan je de Cathédrale Notre-Dame de Reims
(de grootste kathedraal van Frankrijk) bezoeken.
Daar was Clovis ooit gedoopt en waar alle Franse koningen zijn gekroond).
Je kan er de grootste en beste Champagne huizen ter wereld bezoeken…
Om al die mooie dingen te gaan bekijken, moet je de stad doorwandelen,
op die wandeling is de kans groot dat je dit prachtig stukje roest tegenkomt 🤠

Dit “kunstwerk” zou een (meters hoge) dansende vrouw voorstellen …
Mij leek het een levend voorbeeld voor een of ander grotesk poppentheater 😂





Hopelijk heb je genoten van dit kunstig & bewegend roestig dans beeld ?
Opmerkingen, reacties zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie.

Dirk

In Het Hallerbos…

Je zal het natuurlijk heel raar vinden dat ik nu, in het putje van de herfst,
nog afkom met foto’s uit het Hallerbos,
die ik eind april dit jaar heb gemaakt…
Nu ja, ik houd de onvoorspelbaarheid van mijn blog hoog in het vaandel
(maar dat wisten jullie al al langer dan vandaag hé ? 😋)

De dag dat ik in het Hallerbos was, had ik 2 camera’s mee.
De Sony RX10 Mark 3 met de ingebouwde 24/600mm Zeiss zoom lens
De andere camera was de Fuji XH1 met de Fuji 80mm f2,8 macro.
Bij wijze van test wou ik het verschil tussen deze 2 camera’s eens uitproberen…
Hetzelfde licht, hetzelfde onderwerp…

In dit logje heb ik de Sony gebruikt.
De Fuji komt in een volgend logje aan het woord…
(ik beloof plechtig dat mijn volgend logje voor Fuji zal zijn 🤠)

Ons plan was om tegen 5u am aan parking 7 te zijn…
Maar de Vlaamse wegenwerken én de ongelooflijk slecht aangeduide
verkeersomleidingen zorgden ervoor dat we bijna 2 uur te laat waren.
In Nederland krijgt elke omleiding een nummer…
dan weet je waar je aan toe bent
In het Belgenlandje zetten ze gewoon : Omleiding…
Er waren minstens 10 verschillende werken bezig met allen een totaal
andere omleiding… De ene omleiding gingen ongenadig over in een
totaal andere omleiding, zodat je op de duur niet meer weet welke
omleiding je nu volgt… Om grijs haar van te krijgen ! 😱

Enfin soit… 2 uur later dan gepland kunnen we aan de slag…
Het mooiste ochtendlicht was nu al weg, de lente zon stond al redelijk hoog…
Er was nog iets te merken van de gouden gloed…





Met deze Sony camera heb ik nooit een langere sluitertijd geprobeerd…
Dat wou ik graag eens proberen ! 🤗
f10 met 1/2 sec opening, iso 800
Het focuspunt vastzetten , de camera langzaam van onder naar boven bewegen,
afdrukken en blijven naar boven bewegen tot de sluiter dicht klikt.
Het is zeker geen slecht resultaat,
maar volgens mijn bescheiden mening geven camera’s met een grotere sensor
(zelfs een aps-c) zachtere tonen en minder “drukte” in de beweging onscherpte.
Nu ja, misschien is de opvolger van deze camera, de Sony RX10 mark IV hierin beter ?
of misschien zoek ik nu spijkers op laag water ? 🙄





Heb jij dat ook soms, dat je een klein testje tot in het extreme wil uitrekken ? 😋
Hetzelfde scenario als hierboven… alleen heb nu ik de belichtingstijd verdubbeld !
f10 bij 1 seconde, iso800
Nu ja, de foto is natuurlijk mega overbelicht (verbrand) !
Deze foto kon ik natuurlijk deleten, maar ik doe dat bewust niet meer…
Soms kan je later nog iets doen met slechte foto’s !






