Normandië – Étretat (Deel 12) – Als de avond valt…

We zijn terug in Normandië, Étretat.

’t is reeds dag 5 van onze vakantie daar !

De meteo had ons een droge én een mooie zonsondergang beloofd…

En zeg nu zelf, als je op vakantie bent aan zee,

dan wil je daar echt wel een zonsondergang meemaken hé 😎

 

Die avond stonden we boven op de krijt rots,

mét links een uitzicht op het stadje Étretat

en rechts de oneindige oceaan…

Een tiental fotografen maakten zich klaar,

voor het komende avondlicht spektakel 😉

 

Er stond een stijve bries,

de zeemeeuwen kwamen héél even even tot rust…

Een zalig momentje met de 100/400mm lens…

tussen mij én de speurende zeemeeuw !

 

 

 

Enkele seconden later vloog de vogel weg,

de avondzon tegemoet…

zwevend over de onmetelijke oceaan

Even moest ik hier denken aan Prologue van Neil Diamond,

een machtig film verhaal over Jonathan Livingston, de zeemeeuw…

Een film die ik meermaals gaan zien ben toen 🙂

 

 

 

 

De warme zee zon

overspoelt de kleine kerk

wordt God nu wakker ?

 

 

 

Teergeliefde bezoeker,

Ik kan je verzekeren…

Als je daar boven op die immense krijtrotsen staat,

en je ziet dat geweldig mooi gouden licht over de zee…

Dàt doet iets met je hoor :mrgreen:

 

 

 

Het stadje Étretat in de warme avondzon.

De zilte geur van de zee…

Het zacht kabbelen en ruisen van de zeegolven

Het nooit aflatende geluid van de zeevogels…

Dàt…

Dat was kiekebisj gevoel 😀

 

 

 

De avond ontwaakt

als de zon gouden aaitjes

streelt over de zee

 

 

 

Het avondlicht kan enorm veranderen

in een minimum van tijd !

Van warm rood naar een diep gouden gloed…

Ik stond erbij,

én genoot ervan 😎

 

 

 

De ‘olifantslurf’, nu gehuld in warme avondkleuren,

Het kiezel strand is weer helemaal onderwater…

door de getijden stroming, bestuurt door onze maan.

Zalige momentjes hoor 😉

Volgende keer als ik hier nog eens kom,

neem ik mijn gitaar mee…

om lekker riedeltjes te improviseren in het zalige avondlicht

Dat lijkt me de max 😎

 

 

 

 

Deze foto is echt per toeval tot stand gekomen…

Door het gebrek aan licht, ik wil de iso niet te veel omhoog schroeven

(om de digitale ruis tegen te gaan),

had ik de sluitertijd op 1/10ste seconde gezet.

Natuurlijk stond de camera dan op een statief !

In die 1/10 seconde is een zeevogel erin geslaagd,

om in mijn foto op te duiken 🙂

De wetten van het toeval… i love it 😀

 

 

 

In het avondlicht

zie ik de Japanse vlag

aan de horizon

 

 

 

om dit logje af te sluiten…

Het kleine vissers kerkje, helaas afgesloten die dag.

Het was bijna donker, maar hier heb ik een opname gemaakt

van 2 seconden (natuurlijk op statief !). (f16, iso100)

Dit moment was wat fotografen bedoelen met het blauwe uurtje

De laatste restjes licht, gevangen met digitale technologie !

Fotografie is zalig hé ? 😉

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

32 gedachten over “Normandië – Étretat (Deel 12) – Als de avond valt…

  1. Zeemeeuwen staat heel mooi op de foto. Wat is daar heel mooi buurt om te wandelen. Lijkt mij wat. Kerkje ziet apart klein uit. Wel mooi. Zonsondergang is echt schitterend om te zien op de foto’s. De éne foto met meeuw en zonsondergang is je goed gelukt. Net op tijd. Grappig zo dichtbij… Fijne dag gewenst. Groetjes,

    Liked by 1 persoon

        1. Nog wat geduld Dien, je weet dat ik al mijn foto’s in RAW maak, dus moet ik ze nog ‘ontwikkelen’.
          Wat ons opviel : Het ochtendlicht was niet zo rood als andere jaren en globaal gezien zijn er minder paarse bloemekes dan andere jaren. Maar we hebben ons best gedaan hoor, er zitten best wel leuke foto’s tussen :mrgreen:
          Groetjes, Dirk

          Like

    1. Inderdaad Harrie, heel goed opgemerkt ! (Waarvoor mijn dank !)
      in die foto zie je twee heel bekende objecten uit Étretat, het vissers kerkje én de ‘olifant slurf’.
      Vanaf deze invalshoek is het idd net of het kerkje zichzelf herhaalt in de krijtrotsen slurf :mrgreen:

      Like

    1. De wetten van het toeval zijn voor iedereen gelijk hé :mrgreen:
      Als ik het aantal mislukte fotoshoots voor een zonsondergang/opgang bijeentel… omdat het regende, omdat het licht niets was, omdat, omdat… Dat wil je niet weten hoor !
      Alleen de volhouder wint in dit geval :mrgreen:

      Like

  2. Hoi Dirk,
    hier zitten ook echt weer juweeltjes tussen.
    Je openingsfoto met de meeuw op de paal en de mooie softe gele bloemen op de voorgrond. Je kleine kerk die je werkelijk heel erg mooi weergeeft maar ook je kustlijnen met de rotspartijen. En dan ook nog die fraaie oranje luchten. Neem daarbij je teksten en je post is weer helemaal compleet. Echt zoals alleen jij deze weer kan geven 😀 Ik heb er weer van genoten .

    Groetjes

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op rabirius Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s