Van deze overbelichte foto heb ik via Silver (Nik tools), deze zwart/wit
interpretatie gemaakt. Het is een gestileerde grafische weergave van het Hallerbos…
Geef toe, in de moderne kunst zie je dikwijls veel lelijker dingen !
(waar op de koop toe héél véél geld voor wordt betaald !) 🤠





Een flink eind verder in het bos werd het licht mooier en warmer…
Door de vele heuvels en dalen in het Hallerbos kan het licht heel lang veranderen
totdat de zon loodrecht boven staat.
Dit zijn licht momentjes waar ik als fotograaf kippenvel van krijg 👍





De fris groen/gele lente beukenblaadjes contrasteren zalig met de paars/blauwe
tinten van de hier massaal groeiende hyacinten.
De stilte is hier immens…





Een heel klein beetje mooi licht…
Meer heeft een natuur fotograaf niet nodig om perfect gelukkig te zijn ! 😃





In de verte lijken de talloze paars/blauwe hyacinten echt wel op een bloementapijt !
Het is zeker niet verwonderlijk dat hier mensen uit de hele wereld komen kijken
naar de natuurpracht van dit mooie Hallerbos !





De pas ontloken beukenblaadjes in het lente ochtend zonnetje,
f10, -2 EV , 1/50s , iso 800 , 250mm

Ter info; De camera stond bij elke foto op statief, bij deze relatief lange sluitertijden
zou ik uit de hand deze scherpe resultaten nooit kunnen halen…





Nog zo’n momentje van heerlijk mooi & warm licht !
f10 , 1/15s , iso 800 , 0 EV , 300mm





Soms zie je superlange schaduwen als de zon naar omhoog gaat…
Ook het licht wordt bij wijle fascinerend mooi !
Dit schouwspel duurt maar enkele minuten !
Als je dit mooie licht kan meemaken… Dat zijn WOOW momentjes hoor 😎

Het is ook heel belangrijk dat je in deze licht situaties zeker in RAW werkt !
In RAW kan je later alle details in de schaduwen probleemloos ophalen…
In JPEG zijn de schaduwen onherroepelijk zwart… en kunnen niet meer worden hersteld.
Daarom dat ik altijd in RAW werk…

Je kan je RAW foto GRATIS bewerken … met RAW Therapee of DarkTable bijvoorbeeld.
In de plaats van de betalende Photoshop kan je de gratis Gimp fotobewerker gebruiken.
Op internet is met hopen informatie, cursussen, lessen, hulpgroepen, enz
te vinden van al deze gratis programma’s.
Wat alle grafische software (betalend of gratis) gemeen hebben is de relatief
hoge leercurve. Maar eens je je weg daarin vind, word het gemakkelijker.

Tot zover mijn pleidooi om RAW te gebruiken ipv JPEG als je betere foto’s wil maken…
Als je gewoon kiekjes wil maken… tja, dan is RAW toch wel een beetje overkill hé 🤠


Ik hoop dat je van dit eerste “In het Hallerbos” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie ! 👍
Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Zoals beloofd ergens hierboven zal ik verder gaan met het Hallerbos 🙂

Vriendelijke groetjes,
Dirk

Roest op zondag…

Voor het Roest op Zondag logje voor vandaag,
heb ik even in mijn archieven rond gescharreld…
Uit oude (2018) vakantie foto’s van een uitstapje naar Innsbruck
(Oostenrijk, hoofdstad van de deelstaat Tirol),
heb ik 2 leuke roestige items geselecteerd, die geschikt zijn voor vandaag.
Mijn foto bron voor vandaag was een doodgewone winkel die
kitscherige “kunst” verkoopt aan argeloze toeristen.
De 24/70 f2,8 Canon lens is héél geschikt voor portret en kan dus
heel breed worden ingezet.

Deze roestige vogel vond ik doodgewoon leuk,
juist daarom heb ik er een simpel portretje van gemaakt 🤠
De onscherpte in de koel, blauwe achtergrond doet de rest.

Ergens in mijn achterhoofd hoorde ik het fantastische nummer
van Llynyrd Skynyrd “Free as a bird” , echoën …🎸

Vrij zijn al een vogel… dat verlangt iedereen wel eens hé ? 🦅




Wat verder in dezelfde kitscherige winkel vond ik een soort van ijzeren stoel,
opgebouwd en aangelast met stukjes geplooid betonijzer.
Deze roestige foto vertelt me het tegenover gestelde als de vorige foto… 🤔
Die stukjes ijzer symboliseer ik in deze foto tot tralies… opgesloten zijn, niet vrij zijn…



In mijn Roest op zondag logjes probeer ik af en toe
een extra boodschap mee te geven…
Wat ik je vandaag wil vertellen :
Vrij zijn als een vogel is niet alleen vrij gaan en staan waar je wil,
maar ook vrij zijn in je denken en spreken…
Van de andere kant zijn er koude tralies van gevangen zijn. 😱
In vele landen waar je je eigen mening niet luidop mag zeggen zijn deze tralies
een realiteit geworden… Rusland, Iran, China, Syrie, Noord Korea, enz bijvoorbeeld…

In onze lage landen kunnen we al eens zaniken en klagen op alles en nog wat…
Maar wij mogen dat luidop en openbaar doen… Dat is een heel grote vrijheid !
Laat ons die ‘vrijheid’ dan toch maar goed koesteren ! 👍

Hopelijk heb je genoten van mijn simpele symboliek in deze 2 roestige beelden ?
Opmerkingen, reacties zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie.

Dirk

IJsland 2019 (Deel 45)

Ondertussen is het ongeveer één maand geleden,
dat ik hier vertelde over IJsland…
Hoog tijd om daar verandering aan te brengen 😎
We zijn nog steeds onderweg naar het wondere Hveravellir ,
een thermisch én vulkaan gebied.
De camera is ook nog steeds de Sony RX10 mark 3 met de indrukwekkende
24/600mm zoomlens van Zeiss.
Deze combinatie zal geen potten breken als het op kwaliteit aankomt,
maar het is intussen mijn ideale 📷 foto-reisgenoot geworden 👍

De grote meerderheid van alle foto’s in dit logje zijn geshoot
vanuit onze jeep-camper.

Soms hebben we geluk dat het eventjes niet regent…
In het mooie licht van de zon kleuren deze indrukwekkende rotspartijen
in honderden tinten van groen, oranje, blauw…
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)






Hier zie je duidelijk dat de wegen in IJsland verhoogde wegen zijn…
Dit om niet té vast te rijden in de winter als hier meters dikke sneeuw valt !
Als je hier met je voertuig naast de weg beland… nu ja, dan heb je héél dikke pech 🥴
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)




Soms wordt er even gestopt…
plaspauze, de beentjes strekken
of… Genieten van de mooie IJslandse natuur in het mooie licht.
Met de 24/600mm kan je zeker leuke close ups maken !
Inzoomen tot 150 – 200mm en van op 1,5 tot 2 meter afstand een leuk plaatje schieten 🙂
(Deze is dus niet vanuit de rijdende jeep geshoot 😋)





Of nog wat meer inzoomen en nog wat dichterbij komen…
Dat begint al aardig op macro fotografie te lijken hé ?
Die RX10 is best wel een veelzijdige camera !
(Deze is dus ook niet vanuit de rijdende jeep geshoot 😋)





We reden over een tientallen kilometers lange vlakte,
met links en rechts indrukwekkende besneeuwde bergen…
Overal groeien hier dikke lagen korstmos, de mos laag is zo dik
dat je het voelt mee veren onder je voeten. Een raar gevoel soms 🙂
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)






Hier wou ik beide oevers van de rivier in de foto hebben, gewoon een kwestie om méér dieptezicht van dit wondere landschap te hebben.
(Niet vanuit de rijdende jeep geshoot)





Hier heb ik ingezoomd tot 600mm om meer details van de sneeuw, de berg én
de mooie weerkaatsingen in het spiegelgladde van de rivier te zien.
(Ook niet vanuit de rijdende jeep geshoot)





Weer enkele kilometers verder…
Je vraagt je af wat mensen bezield om op deze plek te wonen…
In de winter valt hier een paar meter sneeuw en blijft het maanden lang donker…
de meest nabije buur woont minstens 50km weg…
Vele gebieden hier in het binnenland zijn dan ook niet toegankelijk in de winter !
Deze verlaten plaatsen bezoeken is heel leuk, maar hier leven zal ik nooit kunnen.
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)






De laatste stukken in deze enorme vlakte…
ik denk dat deze vlakte groter is dan de helft van België !
Ook hier hadden we geluk dat het even niet regende !
De kleuren van de dikke korstmos en stugge grassen lagen zijn overdonderend.
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)






We hebben de ‘klassieke’ wegen verlaten en rijden nu door het woeste binnenland…
De “weg” is uitgeschraapt door een enorme bulldozer die hier om de paar maand
eens passeert… Naast de weg rijden is zoals je ziet onmogelijk,
tenzij je een monsterjeep hebt natuurlijk 😁
Als je hier voorzichtig en traag rijd, dan wordt je ongelooflijk door elkaar geschud…
De oplossing is om hier met een hoge snelheid door te sjezen,
dan voel je de schokken niet meer 🤠



Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 45 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk mooie natuur daar in dat wonderbare land.
Ook de regen is ginder indrukwekkend… én meestal heviger dan in ons Belgenlandje !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie !

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Dirk

Roest op Zondag

In dit zondagse Roest logje neem ik je graag terug mee
naar Ellezelles (Elzele in het Vlaams).
Een klein dorpje in het noorden van de provincie Henegouwen,
nabij de Vlaamse stad Ronse.
Waar het vorige Roest op Zondag logje eindigde met de roestige draak,
ga ik in dit logje wat verder inzoomen op de leuke folklore die echt nog
volop leeft in deze streek.

Alle beelden zijn gemaakt door creatievelingen uit de streek.
Het is genieten van de creatieve uitspattingen hier 👌😘
Het enige nadeel was het weer… Het werd heel donker,
onweerswolken kwamen in het land gerold, maar dat kon de pret niet drukken 🙂

Een in elkaar gelast en gesmeed knotsgek wezentje keek ons met zijn metalen
ogen aan… zijn mond vormde de letter O 😂
Zijn groene snor leek wel op het snijmes van een bejaarde grasmachine !






Hier heeft iemand met duidelijk circus ambities in het plooien van ijzer,
zich een tijdje ferm kunnen uitleven !
Het levert een mooi schroot en zalig roestig kunstwerkje op vind ik 👍


Hopelijk heb je genoten van deze kunstige & roestige beelden ?
Opmerkingen, reacties zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie.

Dirk

Plantentuin Meise 2022

De titel van dit logje vertelt het je al…
We zijn weer eens in de Nationale Plantentuin van Meise beland.
Deze unieke locatie zal ik nooit beu worden !
Er is zoveel te zien en te beleven dat het min of meer onmogelijk is
om alles te zien. Steeds opnieuw zijn er nieuwe dingen te zien,
dat houd de inspiratie én de verbeelding scherp 😎
Dit logje is het vervolg op … het vorige logje in deze serie 😃

Vandaag zijn we in de tropische serres…
In sommige tropische serres is het tropisch warm en ook tropisch vochtig !
Als je camera en/of je lens niet 100% waterdicht is moet je daar ferm oppassen !
Ik koop altijd 100% waterdichte cameragerief, het kost me een paar extra tientjes,
maar dan kan ik ook overal, onder “zware” omstandigheden blijven fotograferen,
zonder schrik te hebben dat er schimmels & fungi gaan groeien in de apparatuur.
Als je deze pech hebt… zeg dan maar gedag aan je gerief want het is om zeep.
Maar vandaag houden we het in de woestijn serre droog & warm…

We zijn in de zaal van de vetplanten en de stekelige cactussen.
Vetplantjes kunnen soms rare vormen hebben…





De kleine zacht rode, volgroeide bloemetjes op deze vetplant zijn amper 1/2 cm groot…
Het loont dan ook zeker de moeite om verder dan 1:1 te gaan !
(Hier zat ik op 1,5:1 ongeveer)
Het grote voordeel van zo dicht te komen is,
dat de achtergrond dan verdwijnt in een heerlijk waas.
Hoe dichterbij je komt, hoe kleiner de scherptediepte…
Het nadeel van zo dichtbij te komen is dat je ofwel héél vaste handen moet hebben,
ofwel een statief moet meesleuren… dat laatste is niet altijd evident !






Vetplanten kunnen de meest rare vormen aannemen…
Dit exemplaar was net een omgekruld zaagblad 😂





Omdat de achtergrond in de vorige foto veel te veel de aandacht vraagt,
heb ik deze extra foto gemaakt op 1,5:1 macro verhouding.
Omdat het in die serrehoek redelijk schaduwrijk was, heb ik de iso op 800
moeten zetten (om nog uit de vrije hand te kunnen fotograferen).





Nu komen de stoere stekelige zware jongens eraan…
Sommige exemplaren zijn meters hoog !
Hier heeft de natuur een middel gevonden om het kleinste druppeltje
water op te vangen én te bewaren, voor als er echt barre tijden aanbreken.
In de woestijn overleven deze cactussen op de schaarse ochtendnevel…
Straffe toeren hé ?





Een kleiner exemplaar als deze stoere knaap staat ook bij ons thuis.
Die van bij ons is nu meer dan 2 meter hoog !
In die stekels wil je niet belanden… dat geef ik je zwart op wit 😂🌵
Om zo’n stekel door te knippen heb je een deftige kniptang nodig !





Cactussen als model voor een fotoshoot… 🤗





Alhoewel ze een stekelig karakter hebben,
is het een leuke uitdaging om deze vetplant/cactussen als onderwerp te benaderen.
Dat zal ik later beslist meer doen…





Met een macro lens kan je zo dichtbij komen dat de kijker niet echt meer
weet wat het onderwerp nu juist is…
Op dat punt gekomen is het voor de macro fotograaf dolle pret 😎





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Twee sporendragende varen plantjes op 2:1 macro verhouding.
Zo kon ik de achtergrond heel vaag & bijna abstract houden.
De afstand tussen lens en de linkse varen is ongeveer twee centimeter…
Gelukkig was ik hier in een windstille serre !
Buiten zou deze macro héél moeilijk te maken zijn, omdat het minste zuchtje wind
de hele foto onscherp zou maken.




Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin Meise 2022” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie ! 👍
Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Roest op zondag

Ellezelles (in het Frans) , Elzele (in het Vlaams),
ligt in het noorden van de provincie Henegouwen, nabij de Vlaamse stad Ronse.
Het is een perfect dorpje om een weekje te onthaasten… te wandelen,
te genieten van de vriendelijke inborst die zo eigen is aan onze Waalse
landgenoten, de lekkere culinaire rijkdom 🎂, enz enz.
Uitstekende B&B’s vind je daar genoeg.

De rijke folklore en de levendig gehouden oude legenden in deze streek
spreekt ons ook aan 🤗. We hebben daar in de heuvels rond het dorpje
een soort van sprookjesbos “ontdekt” (met behulp van een toeristische folder kaart)
Op veel plaatsen kon je figuren en wezens ontdekken die allen op de een of andere
manier verbonden zijn met de rijke folklore die (nog steeds !) leeft in deze streek.

Kan je onze verbazing voorstellen,
toen we oog in oog stonden met deze heerlijk verroeste ijzeren draak !
Deze ijzeren draak is volledig opgebouwd uit onderdelen van oude
landbouw machines, allerlei afgedankte machines uit de bouw en industrie.
Alles is hier in elkaar gelast, gesmeed, enz enz, door mensen uit de streek !
Petje af zeg ik dan 👍👌






Ik kon me niet inhouden om van deze draak een ‘dark‘ versie te maken 🙂
In Photoshop vind je toeters en bellen genoeg
om een lekker ‘dark sfeertje’ op te bouwen 😎🐲


In mijn Roest op zondag logjes probeer ik af en toe
een extra boodschap mee te geven…
Het extraatje dat ik vandaag wil geven is gewoon een dikke proficiat wensen aan
Remco Evenepoel, een mede dorpsgenoot. Hij woont in Schepdaal, (een deelgemeente
van Dilbeek.) (ik woon in Sint Martens Bodegem, ook een deelgemeente van Dilbeek)
Remco is verdiend gepromoveerd tot ere-burger van Dilbeek.
Overal waar je nu in Dilbeek komt zie je rode vlaggen, Remco spandoeken, enz, enz…
In deze donkere dagen van economische crisis, inflatie, oorlog , falende politiek
zijn die feestelijke & leuke verzetjes héél welkom voor vele mensen 😎🌈🚲

Opmerkingen, reacties zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie.

Dirk